ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11, ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΧΑΡΝΑΙ Α.Π. 6 Δευτέρα (μετά τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας) 28.2.2006 Ἐπιστολή – Χαιρετισμός Πρός Ὀρθοδόξους τοῦ Ἐξωτερικοῦ (Ἐγράφη καί ἀπεστάλη τήν ἑπομένην ἡμέραν τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ ἔτους 2006. Ἦταν ἡ πρώτη Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τήν ὁποίαν ἑωρτάσαμε μόνοι μας «τό μικρόν ποίμνιον» μετά τό σχίσμα τοῦ 2005 (τῶν Νικολαϊτῶν), καί ἔτσι ἐξηγεῖται καί ἡ ἀναφορά στά βιώματα τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, βιώματα ἀγωνιστικά καί ὁμολογιακά. Ἡ ἀπογευματινή ἑόρτιος ἐκδήλωσις ἔλαβε χώραν εἰς τόν Μητροπ. Ι. Ν. Ἁγ. Δημητρίου Ἀχαρνῶν). Τέκνα ἐν Κυρίω πνευματικά, χαίρετε ἐν Κυρίω, καί καλή Νηστεία. Εὔχομαι τήν κατ’ ἄμφω ὑγείαν καί τήν παρά Θεοῦ εὐλογίαν εἰς ὅλην σας τήν οἰκογένειαν. Σήμερα Δευτέρα 28.2.2006, ἀναπόλησα λίγο τήν χθεσινή Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἦταν πραγματικά καί τό πρωί καί τό ἀπόγευμα, μιά πολύ σημαντική ἡμέρα. Ἦτο πολύ ἐκφραστικός ὁ ὕμνος: «’Αστράπτει καί λάμπει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ». Καί τήν ἔκαμε πιό σημαντική καί πιό λαμπρή καί ἑορτάσιμη τήν ἀτμόσφαιρα, τό γεγονός ὅτι μέσα ἀπό τήν διατράνωσι τῆς Ὁμολογίας μας, (αὐτό εἶναι τό κεντρικό νόημα τῆς ἑορτῆς) νοιώσαμε ὅλοι πιό κοντά στήν ἀλήθεια, νοιώσαμε πιό πολύ ὑπεύθυνοι, ὁ καθένας μας ξεχωριστά καί ὅλοι μαζί. Νοιώσαμε νά εἴμαστε μέσα στήν Κιβωτό, ἔστω μέ τούς ὀλίγους, μαζί μέ ὅλους τούς ἁγίους τῆς Πίστεως, τήν στιγμή πού ἄλλοι προτίμησαν τό «ὑποβρύχιον πλῆθος», τό πλῆθος δηλαδή πού πνίγηκε μέσα στά νερά τοῦ Κατακλυσμοῦ. Καί ἐκεῖ ἐμνήσθημεν καί ὅλων τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι μέ τήν καθαράν τους Ὁμολογίαν, παρίσταντο εἰς ἐκείνην τήν ἑορτάσιμη ἀτμόσφαιρα. Θέλησα λοιπόν νά κρατήσω ἕνα ἀπό τά μηνύματα τῆς ἑορτῆς, νά τό καταγράψω, νά σᾶς τά στείλω, διότι καταλαβαίνω ὅτι σᾶς βοηθοῦν στόν ἀγῶνα τῆς ἱεραποστολῆς πού κάμνετε μακράν τῆς πατρίδος. Κράτησα, λοιπόν, μία προτροπή τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτη, πού μέ κάποια διασκευή ἀκούσθηκε στήν ἐκδήλωσί μας, σάν προτροπή καί σάν προβληματισμός γιά τήν δική μας (Κληρικῶν καί λαϊκῶν) εὐθύνη ἀπέναντι στόν Θεό, ἀπέναντι στήν Ἱστορία, ἀπέναντι στήν Ἐκκλησία, τήν εὐθύνη πού ἔχουμε ὁ καθένας ὅταν ἐπιχειρεῖται ἀπό ἄλλους ἡ ἀλλοίωσις τῆς πίστεως. Γράφει ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, τότε πού ἐπεχειρήθη «ἡ ἀθεωτάτη μεταστοιχείωσις τῶν πάντων»: «Φυλάξατε ἔτι ἑαυτούς τῆς ψυχοφθόρου αἱρέσεως, ἧς ἡ κοινωνία ἀλλοτρίωσις Χριστοῦ» (P.G. 99, 1257 C) καί «Ὅταν ὁ λόγος εἶναι γιά τήν ἀλλοίωση τῆς πίστεως, δέν ἐπιτρέπεται νά λέη κάποιος: Ποιός εἶμαι ἐγώ; Μήπως εἶμαι ἱερεύς, ἤ ἄρχων, ἤ στρατιωτικός, ἤ γεωργός; Ἕνας πτωχός εἶμαι, πού μέ δυσκολία βγάζω τόν καθημερινόν μου ἄρτον. Συνεπῶς δέν ὑπάρχει γιά μένα κανένας λόγος καί φροντίδα γιά τό θέμα αὐτό. Οὐά (ἀπαντᾶ ὁ πατήρ), οἱ λίθοι θά διαμαρτυρηθοῦν καί σύ παραμένεις σιωπηλός καί ἀμέριμνος;» (PG 99, 1321 Β). Συνεπῶς τό μήνυμα εἶναι ὅτι τώρα πού προδίδεται ἡ πίστις ὁ χριστιανός ἐπ’ ούδενί πρέπει νά μένει ἀμέριμνος καί σιωπηλός, διότι «ἡ μετά τῶν κακοδοξούντων (καί ἐμμενόντων εἰς τήν κακοδοξίαν) κοινωνία δημιουργεῖ διακοπήν τῆς μετά τοῦ Χριστοῦ κοινωνίας». Διαβιβάστε τάς ταπεινάς μου εὐχάς εἰς τάς οἰκογενείας σας. Μετ’ εὐχῶν + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11, ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΧΑΡΝΑΙ Α.Π. 6 Δευτέρα (μετά τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας) 28.2.2006 Ἐπιστολή – Χαιρετισμός Πρός Ὀρθοδόξους τοῦ Ἐξωτερικοῦ (Ἐγράφη καί ἀπεστάλη τήν ἑπομένην ἡμέραν τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ ἔτους 2006. Ἦταν ἡ πρώτη Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τήν ὁποίαν ἑωρτάσαμε μόνοι μας «τό μικρόν ποίμνιον» μετά τό σχίσμα τοῦ 2005 (τῶν Νικολαϊτῶν), καί ἔτσι ἐξηγεῖται καί ἡ ἀναφορά στά βιώματα τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, βιώματα ἀγωνιστικά καί ὁμολογιακά. Ἡ ἀπογευματινή ἑόρτιος ἐκδήλωσις ἔλαβε χώραν εἰς τόν Μητροπ. Ι. Ν. Ἁγ. Δημητρίου Ἀχαρνῶν). Τέκνα ἐν Κυρίω πνευματικά, χαίρετε ἐν Κυρίω, καί καλή Νηστεία. Εὔχομαι τήν κατ’ ἄμφω ὑγείαν καί τήν παρά Θεοῦ εὐλογίαν εἰς ὅλην σας τήν οἰκογένειαν. Σήμερα Δευτέρα 28.2.2006, ἀναπόλησα λίγο τήν χθεσινή Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἦταν πραγματικά καί τό πρωί καί τό ἀπόγευμα, μιά πολύ σημαντική ἡμέρα. Ἦτο πολύ ἐκφραστικός ὁ ὕμνος: «’Αστράπτει καί λάμπει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ». Καί τήν ἔκαμε πιό σημαντική καί πιό λαμπρή καί ἑορτάσιμη τήν ἀτμόσφαιρα, τό γεγονός ὅτι μέσα ἀπό τήν διατράνωσι τῆς Ὁμολογίας μας, (αὐτό εἶναι τό κεντρικό νόημα τῆς ἑορτῆς) νοιώσαμε ὅλοι πιό κοντά στήν ἀλήθεια, νοιώσαμε πιό πολύ ὑπεύθυνοι, ὁ καθένας μας ξεχωριστά καί ὅλοι μαζί. Νοιώσαμε νά εἴμαστε μέσα στήν Κιβωτό, ἔστω μέ τούς ὀλίγους, μαζί μέ ὅλους τούς ἁγίους τῆς Πίστεως, τήν στιγμή πού ἄλλοι προτίμησαν τό «ὑποβρύχιον πλῆθος», τό πλῆθος δηλαδή πού πνίγηκε μέσα στά νερά τοῦ Κατακλυσμοῦ. Καί ἐκεῖ ἐμνήσθημεν καί ὅλων τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι μέ τήν καθαράν τους Ὁμολογίαν, παρίσταντο εἰς ἐκείνην τήν ἑορτάσιμη ἀτμόσφαιρα. Θέλησα λοιπόν νά κρατήσω ἕνα ἀπό τά μηνύματα τῆς ἑορτῆς, νά τό καταγράψω, νά σᾶς τά στείλω, διότι καταλαβαίνω ὅτι σᾶς βοηθοῦν στόν ἀγῶνα τῆς ἱεραποστολῆς πού κάμνετε μακράν τῆς πατρίδος. Κράτησα, λοιπόν, μία προτροπή τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτη, πού μέ κάποια διασκευή ἀκούσθηκε στήν ἐκδήλωσί μας, σάν προτροπή καί σάν προβληματισμός γιά τήν δική μας (Κληρικῶν καί λαϊκῶν) εὐθύνη ἀπέναντι στόν Θεό, ἀπέναντι στήν Ἱστορία, ἀπέναντι στήν Ἐκκλησία, τήν εὐθύνη πού ἔχουμε ὁ καθένας ὅταν ἐπιχειρεῖται ἀπό ἄλλους ἡ ἀλλοίωσις τῆς πίστεως. Γράφει ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, τότε πού ἐπεχειρήθη «ἡ ἀθεωτάτη μεταστοιχείωσις τῶν πάντων»: «Φυλάξατε ἔτι ἑαυτούς τῆς ψυχοφθόρου αἱρέσεως, ἧς ἡ κοινωνία ἀλλοτρίωσις Χριστοῦ» (P.G. 99, 1257 C) καί «Ὅταν ὁ λόγος εἶναι γιά τήν ἀλλοίωση τῆς πίστεως, δέν ἐπιτρέπεται νά λέη κάποιος: Ποιός εἶμαι ἐγώ; Μήπως εἶμαι ἱερεύς, ἤ ἄρχων, ἤ στρατιωτικός, ἤ γεωργός; Ἕνας πτωχός εἶμαι, πού μέ δυσκολία βγάζω τόν καθημερινόν μου ἄρτον. Συνεπῶς δέν ὑπάρχει γιά μένα κανένας λόγος καί φροντίδα γιά τό θέμα αὐτό. Οὐά (ἀπαντᾶ ὁ πατήρ), οἱ λίθοι θά διαμαρτυρηθοῦν καί σύ παραμένεις σιωπηλός καί ἀμέριμνος;» (PG 99, 1321 Β). Συνεπῶς τό μήνυμα εἶναι ὅτι τώρα πού προδίδεται ἡ πίστις ὁ χριστιανός ἐπ’ ούδενί πρέπει νά μένει ἀμέριμνος καί σιωπηλός, διότι «ἡ μετά τῶν κακοδοξούντων (καί ἐμμενόντων εἰς τήν κακοδοξίαν) κοινωνία δημιουργεῖ διακοπήν τῆς μετά τοῦ Χριστοῦ κοινωνίας». Διαβιβάστε τάς ταπεινάς μου εὐχάς εἰς τάς οἰκογενείας σας. Μετ’ εὐχῶν + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ Ι.Ν. ΑΓ.ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΤΗΛ. 210. 6020176, 210.6021467 Α.Π. 460 Ἐν τῶ Ἐπισκοπείω τῆ 12.12.2007 ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΠΡΟΣ: Τόν κ. Νικόλαον καί τούς περί αὐτόν πρώην ἐν Χριστῶ Πατέρας καί Ἀδελφούς κ.κ. Παχώμιον, Ἀνδρέαν, Χρυσόστομον, ὡς καί τούς κ.κ. Παντελεήμονα, Ἰγνάτιον, Σεβαστιανόν καί Λάζαρον, τούς φερομένους ὡς ἀπό κοινοῦ ἐκδώσαντας τήν ὑπ’ ἀριθμ. 3282/28.11.2007 ἀνυπόγραφον, ἄκυρον καί ἀπό πάσης ἀπόψεως ἀπαράδεκτον «ἀπόφασιν» περί «καθαιρέσεως» ἡμῶν τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Εἰς τούς διαφωνήσαντας καί διαχωρίσαντας τάς εὐθύνας των Σεβασμιωτάτους κ.κ. Γαλακτίωνα καί Ταράσιον. Ἀγαπητοί πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί, πρόσχωμεν! Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 451/23.10.07 «Προσκλήσεως, Προτάσεως, Παρακλήσεως» μας, μόλις τήν Παρασκευήν 24 Νοεμβρίου (π.ἡ.), ἐλάβομεν τό ὑπ’ ἀριθμ. 3279/22.11.2007 ἔγγραφόν σας ἔχον οὕτω: «Α.Π. 3279/22.11.200 Πρός τόν Σεβ. Μητροπολίτηνπρώην Μεσογαίας κ. Κήρυκον, εἰς Κορωπί. Σεβασμιώτατε εὐλογεῖτε. Σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι μεταξύ τῶν θεμάτων τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραχίας τῆς 28ης Νοεμβρίου 2007 (ἐκ. ἡμ.), ἔχει περιληφθεῖ καί ἡ ἀπό ἀριθμ. Πρωτ. 451/10/23.10.2007 ἐπιστολή σας. Μετά τήν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐνημερωθῆτε σχετικῶς. Ἐντολῆ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ὁ Ἀρχιγραμματεύς + Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου». Παραλλήλως μέ τό ὡς ἄνω ἔγγραφόν σας, καί ἐνῶ εὑρισκόμεθα ἐπ’ ἐλπίδι καλῶν ἐξελίξεων, δεδομένου ὅτι ἀπό τήν πλευράν σας ἀφήσατε νά διασπαρῆ ἡ εἴδησις ὅτι «ἐπίκεινται χαρᾶς εὐαγγέλια καί ὅτι τά Χριστούγεννα θά τά ἑορτάσωμεν ἑνωμένοι», ἤτοι ἐνῶ ἀνεμένομεν νά συμβῆ κάτι τό θεοβούλητον διά νά καταισχυνθῆ ὁ πονηρός καί νά συντριβῶσι τά σχέδιά του, δυστυχῶς δι’ ὑμᾶς, μετά 4 ἡμέρας, ἀπό τό ἑσπέρας τῆς Τρίτης 29 Νοεμβρίου (π.ἡ.), διεδόθησαν ἄλλαι φῆμαι, καθ’ ἅς «κατεδικάσατε εἰς καθαίρεσιν τόν Μητροπολίτην Κήρυκον»(!!!). Ἀνεμένομεν καί πάλιν νά ἴδωμεν τί τέλος πάντων συμβαίνει καί ὁσονούπω, «μεθ’ ἡμέρας ὀκτώ», ἤτοι τήν Παρασκευήν 1ην Δεκεμβρίου (π.ἡ.), ἐλάβομεν διά δικαστικοῦ ἐπιμελητοῦ τήν μέ Α.Π. 3282/28.11.2007 «Ἀπόφασίν» σας περί δῆθεν «καθαιρέσεώς» μου. Ἐλυπήθημεν καί ἐπενθήσαμεν εἰλικρινῶς διά τήν τοιαύτην συμπεριφοράν σας, ἡ ὁποία καθ’ ἡμᾶς εἶναι ὡς μία εἰδεχθής πνευματική αὐτοκτονία σας. Αὐθορμήτως μᾶς ἦλθεν εἰς τόν νοῦν, τό Τροπάριον τῆς Μ. Πέμπτης: «Σήμερον ὁ Ἰούδας καταλιμπάνει τόν Διδάσκαλον καί παραλαμβάνει τόν διάβολον». Ἀπευθυνόμενος προσωπικῶς εἰς ὑμᾶς κ.κ. Νικόλαε καί Παχώμιε σᾶς ἐρωτῶμεν: Τί ἔχετε νά ἀπολογηθῆτε εἰς τήν λίαν σοβαράν καί παναληθῆ κατηγορίαν ὅτι δέν ἐκινήσατε τήν ἐπιβαλλομένην Κανονικήν καί Ὀρθόδοξον διαδικασίαν κατά τῶν πέντε, ὅπως προέβλεπεν καί προβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 3005/1997 Ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας; Διατί δέν τήν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν καί πῶς τήν ἐποδοπατήσατε καί διατί συνεχίζετε νά τήν ποδοπατῆτε; Πῶς τόσον ἀθεοφόβως καί ἀσεβῶς συνεμαχήσατε μέ τούς «πέντε», μέ τούς Φλωρινικούς, καί μέ τόν κ. Χριστόδουλον καί ἐτολμήσατε τήν ἱερόσυλον πράξιν σας (3282) ἐναντίον μου, μή ἔχοντες δέ οὐδεμίαν κατηγορίαν, συνεπλάσατε ψευδῆ τοιαύτην, ἡ ὁποία τελικῶς ἀποβαίνει εἰς βάρος σας; Διατί, ἀγαπητοί, δέν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν, τάς ἀνοικτάς ἀπαντήσεις μου εἰς τάς τρεῖς «Κλήσεις» σας, τάς ὁποίας καταχρηστικῶς σᾶς ἀπεστείλαμεν; Διατί, ὡς νά εἶσθε τυφλοί καί ἀπερίτμητοι τῆ καρδία, δέν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν, καί τάς ἐπανειλημμένας δηλώσεις μας, (ἐμοῦ τε καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη), ὅτι «δέν ἐπιμένομεν εἰς καμμίαν καινοτομίαν, τήν ὁποίαν ἠθέλατε ἀποδείξει ὡς τοιαύτην»; Διατί ὁ πονηρός ἐσκλήρυνεν τοσοῦτον τήν καρδίαν σας, ὥστε ἐνῶ, ἡμεῖς σᾶς δηλοῦμεν τά ἀνωτέρω, σεῖς γράφετε εἰς τό κατηγορητήριον, ὅτι «ἐμμένομεν εἰς τήν καινοτομίαν»; Διά ταῦτα καί πρός περαιτέρω ἔλεγχόν σας, καί πάλιν ἡμεῖς στεντορεία τῆ φωνῆ ΔΗΛΟΥΜΕΝ: Ἀποδεῖξτε τήν «καινοτομίαν» μου, ἀποδεῖξτε τήν καθ’ ὑμᾶς «Τριαδολογικήν καί Ἐκκλησιολογικήν αἵρεσίν» μου, καί ἐστέ βέβαιοι, ὅτι ὄχι μόνον θά ἀνακαλέσωμεν καί θά ζητήσωμεν συγγνώμην, ἀλλά καί θά ἀναλάβωμεν ὅλας τάς εὐθύνας ἀπό τῆς ἐνάρξεως τῶν σκανδάλων ὑπό τῶν Φλωρινικῶν (1998) καί τῶν Δημ. Κάτσουρα, μ. Μαξίμου κλπ. Ἀγαπητοί δέν ἀντιμαχῶ ἐπί προσωπικοῦ πεδίου, ἀλλά, πιστεύω ὅτι, χάριτι Χριστοῦ, ἀγωνίζομαι ἐπί Δογματικῶν θεμάτων, ἤτοι τοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ καί τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς. Δέν ἔρχομαι νά ἀντιπαλαίσω, ἀντιθέτως εἴθε καί ζητῶ νά γίνω «ἀνάθεμα», ἀρκεῖ σεῖς νά ὁμολογήσετε τήν ἐπί τῶν ἀνωτέρω ΚΑΛΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ, καί τότε, ὦ τότε θά βιώσωμεν τό ἀληθές νόημα τῶν Χριστουγέννων, τότε θά γεννηθῆ ὁ Χριστός ἐντός ἡμῶν. Τότε τά πάντα θά θεραπευθοῦν, διότι θά ἔλθωμεν εἰς ἐπίγνωσιν καί θά μισήσωμεν ὅλα τά ἔργα τοῦ πονηροῦ, ὅπως καί τά ἀπό Φεβρουαρίου 2002 ἐν τῆ Εἰσηγήσει τοῦ πρώτου ἐξ’ Ὑμῶν ἀποδεδειγμένα αἱρετικά σας φρονήματα καί ἐπιχειρήματα, ἐπί τε τοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ καί Τριαδολογικοῦ Δόγματος, ἐπί τῶν ὁποίων ἐβασίσατε καί τόν ἄφρονα «ἀφορισμόν», ὁ ὁποῖος οὐσία καί αὐθωρεί ἀπέβη ΑΥΤΟΑΦΟΡΙΣΜΟΣ σας. Ἑτέρωθεν, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐναντίον μου καθαιρετικήν σας πράξιν, ἐστέ βέβαιοι ὅτι μέ αὐτήν οὐδόλως μέ ἐβλάψατε, ὅπως ἴσως νά ἐφαντάζεσθε, ἤ καί σᾶς διεβεβαίωσαν οἱ γνωστοί συνεργάται σας, Ἀδελφοί Τσακίρογλου καί Δημ. Κάτσουρας, ὡς ἐγκάθετοι πράκτορες καί ἐκτελεστικά ὄργανα, τόσον τοῦ γνωστοῦ καί συγκεκριμένου Φλωρινικοῦ κέντρου, ὅσον καί τοῦ νεοημερολογιτικοῦ τοιούτου. Τοῦτο τό Φλωρινικόν Κέντρον εἶχεν ἀφηνιάσει ἀπό τό 1997, μέχρι καί τό 2002, ὅτε οἱ κ.κ. Καλλίνικος Σαραντόπουλος καί Ἀθανάσιος Σακαρέλλος, μετά ἀπό πείσμονα ἀγῶνα, «μπῆκαν ἱκανοποιημένοι στό λαγούμι» τους, ἀφοῦ τόν Φεβρουάριον τοῦ 2002, διά τῶν ἐγκαθέτων των, σᾶς ἐπέβαλον τήν σατανικήν των βουλήν περί «ἀφορισμοῦ» τοῦ ἐλλογιμωτάτου Θεολόγου κ. Ἐλευθ. Γκουτζίδη. Διατί; Διότι, ὅπως καλῶς γνωρίζετε, συνέτριψεν τά κοινά προδοτικά σχέδια σας περί δολίας ἑνώσεως μέ δεδομένην τήν χειροθεσίαν!. Πάντως καί ἐκείνη ἡ ἐκ μέρους σας ἀφρονεστάτη πρᾶξις τοῦ «ἀφορισμοῦ», ἐπεκάθησεν ἐπί τῶν κεφαλῶν τῶν ἀρχιτεκτονησάντων καί τῶν ὑπογραψάντων αὐτήν. Ἀπολύτως εἰς τά ἴδια πλαίσια καί σατανικάς σκοπιμότητας προέκυψεν ὑπό τῶν ἰδίων καί ἡ πολύ χειροτέρα πρᾶξις σας περί «καθαιρέσεώς» μου, ἡ ὁποία ὡς καταχρηστική μέχρις ἀνοησίας, καί ὡς ἄκρως ὑστερόβουλος, ἐπεκάθησεν καί αὕτη ἐπί τῶν κεφαλῶν ὑμῶν τῶν ὑπογραψάντων. Ὡστόσον μή σᾶς λανθάνη ὅτι θά κριθῶσιν τόσον ἡ πράξίς σας ὅσον καί ὑμεῖς. Τοῦτο ἐν βαθυτάτη θλίψει ἐπισημειοῦμεν. Ἐπαναλαμβάνομεν καί παρακαλοῦμεν, καίτοι ἐκ τῆς ὅλης συμπεριφορᾶς σας ἐμφανίζεσθε ὡς μή δυνάμενοι νά ἐλέγχετε τάς σκέψεις καί ἀποφάσεις σας, ἐννοήσατε ὅτι καί ἡ πράξις σας περί «καθαιρέσεως» μου, εἶναι πολλαπλῶς καί παντελῶς ἄκυρος, ὡς ἀντικανονική, ἄδικος καί σκόπιμος, καί οὔτε μᾶς ἐγγίζει ἤ δύναται νά βλάψη τήν Ἀρχιερωσύνην μας, ἐνῶ αὕτη ὡς ΑΥΤΟΚΑΘΑΙΡΕΣΙΣ σας λογίζεται, μετά ἐννοεῖται ἀπό τήν καθαίρεσίν σας ὑπό τῶν «πέντε» κατά Ἰούνιον τοῦ 1995. Τοῦτο δέ διότι, προκειμένου νά τούς δικαιώσετε καί νά μήν κινηθῆ ἡ κατ’ αὐτῶν Κανονική καί Ὀρθόδοξος διαδικασία, παρεκωλύσατε καί ἠκυρώσατε τήν Συνοδικήν ἀπόφασιν ὑπ’ ἀριθμ. 3005/1997). Δέν μᾶς ἐγγίζει, οὔτε ἅπτεται τῆς Ἀρχιερωσύνης μας ἡ «πράξις» σας καί διότι αὕτη προέρχεται ὑπό μιᾶς δευτέρας ὁμάδος ἐκπεσόντων πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφῶν καί Συλλειτουργῶν μας, οἱ ὁποῖοι προκειμένου νά συνεχίσετε τάς βλασφημίας καί ἐκκλησιομαχίας ἐκείνων, κατεστήσατε ἑαυτούς ὑποχειρίους τῶν ξένων Κέντρων καί πάντως τοῦ Φλωρινικοῦ καί τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ, ἀπό μακροῦ δέ κατελύσατε καί τήν Κανονικήν τάξιν, καί τόν θεσμόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί ἐδιώξατε τούς ὀρθοδόξους μέ ἀκύρους ληστρικάς «ἀργίας», «ἀφορισμούς» καί «καθαιρέσεις»! Ταῦτα δέ διά νά βλασφημήσετε τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἤγουν τήν Ἀποστολικῆν σας Διαδοχήν, καί μέσω αὐτῆς νά «συντρίψετε», «καταργήσετε» καί «ἐξαλείψετε», ὡς ἐφαντάζεσθε, καί τήν Ὁμολογίαν – Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας!. Παρά ταῦτα τό μεγαλύτερο ἀδίκημά σας εἶναι τό ὅτι συνεχίζετε νά ὑποκρίνεσθε τούς ὀρθοδόξους, νά ἀντιποιῆσθε τήν Ἱεράν Σύνοδον καί νά ἐξαπατᾶτε πολύ περισσότερον ἐκείνων τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων (Ματθ. ΚΓ, 13-39), ἀλλά καί, εἰ θέμις εἰπεῖν, τῶν πάσης φύσεως κοινῶν ἀπατεώνων. Αὐτοί εἶναι οἱ λόγοι, διά τούς ὁποίους ἠναγκάσθημεν, νά διακόψωμεν τήν παρουσίαν καί συμμετοχήν μας εἰς τά πονηρά σας διαβούλια (Α.Π. 223/2.11.2001) καί κατόπιν νά σᾶς ἀποκηρύξωμεν καί νά διακόψωμεν πᾶσαν μεθ’ ὑμῶν ἐκκλησιαστικήν – πνευματικήν κοινωνίαν (Α.Π. 390/16.6.2005). Τήν ἐν λόγῳ πράξιν σας δέν τήν ἐπιστρέφομεν ὡς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ, ὡς αὐθωρεί θά ἔδει νά εἴχομεν πράξει, διότι αὕτη καίτοι πολλαπλῶς ΑΚΥΡΟΣ, ἀποτελεῖ μνημεῖον παραφροσύνης καί ἐσχάτης πτώσεως καί συντριβῆς σας, ἀλλά καί διότι ἀπαραιτήτως πρέπει νά ΚΑΤΕΛΕΓΧΘΗ δημοσίως καί νά ΠΑΡΑΔΟΘΗ εἰς τόν πατέρα της τόν Διάβολον. Θά ἀπαντήσωμεν, λοιπόν, καί θά τήν κατελέγξωμεν ΔΗΜΟΣΙΩΣ, διότι τό ἀπαιτεῖ ἡ Ἐκκλησία, τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πιστός λαός. Ἐπί τούτω δέον, ὅπως, ἅμα λήψει παρούσης, μᾶς ἀποσταλῶσι πάραυτα α) Ὑπογεγραμμένη καί ἐσφραγισμένη ἡ 3282 «ἀπόφασίς» σας, β) Τυχόν ἐπ’ αὐτῆς εἰσηγήσεις, προτάσεις, μεθ’ ὁλοκλήρου τοῦ σώματος τῶν σχετικῶν Πρακτικῶν καί γ) Τό σχετικόν «Ἀνακοινωθέν». Ὡστόσον σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι σᾶς ἀγαπῶμεν, ὡς καταληστευμένους πρώην Ἀδελφούς καί Πατέρας, καί εἰλικρινῶς θλιβόμεθα, διότι ἐφθάσατε εἰς αὐτό τό ἀπίστευτον κατάντημα τῆς καταληστεύσεως σας, ἀφοῦ ἠθελήσατε νά «κατέλθετε ἐκ τῆς νέας Ἱερουσαλήμ καί νά πορευθῆτε πρός τήν Ἱεριχώ...». Ὡστόσον καί ὁ Αἰώνιος Σαμαρείτης ὑπάρχει καί τό ὑποζύγιον διατίθεται, ἀλλά καί τό Πανδοχεῖον εἶναι ἀνοικτόν ... Ἐν ταὐτῶ θέλομεν ἰδιαιτέρως νά τονίσωμεν καί νά ὑπογραμμίσωμεν ὅτι ποτέ δέν εἶναι ἀργά ... Τίποτε δέν νικᾶ τήν ἀγάπην καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἡμεῖς ἐπιδείξωμεν τήν ἀνάλογον μετάνοιαν καί διόρθωσιν. Θά ἦτο παράλειψίς μας, ἄν καί ἐκ τῆς θέσεως ταύτης δέν ἀναπέμψωμεν εὐχαριστίαν πρός τόν Κύριον, διότι ἡ Χάρις Του ἐνίσχυσεν τούς δύο Μητροπολίτας, τῆς ὁμάδος σας, κ. Γαλακτίωνα καί κ. Ταράσιον, ὥστε νά διαφωνήσουν μέ τήν σκευωρίαν σας καί νά μήν θέσουν τήν ὑπογραφήν των εἰς τήν συγκεριμένην «ἀπόφασίν» σας. Τό γεγονός τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη πρόσθετον λόγον, ὁ ὁποῖος ἀκυρώνει, τήν ἀφ’ ἑαυτῆς καί A PRIORI (ἐκ τῶν προτέρων), ἄκυρον πράξιν σας. Συγχαίροντες τούς δύο Μητροπολίτας προσευχόμεθα, ὅπως ὁ Κύριος τούς ἐνισχύση περαιτέρω καί τούς ὁδηγήση καί εἰς κρείττονας θεαρέστους τοποθετήσεις. Ἐν κατακλεῖδι καί εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπαναλαμβάνομεν καί αὖθις τήν εὐχήν «ὅπως ἕκαστος χωριστά καί ἅπαντες ἀπό κοινοῦ ταπεινωθῶμεν καί συντριβῶμεν, ἵνα εὐπρόσδεκτος γένηται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἡ μετάνοια μας, καί ἵνα ἐν ἀγάπῃ ὁμολογήσωμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα Τριάδα Ὁμοούσιον καί Ἀχώριστον, τήν πληροῦσαν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν». Διατελοῦμεν ἐν προσευχῆ καί Ἀγάπη Χριστοῦ καί προσδοκοῦμεν τήν ἐκ τῆς Βηθλεέμ εἰρήνην καί φωτισμόν, ὥστε νά προσκομίσωμεν ὡς δῶρον τῶ τεχθέντι Χριστῶ τήν πρός Αὐτόν καλήν Ὁμολογίαν μας, ἤτοι τήν Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τήν Ὀμολογίαν ἐπί τῆς Γνησίας καί ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων Αὐτῆς. Ἀμήν. Υ.Γ. Τά αὐτά ἰσχύουν καί διά τήν ὑπ’ ἀριθμ. 3281/28.11.2007 ἐπιστολήν σας καί τό Παράρτημα αὐτῆς, ἐπί τῶν ὁποίων ἐπίσης θά σᾶς ἀπαντήσωμεν διεξοδικῶς. Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΚΑΙ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΣΟΒΑΡΟΝ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΜΕΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩΜΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΤΑΧΡΗΣΙΣ , Η ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΙΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α. Π. 208 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 16-6-2001 (π.ἡ.). ΠΡΟΣ Τήν σήμερον συνεδριάζουσαν ᾿Ενδημοῦσαν-Διαρκῆ ῾Ιεράν Σύνοδον Μακαριώτατε, Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς Εὐσεβάστως σᾶς γνωρίζω, ὅτι: ᾿Εν συνεχείᾳ τῶν ἑκατοντάδων σελίδων ἐγγράφων μου, μέ τά ὁποῖα ὑποδεικνύω τήν Κανονικήν ἀντιμετώπσιν τῶν πολλῶν καί λίαν σοβαρῶν ἐκκρεμούντων θεμάτων, καί τά ὁποῖα δέν λαμβάνονται καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν. ᾿Εν συνεχείᾳ καί τῶν ὅσων ἔχω καταγγείλλει περί τῆς δυσλειτουργίας τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, τοῦ ἀνωτάτου τούτου Συνοδικοῦ θεσμοῦ, ᾿Επειδή, ὅπως διεπίστωσα, καί ἀπό τάς τελευταίας ἐπαφάς (ἐγγράφους καί τηλεφωνικάς) μετά τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου, κατά τήν ταπεινήν μου ἄποψιν, δέν ὑπάρχει διάθεσις, ἔστω καί τήν τελευταίαν στιγμήν, νά λειτουργήσωμεν Κανονικῶς, ὡς ῾Ιερά Σύνοδος, καί νά ἀποφασίσωμεν ἐπί τῶν θεμάτων ὡς "ἔδοξε τῷ ῾Αγίῳ Πνεύματι καί ἡμῖν", ἀλλά συνερχόμεθα, μόνον καί μόνον διά νά ἀκούσωμεν καί φορτικῶς δεχθῶμεν τάς προειλημμένας ἀποφάσεις τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, τάς ὁποίας μεταφέρει εἰς ἡμᾶς ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, ἤ καί ἕτεροι ᾿Αρχιερεῖς, μεθ᾿ ὧν συνεννοοῦνται οἱ συναποτελοῦντες τό παρασυνοδικόν κετεστημένον, διά τούς ὁποίους ὑπάρχουν καί ὑπόνοιαι, ἀλλά καί καταγγελίαι, ὅτι συνεννοοῦνται καί μέ ἐξωεκκλησιαστικούς παράγοντας, μέ ὅ,τι σημαίνει τοῦτο, Εὑρίσκομαι εἰς τήν δυσάρεστον θέσιν νά ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ καί νά ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΩ ὅτι τό πρῶτον καί σοβαρόν θέμα, τό ὁποῖον πρέπει νά ἀντιμετωπίσωμεν, εἶναι ἡ παρατηρουμένη κατάχρησις ἐξουσίας, ἡ ἐπιδεικνυομένη εἰς τήν διοίκησιν αὐθαιρεσία καί γενικώτερον ἡ κατάλυσις τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ καί τῆς Κανονικῆς τάξεως. Καί τό κατ᾿ ἐπέκτασιν καί συνεπείᾳ αὐτοῦ ὑφιστάμενον θέμα παραλείψεως καθηκόντων μας, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἔξωθεν εἰσβαλόντος παλαιοημερολογιτικοῦ Οἱκουμενισμοῦ, ὡς διεξοδικῶς ἔχω ἀναλύσει εἰς τάς ἑκατοντάδας σελίδας τῶν ἔγγράφων. ῾Υπομνημάτων, Εἰσηγήσεων μου εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον. Δηλώνω δέ, ὅτι ὅλα τά προταθέντα, κατά τά τρία τελευταῖα ἔτη, υπό τῆς ἐλαχιστότητός μου θέματα ἰσχύουν καί ζητοῦν τήν Κανονικήν καί ἐν Συνόδῳ, ἀντιμετώπισίν των, τούτων ὅμως ἐκ τῶν πραμάτων προηγεῖτα ἡ ἐκδίκασις τῆς παρούσης Καταγγελίας, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τόν ὕψιστον Συνοδικόν θεσμόν. Παρακαλῶ νά ἐξετασθῇ Κανονικῶς τό θέμα, νά ἐντοπισθοῦν οἱ ἔνοχοι καί νά ἀποδοθοῦν εὐθῦνες. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ Ι.Ν. ΑΓ.ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΤΗΛ. 210. 6020176, 210.6021467 Α.Π. 460 Ἐν τῶ Ἐπισκοπείω τῆ 12.12.2007 ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΠΡΟΣ: Τόν κ. Νικόλαον καί τούς περί αὐτόν πρώην ἐν Χριστῶ Πατέρας καί Ἀδελφούς κ.κ. Παχώμιον, Ἀνδρέαν, Χρυσόστομον, ὡς καί τούς κ.κ. Παντελεήμονα, Ἰγνάτιον, Σεβαστιανόν καί Λάζαρον, τούς φερομένους ὡς ἀπό κοινοῦ ἐκδώσαντας τήν ὑπ’ ἀριθμ. 3282/28.11.2007 ἀνυπόγραφον, ἄκυρον καί ἀπό πάσης ἀπόψεως ἀπαράδεκτον «ἀπόφασιν» περί «καθαιρέσεως» ἡμῶν τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Εἰς τούς διαφωνήσαντας καί διαχωρίσαντας τάς εὐθύνας των Σεβασμιωτάτους κ.κ. Γαλακτίωνα καί Ταράσιον. Ἀγαπητοί πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί, πρόσχωμεν! Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 451/23.10.07 «Προσκλήσεως, Προτάσεως, Παρακλήσεως» μας, μόλις τήν Παρασκευήν 24 Νοεμβρίου (π.ἡ.), ἐλάβομεν τό ὑπ’ ἀριθμ. 3279/22.11.2007 ἔγγραφόν σας ἔχον οὕτω: «Α.Π. 3279/22.11.200 Πρός τόν Σεβ. Μητροπολίτηνπρώην Μεσογαίας κ. Κήρυκον, εἰς Κορωπί. Σεβασμιώτατε εὐλογεῖτε. Σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι μεταξύ τῶν θεμάτων τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραχίας τῆς 28ης Νοεμβρίου 2007 (ἐκ. ἡμ.), ἔχει περιληφθεῖ καί ἡ ἀπό ἀριθμ. Πρωτ. 451/10/23.10.2007 ἐπιστολή σας. Μετά τήν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐνημερωθῆτε σχετικῶς. Ἐντολῆ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ὁ Ἀρχιγραμματεύς + Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου». Παραλλήλως μέ τό ὡς ἄνω ἔγγραφόν σας, καί ἐνῶ εὑρισκόμεθα ἐπ’ ἐλπίδι καλῶν ἐξελίξεων, δεδομένου ὅτι ἀπό τήν πλευράν σας ἀφήσατε νά διασπαρῆ ἡ εἴδησις ὅτι «ἐπίκεινται χαρᾶς εὐαγγέλια καί ὅτι τά Χριστούγεννα θά τά ἑορτάσωμεν ἑνωμένοι», ἤτοι ἐνῶ ἀνεμένομεν νά συμβῆ κάτι τό θεοβούλητον διά νά καταισχυνθῆ ὁ πονηρός καί νά συντριβῶσι τά σχέδιά του, δυστυχῶς δι’ ὑμᾶς, μετά 4 ἡμέρας, ἀπό τό ἑσπέρας τῆς Τρίτης 29 Νοεμβρίου (π.ἡ.), διεδόθησαν ἄλλαι φῆμαι, καθ’ ἅς «κατεδικάσατε εἰς καθαίρεσιν τόν Μητροπολίτην Κήρυκον»(!!!). Ἀνεμένομεν καί πάλιν νά ἴδωμεν τί τέλος πάντων συμβαίνει καί ὁσονούπω, «μεθ’ ἡμέρας ὀκτώ», ἤτοι τήν Παρασκευήν 1ην Δεκεμβρίου (π.ἡ.), ἐλάβομεν διά δικαστικοῦ ἐπιμελητοῦ τήν μέ Α.Π. 3282/28.11.2007 «Ἀπόφασίν» σας περί δῆθεν «καθαιρέσεώς» μου. Ἐλυπήθημεν καί ἐπενθήσαμεν εἰλικρινῶς διά τήν τοιαύτην συμπεριφοράν σας, ἡ ὁποία καθ’ ἡμᾶς εἶναι ὡς μία εἰδεχθής πνευματική αὐτοκτονία σας. Αὐθορμήτως μᾶς ἦλθεν εἰς τόν νοῦν, τό Τροπάριον τῆς Μ. Πέμπτης: «Σήμερον ὁ Ἰούδας καταλιμπάνει τόν Διδάσκαλον καί παραλαμβάνει τόν διάβολον». Ἀπευθυνόμενος προσωπικῶς εἰς ὑμᾶς κ.κ. Νικόλαε καί Παχώμιε σᾶς ἐρωτῶμεν: Τί ἔχετε νά ἀπολογηθῆτε εἰς τήν λίαν σοβαράν καί παναληθῆ κατηγορίαν ὅτι δέν ἐκινήσατε τήν ἐπιβαλλομένην Κανονικήν καί Ὀρθόδοξον διαδικασίαν κατά τῶν πέντε, ὅπως προέβλεπεν καί προβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 3005/1997 Ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας; Διατί δέν τήν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν καί πῶς τήν ἐποδοπατήσατε καί διατί συνεχίζετε νά τήν ποδοπατῆτε; Πῶς τόσον ἀθεοφόβως καί ἀσεβῶς συνεμαχήσατε μέ τούς «πέντε», μέ τούς Φλωρινικούς, καί μέ τόν κ. Χριστόδουλον καί ἐτολμήσατε τήν ἱερόσυλον πράξιν σας (3282) ἐναντίον μου, μή ἔχοντες δέ οὐδεμίαν κατηγορίαν, συνεπλάσατε ψευδῆ τοιαύτην, ἡ ὁποία τελικῶς ἀποβαίνει εἰς βάρος σας; Διατί, ἀγαπητοί, δέν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν, τάς ἀνοικτάς ἀπαντήσεις μου εἰς τάς τρεῖς «Κλήσεις» σας, τάς ὁποίας καταχρηστικῶς σᾶς ἀπεστείλαμεν; Διατί, ὡς νά εἶσθε τυφλοί καί ἀπερίτμητοι τῆ καρδία, δέν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν, καί τάς ἐπανειλημμένας δηλώσεις μας, (ἐμοῦ τε καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη), ὅτι «δέν ἐπιμένομεν εἰς καμμίαν καινοτομίαν, τήν ὁποίαν ἠθέλατε ἀποδείξει ὡς τοιαύτην»; Διατί ὁ πονηρός ἐσκλήρυνεν τοσοῦτον τήν καρδίαν σας, ὥστε ἐνῶ, ἡμεῖς σᾶς δηλοῦμεν τά ἀνωτέρω, σεῖς γράφετε εἰς τό κατηγορητήριον, ὅτι «ἐμμένομεν εἰς τήν καινοτομίαν»; Διά ταῦτα καί πρός περαιτέρω ἔλεγχόν σας, καί πάλιν ἡμεῖς στεντορεία τῆ φωνῆ ΔΗΛΟΥΜΕΝ: Ἀποδεῖξτε τήν «καινοτομίαν» μου, ἀποδεῖξτε τήν καθ’ ὑμᾶς «Τριαδολογικήν καί Ἐκκλησιολογικήν αἵρεσίν» μου, καί ἐστέ βέβαιοι, ὅτι ὄχι μόνον θά ἀνακαλέσωμεν καί θά ζητήσωμεν συγγνώμην, ἀλλά καί θά ἀναλάβωμεν ὅλας τάς εὐθύνας ἀπό τῆς ἐνάρξεως τῶν σκανδάλων ὑπό τῶν Φλωρινικῶν (1998) καί τῶν Δημ. Κάτσουρα, μ. Μαξίμου κλπ. Ἀγαπητοί δέν ἀντιμαχῶ ἐπί προσωπικοῦ πεδίου, ἀλλά, πιστεύω ὅτι, χάριτι Χριστοῦ, ἀγωνίζομαι ἐπί Δογματικῶν θεμάτων, ἤτοι τοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ καί τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς. Δέν ἔρχομαι νά ἀντιπαλαίσω, ἀντιθέτως εἴθε καί ζητῶ νά γίνω «ἀνάθεμα», ἀρκεῖ σεῖς νά ὁμολογήσετε τήν ἐπί τῶν ἀνωτέρω ΚΑΛΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ, καί τότε, ὦ τότε θά βιώσωμεν τό ἀληθές νόημα τῶν Χριστουγέννων, τότε θά γεννηθῆ ὁ Χριστός ἐντός ἡμῶν. Τότε τά πάντα θά θεραπευθοῦν, διότι θά ἔλθωμεν εἰς ἐπίγνωσιν καί θά μισήσωμεν ὅλα τά ἔργα τοῦ πονηροῦ, ὅπως καί τά ἀπό Φεβρουαρίου 2002 ἐν τῆ Εἰσηγήσει τοῦ πρώτου ἐξ’ Ὑμῶν ἀποδεδειγμένα αἱρετικά σας φρονήματα καί ἐπιχειρήματα, ἐπί τε τοῦ Ἐκκλησιολογικοῦ καί Τριαδολογικοῦ Δόγματος, ἐπί τῶν ὁποίων ἐβασίσατε καί τόν ἄφρονα «ἀφορισμόν», ὁ ὁποῖος οὐσία καί αὐθωρεί ἀπέβη ΑΥΤΟΑΦΟΡΙΣΜΟΣ σας. Ἑτέρωθεν, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐναντίον μου καθαιρετικήν σας πράξιν, ἐστέ βέβαιοι ὅτι μέ αὐτήν οὐδόλως μέ ἐβλάψατε, ὅπως ἴσως νά ἐφαντάζεσθε, ἤ καί σᾶς διεβεβαίωσαν οἱ γνωστοί συνεργάται σας, Ἀδελφοί Τσακίρογλου καί Δημ. Κάτσουρας, ὡς ἐγκάθετοι πράκτορες καί ἐκτελεστικά ὄργανα, τόσον τοῦ γνωστοῦ καί συγκεκριμένου Φλωρινικοῦ κέντρου, ὅσον καί τοῦ νεοημερολογιτικοῦ τοιούτου. Τοῦτο τό Φλωρινικόν Κέντρον εἶχεν ἀφηνιάσει ἀπό τό 1997, μέχρι καί τό 2002, ὅτε οἱ κ.κ. Καλλίνικος Σαραντόπουλος καί Ἀθανάσιος Σακαρέλλος, μετά ἀπό πείσμονα ἀγῶνα, «μπῆκαν ἱκανοποιημένοι στό λαγούμι» τους, ἀφοῦ τόν Φεβρουάριον τοῦ 2002, διά τῶν ἐγκαθέτων των, σᾶς ἐπέβαλον τήν σατανικήν των βουλήν περί «ἀφορισμοῦ» τοῦ ἐλλογιμωτάτου Θεολόγου κ. Ἐλευθ. Γκουτζίδη. Διατί; Διότι, ὅπως καλῶς γνωρίζετε, συνέτριψεν τά κοινά προδοτικά σχέδια σας περί δολίας ἑνώσεως μέ δεδομένην τήν χειροθεσίαν!. Πάντως καί ἐκείνη ἡ ἐκ μέρους σας ἀφρονεστάτη πρᾶξις τοῦ «ἀφορισμοῦ», ἐπεκάθησεν ἐπί τῶν κεφαλῶν τῶν ἀρχιτεκτονησάντων καί τῶν ὑπογραψάντων αὐτήν. Ἀπολύτως εἰς τά ἴδια πλαίσια καί σατανικάς σκοπιμότητας προέκυψεν ὑπό τῶν ἰδίων καί ἡ πολύ χειροτέρα πρᾶξις σας περί «καθαιρέσεώς» μου, ἡ ὁποία ὡς καταχρηστική μέχρις ἀνοησίας, καί ὡς ἄκρως ὑστερόβουλος, ἐπεκάθησεν καί αὕτη ἐπί τῶν κεφαλῶν ὑμῶν τῶν ὑπογραψάντων. Ὡστόσον μή σᾶς λανθάνη ὅτι θά κριθῶσιν τόσον ἡ πράξίς σας ὅσον καί ὑμεῖς. Τοῦτο ἐν βαθυτάτη θλίψει ἐπισημειοῦμεν. Ἐπαναλαμβάνομεν καί παρακαλοῦμεν, καίτοι ἐκ τῆς ὅλης συμπεριφορᾶς σας ἐμφανίζεσθε ὡς μή δυνάμενοι νά ἐλέγχετε τάς σκέψεις καί ἀποφάσεις σας, ἐννοήσατε ὅτι καί ἡ πράξις σας περί «καθαιρέσεως» μου, εἶναι πολλαπλῶς καί παντελῶς ἄκυρος, ὡς ἀντικανονική, ἄδικος καί σκόπιμος, καί οὔτε μᾶς ἐγγίζει ἤ δύναται νά βλάψη τήν Ἀρχιερωσύνην μας, ἐνῶ αὕτη ὡς ΑΥΤΟΚΑΘΑΙΡΕΣΙΣ σας λογίζεται, μετά ἐννοεῖται ἀπό τήν καθαίρεσίν σας ὑπό τῶν «πέντε» κατά Ἰούνιον τοῦ 1995. Τοῦτο δέ διότι, προκειμένου νά τούς δικαιώσετε καί νά μήν κινηθῆ ἡ κατ’ αὐτῶν Κανονική καί Ὀρθόδοξος διαδικασία, παρεκωλύσατε καί ἠκυρώσατε τήν Συνοδικήν ἀπόφασιν ὑπ’ ἀριθμ. 3005/1997). Δέν μᾶς ἐγγίζει, οὔτε ἅπτεται τῆς Ἀρχιερωσύνης μας ἡ «πράξις» σας καί διότι αὕτη προέρχεται ὑπό μιᾶς δευτέρας ὁμάδος ἐκπεσόντων πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφῶν καί Συλλειτουργῶν μας, οἱ ὁποῖοι προκειμένου νά συνεχίσετε τάς βλασφημίας καί ἐκκλησιομαχίας ἐκείνων, κατεστήσατε ἑαυτούς ὑποχειρίους τῶν ξένων Κέντρων καί πάντως τοῦ Φλωρινικοῦ καί τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ, ἀπό μακροῦ δέ κατελύσατε καί τήν Κανονικήν τάξιν, καί τόν θεσμόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί ἐδιώξατε τούς ὀρθοδόξους μέ ἀκύρους ληστρικάς «ἀργίας», «ἀφορισμούς» καί «καθαιρέσεις»! Ταῦτα δέ διά νά βλασφημήσετε τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἤγουν τήν Ἀποστολικῆν σας Διαδοχήν, καί μέσω αὐτῆς νά «συντρίψετε», «καταργήσετε» καί «ἐξαλείψετε», ὡς ἐφαντάζεσθε, καί τήν Ὁμολογίαν – Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας!. Παρά ταῦτα τό μεγαλύτερο ἀδίκημά σας εἶναι τό ὅτι συνεχίζετε νά ὑποκρίνεσθε τούς ὀρθοδόξους, νά ἀντιποιῆσθε τήν Ἱεράν Σύνοδον καί νά ἐξαπατᾶτε πολύ περισσότερον ἐκείνων τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων (Ματθ. ΚΓ, 13-39), ἀλλά καί, εἰ θέμις εἰπεῖν, τῶν πάσης φύσεως κοινῶν ἀπατεώνων. Αὐτοί εἶναι οἱ λόγοι, διά τούς ὁποίους ἠναγκάσθημεν, νά διακόψωμεν τήν παρουσίαν καί συμμετοχήν μας εἰς τά πονηρά σας διαβούλια (Α.Π. 223/2.11.2001) καί κατόπιν νά σᾶς ἀποκηρύξωμεν καί νά διακόψωμεν πᾶσαν μεθ’ ὑμῶν ἐκκλησιαστικήν – πνευματικήν κοινωνίαν (Α.Π. 390/16.6.2005). Τήν ἐν λόγῳ πράξιν σας δέν τήν ἐπιστρέφομεν ὡς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ, ὡς αὐθωρεί θά ἔδει νά εἴχομεν πράξει, διότι αὕτη καίτοι πολλαπλῶς ΑΚΥΡΟΣ, ἀποτελεῖ μνημεῖον παραφροσύνης καί ἐσχάτης πτώσεως καί συντριβῆς σας, ἀλλά καί διότι ἀπαραιτήτως πρέπει νά ΚΑΤΕΛΕΓΧΘΗ δημοσίως καί νά ΠΑΡΑΔΟΘΗ εἰς τόν πατέρα της τόν Διάβολον. Θά ἀπαντήσωμεν, λοιπόν, καί θά τήν κατελέγξωμεν ΔΗΜΟΣΙΩΣ, διότι τό ἀπαιτεῖ ἡ Ἐκκλησία, τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πιστός λαός. Ἐπί τούτω δέον, ὅπως, ἅμα λήψει παρούσης, μᾶς ἀποσταλῶσι πάραυτα α) Ὑπογεγραμμένη καί ἐσφραγισμένη ἡ 3282 «ἀπόφασίς» σας, β) Τυχόν ἐπ’ αὐτῆς εἰσηγήσεις, προτάσεις, μεθ’ ὁλοκλήρου τοῦ σώματος τῶν σχετικῶν Πρακτικῶν καί γ) Τό σχετικόν «Ἀνακοινωθέν». Ὡστόσον σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι σᾶς ἀγαπῶμεν, ὡς καταληστευμένους πρώην Ἀδελφούς καί Πατέρας, καί εἰλικρινῶς θλιβόμεθα, διότι ἐφθάσατε εἰς αὐτό τό ἀπίστευτον κατάντημα τῆς καταληστεύσεως σας, ἀφοῦ ἠθελήσατε νά «κατέλθετε ἐκ τῆς νέας Ἱερουσαλήμ καί νά πορευθῆτε πρός τήν Ἱεριχώ...». Ὡστόσον καί ὁ Αἰώνιος Σαμαρείτης ὑπάρχει καί τό ὑποζύγιον διατίθεται, ἀλλά καί τό Πανδοχεῖον εἶναι ἀνοικτόν ... Ἐν ταὐτῶ θέλομεν ἰδιαιτέρως νά τονίσωμεν καί νά ὑπογραμμίσωμεν ὅτι ποτέ δέν εἶναι ἀργά ... Τίποτε δέν νικᾶ τήν ἀγάπην καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἡμεῖς ἐπιδείξωμεν τήν ἀνάλογον μετάνοιαν καί διόρθωσιν. Θά ἦτο παράλειψίς μας, ἄν καί ἐκ τῆς θέσεως ταύτης δέν ἀναπέμψωμεν εὐχαριστίαν πρός τόν Κύριον, διότι ἡ Χάρις Του ἐνίσχυσεν τούς δύο Μητροπολίτας, τῆς ὁμάδος σας, κ. Γαλακτίωνα καί κ. Ταράσιον, ὥστε νά διαφωνήσουν μέ τήν σκευωρίαν σας καί νά μήν θέσουν τήν ὑπογραφήν των εἰς τήν συγκεριμένην «ἀπόφασίν» σας. Τό γεγονός τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη πρόσθετον λόγον, ὁ ὁποῖος ἀκυρώνει, τήν ἀφ’ ἑαυτῆς καί A PRIORI (ἐκ τῶν προτέρων), ἄκυρον πράξιν σας. Συγχαίροντες τούς δύο Μητροπολίτας προσευχόμεθα, ὅπως ὁ Κύριος τούς ἐνισχύση περαιτέρω καί τούς ὁδηγήση καί εἰς κρείττονας θεαρέστους τοποθετήσεις. Ἐν κατακλεῖδι καί εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπαναλαμβάνομεν καί αὖθις τήν εὐχήν «ὅπως ἕκαστος χωριστά καί ἅπαντες ἀπό κοινοῦ ταπεινωθῶμεν καί συντριβῶμεν, ἵνα εὐπρόσδεκτος γένηται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἡ μετάνοια μας, καί ἵνα ἐν ἀγάπῃ ὁμολογήσωμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα Τριάδα Ὁμοούσιον καί Ἀχώριστον, τήν πληροῦσαν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν». Διατελοῦμεν ἐν προσευχῆ καί Ἀγάπη Χριστοῦ καί προσδοκοῦμεν τήν ἐκ τῆς Βηθλεέμ εἰρήνην καί φωτισμόν, ὥστε νά προσκομίσωμεν ὡς δῶρον τῶ τεχθέντι Χριστῶ τήν πρός Αὐτόν καλήν Ὁμολογίαν μας, ἤτοι τήν Ἐκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τήν Ὀμολογίαν ἐπί τῆς Γνησίας καί ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων καί Πρεσβυτέρων Αὐτῆς. Ἀμήν. Υ.Γ. Τά αὐτά ἰσχύουν καί διά τήν ὑπ’ ἀριθμ. 3281/28.11.2007 ἐπιστολήν σας καί τό Παράρτημα αὐτῆς, ἐπί τῶν ὁποίων ἐπίσης θά σᾶς ἀπαντήσωμεν διεξοδικῶς. Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΘΟΥΜΕ ΩΣ ΕΧΟΜΕΝ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΗ Η ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΤΑΞΙΣ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210.6021467, 210 2466057 Α. Π. 219 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 28-9-2001 (π.ἡ.). ΠΡΟΣ τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον καί Πρόεδρον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου κ. ΑΝΔΡΕΑΝ. Κοινοποποίησις: Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. Μακαριώτατε, εὐλογεῖτε. ῾Ο Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Μετά ἀπό τάς δύο ἀτυχεῖς συγκλήσεις καί ματαιώσεις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας τήν 4-7-2001 καί 19-9-2001, τάς ὁποίας ἐματαιώσατε τήν τελευταίαν στιγμήν καί ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τήν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων, μέ τήν πρόφασιν - δικαιολογίαν, ὅτι δῆθεν "δέν ὑπῆρχε ἀπαρτία ᾿Επισκόπων", ἐνῶ, καθ᾿ ἡμᾶς, ἄλλοι λόγοι ἐπέβαλον αὐτάς τάς ἐπιλογάς, καθηκόντως προάγομαι καί πάλιν νά γράψω. ῾Η Μακαριότης σας, ὡς Πρόεδρος τῆς ῾Ι.Σ., φρονῶ ὅτι εἶσθε ἐξαιρετικά ἐκτεθειμένος, διότι ὁ λόγος πού ἐπεκαλέσθητε περί "ἀπαρτίας" (ὡς νά ἐπρόκειτο περί Διοικητικοῦ Συμβουλίου Συλλόγου τινός) δέν ἰσχύει, ἀλλά καί ἄν προεβλέπετο ἀπό κάποιον Κανόνα θέμα "ἀπαρτίας", αὕτη, νομίζω, ὑπῆρχεν καί εἰς τάς δύο ματαιωθείσας Συνόδους. Διά τοῦτο εἴπομεν, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι πού σᾶς ἐξώθησαν νά ματαιώσητε ταύτας μετατρέψαντες τήν ῾Ιεράν Σύνοδον εἰς ἕνα "Διοικητικό Συμβούλιο" κοσμικοῦ τινός Σωματείου. Λέγομεν ὅτι τά περί "ἀπαρτίας" ἐπινοήματα δέν εὐσταθοῦν εἰς τάς Συνόδους, διότι ἀπό ὅσα γνωρίζομεν οἱ ῾Ιεροί Κανόνες δέν ὁμιλοῦν δι᾿ "ἀπαρτίαν", ἀλλά ἐπιλαμβάνονται τῆς ὀλιγωρίας κλπ. τῶν ᾿Επισκόπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσκαλούμενοι εἰς τάς Συνόδους δέν προσέρχονται. ᾿Εν προκειμένῳ ἄν ἕνας ἤ δύο ᾿Αρχιερεῖς δι᾿ ἀποχρῶντα λόγον δέν προσῆλθον τήν 4 ᾿Ιουλίου, ἤ τήν 19 Σεπτεμβρίου, ἡ δικαιολογημένη ἤ καί ἀδικαιολόγητος ἀπουσία των δέν ἠδύνατο νά ἀναβάλῃ, οὔτε νά ματαιώσῃ τήν συνεδρίασιν τῆς Συνόδου. Αὕτη ἔπρεπε νά συνεδριάσῃ Κανονικῶς μέ τούς προσελθόντας, ἐπιλαμβανομένη πρωτίστως τῶν ἀδικαιολογήτως μή προσελθόντων εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον. Εἰς τήν ἀναβληθεῖσαν Σύνοδον τῆς 4 ᾿Ιουλίου ἐπί 7 ᾿Αρχιερέων, δυναμένων νά προσέλθουν, παρόντες ἦσαν οἱ 4. Τήν δέ 19 Σεπτεμβρίου πάλιν ἐκ τῶν 8 δυναμένων νά προσέλθουν ἦσαν παρόντες 5, τοῦ πέμπτου, ἥτοι τοῦ Σεβ/του Παναρέτου παρισταμένου διά κανονικοῦ ἀντιπροσώπου του. ῾Ερμηνεύοντες ἡμεῖς τά γεγονότα καταλήγομεν εἰς τήν βεβαίαν ἄποψιν, ὅτι ὁ λόγος πού σᾶς ἠνάγκασε νά προσδιορίσετε δύο Συνόδους καί νά τάς ματαιώσετε, εἶναι ἀποκλειστικά νά ἐμφανίζεται ὁ ᾿Αρχ/πος, ὅτι συγκαλεῖ κανονικά τήν Ι.Σ.Ι., ἐνῶ συγχρόνως μεθοδεύεται καί ἐξασφαλίζεται ἡ μή λειτουργία τῆς Συνόδου. Δυστυχῶς τό παρασυνοδικόν κατεστημένον ἔφθασε καί μέχρις αὐτό τό σημεῖον, νά χρησιμοποιῇ τόσον εὐτελιστικά καί ὑστερόβουλα, καί τήν Μακαριότητά σας καί τόν ὕψιστον καί ἱερώτατον θεσμόν τῆς Συνόδου. Ποῖον ἄλλο "ἔγκλημα" των ἀπομένει ἀδιάπρακτον; Εὐσεβάστως, λοιπόν, θέλω νά σᾶς ἐπιστήσω τήν προσοχήν, ὄτι μέ τάς δύο θεωρητικῶς προσδιορισθείσας συγκλήσεις τῆς Συνόδου (4 ᾿Ιουλίου καί 19 Σεπτεμβρίου), δέν ἐκαλύψατε τήν Κανονικήν σας ὑποχρέωσιν περί συγκλήσεως τῆς Ι.Σ., ἀλλ᾿ ἐξετέθητε περισσότερον, διότι: α) ᾿Αποφασίσατε τάς συγκεκριμένας Συνόδους ὑπό τήν προϋπόθεσιν καί προοπτικήν ὅτι δέν θά πραγματοποιηθοῦν. Μέ τόν τρόπον ὅμως αὐτόν ἐχάθη διά τόν ῾Ιερόν τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγῶνα πολύτιμος χρόνος νά ἀντιμετωπισθοῦν γνωστά σοβαρά τραύματα εἰς τό σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας τά ὁποῖα αἱμορραγοῦν, ἐνῶ ἐκερδήθη αὐτός ὁ χρόνος διά λογαριασμόν τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου, τό ὁποῖον δέν διανοεῖται νά εὑρεθῇ ἀντιμέτωπο μέ τά συγκεκριμένα σοβαρά ᾿Εκκλησιαστικά θέματα. β) ῾Ωρίσατε ῾Ημερησίαν Διάταξιν μέ νεώτερα καί δή ἀόριστα καί ἀσαφῆ θέματα, ἀναφερόμενα εἰς δημοσιεύματα καί ἐπιστολάς μου, τά ὁποῖα θέτετε ὑπό "κατηγορίαν" καί "ὑποδικίαν" διά νά ἀμαυρώσετε καί αὐτά καί τήν ἐλαχχιστότητά μου, τόν ᾿Επίσκοπο Κήρυκο. ᾿Αποσιωπᾶτε ὅμως ὅλα τά θέματα εἰς τά ὁποῖα ἀναφέρονται αὐτά τά κείμενά μας καί δή ἀποσιωπᾶτε τά δημοσιεύματα τοῦ ΚΗΡΥΚΟΣ. πρός τά ὁποῖα ἀπαντῶμεν. ῞Οπως, ὅμως προέκυψεν ἀπό τάς δύο ἀδικαιολογήτως ματαιωθείσας Συνόδους δέν ἐπιθυμεῖτε τήν ἐξέτασιν τῶν θεμάτων καί αὐτῆς τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεώς σας, διότι ἡ ἐξέτασις καί ἀνάλυσις αὐτῶν θά φέρῃ ἀναγκαστικά ἐπί τῆς τραπέζης τῆς Ι.Σ. καί ὅλα τά ἐκκρεμοῦντα θέματα Πίστεως καί ῾Ομολογίας, διότι αὐτά εἶναι τό ἀντικείμενο τῶν κειμένων μας...Αὐτό ἀκριβῶς φοβεῖται τό παρασυνοδικόν κατεστημένον, διότι δέν θέλει νά χαλάσουν τά σχέδιά του, πού εἶναι σχέδια τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. ῾Ετέρωθεν αἱ μέχρι σήμερον παράνομοι "ἀποφάσεις" σας προκαλοῦν τό δίκαιον καί τήν ἀλήθειαν, ἀλλά καί τρομοκρατοῦν τούς ἐνόχους. γ) Περιφρονήσατε ἐπανειλημμένα καί δέν ἐλάβατε καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν ἐγγράφους πρός τήν ῾Ιεραρχίαν παραστάσεις, ἀναφοράς, ὑπομνήματα καί ἐνστάσεις τοῦ Σεβ/του κ. Παναρέτου καί τῆς ἐλαχιστότητός μου, χωρίς ἀσφαλῶς νά ἔχετε αὐτό τό δικαίωμα, οὔτε ἡ Μακαριότης σας, οὔτε οἱοσδήποτε ἄλλος. Καί τοῦτο ἐγένετο κατ᾿ ἀπαίτησιν τῶν γνωστῶν συμβούλων σας. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν Σᾶς παρακαλοῦμε καί πάλιν νά παραμερίσετε τούς συμβούλους σας, νά συνεργασθῆτε ἐν Συνόδῳ μέ τούς ᾿Αρχιερεῖς τῆς ᾿Ενδημούσης, καί νά ἀποφασισθῇ Κανονικῶς ἡ ἄμεσος σύγκλησις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ῾Η ᾿Ενδημοῦσα Σύνοδος θά πρέπει νά μελετήσῃ ὅλα τά σχετικά ἔγγραφα, τά ὁποῖα ἀπεστάλησαν καί πρός ῾Υμᾶς καί πρός τούς Σεβ/τους ᾿Αρχιερεῖς - μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, καί κατόπιν ἀφοῦ προσδιορίσῃ καί ἱεραρχήσῃ τά θέματα καί ὁρίσῃ εἰσηγητάς, νά προσδιορίσῃ καί τήν νέαν ἡμερομηνίαν συγκλήσεως τῆς Ι.Σ.Ι. ῾Ωστόσον διά νά ἀποκλείσωμεν κάθε δικαιολογίαν καί κάθε ἁμαρτωλήν πρόφασιν προερχομένην ἀπό τό παρασυνοδικόν κατεστημένον, σᾶς γνωρίζομεν ὅτι τήν ἀνάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, ἀναγκάζομαι νά δηλώσω (χωρίς αὐτό νά θεωρηθῇ ὡς ὑπαναχώρησις) ὅτι, προκειμένου νά διευκολύνω τήν ἄμεσον σύγκλησιν καί συνεδρίασιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, δέχομαι ἀκόμη καί αὐτήν τήν ὑφισταμένην Η.Δ. (Α.Π. 3156/31-8-2001(π.ἡ.), διότι, ὡς ἔχει αὕτη, καί διά τῆς ἀντιστρόφου πορείας, πού ἀναγκαστικά θά ἀκολουθηθῇ, θά φθάσωμεν ἕως καί τό 1997 καί τό 1995, ἀλλά καί εἰς αὐτό τό 1975. ῾Επομένως,δέον ὅπως εἴμεθα ὅλοι προετοιμασμένοι νά παρατείνωμεν τάς Κανονικάς καί οὐσιαστικάς ἐργασίας δι᾿ ὅσον χρόνον ἀπαιτηθῇ. ῞Οσον ἐξαρτᾶται ἀπό ἡμᾶς τόν ᾿Επίσκοπον Κήρυκον θά ἀγωνισθοῦμε, ὡς ἔχομεν χρέος, νά ἐφαρμοσθῇ ἡ Κανονική τάξις καί νά ἐκφρασθοῦν ἐλεύθερα οἱ ᾿Αρχιερεῖς, χωρίς τήν ἔμμεσον ἤ ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ παρασυνοδικοῦ κατεστημένου. Παρακαλεῖσθε, πρώτιστα ῾Υμεῖς, ὡς Πρόεδρος πού εἰσηγηθήκατε καί ἐγκρίνατε τά θέματα τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως, νά εῖσθε προδιατεθειμένος νά πραγματοποιήσωμεν μίαν Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον Σύνοδον, ἡ ὀποία θά ἐξετάσῃ τά θέματα ἐλεύθερα καί θά συσκεφθῇ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ. Πρός τόν σκοπόν αὐτόν ἡμεῖς εὐσεβάστως ζητοῦμεν, ὅπως μετά τήν προσφώνησίν - εἰσήγησιν Σας, πού θά κάνετε ἐπί τῶν θεμάτων τῆς ῾Η.Δ., (πού ῾Υμεῖς μετά τοῦ Σεβ/του Νικολάου ὡρίσατε), κατά τήν Κανονικήν τάξιν, δοθῇ ἀμέσως ὁ λόγος εἰς τούς "κατηγορουμένους", ἤτοι εἰς τήν ἐλαχιστότητά μου καί εἰς τόν ἐλλογ. κ. ᾿Ελευθέριον Γκουτζίδην, ὥστε νά εἰσηγηθῶμεν καί ἡμεῖς ἐπί τῶν θεμάτων πρός τήν ῾Ιεράν Σύνοδον. ἡ ὁποία παρακαλοῦμε νά συνεδριάσῃ καί μέ ἀνοικτάς τάς θύρας, ὥστε νά εἶναι εὐχερής ἡ παρακολούθησις τῶν ἐργασιῶν μας καί ὑπό παντός τρίτου, ἤτοι τῶν ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν, χωρίς ἐννοεῖται νά ἔχουν τό δικαίωμα τῆς παρεμβάσεως. Διατελοῦντες ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί συλλειτουργός ῾Υμῶν ἀσπαζόμεθα ῾Υμετέραν Μακαριότητα. + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ

Η 60ή ΕΠΕΤΕΙΟΣ (1η ΣΕΠΤ. 1948 – 1η ΣΕΠΤ. 2008) ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΝ ΤΟΥ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 1948 ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΟΝ ΚΑΙ ΔΟΛΙΑΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΚΑΤ' ΑΥΤΩΝ. ΠΟΙΟΝ ΤΟ ΙΔΙΚΟΝ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» Ιεραποστολικόν Φυλλάδιον, το οποίον ἐκδίδεται από τον Ιεραποστολικόν Σύνδεσμον Κληρικων και Ενοριτων Ἱερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα, παράρτημα του επίσης Ιεραποστολικού φυλλαδίου: «Ἀντιαιρετικός Αγών» του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος (Χριστοῦ Παντοκράτορος) και του Ἱερού Παρεκκλησίου Αγίων Κηρύκου & Ἰουλίττης Κάτω Ηλιουπόλεως. Δι’ αλληλογραφίαν απευθύνεσθε: Ἐπίσκοπον Κήρυκον Κοντογιάννην, Μητροπολίτην ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς (και Τοποτηρητην Ι. Αρχιεπισκοπῆς Αθηνων) Κήρυκον, Ἱερόν Ναόν Αγίου Σπυρίδωνος Λεωφόρος Αγ. Ιωάννου 56 Καρέας Αττικής ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 705 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017 ΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΙ ΤΟΥ 1948 (ΑΠΟ «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ») Η 60ή ΕΠΕΤΕΙΟΣ (1η ΣΕΠΤ. 1948 – 1η ΣΕΠΤ. 2008) ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΝ ΤΟΥ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 1948 ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΟΝ ΚΑΙ ΔΟΛΙΑΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΚΑΤ' ΑΥΤΩΝ. ΠΟΙΟΝ ΤΟ ΙΔΙΚΟΝ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ Τήν Κυριακήν 1ην Σεπτεμβρίου 2008 (π.ἡ.) συνεπληρώθησαν 60 ἔτη ἀπό τῆς ἱστορικῆς ἐκείνης χειροτονίας τοῦ Τριμυθοῦντος Σπυρίδωνος ὑπό μόνου τοῦ Ἐπισκόπου Βρεσθένης Ματθαίου καί 12 ἔτη ἀπό τά ‘Εγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης καί τοῦ ἐνθρονισμοῦ ἡμῶν εἰς τήν Ἰεράν Μητρόπολιν Μεσογαία ςκαί Λαυρεωτικῆς. Κατά τήν θείαν Λειτουργίαν, τήν ὁποίαν ἐτελέσαμεν εἰς τόν Ἐπισκοπικόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Αἰκατερίνης, ἐποιήσαμεν μνείαν τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ γεγονότος, καί ἐτονίσαμεν ὅτι ἡ χειροτονία τῆς 1ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1948, ἔχει ἀποδειχθῆ τό σημαντικώτερον ἐκκλησιαστικόν γεγονός τοῦ αἰῶνός μας. Μέ αὐτήν τήν χειροτονίαν καί τάς ἐν συνεχεία γενομένας, διεφυλάχθη ἡ γνησία καί ἀναμφισβήτητος Ἀποστολική Διαδοχή, ὡς τήν παρέδωσαν ἐν ἔτει 1935 οἱ τρεῖς ἐπιστρέψαντες ἐκ τοῦ σχίσματος τοῦ νέου Ἡμερολογίου Ἀρχιερεῖς. Αὐτήν τήν ἐν ἔτει 1935 μεταδοθεῖσαν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, οἱ χειροτονήσαντες δύο Ἀρχιερεῖς (Δημητριάδος Γερμανός καί πρ. Φλωρίνης Χρυσόιστομος) παρέλαβον ἀπό τήν πρό τοῦ σχίσματος τοῦ 1924 ἡνωμένην Ἰεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ δέ τρίτος (ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος), ὁ ὁποῖος ἐχειροτονήθη ἐν τῶ νεοημερολογιτισμῶ, ἐχειροθετήθη ἐν ἔτει 1935 ὑπό τῶν δύο ἄλλων καί ἀπεκατεστάθη. Οἱ τρεῖς αὐτοί ᾿Επίσκοποι, ἐπιστρέψαντες εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. ἀπεκήρυξαν τόν Νεοημερολογιτισμόν καί, συνεπεῖς πρός αὐτήν τήν ἱστορικήν ῾Ομολογίαν των, προέβησαν εἰς χειροτονίαν 4 νέων ᾿Αρχιερέων, διά τήν μετάδοσιν τῆς γνησίας καί ἀνοθεύτου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, συγκροτήσαντες τήν πρώτην Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ἑπταμελῆ ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. Πανικοβληθείς τότε ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος προέβη διά λίαν συνοπτικῆς, παρανόμου καί ἀντικανονικῆς διαδικασίας εἰς "καθαιρέσεις", πρῶτον τῶν τριῶν χειροτονησάντων καί κατόπιν καί τῶν τεσσάρων ὑπ’ αὐτῶν χειροτονηθέντων. Περιττεύει νά τονίσωμεν τό ἄκυρον αὐτῶν τῶν "καθαιρέσεων", ἀφοῦ οἱ τρεῖς ᾿Αρχιερεῖς ἐπιστρέψαντες εἰς τήν ᾿Ορθόδοξον καί ἀκαινοτόμητον ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ελλάδος, ΑΠΕΚΗΡΥΞΑΝ τόν Νεοημερολογιτισμόν ὡς ἐνεργείᾳ σχίσμα. Δυστυχῶς εὐθύς μόλις ἤρχισαν οἱ διωγμοί, οἱ καθαιρέσεις καί αἱ ἐξορίαι, ἄλλοι τῶν Ἀρχιερέων ἐξέπεσον τῆς καλῆς Ὁμολογίας, ἄλλοι δέ παραμείναντες εἰς τό παλαιόν ἐδημιούργησαν τό Φλωρινικόν σχίσμα τοῦ 1937 καί ἔπαιξαν ρόλον Οὐνίας. Ὁ μόνος ἐναπομείνας εἰς τήν καλήν Ὀμολογίαν Βρεσθένης Ματθαῖος εἶχε νά ἀντιμετωπίσει ἀφ’ ἑνός τήν ἔκπτωσιν ἐκ τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ὑπό τῶν ἀνωτέρω Ἀρχιερέων, ἀλλά καί τήν ἄρνησίν των νά συμπράξουν διά χειροτονίαν νέων Ἀρχιερέων. Ἐφήρμοσαν καί ὓπηρέτησαν, εἴτε ἐκ πεποιθήσεως, εἴτε διά φόβον καί δειλίαν, τό σχέδιον τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ, τό ὁποῖον προέβλεπεν, τήν μή χειροτονίαν ἄλλων Ἐπισκόπων, διότι σύν τῷ χρόνῳ ἔπρεπε νά διελύετο τό "παλαιοημερολογιτικόν" καί νά ἐτίθεντο οἱ παλαιοημερολογῖτες (ὅπως ἐν πολλοῖς ἐτέθησαν) εἰς τήν διοικητικήν καί ποιμαντικήν ἐξάρτησιν καί ἔλεγχον τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ. Τοῦτο ἀκριβῶς τό καταχθόνιον σχέδιον συνέτριψε καί διέλυσεν ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος, διά τοῦ ἀοιδίμου ᾿Επισκόπου Βρεσθένης Ματθαίου τήν 1ην Σεπτεμβρίου τοῦ 1948, καί διά τοῦτο χαρακτηρίζομεν τήν χειροτονίαν ταύτην ὡς τό σημαντικώτερον ἐκκλησιαστικόν γεγονός τοῦ αἰῶνός μας. Ὅπως ἐγράψαμε εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 331/1.6.2003 Ποιμαντορικήν Ἐγκύκλιον ἐπιστολήν μας, «ὁ μακάριος οὗτος ἐκκλησιαστικός ἀνήρ, ἐπί μακράν σειράν ἐτῶν προέβαινεν εἰς συντόνους καί ἀγωνιώδεις προσπαθείας νά ἐπανέλθη ὁ πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος εἰς τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιολογίαν καί νά συμπράξη καί εἰς χειροτονίας νέων ᾿Επισκόπων, ἀλλά τοῦτο δέν κατέστη δυνατόν, ὅπως δέν κατέστη δυνατόν νά πεισθῇ πρός αὐτήν τήν κατεύθυνσιν καί ὁ Κυκλάδων Γερμανός Βαρυκόπουλος, ὁ ὁποῖος τελικά προσεχώρησεν εἰς τό Φλωρινικόν σχίσμα. Κατόπιν τούτων ὁ ὁμολογητής ᾿Αρχιερεύς Ματθαῖος, παραμείνας μόνος ᾿Ορθόδοξος ᾿Αρχιερεύς, καί διά νά μήν μείνη ἡ ᾿Εκκλησία χωρίς ᾿Επισκόπους, καί χειμασθῇ, ὅπως ἐσχεδίαζον οἱ σχισματικοί, μόλις ἕνα καί ἤμισυ ἔτος πρό τῆς ὁσίας κοιμήσεώς του, ὑπερβάς τήν Κανονικήν τάξιν, προέβη μόνος του εἰς χειροτονίαν ᾿Επισκόπου, χειροτονήσας τόν ᾿Αρχ/την Σπυρίδωνα Πάσσιον εἰς ᾿Επίσκοπον Τριμυθοῦντος τῆς Κύπρου. ᾿Ακολούθως οἱ δύο ἐκεῖνοι ᾿Επίσκοποι προέβησαν καί εἰς ἄλλας ᾿Επισκοπικάς χειροτονίας. Ὁ ἀοίδιμος Βρεσθένης Ματθαῖος προβάς εἰς τήν συγκεκριμένην χειροτονίαν τό 1948, καί τήν Κανονικήν τάξιν ἐγνώριζε καί ἐσέβετο, ἀλλά καί τήν ἀδήριτον ἀνάγκην νά ἀφήση διαδόχους ᾿Επισκόπους εἰς τήν Γνησίαν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν δέν παρέβλεψεν. Περαιτέρω ἐγνώριζεν καί τήν πρᾶξιν τῆς ᾿Εκκλησίας ἐπί παρομοίων προηγουμένων περιπτώσεων "ὑφ᾿ ἑνός", τάς ὁποίας καί ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του. ῾Επομένως ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος τό 1948, ἐχειροτόνησε μόνος του, ὄχι διά νά προκαλέση σκάνδαλα - φατρίαν καί σχίσμα, ἀλλά διά νά συντρίψῃ τά σχέδια τοῦ σχισματοαιρετικοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί Φλωρινισμοῦ, τά ὁποῖα ἐγνώριζε καί διά νά ἐξασφαλίση τήν ἀπρόσκοπτον (ἐκ τῆς ἐπόψεως ταύτης) πορείαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, συνεπής πάντοτε πρός τήν ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας». ᾿Από τό 1948 μέχρι καί σήμερον ὅλαι αἱ κατά τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἐπιθέσεις τῶν διωκτῶν της, ἔχουν ὡς στόχον αὐτάς τάς χειροτονίας τοῦ 1948. ῎Εχουν ὡς στόχον νά προσβάλουν αὐτήν τήν γνησίαν καί ἀδιάκοπον ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, ἐνῶ ὁ Νεοημερολογιτισμός στοχεύει καί εἰς τήν προσβολήν τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 ὑπό τῶν Δημητριάδος Γερμανοῦ, Φλωρίνης Χρυσοστόμου καί Ζακύνθου Χρυσοστόμου, ἰσχυριζόμενος ΨΕΥΔΩΣ ὅτι δῆθεν οὗτοι πρῶτον καθηρέθησαν, καί κατόπιν προέβησαν εἰς χειροτονίας ᾿Επισκόπων, ἐνῶ ἐπ᾿ ἀληθείᾳ συνέβη ἀκριβῶς τό ἀντίθετον. ᾿Από τό 1948 μέχρι τό 1971 συνελήφθη τό σχέδιον κατά τό ὁποῖον, ἄν ὁ Νεοημερολογιτισμός μετά τοῦ Φλωρινισμοῦ κατώρθωνον νά εἰσχωρήσουν οἱ ἐγκάθετοί των αθέτους των εἰς τό σῶμα τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, τότε ἡ προσβολή τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948 θά ἐπετυγχάνετο βάσει τοῦ ἀπό τοῦ 1950 σχεδίου (γνωματεύσεως) τοῦ ἰδίου τοῦ πρώην Φλωρίνης, τό ὁποῖον προέβλεπε διπλοῦν κτύπημα κατά τῶν ᾿Επισκόπων καί πρεσβυτέρων τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας! Δηλαδή, "ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ" νά ἀντιμετωπισθοῦν καί ὡς "σχισματικοί" καί ὡς "ὑφ᾿ ἑνός" διά χειροθεσίας κατά τόν Η τῆς Α' Οἰκουμ. Συνόδου, ὁπότε θά κατερρίπτετο καί ἡ ᾿Εκκλησιολογία καί ἡ ᾿Αποστολική Διαδοχή.... Εἴμεθα μάρτυρες καί γνῶσται τῶν μεθοδεύσεων τάς ὁποίας ἐκίνησαν καί τήν τελευταίαν δεκαετίαν οἱ ξένοι δάκτυλοι διά νά ἐπιβάλλουν τήν χειροθεσίαν τοῦ 1971 ὡς ἐπί σχισματικῶν, νά μᾶς ἀποκόψουν μέσω αὐτῆς ἀπό τήν συνέχεια τῆς Ἀποστολικῆς μας Διαδοχῆς καί νά μᾶς ὑποτάξουν εἰς τόν νεοημερολογιτισμόν διά «λύσιν τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ». Ἡ ἄρνησίς μας νά ἀποδεχθῶμεν καί νά συμπράξωμεν μέ τά σχέδια τῆς προδοσίας, προκάλεσε, ὡς γνωστόν, τήν μῆνιν τοῦ Χριστοδούλου ἐναντίον μας, ὁ ὁποῖος ἔδωσε «ἐντολήν» νά μᾶς «καθαιρέσουν». Καί ἔσπευσαν οἱ ὄντως καθηρημένοι καί ἀποκεκηρυγμένοι σχισματοαιαρετικοί Νικολαῖτες, νά μᾶς ψευδοκαθαιρέσουν, ἀφοῦ συνέπλασαν τῆ ὑποδείξει τῶν Φλωρινικῶν ἀνύπαρκτον λόγον κατηγορίας. Καί ἔπραξαν τοῦτο, ὦ τῆς ἀνοίας των, διά νά ἐμποδίσουν ἀπό τάς χειροτονίας, αἱ ὁποῖαι ἐπρόκειτο νά γίνουν. Ξέχασαν ὅτι καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος «καθηρέθη» ὑπό τοῦ ψευδοδικαστηρίου τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, ἀλλά τοῦτο δέν τόν ἠμπόδισε νά προβῆ εἰς τάς χειροτονίας Ἀρχιερέων. Ὅλα αὐτά μᾶς καθιστοῦν ἀκόμη περισσότερον χρεώστας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Καί τό χρέος μας εἶναι νά συνεχίσωμεν τόν ἀγῶνα διά τήν καθαράν Ὁμολογίαν, καί τήν διαφύλαξιν τῆς γνησίας καί ἀνοθεύτου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, ὅπως μᾶς τήν παρέδωσεν διά τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948 ὁ ὁμολογητής Ἱεράρχης Ματθαῖος. (Post a new comment) Posted on Oct. 25th, 2010 Προς Κύριον ευχέτης +Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Κήρυκος

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΗΣ ΨΕΥΤΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΜΑΣ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΤΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ) ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ (ΑΠΕΙΛΗΝ) ΕΥΚΑΙΡΩΣ ΑΚΑΙΡΩΣ ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΕΙ ΕΣΧΑΤΩΣ Ο ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΤΟΥΡΑΙΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ... ΚΑΙ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩΜΕΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΧΟΛΙΩΝ ΕΑΝ ΧΡΕΙΑΣΘΗ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ Διεύθυνσις: Α.Π. 19/126 ‘Εν Λαρίση τη 9/22-9-2012 Ἡ ἐλαχιστότης μου, ὁ Μητροπολίτης Λαρίσης Ἀμφιλόχιος, ΠΡΟΣ τούς πρώην Μητροπολίτας καί Συλλειτουργούς ἐν τῆ Γνησία Ὀρθοδόξω Ἐκκλησία: κ.κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην, Παχώμιον Ἀργυρόπουλον καί ὅλους τούς ὑπολοίπους πρώην ‘Επισκόπους, ἤτοι, κ.κ. Γαλακτίωνα Γκαμίλην, Ταράσιον Γκαραγκούνην, Ἀνδρέαν Σύρον, Παντελεήμονα Ντέσκαν, Ἰγνάτιον Δάσσιον, Σεβαστιανόν Σταύρου καί Λάζαρον Ἀθανάσωφ. Κοινοποίησις: Ἱερείς, Μοναχούς, ‘Ενορίας καί Μονάς. ‘Αγαπητοί πρώην ‘Αδελφοί καί Συλλειτουργοί. Περιῆλθον εἰς χεῖράς μας ἐνυπόγραφοι Καταγγελίαι κατά τοῦ πρώην πνευματικοῦ μας τέκνου, Ἱερομονάχου Ἰγνατίου Δάσσιου, τελοῦντα ἐν Ἀργία καί καθ’ ἅ πληροφορούμεθα, προτίθεσθε νά ἐκδικάσετε τήν Καταγγελίαν Μέ αὐτά τά δεδομένα εἶμαι ὑποχρεωμένος νά σᾶς ἐπιστήσω τήν προσοχήν ἐπί τοῦ ὅλου θέματος, ὅπως πρίν ἐπιχειρήσετε νά ἐκδικάσετε τήν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τό ὡς ἄνω πρώην πνευτματικόν μας τέκνον κ. Ιγνάτιον Δάσσιον, προηγουμένως ἀπαραιτήτως πρέπει νά κρίνητε καί νά κατακρίνητε τούς ἑαυτούς σας, διότι: α) Ἡ ἐλαχιστότης μου ὡς Ἱερομόναχος τότε καί Πνευματικός του Ἰγνατίου, ὅτε διεπιστώσαμεν κάποια ὀλισθήματά του, μετήλθομεν τήν ἀγάπην τήν πατρικήν, ἐπονέσαμεν, καί ἐν τέλει ἐθέσαμεν τό συγκεκριμένον πρόσωπον ὑπό ἀργίαν, ἐνῶ ἤδη εἴχομεν δρομολογήσει τήν ὑπόθεσίν του, ὅπως ἐξετασθῆ καί Συνοδικῶς.... β) Πρίν ἤ τοῦτο ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν ὑφ’ ὑμῶν καί ἐνεργήσητε δεόντως, δυστυχῶς ἐσεῖς, κ. Νικόλαε καί κ. Παχώμιε ἀντικανονικῶς καί ἀντορθοδόξως, περιεφρονήσατε τό γεγονός, τό ἐκαλύψατε, ἐνῶ ὁλοκληρωτικῶς συγκεντρώσατε τό ἐνδιαφέρον σας εἰς τήν ἐναντίον μας ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία ἐξεφράσθη ἄνευ συστολῆς, λόγω τε καί ἔργω! Τοῦτο δέ ἐπί τῶ τῶ σκοπῶ νά διαλύσετε τήν ὑφ’ ἡμᾶς, ἀποσπῶντες τόσον τόν Ἰερομόναχον Ἰγνάτιον ἐκ τῆς ὑπακοῆς του, ὅσον καί ἄλλα δύο μέλη ἐκ τῆς περί ἡμᾶς Ἀδελφότητος! Σημειωθήτω ὅτι οἱ ἀπό μακροῦ ὡς ἐγκάθετοι τῶν Φλωρινικῶν καί ὄχι μόνον, δρῶντες, ψευδοκαλόγηρος Μάξιμος Τσακίρογλου καί Δημήτριος Κάτσουρας (διά νά περιορισθῶ μόνον εἰς αὐτούς, ἀφοῦ καί ὁ ρόλος τοῦ μέλλοντος «Ἀρχιεπισκόπου» σας κ. Εὐσταθίου Τουρλῆ δέν ἦτο ὀλιγώτερον εἰδεχθής καί ἀποτρόπαιος) ἐπί σειράν ἐτῶν ἀναζητοῦντες τρόπους νά διαλύσουν τήν Ἀδελφότητα καί μή δυνηθέντες νά ὑπεισέλθουν ἐντός αὐτῆς, ὥστε νά τήν ἐλέγξουν ἤ νά τήν διαλύσουν καί σβήσουν τό ἔστω μικρόν φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας, μηχανευόμενοι δέν ἠδυνήθησαν δηλαδή νά ὑπεισέλθουν εἰς τήν Ἀδελφότητα καί ἐλέγξουν ἤ διαλύσουν καί σβήσουν τό ἔστω μικρόν φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας, τό ὁποῖον ἐξέπεμπεν καί χάριτι Χριστοῦ συνεχίζει νά ἐκπέμπη, εὗρον καί ἐχρησιμοποίησαν Ὑμᾶς! Ναί, οἱ στόχοι τῶν ἀνωτέρω σᾶς συνεκίνησαν καί σᾶς ἐνεθάρρυναν, διό διεπράξατε πολλάς καί χείρονας πράξεις καθ’ ἡμῶν ἐκ τοῦ ἀντιδίκου εκκινούσας καί αὐτόν ὑπηρετούσας!... Συγκεκριμένως, ὅταν ὁ ὑπό κανόνα ἀργίας διατελῶν Ἰγνάτιος προσέφυγε διά τό θέμα αὐτό εἰς τόν τότε Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν καί ἐζήτησε νά ἐπιληφθῆ, ἐκεῖνος ΔΕΝ ΕΤΟΛΜΗΣΕ νά ὑπεισέλθη εἰς τάς ἁρμοδιότητας καί καθήκοντα τοῦ Πνευματικοῦ του πατρός, καί οὐσία τόν ἀπέπεμψε συνιστῶν αὐτῶ νά ὑπακούση εἰς τόν Γέροντα καί Πνευματικόν του ὡς μοναδικοῦ ἁρμοδίου καί ὑπευθύνου!... Διά τήν πράξιν του αὐτήν (τήν Κανονικήν, ἔντιμον καί θεοσεβῆ) ὁ ἀντίθεος μηχανισμός τῶν ἐγκαθέτων καί λοιπών ἀσεβῶν, σᾶς ἐπέβαλεν (καί δι’ ἄλλους λόγους) νά ἀναγκάσετε εἰς παραίτησιν τόν ‘Αρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν, ἐνῶ προηγουμένως τόν ἠναγκάσατε εἰς παραίτησιν ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Τοποτηρητοῦ τῆς Μητροπόλεως Λαρίσης καί ὡρίσατε Τοποτηρητήν τόν κ. Παχώμιον.! Ταῦτα, διότι μέ τήν παρουσίαν αὐτοῦ ὡς Τοποτηρρητοῦ καί Ἀρχιεπισκόπου, δέν θά ὑλοποιεῖτο κανέν ἐκ τῶν καταχθονίων σατανικῶν σας σχεδίων καί πρωτίστως τό ἀπό τό 1971 καί ἐξαιρέτως τό 1974 σχέδιον περί προσβολῆς καί διακοπῆς τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς καί δι’ αὐτῆς καί τῆς Ὁμολογίας –‘Εκκλησιολογίας!!!. Εἰς αὐτό, λοιπόν, τό πλαίσιον ἐπαύσατε τόν τότε Μακαριώτατον καί ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Τοποτηρητοῦ τῆς Μητροπόλεως Λαρίσης καί ὡρίσατε ὡς «Τοποτηρητήν» τόν κ. Παχώμιον Ἀργυρόπουλον, ὁ ὁποῖος οὐσία ψευδεπίσκοπος ἀπό τό 1974, ὑπῆρξεν ἕν διαχρονικόν οἰκτρόν ναυάγιον ἐξ’ ἐπόψεως Ὀρθοδοξίας καί ἀπό πάσης ἀπόψεως, ἀπό δέ τῆς θέσεως τοῦ δῆθεν «τοποτηρητοῦ», ἀπέδειξεν ὅτι ἦτο καί εἶναι κενός ἀπό κανονικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς ἀπόψεως ἐνῶ ἡ καρδία του πληροῦται μόνον ὑπό τοῦ πονηροῦ !... Γράφομεν ταῦτα μετ’ ἀπολύτου γνώσεως καί εὐθύνης καθότι ὡς δῆθεν τοποτηρητής ὁ κ. Παχώμιος, ἀπολύτως συνειδιητῶς καί σκοπίμως, ἔπεσεν ὡς λύκος βαρύς εἰς τήν ὑφ’ ἡμᾶς Ἀδελφότητα, τήν διέσπασε, προεκάλεσε σχίσμα εἰς τήν Τοπικήν Ἐκκλησίαν τῆς Λαρίσης καί ἀπεπειράθη νά σβήση ἕνα φάρο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐν προκειμένω ὅμως πρωτίστως κατέφαγε ζωντανόν καί τό πνευματικόν μας τέκνον Ἰγνάτιον! Συγκεκριμένως οὗτος παρανόμως, ἀντικανονικῶς ἀήθως καί προπάντων σκοπίμως «εσήκωσε» τήν ἀργίαν ἐξ’ αὐτοῦ καί τόν κατέστησεν ὑποχείριόν του, ἐνῶ διά νά καλύψη τήν ἁμαρτίαν του καί κατά τό κοινῶς λεγόμενον «νά τοῦ πάρη τά μυαλά», τόν ἐφόρτωσε καί μέ ὅ,τι ἐκκλησιαστικόν ὀφίκιον ὑπάρχει, ἤτοι: τόν κατέστησε «Μεγαλόσχημον», «Ἡγούμενον», «Πνευματικόν», «‘Αρχιμανδρίτην» καί ἐν τέλει, εἰς μηδέν χρόνον, τόν ἐπιλέξατε καί τόν κατεστήσατε καί «Ἐπίσκοπον» Φαρσάλων, ὁπόθεν εἰς τήν συνέχειαν τόν ΜΕΤΕΘΕΣΑΤΕ εἰς τήν Μητρόπολιν Λαρίσης καί Τυρνάβου!!! Ὁποῖα καί ὁπόσα ἐγκλήματα διεπράχθησαν!!!.Δέν γνωρίζω ἄλλον εἰς τήν ἱστορίαν νά διέπραξε εἰς τόσον ὀλίγον χρόνον τόσα πνευματικά ἐγκλήματα εἰς βάρος ἑνός προσώπου καί κατά τῆς Ἐκκλησίας, ὅσα διέπραξεν καλυπτόμενος ὑφ’ ὅλων ὑμῶν ὁ πρώην Ἐπίσκοπος Παχώμιος Ἀργυρόπουλος ἐπί τοῦ δυστυχοῦς πνευματικοῦ μας τέκνου Ἰγνατίου!!!. γ) Προσοχή ὅμως! Ποῖος εἶσθε ἀπό τό 1974 σεις ὁ κ. Παχώμιος Ἀργυρόπουλος καί ποῖος ὁ κ. Νικόλαος Μεσσιακάρης; Φρίξον ἥλιε καί στέναξον ἡ γῆ!! Εἶσθε δύο δεινῶς ἐπίορκοι ψευδεπίσκοποι, δύο ἱερόσυλοι, δύο ψεῦται καί ἐργάται τῆς ἀπάτης. Ἐκ τῶν κατά τῆς Ἐκκλησίας ἐγκλημάτων σας, προκύπτετε δύο ἀσυνεπεῖς καί ἱερόσυλοι τῦποι! Διατί; Ἁπλούστατα, διότι ὁ κ. Παχώμιος Ἀργυρόπουλος ὡς Μητροπολίτης Ἀργολίδος ἤδη ἀπό τό 1974 , ἀπετόλμησεν ὅσα καί αὐτός ὁ ἀντίδικος δέν ἀπετόλμησε νά ποιήση αὐτοπροσώπως, ἀλλ’ ἐν προκειμένω εὗρεν κατάλληλον καί ἐχρησιμοποίησεν ὑμᾶς τόν κ. Παχὠμιον, ἀλλά καί τόν κ. Νικόλαον, προφανῶς κατόπιν συνεννοήσεως σας μεθ’ ὅλων τῶν ἐγκαθέτων Φλωρινικῶν καί τινων ἡμετέρων ἐπιόρκων, κ. Παχώμιε ἐκαθίσατε καί ἐγράψατε τήν γνωστήν «ἐξομολογητικήν ἐπιστολήν» σας, διά τῆς ὁποίας ἐν ὠμοφορίω καί ἐπιτραχηλίω, τολμᾶτε καί ΔΙΑΒΕΒΑΙΟΙΤΕ ΟΛΩΣ ΨΕΥΔΩΣ, πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι δῆθεν τό 1971 τόσον εἰς τήν Ἀμερικήν ἡ Ἐξαρχία μας, ὅσον καί εἰς τήν Ἑλλάδα ἡ Ἱερά Σύνοδος, «ἐδέχθησαν ἀγαλλομένω ποδί τήν ἐπί σχισματικῶν χειροθεσίαν κατά τόν Η΄ Κανόνα»!!! Ναί αὐτά ἔγράψατε ἐν κρυφῶ ὡς ἐξομολόγησιν (!!!) , ἐνῶ οὐσία δι’ αυτῆς τῆς ὅλως ψευδοῦς καί καί ἱεροσύλου σατανικῆς «μαρτυρίας» σας, προετοιμάσατε τό ἀμέσως μετά τό 1971, συμπε σατανικόν σας ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ, ΨΕΥΔΟΣ, καί ΑΠΑΤΗΝ, πρό πάντων προπάντων δέ ἐσχάτην ΙΕΡΟΣΥΛΙΑΝ κατά τῆς ‘Αποστολικῆς Διαδοχῆς, ἤτοι τῶν Ἐπισκοπικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948! Ταύτας ἠθελήσατε, ὅπως πρῶτος ἠθέλησεν ὁ πρ. Φλωρίνης νά ἀυρώσετε καί διαγράψετε μέσω τοῦ ἱεροσύλου ψεύδους καί τῆς ἀπάτης, ἐπιβάλλοντες τήν συγχωρητικήν εὐχήν τήν ὁποίαν τήν 15/28-10-1971, ἐδέχθη ἡ Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν Ἑλλάδα καί τοῦτο ὑπό ὅρους καί προϋποθέσεις, εἰς χειροθεσίαν. Ἰδού ὅτι ἀπό τό 1974 ἀντί τήν καρδίαν σας νά πληροῖ ἡ Ἀλήθεια, ἡ Ἀγάπη, ἡ Ἀγωνιστικότης, Σεῖς κ. Παχώμιε ἐπιτρέψατε νά ἐπικαθήση ἐντός αὐτῆς ὁ Ἀντίδικος, διό ἐπενεργήσατε καί ἐπενεργῆτε μέχρι καί σήμερον τά θελήματα τοῦ ‘Αντιδίκου Διαβόλου!!! Αὐτήν τήν καταχθόνιον πράξιν σας, διεπράξατε ὡς ΕΠΙΟΡΚΟΣ ψευδεπίσκοπος κ. Παχώμιε τό 1974 καί τήν περιεκρύβατε μέχρι τάς ἀρχάς τοῦ 2000, ὁπότε τήν ἐφέρατε εἰς φῶς καί τήν ἐπανελάβατε διά δευτέραν φοράν διά παρομοίου κειμένου τό 2003, διότι ἐπιστεύσατε ὅτι ἔφθασεν ὁ καιρός νά μετατρέψετε, (μετά τοῦ ἀπολύτως ὁμοίου σας καί χείρονος εἰς τό θέμα αὐτό, Νικολάου Μεσσιακάρη, ὅστις κατά τήν ἰδίαν ἀκριβῶς χρονικήν περίοδον, ἤτοι, 1974-1976, διέπραξεν τήν ἰδίαν Ἱεροσυλίαν, Ἐκκλησιομαχίαν καί Πνευματομαχίαν διά νά περάση ἐπισήμως μέσω τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί τῶν δικαστηρίων), τήν συγχωρητικήν εὐχήν ὡς «χειροθεσίαν» ἐπί σχισματικῶν. Αὐτό διεπράχθη ὑπό τοῦ κ. Νικολάου, ὁ ὁποῖος κατεχράσθη τήν ἄκυρον, ὡς ἀνυπόγραφον, ἀπόφασιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία οὐδ’ ἐπί στιγμήν δέν ἐγένετο δεκτή, οὔτε καί ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὅταν ἐκ τῶν ὑστέρων πρῶτοι οἱ Φλωρινικοί ἐτόλμησαν νά τήν ἐμφανίσουν, ἤτοι περί τό τέλος τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1971!... Ταῦτα διέπραξεν ὁ κ. Νικόλαος μέσω τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, τό ὁποῖον ἐξέδωκε τό ὑπέρ αὐτοῦ ἀθωωτικόν Βούλευμα 54/76! Διά τοῦ ἐν λόγω Βουλεύματος ὁ κ. Νικόλαος δέχεται καί ὁμολογεῖ ὅτι: 1) «Εἶναι Κανονικός ‘Επίσκοπος κατόπιν τῆς ἀπό τό 1971 χειροθεσίας του ὡς σχισματικοῦ! 2) Μέχρι τό 1971 καί ἀπό τό 1937 ἦτο σχισματικός καί ψευδοπαπάς! καί 3) Μέ τήν χειροθεσία τοῦ 1971 «μετανοημένος ἐπέστρεψεν εἰς τήν ἑκκλησίαν» (=σχισματοαίρεσιν) τοῦ πρ. Φλωρίνης ἐκ τῆς ὁποίας ἀπεσχίσθη τό 1937!!! δ) Τό ἔσχατον καί μισητόν ΨΕΥΔΟΣ – ΑΠΑΤΗ - ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ καί ἐν ἑνί λόγω ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΜΑΧΙΑΝ σας, ἐκορυφώσατε, μετά συνόλου τῆς ὑφ’ ὑμᾶς «σαθρᾶς συμμορίας», τήν 29ην Νοεμβρίου 2007 μέ τήν ὑπ’ ἀριθμ.3280/28-11-2007 «Συνοδικήν» σας Ἐγκύκλιον!!! Σεῖς οἱ δύο καί ἀπό κοινοῦ μεθ’ ὅλων τῶν ὑφ’ ὑμᾶς ψευδοκληρικῶν, ἐπεχειρήσατε νά ὁλοκληρώσετε τό ἀπό τό 1950 καί 1971 Φλωρινικόν σχέδιον τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί κατ’ ἐπέκτασιν ὅλων τῶν σκοτεινῶν Κέντρων, ἤτοι νά βλασφημήσετε, νά προσβάλετε καί νά διακόψετε τήν Ἀποστολικήν Διαδοχήν, τήν ὁποίαν ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, κέκτηται ἐκ τῶν Ἐπισκοπικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935, 1948 καί τήν διακρατεῖ ἀνόθευτον καί ἀδιάκοπον καί σήμερον καί εἰς τούς αιῶνας! ... Δυστυχῶς ὅμως δι’ ὅλους ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀμέσως μετά τό 1971 καί κυρίως σείς ἀπό τοῦ 1974 διενοήθητε (δηλαδή τήν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἱεροσυλίαν, καί ἐπεχειρήσατε τό 2007 μεθ’ ὅλων τῶν ὑφ’ ὑμᾶς, ἔσχεν, ὡς βαρυτάτην συνέπειαν τήν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εὐθείαν βλασφημίαν, ητις οὐκ ἀφεθήσεται ὑμῖν. Δέν ἐπεκτεινόμεθα, διότι δέν θέλομεν νά κουράσωμεν τούς ἁπλοῦς πιστούς, ἰδιαιτέρως τούς ὑφ’ ὑμῶν πλανωμένους, διό λέγομεν μόνον τοῦτο: Δέν σᾶς πολεμοῦμεν, ἀγαπητοί, ὡς ἄτομα, ἀλλά μαχόμθα καί στηλιτεύομεν καί θέλομεν χάριτι Χριστοῦ νά συντριβῆ ὅλον αὐτό τό ‘Αντίχριστον σχέδιον, (ἤδη συντετριμμένον ὡς ἀποτυχόν ..) σημειώνοντες καί ὑπογραμμίζοντες ὅτι κατά τόν ὄγδοον τοῦτον αἰῶνα ὁ Ἀντίχριστος ἐπολέμησε καί πολεμεῖ τόν Χριστόν καί τήν Ἐκκλησίαν Του μέ τάς σχισματοαιρέσεις τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ καί Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί τέλος καί δι’ ‘Υμῶν διά: α) Τῆς Ἐξομολογητικῆς ἐπιστολῆς β) Τοῦ 54/76 ‘Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος γ) Τῆς ὑπ’ ὑπ’ αριθμ. 3286/28-11-2007 «Ἐγκυκλίου Ἐπιστολῆς» σας !!! ‘Αγαπητοί, ἐγράψαμε ταῦτα μετά πολλοῦ πόνου, θλίψεως καί δακρύων, διότι πονοῦμεν, πενθοῦμεν καί κλαίομεν, ἀφοῦ μέχρι πρότινος ἤσασθε ἀδελφοί ἐν Χριστῶ!... Ἐγράψαμεν ἕνεκεν ἀληθοῦς ἐν Χριστῶ Ἀγάπης καί διότι θέλομεν τήν ἐν ταπεινώσει, μετάνοιαν, διόρθωσιν καί ἐν ἀγάπη Χριστοῦ ἐπαναφοράν καί ἐπανένωσίν σας εἰς τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας κατά τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Δι αὐτό πρωτίστως ἐγράψαμεν ἐνῶ κλείω τό θέμα Ὁ Χριστός «θέλει πάντας ‘ανθρώπους σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν».. Θά εὑρεθῆ τις νά ἀντισταθῆ εἰς αὐτό τό ΘΕΛΗΜΑ; Δι αὐτό πρωτίστως ἐγράψαμεν, ἐνῶ κλείω τό θέμα ἐπανερχόμενος δι’ ὀλίγων ἐκεῖ ὁπόθεν ἤρχισα, ἤτοι, εἰς τήν ὑποδικίαν τοῦ πρώην πνευματικοῦ μου τέκνου Ἰγνατίου Δάσσιου καί τῶν ἑτέρων δύο καί λέγω: Ὅ,τι, (κρυφίως προσωπικά ἁμαρτήματα) ὅσα καί αν διέπραξαν ἀφ’ ἑνός ὁ Ἰγνάτιος, καί ἀφ’ ἑτέρου οἱ ἕτεροι δύο εἶναι μικρά καί θεραπεύσιμα, ὅμως, ἐν τινι μέτρω, τό ἰδικόν σας (τό κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ὡς ἐσχάτη ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ, ἤτοι βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οὐκ ΑΦΕΘΗΣΕΤΑΙ. Σπεύσατε λοιπόν, ὅπως ἐν νηστεία, ταπενώσει καί συντριβεῖ νά συνεδριάστε καί ἐκδικάσετε πρῶτον ΕΑΥΤΟΥΣ καί ἔσχατον τόν κ. Ἰγνάτιον, γεγονός διά τό ὁποῖον δέν νομιμοποιείσθε νά ἐνεργήσετε περαιτέρω. Διατελοῦμεν ἐν ἀγάπη καί πένθει καί προσευχῆ + Ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου ‘Αμφιλόχιος