ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ Ἀνησυχητικὴ ἐξάπλωση τοῦ καπνίσματος στοὺς μαθητὲς 16 Δεκεμβρίου, 2024 Ἐνῶ μὲ νόμο ἀπαγορεύεται ἡ πώληση προϊόντων καπνοῦ σὲ ἀνηλίκους, δυστυχῶς τὰ φαινόμενα ἐξαπλώσεως τοῦ καπνίσματος σὲ μαθητὲς καὶ μαθήτριες Γυμνασίου, ἀκόμη καὶ Δημοτικοῦ σχολείου, διαρκῶς αὐξάνονται τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἡ κ. Παρασκευὴ Κατσαούνου, ἀναπληρώτρια καθηγήτρια Πνευμονολογίας τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ μέλος τοῦ Δ.Σ. τῆς Ἑλληνικῆς Πνευμονολογικῆς Ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἔχει ἀποδυθεῖ σὲ ἕναν ἀγώνα ἐνημερώσεως τῶν μαθητῶν τῶν σχολείων τῆς Ἀττικῆς γιὰ τὶς βλαβερὲς συν­έπειες τοῦ καπνίσματος, σὲ συνέν­τευξή της στὴν «Καθημερινή» (8-12-2024) προβαίνει σὲ ἀπαισιόδοξες διαπιστώσεις: «Δια­πιστώνουμε ὅτι ὑπάρχει σημαντικὸς ἀριθμὸς μαθητῶν ποὺ κάνουν χρήση ἠλεκτρονικοῦ τσιγάρου (…). Ξεκινοῦν ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ Δημοτικό, εὐτυχῶς ὄχι σὲ πολὺ ὑψηλὸ ποσοστό, ἀλλὰ στὸ Γυμνάσιο εἶναι πλέον πολὺ συνηθισμένο νὰ χρησιμοποιοῦν αὐτὰ τὰ προϊόντα. Ὅσο μικρότερος ξεκινήσει κανεὶς τὴ χρήση αὐτῶν τῶν οὐσιῶν, τόσο πιὸ σοβαρὲς εἶναι οἱ ἐπιδράσεις ποὺ δέχεται στὸν πνεύμονα, ἀλλὰ κυρίως στὸ νευρικὸ σύστημα, διότι ἡ ἀνάπτυξη τοῦ ἐγκεφάλου δὲν ἔχει ἀκόμη ὁλοκληρωθεῖ». Ἐπίσης ὁ κ. Γιῶργος Καραμπουτάκης, πρόεδρος τῆς Ἑταιρείας Ψυχικῆς Ὑγείας καὶ Κοινωνικῶν Παρεμβάσεων «Μίτος», ἐπισημαίνει χαρακτηριστικά: Οἱ ἔφηβοι ἀπομυθοποιοῦν τὸν κίνδυνο, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν λάβει τὴ σωστὴ ἐκπαίδευση στὸ σπίτι τους. Ἐπίσης δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶς ἐπιπτώσεις στὴν ψυχικὴ ὑγεία, καταθλιπτικὲς διαταραχές, αὐξημένο ἄγχος, αὐξημένη παρορμητικότητα καὶ διαταραχὲς συμ­περιφορᾶς ποὺ ἐπέρχονται μαζὶ μὲ τὸν ἐθισμό. Ὅλα αὐτὰ μαζὶ μποροῦν νὰ δημιουργήσουν παραβατικὲς συμπεριφορὲς στὴν ἐφηβεία ἢ νὰ προκαλέσουν ἀκόμη κάποιο εἶδος κατάθλιψης ἢ καὶ αὐτοκτονικοῦ ἰδεασμοῦ, εἰδικὰ ὅταν γίνεται μία προσπάθεια διακοπῆς ἢ αὔξησης τῆς χρήσης τοῦ καπνοῦ». Ἡ συνέντευξη τῆς ἐφημερίδας περνᾶ καὶ στοὺς ἀνηλίκους: «Μπῆκα στὴν παρέα τους», ἀναφέρει ἡ Μαρία, 15χρονη μαθήτρια, ἡ ὁποία ἄρχισε νὰ καπνίζει ἀπὸ τὰ 13 της, «καὶ μὲ ρώτησαν ἂν ἤθελα νὰ δοκιμάσω τὸν ἀτμό. Σκέφθηκα: “Ἂς τὸ κάνω ἔστω μία φορὰ γιὰ νὰ δῶ πῶς εἶναι καὶ δὲν θὰ τὸ ξανακάνω”. Μετὰ ὅμως ἤθελα κι ἄλλο, κι ἄλλο, μέχρι ποὺ τὸ ξεκίνησα κανονικά. Πιστεύω ὅτι τὸ “vape” εἶναι μεγαλύτερη ἐξάρτηση ἀπὸ τὸ τσιγάρο, γιατὶ σοῦ προσφέρει καλύτερη γεύση. Ἐπίσης εἶναι εὔκολο νὰ τὸ βρεῖς παντοῦ». Εἶναι πραγματικὰ τόσο θλιβερὸ τὸ φαινόμενο, καθὼς μάλιστα διολισθαίνει συνεχῶς πρὸς τὶς μικρότερες ἡλικίες. Ἄλλο ἕνα ἀκόμη δυστυχὲς ἀποτέλεσμα τῆς ὅλης ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν καὶ τῶν προτύπων ζωῆς ποὺ αὐτὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὰ σχολεῖα, τὰ ΜΜΕ, τὰ Μέσα Κοινωνικῆς Δικτυώσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἄμεσο οἰκογενειακὸ καὶ κοινωνικὸ περιβάλλον τους. Ἂν οἱ παιδικὲς καὶ ἐφηβικὲς ψυχὲς δὲν ἔχουν νὰ τραφοῦν μὲ ὑψηλὲς πνευματικὲς ἀξίες καὶ ἰδανικά, μὲ τί θὰ γεμίσουν, ἂν ὄχι μὲ τὰ πιὸ εὐτελὴ καὶ ὑποβα­θμισμένα προϊόντα μιᾶς ὑποκουλτούρας, ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ψυχικὸ καὶ σωματικὸ μαρασμὸ καὶ ἐκφυλισμό; Τοὺς στερήσαμε τὸν Χριστό, τοὺς στερήσαμε τὰ νάματα τῆς ἑλληνορθόδοξης παραδόσεώς μας, καὶ τώρα μένουμε νὰ μετρᾶμε συντρίμμια πάνω σὲ «καμένη γῆ». Μέχρι πότε ἄραγε;

ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ "ΑΝΤΙΒΑΡΟΝ" ΟΠΟΥ ΠΡΟΣΕΤΕΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ

ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ "ΑΝΤΙΒΑΡΟΝ" ΟΠΟΥ ΠΡΟΣΕΤΕΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ. ΣΤΟ «ΑΝΤΙΒΑΡΟΝ» Πριν 750 χρόνια η Κωνσταντινούπολη απελευθερώθηκε από τους Φράγκους κατακτητές Υποβλήθηκε από antibaro την Δευ, 17/10/2011 - 21:35. Posted in * Ιστορία: Βυζάντιο * Γιώργος Παπαθανασόπουλος Η επέτειος της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τη φράγκικη τυραννία πριν από 750 χρόνια περνά απαρατήρητη. Σημειώνεται ότι η πανηγυρική είσοδος του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου στην Πόλη έγινε ανήμερα της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου του 1261. Στα πολλά μας και σοβαρά προβλήματα επιβίωσης λησμονήσαμε μια από τις σημαντικές επετείους της Ιστορίας του Ελληνισμού. Ο καθηγητής Γεώργιος Θ. Ζώρας, σε άρθρο του στο περιοδικό "Παρνασσός" - του ομωνύμου Φιλολογικού Συλλόγου- έγραψε στην 700ή επέτειο, το 1961: " Η ανάκτησις της Κωνσταντινουπόλεως δεν είναι αξιοσημείωτος μόνον διότι επεξέτεινε κατά δύο όλους αιώνας την ζωή της μεσαιωνικής ελληνικής αυτοκρατορίας, αλλά - και κυρίως - διότι ετόνωσε το εθνικόν φρόνημα και έσωσεν από την πλήρη καταστροφήν τον Ελληνισμόν και την Ορθοδοξίαν. Αν οι Φράγκοι περέμενον επί τινας αιώνας εις την Ελλάδα και τούτους διεδέχετο αμέσως η τουρκική κυριαρχία είναι πολύ αμφίβολον αν ο Ελληνισμός θα είχε δυνηθή να επιζήση. Αλλ' η επί δύο αιώνας αναζωπύρωσις έδωκε την ηθικήν δύναμιν εις το Έθνος δια την πραγμάτωσιν της ενδόξου θυσίας του 1453 και της μακράς αντιστάσεως κατά τα μακρά έτη της τουρκοκρατίας. Χωρίς το 1261 ίσως να μην υπήρχε το 1821". Η άλωση της Βασιλεύουσας από τους Φράγκους, το 1204, δεν έχει όμοια της στην Ιστορία, γράφει ο Στίβεν Ράνσιμαν, στην εξιστόρηση του των Σταυροφοριών. Και συνεχίζει πως οι μεν Βενετοί γνωρίζοντας την αξία του πολιτισμικού πλούτου της Κωνσταντινούπολης αφαίρεσαν τα αριστουργήματα της και τα μετέφεραν στην πόλη τους, για να στολίσουν πλατείες, παλάτια και εκκλησίες. Όμως οι Φράγκοι και οι Φλαμανδοί κατέστρεψαν ό,τι έβρισκαν στο δρόμο τους. Δεν άφησαν τίποτε που να μην το καταστρέψουν. Στην Αγία Σοφία μπήκαν οι μεθυσμένοι Φράγκοι και βεβήλωσαν την Αγία Τράπεζα, κατασκίσανε τα πολύτιμα μεταξωτά υφάσματα που είχε πάνω της, κομμάτιασαν το ασημένιο εικονοστάσι του τέμπλου, έκαμαν παρανάλωμα του πυρός πολύτιμα χειρόγραφα και ποδοπάτησαν εικόνες. Τραυμάτιζαν, και σκότωναν αδιακρίτως παιδιά, γυναίκες και γέροντες, και βίαζαν νεαρά κορίτσια. Και όπως γράφει ο Νικήτας Χωνιάτης ακόμη και οι αλλόθρησκοι Σαρακηνοί έδειξαν στους Έλληνες περισσότερο έλεος από τους, υποτιθέμενους, χριστιανούς. Με περισσή πολιτισμική, πολιτική, θρησκευτική, γλωσσική, ηθική και κοινωνική βία οι Φράγκοι προσπάθησαν να ξεριζώσουν τις ρίζες των Ελλήνων. Στη μεγάλη αυτή συμφορά ο Ελληνισμός διασώθηκε από την πολιτική και την εκκλησιαστική ηγεσία του. Θα περιγράψουμε απλά τα τότε γεγονότα και τα σχόλια και οι συγκρίσεις του κάθε αναγνώστη. Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης ο Θεόδωρος Α' Λάσκαρης και μια πλειάδα σημαντικών Ελλήνων βρήκαν καταφύγιο στη Νίκαια και ο Θεόδωρος ίδρυσε εκεί την εν εξορία Αυτοκρατορία της Νικαίας και στέφθηκε ο πρώτος της αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη Μιχαήλ Αυτωρειανό, που τον είχε ακολουθήσει. Από τον πάτο που βρισκόταν ο Ελληνισμός άρχισε να βρίσκει τα πατήματα του προς τα πάνω. Και για να ανεβούν του καλού τη σκάλα πρώτα ομολόγησαν τα αμαρτήματα τους, που οδήγησαν στην άλωση της Πόλης. Γράφει σχετικά ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος στο βιβλίο του 'Άσματα Δημοτικά της Ελλάδος": " Η μοναρχία έδωκε πασίδηλον ομολογίαν των προηγουμένων αυτής αμαρτημάτων' καθαρίζεται εις τα νάματα της δυστυχίας ειλικρινώς και ανυποκρίτως, ασπάζεται την αυθεντίαν της πνευματικής αρχής, και συμμαχεί μετά του ήδη αγωνιζομένου Ελληνισμού άνευ επιβουλής και δολιότητος. Διαδέχονται ο εις τον άλλον άνδρες ενάρετοι και πολεμικοί, βασιλείς τιμώντες μεν την θεολογίαν, τιμώντες δε και τα γράμματα, πολιτευόμενοι εμπείρως μετά των Γενουιτών, των Σικελών και των Ενετών, φειδόμενοι πατρικώς των δημοσίων χρημάτων, συντόνως διοικούντες επ' αγαθώ των υπηκόων τα τε κοσμικά και τα εκκλησιαστικά της Δύσεως πράγματα, εξοικονομούμενοι το περί ενώσεως Εκκλησιών ζήτημα ( όπερ ήτο ακριβώς ό,τι σήμερον διατελεί το Ανατολικόν ζήτημα) μετά σπανιωτάτης ικανότητος και τέλος πάντων διακρινόμενοι καθ' ημέραν επί ανδρεία και ηρωισμώ εις τους κατά βαρβάρων και Λατίνων πολέμους". Επαναλαμβάνω δικά σας τα σχόλια και η σύγκριση με το σήμερα. Ο Θεόδωρος Λάσκαρης απεβίωσε το 1222 και τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του Ιωάννης Βατάτζης. Όταν αυτός απέθανε, το 1254, άφησε μιαν ισχυρή ελληνική αυτοκρατορία, έτοιμη να απελευθερώσει την Κωνσταντινούπολη. Χαρακτηριστικά ο υιός του Θεόδωρος Β' Λάσκαρης έγραψε για τον πατέρα του: " Ένωσε τη χώρα, που είχε τεμαχιστεί από τους Λατίνους, Πέρσες, Βουλγάρους, Σκύθας, Μογγόλους και άλλους τυραννικούς ξένους. Ετιμώρησε τους άρπαγες και προστάτεψε τη χώρα του". Ο αρχιμανδρίτης και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών π. Νικόλαος Ιωαννίδης στην μελέτη του για τον Νικηφόρο Βλεμμύδη σημειώνει πως παράλληλα με τις μεγάλες πολεμικές επιτυχίες που είχαν οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της αυτοκρατορίας της Νικαίας και για να επιτύχουν το σκοπό τους, που ήταν η ανάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως, θέλησαν να διατηρήσουν και να συνεχίσουν την παράδοση του Βυζαντίου. Γι' αυτό και εργάσθηκαν για την άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών τόσο, που ορισμένοι λόγιοι παρομοίασαν τη Νίκαια με την αρχαία Αθήνα!. Επίσης η Νίκαια εκτός από κέντρο των γραμμάτων αναδείχθηκε και κέντρο κοινωνικής προνοίας. Σημειώνει σχετικά ο π. Νικ. Ιωαννίδης: " Η κοινωνική πολιτική της αυτοκρατορίας της Νικαίας ήταν έργο κοινό Εκκλησίας και Πολιτείας. Επί της βασιλείας του Ιωάννη Γ' Βατάτζη κτίσθηκαν νοσοκομεία, γηροκομεία, πτωχοκομεία και φιλανθρωπικά καταστήματα. Ο ίδιος ο Βατάτζης ονομάστηκε "ελεήμων" λόγω του φιλανθρωπικού του έργου". Παράλληλα με την κοινωνική πρόνοια ο Βατάτζης έδωσε ζωή και ανάπτυξη στην οικονομία. Επί των ημερών του άνθισαν το εμπόριο, η βιοτεχνία, η γεωργία, η κτηνοτροφία και η κτιριακή ανοικοδόμηση. Άνθιση είχε και η πολεμική βιομηχανία, που ήταν απαραίτητη για την αμυντική πολιτική της αυτοκρατορίας. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι, όπως γράφει ο ιστορικός Βασίλιεφ, το όνομα του Ιωάννη Βατάτζη ήταν τόσο αγαπητό και σεβαστό από τον Ελληνικό Λαό, ώστε λίγο μετά τον θάνατο του έγινε ένας Άγιος στη λαϊκή ψυχή. Θαύματα άρχισαν να συνδέονται με τη μνήμη του και συγχρόνως συνετέθη " Ο βίος του Αγίου Ιωάννου του Ευσπλάχνου". Η μνήμη του εορταζόταν πάντα, έως το 1922, στις 4 Νοεμβρίου, στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, όπου ήταν και ο τάφος του. Την ιερή αυτή παράδοση συνεχίζει σήμερα η Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Σήμερα περνάμε μιαν ανάλογη κατάσταση με εκείνη που περνούσαν οι Έλληνες μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους. Ένας Λάσκαρης και ένας Βατάτζης μας λείπουν.- Για περισσότερη μελέτη του θέματος - Γ.Θ.Ζώρα " Η 700ή επέτειος της ανασυστάσεως της βυζαντινής αυτοκρατορίας", "Παρνασσός - περιοδικόν σύγγραμμα κατά τριμηνίαν εκδιδόμενον". Περίοδος Δευτέρα, Τόμος Γ' αρ. 1 (Ιανουάριος-Μάρτιος 1961). - Σπ. Ζαμπελίου "Άσματα Δημοτικά της Ελλάδος - Εκδοθέντα μετά μελέτης ιστορικής περί μεσαιωνικού Ελληνισμού". Τυπ. "Ερμής", Κέρκυρα, 1852. - Κωνστ. Παπαρρηγόπουλου " Ιστορία του Ελληνικού Έθνους", Εκδ. Οίκος "Ελευθερουδάκης", Εν Αθήναις, 1925 - Α. Α. Βασίλιεφ "Ιστορία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας 324-1453" Εκδ. Μπεργαδή, Αθήνα, 1954. - Αρχιμ. Νικολάου Ιωαννίδη, καθ. Παν/μίου Αθηνών " Ο Νικηφόρος Βλεμμύδης και η περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος διδασκαλία του", Αθήνα, 2006. - Steven Runciman " A history of the Crusades ", Penguin History. – ΣΧΟΛΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΙΝ ΠΕΡΙ «ΑΜΦΟΤΕΡΟΠΡΟΣΩΠΩΝ» ΗΤΟΙ ΠΕΡΙ ΔΙΠΡΟΣΩΠΩΝ Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀντιμετωπίζοντας τούς "ἐξ ἠμισείας ὀρθοδόξους" τῆς ἐποχῆς του, δηλαδή ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ναί μέν ἔκαμναν καλήν Ὀμολογίαν, ἀλλά συνετάσσοντο καί μέ τούς Ὀρθοδόξους καί μέ τούς αἱρετικούς, διά τόν λόγον ὅτι δέν ἤθελαν νά χάσουν τήν φροντίδα καί τήν ἐπιμέλεια τῶν μοναστηριῶν των, τούς ἐχαρακτήριζεν ὡς "ἀμφοτεροπροσώπους", ἤτοι διπροσώπους. «Ἐγώ», λέγει, συγκεκριμένα, «δέν δύναμαι νά ἐπαινέσω αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν μέν τήν ὁμολογία, χωρίς ὅμως νά χάσουν καί τήν φροντίδα καί ἐπιμέλεια τῶν μοναστηριῶν των. Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο λοιπόν παρουσιάζονται ὡς διπρόσωποι, δηλαδή νά συντάσσωνται καί μέ ἐμᾶς καί μέ τούς εἰκονομάχους. Μαζί μας παρουσιάζονται ὡς πρός τήν ὁμολογία καί μέ τούς εἰκονομάχους ὡς πρός τήν κατοχή τῶν μοναστηριῶν των… Αὐτό δέ, ὅπως φαίνεται, ε...ἶναι παγίδα τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος θέλει νά ἐξευτελίση τήν ὁμολογία, νά ὑποτιμήση τόν διωγμό καί νά μολύνη διά τῆς κοινωνίας μέ τήν αἵρεσι ἅπαντας». («Ἐγώ δέ οὐδέ ἐκείνους ἐπαινεῖν ἔχω, οἵ τήν μέν ὁμολογίαν διεσώσαντο, τῶν δέ οἰκείων μοναστηρίων φροντίζειν οὐκ ἀπέσχοντο, καί εἰσί πως ἀμφοτεροπρόσωποι, καί μεθ' ἡμῶν καί μετά τῶν ἑτεροδόξων», Ἁγ. Θεόδ. Στουδίτου, Μικρά Κατήχησις 92). Ερωτῶ, δέν ειναι παρόμοιο αὐτό πού ἐγένετο τότε, μέ αὐτό πού γίνεται σήμερα; Τό ἴδιο πράγμα δέν κάνουν σήμερα οἱ νεοημερολογίτες καί οἱ «παλαιοημερολογίτες» ἀντιοικουμενιστικές; 'Από τήν μία κάμνουν Ὁμολογία κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη φοβοῦνται νά μή χάσουν τίς θέσεις των, τόν μισθό των, τά μοναστήριά των, τήν ἀναγνώρισί των ἀπό τό Κράτος, ἤ φοβοῦνται νά μή διωχθοῦν ἀπό τούς σημερινούς ἀντιχρίστους. Καί γι αὐτό τόν λόγο δέν μποροῦν νά σκεφθοῦν σέ καμμιά περίπτωση, ἤ μᾶλλον καί καταδικάζουν κάθε ἐνδεχόμενο ἐπιστροφῆς ἐκείνων πού ἀνησυχοῦν καί ἀναζητοῦν τήν γνησίαν Ὀμολογίαν, εἰς τήν ἀκαινοτόμητον καί πρεσβυγενῆ γνησίαν Ὀρθόδοξον τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τήν Μητέρα τῶν αληθῶς Ὀρθοδόξων, ἐκ τῆς Ὁποίας ἀπεσχίσθησαν διά τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ ἀπό τό 1920 – 1924, καί τῆς Ὁποίας τά γνήσια τέκνα οἱ ἴδιοι μωρανθέντες χαρακτηρίζουν καί ὡς σχισματικούς, καί ὡς αἱρετικούς, ἀκόμη καί ὡς "χρονολάτρας" καί "ειδωλολάτρας". Προσωπικά ἐκφράζω τήν διάπυρον εὐχήν νά μήν ἀργήσει ἐκείνη ἡ ἡμέρα, πού ὁ Ἑλληνικός λαός θά καταλάβη σέ τί κυκεῶνα αἱρέσεων τόν ἔρριψαν ἀπό τό 1920 - 1924 καί μέχρι σήμερα, ἤτοι πόσω τόν ἀπεμάκρυναν ἀπό τήν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, νά συνειδητοποιήση πού ἔφθασε καί γιατρί ἔφθασε μέχρι τήν σημερινή ὁλοκληρωτική κρίση, καί νά πάρη τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τόν πατρικόν οἶκον ... . Τό εὐχόμεθα καί ἀγωνιῶμεν δι’ αυτό καί τό θεωροῦμε πρώτιστο καθῆκόν μας καί ὑποχρέωσίν μας νά ἀγωνιζώμεθα ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας καί διά τήν ἐπιστροφήν ὅλων εἰς Αὐτήν, διότι «εἶναι βεβαιωμένον πώς ὅταν χάνουμε τήν Ὀρθοδοξία (βλέπετε τήν πρό τῆς ἀλώσεως τῆς Κων/λεως ἐποχήν) χάνουμε καί τήν ἐλευθερία". (‘Επίσκοπος Κήρυκος, Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς ‘Ακαινοτομήτου Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος). Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK Πάντως ἡ διαλεκτικὴ σας εἶναι ἐπιθετικὴ καὶ ἀποπνέει μισαλλοδοξία, πράγματα γιὰ τὰ ὁποῖα κατηγορεῖτε καὶ ἐλέγχετε συνανθρώπους σας μὲ μεγάλη εὐκολία καὶ με ἐπιλεκτικὴ ἐπίκληση σὲ Ἁγίους. · 19 Οκτώβριος στις 2:25 π.μ. Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK Θὰ περίμενα μιὰ διαλεκτικὴ ἐνάντια στὸν ἐθνικισμὸ καὶ τὸν φυλετισμὸ τῶν θιασωτῶν τοῦ ``ἑλληνοχριστιανισμοῦ΄΄, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν τὴν αὐθεντικὴ τους ταυτότητα στὴν βαυαρικῆς ἐμπνεύσεως ``αὐτοκεφαλία΄΄. · 19 Οκτώβριος στις 2:25 π.μ. Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK Ἀντ' αὐτοῦ διακρίνω ἔναν ζηλωτισμὸ ποὺ καμία σχέση δέν ἔχει μὲ τὸν Χριστὸ τῆς ἀπείρου Ἐλπίδας. Κρίμα. · 19 Οκτώβριος στις 2:26 π.μ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ · Αθηνών Δέν ειναι καί τόσο ἁπλό τό θέμα. Τό νά προσπαθοῦμε νά ειμαστε σύμφωνοι μ' ἐκεῖνο πού λέγει ὁ 'Απόστολος, ἤτοι τό "ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπη" δέν νομίζω πώς μπορεί νά χαρακτηρισθῆ τόσο εὔκολα ὡς "μισαλλοδοξία". Γιατί τότε ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νά κριθῆ ὡς "μισαλλόδοξος" καί ἐκεῖνος πού βλέπει στούς ἄλλους "'επιθετική διαλεκτική". · 21 Οκτώβριος στις 5:59 π.μ. Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK Σεβαστὲ Πατέρα, θὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ τὰ λόγια τοῦ Γεωργίου Σφραντζή, ἀπὸ τὸ γνήσιο (Βραχὺ) χρονικὸ του: · 21 Οκτώβριος στις 6:15 π.μ. * Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK [23.2] Καὶ οὐ λέγω τοῦτο διὰ τὰ τῆς ἐκκλησίας δόγματα, ταῦτα γὰρ παρ' ἄλλοις ἐδόθησαν κρίνεσθαι ἐμοὶ δ' ἀρκεῖ ἡ πατρική μου διαδοχὴ τῆς πίστεως, καὶ ὅτι οὐδέποτε παρά τινος τῶν τοῦ μέρους ἐκείνου ἤκουσα, ὅτι τὸ ἡμῶν κακόν, ἀλλὰ καλὸν καὶ ἀρχαῖον, καὶ τὸ ἐκείνων οὐ κακόν, ἀλλὰ καλόν. · 21 Οκτώβριος στις 6:16 π.μ. * Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK [23.3] Καὶ νὰ εἴπω, ὡς ἐν παραδείγματι, ὅτι τὴν Μέσην ὁδὸν τῆς πόλεως, τὴν πλατείαν καὶ εὐρύχωρον, διέρχομαι πολλοὺς χρόνους μετά τινων, δι' ἧς ἐκαταντῶμεν εἰς τὴν Ἁγίαν Σοφίαν. Εἶτα μετά τινας καιροὺς εὑρέθη παρά τινων καὶ ἄλλη ὁδὸς καταντῶσα, ὡς λέγουσι, καὶ αὕτη ἐκεῖ· καὶ νὰ μὲ παροτρύνωσιν, ὅτι „ἐλθὲ καὶ διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἧς εὕρομεν· καὶ γάρ, εἰ καὶ ἔστιν αὕτη, ὁποῦ ἀπέρχῃ, καλὴ καὶ ἀρχαία καὶ ἡμῖν ἀρχῆ- ... θεν σὺν ὑμῖν γνωστὴ καὶ διερχομένη, ἀλλὰ καὶ αὕτη, ἣν εὕρομεν νῦν, καλή ἐστιν”. Ἐγὼ δὲ νὰ ἀκούω παρὰ μὲν τῶν, ὅτι καλή ἐστι, παρὰ δὲ τῶν, ὅτι οὐ καλή, διὰ τὶ νὰ μηδὲν εἴπω· „Μετ' εἰρήνης καὶ ἀγάπης ἀπέρ- χεσθε καλῶς εἰς τὴν Ἁγίαν Σοφίαν, ὁπόθεν βούλεσθε· ἐγὼ δὲ πάλιν θέ- λω διέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ, ἣν καὶ μεθ' ὑμῶν πολύν τινα χρόνον διηρ- χόμην καὶ καλὴν αὐτὴν καὶ παρ' ὑμῶν καὶ τῶν προγόνων μου μαρτυρου- μένην καὶ διερχομένην”.Δείτε περισσότερα · 21 Οκτώβριος στις 6:16 π.μ. * Kyriakos Papadopoulos · Birmingham UK Αυτὰ τὰ λόγια μὲ ἀναπαύουν. Μεγάλωσα στὴν Ξάνθη, στὴν βλογημένη ἀνατολή, ποὺ ἔλεγε ὁ μακαριστὸς κὺρ Φώτης Κόντογλου, κι άγαποῦσα ἀπὸ παιδὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῶν ῥωμαίων, τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὲκεῖ βρίσκεται ἡ καρδιὰ μου καὶ, σὰν τὸν Σφραντζή, αὐτὸ μὲ ἀναπαύει. · 21 Οκτώβριος στις 6:20 π.μ. * ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ · Αθηνών Σᾶς ευχαριστῶ γι αὐτό τοῦ Γεωργίου Σφραντζη ειναι θαυμάσιο, καί ἀφοῦ σᾶς ἀναπαύει ἐφαρμόστε το καί εἰς τό θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς σας τοποθετήσεως. Ἐμένα >ομως μέ ἀναπαύει περισσότερο ὁ 'Απόστολος Παῦλος, ὅταν μιλαέι γιά τήν 'Εκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ, ὡς στῦλο καί ἑδραίωμα τῆς Αληθείας, ἀλλά προηγουμένως ἐκεῖνο πού εἶπε ὁ Χριστός, τό "'επί ταύτη τη πέτρα (τῆς καλῆς Ὁμολογίας) οἰκοδομήσω μου τήν Ἐκκλησία". · 21 Οκτώβριος στις 10:45 π.μ. * ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ · Αθηνών Μέ ἀναπάυουν ἀκόμη ἐκεῖνα τά θαυμάσια πού ειπε ὁ ἅγιος Χρυσόστομος περί Ἐκκλησίας "πόσοι ἐπολέμησαν τήν Ἐκκλησίαν καί οἱ πολεμοῦντες ἀπώλοντο" "αὕτη δέ ὑπέρ τόν οὐρανόν ἀναβέβηκεν" καί τοῦ ἀγίου Μαξίμου περί Ἐκκλησίας καί Ὁμολογίας, ἀλλά μέ κάμνουν προσεκτικόν καί τά λόγια τοῦ ἁγίου Ισιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου περί τῆς "πεπτωκυίας Ἐκκλησίας". Ἰδού τί λέγει: «Μοιάζει ἡ ‘Εκκλησία μέ γυναῖκα πού ξέπεσε ἀπό τήν παλιά της μεγαλοπρέπεια καί διατηρεῖ μόνο τά σύμβολα. Ἔχει καί τίς θῆκες καί τά κιβώτιά της γεμάτα ἀπό κοσμήματα, ἀλλά ἔχασε τόν πλοῦτο, ὄχι ἀπό ἀμέλεια ‘Εκείνου πού τή στόλισε ἀπό τήν ἀρχή, ἀλλά ἀπό τήν κακία καί τήν ἀδιαφορία αὐτῶν (τῶν ἱερωμένων) πού μεταχειρίζονται τίς ὑποθέσεις της ὄχι ὅπως πρέπει». (Ἱσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου, ἐπιστολή ΥΗ΄). Νά γιατί προτιμῶ πηγαίνοντας πρός τήν Αγία Σοφία νά βαδίζω τόν "παλαιό δρόμο", ὅπως τόν ἐβάδιζε τόσα χρόνια καί ὁ Φραντζῆς. · 21 Οκτώβριος στις 10:53 π.μ. * ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ · Αθηνών Αν θέλετε μέ ἀναπαύει ἀκόμη καί τό τοῦ Ἀγίου Φωτίου τοῦ Μεγάλου, ὁ ὁποῖος πολλάκις περπάτησε αυτούς τούς δρόμους γιά τούς ὁποίους ομιλεῖ ὁ Σφραντζῆς καί πολλάκις ἐλειτοιύργησε στήν Ἁγία Σοφία, καί ὁ ὁποῖος λέγει: Ο Μέγας Φώτιος λέει: «Μία εστίν η του Χριστού Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ου πλείους ουδέ δύο. Συναγωγαί πονηρευομένων εισί τα παρά ταύτην συνέδρια και σύνοδος αθετούντων. Ούτω φρονούμεν οι αληθινοί Χριστιανοί, ούτω πιστεύομεν, ούτω κηρύττομεν». Πώς νά μέ ἀναπαύει τό σημερινό Πατριαρχεῖο, προσοχή δέν ὁμιλῶ γιά τό θεσμό, διότι ὡς θεσμός ειναι ἀπολύτως σεβαστό, πώς νά μέ ἀναπαύει τό σημερινό Πατριαρχεῖο, τό ὁποῖο ἀπό τό 1920 δέχεται οὐχί μίαν ἀλλά πολλάς Ἐκκλησίας, ἐρχόμενο ἔτσι σέ ἀντίθεση μέ τήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιολογία καί Ὁμολογία;

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 19400, ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ, Τ.Θ. 54, ΤΗΛ. 210 6020176, 210. 6021467 ΤΕΥΧΟΣ 175 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2007 ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΟΙ «ΠΕΝΤΕ» ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ ΕΜΗΝΥΣΑΝ ΔΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΩΣ «ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ»!!! «Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι» , λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2006 Σημείωσις: Ἐγένετο προφορικῶς ἐνώπιον τῆς πταισματοδίκου Ἀθηνῶν τοῦ ΙΓ΄ Τμήματος Ἀναστασοπούλου Δήμητρας καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, τήν 11 Ἀπριλίου 2006. ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) τήν 11 Ἀπριλίου 2006 (Ν.Η.) ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος καί τῆς Γραμματέως Παπαποστόλη Φιλίτσας, ὅπου ἐκλήθην διά προανακριτικήν ἐξέτασιν ἐπί τῆς Μηνύσεως τήν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται καί οἱ ὁπαδοί των διά τήν ὑπόθεσιν τοῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Λαρίσης. Ἡ μήνυσις ἐναντίον μας ἦτο γιά ἀπάτη, πλαστογραφία μετά χρήσεως, ἀπάτη ἐπί δικαστηρίω, ψευδεῖς ἀνωμοτί καταθέσεις, ψευδεῖς βεβαιώσεις σέ δημόσια ἔγγραφα κ.ο.κ. «Θεωρῶ ἀνυπόστατους καί ψευδεῖς τούς εἰς βάρος μου ἰσχυρισμούς. Ἐάν μελετηθοῦν καλῶς τά στοιχεῖα ἀπό τόν κ. Εἰσαγγελέα θά πρέπει νά στρέψει τήν ποινική δίωξη κατά τῶν μηνυτῶν. Ἐπί δέκα χρόνια ἀντιποιοῦνται καί τήν Ἐκκλησία καί τήν Σύνοδο. Δέν ὑπάρχει δικαστική πλάνη στήν ἀπόφαση τῶν δύο δικαστηρίων, Πρωτοδικεῖο καί Ἐφετεῖο. Τουναντίον ὑπάρχει πλάνη δογματικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς φύσεως στούς μηνυτές. Καταθέτω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δύο συγκεκριμένες μελέτες: Τοῦ Ἐλευθερίου Γκουτζίδη «Τί Κίνημα τῶν πέντε πρώην Μητροπολιτῶν κατά τῆς ’Εκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Γ.Ο.Χ. ὑπό τό φῶς τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας, τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων» καί τό ἡμέτερο «Οἱ πεπτωκότες τό 1995 πέντε πρώην Μητροπολῖτες». Οἱ δύο ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων εἶναι τεκμηριωμένες καί μέ Γνωμοδοτήσεις Καθηγητῶν Πανεπιστημίων, ὅπως Κονιδάρη, Παπαστάθη, Τρωϊάννου, καί μέ παλαιότερες ἀποφάσεις δικαστηρίων πού ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες καί οἱ ὁπαδοί των ἐν προκειμένω οἱ μηνυτές κινοῦνται στό χῶρο τῆς σχισματοαιρέσεως, ἑπομένως θεωρῶ προσβολή πρός τό δικαστήριο τήν ἐν λόγω μήνυση. Ἄλλωστε γιατί, ἐνῶ προσέφυγαν στόν Ἄρειο Πάγο, δέν περιμένουν τήν ἐτυμηγορία τοῦ Ἀρείου Πάγου; Πέραν αὐτῶν ἔχω νά τονίσω ὅτι στό θέμα τῆς συμπεριφορᾶς ἔναντι τῶν ἀποφάσεων διά τήν διατήρηση τοῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελιστρίας στήν Λάρισα, συνεχίζουν νά χρησιμοποιοῦν βάρβαρο τρόπο, ἀπειλές, ὅπως «οἱ ἐξελίξεις θά εἶναι ἀπρόβλεπτες ... καί νά νά μή τολμήσουμε νά πλησιάσουμε στό Ναό ... καί νά μή μπλέξουμε σέ νέες περιπέτειες», ὅπως γράφουν στήν Τοπική Ἐφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στίς 6.12.2005, δηλαδή λίγο μετά τήν ἔκδοση τῆς ‘Εφετειακῆς ἀποφάσεως. Εἶναι ψευδές ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτα τά ἄτομα πού ὑπέγραψαν. Ἦσαν ἐνορῖτες τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας καί πνευματικά παιδιά τοῦ Ἐφημερίου Ἱερομονάχου Ἀμφιλοχίου καί τό βεβαιῶ γιατί εἶμαι τώρα ὑπεύθυνος Ἐπίσκοπος τῆς περιοχῆς μετά τήν εἰς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ μακαριστοῦ Λαρίσης Παναρέτου. Καμμία ἀντίφαση δέν ὑπάρχει στούς ἰσχυρισμούς μας στά πρῶτα καί στά δεύτερα δικαστήρια, μέ τήν ἴδια μορφή παρουσιάζουμε πάντα τά γεγονότα. Γνωρίζω καλά τό θέμα τῆς δημιουργίας τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τοῦ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ. Ὁ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ δημιουργήθηκε διότι ὁ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ δέν μποροῦσε νά ἀνταποκριθῆ στίς μεγάλες ἀπαιτήσεις στήν ἐφαρμογή τῶν Ἐκκλησιαστικῶν σκοπῶν του. Τό ΙΦΣΚΑΕΕΓΟΧ ἱδρύσαμε μαζί μέ τούς πέντε μητροπολίτες καί νῦν μηνυτές, καθώς καί Κληρικούς καί μέχρι τό 1995 τόν ὑπερασπίζοντο. Τώρα ἄλλαξαν γιατί ὑπάρχει σκοπιμότης. Ἔφκιαξαν ἕνα νέο παράνομο ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ πού λειτουργεῖ ἀπό αὐτούς μετά τό σχίσμα πού προκάλεσαν (οἱ πέντε) ἔναντι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου καί τῆς Κανονικῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Ὁ Κανονικός ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ συνέχισε μετά τό σχίσμα τῶν πέντε ἀπό τούς ἐναπομείναντας εἰς τήν Ὁμολογίαν Ἀρχιερεῖς καί ἀπό τούς ὑπ’ αὐτῶν χειροτονηθέντας. Ἑπομένως ἀντιποιοῦνται καί τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Σέ ὅλα τά δικαστήρια παρουσιαστήκαμε μέ τόν ἴδιο τρόπο καί ὡς ἡ Κανονική Ἱερά Σύνοδος καί ὡς ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί ὡς ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ πού εἶναι νομικά πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας ΓΟΧ καί οὐδεμία παραπλάνηση τῶν δικαστηρίων ὑπῆρξε. Μέσα στό δεύτερο σχετικό πού κατέθεσα ἀναφέρεται καί ὅλο τό περιεχόμενο τῆς ἀποφασης 20348/96 τοῦ Μονομελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν πού ἀποδεικνύει ὅτι οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖτες δημιούργησαν τό 1995 σχίσμα κανονικῆς καί δογματικῆς φύσεως. Ἄν φθάσει ἡ ὑπόθεση στό ἀκροατήριο ἐπιφυλάσσομαι νά καταθέσω περισσότερα καί νά προτείνω καί μάρτυρες ὑπεράσπισης. Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 2007 Αὕτη ἐγένετο δι’ Ὑπομνήματος κατατεθέντος τήν 6.11.2007 ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη, ἔχει δέ ὡς κάτωθι: ΕΝΩΠΙΟΝ τοῦ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Διά τῆς Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος Κων/νας Χατζούλη) ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΠΑΡΟΧΗ ΕΞΗΓΗΣΕΩΝ τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόπξου Ἐκκλησίας Κηρύκου (κατά κόσμον Μηνᾶ Κοντογιάννη) κατοίκου Ἐπισκοπείου Ἱ.Ν. Ἁγίας Αἰκατερίνης Στρογγύλη Κορωπίου Ἀττικῆς 28ο χιλιόμετρο Λεωφ. Κορωπίου Μαρκοπούλου Τηλ. 210. 6020176 Ἐπί τῆς ἀπό 16/7/2007 Μηνύσεως τοῦ τέως Μητροπολίτου τῆς Ἐκκλησίας τῶν ΓΟΧ «Μεσσηνίας» κ. Γρηγορίου, καί τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐν σχίσματι «χειροτονηθέντων», «Θηβῶν» Χρυσοστόμου καί « Φθιώτιδος» Ἰγνατίου ἐπί δῆθεν ἀπάτη ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, διά τήν ὁποίαν ἐκλήθην ὑπό τῆς κ. Πταισματοδίκου Ἐλευσῖνος (Κλῆσις 8/10/07) νά παράσχω ἐξηγήσεις (Ἀριθμ. Δικογραφίας Δ07/3428) ἐπαγόμεθα τά κάτωθι: Ἀρνοῦμαι καθ’ ὁλοκληρίαν ὅλας τάς εἰς βάρος μου καταγγελίας τῶν ἀνωτέρω μηνυτῶν μου, ὅπως αὗται ἐκτίθενται εἰς τήν ὡς ἄνω μήνυσίν των, ὡς κατά πάντα ἀβασίμους, ἀναληθεῖς καί κακοβούλους καί ἐπιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου. Προσέτι δέ δηλώνω, καί καταγγέλλω, ὅτι ἀπάτη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἐπιχειροῦν οἱ μηνυταί μου, ἀφ’ ἑνός μέν διότι μέ χαρακτηρίζουν ἀναληθῶς καί συκοφαντικῶς ὡς «πολέμιον τοῦ δόγματος τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῆς προσκυνήσεως τῶν Ἰερῶν Εἰκόνων», ἐνῶ τό ἀληθές εἶναι ὅτι οἱ ἴδιοι, ὡς παντελῶς ἄμοιροι τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας κατέχονται ἀπό αἱρετικά φρονήματα φθάσαντες εἰς τό σημεῖον νά ἀναθεματίζουν ὀρθοδόξους Βυζαντινάς Εἰκόνας, τάς ὁποίας ἐθεσμοθέτησεν ἡ ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος καί τάς ὁποίας τιμᾶ ἡ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξία, ἐνῶ αὐθεντικάς Εἰκόνας τῆς Ὀρθοδοξίας θεσμοθετοῦν οἱ ἴδιοι τάς νεωτέρας ἀναγεννησιακάς δυτικάς, ἀφ’ ἑτέρου ἰσχυρίζονται ὅτι αἱ δύο Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ (τοῦ 1997 καί 1998) δῆθεν ἐγένοντο παρανόμως, ἐνῶ παρανόμως συνέστησαν οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται τό 1995 μετά τό σχίσμα των τόν ἰδικόν των ψευδοΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Μετά τό κατά τό 1995 σχίσμα τῶν ὑπό τῶν πρώην Μητροπολίτην «Μεσσηνίας» Γρηγόριον, χρέος τῶν ἐναπομεινάντων μελῶν τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ, ἦτο νά προβοῦν εἰς Τροποποιήσεις τοῦ Καταστατικοῦ, νά διαγράψουν ἐκείνους πού ἀκολούθησαν τό σχίσμα, ἀφοῦ πλέον ἀπεκόπησαν ἀπό τήν Ἐκκλησία ΓΟΧ Ἑλλάδος καί δέν ἦσαν πλέον Κανονικοί Ἱεράρχαι της, ἀλλά ἐκπεπτωκότες, ἐγγράψουν δέ ὠς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας τότε πέντε Ἀρχιερεῖς. Αἱ συγκεκριμέναι διαδικασίαι ἐγένοντο νομιμώτατα. Τά δύο μέλη τοῦ Κανονικοῦ καί νομίμου Δ.Σ., ἤτοι ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας καί ὁ Πειραιῶς Νικόλαος ἐκάλεσαν τό τρίτον μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τόν Ἀττικῆς Ματθαῖο εἰς συνεδρίασιν, μέ θέμα τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Ὁ Ἀττικῆς Ματθαῖος ὅμως δέν προσῆλθε, ὅπως δέν προσῆλθον καί οἱ ὑπόλοιποι τρεῖς, ὅταν τούς ἐκάλεσε τό Διοικητικόν Συμβούλιο, διά τήν Γενικήν Συνέλευσιν. Κατόπιν τούτου νομίμως συνεκρότησαν Γενικήν Συνέλευσιν καί διέγραψαν τούς ἐκπεπτωκότας καί σχισματικούς, ἐνῶ ἐνέγραψαν ὡς νέα μέλη τούς νεοχειροτονηθέντας Ἀρχιερεῖς, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἡμᾶς, τόν Μητροπολίτην Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κήρυκον (κατά κόσμον Μηνᾶν Κοντογιάννην), τόν ὁποῖον μέ τήν δευτέραν Τροποποίησιν (τοῦ 1989) ἡ Γενική Συνέλευσις μέ ὥρισεν Γραμματέα τοῦ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, τόν κ. Εἰσαγγελέα νά ἐξετάση μήπως οἱ ὡς ἄνω μηνυταί μου ἐπιχειροῦν πράγματι καί διά τῆς ἀνωτέρω μηνύσεώς των ἐναντίον μας «κακουργηματικήν ἀπάτην». Ληφθήτω δέ ὑπ’ ὄψιν ὅτι δέν γνωρίζομεν διά ποῖον δικαστήριον μᾶς μηνύουν, καί εἰς ποῖον δικαστήριον ἐπεχειρήσαμεν «ἀπάτην», δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡμεῖς δέν ἔχομεν καμμίαν ἀνάμειξιν μέ τήν δικαστικήν διαμάχην μεταξύ αὐτῶν καί τοῦ Ἱερομονάχου Δαμιανοῦ, ἀφοῦ πρόκειται περί ἰδικῆς των ἐσωτερικῆς ὑποθέσεως καί διαφορᾶς. Κύριε Εἰσαγγελεῦ, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού οἱ ἐν λόγω μηνυταί ἐχρησιμοποίησαν (πιθανόν παρασυρθέντες ὑπό τῆς Δικηγόρου των) αὐτόν τόν ἀπαράδεκτον τρόπον διά νά ὑπερασπιθοῦν τήν ἰδικήν των παρανομίαν, οἱ ὁποῖοι ἀπό τό 1995 ἀντιποιοῦνται πράγματι τόν ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ καί τήν Ἐκκλησίαν τῶν ΓΟΧ. Διά τοῦτο συνημμένως μέ τάς παρούσας ἐξηγήσεις καταθέτω καί τήν ἀπό 11 Ἀπριλίου 2006 Συμπληρωματικήν Κατάθεσίν μου ἐνώπιον τῆς Πταισματοδίκου Ἀθηνῶν Ἀναστασοπούλου Δήμητρας τοῦ 18ου Τμήματος, μέ τήν ὁποίαν ἔδωσα ἐξηγήσεις εἰς παρομοίαν ἀπόπειραν τῶν ἰδίων μηνυτῶν νά πλανήσουν τό Δικαστήριον καί νά μᾶς ἀποδώσουν κακοβούλως τήν ψευδῆ κατηγορίαν ὅτι ἡμεῖς ἐπεχειρήσαμεν νά ἀπατήσωμεν τό δικαστήριον. Ὁ μηνυόμενος καί παρέχων ἐνώπιόν σας ἐξηγήσεις Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Κήρυκος (κατά κόσμον Μηνᾶς Κοντογιάννης) Παραθέτομεν πρός ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν καί τήν ὐπ’ ἀριθμ. 461/16.12.2007 ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου πρός τόν φερόμενον ὡς «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» Χρυσόστομον, προερχόμενον ἀπό τούς «πέντε σχισμτοαιρετικούς Ἐπισκόπους. Α.Π. 461 Ἐν τῶ Ἐπισκοπείῳ τῆ 16.12.2007(π.ἡ.) Πρός τόν «Μητροπολίτην Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομον Τζανῆν Ι.Ν. Ἁγ. Ταξιαρχῶν. Κολωνάκι Τ.Κ. 32200 Θῆβαι Ἀγαπητέ μοι π. Χρυσόστομε. Εἴθε ὁ Κύριος νά μᾶς εὐσπλαγχνισθῆ καί μᾶς δώση μετάνοιαν, ἀφοῦ ἡμεῖς εἰλικρινῶς ταπεινωθῶμεν καί ζητήσωμεν τό ἔλεος καί τόν φωτισμόν του. Ἐλάβομεν τό πολυτελέστατον περιοδικόν σας «ΘΗΒΑΙΚΗ ΦΩΝΗ» (Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 2007) καί εἴδομεν ἐν αὐτῶ τό ἀκροτελεύτειον ἄρθρον σας ὑπό τόν τίτλον «ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ» ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΝ», τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀπάντησίν σας εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 451/10/23.10.07 «ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ – ΠΡΟΤΑΣΙΝ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΝ ΔΙΑ ΚΟΙΝΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ», ἐπί τό ἀκριβέστερον δέ ἀποτελεῖ ἔνστασιν – διαφωνίαν σας ἐπί τῶν ὑπ’ ἀριθμ. 8 καί 9 παραγράφων τῆς συνημμένως αὐτῶ ἐπαναποσταλείσης «ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ». Ἐκ τοῦ ὅλου κειμένου καί τῶν συνημμένων αὐτῶ ἐθεωρήσατε «ἐπιβεβλημένον καθῆκόν σας» νά ζητήσετε νά σᾶς ἀπαντήσω, διατί εἰς τήν ἐν λόγῳ Ὁμολογίαν, χαρακτηρίζονται καί ἀντιμετωπίζονται ὡς σχισματοαιαρετικοί οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται. Ἐπ’ αὐτοῦ Σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι θά σᾶς δοθῆ πλήρως ἠτιολογημένη ἀπάντησις μέ τήν προϋπόθεσιν ὅτι θά τήν δημοσιεύσετε εἰς τό περιοδικόν σας διατυπώνοντες ἐννοεῖται καί τάς κρίσεις σας ἐπ’ αὐτῆς καί ἐπισημειώνοντες ὅ, τι θά ἐκρίνατε ὡς ὠφέλιμον κατά Θεόν. Ἐπί τοῦ παρόντος ὅμως σᾶς ἀποστέλλομεν τήν σχετικήν μελέτην – γνωμοδότησιν τοῦ ἐλλογιμωτάτου θεολόγου Καθηγητοῦ καί πολυτίμου συνεργάτου είς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 1970, κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999), τό ὁποῖον παρακαλοῦμε νά τό μελετήσετε ἐπισταμένως καί κατόπιν ἐπανέρχεσθε ἀναλόγως, ἄν παραμείνη ἡ ἀπορία σας. Ἀς προσφέρωμεν καί ἡμεῖς ὡς δῶρον τῶ δι’ ἡμᾶς Νηπιάσαντι Ἰησοῦ Χριστῶ αὐτήν τήν σημαντικήν διακονίαν. Μέ ἀγάπην Χριστοῦ + ¨Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ἐνημερώνομεν, ὅτι πράγματι ἤδη ἤρξατο ἀναδημοσιευόμενον, εἰς συνεχείας, εἰς τό ἐπίσημον δημοσιογραφικόν Ὄργανον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ἤτοι εἰς τό περιοδικόν «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ», ἡ μελέτη – γνωμοδότησις, τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, περί τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν, ὑπό τόν τίτλον: «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ» (Ἀθῆναι 1999). Ἐκεῖ δύναται ὁ ἀγαπητός ἀναγνώστης νά εὕρη τήν ἀπάντησιν εἰς τό ἐρώτημα, τό ὁποῖον θέτει ὁ «Μητροπολίτης Θηβῶν καί Λεβαδείας» κ. Χρυσόστομος, διατί χαρακτηρίζομεν τούς «πέντε» σχισματοαιρετικούς καί διατί τούς ἀντιμετωπίζομεν οὕτω. Ὅσον ἀφορᾶ τό ἕτερον ἐρώτημα τινῶν ὀρθοδόξων, ἄν δύνανται νά ἐκκλησιάζωνται εἰς τούς Ναούς, τάς ὁποίους κατέλαβον οἱ «ΠΕΝΤΕ» καί κατόπιν οἱ χειρότεροι τῶν πέντε ἀποδειχθέντες βλάσφημοι κατά τῆς ‘Αποστολικῆς Διαδοχῆς καί αἱρετικοί ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΙ, ἀπαντῶμεν ΟΧΙ καί τοῦτο σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, ἡ ὁποία εἶναι καί διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων Πατέρων: «Τό γάρ κοινωνεῖν παρά αἱρετικοῦ ἤ προφανοῦς διαβεβλημένου κατά τόν βίον, ἀλλοτριοῖ Θεοῦ, καί προσοικειοῖ τῶ διαβόλω». Ἐπίσης οὔτε καί νά μεταλαμβάνει τις παρά αἱρετικοῦ καί διαβεβλημένου δημοσίως Κληρικοῦ, ἀλλά οὔτε καί παρά τῶν κοινωνούντων αὐτοῖς. Λέγει πάλιν ὁ ὁμολογητής ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: «Ἐκ παντός ἱερέως ἀδιαβλήτου μεταλαμβάνομεν. Διά τοῦτο δέ ἐκ τοῦ Ἰωσήφ οὐ μεταλαμβάνομεν, ὡς διαβεβλημένου αὐτοῦ δημοσία. Διαβεβλημένοι δ’ ἄν εἶεν πάντως καί οἱ τούτω συλλειτουργοῦντες». ‘Επίσης ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀπαντῶν εἰς τήν ἐρώτησιν: «Περί τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων τῶν κοινωνησάντων τῆ αἱρέσει καί κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν, εἰ χρή ἐν αὐταῖς εἰσιέναι χάριν εὐχῆς καί ψαλμωδίας», ἐπεξηγεῖ καί τό διατί δέν πρέπει νά εἰσερχὠμεθα εἰς τούς ναούς τῶν σχισματοαιρετικῶν διά προσευχήν καί ψαλμωδίαν: «Οὐ χρή τό καθόλου εἰς τάς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατά τούς εἰρημένους τρόπους ἐπειδή γέγραπται. Ἰδού ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γάρ τῶ εἰσαχθῆναι τήν αἵρεσιν, ἀπέπτη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατά τήν φωνήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Καί κοινός οἶκος ὁ τοιόσδε χρηματίζει ναός. Καί οὐ μή εἰσέλθω, φησίν, εἰς Ἐκκλησίαν πονηρευομένων. Καί ὁ Ἀπόστολος. Τίς συγκατάθεσις γάρ Θεοῦ μετά εἰδώλων;». Οἱ ἅγιοι Πατέρες εἶναι οἱ μόνοι ἀσφαλεῖς ὁδοδεῖκτες πρός τήν ἀλήθειαν. Αὐτούς ἀς ἀκούωμεν πάντοτε καί ὄχι τούς συγχρόνους ψευδοπαλαιοημερολογίτας καί νεοημερολογίτας οἰκουμενιστάς. Ἄς τούς ἀκούωμεν, διότι αὐτοί διδάσκουν τήν πραγματικήν ἀλήθειαν: «Γνώσεσθε τήν Ἀλήθειαν καί ἡ Ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς».

ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΥΤΗΝ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΨΕΥΔΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ

Η ΑΠΟ 2/15.3.2004 ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒ/ΤΟΝ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΜΕΣΣΙΑΚΑΡΗΝ Παρατίθεται καί σχετική ᾿Ανοικτή ἐπιστολή τοῦ θεολόγου κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη πρός τόν ψευδοαρχιεπίσκοπον Νικόλαον. ῾Ο κ. Γκουτζίδης μετά λόγου γνώσεως καί εὐθύνης ὡς θεολόγος καί κυρίως ὡς μέλος τοῦ σώματος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἀπευθύνεται εἰς τόν Σεβ/τον κ. Νικόλαον καί τοῦ λέγει τά ἑξῆς: ᾿Εν ᾿Αθήναις τῆ 2/15.3.04 ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΧΡ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ Θεολόγου Καθηγητοῦ Παιωνίου 42, 104 40 Πρός τόν Σεβασμιώτατον κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην (῾Οδός Σαμψοῦντος 54, 18451 Νίκαια Πειραιῶς) Σεβασμιώτατε κ. Νικόλαε, διά τῆς παρούσης ἀνοικτῆς ἐπιστολῆς μου, καί ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ πιστοῦ μέλους τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, καθώς καί τοῦ ἱδρυτικοῦ μέλους τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν (ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ), ἀλλά καί τοῦ ἐπί τρεῖς συναπτάς δεκαετίας θεολογικοῦ Συμβούλου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἐργάτου εἰς τόν ῾Ιερόν τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγῶνα, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν και καθῆκον νά σᾶς ἀπευθύνω, τα κάτωθι, μέ ἀφορμήν τήν ἀπό τοῦ παρελθόντος ἔτους πορείαν σας, ἐσχάτως δέ καί διά τήν κατάληψιν τοῦ ἐνοριακοῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως. Α' Γνωριζόμεθα προσωπικῶς ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1960, ἀφοῦ ἐπί τι διάστημα συγκατοικήσαμεν εἰς ἐκεῖνο τό ἐν Περιστερίῳ ὑποτυπῶδες Οἰκοτροφεῖον, ἀλλά καί εἰς τήν συνέχειαν εἴχομεν στενήν ἐπικοινωνίαν καί συνεργασίαν, σεῖς μέν ὡς ῾Ιερεύς, κατόπιν δέ καί ὡς ᾿Επίσκοπος, ἡ δέ ἐλαχιστότης μου ὑπό τάς ἀνωτέρω προαναφερθείσας ἰδιότητας. Κατά τήν μακροχρόνιον ἐπικοινωνίαν μας καί συνεργασίαν ἐν τῷ κοινῷ ἀγῶνι, ἕκαστος ἀπό τῆς θέσεώς του καί πάντως ἀμφότεροι ὡς μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀμοιβαίως (;) ἠνέχθημεν καί ἐκαλύψαμεν ὁ εἷς τάς ἀδυναμίας καί ἀτελείας τοῦ ἄλλου, κατά τό τοῦ Κυρίου "ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετε", ἐνῶ προσεπαθήσαμεν καί ἐκαλλιεργήσαμεν ποικιλοτρόπως τήν ἀγωνιστικότητα, ἀλλά καί τήν ἀγάπην καί τήν εἰρήνην καί τήν ἑνότητα ἐπεδιώξαμεν. Τό 1971, πιστεύω, ὅτι ἐτηρήσατε καλήν στάσιν ἔναντι τοῦ θέματος τῆς λεγομένης "χειροθεσίας", κατ᾿ ἐκείνην δέ τήν ἐπίσημον συνεδρίαν τῆς 18.10.1971 κατηλέγξατε τόν ἀποθανόντα Καλλιόπιον Γιαννακουλόπουλον, ὁ ὁποῖος λάθρᾳ, διά τοῦ τότε Κορινθίας Καλλίστου, εἰσεχώρησεν ὡς ἐγκάθετος τῶν Φλωρινικῶν, εἰς τόν χῶρον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. Καί κατόπιν, ὅμως, καί μέχρι τό 1974, ὅσον καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ἐπίσης ἐτηρήσατε ὀρθόδοξον στάσιν, τόσον διά τό θέμα τῆς ἑνώσεως μετά τῆς Ρωσικῆς Συνόδου τῆς Διασπορᾶς, ὅσον καί διά τήν λεγομένην "χειροθεσίαν". Δηλαδή, διετυπώσατε τάς ἐπιφυλάξεις σας, κατά πόσον ἐκείνη ἡ ἕνωσις εἶχε γίνει Κανονικῶς καί ᾿Ορθοδόξως, καί ἰδιαιτέρως πῶς οἰκονομήθη καί πῶς ἔγινε δεκτή καί ἡ λεγομένη "χειροθεσία". ᾿Ενθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ἦλθεν εἰς φῶς ἡ κατ᾿ ἀρχάς ἀποκρυβεῖσα ὑπό τῆς ᾿Εξαρχίας ἀντιφατική καί βλάσφημος ᾿Απόφασις τῶν Ρώσων, ἀντεδράσατε σθεναρῶς, καί ἐπιέσατε τούς ᾿Αρχιερεῖς νά ζητήσουν ἐξηγήσεις ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς. ῎Ετσι προέκυψαν προφορικαί καί γραπταί δηλώσεις, ὡς καί ἐκείνη ἡ ἀπό 30.9.74 τοῦ τότε Μητροπολίτου Φιλαρέτου (τοῦ Προέδρου τῆς Ρωσικῆς Συνόδου τῆς Διασπορᾶς), μέ τήν ὁποία διεβεβαίωνε, ὅτι ἡ λεγομένη "χειροθεσία" ἦτο μία οὐχί οὐσιώδης, ἀλλά ἀπολύτως ἐξωτερική τυπική πράξις, ἡ ὁποία δέν ἔθιγε τάς χειροτονίας, οὔτε τοῦ 1935, οὔτε τοῦ 1948. Μέ τάς ἐνεργείας ἐκείνας, οὐσίᾳ ἠκυρώνετο καί ἠχρηστεύετο καί ἡ μηδέποτε ἀναγνωρισθεῖσα ἤ ἐφαρμοσθεῖσα ἀντιφατική καί ἀνόητος σχετική πρᾶξις τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία τῆς ἐπεβλήθη ἀπό τό τότε γνωστό παρασυνοδικό Φλωρινοαμερικάνικο παρασκήνιο. Δέν μπορῶ, λοιπόν, νά μήν ὁμολογήσω, ὅτι μέχρις ἐδῶ, ἐπεδείξατε πραγματικόν ζῆλον καθώς καί ὡς μέλος τῆς ᾿Εξαρχίας, ἡ ὁποία μετέβη εἰς τήν ᾿Αμερικήν διά νά ἐλέγξητε κατά πόσον ἡ Σύνοδος τῶν Ρώσων τῆς διασπορᾶς ἀπεδέχθη καί ἐτήρει τήν ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί τί ἦτο αὕτη ἡ λεγομένη "χειροθεσία" κλπ. Παρά ταῦτα, ὁ τότε Κορινθίας Κάλλιστος, μετά τινα ἔτη ὑπαναχωρήσας, ἀπεδέχθη τήν λεγομένην "χειροθεσίαν" ὡς ἐπί σχισματικοῦ, διό τό 1977 ὡς βλάσφημος καθηρέθη. Τήν ἐν λόγῳ ἱστορικήν ἀπόφασιν τῆς Καθαιρέσεως τοῦ Καλλίστου ὑπεγράψατε ὡς Συνοδικός ᾿Αρχιερεύς καί ἐσεῖς, ὅπως προηγουμένως εἴχατε ὑπογράψει καί τήν διακοπήν τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς κοινωνίας μετά τῆς Ρωσικῆς Συνόδου. ῾Επομένως ἡ καθαιρετική πρᾶξις, κατά τοῦ ἐπιόρκου καί πεπτωκότος τότε Κορινθίας Καλλίστου, ἐγένετο διότι ὑπαναχωρήσας, ἀνήρεσεν τήν πρώτην ἐν ὠμοφορίῳ καί ἐπιτραχηλίῳ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΔΗΛΩΣΙΝ ὡς μέλος τῆς ᾿Εξαρχίας τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1971, καταστάς βλάσφημος κατά τε τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς. * Τήν ἰδίαν ὅμως ἀκριβῶς περίοδον σᾶς εἶχε μηνύσει εἰς τά Ποινικά Δικαστήρια ὁ τότε νεοημερολογίτης ᾿Επίσκοπος Πειραιῶς Χρυσόστομος Ταβλαδουράκης, μέ τήν κατηγορίαν ὅτι "ἀντιποιεῖσθε λειτούργημα ᾿Ορθοδόξου καί Κανονικοῦ ᾿Επισκόπου. Κατ᾿ αὐτόν, ὡς "παλαιοημερολογίτης" καί ἕλκων τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί τοῦ 1948, ἀλλά καί ὡς "σχισματικός" διότι ἀνήκετε εἰς τό "παλαιοημερολογιτικόν σχίσμα τό ὁποῖον ἐδημιούργησε τό 1937 ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος", εἴχατε (πάντα κατ᾿ αὐτόν) ἄκυρον τήν ᾿Αρχιερωσύνην. Διά τόν λόγον αὐτόν ἐζήτει ἀπό τό δικαστήριον τήν ποινικήν δίωξίν σας, καί τήν κατάργησίν σας. Τότε, δημοσίως, ἀλλά καί προσωπικῶς, μᾶς διεβεβαιώνατε, ὅτι ἀνακρινόμενος ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν ὡμολογήσατε ὅτι εἶσθε ᾿Επίσκοπος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ἔχετε ἔγκυρον καί πλήρη τήν χειροτονίαν, διαδοχικῶς ἐκ τῶν Κανονικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948. Μάλιστα ἐσεμνύνεσθε καί ὅτι εἷς ἐκ τῶν ᾿Εφετῶν (ἤ Εἰσαγγελέων) ἐσηκώθη καί σᾶς συνεχάρη διά τήν ὁμολογίαν σας αὐτήν, καί ὅτι τελικά ἡ ὑπόθεσίς σας δέν ἔφθασε κἄν εἰς τό ἀκροατήριο, ἀλλά ἀπηλλάγητε τῆς διώξεως διά Βουλεύματος. ῎Ετσι ἐπί ἔτη ἐπανηγυρίζατε καί ἐκαυχᾶσθε διά νίκην ἐξαισίαν καί πρωτοφανῆ, τήν ὁποίαν τότε δέν εἴχομεν λόγον νά ἀμφισβητήσωμεν. Πάντως μέχρι τό ἔτος 1998, ἠγνοούσαμε τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν σας Βούλευμα τοῦ Πλημμελειοδικείου Πειραιῶς, μόλις δέ καί ὅλως τυχαίως κατά τό ὡς ἄνω ἔτος, εἴδομεν τοῦτο δημοσιευμένον εἰς τόν 11ον Τόμον τῶν "Πατρίων", τά ὁποῖα ἐξέδιδεν ὁ ἀποθανών Καλλιόπιος Γιαννακουλόπουλος, ὁπότε κυριολεκτικά ἐπαγώσαμεν. ᾿Εξεπλάγημεν διότι εἴδομεν ὅτι τό Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς σᾶς ἀνεγνώρισεν, ὡς "Κανονικόν καί ἔγκυρον" ᾿Επίσκοπον καί σᾶς ἠθώωσεν "δυνάμει καί ἐνεργείᾳ" τῆς "χειροθεσίας" τοῦ 1971. Κατά τό ἀθωωτικόν σας Βούλευμα, αὕτη σᾶς ἐγένετο ὡς ἐπί σχισματικοῦ, διότι, ὅπως ἀνωτέρω ἤδη ἐσημειώσαμεν, "ἀπό τό 1937 ἀνήκατε εἰς μίαν β' ἐκκλησίαν πού ἵδρυσε ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος, ἀποκοπείς τότε ἀπό τήν Σύνοδον τοῦ πρώην Φλωρίνης"! Αἱ "ἄνομοι", ὡς παρά σχισματικῶν, χειροτονίαι τοῦ 1935 καί 1948, καί ἑπομένως καί ἡ ἰδική σας ἐν ἔτει 1973 "ἀπεκατεστάθησαν ὡς μυστήριον διά τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971"!. Αὐτό λοιπόν τό ΑΚΡΩΣ ΨΕΥΔΕΣ, ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΟΝ καί κυρίως ΑΚΡΩΣ ΒΛΑΣΦΗΜΟΝ "Βούλευμα", ἐν ἐπιγνώσει σας τό ἐδέχθητε καί δέν τό παρουσιάσατε ποτέ, οὔτε καί τό 1981 εἰς τήν μεγάλην ἐκείνην Σύνοδον, εἰς τήν ὁποίαν συμμετεῖχεν καί ὁ ᾿Επίσκοπος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, καί ἡ ὁποία εἶχεν αὐτό ἀκριβῶς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας", ἀπεφάνθη δέ ἐκφράσασα τήν καθολικήν συνείδησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅτι τόσον ἡ ᾿Εξαρχία ἐν ᾿Αμερικῇ, ὅσον καί ἐν ῾Ελλάδι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ὁ ῾Ιερός Κλῆρος καί ὁ πιστός λαός, δέν ἐδέχθημεν ποτέ τήν λεγομένην "χειροθεσίαν", εἰ μή μόνον ὡς ἐξωτερικήν τυπικήν πράξιν καί δή ὡς "συγχωρητικήν εὐχήν", καί τοῦτο ἐννοεῖται, ὑπό τάς γνωστάς προϋποθέσεις καἰ ὅρους. ᾿Ανεφέρθην εἰς αὐτήν τήν μεγάλην Σύνοδον τοῦ 1981, διότι ἐν κατακλεῖδι εἰσηγήσεώς σας, τήν ὁποίαν ἀνεγνώσατε κατ᾿ αὐτήν, ἐγράφατε τά ἑξῆς: "Σεβασμιώτατοι. ῎Ας προσέξωμεν καί τό ᾿Αθωωτικόν βούλευμα τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς και Νήσων Νικολάου, στηριζόμενον εἰς τήν (χειροθ) ἀναγνώρισιν τῆς Ρωσικῆς Εκκλησίας μέ τήν χειροθεσίαν". Προηγουμένως εἰς τήν εισήγησίν σας ἐπί τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948 καταλήγων ἐτονίζατε ὅτι: "τό κῦρος αὐτῶν ἀνεγνώρισεν καί ἡ Ρωσική Σύνοδος ὑπό τόν Μητροπολίτη Φιλάρετο" , παρεπέμπετε δέ εἰς τήν ἀπό 30-9-1974 ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Φιλαρέτου. Κατόπιν, ὅμως, προφανῶς παρεμβάσεως τοῦ τότε ᾿Αττικῆς Ματθαίου, ἀπεσιωπήσατε και διεγράψατε ἐκ τοῦ κειμένου σας τήν ἀνωτέρω, ὡς ἐν ἐπιλόγῳ ἤ ὑποσημειώσει παράγραφον καί δέν ἐφέρατε τό θέμα τοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ σας Βουλεύματος εἰς ἐκείνην τήν μεγάλην εἰδικήν Σύνοδον. ᾿Απεσιωπήσατε, λοιπόν, τό φλέγον τοῦτο θέμα, διότι ὁ τότε ᾿Αττικῆς Ματθαῖος, σᾶς ἔπεισε νά μήν ἐμφανίσετε καί πάλιν αὐτό τό "᾿Αθωωτικόν σας Βούλευμα", καί νά μήν ἀντιμετωπισθῇ ὀρθοδόξως, διότι "σᾶς χρειάζεται γιά τά δικαστήρια", ἐνῶ καί ἐκείνου τοῦ ἐχρειάζετο καί διά τήν εὐρυτέραν "ἀναγνώρισιν" καί ὑπαγωγήν μας, τότε μέν εἰς τό Πατριαρχεῖον ῾Ιεροσολύμων, σήμερον δέ διά τήν "ἕνωσιν" εἰς τό "νέο Παλαιοημερολογιτικό σχῆμα" καί εἰς τά πλαίσια τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ καί Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Καί ὁ μέν Ματθαῖος τό 1995 κατήντησε σχισματοαιρετικός καί ὡς τοιοῦτος εἶχε τό γνωστόν τέλος, ἀποθανών καί ταφείς, σεῖς διατί ξεπερνᾶτε καί αὐτόν εἰς τήν προδοσίαν; Πιστεύω ὅτι τό σημερινό σας κατάντημα, ὡς ψευδοαρχιεπισκόπου, εἶναι συνέπεια αὐτῆς τῆς βλασφημίας σας κατά τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί πρωτίστως κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς, ἡ ὁποία βλασφημία σᾶς καταργεῖ ὄχι μόνον ὡς ᾿Επίσκοπον, ἀλλά καί ὡς μέλος τῆς ᾿Εκκλησίας. ῾Επομένως τό 1976, ὅταν ὑπεγράφατε τήν καθαίρεσιν τοῦ Καλλίστου, διότι ἐδέχετο τήν διά χειροθεσίας ἀποκατάστασίν του, Σεῖς πολύ χειρότερα εἴχατε ἀρνηθεῖ καί τήν Γνησίαν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, (διότι διά τοῦ Βουλεύματος ἐδέχθητε καί ὁμολογεῖτε μίαν "δευτέραν ἐκκλησίαν", πού ἵδρυσε ὁ Βρεσθένης τό 1937, ἀποσχισθείς ἀπό τόν Φλωρίνης κλπ), κατέστητε δέ κανονικός καί ἔγκυρος ᾿Αρχιερεύς κατόπιν τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971. Δηλαδή πλήρης ἄρνησις, καθύβρισις καί βλασφημία καί κατά τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς! Προσοχή Σεβασμιώτατε, δι᾿ αὐτήν τήν ἀθώωσίν σας ἐδώσατε αὐτά τά "ἀνταλλάγματα", διά τοῦτο ἠτιολογημένα μᾶς καταλαμβάνει φρίκη; Β' ᾿Επιπροσθέτως, καί λόγῳ τῆς στάσεώς σας ἔναντι καί τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν, οἱ ὁποῖοι σᾶς καθήρεσαν καί σᾶς ἀνεθεμάτισαν, τόσον σεῖς προσωπικῶς, ὅσον καί οἱ ὁμόφρονές σας καί συνοδοιπόροι σας, εἰς οὐδεμίαν, ὡς ὠφείλατε, Κανονικήν καί ὀρθόδοξον ἐνέργειαν προέβητε, μόλις ὡς ἁπλοῦς καλογέρους, καί ὡς ἐκ τούτου ὄχι ὡς ὀρθοδόξους, δυνάμεθα νά σᾶς θεωροῦμε. Προσοχή! Περιπτωσιακαί καί σκόπιμοι παραπλανητικαί "ὁμολογίαι", δέν σᾶς καλύπτουν, ἀλλά σᾶς ἀποκαλύπτουν καί ὡς ἐπιχειροῦντας νά ἐξαπατήσετε τούς πιστούς. ῎Αν ἐν προκειμένῳ δέν ἐδέχθητε καί δέν δέχεσθε αὐτό τό Βούλευμα, τότε διά νά ἀποδειχθῇ ὁ ἰσχυρισμός σας ὡς ἀληθής καί διασκεδασθῇ ἡ μέχρι σήμερον ἀπόκρυψις καί ἄρνησις νά ἀντιμετωπισθῇ ἐπισήμως τοῦτο, ἀπαιτεῖται να ἔλθη τοῦτο κανονικῶς εἰς τήν Ιεράν Σύνοδον, νά ἀποφανθῆ μέ εἰδικήν ἐπίσημον Συνοδικήν ΠΡΑΞΙΝ, ἡ ὁποία ἁρμοδίως θά κοινοποιηθῇ ὅπου δεῖ καί θά δημοσιευθῇ. Παραλλήλως πρέπει νά ἐπιδειχθῇ συνέπεια καί ἐπί ὅλων τῶν περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐμμέσως ἤ ἀμέσως καθάπτονται καί θίγουν τήν ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν. Μέχρι σήμερον ὅμως αὐτό τό βλάσφημον Βούλευμα δέν τό ἀπεκρύψατε μόνον, ἀλλά καί ἐξεμάνητε κατά παντός ὅστις τό ἐστιγμάτισε. Προκειμένου δέ νά μήν θιγῇ τοῦτο, διεσαλεύθησαν καί ἡ Κανονική τάξις καί ὁ Συνοδικός θεσμός, ἀλλά καί σκευωρίαι καί σκάνδαλα οὐχί τυχαῖα, προκαλέσατε, ἀκριβῶς διά νά μήν ἀντιμετωπισθῇ Κανονικῶς, ᾿Ορθοδόξως καί ῾Ομολογιακῶς ἡ ἐσχάτη αὐτή βλασφημία. Καθ᾿ ἡμᾶς, αὐτός εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον δέν ἀντιμετωπίσθησαν καί οἱ "πέντε" σχισματοαιρετικοί, μέ ὅ,τι συνεπάγεται αὐτό, οὔτε προωθήθη ὁ "Θεολογικός Διάλογος", οὔτε ἡ ᾿Ορθόδοξος ῾Ιεραποστολή, ἀλλά καί συνεχίζεται ἡ φίμωσις τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς μαρτυρίας, ἐνῶ συνωμοτικῶς, ληστρικῶς καί ἐν ἑνί λόγῳ μεσαιωνικῶς ΣΚΕΥΩΡΕΙΤΕ καί διαπράττετε ἀδικίας, ἀπό δέ τήν 5.2.03 κατηντήσατε πράγματι ὁμαδικῶς "ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΕΣΤΟΣ ΕΝ ΤΟΠΩ ΑΓΙΩ". "Σεβασμιώτατε", κατά τήν ἐμήν ταπεινήν ἄποψιν, ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς ἐδέχθητε τό 54/76 Βούλευμα, ἐξεπέσατε, αὑτοκατηργήθητε, ἐσκοτίσθητε καί ἐπ᾿ ἀληθείᾳ οὔτε ῾Ομολογίαν, οὔτε ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν ἔχετε, οὔτε Κανονικήν Τάξιν τηρεῖτε, οὔτε τόν Συνοδικόν θεσμόν σέβεσθε, οὔτε τά θέματα ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς ἱεραρχεῖτε, ἀλλά μόνον σκευωρεῖτε, καί ὡς ματαιόφρων ἀνόμως καἰ οὐχί διά τῆς θύρας ἀνερριχήθητε καί εἰς τόν "᾿Αρχιεπισκοπικόν θρόνον" καί βίᾳ καταλαμβάνετε Ναούς διά νά στερήσετε αὐτούς ἀπό τούς ᾿Ορθοδόξους ῾Ιερεῖς καί ᾿Επισκόπους, καί ἐν ἑνί λόγῳ ἀπό τό πιστόν πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν δέν εἶναι δυνατόν νά θεωρῆσθε ὡς ᾿Ορθόδοξος ᾿Αρχιερεύς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἀλλά ὡς ΠΕΠΤΩΚΩΣ, χείρων τοῦ Καλλίστου, καί πλέον ὁποιαδήποτε ἐναντίον σας ᾿Εκκλησιαστική Πράξις θά ἔχῃ ἀποκλειστικῶς ΔΙΑΠΙΣΤΩΤΙΚΟΝ χαρακτῆρα καί τοῦτο διά καθαρά ὁμολογιακούς καί Ποιμαντικούς λόγους. Διά νά μή μακρυγορήσω, δέν θά ἀναφερθῶ εἰς ἄλλα καίρια θέματα, τά ὁποῖα σᾶς ἀφοροῦν, οὔτε εἰς τάς ΨΕΥΔΕΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ, τάς ὁποίας ὑπεχρεώσατε τρίτους νά ὑποβάλουν ἐναντίον μου, ἀλλά καί ἐναντίον ἄλλων.. . Δέν θά ἀναφερθῶ ἐπίσης οὔτε εἰς τάς ἐν ἔτει 1998 ψευδεῖς κατηγορίας σας, συκοφαντίας, ἀπειλάς καί ἐκβιασμούς κατά τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, οὔτε εἰς τάς πληθωρικάς κακοδοξίας σας, οὔτε εἰς τάς διαστροφικάς πεπλανημένας καί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ σας, τόσον κατά Φεβρουάριον τοῦ 2002, ὅσον καί κατά ᾿Απρίλιον 2003, διά τάς ὁποίας καί μόνον, (ἄν δέν τάς ἀνακαλέσητε) ἐκπίπτετε διά δευτέραν φοράν, διότι ὡς κατεργασάμενος τό ψεῦδος κατέστητε συνεργός τοῦ πονηροῦ. ῞Οσον ἀφορᾶ τά κακόδοξα φρονήματά σας, ὅπως προεσημείωσα, ἤδη ἐκκρεμμοῦν σαφεῖς καί ρηταί ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΙ, ἡ ἐλαχιστότης μου δέ ἤδη προέβην εἰς δημοσίαν τοιαύτην, διότι ὄχι μόνον Σεῖς, ἀλλά καί ἡ ὁμάδα σας, ἀποτελεῖτε τόν ἄμεσον κίνδυνον διά τό πιστόν λεῖμμα τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. ῾Υπ᾿ αὐτάς τάς ἀρνητικάς προϋποθέσεις καί αἰτίας ἑρμηνεύεται καί κατανοεῖται καί ἡ συμμετοχή σας καί σύμπραξίς σας εἰς πολλάς σκευωρίας καί κυρίως εἰς τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν περί παραιτήσεως τοῦ Μακ. ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου ὑπέρ τῆς "Σεβασμιότητός" σας, μέ ἀντάλλαγμα νά διώξητε τόν Μητροπολίτην κ. Κήρυκον ἀπό τήν ᾿Ενορίαν του, δηλαδή νά τοῦ τήν ἁρπάσετε, καθώς καί τήν ἐνορίαν τῆς ῾Αγίας Τριάδος ἀπό τόν π. Θωμᾶ. ῾Η συναλλαγή πρωτίστως προέβλεπε, τουλάχιστον δύο "ἐπισκοπικάς χειροτονίας", ἐκ τοῦ περιβάλλοντος τοῦ Μακαριωτάτου, τάς ὁποίας ὅμως ἀποφεύγετε καί δι᾿ ἄλλους λόγους, ἀλλά καί διά νά "διαψεύσετε" τήν ἀδιάψευστον συναλλαγήν σας, ἡ ὁποία ἦτο προσυμπεφωνημένη, τήν ἀπεκάλυψεν δέ πρῶτος αὐθωρεί, τήν 5.2.03, διά τῆς περί παραιτήσεώς του ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας. Σημειωθήτω ὅτι σκοπός τοῦ παρόντος ἐγγράφου, ὅπως καί ἐν ἀρχῇ εἶπον ἦτο νά κατανοήσετε ὅτι πρέπει νά σταματήσετε τήν κατάληψιν τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ τῆς ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως (῾Ιπποκράτους 25), νά ἀπομακρυνθῆτε αὐτοῦ καί τῶν λοιπῶν ἐγκαταστάσεων, καί νά περιωρισθῆτε εἰς τά "ἰδικά σας κτίσματα", τά ὁποῖα, ἐπιτρέψτε μας, καί αὐτά δέν σᾶς ἀνήκουν, διότι εἶναι καιρός νά συνειδητοποιήσετε, ὄχι μόνον ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπος" καί "Πρόεδρος τοῦ ΙΦΣΚΑΕ" δέν νομιμοποιεῖσθε καί δέν ἀναγνωρίζεσθε, ἀλλά οὔτε καί ὡς ᾿Επίσκοπος, οὔτε καί ὡς ᾿Ορθόδοξος μέλος. Κατόπιν τούτων, ἐάν ἐπιμείνετε κατεργαζόμενος περαιτέρω τό ψεῦδος καί τήν ἀπάτην, καί δέν ἀποκηρύξετε τάς βλασφημίας σας καί ὅσα μετά λόγου καί εὐθύνης ἐκ τῶν πραγμάτων σᾶς καταλογίζονται, μέχρι καί τῆς βαρβάρου καταλήψεως, δέν θά σιωπήσωμεν, διότι αὐτό θά σημαίνη τήν αὐτοκατάργησίν μας ὡς "θεολόγου" καί κυρίως ὡς πιστοῦ μέλους τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Εκ τῆς βαρβάρου καταλήψεως ἀποδεικνύεσθε ὡς πλήρως ἀλλοτριωμένος τοῦ Πνεύματος τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί ὅτι ἐνεκρώθη ἡ ᾿Αρχιερατική σας συνείδησις! ῎Αλλως, πῶς τολμᾶτε νά εἰσέρχεσθε ὄχι ἁπλῶς "ὡς κλέπτης" εἰς τήν ἐνορίαν τῆς ῾Αγίας Τριάδος, (διότι ὁ κλέπτης διαπράττει τήν κλοπήν καί φεύγει), ἀλλ᾿ ὡς δυνάστης, καί ὡς ἀνάλγητος τύραννος, κατακυριεύετε - καταδυναστεύετε τούς ὀρθοδόξους ἐνορίτας; Πῶς κατακρατεῖτε τόν ῾Ιερόν Ναόν καί τάς ἐγκαταστάσεις του , ἐνῶ διώκετε τόν ᾿Εφημέριον καί ἐνορίτας, καί ἀποκλείετε τήν ἄσκησι τῶν θρησκευτικῶν - λατρευτικῶν των καθηκόντων; Συνειδητοποιεῖτε, ὅτι ἀπό τῆς 8ης Δεκεμβρίου 2003 προκύπτετε ἕνας δεινός καί ἀνάλγητος δυνάστης καί ὅτι ὄχι μόνον δέν ἔχετε σχέσιν μέ ἕνα ἀληθῆ ὀρθόδοξον ᾿Αρχιερέα, ὁ ὁποῖος πρέπει νά εἶναι "εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ", ἀλλά προκύπτετε καί "εἰς τύπον καί τόπον" τῶν αἱρετικῶν - διωκτῶν ᾿Επισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐδίωκον μέχρις ἐξοντώσεως τούς Γνησίους καί ᾿Ορθοδόξους ᾿Επισκόπους καί τούς πιστούς; Καθ᾿ ἡμᾶς, δέν διαφέρετε τῶν αἱρετικῶν ᾿Αρειανῶν, καί ὅλων τῶν ἀνά τούς αἰῶνας αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδίωξαν ὅλους τούς ᾿Ορθοδόξους ᾿Επισκόπους, τούς ῾Ιερεῖς, Μοναχούς καί πιστούς μέχρι θανάτου. "Σεβασμιώτατε", ἀπό σᾶς ἐξαρτᾶται, ὅπου ἐπερίσσευσεν ἡ ἁμαρτία καί τό κακόν, νά ὑπερπερισσεύση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Προσευχόμεθα, τουλάχιστον εἰς αὐτό τό στάδιον, νά ἀναλάβητε τάς μεγάλας καί βαρείας προσωπικάς, ἀλλά καί τῶν ὁπαδῶν σας εὐθύνας, ἐνῶ Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι εὐχαρίστως θά σᾶς ἴδω καί προσωπικῶς, ἐάν τό θελήσετε. Πιστεύω καί εὐελπιστῶ, ὅτι εἰς μίαν προσωπικήν ἐπικοινωνίαν χωρίς ὅρους, προϋποθέσεις, ἀλλά κατά τό τοῦ Κυρίου "ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμί κἀγώ ἐν μέσω αὐτῶν"(......), εἶναι δυνατόν νά γίνη τό θαῦμα διά δηλαδή εὐελπιστῶμεν ἀκόμη σ᾿ ἕνα θαῦμα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Πάντως γνωρίζετε ὅτι δέν ἀντιδικοῦμε, ἀντιθέτως ἄν δέν ὑπῆρχον κωλύματα, εὐχαρίστως καί ᾿Αρχιεπίσκοπον καί Πατριάρχην θά σᾶς ἐδεχόμεθα, τώρα ὅμως, δέν σᾶς ἀναγνωρίζομεν οὔτε ὡς ὀρθόδοξον ᾿Επίσκοπον, οὔτε ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπον, διότι: α) Μέ τό ᾿Απαλλακτικόν σας Βούλευμα 54/76, ἐπροδώσατε τήν ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν, χειρότερα ἀπό τόν Κάλλιστον καί ἀπό ἐκεῖνον τόν προκάτοχόν σας, τόν Πειραιῶς ῎Ανθιμον Χαρίσην. Διά νά ἐξαγοράσετε τήν ἀπαλλαγήν σας δώσας ὡς ἀνταλλάγματα τήν ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν. β) Κατελύσατε τήν Κανονικήν τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν καί διεπράξατε καί διαπράττετε μετά τῆς ὁμάδος σας ἐγκλήματα κατά τῆς ᾿Εκκλησίας. γ) Δέν ἀντιμετωπίσατε τούς πέντε σχισματοαιρετικούς κατά τήν Κανονικήν τάξιν καί ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικήν δεοντολογίαν. ᾿Εν προκειμένῳ ἐχαρίσατε εἰς τούς πέντε τόσας ψυχάς, διά νά τάς κολάζουν, ἐνῶ τούς ἐχαρίσατε καί Ναούς, οἱ ὁποῖοι δέν σᾶς ἀνήκουν, τόν δέ Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ ῾Αγίου ᾿Ιωάννου Προδρόμου εἰς τάς ᾿Αθήνας ποτέ δέν διεκδικήσατε (ὅπως καί ἄλλους), ἀλλά ὡς δυνάστης καί ὡς τύραννος ἐσπεύσατε μέ τούς ὁπαδούς σας (θρησκευτικός τραμπουκισμός) καί κατελάβατε τόν ᾿Ενοριακόν Ναόν τῆς ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως, διότι ἐκεῖ παραμένουν ὀρθόδοξοι, ἤτοι, ἡ πλειονότης τῶν ἐνοριτῶν καί ὁ πολιός καί ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ π. Θωμᾶς. Σαφέστατα προκύπτει, ὅτι ἔχετε ἐντολήν, ἀφοῦ δέν ὑποκύπτουν ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος καί ὁ π. Θωμᾶς νά τούς στερήσετε τούς ῾Ιερούς Ναούς, λησμονῶν ὅτι ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει "πάρτε τούς οἰκους, ἡμεῖς θά ἔχωμεν τόν ἔνοικον", πάρετε τά ὐλικά ἐμᾶς ὁ Χριστός μᾶς χρειάζεται, καί Αὐτόν δέν μπορεῖ κανείς νά μᾶς τόν στερήση, ἐκτός ἄν, ὅ μή γένοιτο, τόν ἀρνηθῶμεν οἱ ἴδιοι. δ) Διεπράξατε σκευωρίας, πραξικοπήματα, συνωμοσίας, ἐσυκοφαντήσατε, ἐνεργήσατε διώξεις καί παραμένετε ἀμετανόητος. ε) Διεκόψατε τόν θεολογικόν διάλογον μετά τῶν Φλωρινικῶν, διότι δέν ἐπετράπη νά ἀποβῇ οὗτος παρωδία καί φιάσκο, ὥστε μέσα ἀπό αὐτόν τόν νέον διάλογον (1998-1999) νά προδοθῆ ἡ ᾿Αποστολική Διαδοχή. στ῾) Δέν ἔχετε καθαράν ῾Ομολογίαν, ἀλλά ἄλλοτε νοσηρῶς καί ἄλλοτε ὑστεροβούλως, προκειμένου νά πλανήσετε, "ὁμολογεῖτε" ὡς τέλειοι Φαρισαῖοι, ἤ ὡς ἐκεῖνος ὁ πρώην Φλωρίννης Χρυσόστομος Καβουρίδης.. ζ) Εἶσθε εἷς αἱρετικός, παραχαράκτης τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ἱστορίας τῶν κειμένων τῶν Πατέρων καί παραμένετε ἐπίσης ἀμετανόητος. η) ᾿Ελέγχεσθε, κατά τήν ἄποψίν μας, καί ὡς ἐπικίνδυνος ἐγωϊστής, ματαιόφρων καί ὁ χαρακτήρας σας ἀπό κάθε ἄποψιν φαντάζει μᾶλλον ὡς "Νερώνειος". Εἶσθε ἐν τέλει, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν, θῦμα τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ σας. Εἰς τήν διάθεσίν σας μέ εἰλικρινῆ χριστιανικά αἰσθήματα. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης Θεολόγος Καθηγητής

Η ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ (ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ)

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013 Η ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο για την Εκκλησία. Η απραξία, ο επαγγελματισμός, η χρησιμοποίησις της Νύμφης του Χριστού Εκκλησίας για απόκτηση προσωπικής δόξας, χρήματος και ηδονών, η καταπάτησι επί πτωμάτων για την ανελειξι σε επισκοπικούς θρόνους, είναι πρωτοφανείς στην ιστορία της Εκκλησίας, αν ληφθεί υπ’ όψιν, ότι σήμερα έπαυσε να μιλά το μοναχικό τάγμα, σιώπησαν τα μοναστήρια, αυτά που ανέκαθεν αποτελούσαν το αντίπαλον δέος των κακών Επισκόπων. Η μη στηλίτευση των κακώς γινομένων από τους επισκόπους, η εξαθλίωση των πιστών, οι οποίοι περιφέρονται τήδε κακείσε ως μη έχοντες ποιμένας και ευωχούνται στην σύγχρονη Βαβυλώνα της εκκοσμικεύσεως και εκπορνεύσεως των πάντων, η έλλειψις φωτεινών παραδειγμάτων από τον μοναχικό χώρο, που ως άλλος Θεόδωρος Στουδίτης η Ιωάννης ο Πρόδρομος θα θέσουν φραγμό και θα καυτηριάσουν την εκκοσμίκευσή τους και τις αιρετικές τους αποκλίσεις και πρακτικές, έχει επιτύχει να φαντάζει η Εκκλησία ως η προφητευόμενη πόρνη «Βαβυλώνα» της Αποκαλύψεως. Το σώμα των Επισκόπων διεκδικεί για τον εαυτό του την Εκκλησίαν, όχι μόνο ως εξωτερικόν θεσμόν και εξουσίαν, αλλά θεωρεί ιδιοκτησία του και αυτά τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Ως εκ τούτου αδιαφορεί για τους Ιερούς Κανόνες, αδιαφορεί για την εκλογή επισκόπων δια της επιστασίας του Αγίου Πνεύματος (αφού τα μαγειρέματα των επισκοπικών εκλογών και οι ομάδες που επιδιώκουν την προώθησιν των «ιδικών τους» καθίστανται δια του Τύπου από μηνών γνωστά, αλλά δυστυχώς «άγνωστα» εις το Άγιον Πνεύμα). Αδιαφορεί για την δικαιοσύνη στο χώρο της Εκκλησίας, αφού απαθέστατα τίθενται στο Αρχείο η στον κάλαθο των αχρήστων οι σκανδαλώδεις υποθέσεις που αφορούν Αρχιερείς και ιερείς του συστήματος, ενώ αντίθετα όσοι ιερείς η λαϊκοί δεν υπηρετούν το εκκλησιαστικό κατεστημένο εξουθενώνονται, διασύρονται και εξευτελίζονται. Σ’ αυτήν την διαμορφωθείσα άθλια και πανάθλια κατάσταση, την συνεχώς εξαχρειουμένη, προστέθηκαν τελευταίως και άλλες προδοτικές ενέργειες, που αφορούν την καρδιά της Εκκκλησίας, αυτόν τον ίδιο τον πυρήνα της Πίστεως. Τουλάχιστον ως πριν μερικά χρόνια, αν και παρόμοιες ενέργειες συνέβαιναν, τουλάχιστον προσπαθούσαν οι παραβάτες των αρχιερείς να τις κρατήσουν κρυφές. Σήμερα, όμως, όπως σε όλες τις μορφές της ζωής (κατά τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο) «το μυστήριον της ανομίας» εγγίζει την πληρότητά του, αφού «έχει αρχίσει να γίνεται της μόδας η απιστία και η έκλυση των ηθών, ακόμα και στους χριστιανικούς χώρους η μοιχεία και η ομοφυλοφιλία… στεφανώνονται επίσημα», αφού «οι ζώντες την ανομία, ίσως, να είναι και οι περισσότεροι, τότε… έχουμε το φαινόμενο της αποστασίας», την αποκάλυψη δηλαδή και φανέρωση «της επιτελουμένης ανομίας», αφού τότε, δεν θα έχει λόγους πλέον να κρυφτεί η ανομία. Και η «αποστασία θα φέρει τον Αντίχριστο. Θα είναι δηλαδή, οι τελευταίες φάσεις του κακού μέσα στην ιστορία προ της δευτέρας Παρουσίας». Και ερωτά: Σήμερα, «μήπως φτάσαμε στο προτελευταίο στάδιο του Αντιχρίστου, αφού περνάμε από την Ανομία στην Αποστασία;». Είναι νωπή ακόμα η αίτηση της Ιεράς Συνόδου προς την άθεη αρχή προστασίας του Πολίτη, να μη θεωρείται η ομοφυλοφιλία των επισκόπων ως κώλυμα!!! Είναι νωπές ακόμα –και συνεχώς ανανεούμενες– οι εικόνες των συμπροσευχών επισκόπων και πατριαρχών μετά αιρετικών. Είναι νωπές ακόμα οι δωρεές Κορανίου από δύο πατριάρχες: προσέφεραν αντί Αγίας Γραφής ως δώρο Κοράνιο, το οποίον (φρίξατε) ονόμασαν «Ιερό»! Ποιό; Το Κοράνιο που υβρίζει τον Ιησού Χριστό!!! Είναι νωπό ακόμα το «ημι-συλλείτουργο» πατριάρχη Βαρθολομαίου και πάπα Βενέδικτου, όπου ο Πάπας απέλαβε τιμές Αγίου και Πρώτου Αρχιερέως! Είναι νωπά ακόμα τα αίσχη του Πόρτο Αλέγκρε, όπου εξισώθηκε για άλλη μια φορά η Μία Αγία Εκκλησία μας με τις Προτεσταντικές παρασυναγωγές και ομολογίες και όπου οι αιρετικές κακοδοξίες καθιερώθηκαν ως «χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος»! Αυτό κι αν αποτελεί «βλασφημία του Αγίου Πνεύματος»! OΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΕΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙ ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΙΑΣ Σεβασμιώτατε π. Νικόδημε, Πριν πάρω τις αποφάσεις που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει διδάξει πως πρέπει να λαμβάνουμε από τους κακώς περιπατούντας επισκόπους, τους επισκόπους, οι οποίοι αντί να επι-σκοπούν και να φροντίζουν το ποίμνιο της Εκκλησίας του Θεού, το παραδίδουν βορά εις τα στόματα των αιρετικών, προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί σας με ανοικτή επιστολή (13/5/2011). Με αυτή σας περιέγραψα τον σκανδαλισμό μου και το πρόβλημα συνειδήσεως που με κατατρώγει, καθώς βλέπω πως η ελλαδική θεσμική Εκκλησία μας εξαχρειούται δια των ενεργειών και παραλείψεων των επισκόπων της, μεταξύ των οποίων και εσείς. Και αναφέρομαι ειδικώς σε εσάς, αφού αποτελείτε τον πνευματικό πατέρα των πιστών της περιοχής στην οποία διαμένω. Περίμενα απάντηση, αλλά η πατρική σας ευαισθησία δεν έστερξε να απαντήσει σε μένα, αποδεικνύοντας ότι με θεωρείτε «ως πρόβατον απολωλός», το οποίον αποφεύγετε να επιζητήσετε και να σώσετε –όπως οφείλατε– ως καλός ποιμήν, μιμούμενος τον αρχιποίμενα Ιησούν. Ούτε για τα μάτια, λοιπόν, δεν απαντήσατε στην επιστολή μου, ώστε αν κάπου σφάλλω να με διορθώσετε, αν κάπου σας έχω παρεξηγήσει να λύσετε την παρεξήγηση, αν σε κάποια σημεία οι παρατηρήσεις μου ήσαν ορθές να τις αποδεχθείτε. Ασφαλώς, κάθε αντικειμενικός και ουδέτερος παρατηρητής, εύκολα βγάζει τα συμπεράσματά του από την συμπεριφοράν σας αυτήν. Τρομάξατε με το πλήθος των στοιχείων που σας παρέθεσα και σκεφθήκατε: πως να απαντήσω στα αναπάντητα; Πως να ανοίξω κουβέντα και να απαντήσω στα αυτονόητα; Προτιμότερο να σιωπήσω. Και ακολουθήσατε και σε αυτό την μέθοδον των Οικουμενιστών: Να αποφεύγουν να απαντήσουν σ’ εκείνους που τους θέτουν προ των ευθυνών τους και τους ζητούν να απολογηθούν με βάση τους Αγίους Πατέρες. Να αρνούνται δημοσίως και αδιαντρόπως το επισκοπικό-πατρικό τους καθήκον. Μήπως, εν τοιαύτη περιπτώσει, Σεβασμιώτατε, θα έπρεπε να καταθέσετε και το ωμοφόριό σας; Γιατί, αλήθεια, πως θα τολμήσετε πάλι να ομιλήσετε για την παραβολή του ασώτου; Ο γέρων Πατέρας της Παραβολής, παρά την ηλικία και με τρεμάμενα βήματα πρόλαβε την επιστροφήν του ασώτου υιού του. Μήπως διαπιστώσατε εκ του μακρόθεν ότι είμαι χειρότερος και από τον άσωτο; Α. Aπό τις αρχές του έτους 2001, δηλαδή πέραν της δεκαετίας, είστε μητροπολίτης της μητροπόλεως Κασσανδρείας εις ήν ανήκει και η κώμη της Σουρωτής, όπου υπέρ την 30ετίαν, διαμένω. Δεν σας το αποκρύπτω ότι από την ημέρα που αισθάνομαι τον εαυτό μου ως ορθόδοξο χριστιανό, εκείνο που έμαθα και ενστερνίστηκα από τους πνευματικούς μου πατέρες, το οποίο είναι το πρώτο και το ΜΕΙΖΟΝ γιά τον ορθόδοξο χριστιανό, είναι να πιστεύη ορθόδοξα, δηλαδή να ζή και να φυλάσση την Ορθόδοξη πίστι και ευσέβεια. Όταν διάβαζα το χωρίο της Γραφής και τα λόγια του Κυρίου, «πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. ιη΄ 8), δεν μπορούσα να το κατανοήσω, αφού έβλεπα να υπάρχουν ανά τον κόσμο πολλές Εκκλησίες και πολλά πατριαρχεία και πολλοί πατριάρχες και πολλοί αρχιεπίσκοποι. Σήμερα όμως, βλέποντας την Οικουμενιστική αλλοίωσι, την ανεπανόρθωτη φθορά του κλήρου και του λαού και την έλλειψι ευαισθησίας γιά την κινδυνευόμενη Πίστι και την Πατρώα Eυσέβεια, κατανοώ πλήρως το αγωνιώδες αυτό ερώτημα του Κυρίου Ιησού. Η διαφύλαξι της Πίστεως, λοιπόν, είναι εντολή της Αγίας Γραφής, των Ιερών Κανόνων και των Αγίων Πατέρων. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Τούτο εστί το καύχημα ημών, η πίστις ημών, η καλή κληρονομία των Πατέρων ημών. Μετά ταύτης Θεώ παραστήναι ελπίζομεν και των ημαρτημένων λαβείν την άφεσιν. Ταύτης δε άνευ ουκ οίδα ποία δικαιοσύνη της αιωνίου κολάσεως ημάς λυτρώσεται». Διατί το λέγω και το καταγράφω αυτό; Σήμερα εκκολάπτεται μέσα εις την Εκκλησία, μία φοβερή και αποτρόπαια Αίρεσι πελωρίων διαστάσεων. Eίναι η αίρεσι του Οικουμενισμού–Πανθρησκειασμού. Και αυτοί που αποδέχονται και προωθούν αυτή την Αίρεσι – φοβερόν ειπείν! – είναι πατριάρχαι, αρχιεπίσκοποι, επίσκοποι και θεολόγοι, όπως τούτο εναργώς και αναμφισβητήτως αποκαλύπτουν οι αιρετικοί λόγοι και οι αιρετικές ενέργειές τους. Βεβαίως δεν είναι όλοι οι επίσκοποι αιρετικοί, με την έννοια ότι διδάσκουν όλοι την αίρεση, αλλά έχουν την ίδια ευθύνη κατά τους Ιερούς Κανόνες της καθ’ ημάς Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας, (όπως θα καταδείξουμε κατωτέρω) από την στιγμή που σιωπούν και που (ενώ επιμόνως ερωτώνται) δεν αποκαλύπτουν ποιοι είναι οι αιρετικοί συνάδελφοί τους, πράγμα πρωτοφανές στην εκκλησιαστική ιστορία, ακατανόητο και σχιζοφρενικό. Τούτο αποτελεί συνενοχή και συγκάλυψη ή μάλλον απόδειξι της εκπτώσεώς τους από το λειτούργημά τους, πρώτιστο καθήκον του οποίου είναι η καταπολέμηση των αιρέσεων. Έτσι, ενώ υπάρχει πιστοποιημένη η αίρεση του Οικουμενισμού από πλειάδα θεολόγων, καθηγητών πανεπιστημίου, μοναχών, επισκόπων και Αρχιεπισκόπων (μάλιστα δε από τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς χαρακτηρίστηκε ως Παναίρεση) οι επίσκοποι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και δεν γνωρίζουν και δεν αναφέρονται στην αίρεση αυτή, όχι γιατί δεν την γνωρίζουν (γιατί και τότε θα είχαν μεγάλη ευθύνη, αλλά η ευθύνη τους θα περιοριζόταν στην αδιαφορία τους και την αμέλεια), αλλά γιατί την γνωρίζουν και εκ φόβου και δειλίας, ως μισθωτοί εργάται (κατά τον Κύριο) δεν την καταπολεμούν. Και η Αποκάλυψη έχει ένα φοβερό «ουαί» από τον ίδιο τον Χριστό, που συμπληρώνει τα «ουαί» που εκτόξευσε κατά των Φαρισαίων: «ουαί τοις δειλοίς»! Και ποιος είναι ο πρώτος και θερμότερος Έξαρχος αυτής της αιρέσεως, Σεβασμιώτατε; είναι αυτός τον οποίον μνημονεύετε, οσάκις λειτουργείτε. Είναι ο «πατριάρχης» Βαρθολομαίος. Θέλω να ελπίζω, σεβασμιώτατε, ότι δεν κομίζω γλαύκας εις …Πολύγυρον! Είναι βέβαιον, μάλλον βεβαιότατον, ότι όλα αυτά τα έχετε ξαναακούσει. Και θέλω να ελπίζω ότι με την επιστολήν μου που σας προαπεστάλη και τα στοιχεία που αυτή περιείχε, θα ενδιαφερθήκατε να λάβετε περισσότερες πληροφορίες περί αυτών, αφού σας αφορούν άμεσα και επιτακτικά. Ο «πατριάρχης» Βαρθολομαίος, πριν επιλεγεί για «πατριάρχης» και από τα πρώτα ακόμα βήματά του εξέβρασε από του στόματός του φοβεράν βλασφημίαν. Τι είπε; Δεν είπε μόνον, ώστε εν συνεχεία, αυτά που είπε να τα πάρει ο …άνεμος και τα εξαφανίσει, αλλά δυστυχώς…τα έγραψε… Και τα γραπτά μένουν. Τι έγραψε; Συνέταξε διδακτορικήν διατριβήν μέσα στην οποία εισηγείται μία ασεβή και καινοτόμο θέσι, την οποία οι Ιεροί Κανόνες επιτιμούν με αναθεματισμό. Θέτων εαυτόν υπεράνω των Ιερών Κανόνων απεφάνθη στην διατριβή του ο κ. Βαρθολομαίος: Δεν δύναται η Εκκλησία να έχη διατάξεις απαγορευούσας την είσοδον εις τους ναούς των ετεροδόξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν. (Περί την κωδικοποίησι των Ι. Κανόνων κλπ, Θεσσαλονίκη 1970 σελίς 73 κ.ε.). Αυτό το γνωρίζατε, σεβασμιώτατε; Το 1970 εγράφη και κατέστη γνωστόν. Δηλαδή πρίν ακόμα εκλεγείτε μητροπολίτης. Kαι πριν τον καλεσετε εις τον Πολυγυρον δια να ….«ευλογηση τον λαόν»!!! Ο λαός βεβαια αν γνώριζε καλά την ορθόδοξη πίστι, και ήταν καλά εκκλησιολογικά καταρτισμένος, δεν θα δέχονταν ποτέ να χειροφιλήση ή να ευλογηθή από αυτόν τον εξωμότη «πατριάρχη». Αυτή όμως η επικρατούσα αθλια κατάστασι του λαού οφείλεται σε σας τους ποιμένες, που τον εγκαταλείψατε ερμαιο στα ….νύχια των λύκων. Δεν θα τόθελα να το πω, σεβασμιώτατε, αλλά μήπως πολλοί από σας τους ονομαζομένους ποιμένες, αυτό το θέλετε και το επιθυμείτε, γιατι αν γνώριζε την θέσι του αυτός ο λαός μέσα στην Εκκλησία, και ξυπνούσε θα εξεγείρετο, θα εκδίωκε κακήν κακώς, από την μάνδρα της Εκκλησίας, πολλούς από σας, ως λυκοποιμένες; Αν, σεβασμιώτατε, ελάβατε γνώσιν αυτής της βλασφημίας του «πατριάρχου», γιατί ουδέποτε διαμαρτυρηθήκατε; Δεν οφείλατε να το πράξετε; Αλλά θα αντιτείνετε, ίσως, πως τότε που τα έγραψε αυτά ήτο ακόμα αρχιμανδρίτης. Ναι, αλλά μετά έγινε πατριάρχης. (Αν δεν το γνωρίζετε, μάθετε κι αυτό: μόλις εξελέγει πατριάρχης, έδωσε εντολή να αποσυρθούν, όσα αντίτυπα ήταν δυνατόν από την διατριβή του! Σας λέει τίποτε αυτό;). Και τότε λοιπόν, με το κύρος του Πατριάρχου, όσα ως αρχιμανδρίτης έγραψε (υπότροφος ών του Βατικανού), στη συνέχεια ως Οικουμενικός Πατριάρχης, όχι μόνο τα ξαναείπε, αλλά και τα εφήρμοσε!!! Και όμως, όπως γράφει καθηγητής Κανονικού Δικαίου και Επίσκοπος: «Όλοι οι θεσμοί της Εκκλησίας, οι θεσπιζόμενοι υπό της δοθείσης εις αυτήν εξουσίας, είναι υποχρεωτικοί δι’ όλα τα μέλη της» (Ροδοπούλου Παντελεήμονος, Μητρ. Τυρολόης, Επιτομή Κανον. Δικαίου, σ. 97), αφού θεσπίζονται «προς ψυχών θεραπείαν και ιατρείαν παθών». Την υποχρεωτική τήρησή τους συμπεραίνουμε και από όσα διαλαμβάνει και ο 2ος Κανόνας της εν Τρούλλω συνόδου: «μηδενί εξείναι τους προδηλωθέντας παραχαράττειν κανόνας, η αθετείν, η ετέρους …παραδέχεσθαι κανόνας». Έτσι πρώτοι απ’ όλους είναι «υποτεταγμένοι εις τους εκκλησιαστικούς θεσμούς οι κατέχοντες την εκκλησιαστικήν εξουσίαν…, οι επίσκοποι». Και «οφείλουν όχι μόνο να τηρούν αυτοί (τους Κανόνες), αλλά και να φροντίζουν όπως φυλάττωνται και υφ’ όλων των άλλων» (οπ. παρ., σελ. 97, 100). Υποχρεωτικοί, λοιπόν, για όλους, οι Ιεροί Κανόνες. Ο πατριάρχης, όμως, θεωρεί τον εαυτό του υπεράνω όλων, ως άλλος Πάπας. Αυτή η βλασφημία του «πατριάρχου» δεν είναι μία φοβερά πτώσις, που προοιωνίζει κατάπτωσιν και έκπτωσιν από την Εκκλησίαν του Θεού; Εμείς που το διαβάσαμε φρίξαμε και έντονα διαμαρτυρηθήκαμε. Και οφείλαμε να το πράξουμε εντονώτερα και δυναμικότερα. Γιατί μετά από αυτήν την βλασφημίαν ακολούθησαν και άλλες πολλές, που ….σταματημό δεν έχουν. Σας αναφέρω αυτήν την στιγμή μερικές (από τις πολλές αιρετικές ρήσεις και πράξεις του) που αποδεικνύει ότι ο «πατριάρχης» αυτός επαυσε πλέον νάναι ορθόδοξος «πατριάρχης» και κατέστη ένας αιρετικός έκπτωτος «πατριάρχης» και επιβάλλεται η ταχύτατη καταγγελία του και η απομάκρυνσί του από το μετερίζι του πολύπαθου πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως. Είπε, λοιπόν, λόγους αιρετικούς που αποδεικνύουν ότι δεν πιστεύει στην μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλα έχει προσχωρήσει στην Αίρεσι του Οικουμενισμού–Πανθρησκειασμού. Σας αναφέρω αυτό που μόλις πρόσφατα είπε στις 7.7.2010 στο Κοντοσκάλι της Κων/πόλεως και στον ι. ναό της Αγίας Κυριακής. Εξαίρων την προσωπικότητα του μη ορθόδοξου πατριάρχου Αθηναγόρα, διεκήρυξε για πολλοστή φορά την Αίρεσι της Αοράτου Ενώσεως Ορθοδόξων και Αιρετικών, η οποία ως γνωστόν θεμελιώνεται στην οικουμενιστική «βαπτισματική θεολογία». Είπε: «η Εκκλησία είναι μία και μοναδική και ηνωμένη ενώπιον του Τριαδικού Θεού, εις το όνομα του οποίου βαπτίζονται πάντα τα μέλη αυτής, αποκτώντα ούτω την δικαίωσιν αυτών, ανεξαρτήτως εις ποίαν Ομολογίαν ανήκουσιν, ενούμενα μετά του Χριστού και μετ’ αλλήλων εις έν σώμα, το οποίον δεν δύναται να μερίζεται εις πλείονα σώματα», το δε έργον του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών είναι «να καλή τας Εκκλησίας διά τον σκοπόν αυτόν της ορατής ενότητος…» («να τείνουν προς την ορατήν ενότητα», Καταστατικόν,ΙΙΙ,1). Δηλαδή, σεβασμιώτατε, ο Εξαρχος της Αιρέσεως του Οικουμενισμού «πατριάρχης» σας κύριος Βαρθολομαίος επανέλαβε, ότι «η Εκκλησία την οποία ίδρυσε ο Χριστός, η Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως, δεν έπαυσε ποτέ να είναι μία (σ.σ. εννοώντας ότι την μία Εκκλησία αποτελούν όλοι μαζί, Ορθόδοξοι και αιρετικοί). Εμείς οι Χριστιανοί είμαστε διηρημένοι και θέλουμε να επιστρέψουμε και στην ορατή ενότητα της Εκκλησίας, γι’ αυτό και αγωνιζόμεθα και υποστηρίζουμε ενθέρμως τον Θεολογικόν Διάλογον μεταξύ Ρώμης και Ορθοδοξίας». Αλήθεια! Αυτoύς τους ασεβείς λόγους που εξέρευσεν από του στόματός του ο εν λόγω «πατριάρχης» έχουν καμμία ομοιότητα προς όσα λέγουν οι Αγιοι Πατέρες; Όχι ασφαλώς, αφού είναι λόγοι άντικρυς αντίθετοι. Ιδού σας παρουσιάζω τι λέγουν δύο από αυτούς. «Μία εστίν η του Χριστού Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ου πλείους ουδέ δύο. Συναγωγαί πονηρευομένων εισί τα παρά ταύτην συνέδρια και σύνοδος αθετούντων. Ούτω φρονούμεν οι αληθινοί Χριστιανοί, ούτω πιστεύομεν, ούτω κηρύττομεν» (Μ. Φώτιος, επ. 284, Κατά της Θεοπασχιτών αιρέσεως). «Ακούσατε όλοι και μάθετε. Μία είναι, μία και μόνη η Εκκλησία. Η Εκκλησία η αληθινή, η νύμφη η καλή και εκλεκτή, καθώς την ονομάζει ο νυμφίος της. Μία ειναι λέγω εκείνη εις την οποίαν αναπαύεται το Πνεύμα Του το Αγιον. Εις την οποίαν έχει αποταμιευμένους τους θησαυρούς των αγίων χαρισμάτων. Ποία είναι τούτη; Αυτή η εδική μας αγία μήτηρ, τούτ' έστιν η Ανατολική. Ναι, μία είναι η καθαρά και αγία Πίστις, η θεία και Θεώ ευάρεστος, αυτή δηλαδή η της Ανατολικής Εκκλησίας» (Αγιος Αθανάσιος ο Πάριος, εκδ. Ορθ. Κυψελη, 1981, σελ. 258). Και μας κατσαδιάζει, Σεβασμιώτατε, Εσάς και εμας, γιατί πιστεύουμε «εις Μίαν, Αγίαν...» Εκκλησίαν. «Δεν είναι δυνατό να θεωρήσουμε ότι, είτε εμείς οι Ορθόδοξοι, είτε εσείς οι Παπικοί έχουμε αποκλειστική ιδιοκτησία την διαδοχή της αρχαίας εκκλησίας»! («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ. 464, σελ. 9, 1/7/1991). Και αφού πιστεύει ότι ο παπισμός είναι Εκκλησία, βέβαια πιστεύει και ότι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος είναι «αγιότατος» (περιοδ. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ.647, σελ. 2-3 30/4/2005). Βλέπετε, ή μία αστοχία φέρνει την άλλη. H μία κατρακύλα, ακολουθεί την προηγούμενη. Γι’ αυτό σε εκδήλωση παπικών στην Κων/πολη (Ιούνιο 2003), ο κ. Βαρθολομαίος δηλώνει ότι ο πάπας είναι «όντως απεσταλμένος του Θεού» («Καθολική» 2/7/2003). Οποία βλασφημία! Δεν έμαθε ποτέ του ότι ο Πάπας και οι ακολουθούντες αυτόν έχουν καταστεί ακοινώνητοι και αναθεματισμένοι και από Ορθόδοξες Συνόδους; Μπορεί να είναι «και τρόπων μέτοχος, και θρόνων διαδοχος» των Αγίων Πατέρων, ο αρνητής και υβριστής τους Πατριάρχης Βαρθολομαίος; Αυτός που διδάσκει ότι ο Θεός φροντίζει να μας αποστείλει και αιρετικούς για να συμβάλλουν στην σωτηρία μας; Ή μήπως πιστεύετε κι εσείς μαζί του, ότι ο Θεός μας στέλνει εκτός από Αγίους και αιρετικούς, έτσι για ποικιλία!!! Όταν αυτά πιστεύει ο Πατριάρχης σας, γιατί να μη παραδώσει και την Θ. Κοινωνία σε αβάπτιστους παπικούς στην Ραβέννα της Ιταλίας ή να μη βεβηλώσει και αυτό το μυστήριο του βαπτίσματος, επαινώντας τη βάπτιση Ορθοδόξου νηπίου με ανάδοχο Μουσουλμάνα!!! Όμως, ακόμα και ο φιλοσοφών θεολόγος καθηγητής Χρ. Γιανναράς, εκφράζει την μελαγχολία του, καταγράφοντας την πραγματικότητα της σημερινής θεσμικής Εκκλησίας. Στην μελέτη του «Αλήθεια και Ενότητα της Εκκλησίας» (σελ. 200), σημειώνει ότι έχουν ευτελίσει την νύμφη του Χριστού Εκκλησία, οι διάφοροι Πατριάρχες (και ο συνεχιστής τους κ. Βαρθολομαίος) εντάσσοντάς την στο Π.Σ.Ε., στο οποίο οι εκπρόσωποί μας «έχουν την ίδια ψήφο στη Κεντρική Επιτροπή του Π.Σ.Ε. με τον αντιαλκοολικό αντιπρόσωπο του “Στρατού Σωτηρίας”», μιας προτεσταντικής “εκκλησίας” δηλαδή, οι αντιπρόσωποι της οποίας «δηλώνουν συνήθως αποχή από συζητήσεις σχετικές με το Ποτήριον της Ευχαριστίας, επειδή στις δικές τους συνάξεις το έχουν καταργήσει» αφού «είναι …αντιαλκοολικοί»! Και κατά τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, η Μία, Αγία Εκκλησία μας έχει ταπεινωθεί τερατωδώς, με την ισότιμη σμμετοχή της στο Π.Σ.Ε., στο οποίο υπάρχουν επίσκοποι που αρνούνται την Ανάσταση του Χριστού, που χειροτονούν δεδηλωμένους ανηθίκους ως ιερείς, κλπ. Όλα αυτά τα κατορθώματα του Π.Σ.Ε. επαίνεσε ο κ. Βαρθολομαίος με ομιλία, που εκφώνησε στην Ελβετία (17/2/08) για τα 60 χρόνια από την ίδρυση του Π.Σ.Ε. Είπε εκεί ο Πατριάρχης με καμάρι, ότι «συμμετέχομεν μετά μεγίστης χαράς και βαθείας προς τον εν Τριάδι Θεόν ευγνωμοσύνης εις την χαρμόσυνον ταύτην επέτειον» του Π.Σ.Ε. που «κηρύσσει τον Χριστόν και μόνον τον Χριστόν»! Συμφωνείτε και σεις Σεβασμιώτατε με τον «Παναγιώτατο», ότι οι ψευδο-εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. που χειροτονούν σοδομίτες ομοφυλόφιλους ως ιερείς και έχουν ως Επίσκοπο γυναίκα …λεσβία, «κηρύσσουν τον Χριστόν και μόνον τον Χριστόν»; Πείτε μου, σεβασμιώτατε, ποια η ομοιότητα των λόγων των Αγίων μας Πατέρων, με τους ασεβείς λόγους του Οικουμενιστού «πατριάρχου» Βαρθολομαίου; Αφού, λοιπόν, είναι άκρως αντίθετοι από τους λόγους των Αγίων Πατέρων, γιατί δεν καταγγείλατε αυτόν για τις κακοδοξίες του; Γιατί δεν διαμαρτυρηθήκατε και εσείς αλλά και άλλοι ορθόδοξοι επίσκοποι; Γιατί τον καλέσατε προ ετών στον Πολύγυρο για να ….ευλογήση τον λαό; Γιατί σιωπάτε και σιγοντάρετε και τον καλύπτετε στις ανεπανάληπτες βλασφημίες του; Και με την σιωπήν σας, κατασκανδαλίζετε εμάς τους πιστούς περισσότερον από ότι μας κατασκανδαλίζει αυτός ο, αναθεματισμενος από τους Ιερους Κανονες, και ξεγραμμένος από μας, εξωμότης «πατριάρχης»; Συνεχώς και διαρκώς σιωπάτε, σεβασμιώτατε, αλλά η σιωπή όλων σας, αποτελεί ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ου μικρόν, ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ πρώτου μεγέθους, ανυπόφορον ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ, βασανιστικόν ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ. Δεν σας περιγράφω τα όσα κατά καιρούς συνέβησαν πρίν ή μετά από τις Αιρετικές αυτές δηλώσεις του Εξάρχου του Οικουμενισμού και των ανά τον κόσμον και εις τα πέρατα της γής επισκοπιδίων του, με τις συνεχείς, σχεδόν καθημερινές δημόσιες εμφανίσεις τους. Είναι όλες αιρετικότατες και σκανδαλωδέστατες. Να μόλις χθές στάλθηκε στη Ρωμη ο μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, με κάποιο επισκοπιδιο Αθηναγόρα του Βελγίου, και εσκυψαν και καταφίλησαν περιπαθώς την χείρα του Αρχιαιρεσιαρχου. Μπορείτε να μας πήτε ποιοί αγιοι Πατέρες ανά τους αιώνες, έπραξαν τα ίδια; Πού πάμε, λοιπόν, σεβασμιώτατε; Και πως είναι δυνατόν και επιτρεπτόν να δικαιολογηθή η κώφωσί σας, η απάθειά σας και η αδιαφορία σας; Αυτιά και μάτια δεν έχετε, στόμα δεν έχετε, χέρια δεν έχετε; Να γράψετε ένα κείμενο, μία διαμαρτυρία, μία καταγγελία, δεν μπορείτε; Και η προκλητικότατη αυτή σιωπή σας δεν λέγεται προδοσία; Και πως λέγεται; Πήτε μας, πώς λέγεται; Απορώ και εξίσταμαι, που δεν σας ενημερώνουν τα όργανά σας και δεν παρακολουθούν επί καθημερινής βάσεως τα ιστολόγια που αποκαλύπτουν αμέσως και καθημερινώς όλες αυτές τις ασχήμιες των κατ’ επίφασιν «ορθοδόξων» οργάνων του Εξάρχου του Οικουμενισμού κ. Βαρθολομαίου; Αλλως δεν δικαιολογείται με τίποτα η σιωπή σας και η απάθειά σας, επί όλων αυτών. Άλλο ένα παράδειγμα: Στο Porto Alegre οι συνεπίσκοποί σας Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος και Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος εκπροσώπησαν την Εκκλησία της Ελλάδος και αποδέχτηκαν τις παρακάτω βλάσφημες αποφάσεις του Π.Σ.Ε., ο δε Πατριάρχης Βαρθολομαίος επαίνεσε το Π.Σ.Ε. για τις συγκεκριμένες αποφάσεις!!! Διαβάστε ένα μέρος των αποφάσεων: «Εμείς, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της Ένατης Συνέλευσης του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, …παραμένουμε αφοσιωμένες η μία στην άλλη στον δρόμο προς την επίτευξη πλήρους ορατής ενότητας. Αυτή η αφοσίωση είναι ένα δώρο του ελεήμονος Κυρίου μας. »…Οι εκκλησίες μας έχουν διαβεβαιώσει ότι η ενότητα για την οποία προσευχόμαστε, ελπίζουμε και εργαζόμαστε δεν είναι παρά …μια κοινή μυστηριακή ζωή στην οποία εισερχόμαστε δια του ενός βαπτίσματος, και στην οποία μετέχουμε μέσα στις ευχαριστιακές μας συνάξεις, μια κοινή ζωή στην οποία τα [απλά] μέλη και οι ιερωμένοι χαίρουν αμοιβαίας αναγνώρισης… Η Αγία γραφή περιγράφει την κοινωνία των Χριστιανών ως το σώμα του Χριστού του οποίου η ποικιλομορφία είναι απαραίτητη για την ολότητά του… Έτσι, όντας ο λαός του Θεού, το σώμα του Χριστού, και ο ναός του Αγίου Πνεύματος, η Εκκλησία καλείται να καταστήσει φανερή την μοναδικότητά της μέσα από την πλούσια ποικιλομορφία της (Σημ: εννοεί Ορθοδόξους και αιρετικές προτεσταντικές ομολογίες)… Παρά ταύτα, είναι θεμιτό η Πίστη αυτή να διατυπώνεται με διαφορετικούς τρόπους. Η ζωή της Εκκλησίας, ως μια νέα εν Χριστώ ζωή είναι μία. Εν τούτοις, εξελίσσεται μέσα από διάφορα χαρίσματα και διακονίες… Κάθε εκκλησία (Σημ: εννοεί Ορθοδόξους και αιρετικούς) είναι η Καθολική Εκκλησία και όχι απλά ένα μέρος της… Όλοι οι βεβαπτισμένοι εν Χριστώ (Σημ: εννοεί Ορθοδόξους και αιρετικούς), είναι ενωμένοι στο σώμα του… Το βάπτισμα δίδει ως δωρεά στις εκκλησίες την ελευθερία αλλά και την ευθύνη να πορευθούν από κοινού προς το κήρυγμα του Λόγου, την ομολογία μιάς Πίστεως, την τέλεση της Ευχαριστίας, και την κοινή μετοχή στην διακονία της ιεροσύνης. Υπάρχουν μερικοί που δεν χρησιμοποιούν νερό στην ιεροτελεστία του βαπτίσματος, αλλά μετέχουν στην πνευματική εμπειρία της εν Χριστώ ζωής». Εφόσον παρακολουθείτε τα εκκλησιαστικά δρώμενα, Σεβασμιώτατε, δεν είναι δυνατόν να μη γνωρίζετε και τις αποφάσεις αυτές, οι οποίες έχουν ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών. Όμως η Ι. Σύνοδος (της οποίας είστε μέλος) δεν διαμαρτυρήθηκε. Εσείς, Σεβασμιώτατε, τις δέχεστε; Αν όχι, γιατί δεν διαμαρτυρηθήκατε; Γιατί σιωπάτε και τους ανέχεσθε; Τι φοβάστε; Φοβάστε μήπως θίξετε το αμαρτωλό φιλάδελφο ή φοβάσθε μήπως χάσετε το θρόνο σας; Οι δειλοί θα πάνε στην Κόλασι, σεβασμιώτατε, δεν το βλέπετε γραμμένο στην Αποκλαυψι; (Αποκ. 21,8). Και για να επανέλθω στον έξαρχο του Οικουμενισμού. Ο κ. Βαρθολομαίος ΑΡΝΕΙΤΑΙ και άλλες ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, υιοθετώντας αντιχριστιανικές θεωρίες. Στο Ιράν δήλωσε, ότι το Κοράνιο είναι «ίσο με την Αγία Γραφή και ιερό, όπως αυτή». Υιοθετεί την αιρετική-δαιμονική θεωρία, ότι «όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας»; (ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» περιοδ., αρ. 523, σελ. 12, Γενεύη 1995). Στην κοινή δήλωση που υπογράφτηκε στην διαθρησκειακή διάσκεψη στις 10 και 11 Αυγούστου 2004 λέει: «Το θείο θέλημα συναντάται σε κάθε θρησκεία» («Αδέσμευτος Τύπος», 21/9/2004). Αλήθεια, αγνοεί ολόκληρος πατριάρχης, ότι υπάρχει διαφορετικό θείο θέλημα και διαφορετικός δρόμος σωτηρίας σε κάθε θρησκεία; Αν δεχτούμε ότι το «θείο θέλημα συναντάται σε όλες τις θρησκείες», τότε θα πρέπει να δεχθούμε (γράφει σύγχρονος θεολογος) και ότι ο Χριστός μας εξαπάτησε λέγοντας, όταν πολλάκις διακήρυξε τη μοναδικότητα της χριστ. αλήθειας.: «Εγώ ειμι η οδός…, ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ει μη δι’ εμού» (Ιω. ιδ , 6). Σε κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε διαβάζουμε: «Κοινή Συμφωνία εις το όνομα του ΘΕΟΥ», αδιακρίτως δηλαδή, του κάθε θεού! Σε ομιλία του στην Λιβύη ο πατριάρχης είπε: «Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλαί εντολαί του Θεού είναι καιρικαί (δηλ. προσωρινές) και δίδουν εντολήν δια μία συγκεκριμένη ενέργεια, ενδεδειγμένην τότε δια τας συνθήκας και τους ανθρώπους εκείνους. Εάν ημείς χωρίς την πρέπουσαν διάκρισιν θελήσωμεν να εφαρμόσωμεν σήμερον εκείνην την τότε δοθείσαν εντολήν, θα ενεργήσωμεν αντιθέτως προς το θέλημα του Θεού» («ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» 21/9/03). Βέβαια η ίδια η Γραφή ανατρέπει την τερατωδίες αυτές του κ. Βαρθολομαίου με το στόμα του ιδίου του Χριστού που είπε: «Ευκολότερο είναι να πέσει ο ουρανός και η γη, παρά μια μικρότατη απ’ τις εντολές να χάσει το κύρος της”». Και «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια», «ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ει μη δι’ εμού» και «ουκ εστίν εν άλλω ουδενί η σωτηρία». Και για όσους δεν ομολογούν πίστη στον ένα αληθινό Θεό, ο ευαγγελιστής Ιωάννης λέγει: «Ούτος εστίν ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον πατέρα και τον υιόν». Στην Γ΄ Ακαδημαϊκή συνάντηση Ορθοδοξίας-Ιουδαϊσμού (Μάρτιο 1993) με μήνυμά του ο κ. Βαρθολομαίος διακήρυξε πως χριστιανοί και Εβραίοι είναι «κοινή πνευματική οικογένεια». Δεν διάβασε ποτέ ο Πατριάρχης, ότι οι Εβραίοι αρνούνται την θεότητα του Χριστού, την Αγία Τριάδα και βλασφημούν την Παναγία; Πώς λοιπόν, λέγει, ότι έχουμε με αυτούς κοινή πνευματική οικογένεια; Οι Εβραίοι πιστεύουν ακράδαντα ότι: «οι Χριστιανοί είναι λαός γαϊδάρων» και ότι «οι Χριστιανοί πρέπει να καταστραφούν ως ειδωλολάτρες». Μήπως αυτές οι «φιλοφρονήσεις» προς τους Εβραίους οφείλονται στο ότι ανήκει, ο Πατριάρχης στην Εβραϊκή οικογένεια, αφού είναι επίτιμο μέλος της εν Θεσ/νίκη Εβραϊκής κοινότητας; Κάποιες ακόμα αντιχριστιανικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου περί του ενός αληθινού Θεού και της μίας αληθινής θρησκείας, που διαστροφικά ταυτίζει με τους πολλούς ανύπαρκτους θεούς των εθνών, οι οποίοι κατά την Γραφήν «δαιμόνια εισί, …αργύριον και χρυσίον». Στις 4 Απριλίου 1994 δήλωσε: «Εμείς οι θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο τις πνευματικές αρχές του οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε ενωμένοι στο πνεύμα του ενός Θεού….. Ρωμαιοκαθολικοί και Ορθόδοξοι. Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδοί, Βουδισταί...» («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ. 494, σελ. 23, 1994). Ποιός όμως είναι αυτός ο ένας Θεός που ταιριάζει σε όλους και του οποίου «όλοι είμαστε παιδιά»; Τον οποίον «ο ένας τον βλέπει έτσι, ο άλλος αλλιώς»; («Ορθ. Τύπος» 8/1/1999). Ποιός άλλος «θεός» ταιριάζει στον «θεό» του κ. Βαρθολομαίου, παρά ο «θεός» των μασόνων, ο ΜΑΤΣ; (Δηλ. ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος)!!! Ο ευαγγελιστής Ιωάννης, θεωρεί ορθόδοξον, μόνον εκείνον που δέχεται, διδάσκει και ομολογεί παντού —και όχι επιλεκτικά, κυρίως στους ορθόδοξους— «Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα» (1Ιω. 4, 2). Ποια είναι η ομολογία, όπως ψευδεσττα μας ….τσαμπουνανε, του Πατριάρχη προς τους ετερόδοξους και τους ετερόθρησκους; Δυστυχώς ο κ. Βαρθολομαίος συνεχίζει την διδασκαλία των προκατόχων του οικουμενιστών πατριαρχών. Ο Πατριάρχης Δημήτριος (1972) «επ’ ευκαιρία της Μουσουλμανικής εορτής του Μπαϊραμίου απηύθυνε προς αυτούς μήνυμα εις το οποίον αναφέρονται τα εξής: “Ο είς Μέγας Θεός των Πάντων του οποίου τέκνα υπάρχομεν όλοι, όλοι οι πιστεύοντες και λατρεύοντες αυτόν θέλει να σωθώμεν και είμεθα αδελφοί». Στο ίδιο πνεύμα, λοιπόν, κινούμενος και ο κ. Βαρθολομαίος έγραφε (17/9/2009): «Μετ΄ αισθημάτων αγάπης και σεβασμού, απευθυνόμενος εις του απανταχού της γης μουσουλμάνους ...και εν τω πνεύματι της ειρήνης, της αγάπης και της κατανοήσεως ευχόμεθα υμίν ευλογημένον, τον εορτασμόν, προσευχόμενοι όπως ο Παντοδύναμος Θεός χαρίζηται εις υμάς πάσαν πνευματικήν ευλογίαν άνωθεν, εν τη ελπίδι ότι ο κόσμος θα ζη ηνωμένος. » Να θυμήσουμε ότι την ίδια αιρετική δοξασία με τον κ. Βαρθολομαίο δίδασκε ο αιρετικός Απελλής κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους: «Εκαστος ως πεπίστευκεν σωθήσεται, μόνον εάν εν έργοις αγαθοίς ευρίσκεται». Άρα, ο Πατριάρχης δεν πρεσβεύει και δεν διδάσκει απλώς μια κακόδοξη θέση, αλλά μια διδασκαλία η οποία έχει καταδικασθεί ως αίρεση από την Εκκλησία εδώ και αιώνες!!! Αλλά τι να περιμένει κανείς από ένα Πατριάρχη που κάνει δημόσιες σχέσεις και όταν μιλά στους Τούρκους, για τα έχει καλά μαζί τους, υβρίζει το Γένος μας, τους Έλληνες αγωνιστές· και όταν μιλά στους Έλληνες το στόμα του στάζει μέλια για την Ελλάδα; Να τι είπε στις 2 Νοεμβρίου του 1991, μια μόλις βδομάδα πριν την ενθρόνισή του σε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως: «…Δυστυχώς οι δύο λαοί διέκοψαν την αρμονική συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, το 1821 και δημιούργησαν τις γνωστές προστριβές ….» (Η φιλοτουρκική δήλωση του Πατριάρχη, δημοσιεύτηκε από τις εφημερίδες Αυριανή και Ελεύθερη Ώρα, (http://filostratos.pblogs.gr/2009/03/bartholomaios-pros-toyrkoys-xeshkwthhkan-to-1821-kati-xebrakwtoi.html.). Αυτός είναι, εν ολίγοις, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, τον οποίο εσείς στηρίζετε, υποστηρίζετε, ενισχύετε και εξυμνείτε αυτόν και το μη θεοφιλές έργον του. Β. Πέρα, όμως, από αιρετίζουσες συμπεριφορές επισκόπων –που ως επίσκοπος ανέχεσθε– έχουμε και σοβαρότατες παραβάσεις ως προς την τήρηση του ευαγγελικού νόμου, της εκκλησιαστικής ηθικής και της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα: 1) Συναντηθήκαμε πρόπερσι μέσα στο ιερό βήμα του αγίου Γεωργίου Βασιλικών και συζητήσαμε εν ολίγοις επί του τρομακτικού ζητήματος των Κανιβαλικών μεταμοσχεύσεων. Ένα άλλο ζήτημα ΠΕΛΩΡΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ στο οποίο ΟΛΟΙ οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος είσθε συνένοχοι και συνυπεύθυνοι διά την όλην τροπήν του ζητήματος των μεταμοσχεύσεων και της ήδη ψηφισθείσης από την Βουλή Εικαζομένης Συναίνεσης. Καθημερινά συντελούνται εν μέση μεσημβρία και με τις ευλογίες των «Σεπτών» αδιαφόρων και απαθεστάτων αρχιερέων μας εκατοντάδες και χιλιάδες ωμά και αποτρόπαια εγκλήματα ζωντανών ανερώτητων ασθενών συνανθρώπων μας. Και όλοι εσείς οι λεγόμενοι αρχιερείς της Εκκλησίας σιωπάτε και αποδέχεσθε την εξωφρενική θεωρία των Απίστων περί του λεγομένου «εγκεφαλικού θανάτου». Και όχι μόνο σιωπάτε, αλλά γίνεσθε κακό παράδειγμα, παροτρύνοντας και τους πιστούς να γίνουν δότες οργάνων! Κι όταν κάποιος τέτοιος που υπέγραψε ως δότης, του οποίου τα όργανα λόγω ηλικίας είναι άχρηστα προς μεταμόσχευση, (εννοώ τον Καλαβρύτων Αμβρόσιο) ρωτήθηκε αν αυτό επιτρέπεται, απάντησε: θα απευθύνω (κατόπιν εορτής βέβαια) ερώτηση στην Ιερά Σύνοδο»! Και ακόμα περιμένουμε την απάντησή του. Σας εξήγησα, σ’ εκείνη την συνάντηση, ότι δολοφονείται εν ψυχρώ ένας ζωντανός ανθρωπος, αφού πρώτα ΝΑΡΚΩΘΗ (είναι δυνατόν να ναρκώνεται ο νεκρός;)· και αφού οι …χασάπηδες του εξάγουν –σαν λαίμαργα γεράκια– όλα τα όργανα, τον εγκαταλείπουν με τα κόκαλά του και με το δέρμα του, σαν τις ύαινες τα κουφάρια των τετραπόδων της ζούγκλας. Αυτές είναι οι λεγόμενες μεταμοσχεύσεις, που είναι κακουργηματικότερες και από αυτές τις αποτρόπαιες εκτρώσεις. Και όμως εσείς οι αρχιερείς, σιωπάτε μπροστά και σε αυτό το πανελλήνιο ωμό και αποτρόπαιο, ΕΓΚΛΗΜΑ. Προσπάθησα να σας πώ ότι είναι ένα φοβερό κανιβαλικό έγκλημα και οφείλετε να το φέρετε προς συζήτησι, πρό ημερησίας διατάξεως μέσα στην σύνοδο, για να λάβετε τις ορθές και ορθόδοξες αποφάσεις. Και εσείς αντ’ αυτού επιμένατε να μου λέτε συνεχώς ότι «σώζονται τόσοι άνθρωποι». Αλήθεια, σεβασμιώτατε; Ποια ηθική επιτρέπει να δολοφονήσης ένα ζωντανό ανθρωπο, για να σωσης καποιους αλλους; Μήπως αυτό το επιτρέπει το Αγιο Ευαγγέλιο και εμείς δεν το γνωρίζουμε; Και προκύπτει αναποφεύκτως το ερώτημα: Μία Εκκλησία που δεν σέβεται το ανθρώπινο πρόσωπο, που σιωπά προ του κανιβαλισμού ζωντανών ανυπεράσπιστων και ασθενών συνανθρώπων μας, ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ; ΄Η ναός αρχιερέων της αισχύνης, επευλογούντων καθημερινά ωμά και αποτρόπαια ανθρωποεγκλήματα; Και κάτι ακόμα. Με ποιο δικαίωμα δίδεται η εξουσία στους στενούς συγγενείς του οποιουδήποτε ανερώτητου ασθενούς να έχουν λόγο για την κανιβαλική δολοφονία του; Και αυτήν την απάνθρωπη καπελωτική και υφαρπαστική «εξουσιοδότησι», ποιος νόμος του Θεού την επιτρέπει; Ένα ακόμα μεγάλο έγκλημα ενόχων και συνενόχων, για το οποίο και εδώ σιωπά η «αγία και ιερά» σύνοδος!!! Και θέλει να αυτοαποκαλείται «αγία και σεπτή και ιερά» και δε συμμαζεύεται…Έχασαν οι λέξεις την σημασία τους, δυστυχώς… Αλλά έχω καταλάβει πλέον καλά. Εσείς ακολουθείτε κατά πάντα (και στο θέμα τούτο) τον αιρεσιάρχη Πατριάρχη σας, ο οποίος στην Καλαμάτα, εγκαινιάζοντας Μονάδα Τεχνητού Νεφρού (3/2/2010), είπε τα εξής “θεόπνευστα”: «"Επί τη ευκαιρία, παρενθετικώς, θα ηθέλαμε να κάμωμεν θερμοτάτην έκκλησιν υπέρ της δωρεάς οργάνων. Θα επαναλάβωμεν το σύνθημα το οποίον είδομεν επικολλημένον εις πολλά αυτοκίνητα εις την Αυστραλίαν, κατά παλαιοτέραν επίσκεψιν ημών εις την χώραν εκείνην: «Μη παίρνετε τα νεφρά σας μαζί σας στον ουρανό. Κάποιοι τα χρειάζονται στην γη!»... Το καλλίτερον μνημόσυνον που θα ηδύναντο να τους κάμουν οι συγγενείς των, θα ήτο να εδώριζον τα όργανά των προς μεταμόσχευσιν» (http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1629). 2) Είναι γνωστό το πολύχρονο ζήτημα των σφαγιασθέντων, από τους αρχιερείς της Αισχύνης των ημερών μας, 12 σεμνών και αγίων μητροπολιτών. Όλοι τους (αφού οι δύο ανεπιτρέπτως υποχώρησαν και «τακτοποιήθηκαν» όχι και απέναντι στο Θεό) οι άλλοι έφυγαν από τη ζωή αυτή αδικημένοι σφόδρα. Και ενώ αναχώρησαν αδικημένοι για να στεφανωθούν από τον δικαιοκρίτη Κύριο, οι ζώντες ενοχοι ή συνένοχοι αρχιερείς μετά από 38 ολόκληρα χρόνια, «ου συνήκαν», δεν συνήλθαν και ενώ πολλές φορές τους εδόθη ευκαιρία να διορθώσουν την αδικία στα πρόσωπα που ακόμα ζούσαν, δεν το έκαναν και τελικά δεν μετενόησαν. Αν ανατρέχατε στην εκκλησιαστική ιστορία θα βλέπατε τα παραδείγματα αποκαταστάσεως αδικηθέντων ιεραρχών από μεταγενέστερες Συνόδους, αφού έργο της Συνόδου είναι να θεραπεύει τα τραύματα στο σώμα της Εκκλησίας και επαναφέρει το δίκαιο, να στηρίζει τον αδικούμενο, ώστε να δίδει παράδειγμα και στο λαό. Πόσες φορές δεν ακούσατε ψαλλόμενο στις Εκκλησίες στις ακολουθίες που μετά ποιμαντικής ράβδου προϊστασθε: «δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γής», ή το: «λέγω γαρ υμίν ότι εάν μη περισσεύση η δικαιοσύνη υμών πλείον των γραμματέων και Φαρισαίων, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών»; Το ακούσατε πλειστάκις, αλλά, ως φαίνεται,ο λόγος του Θεού δεν φέρνει σε σας κανένα αποτέλεσμα. Μούρθε στο μυαλό μου το ρήμα του αγίου Αυγουστίνου: «Ω αμαρτάδες, ως μεν ράστας έχετε τας εισόδους, ως δε δυσχερείς και χαλεπάς τας εξόδους». Η μετάνοια θέλει παλληκαριά και ηρωϊσμό, προσόντα που, δυστυχώς, οι σημερινοί αρχιερείς δεν τα έχουν. Ενας από τους 12 αυτούς καλούς αρχιερείς, ζωντανός και θαλερός, ενισχυόμενος και ευτονούμενος και κραταιούμενος, από τον Κραταιό και Δυνατό Κύριο, ο Κανονικός Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, θεοκίνητα ελέγχει όλους τους ενόχους και τους συνενόχους τους αρχιερείς, με την, ου τυχούσα, γραφίδα του. Και αντί εσείς οι πρωτοδίκως ανένοχοι, αλλά εν συνεχεία συνένοχοι αρχιερείς, οφείλατε το ταχύτερον και ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΩΣ να τον αποκαταστήσετε και να τον επαναφέρετε εις τον θρόνον του από τον οποίον αδίκως εξεβλήθη, εσείς ενώ ΠΑΝΙΕΡΑΡΧΙΚΑ αναγνωρίσατε την Κανονικότητα και την Νομιμότητά του, θέσατε εις αυτόν δεσμευτικές προϋποθέσεις για την άρσι του ανήθικου, βάρβαρου, απρόβλεπτου και τελείως παράνομου ….κουρελοεπιτιμίου της ντροπής!!! Πως, σεβασμιώτατε, ειρηνεύετε την συνείδησή σας γι’ αυτό το έγκλημα; Πώς κοιμάσθε ησύχως εσείς και οι συνεπίσκοποί σας; Δεν ενοχλείσθε από εφιάλτες; Το αίμα του αδελφού σας δεν σας ταράζει, δεν σας εγείρει κάθιδρον εκ του ύπνου της μακαριότητος, προτείνοντάς σας ποτήριον αίματος και προτρέποντάς σας ίνα εξ αυτού πίετε; Ποια δικαιοσύνη διδάσκετε και σε μας, τα πνευματικά σας τέκνα; Την δικαιοσύνη της αδελφοκτονίας; 3) Θα ήταν παράλειψή μου να μη αναφέρω εδώ κι ένα άλλο συναφές θέμα αδικίας και κατάφωρης καταστρατήγησης των Ιερών Κανόνων από την Ιερά Σύνοδο, της οποίας είστε μέλος. Πρόκειται για την καθαίρεση του εναρέτου Αντιοικουμενιστού και Αντιλατινόφρονος Ιερομονάχου Ευθύμιου Τρικαμηνά. Ήταν τόσο προφανώς παράνομη η καθαίρεση και διάτρητη νομικά, ώστε του κοινοποιήθηκε εγγράφως με καθυστέρηση ενός και πλέον έτους. Τελείως αθεόφοβα τον τυλίξατε σε μια κόλλα χαρτί με γελοίες και προκατασκευασμένες κατηγορίες και τον «καθαιρέσατε» παράνομα για χατίρι του μητροπολίτη κ. Ιγνάτιου. Το «μεγάλο» συντεταγμένο πταίσμα του; Επειδή αντιστάθηκε μαζί με το λαό, στην παράνομη εγκατάσταση του κ. Ιγνατίου Λάππα στη Λάρισα, ο οποίος, ζώντος του αγιωτάτου Θεολόγου, ενθρονίσθηκε με την βοήθεια της Αντίχριστης εξουσίας, των παραβολάνων των αρχιερέων και των ροπαλοφόρων ΜΑΤ! Ημουν παρών εις εκείνη την θλιβερά «ενθρόνισι», σεβασμιώτατε, και μάλιστα μέσα στον ναό που εγινε «κεκλεισμένων των θυρών»!!! Οντως, εκεί αποδείχθηκε πραγματικά, ο εσχατος επισκοπικός εξευτελισμός!!! Οταν το θέμα του π. Ευθυμίου, έφτασε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Αίτηση Ακύρωσης Νοέμβριο 2008), έντρομοι οι Συνοδικοί επίσκοποι και οι νομικοί σας σύμβουλοι, αντιλήφτηκαν ότι, αν το σκεπτικό της αποφάσεως εξεταζόταν επ’ ακροατηρίω θα κατεδεικνύετο το άδικο και εσφαλμένο της κρίσεως του Συνοδικού Δικαστηρίου. Έτσι, η νομική υπηρεσία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, θρασύτατα και προκλητικότατα και επί δύο και πλέον έτη καθυστερούσε την αποστολή του δικαστικού φακέλου του π. Ευθυμίου προς το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτή η καταφανέστατα άδικη και βάρβαρη στάση της Ιεράς Συνόδου συνετέλεσε και συντελεί στην αναβολή της συζητήσεως της αίτησης Ακύρωσης· ήδη η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για πέμπτη φορά! Η τακτική αυτή αποκαλύπτει (πέρα από την αγωνιώδη προσπάθεια της αποκρύψεως των παρανομιών στην εκδίκαση της υποθέσεως από το Συνοδικό δικαστήριο) και τις πραγματικές εμπαθείς διαθέσεις του Εκκλησιαστικού σώματος εις βάρος του αγωνιστού ιερομονάχου π. Ευθυμίου Τρικαμηνά. Έτσι, ενώ ο ελέω της εξουσίας και των ΜΑΤ αναρριχηθείς σε δεσποτικό θρόνο μητροπολίτης απολαμβάνει εγκόσμιες τιμές και επιδεικνύει τη χλιδή της δεσποτικής του «γκαρνταρόμπας» που, ως κατεγράφη σε οπτικό υλικό, περιλαμβάνει 100(!) αρχιερατικές στολές, ο διωχθείς υπό του κ. Ιγνατίου και των συνεπισκόπων σας ιερομόναχος, ούτε δύναται να κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ούτε να λειτουργήσει, αλλά και μη διαθέτων περιουσιακά στοιχεία, απένταρος και ανυπόδυτος, (αφού στη Λάρισα, ουδέποτε έλαβε μισθό σαν εφημέριος), αναγκάστηκε να καταφύγει «εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης» και να βρει καταφύγιο-κατοικία σε μια βραχώδη τρύπα και σε ένα ...σπήλαιο, στην περιοχή των Τεμπών!!! Όταν πεθάνω, σεβασμιώτατε, προτιμώ να ταφώ και να έχω την ευλογία του «δεδιωγμένου ένεκεν δικαιοσύνης» άοικου, «μονοχίτωνα» και ασκητικού ΑΚΑΘΑΙΡΕΤΟΥ ιερομονάχου π. Ευθυμίου Τρικαμηνά, παρά στην δεσποτική πομπώδη τελετουργία επισκόπου, που διαθέτει μερικές δεκάδες πολυποίκιλες και χρυσίζουσες αρχιερατικές στολές, και συναγελάζεται και συγκοινωνεί με άδικους ψευδεπισκόπους, υποκριτάς, άδικους, αιρετικούς και αιρετίζοντες. 4. Λυπήθηκα βαθύτατα όταν είδα το όνομά σας κάτω από την καταδικαστική απόφασι των μοναζουσών της Ιεράς μονής Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης Καλαμάτας. Επειδή το ζήτημα το παρακολούθησα από την αρχή του και σε όλη τη διαδρομή του, και μάλιστα έγραψα και σχετικά άρθρα στο περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ, γνωρίζω ότι είναι αποδεδειγμένα μία υπόθεσι μίσους και εμπαθείας του μητροπολίτου κ. Χρυσόστομου Σαββάτου απέναντι των απλών και αθωότατων μοναζουσών της εν λόγω Ιεράς Μονής. Κι όμως εσείς οι συνοδικοί δικαστές της υπόθεσης, αυτό που ο λαός με το ένστικτό του και με την απλή λογική του, αλλά και εμείς, με γνώσι των βαθύτερων λόγων της καταδίκης των οσιωτάτων μοναζουσών, δεν θελήσατε να αποδώσετε το δίκαιο και να αθωώσετε τις αδίκως διωκόμενες μονάζουσες. Και επικράτησε και πάλι το κατηραμένο «φιλάδελφο» το οποίο κατακρεουργεί την αλήθεια και το δίκαιο και ικανοποιεί τον προκλητικά αδικοπραττούντα και επιχαίροντα συνάδελφό σας. Φθάσατε στο εξωφρενικό σημείο, εν έτει 2011 να αποφασίσετε την ΕΞΟΡΙΑ σε ερημομονάστηρα των αθωοτάτων μοναζουσών, αλλά και ακρίτως να δώσετε τον τελευταίο λόγο στο όλο ζήτημα στον εμπαθή και φθονερό διώκτη τους και κατήγορό τους και δικαστή τους και ανακριτή τους, και μάρτυρα κατηγορίας τους, να επιλέξη εκείνος …τον τόπο της εξορίας τους!! Ψάχνω να βρώ σε ποια Αφρικανική χώρα επικρατεί ένα παρόμοιο δίκαιο με το δικό σας δίκαιο και πιστέψτε με, δεν την ευρίσκω. Αλήθεια, αυτό το Κυκλώπειο δίκαιο σε ποια Αγία Γραφή είναι γραμμένο και εσείς το εφαρμόζετε; Και εν συνεχεία, πως εμφανίζεσθε με τέτοιες αποφάσεις που λαμβάνετε εναντίον διαφόρων πιστών και ευλαβών ανθρώπων, να λειτουργείτε και να καταπίνετε ολόκληρα Άγια Ποτήρια; Αυτό μας απασχολεί και μας διακατέχει και μας προβληματίζει σφόδρα σφόδρα και κυριολεκτικά μας βασανίζει. Πιστέψατέ με, σεβασμιώτατε, διερχόμεθα πραγματικήν κρίσιν συνειδήσεως με σας τους σημερινούς αρχιερείς και τις αδικότατες και αθεόφοβες πράξεις και αποφάσεις σας. Και συχνά –πυκνά επιτείνεται η δυσφορία μας καθώς ακούμε τους αδιάφορους χριστιανούς να μας λένε: αυτή είναι η Εκκλησία σας; Και ενθυμούμεθα τότε τις Εντολές των Προφητών και Αποστόλων και Αγίων Πατέρων, με τα δικά του λόγια ο καθένας να λένε: «εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε». Και «μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε». 5) Και το ακρον άωτον της φοβερότερης εξώφθαλμης ασυγχώρητης ΑΔΙΚΙΑΣ σας, που προκάλεσε την ηφαιστιακή έκρηξί μου και επέφερε μέσα μου την οριστική παύσι επικοινωνίας, με σας τον οικείο επίσκοπό μου και την ιερά μητρόπολί σας. Είναι ΑΔΙΚΙΑ, αποκλειστικά των σημερινών αξιοθρήνητων συνοδικών της τωρινής διαρκούς «ιεράς» συνόδου του τρέχοντος έτους 2010-2011. Ποιο είναι αυτό; Το πρόβλημα επίσκοπος ΑΡΤΕΜΙΟΣ. Με μία μονοκονδυλιά σας και χωρίς την παραμικρή, ως οφείλατε, έρευνα και ενημέρωσι, προγράψατε τον μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης ΑΡΤΕΜΙΟ και τον καταδικάσατε με την ποινή της ΚΑΡΑΤΟΜΗΣΗΣ, μολονότι προσπάθησε να σας αποτρέψη ο Μητροπολίτης Πειραιώς με τις δεδικαιολογημένες επιφυλάξεις του και την εντονη διαφωνία του. Και διαπράξατε ένα έγκλημα, επάνω στο έγκλημα. Ένα κακούργημα, επάνω στο κακούργημα. Και αυτές οι ποινές επιβλήθηκαν, από …..αρχιερείς του Ιησού Χριστού!!! Νομίζω, σεβασμιώτατε, ότι ο Μέγας Ιεροεξεταστής του Δοστογιέφσκυ ωχριά μπροστά στο «δίκαιο» που εφαρμόζουν οι σημερινοί «αρχιερείς», οι σημερινές «ιερές» σύνοδοι, τα σημερινά «εκκλησιαστικά» δικαστήρια. Μούρχεται μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, και στεντορεία τη φωνή, να κραυγάσω τη δυνάμει όλη, της φωνής και των πνευμόνων μου: ΑΙΣΧΟΣ, ΑΙΣΧΟΣ!!!! Όμως το πρόβλημα ΑΡΤΕΜΙΟΣ έχει ως ακολούθως. Οσα σας γράφω, σεβασμιώτατε, εχουν ληφθεί από την πρώτη γραμμή του εξελιχθέντος δράματος, από την εγγύτερη και αυθεντικότερη πληροφόρησι που θα μπορούσε να γίνη και μέσα από το «Στόμα του Λύκου». Το δημοσιογραφικό απόρρητο, δεν μου επιτρέπει την αποκάλυψι περισσοτέρων στοιχείων. Ολόκληρη η ιστορία, είναι μία πράξι προκατασκευασμένη και προδημιουργημένη από τους ενόχους και τρομοκρατημένους διαπλεκόμενους Σέρβους ρασοφόρους. Δεν τολμώ να τους χαρακτηρίσω αρχιερείς του Ιησού Χριστού, από θλίψι, οργή, εντροπή και αγανάκτησι. Πίσω από αυτούς τους αθεόφοβους ανθρώπους κρύπτονται οι δολοφόνοι των λαών οι Αμερικάνοι, οι οποίοι τους έδωσαν την εντολή να γίνουν δολοφόνοι του αδελφού τους Αρτεμίου. Οι Αμερικάνοι, κάποιους από τους Σέρβους ρασοφόρους, τους στιγμάτισαν και τους κήρυξαν ως εγκληματίες πολέμου. Και αποφάσισαν να τους περάσουν από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όπου και εκεί εφαρμόζεται πρωτογενώς το …Κυκλώπειο δίκαιο. Μπροστά στον φόβο και στον τρόμο τους, να κηρυχθούν δηλαδή ένοχοι και να καταδικασθούν με συνοπτικές διαδικασίες ακόμα και στις φυλακές του Γκουαντανάμο και εφ’ όρου ζωής, δείλιασαν και υποχώρησαν μπροστά στις απαιτήσεις των Αμερικάνων. Και ποιές ήταν οι απαιτήσεις τους; ΜΙΑ και ΜΟΝΟ ήταν η απαίτησί τους. Να εκδιώξουν παντοιοτρόπως από το Κόσσοβο, τον δυσκολότατο συνομιλητή και διαπραγματευτή τους, τον πατριώτη μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης κ. ΑΡΤΕΜΙΟ για να ανοίξη ο δρόμος της Αλβανοποίησης του Κοσσόβου. Οι δειλοί και άνανδροι και ανάξιοι αυτοί αρχιερείς, αντί να μιμηθούν τους προφήτες και τους Μάρτυρες και τους Αγίους Πατέρες της Ορθοδοξίας, που προτιμούσαν τον θάνατο από την ατίμωσι, αυτοί αποφάσισαν να θέσουν αμέσως εις κίνησιν το σκοτεινότατο και ανέντιμο σχέδιό τους. Άλλωστε, ήδη είχε μπή στο φθονερό μάτι τους, η Αντιπαπική και η Αντιοικουμενιστική θέσι και τακτική του σεβασμιωτάτου ΑΡΤΕΜΙΟΥ, που εκδηλώθηκε και με τις μνημειώδεις εκείνες επιστολές του προς την Ιεράν Σύνοδον της Σερβικής Εκκλησίας, που κανένας άλλος Σέρβος – πλήν του αγιωτάτου Ιουστίνου Πόποβιτς – δεν ξαναέγραψε. Αλλά και η διαφορετική από αυτούς τακτική του ΑΡΤΕΜΙΟΥ, να γεμίση κυριολεκτικά το Κόσσοβο με πλήθος μοναχών και μοναζουσών, που αποτελούν τα προπύργια της διαφύλαξης της Πατρώας Πίστεως και Ευσεβείας. Το μοναδικό μέλημα αυτών – της βρωμεράς ΤΡΟΪΚΑΣ, όπως αποκαλείται πλέον στην Σερβία – ήταν τα αρχιερατικά αξιώματα και οι καθηγητικές έδρες, ενώ το ποιμαντικό τους έργο βρίσκονταν σε μηδενική βάσι. Γεννήθηκε, λοιπόν, και αναπτύχθηκε μέσα τους το σαράκι του Σατανικού ΦΘΟΝΟΥ που εισέρχεται συνήθως και κατατρώγει τις αρχιερατικές ψυχές από αρχαιοτάτων χρόνων. Και κάθησαν και μεθόδευσαν και κατασκεύασαν κατηγορίες έωλες, αστήρικτες και ψευδείς εναντίον του ανθρώπου του Θεού, με σκοπό, ως ενόμιζον, την πλήρη έξόντωσι, μέχρι και την πλήρη εξαφάνισί του. Όμως άλλα Θεός …κελεύει και άλλα οι άνθρωποι κατασκευάζουν. Τον καλόν Ποιμένα αγιώτατο μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης ΑΡΤΕΜΙΟ μεθόδευσαν και εξεδίωξαν από το Κόσσοβο με συνοπτικές διαδικασίες και εν μια νυκτί χωρίς να του επιτρέψουν ούτε την παραμικρή απολογία και ούτε κάν την προσκόμισι των στοιχείων της άμυνάς του. Και με τις απειλές και με την τρομοκρατία, και ενώ εκείνος επιμόνως ζητούσε να περάση από εκκλησιαστικό δικαστήριο, έσπευσαν ταχύτατα να αποφασίσουν να τον….συνταξιοδοτήσουν!!! Ομορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος!!! Και ενώ τον εξεδίωξαν και τον εκτόπισαν ληστρικώ τω τρόπω και έξω του Κοσσόβου, άρχισαν εν συνεχεία και κατασκοπευτικά να παρακολουθούν όλες τις κινήσεις του νυχθημερόν και ανελλιπώς και έφθασαν στο σημείο …να σταθμίζουν ακόμα και αυτήν την αναπνοή του. Και το υπομονετικότατο και υποχωρητικότατο ΑΡΝΑΚΙ του ΧΡΙΣΤΟΥ, για να μην τους δώση την ευκαιρία να τον κατηγορήσουν, πειθαρχούσε και υπάκουε σε ολες τις παράλογες, ανελεύθερες και αντίθεες απαιτήσεις των άνομων και παράνομων φανερών και εμπαθών εχθρών και διωκτών του. Όταν εκδιώχθηκε από το Κόσσοβο ο καλός Πατέρας και Ποιμένας, η μητρόπολι Ράσκας και Πριζρένης καταλήφθηκε από «μονιούς άγριους», ιδιαίτερα από έναν «ταύρον μαινόμενον και εν υαλοπωλείω ευρισκόμενον» τω ονόματι Αθανάσιον (Σατανάσιον τον αποκαλούν στην Σερβία) Γιέφτιτς, εγκληματία πολέμου κατά τους Αμερικάνους (όπως μάθαμε), που εισήλθε μέσα στον επιτελικό τόπο, καταπατών, θραύων και συντρίβων, ….ότι εύρισκε μπροστά του! Η εικόνα θύμιζε Βαβυλωνία και δεν ηταν δυνατόν η υπερεκατοντάριθμη φάλαγξ των μοναχών και των ιερομονάχων του Αρτεμίου να θελήσουν να ζήσουν μέσα σε μία τέτοια, άγνωστη γι’ αυτούς τραγελαφική κατάστασι. Αποφάσισε, λοιπόν, η αγία φάλαγγα των υπερεκατό αφιερωμένων ευζώνων μοναχών και ιερομονάχων, να υπάγη οπίσω από τον εκδιωχθέντα πατέρα και ποιμένα του, εις τον νέον τόπον της εξορίας του. Μετά από αυτήν την τροπήν των πραγμάτων, οι εξ υπαρχής ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, γνωστοί φθονεροί και δεδηλωμένοι εχθροί του, ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΑΙΤΙΩΣ αποφάσισαν να τον «καθαιρέσουν» και να τον κηρύξουν ….αποδιοπομπαίον τράγον! Ο άγιος μητροπολίτης και επίσκοπος έστειλε σε όλους τους ανά τον κόσμον ορθοδόξους λεγομένους επισκόπους επιστολήν και περιέγραφε το δράμα που παίχθηκε από την ΛΗΣΤΡΙΚΗ σύνοδο του Βελιγραδίου. Την είδαμε και εμείς δημοσιευμένην αυτήν την επιστολήν ΠΟΝΟΥ και ΟΔΥΝΗΣ του Αθωοτάτου Επισκόπου. Ασφαλώς θα την λάβατε και εσείς, σεβασμιώτατε, αυτήν την επιστολήν. Και εσείς, λοιπόν, ενώ την λάβατε, και την διαβάσατε, αδιαφόρως την παραβλέψατε και την παραμερίσατε και την καλαθοπετάξατε. Γιατί, σεβασμιώτατε; Αυτό οφείλατε να πράξετε; Και όχι να απαντήσετε στον καταδιωγμένον και σφαγιασμένον επίσκοπον του Θεού; Σας έστειλαν εν συνεχεία και οι ραδιούργοι της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ της Σερβίας, έγγραφο που περιέγραφαν τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Και εσείς πιστέψατε αυτούς, τους δεύτερους και όχι τον ΑΘΩΟΤΑΤΟΝ ΑΡΤΕΜΙΟΝ. Χωρίς κάν να ερευνήσετε λίγο βαθύτερα τα γεγονότα, χωρίς να κάνετε ένα βήμα να προσπαθήσετε να ….σβήσετε την αναφθείσα πυρκαϊάν. Σαν εμπαθείς και ανεύθυνοι και επιπόλαιοι. Και ενεργήσατε όπως ενήργησαν και οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οι υποκριταί κατά του Κυρίου Ιησού. Καταδίκασαν τον ΑΘΩΟ Ιησού. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω κάτι άλλο, σεβασμιώτατε. Μετά την ληστρική εκδίωξι του αθωοτάτου ΑΡΤΕΜΙΟΥ άνοιξε το πεδίο δράσεως των Σέρβων ρασοφόρων και από της ημέρας εκείνης προέβησαν σε τόσες Οικουμενιστικές-Πανθρησκειακές ασχήμιες, που είναι αδύνατον όλες να συλλεγούν και να περιγραφούν και να διαζωγραφηθούν. Τους βλέπαμε ότι ενώ κρατούσαν στα χέρια τους την εικόνα του ΣΦΟΔΡΟΥ και αμετακίνητου Αντιοικουμενιστού Ιουστίνου Πόποβιτς, και τον ανακήρυτταν ως άγιο, ταυτόχρονα ο …Αχυρένιος «πατριάρχης» Ειρηναίος, διακήρυττε …ξετσίπωτα και αδιάντροπα … ότι αυτός είναι Οικουμενιστής!!! Δεν ακούσατε αυτήν την πρωτοφανή, ασυνείδητον αναίδειαν, σεβασμιώτατε; Και αν ναι, γιατί δεν διαμαρτυρηθήκατε, και γιατι επίσημα δεν τον καταγγείλατε; Επίσκοπος του Ιησού Χριστού και της Αγίας Του Εκκλησίας είσαστε. Και μήπως όμως σταμάτησαν εδώ; Εν συνεχεία μετέβησαν στην χανούκα της Εβραϊκής Χάβρας και μάλιστα, παρά την ρητή απαγόρευσι των Ιερών Κανόνων, άναψαν μαζί και με τον έτερο συνένοχό του πανθρησκειαστή Ειρηναίο Μπούλοβιτς …. την επτάφωτη λυχνία τους! Το γνωρίζατε αυτό, σεβασμιώτατε; Οφείλατε να το γνωρίζετε. Και να το καταγγείλετε. Και, εφ’ όσον είστε συνοδικός, να το φέρετε προς συζήτησι και στην ιερά σύνοδο. Όμως εσείς ουδέν εξ αυτών επράξατε. Κατόπιν είδαμε και άλλες φρικτές εικόνες των Σέρβων ρασοφόρων. Είδαμε και φρίξαμε. Είδαμε - φοβερόν ειπείν, τρομερόν ειδείν! - τον πανθρησκειαστή Ειρηναίο Μπούλοβιτς να διεξάγει την πράξι της αρτοκλασίας μαζί με τον Καρδινάλιο του Βελιγραδίου, ενδεδυμένοι αμφότεροι με τα άμφιά τους, να …ακουμπούν στους ώμους τους!!! Και άλλα πολλά είδαμε και ακούσαμε, συμπροσευχές, και συγχρωτισμούς και συνιερουργίες και συνλατρευτικές πράξεις, με τους Αιρετικούς Φραγκολατίνους και τους χριστοκτόνους Εβραίους. Από όλα αυτά και αλλα πολλά που διέπραξαν αλλά και συνεχίζουν καθημερινά να διαπράττουν οι σέρβοι αρχιερείς, τα όργανα αυτά των σκοτεινών δυνάμεων, τίποτα δεν γνωρίζατε εσείς, σεβασμιώτατε, πρίν λάβετε αυτήν την φρικτήν και απαράδεκτον απόφασιν να συνυπογράψετε τα ΨΕΥΔΗ καταγγελόμενα από τον …Αχυρένιο «πατριάρχη», εναντίον του Αγιωτάτου ΑΡΤΕΜΙΟΥ; Οφείλατε όλα να τα γνωρίζετε και να είσαστε δύσπιστος σε όσα σας έγραψε η βρωμερά ΤΡΟΪΚΑ του Βελιγραδίου. Όντως, οφείλατε…. όμως αφρόνως για όλα αδιαφορήσατε και υπογράψατε και συνυπογράψατε και έτσι προσθέσατε και άλλα βάρη συνενοχής στην ….πλάτη σας!!!. ΟΛΟΙ εσείς, οι τωρινοί συνοδικοί, πλήν του Πειραιώς και τινος άλλου. Δεν θα έπρεπε ποτέ να σπεύσετε και εσείς να συνυπογράψετε το κατάπτυστο έγγραφό τους που περιέγραφε ψευδώς και αναισχύντως, την αντικανονικήν «έκπτωσι» του ΑΘΩΟΤΑΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ. Εσείς όχι μόνο δεν αντιδράσατε σε τίποτα από όλα αυτά που σας περιέγραψα και οφείλατε να γνωρίζετε γιατί καταγράφονται και αποθανατίζονται καθημερινά στα ιστολόγια που από ότι πληροφορούμαι παρακολουθείτε, αλλά σπεύσατε αδιστάκτως και βάλατε κάτωθεν ενός κειμένου του …Αχυρένιου της Σερβίας την καταδικαστικήν υπογραφήν σας. Αυτήν την μεγάλην, τεραστίων διαστάσεων, άδικον, αδικοτάτην, κακοτάτην και εμπαθεστάτην απόφασί σας, δεν μπορώ με τίποτα να την απαλείψω από μέσα μου, να την ανεχθώ και να σας την συγχωρήσω, διότι ενεργήσατε ως Αννας και ως Καϊάφας και ως δήμιος Θεόφιλος Αλεξανδρείας. Εμείς οι πιστοί άνθρωποι, σεβασμιώτατε πάτερ Νικόδημε, επέχοντες την θέσι του πιστού λαού παρακολουθούμε καθημερινώς όλα τα συμβαίνοντα, ιδιαίτερα από τους πατριάρχες και από τους επισκόπους μας, όπως μας συνιστούν να κάμνουμε και οι Άγιοι Πατέρες μας, όπως ο άγιος Γεννάδιος ο Σχολάριος: «Τους επισκόπους υμών επιτηρείτε ίνα ώσιν Ορθόδοξοι και μη διδάσκουσι δόγματα εναντίον της Ορθοδόξου Πίστεως, μηδέ τοις αιρετικοίς, ή τοις απεσχισμένοις συλλειτουργώσι». Ο απλός λαός, σεβασμιώτατε, στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί την συνείδησι της Εκκλησίας και εσείς οφείλετε να εκφράζετε την συνείδησι της Εκκλησίας και ΜΟΝΟΝ και όχι τον εαυτόν σας. Αλλωστε γι αυτό και μόνον υπάρχετε και προΐστασθε των τοπικών Εκκλησιών. Γράφει ο άγ. Θεόδωρος ο Στουδίτης: «Οι επίσκοποι δεν επιτρέπεται να πράττουν όπως αυτοί θέλουν (“προς το δοκούν”), αλλά είναι δέσμιοι των εντολών και των Ιερών Κανόνων». Και ο Γεώργιος Φλωρόφσκυ: «Ο Επίσκοπος πρέπει να ομιλή όχι αφ’ εαυτού, αλλ’ εν ονόματι της Εκκλησίας, …αλλά και ο λαός έχει δικαίωμα και καθήκον να μαρτυρεί, να συναινεί και να αρνείται την συναίνεσή του, στην αναζήτηση της πλήρους ομοφωνίας…» (Φλωρόφσκυ Γ., Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις, σελ. 75 και 221). Αλλά και ο Ιωάννης Καρμίρης: «Ούτως η κυβέρνησις της Εκκλησίας ασκείται μεν υπό των επισκόπων εν ονόματι του Χριστού, και ουχί επί των ιδίων εαυτών η του λαού ονόματι, αλλά πάντοτε εν στενή και αρμονική συνεργασία πρώτον μετά των πρεσβυτέρων και…είτα των λαϊκών, εντός των υπό των κανόνων διαγραφομένων ορίων. Προσέτι η συμμετοχή αύτη των λαϊκών νοείται και ως συμφωνία αυτών και παραδοχή των υπό των επισκόπων εν τω πλαισίω των ι. Κανόνων πεπραγμένων και ενεργός συμπαράστασις... Πάντως οι επίσκοποι ουδέν πρέπει να πράττωσιν άνευ του λαού…» (Καρμίρης ιω., Η θέσις και η διακονία των λαϊκών, σ. 35). Εδώ σταματώ, σεβασμιώτατε, γιατί ίσως κατά πολύ να σας καταπόνησα όχι τόσον από την έκτασι του κειμένου, όσον από την έντασι των περιγραφομένων και καταγγελομένων θλιβερών επικαίρων και καυτών, διακεκαυμένων θα έλεγα, θεμάτων. Επαναλαμβάνω σεβασμιώτατε, ότι δι’ όλα όσα εν ολίγοις σας εξέθεσα και σας περιέγραψα, αντιμετωπίζω ένεκα των πεπραγμένων σας μεγάλην κρίσιν συνειδήσεως. Τι δέον γενέσθαι; Οδοδείκται όλων μας είναι οι Αγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας. Ό,τι αυτοί έπραξαν σε περιόδους πτώσεως της Πίστεως και του Ηθους της Εκκλησίας, το αυτό οφείλουμε να πράξωμε και ημείς. Επ’ αυτού λέγει ο άγιος Συμεών ο Νέος ο Θεολόγος: «Ευχαίς και δάκρυσι τον Θεόν καθικέτευσον πέμψαι σοι οδηγόν απαθή τε και άγιον. Ερεύνα δε και αυτός τας Θείας Γραφάς, και μάλιστα τας των Αγίων Πατέρων πρακτικάς συγγραφάς, ίνα ταύταις αντιπαρατιθείς τα παρά του διδασκάλου και προεστώτος σοι διδασκόμενα και πραττόμενα, ως εν κατόπτρω δύνασαι βλέπειν ταύτα και καταμανθάνειν και τα μεν συνάδοντα ταις Γραφαίς, εγκολπούσθαι κατέχειν τη διανοία.Τα δε νόθα και αλλότρια, διακρίνειν και αποπέμπεσθαι, ίνα μη πλανηθής. Πολλοί γαρ, ίσθι, πλάνοι και ψευτοδιδάσκαλοι, εν ταις ημέραις ταύταις γεγόνασιν» (Ρ.G. 120, 617). Και έρχομαι στο δια ταύτα. Μετά από όλα αυτά που σας ανέφερα, σεβασμιώτατε, και ακολουθώντας τις προτροπές της Αγ. Γραφής, που με το στόμα του απ. Παύλου λέγει, ότι πρέπει να ακολουθούμε και να εμπιστευόμαστε τους ποιμένες μας, αλλά αφού πρώτα «αναθεωρήσουμε την έκβασιν της αναστροφής αυτών» (=εξετάσουμε καλά τη ζωή τους και την ορθοδοξία τους), τότε να τους ακούμε, ερεύνησα προσεκτικά τα κείμενα και με πόνο ψυχής κατέληξα στην απόφαση, ότι δεν μπορώ πλέον να σας εμπιστεύομαι ως ποιμένα μου, εφόσον αμνηστεύετε όλες αυτές τις αδικίες, τις πονηρίες, τις δολιότητες και τις κακοδοξίες Πατριαρχών και συνεπισκόπων σας, εφόσον τις αποδέχεσθε και τις ακολουθείτε και παρόλο που σας τις εξέθεσα με την επιστολήν μου, ούτε που καταδεχτήκατε να την λάβετε υπόψιν και να απαντήσετε. Για να κατοχυρώσω δε την τελική απόφασή μου αυτή (γιατί αυτή όλη η κατάσταση με συγκλονίζει και δεν αφήνει την συνείδησή μου να ησυχάσει), παρουσιάζω ακροθιγώς τι δίδασκαν και τι έπρατταν οι Άγιοι Πατέρες, προκειμένου να μη επηρεάζονται αυτοί και το ποίμνιο από την αίρεση, προκειμένου και να μη καταστούν συνυπεύθυνοι των αδίκων και των κακοδόξων ψευδοποιμένων, καθόσον μάλιστα η επικοινωνία με τους αιρετίζοντες έχει σχέση με την σωτηρία μου, και την απολογία μου εις το φοβερό βήμα του δικαίου Κριτού, του Ιησού Χριστού. Γράφει ο Μ. Αθανάσιος: «Δια τούτο και ο Δαβίδ, φεύγων τους πονηρούς, έλεγεν· “Ουκ εκάθισα μετά συνεδρίου ματαιότητος, και μετά παρανομούντων ου μη εισέλθω. Εμίσησα εκκλησίαν πονηρευομένων”. Δια τι δε ταύτα εποίει; Επειδή πάλιν λέγει αλλαχού· “Μετά οσίου όσιος έση, και μετά εκλεκτού εκλεκτός έση, και μετά στρεβλού διαστρέψης”. Και γαρ οίος εστιν ο συνοικών μετά σου, τοιούτον απεργάσεται είναί σε» (Μ. Αθανασίου, Ρήσεις και ερμηνείαι Παραβολών). Ο Απ. Παύλος λέγει: «Παραγγέλομεν δε υμίν, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στέλλεσθαι υμάς (=να κόπτετε κάθε πνευματικήν επικοινωνίαν εκκλησιαστικώς) από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και μη κατά την παράδοσιν ην παρέλαβον παρ’ ημών» (Β’ Θεσ. γ΄ 6). Ο Μ. Αθανάσιος πάλι, χαρακτηρίζει επικίνδυνη και απατηλή την συμπεριφορά κάποιων Ορθοδόξων, οι οποίοι διαβεβαίωναν ότι δεν αποδέχονται τις αιρετικές θέσεις του Αρείου (τις ίδιες διαβεβαιώσεις δίνουν σήμερα κάποιοι ορθόδοξοι, που ακολουθούν τις αιρετικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών) και υποστήριζαν πως οι ίδιοι έχουν ορθόδοξο φρόνημα, αλλ’ όμως, επικοινωνούσαν εκκλησιαστικά και συμπροσεύχονταν με τους αρειανόφρονες· συμβουλεύει, λοιπόν, απομάκρυνση απ’ αυτούς, γιατί όσοι βλέπουν εσάς τους Ορθοδόξους να συγκεντρώνεστε με τους αρειανόφρονες και να επικοινωνείτε άνετα μαζί τους, θα αποκομίσουν την εντύπωση ότι τούτο είναι ακίνδυνο και θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο, και έτσι, θα περιπέσουν στο βόρβορο της αιρετικής ασεβείας: «τινές δε εισιν οι διαβεβαιούντες μεν τα Αρείου μη φρονείν, συγκαταβαίνοντες δε, και μετ' αυτών ευχόμενοι επί το αυτό... Όταν γαρ τινες υμάς τους εν Χριστώ πιστούς θεωρήσαντες μετ' αυτών συνερχομένους και κοινωνούντας, πάντως υπονοήσαντες αδιάφορον είναι το τοιούτον, εις τον της ασεβείας εμπεσούνται βόρβορον». Για να μη συμβεί αυτό, να αποφεύγετε την εκκλησιαστική επικοινωνία με όσους νομίζουν ότι δεν έχουν αποδεχτεί την αρειανική διδασκαλία, αλλ’ όμως επικοινωνούν μετά των αιρετικών. Και κατ’ εξοχήν εμείς που ορθοφρονούμε, πρέπει να αποφεύγουμε την εκκλησιαστική κοινωνία, με εκείνους, των οποίων το φρόνημα ως κακόδοξο απορρίπτουμε. «Ίν' ουν μη τούτο γένηται, θελήσατε …τους μεν φανερώς φρονούντας τα της ασεβείας αποστρέφεσθαι, τους δε νομίζοντας τα Αρείου μη φρονείν, κοινωνούντας δε μετά των ασεβών φυλάττεσθαι· και μάλιστα ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν… Ει δε τις προσποιείται μεν ομολογείν ορθήν πίστιν, φαίνεται δε κοινωνών εκείνοις, τον τοιούτον προτρέψασθε απέχεσθαι της τοιαύτης συνηθείας· και εάν μεν επαγγέλληται, έχετε τον τοιούτον ως αδελφόν· εάν δε φιλονείκως επιμένη, τον τοιούτον παραιτείσθε. Ούτω γαρ διατελούντες καθαράν την πίστιν διατηρήσετε· κακείνοι βλέποντες υμάς ωφεληθήσονται, φοβηθέντες μη άρα ως ασεβείς και τα εκείνων φρονούντες νομισθώσιν» ( Μ. Αθανασίου, επιστολή, Τοις τον μονήρη βίον ασκούσι, ΡG 26, 1185-1188). Ο ι. Χρυσόστομος, ως μόνη ελπίδα να διορθωθούν τα κακά στην Εκκλησία, θεωρεί, την εμμονή στη διακοπή της κοινωνίας με τους παρανομούντας Επισκόπους, που είχαν πάρει στα χέρια τους την εκκλησιαστική εξουσία . Λάβετε δε υπόψιν το εξής σημαντικό: Εδώ ο ιερός Χρυσόστομος, προτρέπει σε διακοπή κοινωνίας, όχι γιατί υπάρχει κάποια αίρεση, αλλά ελαφρότερα θέματα δικαιοσύνης, διοικητικά και εκκλησιολογικά. Ο αγ. Ειρηναίος: «Οι Απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον (=είχαν) τόσον μεγάλην “ευλάβειαν”, ώστε απέφευγαν και να συνομιλούν ακόμη με εκείνους που ενόθευαν την αλήθειαν της πίστεως» (Άγιος Ειρηναίος, Έλεγχος και ανατροπή ψευδωνύμου γνώσεως, Γ 3, 4, ΒΕΠΕΣ 5, 144 (15-22). Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;… ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά…, αλλά κοινωνείς;» (Ρ.G. 55, 252). Σύμφωνα με τα παραπάνω, αφού οι πατριάρχες Βαρθολομαίος, Ειρηναίος κλπ., πολλοί μητροπολίτες και επίσκοποι αιρετίζουν και διαπράττουν φοβερές αδικίες φανερά, αυταπόδεικτα και θρασύτατα, κι εσείς αυτούς τους ακολουθείτε και δεν διαμαρτύρεσθε, σιωπάτε προκλητικά αλλά και συμπράττετε, είστε κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΙ και οφείλουμε, βάσει και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας συνόδου, να απομακρυνθούμε από σας, φροντίζοντας για την σωτηρία μας. Γιατί οι πράξεις και οι διδασκαλίες σας αυτές, διαφέρουν από εκείνες των Αγίων Πατέρων και της Ορθοδόξου εκκλησιαστικής Παραδόσεως. Μετά του προσήκοντος σεβασμού Οδυσσέας Τσολογιάννης, δημοσιογράφος Σουρωτή Βασιλικών 57006 τ.θ.220