ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ ΕΠΙ ΣΟΙ ΓΑΡ ΠΕΠΟΙΘΑΜΕΝ ΜΗ ΟΡΓΙΣΘΗΣ ΗΜΙΝ ΣΦΟΔΡΑ ΑΛΛ ΕΠΙΒΛΕΨΟΝ ΚΑΙ ΝΥΝ ΩΣ ΕΥΣΠΛΑΓΧΝΟΣ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΣΑΙ ΗΜΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΗΜΩΝ

Νεκτάριος Δαπέργολας · Ακολουθήστε 11 ώρ. · Μέ πίκρα μπῆκε τό νέο ἔτος, μέ νέες βαριές πίκρες συνεχίζεται. Καί ποιός ξέρει τί ἔχουμε νά ζήσουμε ἀκόμη. Σάν κάτι ἀποτρόπαιο νά πλανᾶται στόν ἀέρα, σάν νά βουλιάζουμε στόν ζόφο, σάν νά πυκνώνουν κι ἄλλο τά μαῦρα σύννεφα στόν οὐρανό τῆς προδομένης καί πνευματικά λεηλατημένης πατρίδας. Μέρες στυγερές διαδέχονται ἡ μία τήν ἄλλη καί ὅσοι - κάτω ἀπό τό βάρος τῶν ἀδυσώπητων σημείων τῶν Καιρῶν - νιώθουμε ἀπό καιρό τό σφίξιμο στήν καρδιά, τόσο καί βεβαιωνόμαστε πώς δέν εἶναι, δυστυχῶς, μία ἁπλῆ δική μας αὐταπάτη. Μακάρι νά ἧταν... «Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῇς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν, ἀλλ' ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαγχνος, καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν»...