ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΝ ΕΤΕΙ 1999

http://www.churchgoc.narod.ru/pnoi/188/2.html

ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ Ὁ Ὅσιος Μάρκος ἦταν Ἀθηναῖος καὶ ἔζησε τὸν 4ο αἰῶνα μ.Χ. Ἀφοῦ ἔλαβε ἀξιόλογη μόρφωση, ἐγκατέλειψε τὴν Ἀθήνα καὶ πῆγε στὴν Ἀντιόχεια, ὅπου μαθήτευσε κοντὰ στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο. Ἀργότερα ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἀφιέρωσε τὸν ἑαυτό του στὴν μελέτη τῶν Θείων Γραφῶν καὶ ἔφθασε στὸν ὕψιστο βαθμὸ τῆς ἀρετῆς. Φανερὲς ἀποδείξεις καὶ οἱ λόγοι ποὺ ἐγράφησαν ἀπὸ αὐτὸν γιὰ τὴν ὠφέλεια καὶ τὴν ἐνέργεια τῶν θαυμάτων. Γιατί κάποτε, ἐνῷ ἡσύχαζε, πλησίασε αὐτὸν μία ὕαινα ποὺ εἶχε τὸ παιδί της τυφλό, μὲ ταπεινὴ στάση σὰν νὰ παρακαλοῦσε νὰ τὴν εὐσπλαχνισθεῖ γιὰ τὴν τύφλωση τοῦ μικροῦ της. Καὶ ὁ Ὅσιος, ἀφοῦ κατάλαβε, ἔπτυσε στὰ μάτια τοῦ ζώου καὶ αὐτὸ βρῆκε τὴν ὅρασή του. Μετὰ ἀπὸ ἡμέρες ἦλθε πάλι ἡ ὕαινα στὸν Ἅγιο, μεταφέροντάς του τὸ δέρμα ἑνὸς μεγάλου κριαριοῦ ὡς ἀνταπόδοση γιὰ τὴν θεραπεία. Αὐτὸς ὅμως δὲν δεχόταν νὰ τὸ λάβει, προτοῦ τὸ θηρίο ὑποσχεθεῖ νὰ μὴν βλάπτει πιὰ τὰ πρόβατα τῶν πτωχῶν. Ὁ Ὅσιος εἶχε φθάσει σὲ τέτοια ὕψη ἀρετῆς, ὥστε ὁ πρεσβύτερος τῆς μονῆς ἔλεγε ὅτι ποτὲ αὐτὸς δὲν μετέδωσε Θεία Κοινωνία στὸν Ὅσιο, ἀλλὰ τὴν παρεῖχε σὲ αὐτὸν χέρι Ἀγγέλου. Ὁ Ὅσιος Μάρκος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη σὲ βαθὺ γῆρας. Ἀπὸ τὰ ἔργα του σώζονται μόνο μερικοὶ λόγοι, ἐπιστολὲς καὶ συμβουλευτικὲς πραγματεῖες. Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ὡς ἄγγελος ἔζησας, ἐν τῇ ἐρήμῳ σοφέ, καὶ ὤφθης ἀνάπλεως, τῶν ἐκ Θεοῦ δωρεῶν, ὦ Μᾶρκε Πατὴρ ἡμῶν· ὅθεν ἐν σοὶ ἐξέστη, Σεραπίων ὁ θεῖος, καὶ ἤγγειλε τοῖς ἐν κόσμῳ, τὴν ἁγίαν ζωήν σου· μεθ’ οὗ ἀεὶ δυσώπει, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ἐκ πόλεως ἤνθησας, τῶν Ἀθηνῶν τῆς λαμπρᾶς, καὶ βίον ἰσάγγελον, ἐπολιτεύσω ἐν γῇ, τρωθεὶς θείῳ ἔρωτι· ὅθεν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὁ ἀββᾶς Σεραπίων, εὗρέ σε θείᾳ νεύσει, Ὁσιώτατε Μᾶρκε· διὸ τῆς πολιτείας σου, τὸν τρόπον ἀγάμεθα. Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Ἐν ἐρήμῳ Ὅσιε, στερρῶς ἀσκήσας, καὶ τραφεὶς ὡς ἄγγελος, ἀπ’ οὐρανοῦ ὑπερφυῶς, Ἀγγέλων ὤφθης ἰσότιμος, Μᾶρκε παμμάκαρ, Ὁσίων ἀγλάϊσμα. Μεγαλυνάριον. Βλάστημα ὑπάρχων τῶν Ἀθηνῶν, ἄνθος τῆς ἐρήμου, διὰ βίου ἀγγελικοῦ, Μᾶρκε ἀνεδείχθης, καὶ κόσμῳ διαπνέεις, τῶν ἀρετῶν σου Πάτερ, ὀσμὴν τὴν κρείττονα.

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΙΣ

ΑΓΙΑ ΤΑΡΣΩ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ

Η ΟΣΙΑ ΤΑΡΣΩ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ (+1989) Η ΑΣΚΗΤΡΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΙΜΑΤΑΙ ΩΣ ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΙΑ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΓΟΧ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΟΜΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ... (Ακολουθει ο σύντομος βίος της) Ἡ Ὁσία Μήτηρ ἡμῶν Ταρσώ, κατά κόσμον Ταρασία Ζαγοραίου, ἐγεννήθη τό ἔτος 1910 εἰς Ἄνδρον. Διά τήν ἐποχήν της ἔλαβεν ἐξαιρετικήν παιδείαν, πνευματικήν καί θύραθεν. Εἰς ἡλικίαν 14 ἐτῶν ἐκλήθη ὑπό Ἁγίου Ἀγγέλου εἰς τό ἄθλημα τῆς διά Χριστόν Σαλότητος καί ἄρχισε νά ἐμφανίζει τά Ἁγιοπνευματικά χαρίσματα τῆς προοράσεως καί τῆς διοράσεως. Ἀδιαλείπτως προσευχομένη (ἰδίως ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων) καί συστηματικῶς ἀποφεύγουσα τάς κοσμικάς σχέσεις, ἐχαρακτηρίσθη ὑπό τῶν οἰκείων της ὡς ψυχασθενής καί οὕτως ἀντιμετωπίσθη, ὑπεβλήθη μάλιστα καί εἰς τήν χειρουργικήν ἐπέμβασιν τῆς λοβοτομῆς! Τό ἔτος 1949 ὁδηγήθηκε ὑπό τῆς μητρός (ἡ ὁποία ἀνῆκε εἰς τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν), εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης Κερατέας Ἀττικῆς, μέ τήν ἐλπίδα τῆς θεραπείας της ὑπό τοῦ κτίτορος τῆς Μονῆς Ἁγίου Πατρός Ματθαίου (Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, τοῦ ἀπό Βρεσθένης). Ὅμως ὁ Πνευματοφόρος καί προορατικός Πατήρ, κατά τήν διάρκειαν τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, φωτιζόμενος ὑπό τοῦ Παναγίου Πνεύματος, διεῖδε καί διεπίστωσε τήν πλήρη πνευματικήν, διανοητικήν καί ψυχικήν ὑγείαν τῆς μακαρίας Ταρσῶς καί διά τοῦτο ἐπευλόγησε τήν ἄσκησίν της εἰς τό σκληρόν καί ἐπώδυνον στάδιον τῆς διά Χριστόν Σαλότητος. Μάλιστα τήν ἐνεπιστεύθη εἰς τήν πνευματικήν πρόνοιαν καί ἐπιστασίαν τοῦ Ἱερομονάχου Πέτρου καί τῆς ἐζήτησε νά παραμείνη εἰς τήν Μονήν, ἀλλά ἐκτός ἀδελφότητος, διά νά μήν ἐμποδίζεται ἡ ἰδιαιτερότης τῆς ἀσκήσεώς της. Ἔκτοτε ἡ μακαρία Ταρσώ καί μέχρι τῆς κοιμήσεώς της (1989), ἐπί μίαν ὁλόκληρον 40ετίαν, παρέμεινε ἀγωνιζομένη ἐντός τῶν ὁρίων τῆς Μονῆς, ἀλλ’ ἐκτός τοῦ περιβόλου της, οὐσιαστικῶς ἄστεγος καί ἄοικος, ἐκτεθειμένη εἰς τόν καύσωνα τοῦ θέρους καί τόν παγετόν τοῦ χειμῶνος, τούς πειρασμούς τοῦ διαβόλου, ἀλλά καί τάς προσβολάς τῶν ἀνθρώπων, ἀκόμη καί μοναζουσῶν, ὡς ἄλλη ὁσ. Ἰσιδώρα τῆς Ταβέννης. Στεγαζομένη ὑπό πρόχειρον καί ἀπαράκλητον καλύβην (τήν ὁποίαν καί αὐτήν κατά καιρούς ἐκρήμνιζε, ὡς ἄλλος ὅσ. Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης), προσηύχετο ἀδιαλείπτως, νηστεύουσα καί ἀγρυ-πνοῦσα, δεομένη ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας καί τῆς ἐν Κυρίῳ ἀναπαύσεως τῶν κεακοιμημένων. Οὕτως ἀγωνιζομένη ἐδέχθη πλουσίαν τήν χάριν τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἐλεηθεῖσα διά τῶν παντίμων χαρισμάτων τῆς διοράσεως, τῆς προοράσεως, τῆς θεραπείας ἀσθενειῶν καί τῆς παραμυθίας τῶν ἐν ἀνάγκαις εὑρισκομένων. Εἰς τόν Βίον της περιλαμβάνονται πολλαί σχετικαί περιπτώσεις, μαρτυρούμεναι ὑπό ἀξιοσεβάστων αὐτοπτῶν μαρτύρων, διά τῶν ὁποίων ἀσφαλῶς ὁδηγούμεθα εἰς τό συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἁγιότης της εἶναι ὅντως «μαρτυρουμένη ὑπό Θεοῦ», δι’ ὑπερφυῶν σημείων καί θαυμάτων, ὅπως τῆς ὑπερβάσεως τῶν φυσικῶν καιρικῶν φαινομένων, τοῦ ἐγκαρδίου πυρός, τῆς ἐν Πνεύματι καί πνεύματι παρουσίας της εἰς ἄλλους τόπους καί τῆς δι’ Ἁγίου Ἀγγέλου κοινωνίας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων! Πρός τό τέλος τῆς ζωῆς της ἐδέχθη λόγῳ γήρατος νά ἐγκαταβιώση ἐντός τῆς Μονῆς, διά νά τύχη κάποιας παρακλήσεως. Προγνωρίσασα τήν ἐκ τοῦ κόσμου ἐκδημίαν της, ἐκοιμήθη εἰρηνικῶς τήν 24ην Σεπτεμβρίου 1989 (ἡμέραν καθ’ ἧν τελεῖται ἡ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Μυρτιδιωτίσσης) καί κατ’ ἐντολήν τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου κυροῦ Ἀνδρέου, Πνευματικοῦ Πατρός τῆς Μονῆς καί ἐξομολόγου τῆς ἰδίας κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν τῆς ζωῆς της, ἐνεταφιάσθη ὡς Μεγαλόσχημος Μοναχή. Ἀποτμήματα τῶν Ἱερῶν Λειψάνων της, εὑρίσκονται εὐωδιά-ζοντα εἰς τήν κατοχήν διαφόρων, ἡ δέ τιμία της Κάρα φυλάσσεται εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Παναγίας, εἰς τό Ἐπισκοπεῖον τοῦ ἁγ. Μοδέστου. Μετά τήν ὁσιακήν αὐτῆς κοίμησιν ὑπάρχουν ἀξιόπισται μαρτυρίαι δι’ ἐμφανίσεις της εἰς διαφόρους ἐν ἀνάγκαις καί διά τήν παρρησίαν της ἐνώπιον τοῦ Θρόνου τῆς Θείας Μεγαλωσύνης. Ὁ Βίος της συνεγράφη τό πρῶτον (τό 2004) ὑπό Ἰωάννου Κορναράκη, Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, καί τό δεύτερον - βελτιωμένος καί ἐπηυξημένος - (τό 2010), ὑπό Ἀντωνίου Μάρκου. Τό 1998 ἐποιήθησαν Χαιρετισμοί πρός τιμήν αὐτῆς καί Πάντων τῶν διά Χριστόν Σαλῶν Ἁγίων, ὑπό Ἀντωνίου Μάρκου. Τό 2006 ἐποιήθη Παρακλητικός Κανών πρός αὐτήν ὑπό Δρ. Χαραλάμπους Μπούσια, Μεγάλου Ὑμνογράφου τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας. Τό 2009 ἐποιήθη ἡ πλήρης Ἀκολουθία αὐτῆς ὑπό Ἀντωνίου Μάρκου. Τό 2010 ἐφιλοτεχνήθη ἡ πρώτη εἰκών της ὑπό τῆς Πρεσβυτέρας Ἀντωνίας Σίντνιεβα. Τό αὐτό ἔτος, κατόπιν τῆς ἀπό 27.7.2010 ἀποφάνσεως τῆς Ἱερᾶς Πανορθοδόξου Συνόδου τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς ἀπό 15.8.2010 σχετικῆς τοῦ Σεβ. Μητροπ. Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. ΚΗΡΥΚΟΥ, διεκηρύχθη ἐπ’ ἐκκλησίαις ἡ ἁγιότητά της, τῆς ἐπισήμου τελετῆς διεξαχθησομένης κατά τήν διάρκειαν Ἱερᾶς Ἀγρυπνίας τήν Τετάρτην 23ην πρός Πέμπτην 24ην Σεπτεμβρίου, εἰς τό Ἱερόν Ἡσυχαστήριον Παναγίας Παραμυθίας Ἀχαρνῶν. Αὐτῆς ἁγίαις πρεσβείαις Χριστἐ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς. ΑΜΗΝ.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2022 ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ.

  Αφιερωμένοι στα 100 χρόνια (1922-2022) από τη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, κυκλοφόρησαν το Ημερολόγιον της Ιεράς Συνόδου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος και το Ημερολόγιον της Ιεράς Μητροπόλεως Γ.ΟΧ. Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών.Πρόκειται για δύο εξαιρετικού ενδιαφέροντος τομίδια 63 και 12 σελίδων.
 Σχετικά με το Ημερολόγιο της Ιεράς Συνόδου αναφέρεται πως στο εμπροσθόφυλλο αυτού δημοσιεύεται φωτογραφία από τον <<Μαύρο Αύγουστο>> του 1922, ενώ εις το οπισθόφυλλο φωτογραφία από την φωτογραφία από τα πατρογονικά.Εις το εσωτοερικόν του περιλαμβάνει:

• Φωτογραφία των τεσσάρων Αρχιερέων της Ιεράς Συνόδου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, εις την οποίαν απεικονίζονται οι: 1) Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. ΠΑΧΩΜΙΟΣ, 2) Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. ΚΗΡΥΚΟΣ, 3) Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ και, 4) Ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Άργους κ. Γεράσιμος.
• Αφιέρωση της Ιεράς Συνόδου εις τους αδίκω και βιαίω θανάτω δια την ορθόδοξον χριστιανικήν πίστιν και την εθνικήν Ελληνικήν συνείδησιν απωλεσθέντας κατά την Μικρασιατικήν τραγωδίαν, Έλληνας Κληρικούς και Λαϊκούς.
• Κείμενον 4 (τεσσάρων) σελίδων αναφερόμενον εις την ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΙΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ.
• Όλοι οι μήνες του έτους με όλες τις εορτές.
• Κυριακοδρόμιον του έτους 2022.
• Διευθύνσεις - Τηλέφωνα της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και των υπολοίπων Ιερών Μητροπόλεων, Ελλάδος και Εξωτερικού.
• Πασχάλιον του δισέκτου έτους 2022 [Κατά το εκκλησιαστικόν (παλαιόν) ημερολόγιον, από 1 Σεπτεμβρίου 2021 μέχρι 31 Αυγούστου 2022].
• Πασχάλιος Πίνακας.
• 4 (Τέσσερεις) σελίδες εις τις οποίες υπάρχει πληρεστέρα η εξήγησις όλων των Νηστειών του έτους. 

 Εις το Ημερολόγιον (Τοίχου) της Ιεράς Μητροπόλεως Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών περιλαμβάνονται:

• Πίνακες με όλους τους μήνες του έτους 2022, εις τους οποίους αναγράφονται οι μέρες με τις ανάλογες εορτές. Ο τρόπος νηστείας κάθε ημέρας (αν υπάρχει). Αλλά και κατά τις Κυριακές ο εκάστοτε Απόστολος, ο εκάστοτε Ήχος και το εκάστοτε Εωθινόν Ευαγγέλιον.
• Κείμενον με τον τίτλον <<ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ>> από το βιβλίον ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΘΡΙΑΜΒΟΣ & ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΓΟΣ.

 Και τα δύο Ημερολόγια αποτελούν πραγματικά εφόδια των πιστών Ορθοδόξων, καθώς και έντυπα κοσμήματα κάθε βιβλιοθήκης. Το Ημερολόγιον της Ιεράς Συνόδου διατίθεται κατόπιν παραγγελίας από τον Επίσκοπο Άργους κ. Γεράσιμον ή τον Αρχιγραμματέα αυτής π. Αντώνιο Γκιόκα. Ενώ το Ημερολόγιον της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών διατίθεται από το Επισκοπείο - Μητροπολιτικό Ίδρυμα Αγίας Αικατερίνης (194 00 Στρογγύλη Κορωπίου, τηλ. 210 60.20.176.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΔΕΣΠΟΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ!

 http://impatron.blogspot.com/

551235528 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2021 by Dhmhtrhs Papadatos on Scribd

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ κ. ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ''ΛΟΓΟΙ ΕΓΚΟΠΟΙ'' ΕΙΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

 33. ΟΙ ΑΛΛΗΛΟΑΣΠΑΣΜΟΙ

 Καθώς προεγράψαμεν εστάλησαν εις την Κύπρον οι τέσσερεις Αρχιερείς δια την χειροτονίαν του νεαρού επισκόπου. Συν αυτοίς ευρέθη, κληθείς προφανώς εκ μέρους του Κυπρίου Επισκόπου και ο κ. Κυπριανός της Παρατάξεως των Ενισταμένων της Φυλής. Οπότε άπαντες ομού <<συν-χοροστάτησαν>> και εις κατάλληλον στιγμήν αλληλοασπάσθησαν, χάριν αγάπης και παιδικής αθώας φιλίας αλληλοπεριέπτυξαν εαυτούς και αλλήλους, ηκολούθησαν κατά το έθος προσφωνήσεις και τα λοιπά της φιλίας ρητά, όπου η κοινωνική της αδηρίτου ανάγκης υποχρέωσις επιβάλλει. Ο παρευρεθείς εις την χειροτονίαν μεθ' ου αντηλλάγησαν αλληλοασπασμοί και φιλόφρονες αλληλοπεριπτύξεις, δεν συμμετείχε εις την τελετήν, αλλά παρηκολούθει χοροστατών.
 Η σκηνή αυτή από την σκοπιάν των παρατηρητών κρίνεται οιονεί προπόνησις και προετοιμασία δια την μέλλουσαν ποθητήν ένωσιν των διϊσταμένων ορθοδόξων χριστιανών του πατρίου ημερολογίου! Καλή η ένωσις και άριστος, αν είναι όμως και θεάρεστος. Σχεδόν άπαντες. Κλήρος και λαός της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, ποθούμεν και προσευχόμεθα δια την ευλογημένην και αγίαν ένωσιν του πληρώματος του χριστιανικού κόσμου εις το Άγιον Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού. Ιστέον ότι οσάκις τελείται η Θεία Λειτουργία οι εκκλησιαζόμενοι ακούουν την φωνήν του Λειτουργού να κράζη ευκρινώς και να βοά εκτενώς τας δεήσεις: <<και υπέρ της των πάντων ενώσεως του Κυρίου δεηθώμεν>>, και ολίγον πρό της εκφωνήσεως του <<Πάτερ ημών>> λέγει ο Λειτουργός <<την ενότητα της πίστεως και την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος παρά του Κυρίου αιτησώμεθα>>. Γράφω αυτά όχι δια επιμόρφωσιν, αλλά δια ισχυροποίησιν της μνήμης, και δια πιστοποίησιν ότι η Εκκλησία του Χριστού δεν καθεύδει, αλλά πάντοτε δέεται υπέρ του ποιμνίου αυτής.

34. ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΙΣ

 Επληροφορήθην ότι ο επίσκοπος Κυπριανός προέτεινε μία λύσιν απλήν και <<αγαθοκίνητη>>, δια να επιτευχθή η ποθητή ένωσις. Και αυτή η πρότασις λέγει: <<Καλόν εστίν ίνα παραθεωρήσωμεν αυτά όπου μας χωρίζουν και να συμπτυχθώμεν εις αυτά όπου μας ενώνουν>>. Και έτεροι έχουν εκφράσει παρόμοια γνώμην και πρότασιν και εις άλλους χώρους. Ίσως να φαίνεται καλή η σκέψις εις την όψιν, εις την πράξιν όμως είναι ανέφικτος και επικίνδυνος. Η ιστορία βρίθει εικόνων ομοιοπαθών γεγονότων. Θα αναφέρωμεν μερικά εξ αυτών προς επιβεβαίωσιν και απόδειξιν της αληθείας.
 Πρώτον αναφέρομεν την ζωήν των δ'υο πρώτων ανθρώπων, των προγόνων ημών, εις τον εν Εδέμ παράδεισον, ένθα εκεί υπήρχεν παν αγαθόν, Έζων εν αυτώ πανευτυχισμένοι. Γυμνοί ήσαν και ούκ ησχύνοντο. Έζων ζωήν Αγγέλων. Η παράβασις όμως της εντολής του Θεού επέφερε έχθραν μεταξύ Θεού και Αδάμ συν τη Εύα και εξώσθησαν του Παραδείσου, ήγουν επήλθεν χωρισμός από τον Θεόν. Επανένωσις μετά του Θεού εγένετο ύστερα από 5508 έτη συνωδά τη μαρτυρία της Ιεράς Παραδόσεως, δια της Θείας Οικονομίας και της θυσίας του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού και δια της μετοχής εις την ζωήν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής του Χριστού Εκκλησίας.
 Δεύτερον το 1053 μ.Χ. επήλθε χωρισμός της Εκκλησίας δια της αποσχίσεως της Δυτικής. Από τότε έως σήμερον παρήλθον σχεδόν 1000 έτη. Προσπάθειες πολλές, καλοθέλητες ή και απεγνωσμένες δια ένωσιν, επιστολές, διατριβές διαγγελμάτων, εγκύκλιοι, τόμοι βιβλίων, αγώνες επίμονοι δια ένωσιν. Ένιοι τολμηροί προέβησαν ακόμη εις συμπροσευχάς και συλλείτουργα. Ο κάθε πάπας όμως ίστατο και ίσταται αμετακίνητος και ακλόνητος από την εξουσίαν του πρωτείου και την πεπλανημένην δόξαν του φιλιόκβε, ως και έτερα συναφή και παρεπόμενα. Επομένως ανέφικτος η ένωσις.
 Τρίτον το 1924 εγένετο η πραξικοπηματική αλλαγή του ημερολογίου και επήλθε το σχίσμα του νέου ημερολογίου. Οι άνθρωποι εμερίσθησαν εις νεοημερολογίτας και πλαιοημερολογίτας. Παρήλθον 94 έτη έως της σήμερον και εγένοντο προσπάθειες και αγώνες προς διόρθωσιν της διαστάσεως και αποκατάστασιν της ενότητος. Αλλά και πάλιν ουδέν εγένετο. Ουδέν το αποτέλεσμα. Ουδεμία διόρθωσις. Ανέφικτος η ένωσις.
 Τέταρτον. Το έτος 1937 επήλθεν διάστασις και διάσπασις μεταξύ των δύο επισκόπων, Χρυσοστόμου Καβουρίδη και Ματθαίου Καρπαθάκη. Και οι δύο ήσαν επίσκοποι του πατρίου εορτολογίου. Αλλά έπεσεν εν τω μέσω αυτών το μήλον της έριδος και επήλθεν διάσπασις. Τις ο ρίψας το μήλον της έριδος; Ή μήπως πέπτωκεν μόνον του, και κάτωθεν της μηλέας ήτο ο Νεύτων εξηπλωμένος και βλέπων το μήλον να πίπτη εκ του δένδρου της μηλέας προς την γην εις κατακόρυφον γραμμήν επί του προσώπου της υδρογείου και ανεκάλυψεν τον νόμον της βαρύτητος; Ημείς οι πτωχαλαζόνες, νομίζομεν ότι γνωρίζομεν τα πάντα, αλλ' ουδείς εξ ημών ή υμών δύναται να ανακαλύψη την πρωτογενή αιτίαν της ρίψεως του μήλου της έριδος και της κατά συνέπειαν αρχής της διχονοίας των ομοτίμων παγωνοφόρων!!! Παρήλθον 81 έτη από της διασπάσεως και του χωρισμού και ουδείς ηδυνήθη να θεραπεύση το σχίσμα. Είμεθα όντως δια κλάματα και μοιρολόγια μετά ποταμηδόν δακρύων. Τί είπω έτι και τί λαλήσω; Ο γηραιός ημών νους τί να σκεφθή;

35. Η ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ

 Επανέρχομαι εις την πρότασιν του επισκόπου Κυπριανού, ήτις λέγει ότι δια να επιτευχθή η ποθητή ένωσις, καλόν εστίν ίνα ρίψωμεν εις την λήθην πάντα όσα μας χωρίζουν και να επικεντρώσωμεν την προσοχήν μας εις αυτά τα οποία μας ενώνουν!!! Και σκέπτομαι ί δει ειπείν; Όθεν λέγω τα εξής: Οι ιεροί ναοί της Ανατολικής Εκκλησίας όλων νέου και παλαιού είναι ομοιότυποι, έξωθεν και έσωθεν. Το ιερό βλέπει προς ανατολάς. Η ναοδομή εις δύο ρυθμούς Βασιλικού και Βυζαντινού. Έσωθεν Αγία Τράπεζα, αντιμήνσια, λυχνίες πολύφωτες, πρόθεσις, Ιερά Σκεύη, άρτος ένζυμος, οίνος άκρατος, προσκυνητάρια, εικόνες ιδίας τεχνοτροπίας, βυζαντινή μουσική, άμφια των ιερωμένων, όμοια και ταύτα. Πώγωνες, εγκόλπια, ράβδοι ποιμαντικαί και πάντα τα εν τω ναώ, είναι όλα όμοια και τα αυτά. Εκείνο όπου μας χωρίζει είναι μόνον ένα και μοναδικόν. Είναι το ειλικρινές γνήσιον ορθόδοξον της πίστεως φρόνημα. Οπότε προς τα εκεί εστίν η κεντρομόλος δύναμις, ήτις αφορά το όλον θέμα και δέον προς τα εκεί να στρέψωμεν την προσοχήν και το ενδιαφέρον ημών.Ιστέον ότι η πρότασις του Κυπριανού φαίνεται εξ όψεως απαλή, απλή, ευγενής, ευπροσήγορος και ελπιδοφόρος. Αλλά εστίν χρεία μεγίστης προσοχής και διακρίσεως ετύμου εκτιμήσεως. Διότι πολλάκις ο ενθουσιασμός μας ρίπτει εις αδιέξοδον αγνώστων και ανεπιθυμήτων εξελίξεων, δι' ο πρόσχωμεν όσον ένεστι. Συγγνώμην δια το χαριτόλεκτον σχόλιον του επισκόπου Κυπριανού. Προσωπικά δεν γνωρίζω τον άνθρωπον, αλλά αναγιγνώσκων την επιστολήν του, παρά τη αμαθεία ήτις με διακρίνει, διέγνωκα ότι έχει χαρακτήρα ευαίσθητον και πνεύμα αρκούντος ανεπτυγμένον. Οπότε γνωρίζει άριστα να ελίσσεται εις κάθε περίπτωσιν της ζωής, διο θαρρήσας λέγω. Η ένωσις την οποίαν ποθούμεν, δέον να γράφεται ορθογραφικώς με δασείαν και ωμέγα και ουχί με ψιλή και όμικρον ομοηχών οίον ένοσις=σεισμός, κλονισμός. Δεν παριστάνω τον διδάσκαλον, απλώς την πενιχράν μου σκέψιν εξηγόρευσα, ην έγραψα επί του ανά χείρας αψύχου χαρτίου χάριν αθώας θυμηδίας και ουδέν έτερον. Ο Θεός είθε να μας φωτίση όλους προς δόξαν Αυτού και σωτηρίαν ψυχών αθανάτων. Αμήν.