Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ (3η)

  

  Η ανακάλυψη των <<Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών>> από τον διαπρεπή Ρώσο στοχαστή και θεολόγο Σέργιο Νείλο απετέλεσε ένα από τα συγκλονιστικώτερα γεγονότα των αρχών του περασμένου αιώνος. Μέσα από τις σελίδες τους αποκαλύπτονται ανάγλυφες οι σκευωρίες του διεθνούς Σιωνισμού εναντίον των Χριστιανικών λαών της Ευρώπης και κατ' επέκτασιν ολόκληρης της ανθρωπότητος. Με την υπονόμευση των αρχών της πατρίδος, της θρησκείας και της οικογενείας, με την διάδοση νέων δήθεν <<επιστημονικών>> θεωριών για τον άνθρωπο και την κοινωνία, όπως αυτές του Δαρβινισμού και του Μαρξισμού, αλλά και με την κακοποιό δράση της επαράτου Μασωνίας, οι Σιωνιστές κατάφεραν πολύ σύντομα να θέσουν υπό τον έλεγχό τους θέσεις - κλειδιά στα πιο ισχυρά έθνη και να επιβάλουν μία ιδιότυπη τυραννίδα του πλούτου και της ισχύος. Οι ελάχιστες και μεμονωμένες φωνές Χριστιανών στοχαστών και διανοουμένων δεν στάθηκαν ικανές να αναχαιτίσουν την λαίλαπα αυτή της Ιουδαϊκής Μασωνίας, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει να εφαρμόζει δυναμικά τα παμπάλαια σχέδιά της ήδη από την περίοδο της Γαλλικής επαναστάσεως (1789). Η ιδέα της ισότητος των ανθρώπων, η φενάκη αυτή του συγχρόνου πολιτισμού, απετέλεσε εφεύρημα του διεθνούς Σιωνισμού, για να μπορέσει να επιβληθεί στους λαούς με τον δόλο και την απάτη. Στα Πρωτόκολλα το σχέδιο της υποδουλώσεως των Χριστιανών στον μελλοντικό Ιουδαίο βασιλέα της Σιών, δηλαδή τον Αντίχριστο, αναπτύσσεται με όλες τις δυνατές λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αρκούντως ανατριχιαστικές και προκαλούν δέος και φρίκη. Η διάβρωση του κρατικού μηχανισμού, η εκθεμελίωση της ελληνχριστιανικής παιδείας, ο εξωτερικός δανεισμός, η εκμαύλιση των συνειδήσεων μέσω του τύπου και των προϊόντων της υποκουλτούρας αποτελούν μόνον μερικές από τις πτυχές του σχεδιασμού των Σιωνιστών σε παγκόσμιο κλίμακα. Όλες αυτές οι αποκαλύψεις επαληθεύθηκαν πλήρως από τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την αποκάλυψη των Πρωτοκόλλων. Η επικράτηση του μπολσεβικισμού στην Ρωσία, οι δύο φρικτοί και αιματηροί παγκόσμιοι πόλεμοι, η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και η τελική κατίσχυσις των ΗΠΑ στον ψυχρό πόλεμο ήσαν γεγονότα προσχεδιασμένα και εκτελέσθηκαν κατά γράμμα από τους αφελείς ή λιγώτερο αφελείς πράκτορες των Εβραίων. Ίσως ο απαίσιος μουσουλμανοεβραίος νέγρος Χουσεΐν (αυτό είναι το πραγματικό όνομα του πλανητάρχου της Αμερικής), ορκισμένος εχθρός του Χριστιανισμού, αποτελεί έναν από τους ισχυρούς μοχλούς των Σιωνιστών, που θα φέρει στο τέλος την επικράτηση του αντιχρίστου. Όσα γίνονται στην πατρίδα μας, την γονατισμένη από τα χρέη και τον εξωτερικό δανεισμό, επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του σχεδιασμού που εκτίθεται στα Πρωτόκολλα. Ο Ελληνικός λαός, που τόσο έχει εξαπατηθεί από τους διεφθαρμένους πολιτικούς και τους πανάθλιους δημοσιογράφους, πρέπει να τελεί εν γνώσει των στοιχείων που αποκαλύπτονται στο μικρό αυτό βιβλίο. Με την ελπίδα ότι η έκδοση αυτή θα αποτελέσει έναυσμα για προβληματισμό και επαγρύπνηση παραδίδομεν στην δημοσιότητα τα Πρωτόκολλα. Είθε τα σχέδια των Σιωνιστών να ματαιωθούν. Η Κυρία Θεοτόκος, η προστάτις της ευλογημένης πατρίδος μας, είθε να μεσιτεύσει προς τον υιό της και ημών Δεσπότην και Κύριον, για να ματαιωθούν οι βουλές και τα άνομα σχέδια των ισχυρών της γης.

Δια την Γ΄ έκδοσιν
+ Ο Μεσογαίας & Λαυρεωτικής
(της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος)
Κήρυκος  

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ (2η)

  Προβαίνομεν εις την παρούσαν έκδοσιν του ιερού προσευχηταρίου, διότι πιστεύομεν ότι είναι το ωραιότερον πνευματικό εντρύφημα και ο καλύτερος σύντροφος του Ορθοδόξου χριστιανού εις τον αγώνα της εν Χριστώ τελειώσεως. Διεφυλάξαμεν την δομήν των πρώτων εκδόσεων του προσευχηταρίου του αγίου πατρός Ματθαίου, τιμής και σεβασμού ένεκεν, προβάντες μόνον εις τινάς προσθήκας. Έτι δε αφήκαμεν ανέπαφον και τον πλήρη Θείας Χάριτος και δυνάμεως πρόλογον, τον οποίον συνήθιζε ο αείμνηστος Ιεράρχης να θέτη εις τα υπ' αυτού εκδοδόμενα προσευχητάρια.

Μετ' ευχών

+ Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Κήρυκος


  Δια της προσευχής ο άνθρωπος ομιλεί αμέσως με τον Θεόν. Δια της προσευχής ο άνθρωπος καθίσταται τέκνον Θεού. Δια της προσευχής υπερπηδώνται αι θλίψεις, αι στενοχωρίαι, τα βάσανα, αι δυστυχίαι, αι στερήσεις, αι μηχανορραφίαι, αι ραδιουργίαι, αι καταλαλιαί, αι συκοφαντίαι. Δια της προσευχής συντρίβονται τα βέλη των ορατών και αοράτων εχθρών. Δια της προσευχής νικώνται αι περιφρονήσεις, οι εμπαιγμοί, αι ασθένειαι, αι εξορίαι, αι φυλακαί, αι αιχμαλωσίαι, τα δεσμά, αι μαστιγώσεις, τα ναυάγια βίου και θαλάσσης. Δια της προσευχής νικώνται οι πειρασμοί των ορατών και αοράτων εχθρών. Δια της προσευχής αποκτώμεν την μακαρίαν υπομονήν του Θεανθρώπου Σωτήρος και των αγίων ανδρών της Παλαιάς και Νέας Διαθήκης. Δια της προσευχής αποκτώμεν περισσοτέραν πνευματικήν δύναμιν. Δια της προσευχής λαμβάνομεν την ουράνιον παρηγορίαν και παραμυθίαν της ψυχής. Δια της προσευχής αποκτώμεν την ουράνιον Σοφίαν. Δια της προσευχής αποκτώμεν την ουράνιον Σοφίαν. Δια της προσευχής τελούνται τα επτά Μυστήρια της Εκκλησίας. Δια της προσευχής λαμβάνομεν τον επιούσιον άρτον, τα υλικά και πνευματικά αγαθά. Δια της προσευχής αντλούμεν περισσότερον θάρρος, υπομονήν και μεγαλυτέρας ελπίδας. Δια της προσευχής η εν τη γη Εκκλησία επικοινωνεί αμέσως με τον Μέγαν Αρχιερέα του Σύμπαντος τον Ιησούν Χριστόν.
  Την προσευχήν μας την εδίδαξεν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Αλλά και οι άγιοι άνδρες της Παλαιάς Διαθήκης, οι άγιοι Απόστολοι και οι λοιποί άγιοι της Εκκλησίας δια της προσευχής ετέλεσαν διάφορα θαύματα. Νεκρούς ανέστησαν, ασθενείς εθεράπευσαν, οφθαλμούς τυφλών ήνοιξαν και πολλά άλλα. Δια της προσευχής οι άγιοι Απόστολοι και οι άγιοι Μάρτυρες (γυναίκες, άνδρες, παιδιά) της Εκκλησίας ηδυνήθησαν να υποστώσι μετά υπερανθρώπου καρτερίας και μεγαλοψυχίας τα διάφορα οδυνηρά βασανιστήρια των αρχόντων, του αντιχρίστου, χωρίς να αρνηθώσι την πίστιν του Χριστού. Δια της προσευχής γινόμεθα όμοιοι τοις αγίοις Αγγέλοις. Η προσευχή είναι υψηλόν υπούργημα των ουρανίων δυνάμεων και των αγίων Αγγέλων, δια της οποίας νυκτός και ημέρας δοξολογούσι και υμνούσι τον ποιητήν του ουρανού και της γης. Δια της προσευχής τελούνται θαύματα. Δια της προσευχής θεραπεύονται ανίατοι ασθένειαι και δαιμόνια εκδιώκονται. Δια της προσευχής αποκτώμεν την γνώσιν των κεκρυμμένων μυστηρίων. Δια της προσευχής μόνονδυνάμεθα να ορθοποδήσωμεν και να βαδίσωμεν απροσκόπτως την οδόν της δικαιοσύνης. Δια της προσευχής αποκτώμεν αοράτως περισσοτέρας ελπίδας. Δια της προσευχής ενδυναμούται η εις Χριστόν πίστις. Δια της προσευχής ο νους και η καρδία καθαρίζονται από τας πονηρίς του κόσμου τούτου. Δια της προσευχής ο νους ημών γίνεται ναός του Παναγίου Πνεύματος. Δια της προσευχής ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα εισέρχονται και κατοικούσιν εν ταις καρδίαις ημών. 
  Δια της προσευχής η γλώσσα ημών γίνεται σάλπιγξ του Παναγίου Πνεύματος, σαλπίζουσα ουράνια ρήματα. Δια της προσευχής μας δίδονται αοράτως οδηγίαι και συμβουλαί υπό του Παναγίου Πνεύματος. Δια της προσευχής παραμένει διαρκώς πλησίον ο φύλαξ Άγγελος, όστις μας φυλάττει από παντός κακού ορατού και αοράτου (εννοείται νοερώς και αοράτως μας ομιλεί ο φύλαξ Άγγελος). Δια της προσευχής ανοίγονται τα πνευματικά ώτα της ψυχής, ακουούσης την γλυκόηχον και ουρανίαν φωνήν του Ιησού Χριστού. Δια της προσευχής ανοίγονται οι πνευματικοί οφθαλμοί της ψυχής. 
  Η αγία προσευχή μας καλεί δια του ουρανίου στόματος του Χριστού κράζουσα <<Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς>>. Δια της προσευχής αποφεύγομεν πολλάκις να σκεφθώμεν ή να πράξωμεν το κακόν. Δια της προσευχής ελέγχονται αι πονηραί σκέψεις και τα πονηρά έργα του σκότους. Δια της  προσευχής γινόμεθα ταπεινότεροι. Δια της προσευχής τελούνται τεράστια έργα και μεγάλαι αγαθοεργίαι. Δια της προσευχής νικώνται αι δολοπλοκίαι και αι πανουργίαι των ορατών και αοράτων εχθρών. Δια της προσευχής παρηγορούμεθα, ανακουφιζόμεθα εν καιρώ θλίψεως, οδύνης, πόνου, απαγοητεύσεως, απελπισίας, τεθλιμμένης και τεταραγμένης διανοίας, ελλείψεως ανθρωπίνης βοηθείας και αμηχανίας. 
  Δια να ωφεληθής εκ της προσευχής πρέπει να μάθης την κατανυκτική προσευχήν. Να παύσης πρώτον (εν ώρα προσευχής) να συλλογίζεσαι πάσαν φροντίδα ή σκέψιν του κόσμου τούτου. Του λόγου όπου προφέρει το στόμα σου, αυτού να συλλογίζεται ο νους σου. Βάλε άραν προσοχήν ίνα ακούση το ωτίον σου, και να αισθάνεται η ψυχή σου όσα εκφωνεί το στόμα σου. Πρόσεξον να μη λαλή άλλα η γλώσσα και άλλα να σκέπτεται και ο νους σου. Τότε αληθώς έκλεισας την θύραν των βιωτικών μεριμνών και φροντίδων και αληθώς η προσευχή σου φθάνει ως θυμίαμα ενώπιον του ουρανίου Πατρός και καταβιβάζει ουρανόθεν την συγχώρησιν των αμαρτιών σου και τα μεγάλα χαρίσματα και δωρεάς του Παναγίου Πνεύματος.
  Η αγία και μακαρία νηστεία είναι βάσις της αγίας προσευχής, νηστεία όμως με το μέτρον. Καθότι υπέρ τα δυνάμεις βλάπτει. Η προσευχή και η νηστεία είναι δίδυμοι αδελφαί. Η σιωπή χειλέων είναι το θεμέλιον πάσης σοφίας, γνώσεως και συνέσεως.

+ Ο Βρεσθένης Ματθαίος

 

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2016

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ (1η)



   Σκοπός της παρούσης ζωής, είναι η σωτηρία της ψυχής, το να ζήσουμε κατά Χριστόν και να αξιωθούμε της Επουρανίου Βασιλείας, να ζήσουμε αιωνίως κοντά εις τον Δημιουργό μας Θεόν, να επιτύχουμε εν ενί λόγω την θέωσιν, όπως λέγουν οι Άγιοι Πατέρες μας.
     Η σωτηρία της ψυχής μας είναι το σπουδαιότερον, και το ανώτερον, διότι η ψυχή είναι αθάνατος. Όπως λέγει το Ιερόν Ευαγγέλιον <<τι θα ωφεληθή ο άνθρωπος, εάν κερδίση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού, ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;>>. Εάν δεν εργασθώμεν την σωτηρίαν της ψυχής μας, την οποίαν επιτυγχάνομεν και δια της ιδικής μας θελήσεως, αλλά και δια της συνεργείας της θείας Χάριτος, αν δεν επιτύχωμεν την σωτηρίαν της ψυχής μας θα είμεθα οι πλέον δυστυχείς των ανθρώπων.
     Ο Χριστιανός, δια να είναι αληθινά γνήσιος ορθόδοξος, και όχι της ταυτότητος μόνον, πρέπει να αγωνίζεται καθημερινά, να βιάση τον εαυτόν του εις τον πνευματικόν αγώνα, διότι <<βιασταί αρπάζουσι την βασιλείαν του Θεού>>. Σ' αυτόν τον πνευματικόν αγώνα χρειάζεται κάποιον οδηγό, χρειάζεται να μελετά τον λόγον του Θεού, χρειάζεται να προβληματίζεται, να ερωτά, να διαβάζη θρησκευτικά βιβλία και φυλλάδια.
     Δυστυχώς οι περισσότεροι χριστιανοί ενώ θέλουν να σωθούν, ενώ έχουν πίστιν και αφοσίωσιν, θέλουν να σωθούν χωρίς κόπο, χωρίς αυταπάρνησι, χωρίς θυσία, χωρίς Σταυρό. Δι' αυτό οι χριστιανοί της σήμερον είμεθα χλιαροί και δεν μπορούμε να παρακινήσουμε ένα άνθρωπο να βρη το δρόμο της σωτηρίας του. Δεν υπάρχει παράδειγμα, δεν υπάρχει φως, δεν είμαστε λαμπάδες αναμμένες δια να λάμπουμε, να φέγγουμε και να φωτίζουμε τους συνανθρώπους μας.
    Το βιβλίο αυτό υπενθυμίζει όσο είναι δυνατόν τα καθήκοντά μας ως χριστιανών, παίρνοντας θησαυρούς από τους αιώνιους θησαυρούς των Αγίων Πατέρων μας.
    Αποβλέπει στο να βοηθήση τους ευλαβείς χριστιανούς που αγωνίζονται και αγωνιούν δια την σωτηρίαν τους, τους παρέχει μερικές πνευματικές νουθεσίες βγαλμένες μέσα από την διδασκαλία του Ευαγγελίου και των Αγίων Πατέρων, και απαντά στα διάφορα προβλήματά τους.
     Το βιβλίον τούτο περιλαμβάνει μικρά και απλά κείμενα, τα οποία εδημοσιεύθησαν στο Ενοριακό φυλλάδιο <<ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ>> του Ι. Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου και τα οποία βοηθούν εις αυτόν τον σκοπόν. Η έκδοσις αύτη εθεωρήθη επιβεβλημένη, διότι πολλοί χριστιανοί μας ζητούσαν όλη τη σειρά των Πνευματικών Θησαυρισμάτων, πράγματο οποίον ήτο δύσκολο. Δια της εκδόσεως αυτής ο αναγνώστης δύναται να έχει όλη τη σειρά εις ένα τόμον.
     Εις την κατάταξιν της ύλης και εις την έκδοσιν του παρόντος τόμου πολύτιμος υπήρξε η βοήθεια του Θεολόγου κ. Γεωργίου Δ. Γλετζάκου τον οποίον ιδιαιτέρως ευχαριστώ, επίσης ευχαριστώ όλους όσους βοήθησαν στο να κυκλοφορήσει ευρύτερον το ιεραποστολικόν φυλλάδιον <<Πνευματικά Θησαυρίσματα>>.

Εν Αθήναις τη 25η Μαρτίου 1987
Ο Συγγραφεύς 
Ιερομ. Κήρυκος Κοντογιάννης
Εφημέριος Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου
Πετμεζά 5-17675 Αθήναι

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΡΟΕΟΡΤΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ


   Πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 8 Σεπεμβρίου κατά το Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό ημερολόγιο κατά την εορτή του Ιερού Ναού Γενεθλίου της Θεοτόκου εις το Ρέθυμνον της Κρήτης, όλοι όσοι παρευρέθηκαν εις την Εκκλησία, έγιναν μάρτυρες και θεατές ενός πραγματικά αξιόλογου γεγονότος. Κάποια σύνεφα σχημάτισαν εις τον ουρανό το σχίμα του Τιμίου Σταυρού, ώστε όλοι οι εκεί παρευρισκόμενοι, εκ των οποίων πολλοί ήσαν και Νεοημ/γίτες, να καταλάβουν και δι' αυτού πως η εορτή του Τιμίου Σταυρού ήταν προ των πυλών της Ορθοδόξου Εκκλησίας και δεν είχε περάσει. Πολλοί θαύμασαν το παραπάνω γεγονός και παραδέχθηκαν πως όντως η εορτή δεν είχε λάβει ακόμη χώρα. Εμείς δεν θέλουμε να αναφέρουμε περισσότερα επ' αυτού, μονάχα να τονίσουμε πως ο Θεός παραχωρεί εις όλους σημεία, ώστε εμείς να καταλάβουμε πως είναι Ζωντανός ανάμεσά μας και πως ακόμη και μετά την Σταύρωσή Του, λεπτό δεν μας έχει εγκαταλείψει. Μήπως όμως τον έχουμε εγκαταλείψει εμείς;

Ἡ Ὕψωσις τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ (Νηστεία ἐκ πάντων)



   Τὸ ἔτος 326 ἡ Ἁγία Ἑλένη πῆγε στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ προσκυνήσει τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ νὰ εὐχαριστήσει τὸ Θεὸ γιὰ τοὺς θριάμβους τοῦ γιοῦ της Μ. Κωνσταντίνου. Ὁ Θεῖος ζῆλος, ὅμως, ἔκανε τὴν Ἁγία Ἑλένη νὰ ἀρχίσει ἔρευνες γιὰ τὴν ἀνεύρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἐπάνω στὸ Γολγοθὰ ὑπῆρχε εἰδωλολατρικὸς ναὸς τῆς θεᾶς Ἀφροδίτης, τὸν ὁποῖο γκρέμισε καὶ ἄρχισε τὶς ἀνασκαφές. Σὲ κάποιο σημεῖο, βρέθηκαν τρεῖς σταυροί. Ἡ συγκίνηση ὑπῆρξε μεγάλη, ἀλλὰ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἦταν τοῦ Κυρίου; Τότε ὁ ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων Μακάριος με ἀρκετοὺς Ἱερεῖς, ἀφοῦ ἔκανε δέηση, ἄγγιξε στοὺς σταυροὺς τὸ σῶμα μίας εὐσεβέστατης κυρίας ποὺ εἶχε πεθάνει. Ὅταν ἦλθε ἡ σειρὰ καὶ ἄγγιξε τὸν τρίτο σταυρό, ποὺ ἦταν πραγματικὰ τοῦ Κυρίου, ἡ γυναῖκα ἀμέσως ἀναστήθηκε. Ἡ εἴδηση διαδόθηκε σὰν ἀστραπὴ σὲ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἱερουσαλήμ. Πλήθη πιστῶν ἄρχισαν νὰ συρρέουν γιὰ νὰ ἀγγίξουν τὸ τίμιο ξύλο. Ἐπειδή, ὅμως, συνέβησαν πολλὰ δυστυχήματα ἀπὸ τὸ συνωστισμό, ὕψωσαν τὸν Τίμιο Σταυρὸ μέσα στὸ ναὸ σὲ μέρος ὑψηλό, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ τὸν προσκυνήσουν ὅλοι. Αὐτή, λοιπόν, τὴν ὕψωση καθιέρωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, νὰ γιορτάζουμε στὶς 14 Σεπτεμβρίου, γιὰ νὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς νὰ ὑψώσουμε μέσα στὶς ψυχές μας τὸ Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κατ᾿ ἐξοχὴν «ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου». (Ὁρισμένοι Συναξαριστές, αὐτὴν τὴν ἡμέρα, ἀναφέρουν καὶ τὴν ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 628 ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Ἡράκλειο, ποὺ εἶχε νικήσει καὶ ξαναπῆρε τὸν Τίμιο Σταυρὸ ἀπὸ τοὺς Ἀβάρους, οἱ ὁποῖοι τὸν εἶχαν ἁρπάξει ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους).

ΣΤΑΥΡΟΣ Ο ΦΥΛΑΞ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ



Το σημείον του Σταυρού (Ποία η σημασία του)

   Ο Άγιος Νικόδημος δια την σημασία του σημείου του Σταυρού γράφει:
   <<Με την έπαρσιν της δεξιάς χειρός εις το μέτωπον σημαδεύομεν, ότι ο Θεός ήταν εις τους ουρανούς ως Προάναρχος του Πατρός Λόγος μετά του ζωοποιού Πνεύματος συνδοξαζόμενος. Και με την κατάβασιν της χειρός εις την κοιλίαν σημαδεύομεν, ότι δια την σωτηρίαν ημών κατήλθεν εις την κοιλίαν της Παρθένου και έγινεν άνθρωπος. Με την ανάβασιν δε της χειρός εις το δεξιόν ώμον και μετάβασιν εις τον αριστερόν, σημαδεύομεν, ότι εσταυρώθη και απέθανε δια τας αμαρτίας ημών. Είτα καταβιβάζοντες την χείρα εις την γην κάτω, σημαίνομεν, ότι ετάφη και καταβάς εις τον άδη ελύτρωσε τους απ' αιώνος δικαίους. Και αύθις με την ανάβασιν της χειρός σημαίνομεν την ανάστασιν και την εις ουρανούς ανάληψιν. Εκ του μετώπου είταμε την κατάβασιν πάλιν της χειρός εις κοιλίαν δηλούμεν, ότι μέλλει πάλιν έρχεσθαι εις την γην κρίναι ζώντας και νεκρούς και με την ανάβασιν εις τον δεξιόνώμον και αριστερόν δηλούμεν, ότι έχει να στήση τους μεν δικαίους εκ δεξιών αυτού, τους δε αμαρτωλούς εξ' αριστερώνκαι δεόμεθα να αξιωθώμεν της εκ δεξιών αυτού παραστάεως. Αυτό δηλοί. Ο Σταυρός γίνεται με ευλάβειαν και σφραγίζομεν τον εαυτόν μας με το σημείον του Τιμίου Σταυρού τρεις φορές και σημαδεύομεν όλον το μυστήριον της ενσάρκου Οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Διότι με την ένωσιν των τριών δακτύλων σημαδεύομεν την τρισυπόστατον θεότητα και το αδιαίρετον των τριών προσώπων και ότι ο Υιός σαρκωθείς ουκ απέστη του πατρικού κόλπου και τοις ανθρώποις ωμίλησε. Οι χριστιανοί λοιπόν πρέπει να φορούν Σταυρόν προς ένδειξιν, ότι είναι χριστιανοί και προς αποτροπήν κάθε κακού>>.

( Το κείμενο επιλέχθηκε από το βιβλίον ''ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ'', Ιερομ. Κηρύκου Κοντογιάννη, Τόμος Πρώτος, Αθήναι 1987)

ΥΨΩΣΗ ΕΙΣ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ

   Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΟΡΟΥΣ ΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΦΟΙΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

   Κατανυκτική ιερά αγρυπνία, τελέστηκε στον Ιερό Ναο Αγίας Ζώνης της Ιεράς Μητροπόλεως Όρους Λιβάνου και Πάσης Φοινίκης, επί τη εορτή της Σεβασμίας Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
   Των ακολουθιών του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας, προεξήρχεν ο οικείος Μητροπολίτης και μέλος της Απανταχού Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, Σεβ/τος Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ, συμπαραστατούμενος από τον Πανοσιολογιότατον Ιερομόναχον π. Νεκτάριον.
     Εις την συνέχειαν παρατίθεται φωτογραφικό ρεπορτάζ από τον Όρθρο και την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. 

ΟΘΡΟΣ



ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ






 
ΣΤΑΥΡΕ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 
ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΟΥ. 
ΑΜΗΝ!!!