Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΣΥΛΟΥ ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΕΧΟΝΤΟΣ ΥΠΕΡ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΒΛΑΣΦΗΜΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ 54/76 ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΑΛΕΝΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ (Σχετικα με την παραιτησιν του Αρχιεπισκοπου Ανδρεου) Δέν δικαιούμεθα ἐπ’ οὐδενί καί μέ καμμίαν προφασιολογίαν νά σιγῶμεν τήν ἀλήθειαν, διότι κατά τούς ῾Αγίους Πατέρας: "ὁ τήν ἀλήθειαν σιγῶν, κρύπτει Χριστόν ἐν τάφῳ", διό καί ἐπανέρχομαι ἐπί τοῦ θέματος τῆς Κανονικῆς τάξεως πού ὀφείλομεν νά τηρήσωμεν, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀντιμετώπισιν τῆς δηλώσεως περί "παραιτήσεως" τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. Βεβαίως διά τῶν ὑπ᾿ ἀριθμ.. Πρωτ. α) 311/12-2-03, β) 312/13-2-03 γ) 313/15-2-03 δ) 314/20-2-03 καί ε) 315/22-2-03 ᾿Ενστάσεων - Καταγγελιῶν μου, ἀνέφερα ἐν συνόψει τήν διδασκαλία τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, διά τό ἐν λόγῳ θέμα, καί κατήγγειλα τήν "συμπαιγνία" ὑπό τήν ὁποίαν ὑποκρύπτεται καί "συναλλαγή" ἐπί ἱερῶν καί ὁσίων, τά ὁποῖα καθιστοῦν καί τόν Μακαριώτατον καί ὅσους ὑποτίθεται ὅτι δέχτηκαν τήν "παραίτησιν" καί ἔσπευσαν μάλιστα "διά βοῆς" νά ἀνακηρύξουν καί τόν νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον, καί ἀφοῦ δέν τό ἐπέτυχον, τόν ὥρισαν Τοποτηρητήν, ἐνῶ ἐντός ἑβδομάδος ἐκήρυξαν καί ἐκλογάς, ὡς παραβάτας τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων καί ἑπομένως ὑποδίκους. ᾿Επειδή, ὅμως καί μετά τήν δημοσίευσιν τῶν ᾿Ενστάσεών μου καί Καταγγελιῶν, τινες τῶν ᾿Αρχιερέων, ἀλλά κυρίως τό παρασυνοδικόν κατεστημένον, ἐπεχείρησαν νά παραπλανήσουν τόν πιστόν τοῦ Κυρίου λαόν, καί διαδίδουν, ὅτι δῆθεν "ὑπάρχουν καί ἄλλοι Κανόνες, τούς ὁποίους ἀποκρύπει ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος", καί ἐπειδή ἄν καί τούς προκάλεσα νά μοῦ τούς ὑποδείξουν, οὗτοι ἀκόμη σιωποῦν, ἐπανέρχομαι εἰς ἕνα μόνον Κανόνα, ὁ ὁποῖος εἶναι σαφέστατος καί δέν ἐπιδέχεται παρερμηνείας. ῾Ο Κανών ΙΣΤ τῆς ἐν Τρούλλῳ Πρωτοδευτέρας λεγομένης Συνόδου, λέγει τά ἐξῆς: "Διά τάς φιλονεικίας καί ταραχάς τάς ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ συμβαινούσας, καί τοῦτο ὁρίσαι ἀναγκαῖόν ἐστί. Τό μηδενί τρόπῳ ᾿Επίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστώς ζεῖ, καί ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰ μή αὐτός ἑκών τήν ᾿Επισκοπήν παραιτήσεται. Χρή γάρ πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ᾿Επισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἰθ᾿ οὕτω μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾿ αὐτοῦ εἰς τήν ᾿Επισκοπήν προβιβάζεσθαι. Εἰ δέ τις τῶν ᾿Επισκόπων ἐν τῇ ἰδίᾳ συνιστάμενος τιμήν, μηδέ παραιτεῖσθαι βούλοιτο, μήτε διατρίβει τόπῳ, μήτε Βασιλικῷ προστάγματι κατεχόμενος, μήτε ταῖς τοῦ οἰκείου Πατριάρχου λειτουργίαις ὑπηρετούμενος, μήτε μήν ὑπό νόσου χαλεπῆς τε καί ἀκινησίαν ἐμποιούσης παντελῆ συνεχόμενος· ὁ τοιοῦτος οὖν ὁ κατά μηδεμίαν τῶν εἰρημένων προφάσεων κωλυόμενος, τῆς οἰκείας ἀφιστάμενος ᾿Επισκοπῆς, καί ὑπέρ τόν ἐξαμηνιαῖον χρόνον ἐν ἑτέρω διατρίβων τόπῳ, τῆς τοῦ ᾿Επισκόπου τιμῆς τε καί ἀξίας ἀλλοτριωθήσεται παντελῶς. Τόν γάρ τῆς ἐμπιστευθείσης αὐτῷ καταμελοῦντα ποίμνης, καί ἐν ἑτέρῳ ὑπέρ τό ἑξάμηνον χρονοτριβοῦντα τόπῳ, ὥρισεν ἡ ἁγία Σύνοδος, καί τῆς ᾿Αρχιερωσύνης, δι ἧς ποιμαίνειν ἐτάχθη, παντελῶς ἀλλότριον καθεστάναι, καί εἰς τόν αὐτοῦ τῆς ᾿Επισκοπῆς τόπον ἕτερον ἀντ᾿ αὐτοῦ καταλέγεσθαι". Καί κατά τήν ἑρμηνεία τοῦ ῾Ιεροῦ Νικοδήμου: "Διορίζει ὁ παρών Κανών, ὅτι νά μή χειροτονῆται ᾿Επίσκοπος εἰς ἐπαρχίαν, τῆς ὁποίας ὁ ᾿Επίσκοπος ἀκόμη ζῇ, καί εἰς τήν ᾿Αρχιερατικήν ἀξίαν ἀκόμη εὑρίσκεται. Σκάνδαλα γάρ τοῦτο, καί ταραχάς εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν προξενεῖ, ἔξω μόνον ἄν θεληματικῶς ὁ ᾿Επίσκοπος παραιτήση τήν ᾿Επισκοπήν του (διά τινα κωλυτικήν κρυπτήν ἀφορμήν δηλαδή, περί οὗ ὅρα τήν ᾿Επιστολήν τῆς γ Συνόδου· ἐάν δέ ᾿Επίσκοπος τινάς διά ἐγκλήματά του, ἦναι ἄξιος νά διωχθῇ ἀπό τήν ᾿Επισκοπήν του, πρῶτον πρέπει νά ἐξετάζωνται συνοδικῶς τά ἐγκλήματα του ταῦτα, καί νά καθαιρῆται, μετά ταῦτα δέ νά γίνεται εἰς αὐτήν ἄλλος ᾿Επίσκοπος. ᾿Ανίσως δέ τινάς ᾿Επίσκοπος μήτε θελήση νά παραιτηθῇ, μήτε νά ποιμάνη τόν λαόν του, ἀλλά διατρίβη ἔξω τῆς ἐπαρχίας του περισσότερον ἀπό ἕξ μῆνας χωρίς νά ἐμποδίζεται, οὔτε ἀπό Βασιλικήν προσταγήν, οὔτε ἀπό ὑπηρεσίας τοῦ Πατριάρχου, οὔτε ἀπό καμμίαν δεινήν ἀσθένειαν, ἀκίνητον ποιοῦσαν αὐτόν· ὁ τοιοῦτος καλούμενος καί μή ὑποστρέφων, ἀλλ᾿ ἀμελῶν τό ἐμπιστευθέν αὐτῷ ποίμνιον, νά καθαιρῆται παντελῶς ἀπό τήν ᾿Αρχιερατικήν ἀξίαν, καί ἀντί αὐτοῦ νά χειροτονῆται ἄλλος ᾿Επίσκοπος. ῞Ορα δέ, ὅτι ὁ παρών Κανών εἰπών ἀνωτέρω, ἔξω μόνον ἄν θεληματικῶς παραιτήση ὁ ᾿Επίσκοπος τήν ᾿Επισκοπήν του, παρακάτω ὡσάν νά ἐπιδιορθώνη τοῦτο, λέγει, ὅτι διά τά ἐγκλήματα πρέπει νά ἐκβάλλεται ὁ ᾿Επίσκοπος ἀπό τήν ἐπαρχίαν του, καί ὄχι ἁπλῶς μέ θεληματικήν παραίτησιν διά ραθυμίαν, ἤ καί ἀπραγμοσύνην του, εἰ μή διά τινα, ὡς εἴπομεν, κρυπτήν καί ἀκώλυτον ἀφορμήν". Παραθέτομεν καί τήν Συμφωνία. "Συμφώνως μέ τόν παρόντα Κανόνα καί ὁ 96ος τῆς ἐν Καρθαγένη διορίζει λέγων, ὅτι δέν πρέπει νά άφαιρῆται ἡ ᾿Επισκοπή ἀπό κανένα ᾿Επίσκοπον προτοῦ νά λάβη ἔκβασιν ἡ κατ᾿ αὐτοῦ κρίσις. ῾Ο δέ δ'τῆς ἐν Σραδικῇ ἐμποδίζει τό νά γίνεται ἄλλος ᾿Επίσκοπος εἰς τήν ᾿Επισκοπήν τοῦ καθαιρεθέντος ᾿Επισκόπου, προτοῦ νά ἀποφασίση περί τούτου ὁ Ρώμης, ἵνα μή ὦσιν ἐν τῇ αὐτῇ πόλει δύο ᾿Επίσκοποι· ὅπερ παράνομον ἐστί καί ἐμποδισμένον ἀπό τόν η' τῆς α' καί ιβ' τῆς δ'. ῞Ορα καί τόν νη ᾿Αποστολικόν, καί τόν π τῆς ΣΤ". Παραθέτομεν καί τήν ὑποσημείωσιν τοῦ Κανόνος: "Τοῦτο φαίνεται νά τό λέγη ὁ Κανών διά τόν ἄγιον Φώτιον, ὡς Πατριαρχεύσαντα, ζῶντος ἔτι τοῦ Πατριάρχου ᾿Ιγνατίου, ὡς εἴπομεν ἐν ἀρχῇ, ἀγκαλά καί πολλότατοι ἄλλοι ᾿Αρχιερεῖς καί Πατριάρχαι, ζώντων τῶν προκατόχων αὐτῶν ἔτι, ἐχειροτονήθησαν, καί ὅρα τόν Δοσίθεον σελ. 123. Παράνομον ὅμως τό τοιοῦτον, καί παρά Κανόνας ἐστί, καί διά τοῦτο οὐ μιμητέον". Καί τήν ὑποσημείωσιν β: "Λοιπόν πρέπει νά ἀκυρωθῆ ἡ α' διάταξις τοῦ πρώτου τίτλου τῶν Νεαρῶν, ἥτις ἐστί Νεαρά ᾿Ιουστινιάνειος ξζ᾿ κατά τόν Βαλσαμῶνα (παρά τῷ Φωτίῳ τίτλ. η Κεφ. β) ἡ διορίζουσα ὅτι νά ἀποβάλλεται τῆς ᾿Επισκοπῆς ὁ ᾿Επίσκοπος ὁπού λείψη ἀπό τήν ᾿Επαρχίαν του, ὄχι περισσότερον ἀπό ἕξ μῆνας, καθώς διορίζει ὁ παρών Κανών, ἀλλά περισσότερον ἀπό ἕνα χρόνον. ᾿Αλλά καί ἡ προσταγή Μανουήλ τοῦ Κομνηνοῦ, ἡ διορίζουσα νά ἐκβάλλωνται μόνον ἀπό τόν ξένον τόπον, ἐν ὧ διατρίβουσιν ὑπέρ τούς ἑξ μήνας οἱ ᾿Αρχιερεῖς, καί ὄχι νά διώκωνται ἀπό τήν ἐπαρχίαν των· ἐπιδή ὡς εἴπομεν ... πρέπει νά ἀκυροῦνται οἱ ἐναντιούμενοι εἰς τούς Κανόνας πολιτικοί Νόμοι, ὡς αὐτοί πάλιν οὗτοι τοῦτο θεσπίζουσιν...". ῾Ορίζει, λοιπόν, σαφέστατα ὁ ῾Ιερός οὗτος Κανών, ὅτι "Χρή πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἴθ᾿ οὕτω μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἔτερον ἀντ᾿ αὐτοῦ εἰς τήν ᾿Επισκοπήν προβιβάζεσθαι». ῾Υμεῖς, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, πρίν ἀκόμη προλάβει ὁ Μακαριώτατος νά δηλώση τήν ἐπιθυμίαν τὴς παραιτήσεως, τόν "παραιτήσατε", καί προχωρήσατε καί εἰς ἐκλογήν νέου ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἀντιδράσαντος ἐμοῦ ὡρίσατε Τοποτηρητήν, ὁ δέ Τοποτηρητής προβαίνει καί εἰς ἀπειλάς κατά Κληρικῶν τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς, ὅτι θά τούς στείλῃ τήν ᾿Αργία, ἐάν δέν τόν μνημονεύουν ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπο. Διατί βιάστηκαν οἱ Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς καί δέν ἀνέμεναν πρῶτα νά ἐξετασθῇ κανονικῶς ἡ αἰτία τοῦ μέλλοντος "ἐκδιώκεσθαι" (διότι περί αὐτοῦ πρόκειται) καί μέχρι "εἰς πέρας ἄγεσθαι", δηλαδή μέχρι νά τελειώση ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος. Δυστυχῶς καί μόνον μέ τόν τρόπο πού ἐνεργήσατε ἀπεκαλύψατε τήν "συναλλαγήν" καί τήν "συμπαιγνίαν" ἐπί ῾Ιερῶν καί ὁσίων, πράγμα τό ὁποῖον εἶνα χειρότερον ἀπό τήν Σιμωνίαν, εἶναι χειροτέρα μορφή ἱεροσυλίας. Δέν ἔτυχε ποτέ νά ἀναγνώσετε εἰς τό Πηδάλιον, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, τίς συνέπειες πού ἔχει ἡ παράβασις τῶν Κανόνων; ᾿Ιδού τί λέγει σχολιάζων τόν περί Σιμωνίας ῾Ιερόν Κανόνα ὁ ῾Ιερός Νικόδημος: «᾿Ανίσως κατά τάς περιλήψεις τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, ζητήση τινάς τάς ἐκκλησιαστικά πράγματα τῆς ἐνεστώσης καταστάσεως, βέβαια ἀπορεῖ, καί δέν εὑρίσκει παραμικράν ὁμοίωσιν τῆς προτέρας καταστάσεως, εἰς τό νά δυνηθῆ νά θεραπεύση τήν ἀπορίαν του. Διότι ὅλοι οἱ ἐκκλησιαστικοί παρανόμως λαμβάνουσι τήν τάξιν, καί ὁμοίως ζῶσι, καί τελευτῶσι· διά τοῦτο καί ὀ κλοιός τῆς δουλείας ἐκτείνεται, καί προβαίνει δριμύτερος, ἠμεῖς ὅμως ἀναισθητοῦμεν, καί ἀναιδέστερα παρανομοῦμεν". Καί ἀκόμη, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, πῶς δέν ἐλάβατε ὑπ᾿ ὄψιν, εὐθύς ἐξ ἀρχῆς, ὅταν ὁ Μακαριώτατος σᾶς ὑπεδείκνυε τόν διάδοχόν του, ἀλλά καί ποίους θά χειροτονήσετε εἰς τήν συνέχεια, καί ὅτι "πρέπει νά διώξετε τόν παρανομοῦντα ᾿Επίσκοπον ἀπό τίς ᾿Αχαρνές" ὅτι παραβιάζετε τόν ΛΔ ᾿Αποστολικόν Κανόνα, τόν ὁρίζοντα: "Τούς ᾿Επισκόπους ἑκάστου ἔθνους, εἰδέναι χρή τόν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, καί ἡγεῖσθαι αὐτόν ὡς κεφαλήν, καί μηδέν τι πράττειν περιττόν ἄνευ τῆς ἐκείνου γνώμης· μόνα δέ πράττειν ἕκαστον, ὅσα τῇ αὐτοῦ παροικίᾳ ἐπιβάλλει, καί ταῖς ὑπ᾿ αὐτήν χώραις. ᾿Αλλά μηδέ ἐκεῖνος ἄνευ τῆς πάντων γνώμης ποιείτω τι. Οὕτω γάρ ὁμόνοια ἔσται, καί δοξασθήσεται ὁ Θεός, διά Κυρίου ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι, ὀ Πατήρ καί ὁ Υἱός, καί τό ῞Αγιον Πνεῦμα." Παραθέτω καί τήν ἑρμηνείαν τοῦ Κανόνος: "Καθώς ὅμως οἱ ᾿Επίσκοποι δέν πρέπει νά πράττωσι κανένα πράγμα κοινόν χωρίς τήν γνώμην τοῦ Μητροπολίτου, ἔστι παροπμοίως καί ὁ Μητροπολίτης (ἐν προκειμένω ὁ Πρῶτος) δέν πρέπει νά κάμνη κανένα τοιοῦτον κοινόν πράγμα μόνος καί καθ᾿ ἑαυτόν, χωρίς τήν γνώμην ὅλων του τῶν ᾿Επισκόπων". Διατί μέ τοῦτον τόν τρόπον θέλει εἶναι ὀμόνοια καί ἀγάπη ἀνάμεσα καί εἰς τούς ᾿Επισκόπους καί Μητροπολίτας, καί εἰς Κληρικούς, καί εἰς Λαϊκούς. ᾿Εκ δέ τῆς ὁμονοίας ταύτης θέλει δοξασθῇ ὁ Θεός καί Πατήρ, διά μέσου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, Κυρίου δέ ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ". Ὁ π. Θωμᾶς δέν μνημονεύει τοῦ Τοποτηρητοῦ, ἀλλά τοῦ Κανονικοῦ ‘Αρχιεπισκόπου. ᾿Επληροφορήθην ὅτι ὁ αἰδ/τος π. Θωμᾶς (ὁ κατά σάρκα πατήρ μου), κατά τήν τέλεσιν τῆς θείας λειτουργίας τήν Κυριακήν τῆς Τυροφάγου ἐμνημόνευσε τοῦ ὀνόματος τοῦ Κανονικοῦ ᾿Επισκόπου, ἤτοι τοῦ Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. ᾿Επίσης ἐπληροφορήθην, ἀμέσως μετά τήν θεία Λειτουργία, ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς, ἐμφανιζόμενος ὡς Τοποτηρητής ἐπίμονα τόν ἀναζητήσατε τηλεφωνικῶς, καί τελικά, ἀφοῦ ἐπεκοινώνησε μαζί του, τόν παρετήρησε κατά ὄχι ἁρμόζοντα τρόπον, ἀλλά καί ὅλως ἀναρμοδίως, ἀντικανονικῶς καί ἀδίκως, ὡς "κατεξουσιάζων" δέ, τόν ἐπέπληξε καί τόν ἀπείλησε, ὅτι θά τοῦ ἀποστείλη καί "ἀργίαν". ῾Ο Αἰδ/τος πατήρ Θωμᾶς, ἀλλά καί ὄἱασδήποτε ῾Ιερεύς εὑρεθῇ εἰς παρομοίαν θέσιν, πολύ καλά ἔπραξε μνημονεύσας τοῦ ὀνόματος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, καί ὄχι τοῦ ὡς "Τοποτηρητοῦ" ἐμφανιζομένου Πειραιῶς κ. Νικολάου, διότι ἐκινήθη εἰς τά πλαίσια τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, ἡ παράβασις τῶν ὁποίων συνεπάγεται τιμωρίαν, ἔλαβε δέ ὑπ᾿ ὄψιν του καί τά ἐξῆς τά ὁποῖα ἔχουν καταγραφεῖ καί δημοσιευθεῖ, καί ἑπομένως οὐδείς δύναται νά ἐπικαλεσθῇ ἄγνοιαν: ῎Ητοι ἐγράφη, ἐδημοσιεύθη, κατηγγέλθη: 1)῞Οτι ἡ δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ Μακαριωτάτου περί "παραιτήσεώς του" ἦτο ἀποτέλεσμα μιᾶς ἀπό μακροῦ προσχεδιασμένης καί συμπεφωνημένης καί δή μετά ἱεροσύλου συναλλαγῆς συμπαιγνία. Αὐτήν τήν "παραίτησιν" μεταξύ ἄλλων ἐπέσπευσεν καί ἡ γνωστή ἐσχάτως ἐκδηλωθεῖσα, πλήν ἀποτυχοῦσα, συνωμοσία τοῦ Μακαριωτάτου μετά τοῦ ἰδίου ᾿Επισκόπου κ. Νικολάου (τήν 16 καί 19-11-02) νά μέ ἐκδιώξουν ἐκ τῆς ἐνορίας τοῦ ῾Αγίου Δημητρίου ᾿Αχαρνῶν, ὅπου ἐφημερεύω ἀπό τοῦ 1989, καί ὅπου ἐν ἔτει 1995, ἤτοι ἀπό τῆς χειροτονίας μου συνέχισα νά ἐφημερεύω ὡς ᾿Επίσκοπος, καθόσον ἦτο ἡ μοναδική ἐνορία τῆς νεοσυστάτου Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ἤ ᾿Ανατολικῆς ᾿Αττικῆς εἰς τήν ὁποίαν ὑπάγονται καί αἱ ᾿Αχαρναί. 2) ᾿Επ᾿ αὐτῆς τῆς "παραιτήσεως" ὑπεβλήθησαν ᾿Ενστάσεις καί Καταγγελίαι καί ἀπό τήν ἐλαχιστότητά μου, καί ἀπό δύο ἀκόμη ᾿Αρχιερεῖς, ἐνῶ οἱ ὑπογράψαντες "τήν ἀποδοχήν τῆς παραιτήσεως" ᾿Αρχιερεῖς, ἐδήλωσαν κατ᾿ ἀρχήν μεταμέλειαν πού ὑπέγραψαν, ὅταν ὅμως τούς ἐπεσκέφθη ὁ "διά λόγους ὑγείας" παραιτηθείς Μακαριώτατος ἐνέμειναν ἐπί τῶν "συμπεφωνημένων" (ἤτοι εἰς τήν συμπαιγνίαν καί τήν συναλλαγήν πρός ἀνάδειξιν τοῦ "νέου ᾿Αρχιεπισκόπου" καί τήν χειροτονίαν προηγουμένως ἀνεπιθυμήτων ὑπό τοῦ Σεβ/του Πειραιῶς, οὐ μήν ἀλλά καί κατηγγελθέντων πολλαπλῶς προσώπων. Δέν νομίζω, ὅτι μπορεῖ κανείς νά ἀγνοῇ ὅτι ἐδῶ πρόκειται περί μορφῆς Σιμωνίαν (χειροτέρας τῆς θεοστυγοῦς αἱρέσεως), διά τήν ὀποίαν λέγει ὁ ῾Ιερός Κανών ὅτι "οὐχί ἱερόν τι συλᾶται (ληστεύεται) καί κλέπτεται, ἀλλά μεῖζον τοῦ ἱεροῦ". 3) Διά τῆς παραθέσεως τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων ἀπεδείχθη ὅτι παραίτησις ᾿Αρχιεπισκόπου δέν προβλέπεται οὔτε διά λόγους ὑγείας, οὔτε διότι δῆθεν, ὅπως εἶπε τήν Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας ὁ Μακαριώτατος, "τόν εἶπαν ἀνίκανον νά διοικήση", ἀλλά καί ὑπ᾿ αὐτάς τάς συνθήκας, ὑπό τάς ὁποίας συνέβη ἡ παραίτησις τοῦ Μακαριωτάτου συνεπάγεται καθαίρεσιν καί εἶναι κολάσιμος πράξις. Καί ταῦτα ὄχι μόνον διά τόν ἀποτολμήσαντα νά παραιτηθῆ, ἀλλά καί διά τόν ὑφαρπάσαντα τόν θρόνον τοῦ "Τοποτηρητοῦ", καθ᾿ ὅ προσδοκία ἐτῶν.... ἀλλά καί εἰς τούς ταῦτα συνεργήσαντας ᾿Αρχιερεῖς. Δέν ἀμφιβάλλει οὐδείς ἐχέφρων ὅτι καί πρός χάριν τῆς νοσηρᾶς φιλοδοξίας τοῦ κ. Νικολάου, νά ὀνομασθῆ "Μακαριώτατος" συνελήφθη ἡ τολμηρά συμπαιγνία καί συνεφωνήθη ἡ ἱερόσυλος συναλλαγή ὑπό τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου. ῎Ισως ταῦτα κατανοήσαντες οἱ Σεβ/τος Μητροπολῖται ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιος καί Περιστερίου Γαλακτίων, τήν 22-2-03, ἡμέραν Παρασκευήν, εἰς κοινήν σύσκεψιν ὑπό τόν Σεβασμιώτατον Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον, παρόντος καί τοῦ Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, ἀπεδέχθησαν πρότασιν τοῦ πρώτου νά μεταφέρουν ὅλα τά θέματα μετά τό Πάσχα, ὁ δέ Σεβασμιώτατος κ. Νικόλαος, ὁσάκις χρειασθῇ, θά ἐνεργῆ ὡς ᾿Αντιπρόεδρος. Ταῦτα ἐπληροφορήθημεν ἀπό τόν αἰδ/του ῾Ιερέα π. Εὐστάθιο, πρό τῆς ἀναχωρήσεώς του δι᾿ Αὐστραλίαν, τά ἐπιβεβαίωσαν δέ κατ᾿ ἀρχήν καί ὁ Σεβ/τος ᾿Αργολίδος, καί ὁ Σεβ/τος Γαλακτίων, δέν ξέρουμε ὅμως τί συνέβη εἰς τήν συνέχειαν, ὥστε οἱ Σεβ/τοι ᾿Αργολίδος καί Περιστερίου νά λέγουν ὅτι δέν ἔγινε ἀκριβῶς ἔτσι. ᾿Επί τούτοις δέν μπορεῖ νά παροραθῇ καί τό γεγονός, ἀπεδοκίμασαν τήν πρᾶξιν καί ἠρνήθησαν οἱανδήποτε συμμετοχήν καί οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται Λαρίσης κ. Πανάρετος καί Βεροίας κ. Ταράσιος. Βάσει αὐτῶν πολύ καλά ἐποίησεν καί εἶναι ἄξιος τιμῆς ὁ ῾Ιερεύς π. Θωμᾶς καί οἱοσδήποτε ἄλλος ῾Ιερεύς πού δέν μνημονεύει τοῦ ὀνόματος τοῦ "εἰσπηδήσαντος" εἰς ξένην ᾿Επαρχίαν, ἔτι ζῶντος ἤ μή καθαιρεθέντος δι᾿ οἱονδήποτε λόγον τοῦ Κανονικοῦ ᾿Επισκόπου. ῾Η μνημόνευσις τοῦ ὀνόματος Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, εἶναι συνέπεια πρός τήν Κανονικήν τάξιν, διότι αὐτός παραμένει ὁ Κανονικός ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος. Εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν τῆς "παραιτήσεως", ῾Ιερεῖς δέον νά ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ἄνευ οὐδενός ἐνδοιασμοῦ τοῦ ὀνόματος τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, διότι μέχρι τόν θάνατόν του, ἤ "μέχρι νά λάβη πέρας" ἡ ἐκδίκασις καί ἤ πεισθῆ ἐπανέλθη εἰς τήν θέσιν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ἤ "καθαιρεθῇ" καί ἀπό τῆς "᾿Αρχιερωσύνης", παραμένει ὁ ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, ἔστω καί ἄν ὁ .ιδιος δέν θέλει νά τόξν μνημονεύουν. Πρός τοῦτο οἱ Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς, ἄν θέλουν εἰς τήν παροῦσαν κατάστασιν νά πράξουν κατά ᾿Αρχιερατικήν συνείδησιν καί κατά τούς Κανόνας ὀφείλουν, ὡς πρώτην ἐνέργειαν νά ἀνακαλέσουν τήν δῆθεν ἀποδοχήν τῆς παραιτήσεως καί τό ἐφάμαρτον ὑπ᾿ ἀριθμ. 3180/5-2-03 "ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ", καί νά παρακαλέσουν τόν Μακαριώτατον νά ἀνακαλέση τήν παραίτησίν του, διότι αὐτή ἡ πράξις, ἡ ὁποία ἔγινε "ἄνευ τῆς γνώμης πάντων" εἶναι αἰτία πού θά τούς ὡδηγήση μέ μαθηματικήν ἀκρίβειαν εἰς τό σχίσμα. ῾Ο δέ Μακαριώτατος καί οἱ συνεργήσαντες εἰς τοῦτο (πρωτίστως ἐκεῖνοι πού πρίν ἕνα χρόνο ἠκούσθησαν νά λέγουν ὅτι: "θά πείσωμεν τόν Μακαριώτατον νά παραιτηθῇ, νά γίνη ὁ Πειραιῶς ᾿Αρχιεπίσκοπος, διά νά δεχθῇ νά γίνουν οἱ χειροτονίες τῶν ἀδελφῶν..., διατί ἄλλως δέν δέχεται), καί οἱ ᾿Αρχιερεῖς πού τό γνωρίζουν αὐτό, ἐάν περαιτέρω σιωπήσουν, θά εἶναι ἔνοχοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δι᾿ αὐτό τό σχίσμα "τήν ἁμαρτίαν τοῦ ὀποίου δέν ξεπλένη οὔτε τό μαρτυρικό αἷμα". Μᾶς λέγουν τινές "Μήπως διά νά μή γίνη σχίσμα, θά πρέπει νά ὑποχωρήσετε"; ῾Η ἀπάντησις εἶναι σαφής καί κατηγορηματική: ῾Υποχώρησις εἰς τάς παρανομίας, αὐτό θά φέρει τό σχίσμα. ῾Η ἐμμονή εἰς τήν Κανονικήν Τάξιν αὐτή θά φέρει τήν ἀποτροπήν τοῦ σχίσματος. Πιό συγκεκριμένα: ᾿Εάν τυχόν ὑποχωρήσωμεν εἰς τάς γενομένας κατά συρροήν παρανομίας, βλασφημίας, συμπαιγνίας, συναλλαγάς, "σιμωνιακάς" πράξεις, καί ἐνεργείας, αἱ ὀποῖαι "ἐνεργοῦνται πλεονεξίας χάριν καί δόξης κενῆς ἐφέσει, ὧν ἑκάτερον βδελυκτόν, τόν μέν ὡς εἰδωλολατρεία, τό δέ ὡς ἑωσφόρου νόσημα", ἐάν συμβιβασθῶμεν μέ τάς τοιαύτας δολιότητας καί ραδιουργίας, αἱ ὁποῖαι χειρότερα ἀπό τήν "βδελυκτήν αἵρεσιν"..... ἄν τοῦτο, λέγω, γένη, φανερόν εἶναι, ὄτι αὐτός ἐμεταχειρίσθη τέχνην καί πανουργίαν, καί μέ ἀργύρια διαφθείρας ὀλίγους τινάς ἀπό τήν ἐπαρχίαν ἐκείνην, τούς ἔπεισε νά κάμνουν ταραχάς καί νά τόν ζητοῦν ᾿Επίσκοπον. Διά τοῦτο αἱ τοιαῦται δολιότητες καί τέχναι πρέπει τόσον πολλά νά παιδεύωνται, ὥστε οἱ ταύτας ποιοῦντες νά μήν ἀξιώνωνται οὔτε εἰς τόν θάνατόν τους νά κοινωνοῦσι καί νά μεταλαμβάνουν, ὄχι ὡσάν ᾿Επίσκοποι, ἀλλ᾿ οὔτε ὡσάν ἁπλῶς λαίκοί". ῎Οχι ποτέ δέν θά γίνει αὐτό. Νά παραβλέψωμεν Κανονικάς παρατυπίας, νά δεχθῶμεν ὡς τετελεσμένας πράξεις αἱ ὀποῖαι ἐγένοντο ἐν ἀγνοίᾳ, νά συμπλεύσωμεν ὅμως μέ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τάς παραβάσεις καί ἱεροσυλίας, δηλαδή νά συνεργήσωμεν εἰς τήν παράβασιν τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, καταλύοντες τήν Κανονικήν τάξιν, καί "τοποθετοῦντες εἰς τό ᾿Αρχεῖον" ὅλα τά θέματα Πίστεως, ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, κλπ.κλπ. διά νά μή γίνη σχίσμα, αὐτό ΟΥΔΕΠΟΤΕ θά γίνη μέ τήν Χάριν τοῦ Θεοῦ. Διότι αὐτό ἀκριβῶς εἶναι τό σχίσμα, αὐτή εἶναι ἡ ἐνοχή, διά τά ὁποῖα ἡ ΣΤ' Οἰκουμενική Σύνοδο, διαγορεύει: "Χρῆναι καί μετά θάνατον ἀναθεματισθῆναι τούς εἴτε εἰς τήν πίστιν, εἴτε εἰς τούς Κανόνας παρανομήσαντας". ᾿Εδῶ παρακαλῶ, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, νά λάβετε ὑπ᾿ ὄψιν, ὅταν "μετά τό Πάσχα" θά συζητηθῇ ἐξ ὑπαρχῆς τό θέμα τῆς παραιτήσεως, νά ληφθοῦν ὑπ᾿ ὄψιν οἱ ῾Ιεροί Κανόνες ὄχι μόνον ἐκεῖνοι πού ἀφοροῦν τό θέμα τῆς παραιτήσεως, ἀλλά καί ἐκεῖνοι πού ἀφοροῦν τήν προσπάθειαν τῆς παρανόμου καταλήψεως ἄλλης μεγαλυτέρας ᾿Επαρχίας, διότι οὐσιαστικά περί τούτου πρόκειται, καί νά μή ἀποφασίσετε πάλιν "ἐρήμην" τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, ὅπως ἐκάματε τήν 5-2-03. ᾿Αναγνῶστε παρακαλῶ τούς παρατιθεμένους ῾Ιερούς Κανόνας διά νά ἴδητε τό μέγεθος τῆς παρανομίας καί τό τραγικόν τῆς θέσεως, εἰς τήν ὀποίαν ἀφήσατε (μέ τήν ἀνοχήν σας) νά περιέλθη καί ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος εἶναι "παγκοίνως γνωστόν" ὅτι ἀνέμενε αὐτήν τήν ὥραν τῆς παραιτήσεως τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου διά νά ἀναλάβη τά "ἠνία": ᾿Ιδού τί ἀναγινώσκομεν εἰς τόν ΙΔ ᾿Αποστολικόν Κανόνα: "᾿Επίσκοπον μή ἐξῆναι (δέν ἐπιτρέπεται) καταλείψαντα τήν ἑαυτοῦ παροικίαν, ἐτέρᾳ ἐπιπηδᾶν, κἄν ὑπό πλειόνων ἀναγκάζηται, εἰ μή τις εὔλογος αἰτία, ἤ ἡ τοῦτο βιαζομένη αὐτόν ποιεῖν, ὡς πλέον τι κέρδος δυναμένου αὐτοῦ τοῖς ἐκεῖσε, λόγω εὐσεβαίας συμβαλλέσθαι. Καί τοῦτο δέ οὐκ᾿ἀφ᾿ ἐυτοῦ, ἀλλά κρίσει πολλῶν ᾿Επισκόπων καί παρακλησει μεγίστη". Εἰς τήν ἑρμηνείαν γράφεται: "῎Αλλο εἶναι ἐπιπήδησις καί ᾿Επίβασις, ἀπό μίαν ἐπαρχίαν εἰς ἄλλην, καί ἄλλο εἶναι μετάθεσις καί μετάβασις. Καί ἡ μέν ἐπιπήδησις εἶναι, ὅταν πλεονεκτικῶς, καί αὐτοπροαιρέτως κινούμενος ὁ ᾿Αρχιερεύς, ἀφήση τήν ᾿Επαρχίαν του (ἤ μή ἔχων ἐπαρχίαν σχολάζη) καί ἀρπάση ἄλλην παραλόγως, ἥτρις καί κατακρίνεται, καί εἰς Κανονικά ὑπόκειται ἐπιτίμια, κατά τόν α' καί β' τῆς ἐν Σαρδικῇ. ..... ῞Οθεν καί ὁ παρών Κανών διορίζει ὅτι δέν εἶναι συγκεχωρημένον ὁ ᾿Επίσκοπος νά ἀφίνη τήν ἰδικήν του ἐπαρχίαν πλεονεκτικῶς καί ἀπό λόγου του, χωρίς καμμίαν εὔλογον αἰτίαν, νά ἐπιπηδᾶ εἰς ἄλλην, κἄν ἀναγκάζηται νά κάμη τοῦτο καί ἀπό ἄλλους. Τότε δέ νά μεταβαίνη εἰς ἐπαρχίαν ἄλλην, μικροτέραν ἤ μεγαλυτέραν, ἤ χηρεύουσαν, ὅταν εἶναι καμμία εὔλογος καί δικαία αἰτία, ὁποῦ τόν βιάζει εἰς τοῦτο. ῎Ηγουν, ὅταν δύναται νά προξενήση εἰς τούς χριστιανούς τῆς ἀπαρχίας ἐκείνης, περισσότερον κέρχος ψυχικόν, καί Πνευματικήν ὠφέλειαν, μέ τόν εὐσεβῆ λόγον τῆς διδασκαλίας του, ἀπό ἄλλον τινά. Πλήν, καί τοῦτο νά μή τό κάμη ἀφ᾿ ἑαυτοῦ του, δηλαδή μέ κίνημα ἰδικόν του, ἀλλά νά τό κάμη μέ κρίσιν, καί ψῆφον πολλῶν ᾿Επισκόπων, καί μέ μεγάλην παρακάλεσιν, καί ἀξίωσιν. ᾿Ανάγνωθι καί τούς συμφώνους Κανόνας Τῆς α, ιε, τῆς δ. ε, τῆς ἐν ᾿Αντιοχ. ισ καί κα, τῆς ἐν Σαρδικῇ α καί β, τῆς ἐν Καρθαγένη νζ. Εἰς δέ τήν ὑποσημείωσιν ἀναγράφεται: "Καθώς καί ὁ ἁγιώτατος Πρόκλος ἀπό Κυζίκου, καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἀπό Σασίμων, καί πολλοί ἄλλοι μέ τοιοῦτον οἰκονομικόν καί ἐξ᾿ ἀνάγκης τρόπον, καταλιπόντες τάς ᾿Επισκοπάς, καί Μητροπόλεις, ὁποῦ εἶχον πρότερον, μετετέθησαν εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως. ῾Ως ὁ Μελέτιος, ἀπό Σεβαστείας εἰς Βέρροιαν, ἔπειτα εἰς ᾿Αντιόχιειαν. Καί ὁ ᾿Αλέξανδρος, ἀπό Φλαυϊάδος εἰς ῾Ιεροσόλυμα. Καί ὁ μέγας Εὐστάθιος ἀπό Βερροίας τῆς ἐν Συρίᾳ εἰς ᾿Αντιόχειαν καί ἄλλοι. ᾿Επειδή δέ (κατά τόν Δοσίθεον βιβλίον γ τῆς Δωδεκαβίβλου, σελ. 221) ἡ οἰκονομία αὕτη ἔγινεν εἰς πολλούς καί μάλιστα ἐν τοῖς νῦν καιροῖς αἰτία κακίας· διά τοῦτο, φησίν, ὅταν γένηται μετάθεσις, εἶναι παράλογος καί παράνομος. ᾿Επειδή τά κατά καιρούς οἰκονομικῶς καί κατά ἀνάγκην γενόμενα, νόμος τῆς ᾿Εκκλησίας οὐ γίνονται. "῞Οθεν καί ἡ Συνοδική ἀπόκρισις, ὀποῦ ἔδωκεν ὁ Κωνστανττινουπόλεως Μανουήλ ἐν ἔτει 1250, ὅτι ὁ ᾿Επίσκοπος ποιήσας παραἰτησιν τῆς ᾿Επισκοπῆς του, δύναται νά αμετατεθῆ εἰς ἄλλην ᾿Επισκοπήν, βουλῇ τοῦ Μητροπολίτου, ακί τῶν λοιπῶν ᾿Επισκόπων. ῾Η ἀπόκρισις, λέγω, αὕτη, ὀλέθριος ἐστίν, καί ὡς τοῖς Κανόσιν ἐναντιουμένη ἀπόβλητος. Διό καί ὁ Καισαρείας ᾿Αρέθας, αἱ μεταθέσεις, λέγει, πλεονεξίαν χάριν καί δόξης κενῆς ἐφέσει ἐνεργοῦνται, ὧν ἑκάτερον βδελυκτόν, τόν μέν ὡς εἰδωλολατρεία, τό δέ ὡς ἑωσφόρου νόσημα. ῎Εγραφε δέ καί ὁ Ρώμης ᾿Ιούλιος τοῖς Εὐσεβιανοῖς. Εἰ ἀληθῶς ἴσην καί τήν αὐτήν ἡγεῖσθε τιμήν τῶν ᾿Επισκόπων, καί μή ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν πόλεων κρίνετε τούς ᾿Επισκόπους ἔδει τήν πεπιστευμένην μικράν, μένειν ἐν τῇ πιστευθείση, καί μή ἐξουθενεῖν τήν πεπιστευμένην, μεταβαίνειν δέ εἰς τήν ἐγχειρισθεῖσαν, ἵνα τῆς μέν παρά Θεοῦ δοθείσης, καταφρονῇ, τήν δέ τῶν ἀνθρώπων κενονοξίαν, ἀγαπήση....(Καί τελειώνει ἠ ὑποσημείωσις). Σημείωσαι ὅτι οἰκονομικῶς, καί ὑποβιβασμός ᾿Επισκόπων ἔγεινεν ἀπό μεγαλυτέραν δηλαδή ᾿Επαρχίαν εἰς μικροτέραν. ᾿Ιωάννης γάρ ὁ Κυδωνιάτης ἀπό ᾿Αλεξανδρείας μετετέθη εἰς Τῦρον. ῎Εφη δέ καί τις τῶν Νομικῶν, ὅτι, τόν δύο λαβόντα ᾿Επισκοπάς, δίγαμον ὀνομάζομεν". 6) ᾿Ιδού τί λέγει καί ὁ Α Κανών τῆς ἐν Σαρδικῇ Συνόδου "...῞Ινα μηδενί τῶν ᾿Επισκόπων ἐξῆ ἀπό πόλεως μικρᾶς εἰς ἐτέραν πόλιν μεθίστασθαι. ῾Η γάρ τῆς αἰτίας ταύτης πρόφασις φανερά." ᾿Από τήν ἐρμηνείαν τοῦ Κανὀνος: "῞δέν εἶναι ἄδεια εἰς κανέναν ᾿Επίσκοπο νά ἀφίνη τήν μικράν ἐπαρχίαν του καί νά παίρνη ἄλλην μεγαλυτέραν, ἐπειδή ἡ αἰτία, διά τήν ὁποίαν τοῦτο κάμνει, εἶναι ἠ πλεονεξία καί ἡ ὑπερηφανία, καθώς εἶναι εἰς ὅλους φανερόν. Πλεονεξία μέν, ἵνα ἐκ τῆς μεγαλυτέρας ἐπαρχίας ἔχη καί μεγαλύτερον καί περισσότερον κέρδος· ὑπερηφανία δέ, ἵνα ἔχων τήν μεγαλυτέραν ἐπαρχίαν, ἐπομένως ἔχη καί δόξαν, καί ἐξουσίαν μεγαλυτέραν. Διά τοῦτο πρέπει τό τοιοῦτο κακόν αστηρότερα ἀπαό τά ἄλλα νά παιδευθῇ, καί οἱ τοῦτο τολμήσαντες ποιῆσαι ᾿Αρχιερεῖς νά χωρίζωνται ἀπό τήν ὁμήγυριν τῶν χριστιανῶν, καί οὔτε ὡς λαϊκοί νά ἔχουν τήν μετά τῶν πιστῶν ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ κοινωνίαν». 7) Σχετικά ὁμιλεῖ καί ὁ Β' Κανών τῆς ἰδίας Συνόδου "Εἰ δε τις τοιοῦτος εὑρίσκεται μανιώδης ἤ τολμηρός, ὡς περί τῶν τοιούτων δόξαι τινά φέρειν παραίτησιν, διαβεβαιούμενον ἀπό τοῦ πλήθους πρός ἑαυτόν κεκομίσθαι γράμματα, δῆλόν ἐστιν ὀλίγους τινάς δεδυνῆσθαι μισθῶ καί τιμήματι διαφθαρέντας, ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ στασιάζειν, ὠς δῆθεν τόν αὐτόν ἔχειν ἀξιοῦντας. Καθάπαξ οὖν τάς ραδιουργίας τάς τοιαύτας καί τέχνας κολαστέας εἶναι νομίζομεν, ὥστε μηδέν τοιοῦτον μηδέ ἐν τῷ τέλει λαικῆς γοῦν ἀξιοῦσθαι κοινωνίας».Καί ἀπό τήν ἐρμηνεία: «᾿Ακόλουθος εἶναι ὁ παρών Κανών μέ τόν ἀνωτέρω· λέγει γάρ, ὅτι ἀνίσως τινάς ᾿Αρχιερεύς εἶναι τόσον πολλά αὐθάδης καί τολμηρός, ὥστε ὁποῦ καί συτερον ἀπό τόν ἀνωτέρω Κανόνα τολμήσει νά μετατεθῇ ἀπό μίαν ἐπαρχίαν εἰς ἄλλην, καί διά νά φανῇ πῶς δέν εἶναι τάχα ὑπεύθυνος εἰς τό ἐπιτίμιον τοῦ Κανόνος, ἀνθίσταται καί λέγει, ὄτι ἔλαβε γράμματα ἀπό τόν λαόν τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης προσκαλεστικά διά νά γένη εἰς αὐτούς ᾿Αρχιερεύς· ἄν τοῦτο, λέγω, γένη, φανερόν εἶναι, ὄτι αὐτός ἐμεταχειρίσθη τέχνην καί πανουργίαν, καί μέ ἀργύρια διαφθείρας ὀλίγους τινάς ἀπό τήν ἐπαρχίαν ἐκείνην, τούς ἔπεισε νά κάμνουν ταραχάς καί νά τόν ζητοῦν ᾿Επίσκοπον. Διά τοῦτο αἱ τοιαῦται δολιότητες καί τέχναι πρέπει τόσον πολλά νά παιδεύωνται, ὥστε οἱ ταύτας ποιοῦντες νά μήν ἀξιώνωνται οὔτε εἰς τόν θάνατόν τους νά κοινωνοῦσι καί νά μεταλαμβάνουν, ὄχι ὡσάν ᾿Επίσκοποι, ἀλλ᾿ οὔτε ὡσάν ἁπλῶς λαίκοί». 8) Καί ὁ Γ' Κανών τῆς ἰδίας Συνόδου διαγορεύει: "Καί τοῦτο προστεθῆναι ἀναγκαῖον, ἵνα μηδείς ᾿Επισκόπων ἀπό τῆς ἑαυτοῦ ἐπαρχίας εἰς ἑτέραν ἐπαρχίαν, ἐν ἧ τυγχάνουσιν ὄντες ᾿Επίσκοποι, διαβαίνη, εἰ μή τις παρά τῶν ἀδελφῶν τῶν ἐν αὐτῇ κληθείῃ, διά τό μή δοκεῖν ἡμᾶς τό τῆς ἀγάπης ἀποκλείειν πύλας". Καί ἐκ τῆς ἑρμηνείας: ῎Οχι μόνον ἐμποδίζωνται οἱ ᾿Επίσκοποι ἀπό τό νά ἀφίνωσι τήν μικροτέραν ἐπαρχίαν καί νά παίρνωσι τήν μεγαλητέραν, ἀαλλά ἀκόμη δέν συγχωροῦνται οὔτε νά πηγαίνουν ὀλότελα ἀπό τήν ἐπαρχίαν αὐτῶν εἰς ἄλλην ἐπαρχίαν ᾿Επισκόπων, διά νά ἐνεργήσουν τι ᾿Αρχιερατικόν, χωρίς νά προσκαλεσθοῦν ἀπό αὐτούς, κατά τόν παρόντα Κανόνα. Πλήν καί τοῦτο τό νά πηγαίνουν προσκαλεσμένοι συγχωρεῖ ὀ Κανών, διά νά μή ἀποκλείεται ἡ ἀγάπη καί ἠ πρός ἀλλήλους φιλαδελφία τῶν ᾿Επισκόπων". Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετά φόβου Θεοῦ. Εἰς τό Πηδάλιον καί εἰς τάς ἐξηγήσεις τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων τόν λαβόντα δύο ᾿Επισκοπάς ὀνομάζουν "δίγαμον", τόν δέ "ἐπιχειροῦντα" νά καταλάβη ἄλλην μεγαλυτέραν ᾿Επισκοπήν "μοιχεπιβάτην". ᾿Εδῶ πρόκειται περί συντονισμένων ἐκβιαστικῶν, παρανόμων, συνωμοτικῶν ἐνρεγειῶν. Τί εἴπομεν καί τί λαλήσωμεν.... Κατόπιν τούτου, φιλαδέλφως σᾶς παρακαλῶ, διορθῶστε πρίν εἶναι ἀργά. ῾Ο Μακαριώτατος νά ἀνακαλέση τήν παραίτησίν του καί οἱ ᾿Αρχιερεῖς πού ὑπέγραψαν τήν ἀποδοχήν τῆς παραιτήσεως (εὐτυχῶς ὀλίγοι) νά ἐπανορθώσουν. Καί ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς νά ἀναθεωρήση τήν στάσιν του, ἄλλως δέν βλέπω θεραπείαν τῶν κακῶν πού ἐπηκολούθησαν. ῎Ας εἰσέλθωμεν εἰς τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, ἔχοντες ὑπ᾿ ὄψιν τοῦτο: "᾿Ιδού καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού καιρός μετανοίας, ἀποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός", περιπατοῦντες εὐσχημόνως ἐν τῷ φωτί τοῦ Χριστοῦ. ΑΜΗΝ. Μετά πόνου ψυχῆς, ἀγωνίας καί χρηστῶν ἐλπίδων ἔτι δέ καί τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης ᾿Ελάχιστος συλλειτουργός σας + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ Εἰς τό Προοίμιον τοῦ Τόμου γράφονται τά ἑξῆς χαρακτηριστικά: "᾿Εκ Θεοῦ ἄρχεσθαι καί εἰς Θεόν ἀναπαύεσθαι, ἡ θεολόγος παρεγγυᾶται φωνή τοῖς μέλλουσιν ὅπως δήποτε ἐμβατεύειν πράγμασι σωστικοῖς τε τῶν ψυχῶν καί συντηρητικοῖς ἀρχαίων ἐθῶνμ· πᾶσα γάρ ἀπόφασις τάς ἀφορμάς ἐκεθεν λαβοῦσα, εἰς εὔχρηστον ἀπολήγει πέρας καί ἀρέσκον αὐτῷ· ἀλλά καί ὁ προφητικώτατος Σολομών φάσκων ἐν τοῖς ἰδίοις πονήμασι: σύνεσις ἐν πολλῇ βουλῇ, δίδωσιν ἐννοῶν, ὅση ἐστί πρός ὠφέλειαν ἡ ἀπό τῶν ἱερῶν Κανόνων ἐπαγομένη βουλή, καί ἡ ἀπό τῶν θείων πατέρων συλλεγομένη σύνεσις· τῇ γάρ συνδρομῇ τῶν πολλῶν βουλευμάτων κατατροποῦμεν τό λανθάνον καί ὑποκαθήμενον ἀσύνετον νόημα, ἐκθρώσκει δέ τό συνετόν κοινοβούλιον, ὡσεί τις ὁπλιτοπάλας ἀκοντιστής, πᾶσαν ἀμφιβολίαν εὐσθενῶς διαλύον· διό οὐδέ τις ἀμφιγνωμήσειε τούς ἐκ Θεοῦ ἀρχομένους καί εἰς Θεόν ἀναπαυομένους, τῇ συνδρομῇ τῶν πολλῶν καί καλῶν βουλευμάτων, μή τυχεῖν τῶν ὧν δι᾿ ἐφέσεως ἔχουσι· τοίνυν θαρρήσαντες τούτοις ἅτε τῷ Θεῶ λατρευταί, καί τῷ κοινοβουλίῳ τῶν ἀποστόλων καί κανόνων καί συνοδικῶν ἀποφάσεων ἐπερειδόμενοι, πρός τάς ἐρωτήσεις τάς ἀποκρίσεις (ποιούμεθα), πρό πάντων τῆς ἀπό τούτων ψυχικῆς ὠφελείας στοχαζόμενοι. Σημειωτέον ὅτι Τόμος λέγεται ἡ ἐπαγομένη παρά τῆς Συνόδου ἀπόφασις ἐφ᾿ οἱασδήποτε ὑποθέσεως, τό τέμνειν πάσας τάς ἀμφιβολίας καί διαλύειν πάσας τάς προφερομένας ἀμφισβητήσεις· ὥσπερ καί ὁ Νόμος διά τό νέμειν ἑκάστω τό ἀνῆκον δίκαιον καί μερίζειν τά ὁπωσοῦν δοκοῦντα συγκεχυμένα καί δυσδιάκριτα" Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί ἀδελφικῶν ἀσπασμῶν + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ ΠΕΡΙ π. ΘΩΜΑ Ταῦτα, ἔχων ὑπ᾿ ὄψιν του ὁ αἰδ/τος π. Θωμᾶς, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πολύ καλά τήν Σεβασμιότητά του ἀπό πολλάς δεκαετίας, ἔπραξε πολύ ὀρθά ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΑΣ, κατά τήν ὀρθόδοξον ῾Ιερατικήν του συνείδησιν, καί δι᾿ ὅλους τούς προαναφερθέντας λόγους, τοῦ ὀνόματος τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἀφοῦ οἱ συνεδριάσαντες τήν 21-2-03, ἡμέραν Πέμπτην, δέν εἶχον τήν τόλμην νά ἀνακαλέσουν τό ἐφάμαρτον καί ἐλεεινόν (ὑπ᾿ ἀριθμ. 3180/5-2-03) "ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ". Κατόπιν τούτων, κατά τήν ἐμήν ἄποψιν, τήν ὁποίαν θεωροῦμεν ἐντός τῆς Κανονικῆς τάξεως καί τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιαστικήν δεοντολογίαν ἱο Σεβ/τος Πειραιῶς ὀφείλει νά ζητήση συγγνώμην παρά τοῦ γέροντος Λευϊτου π. Θωμᾶ Κοντογιάννη, καί νά σπεύση νά ἀνακαλέση ὅλον τό βαρύτατα ἐφάμαρτον σενάριο καί νά ἐκδοθῆ νέον ᾿Εγκύκλιον ἀνακοινωθέν διά τοῦ ὀποίου καί τυπικά θά ἀπανφέρει τό μνημόσυνον τοῦ Μακ/του ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. ᾿Εφ᾿ ὅσον ὅμως δέν ἀνακαλεῖται ὀλόκληρος ἡ συμπαιγνία, ἀλλά κατά τό κοινῶς λεγόμενον οἱ δράσται "λουφάζουν" καί θολώνουν τά ὕδατα ὡς ἄλλη "σουπιά", ὑπό ΑΡΓΙΑΝ πρέπει νά τεθῇ πρῶτα ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος καί ὁ Μακαριώτατος, διότι αὐτοί εἶναι οἱ πρῶτοι καί .αμεσοι αὐτουργοί τῆς φοβερᾶς συμπαιγνίας περί "παραιτήσεώς" του, ἐνῶ παρέσυραν καί τούς Σεβ/τους κ.κ. Παχώμιον καί Γαλακτίωνα, τούς ὁποίους ὅμως, ἔστω καί δευτερευόντως, κατέστησαν συνενόχους καί συνυποδίκους. Δέν πρέπει νά ἀγνοῇ ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος, ὅτι οὕτω τελεῖ ἐν βαρυτάτη ὑποδικίᾳ καί ὅτι ἄν λειτουργοῦσε Κανονικά ὁ ῾Ιερός θεσμός τῆς Συνόδου, πρῶτος ἡ Σεβασμιότης του ἔπρεπε νά ἀπολογηθῆ διά τό "φιάσκο" τόσον τῆς 5-2-03, ὅσον καί ἐκεῖνο τῆς 19-2-03 κατά τινας "περί .... ἐνθρονίσεως" του (διότι ἔτσι τούς ἐνημέρωσε) ἤ περί "ἐκλογῆς" του. Πῶς μετά ἀπό ὅλα αὐτά συνεχίζει καί παραμένει "σκληροτράχηλος" καί "ἀπερίτμητος", καί ἀπειλεῖ τόν Γέροντα π. Θωμᾶ μέ "ἀργία" καί τοῦ κλείνει τό τηλέφωνο; Μέ τοιαύτην καρδίαν εἰσῆλθε εἰς τήν μεγάλην Τεσσαρακοστήν; Πρίν πληροφορηθῶ αὐτό τό θλιβερό γεγονός, ἤδη εἶχον ἀποφασίσει νά γράψω καί τά κάτωθι, ὡς συνέχεια τῶν ἀποσταλέντων σχετικῶν ἐγγράφων τοῦ Σεβ/του Κηρύκου. Αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἔρριψαν τόν Σεβ/το Πειραιῶς εἰς αὐτόν τόν τελευταῖο λάκκο, καί οἱ ὁποῖοι, ὅταν εἶναι κατ᾿ ἰδίαν, "καγχάζουν" διά τό πάθημά του, οἱ ἴδιοι, λέγω, ἀπό τό 1998, ἐκίνησαν τήν πτέρναν των κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου καί ἀπό τόν ᾿Ιούνιον τοῦ 1999, πού ἔπεσε ὁ Σεβ/τος στά "δίκτυά" τους, δέν ἡσύχασαν μέχρι πού, μετά ἀπό σατανικές ραδιουργίες περί "ὑποδικίας του", καί προηγουμένως μέ "στητές" βρώμικες, σάν τήν συνείδησί τους ψευτοκαταγγελίες, τίς ὁποῖες ὅμως ἔκαμαν καί "κατηγορητήρια", καί μετά ἀπό 4 ὁλόκληρα χρόνια τούς ἔβαλαν νά ὑπογράψουν καί "ΑΠΟΦΑΣΙΝ" - βδέλυγμα κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου, ὅλα αὐτά ΤΟΥΣ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ. ᾿Αλλά Θεός οὐ μυκτηρίζεται.. Δέν στέγνωσε ἀκόμη τό μελάνι τῆς ὑπογραφῆς σ᾿ αὐτό τό βδέλυγμα - "ἀπόφασιν", καί οἱ ἴδιοι, τούς ἔρριψαν σέ πραγματική ΥΠΟΔΙΚΙΑ, ἡ ὁποία κατά τούς Κανόνας καί, ἐφ᾿ ὅσον παραμείνουν ἀμετανόητοι, ἐπισύρει τήν ἐσχάτην τῶν ποινῶν. Αὐτά δέν τά γράφω χαιρεκάκως, ἀλλά ἐν πένθει καί προσευχῇ νά ἀνοιγοῦν οἱ ὀφθαλμοί τινῶν, καί νά ἴδουν ποῦ τούς ἔχουν φθάσει ἐκμεταλλευόμενοι τήν ... ματαιοφροσύνη τους. ῎Ας μήν οἱ Σεβασμιώτατοι τό Πάσχα διά νά ἐπανέλθουν. ῎Ας παρακαλέσουν τώρα τόν Μακαριώτατο νά καλέση Σύνοδον, ναί τώρα, μέ θέμα ὄχι "ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ", ἀλλά "ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ", ὥστε νά ἀνακληθοῦν τά πάντα ἀπό τήν 5-2-03, διά νά ἔλθη ἡ ἀγάπη καί μέ ἀρετές μετανοίας νά νηστεύσωμεν ὄχι μόνον σωματικῶς (ὁ διάβολος δέν τρώει ποτέ), ἀλλά νεκρώνοντες τά πάθη μας καί ἱεραρχοῦντες τά ἐκκρεμοῦντα θέματα Πίστεως καί ῾Ομολογίας. Πρέπει νά ἐπιλυθοῦν ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ Μακαριωτάτου, διότι ὅλα τά κακά τῶν τελευταίων ἐτῶν ὑπό τήν Προεδρίαν του προέκυψαν, καί βεβαίως καί μέ τήν ἀρωγήν τοῦ Σεβ/του κ. Νικολάου καί ἄλλων. Καί τοῦτο ἐπιθυμῶ νά διατυπώσω. Θέλω εὐσεβάστως νά ἐπιστήσω τήν προσοχήν πρός πάντας τούς Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς, ἀλλά καί πρός τούς φερομένους ὡς ὑποψηφίους διά τήν ὑψίστην ᾿Επισκοπικήν διακονίαν Κληρικούς μας (ἀγαπητοί καί σεβαστοί καί ἀξιόλογοι ὅλοι τους, τούς ὁποίους ἡμεῖς μέν εἴχομεν ὡς ὑποψηφίους ἀπό 1995, ἐνῶ ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς τούς ἀπέρριιπτε καί μέχρι τήν 5-2-03) ὅτι μέ τά σημερινά δεδομένα οὐδείς δύναται νά εἶναι ὐποψήφιος πρός ᾿Αρχιερατείαν. ῎Αν δέν λύση ἕκαστος τήν μέχρι σήμερον παθητικήν ἤ τουλάχιστον σιωπηλήν ἤ οὐδετέραν στάσιν του ἔναντι τῶν κορυφαίων θεμάτων Πίστεως καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, γνωμοδοτήσουν ἐπί τῆς σχισματοαιρέσεως τῶν πέντε καί δικαιολογήσουν τήν μέχρι σήμερον ἀδικαιολόγητον συμπεριφοράν των ἐπί τοῦ Θεολογικιοῦ Διαλόγου, τοῦ γνωστοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος 54/76 καί τῶν συγχρόνων δικαστικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν εὐθέως τήν τε ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, ἄν δέν συνεργήσουν συμμετέχοντες εἰς μεγάλην Σύνοδον, ὥστε νά ληφθοῦν Κανονικαί καί ὀρθόδοξοι ἀποφάσεις μέσα ἀπό τάς ὁποίας θά διακηρύσσεται, λόγω τε καί ἔργω, ἡ καθαρά Πίστις καί ῾Ομολογία ἐπί τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, δέν .....νέας χειροτονίας ᾿Επισκόπων. ............................................ ᾿Εδῶ ἐξετάζεται τό δικαίωμα ἑνός Κληρικοῦ νά ἀρνηθῆ τήν ἀναγνώρισιν μιᾶς τοιαύτης παραιτήσεως καί τήν μνημόνευσιν ἤ μή τοῦ ὀνόματος τοῦ Σεβτου κ. Νικολάου. ῾Ο ῾Ιερεύς, προκειμένου νά μνημονεύση τοῦ ὀνόματος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου καί ὄχι τοῦ ὡς "Τοποτηρητοῦ" ἐμφανιζομένου Πειραιῶς κ. Νικολάου, ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του τά κάτωθι, τά ὁποῖα οὐδείς ἔχει δικαίωμα νά μή λαμβάνη ὑπ᾿ ὄψιν, διά τοῦτο τά γράφωμεν. 1) Κατ᾿ ἀρχήν, ὁ αἰδ/τος π. Θωμᾶς Κοντογιάννης, αὐτός ὁ ἁπλοῦς καί πιστώτατος Γέρων λευΐτης, ὅπως καί κάθε ἄλλος εὐσεβής καί πιστός λευΐτης, ἔχει πληροφορηθεῖ καί βεβαιωθεῖ ὅτι ἡ δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ Μακαριωτάτου περί "παραιτήσεώς του" ἦτο ἀποτέλεσμα μιᾶς ἀπό μακροῦ ἀήθους προσχεδιασμένης καί συμπεφωνημένης καί δή μετά ἱεροσύλου συναλλαγῆς συμπαιγνία. Αὐτήν τήν "παραίτησιν" μεταξύ ἄλλων ἐπέσπευσεν καί ἡ γνωστή ἐσχάτως ἐκδηλωθεῖσα, πλήν ἀποτυχοῦσα, συνωμοσία τοῦ Μακαριωτάτου μετά τοῦ ἰδίου ᾿Επισκόπου κ. Νικολάου (τήν 16 καί 19-11-02) νά ἐκδιώξουν ἐκ τῆς ἐνορίας τοῦ ῾Αγίου Δημητρίου ᾿Αχαρνῶν τόν Σεβ/τον κ. Κήρυκον . 2) ᾿Επίσης ὁ Αἰδ/τος π. Θωμᾶς ἀσφαλῶς ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του, ὅτι ἐπ᾿ αὐτῆς τῆς παραιτήσεως - "φιάσκο" ὑπεβλήθησαν ὑπό τῆς ἐλαχιστότητός μου ᾿Ενστάσεις καί Καταγγελίαι μέ ἀριθμ. Πρωτ. α) 311/12-2-03, β) 312/13-2-03 γ) 313/15-2-03 δ) 314/20-2-03 καί ε) 315/22-2-03, τά ὁποῖα, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ αἰδεσιμότης του τά ἐμελέτησε μετά πολλῆς προσοχῆς, ἐνῶ καί κάθε ἄλλος πρώτιστα Κληρικός καί κατόπιν καί κάθε πιστός πρέπει νά μελετήση καί νά ἀναλάβη τάς εὐθύνας διά νά μή καθίσταται κοινωνός τῆς χείρονος τῆς "Σιμωνίας" συμπαιγνίας συναλλαγῆς. 3) Πέραν τούτων καί ὁ Σεβ/τος Μητροπολίτης ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιος, ἔδωκε τήν πληροφορίαν, ὅτι τήν 22-2-03, ἡμέραν Παρασκευήν, συσκεφθέντες ἀπό κοινοῦ οἱ Σεβασμιώτατοι Πειραιῶς κ. Νικόλαος, ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιος, Περιστερίου κ. Γαλακτίων καί Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέας, ἀπεφάσισαν νά μεταφέρουν ὅλα τά θέματα μετά τό Πάσχα, ὁ δέ Σεβασμιώτατος κ. Νικόλαος, ὁσάκις χρειασθῇ, θά ἐνεργῆ ὡς ᾿Αντιπρόεδρος. Ταῦτα ἐπίσης ἐρωτηθείς ἐπεβεβαίωσε καί ὁ Σεβ/τος Περιστερίου κ. Γαλακτίων, καθώς καί ὁ αἰδ/τος π. Εὐστάθιος τήν ἑπομένην καί μόλις πρό τῆς ἀναχωρήσεώς του δι᾿ Αὐστραλίαν. 4) ῾Ο αἰδ/τος π. Θωμᾶς ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του τά προαναφερθέντα ἔγγραφα ἐκ τῶν ὁποίων πέραν τῶν περί συμπαιγνίας πρός συναλλαγήν, ἰδιαίτερα σαφῶς καί ρητῶς προκύπτει, ὅτι δέν προβλέπεται παραίτησις τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, ἀλλά καί ὅτι ὑπ᾿ αὐτάς τάς συνθήκας, ὑπό τάς ὁποίας συνέβη ἡ παραίτησις τοῦ Μακαριωτάτου κλπ. Ταῦτα συνεπάγονται καί καθαίρεσιν, καί ἀσφαλῶς ὄχι μόνον διά τόν ἀποτολμήσαντα νά παραιτηθῆ, ἀλλά καί διά τόν ὑφαρπάσαντα τόν θρόνον τοῦ "Τοποτηρητοῦ", καθ᾿ ὅ προσδοκία ἐτῶν.... ἀλλά καί εἰς ταῦτα συνεργήσαντας ᾿Αρχιερεῖς. Δέν ἀμφιβάλλει οὐδείς ἐχέφρων ὅτι καί πρός χάριν τῆς νοσηρᾶς φιλοδοξίας τοῦ κ. Νικολάου, νά ὀνομασθῆ "Μακαριώτατος" συνελήφθη ἡ τολμηρά συμπαιγνία καί συνεφωνήθη ἡ ἱερόσυλος συναλλαγή ὑπό τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου.. 5) ᾿Επί τούτοις ἐλήφθησαν ὑπ᾿ ὄψιν καί ὅτι τόσον ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Πανάρετος ἀμέσως ἀπεδοκίμασε τήν πρᾶξιν καί ἠρνήθη οἱανδήποτε συμμετοχήν, ἐνῶ ὁμοίως ἔπραξε μέχρι σήμερον καί ὁ Σεβ/τος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Ταράσιος. Ταῦτα, ἔχων ὑπ᾿ ὄψιν του ὁ αἰδ/τος π. Θωμᾶς, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πολύ καλά τήν Σεβασμιότητά του ἀπό πολλάς δεκαετίας, ἔπραξε πολύ ὀρθά ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΑΣ, κατά τήν ὀρθόδοξον ῾Ιερατικήν του συνείδησιν, καί δι᾿ ὅλους τούς προαναφερθέντας λόγους, τοῦ ὀνόματος τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἀφοῦ οἱ συνεδριάσαντες τήν 21-2-03, ἡμέραν Πέμπτην, δέν εἶχον τήν τόλμην νά ἀνακαλέσουν τό ἐφάμαρτον καί ἐλεεινόν (ὑπ᾿ ἀριθμ. 3180/5-2-03) "ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ". Κατόπιν τούτων, κατά τήν ἐμήν ἄποψιν, τήν ὁποίαν θεωροῦμεν ἐντός τῆς Κανονικῆς τάξεως καί τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιαστικήν δεοντολογίαν ἱο Σεβ/τος Πειραιῶς ὀφείλει νά ζητήση συγγνώμην παρά τοῦ γέροντος Λευϊτου π. Θωμᾶ Κοντογιάννη, καί νά σπεύση νά ἀνακαλέση ὅλον τό βαρύτατα ἐφάμαρτον σενάριο καί νά ἐκδοθῆ νέον ᾿Εγκύκλιον ἀνακοινωθέν διά τοῦ ὀποίου καί τυπικά θά ἀπανφέρει τό μνημόσυνον τοῦ Μακ/του ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. ᾿Εφ᾿ ὅσον ὅμως δέν ἀνακαλεῖται ὀλόκληρος ἡ συμπαιγνία, ἀλλά κατά τό κοινῶς λεγόμενον οἱ δράσται "λουφάζουν" καί θολώνουν τά ὕδατα ὡς ἄλλη "σουπιά", ὑπό ΑΡΓΙΑΝ πρέπει νά τεθῇ πρῶτα ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος καί ὁ Μακαριώτατος, διότι αὐτοί εἶναι οἱ πρῶτοι καί .αμεσοι αὐτουργοί τῆς φοβερᾶς συμπαιγνίας περί "παραιτήσεώς" του, ἐνῶ παρέσυραν καί τούς Σεβ/τους κ.κ. Παχώμιον καί Γαλακτίωνα, τούς ὁποίους ὅμως, ἔστω καί δευτερευόντως, κατέστησαν συνενόχους καί συνυποδίκους. Δέν πρέπει νά ἀγνοῇ ὁ Σεβ/τος κ. Νικόλαος, ὅτι οὕτω τελεῖ ἐν βαρυτάτη ὑποδικίᾳ καί ὅτι ἄν λειτουργοῦσε Κανονικά ὁ ῾Ιερός θεσμός τῆς Συνόδου, πρῶτος ἡ Σεβασμιότης του ἔπρεπε νά ἀπολογηθῆ διά τό "φιάσκο" τόσον τῆς 5-2-03, ὅσον καί ἐκεῖνο τῆς 19-2-03 κατά τινας "περί .... ἐνθρονίσεως" του (διότι ἔτσι τούς ἐνημέρωσε) ἤ περί "ἐκλογῆς" του. Πῶς μετά ἀπό ὅλα αὐτά συνεχίζει καί παραμένει "σκληροτράχηλος" καί "ἀπερίτμητος", καί ἀπειλεῖ τόν Γέροντα π. Θωμᾶ μέ "ἀργία" καί τοῦ κλείνει τό τηλέφωνο; Μέ τοιαύτην καρδίαν εἰσῆλθε εἰς τήν μεγάλην Τεσσαρακοστήν; Πρίν πληροφορηθῶ αὐτό τό θλιβερό γεγονός, ἤδη εἶχον ἀποφασίσει νά γράψω καί τά κάτωθι, ὡς συνέχεια τῶν ἀποσταλέντων σχετικῶν ἐγγράφων τοῦ Σεβ/του Κηρύκου. Αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἔρριψαν τόν Σεβ/το Πειραιῶς εἰς αὐτόν τόν τελευταῖο λάκκο, καί οἱ ὁποῖοι, ὅταν εἶναι κατ᾿ ἰδίαν, "καγχάζουν" διά τό πάθημά του, οἱ ἴδιοι, λέγω, ἀπό τό 1998, ἐκίνησαν τήν πτέρναν των κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου καί ἀπό τόν ᾿Ιούνιον τοῦ 1999, πού ἔπεσε ὁ Σεβ/τος στά "δίκτυά" τους, δέν ἡσύχασαν μέχρι πού, μετά ἀπό σατανικές ραδιουργίες περί "ὑποδικίας του", καί προηγουμένως μέ "στητές" βρώμικες, σάν τήν συνείδησί τους ψευτοκαταγγελίες, τίς ὁποῖες ὅμως ἔκαμαν καί "κατηγορητήρια", καί μετά ἀπό 4 ὁλόκληρα χρόνια τούς ἔβαλαν νά ὑπογράψουν καί "ΑΠΟΦΑΣΙΝ" - βδέλυγμα κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου, ὅλα αὐτά ΤΟΥΣ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ. ᾿Αλλά Θεός οὐ μυκτηρίζεται.. Δέν στέγνωσε ἀκόμη τό μελάνι τῆς ὑπογραφῆς σ᾿ αὐτό τό βδέλυγμα - "ἀπόφασιν", καί οἱ ἴδιοι, τούς ἔρριψαν σέ πραγματική ΥΠΟΔΙΚΙΑ, ἡ ὁποία κατά τούς Κανόνας καί, ἐφ᾿ ὅσον παραμείνουν ἀμετανόητοι, ἐπισύρει τήν ἐσχάτην τῶν ποινῶν. Αὐτά δέν τά γράφω χαιρεκάκως, ἀλλά ἐν πένθει καί προσευχῇ νά ἀνοιγοῦν οἱ ὀφθαλμοί τινῶν, καί νά ἴδουν ποῦ τούς ἔχουν φθάσει ἐκμεταλλευόμενοι τήν ... ματαιοφροσύνη τους. ῎Ας μήν οἱ Σεβασμιώτατοι τό Πάσχα διά νά ἐπανέλθουν. ῎Ας παρακαλέσουν τώρα τόν Μακαριώτατο νά καλέση Σύνοδον, ναί τώρα, μέ θέμα ὄχι "ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ", ἀλλά "ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ", ὥστε νά ἀνακληθοῦν τά πάντα ἀπό τήν 5-2-03, διά νά ἔλθη ἡ ἀγάπη καί μέ ἀρετές μετανοίας νά νηστεύσωμεν ὄχι μόνον σωματικῶς (ὁ διάβολος δέν τρώει ποτέ), ἀλλά νεκρώνοντες τά πάθη μας καί ἱεραρχοῦντες τά ἐκκρεμοῦντα θέματα Πίστεως καί ῾Ομολογίας. Πρέπει νά ἐπιλυθοῦν ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ Μακαριωτάτου, διότι ὅλα τά κακά τῶν τελευταίων ἐτῶν ὑπό τήν Προεδρίαν του προέκυψαν, καί βεβαίως καί μέ τήν ἀρωγήν τοῦ Σεβ/του κ. Νικολάου καί ἄλλων. Καί τοῦτο ἐπιθυμῶ νά διατυπώσω. Θέλω εὐσεβάστως νά ἐπιστήσω τήν προσοχήν πρός πάντας τούς Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς, ἀλλά καί πρός τούς φερομένους ὡς ὑποψηφίους διά τήν ὑψίστην ᾿Επισκοπικήν διακονίαν Κληρικούς μας (ἀγαπητοί καί σεβαστοί καί ἀξιόλογοι ὅλοι τους, τούς ὁποίους ἡμεῖς μέν εἴχομεν ὡς ὑποψηφίους ἀπό 1995, ἐνῶ ὁ Σεβασμιώτατος Πειραιῶς τούς ἀπέρριιπτε καί μέχρι τήν 5-2-03) ὅτι μέ τά σημερινά δεδομένα οὐδείς δύναται νά εἶναι ὐποψήφιος πρός ᾿Αρχιερατείαν. ῎Αν δέν λύση ἕκαστος τήν μέχρι σήμερον παθητικήν ἤ τουλάχιστον σιωπηλήν ἤ οὐδετέραν στάσιν του ἔναντι τῶν κορυφαίων θεμάτων Πίστεως καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, γνωμοδοτήσουν ἐπί τῆς σχισματοαιρέσεως τῶν πέντε καί δικαιολογήσουν τήν μέχρι σήμερον ἀδικαιολόγητον συμπεριφοράν των ἐπί τοῦ Θεολογικιοῦ Διαλόγου, τοῦ γνωστοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος 54/76 καί τῶν συγχρόνων δικαστικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν εὐθέως τήν τε ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, ἄν δέν συνεργήσουν συμμετέχοντες εἰς μεγάλην Σύνοδον, ὥστε νά ληφθοῦν Κανονικαί καί ὀρθόδοξοι ἀποφάσεις μέσα ἀπό τάς ὁποίας θά διακηρύσσεται, λόγω τε καί ἔργω, ἡ καθαρά Πίστις καί ῾Ομολογία ἐπί τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, δέν συμφωνῶ διά νέας χειροτονίας ᾿Επισκόπων. ............................................ Μητροπολίτης Μεσογαίας Κήρυκος πρός Μητροπολίτην Πειραιῶς Νικόλαον. «Μή προχωρήσετε εἰς τά παράνομα σχέδιά τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου καί τῶν ξένων Κέντρων Εἶναι παρανομία. Ὅλα θά ἀποβοῦν εἰς βάρος σας». ᾿Αναγκάζομαι νά ἀπευθυνθῶ πάλιν εἰς τήν Σεβασμιότητά σας καί νά σᾶς ὑπομνήσω τό ᾿Αρχιερατικόν χρέος πού ἔχετε ὡς πρῶτος τῇ τάξει μετά τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον νά φυλάξητε τήν Κανονικήν Τάξιν καί νά προχωρῆτε εἰς ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι καί ἐσᾶς ἐκθέτουν, διότι σᾶς καθιστοῦν παραβάτην τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων καί περαιτἐρω ὑπόδικον, καί εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν δημιουργοῦν σύγχυσιν καί ταραχήν. ᾿Ιδού ἡ αἰτία πού σᾶς ξαναγράφω πάλιν: ᾿Ενῶ, ὡς ἐπληροφορήθην, προχθές στήν ᾿Ενδημοῦσα (22-2-03) ἀπεφασίσατε, ὕστερα ἀπό τήν δική μου ἄρνησιν νά ἀναγνωρίσω "ὡς τελεσμένας τάς βεβιασμένας παρανόμους καί ἀντικανονικάς ἐνεργείας τῆς 5-2-03) νά συζητήσετε μετά τό Πάσχα "ἐξ ὑπαρχῆς τό θέμα τῆς παραιτήσεως τῆς παραιτήσεως καί ὅτι δέν θά ἐνεργῆτε καί δέν θά ὑπογράφετε ὡς Τοποτηρητής" ἐν τούτοις τόν ῾Ιερέα π. Θωμᾶ τόν ἀπειλήσατε ἀκόμη καί μέ ἀργία "ἄν συνεχίση νά μνημονεύη τόν Μακαριώτατο". Καθ᾿ ἡμᾶς ἡ ἐνέργειά σας αὐτή, πρίν τακτοποιηθῆ τελεσιδίκως τό θέμα τῆς "παραιτήσεως" τοῦ Μακαριωτάτου, εἶναι μία ἀκόμη ἐκ μέρους παραβίασις τῆς Κανονικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ἀποκαλύπτει μέν τά μύχια τῶν καρδιῶν σας καί τόν πόθον σας νά λάβετε τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, ἀλλά καί μία φοβερά ἀποκάλυψις διά τό τί συνέβη, ὥστε νά φθάση ὀ ᾿Αρχιεπίσκοπος νά "παραιτηθῇ". ᾿Επιβεβαιώνετε μέ αὐτή σας τήν ἐνέργεια, τά ὅσα γράφω εἰς προηγουμένας μου ἐπιστολάς περί "συμπαιγνιῶν" καί "συναλλαγῶν", κάτι βέβαια πού πέραν τῶν συγκεκριμένων καταγγελιῶν πού θά κάνω ἐν Συνόδῳ, ὅταν μοῦ ζητηθῆ, εἶναι κοινῶς ἀποδεκτόν, (κατά τό κοινῶς λεγόμενον: "ὁ κόσμος τὤχει τούμπανο καί μεῖς κρυφό καμάρι"), ὅτι ἐν συνεργασίᾳ, ἤ μᾶλλον συνωμοτικῇ συμφωνίᾳ - συναλλαγῇ μετά τοῦ παρασυνοδικοῦ καταστημένου, ἐπιδιώξατε ζῶντος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, νά ἀναρριχηθῆτε εἰς τόν ᾿Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον. Φιλαδέλφως σᾶς παρακαλῶ νά μή προχωρήσετε στά παράνομα σχέδια τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, τά ὁποῖα ἐκκινοῦν ἀπό ξένα Κέντρα, καί τά ὁποῖα σκοπόν τήν δημιουργία ἑνός τρίτου σχίσματος διά νά δύνανται ἀνενόχλητοι οἱ Φλωρινικοί καί πίσω ἀπ᾿ αὐτούς ὁ Χριστόδουλος νά κάμνουν τά προγράμματά τους. Μήν προχωρεῖτε στά σχέδια περί χειροτονιῶν συγκεκριμένων προσώπων, διότι αὐτοί τούς ὁποίους σᾶς εἶπεν ὁ Μακαριώτατος νά χειροτονήσετε πρώτους (διά νά μή χαθῇ ἡ εὐκαιρία) πρέπει προηγουμένως νά ἀποδείξουν ἐν τῇ πράξει, αὐτά πού ἐν τοῖς λόγοις ἄλλοτε δέχονται καί ἄλλοτε ἀπορρίπτουν, ὅτι δέν συνεργάζονται μέ ξένα Κέντρα, ὅτι ἔχουν τήν γνησίαν ἐκκλησιολογικήν ὀρθόδοξον συνείδησιν, καί ὅτι εἶναι διατεθειμένου νά συμβάλλουν εἰς τήν κατά Θεόν καί ὀρθόδοξον τρόπον ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων, τά ὁποῖα κυρίως αὐτοί μέ τήν ὑποστήριξιν τῶν Σακκαρέλλων καί Καλλινίκων ἐδημιούργησαν. Μή προχωρῆτε εἰς ὅλα αὐτά, διότι ἐπιδεινώνουν τήν εἰς βάρος σας κατἀστασιν. Μή ξεχνᾶτε, ὅτι καί εἰς βάρος σας ὑφίστανται Καταγγελίαι, καί διά θέματα Κανονικῆς τάξεως καί διά θέματα Πιστεως καί πρέπει νά ἐκδικασθοῦν ἁρμοδίως πρίν ἀπό ὁποιαδήποτε ἄλλην ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς "παραιτήσεως" τοῦ Μακαριωτάτου. Καθ᾿ ἡμᾶς δέν πρέπει νά ξεχνᾶτε ὅτι ὅτι μέ αὐτήν τήν φιλοδοξίαν πού ἔχετε νά γίνετε "σώνει καί καλά" τό γρηγορώτερο καί "ὅπως ὅπως" καί νά ἀναγνωρισθῆτε Τοποτηρητής καί στήν συνέχεια ᾿Αρχιεπίσκοπος, ἐνῶ ζῇ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος προσκρούει καί εἰς τήν ἠθικήν καί τήν Κανονικήν τάξιν. Τό ἱερόν Πηδάλιον λέγει διά τήν μετάθεσιν τοῦ Ἐπισκόπου ᾿Ιδού τί ἀναγράφεται εἰς τό ῾Ιερόν Πηδάλιον σχετικἀ μέ τήν μετάθεσιν ἑνός ᾿Επισκόπου ἀπό μίαν ᾿Επαρχίαν εἰς ἄλλην μεγαλυτέραν, διότι περί τούτου πρόκειται. ᾿Αναφερόμεθα εἰς τόν ῾Ιερόν Κανόνα ΙΔ ᾿Αποστολικόν, ὁ ὁποῖος λέγει: "᾿Επίσκοπον μή ἐξῆναι (δέν ἐπιτρέπεται) καταλείψαντα τήν ἑαυτοῦ παροικίαν, ἐτέρᾳ ἐπιπηδᾶν, κἄν ὑπό πλειόνων ἀναγκάζηται, εἰ μή τις εὔλογος αἰτία, ἤ ἡ τοῦτο βιαζομένη αὐτόν ποιεῖν, ὡς πλέον τι κέρδος δυναμένου αὐτοῦ τοῖς ἐκεῖσε, λόγω εὐσεβαίας συμβαλλέσθαι. Καί τοῦτο δέ οὐκ᾿ἀφ᾿ ἐυτοῦ, ἀλλά κρίσει πολλῶν ᾿Επισκόπων καί παρακλησει μεγίστη". Εἰς τήν ἑρμηνείαν γράφεται: "῎Αλλο εἶναι ἐπιπήδησις καί ᾿Επίβασις, ἀπό μίαν ἐπαρχίαν εἰς ἄλλην, καί ἄλλο εἶναι μετάθεσις καί μετάβασις. Καί ἡ μέν ἐπιπήδησις εἶναι, ὅταν πλεονεκτικῶς, καί αὐτοπροαιρέτως κινούμενος ὁ ᾿Αρχιερεύς, ἀφήση τήν ᾿Επαρχίαν του (ἤ μή ἔχων ἐπαρχίαν σχολάζη) καί ἀρπάση ἄλλην παραλόγως, ἥτρις καί κατακρίνεται, καί εἰς Κανονικά ὑπόκειται ἐπιτίμια, κατά τόν α' καί β' τῆς ἐν Σαρδικῇ. ..... ῞Οθεν καί ὁ παρών Κανών διορίζει ὅτι δέν εἶναι συγκεχωρημένον ὁ ᾿Επίσκοπος νά ἀφίνη τήν ἰδικήν του ἐπαρχίαν πλεονεκτικῶς καί ἀπό λόγου του, χωρίς καμμίαν εὔλογον αἰτίαν, νά ἐπιπηδᾶ εἰς ἄλλην, κἄν ἀναγκάζηται νά κάμη τοῦτο καί ἀπό ἄλλους. Τότε δέ νά μεταβαίνη εἰς ἐπαρχίαν ἄλλην, μικροτέραν ἤ μεγαλυτέραν, ἤ χηρεύουσαν, ὅταν εἶναι καμμία εὔλογος καί δικαία αἰτία, ὁποῦ τόν βιάζει εἰς τοῦτο. ῎Ηγουν, ὅταν δύναται νά προξενήση εἰς τούς χριστιανούς τῆς ἀπαρχίας ἐκείνης, περισσότερον κέρχος ψυχικόν, καί Πνευματικήν ὠφέλειαν, μέ τόν εὐσεβῆ λόγον τῆς διδασκαλίας του, ἀπό ἄλλον τινά. Πλήν, καί τοῦτο νά μή τό κάμη ἀφ᾿ ἑαυτοῦ του, δηλαδή μέ κίνημα ἰδικόν του, ἀλλά νά τό κάμη μέ κρίσιν, καί ψῆφον πολλῶν ᾿Επισκόπων, καί μέ μεγάλην παρακάλεσιν, καί ἀξίωσιν. ᾿Ανάγνωθι καί τούς συμφώνους Κανόνας Τῆς α, ιε, τῆς δ. ε, τῆς ἐν ᾿Αντιοχ. ισ καί κα, τῆς ἐν Σαρδικῇ α καί β, τῆς ἐν Καρθαγένη νζ. Εἰς δέ τήν ὑποσημείωσιν ἀναγράφεται: "Καθώς καί ὁ ἁγιώτατος Πρόκλος ἀπό Κυζίκου, καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἀπό Σασίμων, καί πολλοί ἄλλοι μέ τοιοῦτον οἰκονομικόν καί ἐξ᾿ ἀνάγκης τρόπον, καταλιπόντες τάς ᾿Επισκοπάς, καί Μητροπόλεις, ὁποῦ εἶχον πρότερον, μετετέθησαν εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως. ῾Ως ὁ Μελέτιος, ἀπό Σεβαστείας εἰς Βέρροιαν, ἔπειτα εἰς ᾿Αντιόχιειαν. Καί ὁ ᾿Αλέξανδρος, ἀπό Φλαυϊάδος εἰς ῾Ιεροσόλυμα. Καί ὁ μέγας Εὐστάθιος ἀπό Βερροίας τῆς ἐν Συρίᾳ εἰς ᾿Αντιόχειαν καί ἄλλοι. ᾿Επειδή δέ (κατά τόν Δοσίθεον βιβλίον γ τῆς Δωδεκαβίβλου, σελ. 221) ἡ οἰκονομία αὕτη ἔγινεν εἰς πολλούς καί μάλιστα ἐν τοῖς νῦν καιροῖς αἰτία κακίας· διά τοῦτο, φησίν, ὅταν γένηται μετάθεσις, εἶναι παράλογος καί παράνομος. ᾿Επειδή τά κατά καιρούς οἰκονομικῶς καί κατά ἀνάγκην γενόμενα, νόμος τῆς ᾿Εκκλησίας οὐ γίνονται. "῞Οθεν καί ἡ Συνοδική ἀπόκρισις, ὀποῦ ἔδωκεν ὁ Κωνστανττινουπόλεως Μανουήλ ἐν ἔτει 1250, ὅτι ὁ ᾿Επίσκοπος ποιήσας παραἰτησιν τῆς ᾿Επισκοπῆς του, δύναται νά αμετατεθῆ εἰς ἄλλην ᾿Επισκοπήν, βουλῇ τοῦ Μητροπολίτου, ακί τῶν λοιπῶν ᾿Επισκόπων. ῾Η ἀπόκρισις, λέγω, αὕτη, ὀλέθριος ἐστίν, καί ὡς τοῖς Κανόσιν ἐναντιουμένη ἀπόβλητος. Διό καί ὁ Καισαρείας ᾿Αρέθας, αἱ μεταθέσεις, λέγει, πλεονεξίαν χάριν καί δόξης κενῆς ἐφέσει ἐνεργοῦνται, ὧν ἑκάτερον βδελυκτόν, τόν μέν ὡς εἰδωλολατρεία, τό δέ ὡς ἑωσφόρου νόσημα. ῎Εγραφε δέ καί ὁ Ρώμης ᾿Ιούλιος τοῖς Εὐ7σεβιανοῖς. Εἰ ἀληθῶς ἴσην καί τήν αὐτήν ἡγεῖσθε τιμήν τῶν ᾿Επισκόπων, καί μή ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν πόλεων κρίνετε τούς ᾿Επισκόπους ἔδει τήν πεπιστευμένην μικράν, μένειν ἐν τῇ πιστευθείση, καί μή ἐξουθενεῖν τήν πεπιστευμένην, μεταβαίνειν δέ εἰς τήν ἐγχειρισθεῖσαν, ἵνα τῆς μέν παρά Θεοῦ δοθείσης, καταφρονῇ, τήν δέ τῶν ἀνθρώπων κενονοξίαν, ἀγαπήση....(Καί τελειώνει ἠ ὑποσημείωσις). Σημείωσαι ὅτι οἰκονομικῶς, καί ὑποβιβασμός ᾿Επισκόπων ἔγεινεν ἀπό μεγαλυτέραν δηλαδή ᾿Επαρχίαν εἰς μικροτέραν. ᾿Ιωάννης γάρ ὁ Κυδωνιάτης ἀπό ᾿Αλεξανδρείας μετετέθη εἰς Τῦρον. ῎Εφη δέ καί τις τῶν Νομικῶν, ὅτι, τόν δύο λαβόντα ᾿Επισκοπάς, δίγαμον ὀνομάζομεν". Καί ἐρωτῶ τούς Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς: ᾿Εάν τόν λαβόντα δύο ᾿Επισκοπάς "δίγαμον ὀνομάζομεν" τόν ἐπιχειροῦντα νά λάβη τήν ᾿Αρχιεπισκοπήν ἐκβιαστιῶς, συνωμοτικῶς, βεβιασμένως καί χωρίς νά τελειώση τό θέμα τῆς παραιτήσεως, ζῶντος δέ τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἐνῶ οἱ ᾿Αρχιερεῖς τοῦ εζήτησαν νά μή ὑπογράφει ὡς Τοποτηρητής ἕως ὅτου τακτοποιηθῆ τό θέμα τῆς "Παραιτήσεως" Συνοδικῶς μετά τό Πάσχα, τόν καί ἀπαιτοῦντα ἀπό τούς Κληρικούς τῆς ᾿Αρχιεπισκοπῆς νά τόν μνημονεύουν, εἰδ᾿ ἄλλως θά τούς βάλη ἀργίαν, πῶς νά τό ὀνομάζωμεν; ᾿Ασφαλῶς ὅπως λέγουν οἱ ῾Ιεροί Κανόνες: Μήπως "Μοιχεπιβάτην", "τύραννον" κλπ; ᾿Οψόμεθα. Προηγουμένως θέλω νά ὑπογραμμίσω ὅτι εἰς τό Προοίμιον τοῦ Τόμου γράφονται τά ἑξῆς χαρακτηριστικά: "᾿Εκ Θεοῦ ἄρχεσθαι καί εἰς Θεόν ἀναπαύεσθαι, ἡ θεολόγος παρεγγυᾶται φωνή τοῖς μέλλουσιν ὅπως δήποτε ἐμβατεύειν πράγμασι σωστικοῖς τε τῶν ψυχῶν καί συντηρητικοῖς ἀρχαίων ἐθῶνμ· πᾶσα γάρ ἀπόφασις τάς ἀφορμάς ἐκεθεν λαβοῦσα, εἰς εὔχρηστον ἀπολήγει πέρας καί ἀρέσκον αὐτῷ· ἀλλά καί ὁ προφητικώτατος Σολομών φάσκων ἐν τοῖς ἰδίοις πονήμασι: σύνεσις ἐν πολλῇ βουλῇ, δίδωσιν ἐννοῶν, ὅση ἐστί πρός ὠφέλειαν ἡ ἀπό τῶν ἱερῶν Κανόνων ἐπαγομένη βουλή, καί ἡ ἀπό τῶν θείων πατέρων συλλεγομένη σύνεσις· τῇ γάρ συνδρομῇ τῶν πολλῶν βουλευμάτων κατατροποῦμεν τό λανθάνον καί ὑποκαθήμενον ἀσύνετον νόημα, ἐκθρώσκει δέ τό συνετόν κοινοβούλιον, ὡσεί τις ὁπλιτοπάλας ἀκοντιστής, πᾶσαν ἀμφιβολίαν εὐσθενῶς διαλύον· διό οὐδέ τις ἀμφιγνωμήσειε τούς ἐκ Θεοῦ ἀρχομένους καί εἰς Θεόν ἀναπαυομένους, τῇ συνδρομῇ τῶν πολλῶν καί καλῶν βουλευμάτων, μή τυχεῖν τῶν ὧν δι᾿ ἐφέσεως ἔχουσι· τοίνυν θαρρήσαντες τούτοις ἅτε τῷ Θεῶ λατρευταί, καί τῷ κοινοβουλίῳ τῶν ἀποστόλων καί κανόνων καί συνοδικῶν ἀποφάσεων ἐπερειδόμενοι, πρός τάς ἐρωτήσεις τάς ἀποκρίσεις (ποιούμεθα), πρό πάντων τῆς ἀπό τούτων ψυχικῆς ὠφελείας στοχαζόμενοι. Σημειωτέον ὅτι Τόμος λέγεται ἡ ἐπαγομένη παρά τῆς Συνόδου ἀπόφασις ἐφ᾿ οἱασδήποτε ὑποθέσεως, τό τέμνειν πάσας τάς ἀμφιβολίας καί διαλύειν πάσας τάς προφερομένας ἀμφισβητήσεις· ὥσπερ καί ὁ Νόμος διά τό νέμειν ἑκάστω τό ἀνῆκον δίκαιον καί μερίζειν τά ὁπωσοῦν δοκοῦντα συγκεχυμένα καί δυσδιάκριτα"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου