ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Αναρτούμε ένα μεγάλο τμήμα από το παρακάτω επίκαιρο κείμενο του π. Θεοδώρου και το αφιερώνουμε στον διωκόμενο αγωνιστή της Ορθοδοξίας και μιμητή του ιερού Χρυσοστόμου κανονικό Μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο «…Μετά τήν ελπιδοφόρο νεοπατερική άνθηση των τελευταίων δεκαετιών…, η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά, ώστε νά μη δικαιολογούνται πλέον οι αισιόδοξες προβλέψεις και προοπτικές γιά τήν πορεία της Ορθοδοξίας τόν 21ο αιώνα, άν η εκκλησιαστική ήγεσία δέν αντιληφθεί τούς κινδύνους και δέν διαμορφώσει ποιμαντικά τις συνθήκες, ώστε νά τηρούνται στόν εκκλησιαστικό βίο τά δύο απαραίτητα στοιχεία, χωρίς τά οποία ούτε Ορθοδοξία υπάρχει, ούτε συνεπώς καί δυνατότης σωτηρίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όπως καί οι άλλοι Άγιοι Πατέρες, μέ επιμονή αναφέρεται στις δύο αυτές ουσιώδεις πλευρές της χριστιανικής ζωής… Η αχώριστη αυτή δυάδα είναι «η δογμάτων ακρίβεια καί η ορθότης του βίου», η ενότητα δόγματος καί ήθους, η οποία σήμερα πλήττεται από τόν δογματικό μινιμαλισμό του Οικουμενισμού, …ως καί από τήν εκκοσμίκευση, από τήν είσοδο του κοσμικού, του γήϊνου φρονήματος μέσα στούς κόλπους της Εκκλησίας, κλήρου καί λαού, ακόμη καί μέσα στούς κόλπους του κατ' εξοχήν φυγόκοσμου καί εν ξενιτεία καί αποταγή ζώντος Μοναχισμού… Επί πολλές δεκαετίες, …απασχολεί πολλούς πιστούς μέ ενταση καί σωτηριολογική αγωνία τό θέμα του ποιά επί τέλους είναι η αληθινή Εκκλησία, πού βρίσκεται η Εκκλησία; Είναι δυνατόν νά θεωρούνται ως εκκλησίες οι αιρέσεις καί τά σχίσματα; Είναι επιτρεπτόν θεολογικά η Εκκλησία, η αδιακόπως υφισταμένη μέχρι σήμερα διά της διπλής αποστολικής διαδοχής, διαδοχής εν πρώτοις στό σύνολο των αληθειών της πίστεως, και χρονικής διαδοχής κατόπιν στούς επισκοπικούς θρόνους, νά υποβιβάζεται και νά συμφύρεται ως ένα πολλοστημόριο μεταξύ εκατοντάδων άλλων δήθεν εκκλησιών, όπου η διαδοχή της αλήθειας έχει διακοπή από νεωτερικές ανθρώπινες διδασκαλίες, και η χρονική διαδοχή των επισκόπων, όπου υπάρχει, έχει ακυρωθή λόγω της διακοπής της αλήθειας; Υπήρξε ποτέ περίοδος στή ζωή της Μίας Εκκλησίας, κατά τήν οποία οι αιρέσεις και οι αιρετικοί εθεωρούντο μέλη της Εκκλησίας; …Πώς συμπεριφέρθηκε ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος απέναντι στις θρησκείες και στις αιρέσεις της εποχης του; Συναφή εκκλησιολογικά θέματα πού έχουν ανάγκη διασαφήσεως είναι και ο υπερβαλλόντως προβαλλόμενος από μερίδα ορθοδόξων θεολόγων επισκοποκεντρισμός, ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζει επίσκοπο και εκκλησία, κατ' απομίμησιν της ταυτίσεως πάπα και εκκλησίας, ώστε εν πολλοίς ορθώς νά επιρρίπτεται η μομφή εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας ότι ο μέν Ρωμαιοκαθολικισμός έχει ένα πάπα οι δέ Ορθόδοξοι τόσους πάπες όσοι είναι και οι επίσκοποι. Προκύπτει μέσα από τή διδασκαλία του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου αυτός ο επισκοποκεντρισμός; Σέ περιόδους συγχύσεως και ακαταστασίας, κατά τις οποίες οι ποιμένες μεταβάλλονται σέ προβατόσχημους λύκους και διαφθείρουν τήν ευαγγελική αλήθεια και ζωή, δέν μπορούν νά εκφράσουν τήν εκκλησιαστική συνείδηση οι πρεσβύτεροι και οι μοναχοί αλλά ακόμη και οι λαϊκοί; Εχουμε στήν περίπτωση αυτή σχίσμα; Ποιοι προκαλούν τό σχίσμα και τις ταραχές μέσα στή ζωή της Εκκλησίας; Ήταν σχισματικός ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όπως τόν κατηγόρησαν οι τότε κρατούντες στήν Εκκλησία, ή αυτοί πού αθέτησαν τούς θεσμούς και τις παραδόσεις της Εκκλησίας, υπέρ των οποίων αγωνιζόταν εκείνος;… 2. Ή γνώμη του γιά τις αιρέσεις Μέ τήν ίδια ποιμαντική εγρήγορση καί ανυποχώρητη αγωνιστικότητα αντιμετώπισε ο Χρυσόστομος καί τις αιρέσεις τής εποχής του... Σέ εγκωμιαστική του ομιλία στόν Αγιο Μελέτιο Αντιοχείας, ο οποίος προήδρευσε της Β' Οικουμενικής Συνόδου στήν Κωνσταντινούπολη, πού εθεσε τέρμα στήν δράση των αντιτριαδικών αιρέσεων καί ολοκλήρωσε τό σύμβολο της πίστεως, αναφέρεται στήν επιτυχή αντιαιρετική του δράση, η οποία του εστοίχισε διωγμούς καί εξορίες. Μόλις ανέλαβε, λέγει, τήν θέση του επισκόπου, απήλλαξε τήν Αντιόχεια από τήν αιρετική πλάνη …«καί τά σεσηπότα μέλη καί ανιάτως έχοντα του λοιπού σώματος αποκόψας, ακέραιον την υγείαν επανήγαγε τω πλήθει της Εκκλησίας». Καί μόνον αυτή του η θέση είναι αρκετή, γιά νά δείξει πώς πρέπει νά αντιμετωπίζεται η αίρεση, ως διαστροφή της αλήθειας καί ως αρρώστια στό σώμα της Εκκλησίας, σέ όλες τις εποχές καί στήν δική μας. …Ο Ιωάννης, μετά τήν εκ του Μοναχισμού επιστροφή του, έγινε, ως κληρικός πλέον, στενός συνεργάτης αμφοτέρων καί βοηθός διά του φλογερού του κηρύγματος στήν εκρίζωση του Αρειανισμού, τούς κινδύνους εκ του οποίου δέν αντελαμβάνοντο πολλοί Αντιοχείς καί επεσκέπτοντο ακόμη καί ναούς Αρειανών… Συνιστά νά αποφεύγουμε τις συναναστροφές μέ τούς αιρετικούς, όπως αποφεύγουμε τά δηλητήρια των φαρμάκων, γιατί είναι χειρότεροι από αυτά. Εκείνα βλάπτουν τό σώμα, αυτοί καταστρέφουν τήν σωτηρία της ψυχης. Αν η συναναστροφή μέ τούς αίρετικούς καί η φιλία οδηγεί καί σέ κοινωνία της ασεβείας, πρέπει νά τήν αποφεύγουμε, ακόμη καί άν πρόκειται γιά τούς γονείς μας. Ήταν πολύ αυστηρός καί στόν εαυτό του ο Χρυσόστομος στό θέμα της κοινωνίας μέ τούς αιρετικούς. Επειδή οι γνωστοί Μακροί Αδελφοί είχαν κατηγορηθη από τόν πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο ως Ωριγενιστές, ενώ τούς προστάτευσε, δέν είχε λειτουργική κοινωνία μαζί τους. Αυτός άλλωστε ήταν καί ο λόγος γιά τόν οποίο ο Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, εξαπατηθείς από τόν Θεόφιλο ότι καί ο Χρυσόστομος ήταν Ωριγενιστής, ήλθε στήν Κωνσταντινούπολη νά βοηθήσει τόν Θεόφιλο καί δέν είχε καμμία κοινωνία μέ τόν Άγιο Χρυσόστομο, ως αιρετικό. Αρνήθηκε νά παραχωρήσει ως πατριάρχης ο Χρυσόστομος ναό στόν πανίσχυρο Γότθο ηγεμόνα Γαϊνά, επειδή ήταν Αρειανός, παρά τήν πίεση του αυτοκράτορος Αρκαδίου, ο οποίος είχε ανάγκη των στρατιωτικών υπηρεσιών του. Επαινεί τόν πατριάρχη Αλεξανδρείας Φλαβιανό, διότι διεχώρισε τά λείψανα μαρτύρων πού ήσαν θαμμένα μαζί μέ λείψανα αιρετικών έτσι, λέγει, απαλλάχτηκαν τά πρόβατα από τούς λύκους, οι ζώντες από τούς νεκρούς. Έμειναν οι μαργαρίτες της πίστεως μόνοι, ανέπαφοι από τήν δυσωδία των αιρετικών λειψάνων. …Δίδει μεγάλη σημασία ο Άγιος Ιωάννης στόν εναντίον των ετεροθρήσκων καί αιρετικών αγώνα. Ολόκληρος ο τέταρτος «Περί Ιερωσύνης» λόγος του είναι αφιερωμένος στό νά δείξει ότι ο ιερεύς πρέπει νά εχει υψηλή θεολογική συγκρότηση, νά γνωρίζει τις θέσεις καί τά επιχειρήματά τους, νά διαθέτει τά απαραίτητα όπλα γιά νά τούς αποκρούει. …Σχεδόν ταυτίζει τήν Ιερωσύνη ο Άγιος Χρυσόστομος μέ τό κήρυγμα, μέ τη διδασκαλία του λόγου, χωρίς βέβαια νά υποτιμά τήν τελετουργία των μυστηρίων. …Δέν ωφελούν οι ασκητικοί κόποι καί ιδρώτες, όταν, λόγω αγνοίας καί απειρίας των δογμάτων, πέσει κανείς σέ αίρεση καί αποχισθεί από τό σώμα της Εκκλησίας. Διαβεβαιώνει ο Άγιος Ιωάννης ότι γνωρίζει πολλούς πού τό έπαθαν αυτό. Δέν ωφελεί λοιπόν μόνον ο ενάρετος βίος, χωρίς τά υγιή δόγματα, ούτε βέβαια η υγιής πίστη, όταν ο βίος είναι διεφθαρμένος. Αν εφαρμόσουμε όσα γιά τις αιρέσεις αναφέραμε, ολίγα εκ πολλών, στήν σημερινή κατάσταση της Εκκλησίας, η εικόνα είναι ζοφερή. Ό,τι είπαμε γιά τήν Απολογητική, πού αντιμετώπιζε παλαιότερα τούς εξωτερικούς εχθρούς της Εκκλησίας, τούς αλλοθρήσκους, ισχύει καί γιά τό αντιαιρετικό κήρυγμα. Έπαυσε νά ακούγεται στούς ναούς λόγος εναντίον των αιρέσεων, ωσάν ή Εκκλησία νά έχει περιλάβει στούς κόλπους της όλους όσοι ονομάζονται Χριστιανοί, ωσάν νά ανήκουν όλοι οι Χριστιανοί στό σώμα του Χριστού, νά μνημονεύονται όλοι στό δισκάριο της Προσκομιδης, νά κοινωνούν όλοι εκ του αυτού ποτηρίου. Καί μολονότι αυτό δέν έχει γίνει, καί υπάρχουν Χριστιανοί πολυπληθείς ανά τόν κόσμο πού δέν είναι υγιείς, νοσούν στήν πίστη, στά δόγματα, καί είναι αποκομμένοι από τό σώμα της Εκκλησίας, όχι μόνο δέν παρουσιάζουμε τά νόθα δόγματα καί τις πλάνες τους, γιά νά γιατρέψουμε καί τούς ίδιους καί νά προφυλάξουμε καί τά μέλη της 'Εκκλησίας από τήν λύμη των αιρέσεων, αλλά τούς καθησυχάζουμε πώς δέν είναι αιρετικοί, είναι καί αυτοί εκκλησίες, όπως εμείς, καί μάλιστα αδελφές εκκλησίες, συγκροτούμε μαζύ τους συμβούλια εκκλησιών, αναγνωρίζουμε τό βάπτισμά τους ως έγκυρο, συμπροσευχόμαστε, μας δίδουν καί τούς δίδουμε ναούς καί πολλά άλλα, όσα η οικουμενιστική σύγχυση των ημερών μας έχει προκαλέσει. Τά πάντα «άνω καί κάτω γέγονε» θά έλεγε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Γκρεμίσαμε τούς φράκτες, τά όρια πού έθεσαν οι Άγιοι Απόστολοι καί οι Άγιοι Πατέρες… Δέν θά φθάσετε στήν ενότητα, λέγει [ο διάβολος] σέ όσους τόν ακούουν, αγωνιζόμενοι γιά τήν αλήθεια• κάνουν λάθος ο Χριστός, οι Απόστολοι, οι Πατέρες• θά φθάσετε στήν ενότητα μέ τήν αγάπη. Αφήστε τά δόγματα στούς θεολόγους, κλείστε τους σέ ενα νησί καί άς συζητούν όσο θέλουν. Ούτε δογμάτων ακρίβεια, ούτε βίου ορθότης είναι απαραίτητα γιά τήν σωτηρία, όπως διδάσκει τό Ευαγγέλιο καί σύμπας των Πατέρων ο χορός, μέ έμφαση δέ ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Θά σάς σώσει τώρα ο Οικουμενισμός, πού καταλύει τήν αποκλειστικότητα, τόν ναρκισσισμό, τό δόγμα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής καί Αποστολικής Εκκλησίας, καί καταργεί τήν αυστηρότητα της Ευαγγελικής ζωής, διευκολύνοντας τήν εκκοσμίκευση. Μπορούμε ετσι τώρα στις τρείς πτώσεις πού προκάλεσε ο Διάβολος, κατά τόν αείμνηστο καί όσιο Γέροντα Ιουστίνο Πόποβιτς, τις πτώσεις του Αδάμ, του Ιούδα καί του πάπα, νά προσθέσουμε καί τέταρτη πτώση, τήν πτώση του Οικουμενισμού. Ίσως βέβαια σκεφθεί κάποιος καί πεί ότι ορθώς ο Άγιος Χρυσόστομος ομιλεί γιά τούς αιρετικούς καί τούς ελέγχει. Τότε έτσι πίστευαν. Σήμερα έχουν αλλάξει αυτά. Δέν πρέπει νά ασχολούμαστε πλέον καί νά αγωνιζόμαστε εναντίον των άλλων θρησκειών καί των αιρέσεων. Έτσι μου απήντησε γραπτώς μεγαλόσχημος καί γνωστός επίσκοπος, κεκοιμημένος τώρα, όταν του εστειλα τό βιβλίο μου γιά τήν Ουνία, στό οποίο παρουσίαζα τήν εξέλιξη της εξετάσεως του θέματος, στόν διάλογο Ορθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικών, από τόν οποίο μέ απεμάκρυναν γιά τήν όποια συμβολή μου στήν καταδίκη της Ουνίας. Επειδή λοιπόν κυριαρχούν στήν εκκλησιαστική επικαιρότητα οι θεολογικές συζητήσεις γιά τά όρια της Εκκλησίας, …άς επιτραπεί νά ακουσθεί εδώ στό συνέδριο μας ενας σαφής χρυσοστομικός-πατερικός λόγος. Οι Ορθόδοξοι τίποτε δέν αλλάσσουμε από όσα παραλάβαμε• ούτε προσθέτουμε, ούτε αφαιρούμε, ούτε αλλοιώνουμε. Όσους προσθέτουν καί αφαιρούν καί αλλοιώνουν τούς αποκηρύσσουμε, τούς αναθεματίζουμε ως αίρετικούς, όπως έκαναν οι άγιες σύνοδοι καί οι Άγιοι Πατέρες… Η διά των αιώνων ομόφωνη, σταθερή καί αταλάντευτη αυτή αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας εκφραζόταν από τό σύνολο των ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος μέχρι καί του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ. Από του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου (1998) η πρώην παραδοσιακή καί αυστηρή σέ θέματα πίστεως τοπική αυτή εκκλησία, άλλαξε στάση καί προσδέθηκε στό άρμα του Οικουμενισμού… Σύμφωνα λοιπόν μέ τά λεχθέντα υπάρχουν καί σήμερα αιρέσεις καί μάλιστα πιό επικίνδυνες, γιατί καλύπτουν τό αληθινό τους πρόσωπο ο κυριαρχών Οικουμενισμός καί η απατηλή σύντροφος του η αγαπολογία. Γι' αυτό όσα είπε καί έπραξε γιά τίς αιρέσεις της εποχής του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ελάχιστα των οποίων παρουσιάσαμε, ισχύουν πολύ περισσότερο καί σήμερα. Μπορεί κανείς νά εχει σ' αυτά αντίρρηση, άν επιθυμεί νά είναι ενσωματωμένος στήν διά των αιώνων από τούς Άγιους Πατέρες εκφραζόμενη αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας; Όπως σέ παρόμοια περίπτωση κατά τήν διάρκεια των εργασιών της Z' Οικουμενικής Συνόδου γιά τό θέμα των άγιων εικόνων είπε ο μητροπολίτης Νικομηδείας Πέτρος, «Ιωάννης ο Χρυσόστομος τοιαύτα λέγει• τις έτι τολμά ειπείν κατ' αυτών;». Ετολμήθη, παρά ταύτα, νά χρησιμοποιηθεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μέ εσφαλμένη κατανόηση μερικών θέσεών του, υπέρ του Οικουμενισμού από τόν καθηγητή Ευάγγελο Θεοδώρου, αποκαταστάθηκε όμως ή αλήθεια από τόν εμβριθή μελετητή τής διδασκαλίας του αείμνηστο καθηγητή Κωνσταντίνο Μουρατίδη. 3. Τό Σχίσμα. Παρανόηση της χρυσοστομικής διδασκαλίας. Ενδιαφέρουσα είναι η διδασκαλία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου καί γιά τό σχίσμα, τό οποίο θεωρεί ότι είναι εξ ίσου μεγάλο κακό, όσο και η αίρεση: «Του εις αιρεσιν εμπεσείν το την Εκκλησίαν σχίσαι ουκ έλαττόν εστι κακόν». Η γνώμη του αυτή χρησιμοποιείται συχνά καί στις ημέρες μας, ιδιαίτερα όταν γίνεται λόγος γιά τούς Παλαιοημερολογίτες καί όταν επίσης πολλοί κληρικοί καί πιστοί, προβληματισμένοι γιά τήν εκκλησιολογική αίρεση του Οικουμενισμού, φθάνουν μέχρι του σημείου νά σκέπτονται διακοπή τής κοινωνίας μέ τούς οικουμενιστάς επισκοπους. Τοτε τούς επισημαίνεται ο κίνδυνος του σχίσματος μέ τήν επίκληση καί αυτής της γνώμης του Αγίου Χρυσοστόμου, όχι πάντως ορθώς, διότι η συνάφεια στήν οποία διετύπωσε ο Άγιος Ιωάννης αυτήν τήν θέση είναι τελείως διαφορετική, ο ίδιος δέ δέν δίστασε νά διακόψει τήν κοινωνία μέ άλλους επισκόπους καί να επαινέσει στά κειμενά του, ιδιαίτερα στις επιστολές πού στέλνει απο τήν εξορία, όσους κληρικούς καί λαϊκούς ηρνούντο νά δεχθούν ως νόμιμη εκκλησιαστική κατάσταση τούς διώκτες καί διαδόχους του. Η συνολική ερευνα των κειμένων του δίδει διαφορετική εικόνα της στάσεως του Χρυσοστόμου πρός τούς διαδόχους του, διαφορετική από εκείνη πού συνήθως προβάλλεται μέ βάση σύσταση καί συμβουλή του Χρυσοστόμου πρός τούς οργισμένους γιά τήν εξορία του κληρικούς καί λαϊκούς νά κάνουν υπακοή στόν διάδοχο του καί νά τόν αναγνωρίσουν, διότι δέν μπορεί η Εκκλησία νά μείνει χωρίς επίσκοπο, νά είναι "ανεπίσκοπος". Αντίθετα, από τήν διδασκαλία καί τήν ζωή του προκύπτει ότι διακοπή της κοινωνίας πρός τόν επίσκοπο δικαιολογείται όχι μόνο σέ περίπτωση πού κηρύσσει αιρεση, όπως τελικώς καθόρισε η Εκκλησία μέ τόν 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας συνόδου, γιατί αυτό είναι αυτονόητο καί προφανές, αλλά ακόμη καί σέ περίπτωση κατά τήν οποία προσβάλλονται οι θεσμοί της Εκκλησίας, προσβάλλονται γενικώς οι αρχές της αποστολικής πίστεως καί ζωης. Η διδασκαλία του Ευαγγελίου γιά τήν πίστη καί τήν ζωή είναι ενιαία, ο δέ απόστολος Παύλος απέκοψε από τήν εκκλησιαστική κοινωνία τόν αιμομίκτη της Κορίνθου γιά ηθικό παράπτωμα καί όχι γιά αίρετική διδασκαλία. Αυτήν τήν χρυσοστομική γραμμή ακολούθησε μετά από τέσσερες αιώνες άλλη μεγάλη πατερική μορφή, ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης (759-826), ο οποίος διέκοψε τήν κοινωνία γιά τό ηθικό θέμα της "μοιχοζευξίας", γιά τό ότι δηλαδή ο ιερομόναχος Ιωσήφ, τη ανοχη του πατριάρχου, ευλόγησε τόν δεύτερο γάμο του αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Στ' (780-797), ενώ ζούσε ακόμη η προηγουμένη του σύζυγος. …Απαντώντας δέ καί σέ ένσταση πού στρεφόταν εναντίον του ότι δέν έπρεπε νά προβεί σέ καθαιρέσεις καί νά προκαλέσει αναστάτωση καί σχίσμα, αφού δέν υπηρχε θέμα αιρέσεως, αλλά ήσαν ορθόδοξοι οι καθαιρεθέντες, είχαν τήν ίδια πίστη, απαντά ότι δέν αρκεί τό ότι ήσαν ορθόδοξοι• είχαν προσβάλει μέ τήν σιμωνία τήν χειροτονία, τήν ίερωσύνη. Όπως πρέπει νά αγωνιζόμαστε γιά τήν πίστη, έτσι πρέπει νά αγωνιζόμαστε καί γιά τήν κανονική, τήν σωστή εκλογή των επισκόπων. Γιατί, άν μπορεί ο καθένας νά γεμίζει τά χέρια του μέ χρήματα καί νά εξαγοράζει τήν ιερωσύνη, άς προσέλθουν τότε όλοι, άξιοι καί ανάξιοι. Δέν χρειάζεται πλέον τό άγιο θυσιαστήριο, δέν χρειάζεται η γνώμη του πληρώματος της Εκκλησίας, ούτε ο σύλλογος των ιερέων. Ας τά καταργήσουμε όλα αυτά καί άς τά καταστρέψουμε. …Μπροστά στό προσήκον, στό σωστό, δέν κάνει καμμία παραχώρηση ο Χρυσόστομος, ακόμη καί άν πρόκειται νά αποσχισθούν μερικοί από τήν Εκκλησία. Αυτό άς τό σημειώσουμε όσοι στούς καιρούς μας διστάζουμε νά πράξουμε αυτό πού πρέπει, επικαλούμενοι τόν κίνδυνο σχίσματος. Καί τό προσήκον στήν περίπτωση αυτή ήταν η κανονική, η μή σιμωνιακή ιερωσύνη, η κάθαρση της Εκκλησίας από τούς αναξίους επισκόπους. …Καθ' όλην τήν διάρκεια της πατριαρχίας του, εξασθενημένος σωματικά αλλά άκαμπτος καί ανυποχώρητος μπροστά στό προσήκον μέχρι τό τέλος τής ζωής του, πού επισυνέβη απο τις ταλαιπωρίες της εξορίας, εισέπραξε, και εξόριστος ων, αφάνταστο μίσος εκ μέρους αναξίων επισκόπων, ελεγχομένων από τήν ζωή καί τήν διδασκαλία του, πράγμα πού τόν οδήγησε νά γράψει πρός τήν διακόνισσα Ολυμπιάδα ότι δέν φοβάμαι κανένα άλλο όσο τούς επισκόπους, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις: «Ουδένα γάρ λοιπόν δέδοικα ως τούς επισκόπους, πλην ολίγων». Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι ή συνάφεια, μέσα στήν οποία ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε ότι τό σχίσμα είναι εξ ίσου κακό μέ τήν αιρεση καί ότι ούτε τό αίμα του μαρτυρίου δέν μπορεί νά εξαλείψει τήν αμαρτία του σχίσματος, έχει σχέση μέ τις διαιρέσεις πού προκαλούνται εξ αιτίας της φιλαρχίας καί της κενοδοξίας όσων εκλέγονται αναξίως επίσκοποι καί όσων εισπηδούν σέ ξένες δικαιοδοσίες γιά νά στηρίξουν τούς αναξίους, καί όχι μέ όσους αντιδρούν γιά τήν καταπάτηση των θεσμών της Εκκλησίας. Οι πρώτοι σχίζουν καί διαιρούν τήν Εκκλησία καί όχι οι δεύτεροι, έστω καί άν, από τήν κυριαρχούσα στήν ηγεσία της Εκκλησίας σχισματική ομάδα, χαρακτηρίζονται ως σχισματικοί, όπως χαρακτηρίσθηκαν ο Άγιος Ιωάννης καί οι έχοντες κοινωνία μαζί του κληρικοί καί λαϊκοί, ως «σχίσμα των Ιωαννιτών», από τούς πράγματι σχισματικούς διαδόχους του. Σ' αυτούς επιρρίπτει ευθέως τήν κατηγορία του σχίσματος καί τούς στολίζει μέ βαρείς χαρακτηρισμούς, όπως θά δούμε. Πολύ περισσότερο δέν έχουν καμμία σχέση ούτε μέ τούς Παλαιοημερολογίτες, ούτε μέ όσους νεοημερολογίτες ανησυχούν καί αγωνιούν γιά τήν κυριαρχία της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, μέ τούς εκπροσώπους του οποίου, ετεροδόξους καί Ορθοδόξους, έπρεπε αυτονοήτως καί προφανώς νά διακόψουμε κάθε κοινωνία. Αυτό προκύπτει σαφώς από όσα περί αιρέσεων παρουσιάσαμε του Αγίου Ιωάννου, αλλά καί από τήν θέση του Αποστόλου Παύλου στήν πρός Εφεσίους επιστολή, ότι η ενότητα στήν Εκκλησία διασφαλίζεται, όταν οι πιστοί είναι «εν σωμα και εν πνεύμα», όταν υπάρχει «είς Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα». Πιστεύει ο Άγιος Χρυσόστομος, ότι καλώς ο Απόστολος μετά τό «εν σώμα» έθεσε καί τό «εν πνεύμα», γιά νά δείξει ότι από τό ενα σώμα θά υπάρχει ασφαλώς καί ενα πνεύμα, η ιδια πίστη, ή ακόμη ότι δέν αρκεί νά είναι κανείς ενσωματωμένος στήν Εκκλησία, στό «εν σώμα», χρειάζεται νά έχει καί τό πνεύμα της Εκκλησίας, καί αυτό ισχύει όχι μέ τούς αίρετικούς πού είναι εκτός του σώματος της Εκκλησίας, αλλά μέ όσους Ορθοδόξους ανήκουν στό σώμα της Εκκλησίας, δέν εχουν όμως τό πνεύμα της Εκκλησίας, καί είναι φίλοι των αιρετικών. Θά συμπληρώσουμε τις περί σχίσματος θέσεις του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου παρουσιάζοντας πιό ολοκληρωμένη εικόνα από τήν αποσπασματική καί επιλεκτική πού προβάλλεται μέ τήν επίκληση της συμβουλής του πρός τούς κληρικούς καί λαϊκούς μετά τήν καθαίρεση καί εξορία του νά αποδεχθούν καί νά υπακούσουν στούς διαδόχους του, γιατί η Εκκλησία δέν μπορεί νά είναι χωρίς επίσκοπο. Προηγουμένως πρέπει νά πούμε ότι ο Χρυσόστομος στήν εκκλησιολογία του δέν είναι επισκοποκεντρικός, όπως υπάρχει τάση σέ αρκετούς κληρικούς καί θεολόγους σήμερα νά παρουσιάζουν τήν Ορθόδοξη Εκκλησία ως δήθεν επισκοποκεντρική . Δέν βλέπει μεγάλη απόσταση μεταξύ του επισκόπου καί του πρεσβυτέρου, αντίθετα πρός τό χάσμα πού εχει δημιουργηθεί σήμερα, κατά τό οποίο ο επίσκοπος είναι τό πάν, οι πρεσβύτεροι καί ο λαος τίποτε, υμνητές και προσκυνητές του επισκόπου. Η Ιερωσύνη είναι ενιαία, ασκούμενη αυθεντικώς καί από τόν επίσκοπο καί από τούς πρεσβυτέρους… «Διαλεγόμενος περί επισκόπων και χαρακτηρίσας αυτούς και ειπών τίνα μέν εχειν, τίνων δέ απέχεσθαι χρη, καί τό των πρεσβυτέρων τάγμα αφείς εις τούς διακόνους μετεπήδησε. Τι δήποτε; Ότι ού πολύ τό μέσον αύτων καί των επισκόπων. Καί γάρ καί αυτοί διδασκαλίαν εισίν αναδεδεγμένοι καί προστασίαν της Εκκλησίας. Καί α περί επισκόπων είπεν, ταύτα καί πρεσβυτέροις αρμόττει. Τή γάρ χειροτονία μόνη υπερβεβήκασι καί τούτω μόνο δοκούσι πλεονεκτείν τούς πρεσβυτέρους». Μετά τήν αναγκαία αυτή γιά τούς σημερινούς εκκλησιολογικούς προβληματισμούς επισήμανση επανερχόμαστε στά περί σχίσματος. Πράγματι η καθαίρεση καί εν συνεχεία η εξορία του Χρυσοστόμου εδημιούργησαν εκκλησιολογικό δίλημμα στούς κληρικούς καί στούς λαϊκούς γιά τό άν έπρεπε νά αποδεχθούν τις αποφάσεις της συνόδου... Δεχόμαστε λοιπόν τις αποφάσεις όλων των συνόδων, καί των ληστρικών; Δέν υπάρχουν «ψευδείς» καί «αληθείς» σύνοδοι; Ήταν φοβερός ο λαϊκός ξεσηκωμός υπέρ του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου… Αποφασισμένος όμως καί ο αυτοκράτωρ Αρκάδιος νά πραγματοποιήσει τήν απομάκρυνση, ιδιαίτερα όταν οι εχθροί του Χρυσοστόμου επίσκοποι της ψευδοσυνόδου τόν προέτρεψαν νά χρησιμοποιήσει βία… Ο Χρυσόστομος δέν είχε αναγνωρίσει ποτέ ως κανονική τήν καθαίρεσή του καί θεωρούσε ότι τό σχίσμα τό προκαλούσαν οι αντίπαλοι του. Ήδη οι περί αυτόν σαράντα επίσκοποι, εχοντες μάλιστα τήν πλειοψηφία σέ σχέση μέ τούς τριανταέξη πού συγκέντρωσε ο Θεόφιλος παρά τήν Δρυν, εκ των οποίων είκοσι επτά είχε φέρει από τήν Αίγυπτο, είχαν απευθυνθή πρός τόν Θεόφιλο καθιστώντας τον υπεύθυνο γιά τό σχίσμα: «Μη κατάλυε τά πράγματα της Εκκλησίας καί μη σχίζε τήν Εκκλησίαν, δι’ ην ο Θεός εις σάρκα κατήλθε»… Επειδή λοιπόν επίστευε ότι τό σχίσμα τό προκαλούν οι αντίπαλοί του, ουδέποτε διενοήθη νά αποδεχθεί τις αποφάσεις των δύο ψευδοσυνόδων, της «επί Δρυν» καί της δεύτερης πού ανανέωσε τις αποφάσεις εκείνης, καί νά αποχωρήσει του θρόνου οικειοθελώς• αυτό θά εσημαινε αναγνώριση της κανονικότητος των αποφάσεων. Από τήν αρχή των περιπετειών του μέχρι του θανάτου του επίστευε ότι αυτός είναι ο νόμιμος καί κανονικός επίσκοπος στόν θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Γι' αυτό καί όταν ο Αρκάδιος του εζήτησε νά αποχωρήσει από τόν ναό οικειοθελώς γιά νά αποφευχθούν καί οι ταραχές, έδωσε τήν γνωστή γενναία απάντηση: «Εγώ παρά του Σωτήρος Θεού αποδέδεγμαι την Εκκλησίαν ταύτην εις επιμέλειαν της του λαού σωτηρίας, και ου δύναμαι αύτην καταλείψαι• ει δέ τούτο βούλει (η γάρ πόλις σοι διαφέρει), βία με εξέωσον, ίνα έχω απολογίαν της λιποταξίας την σην αυθεντίαν». Ήταν εκ του Θεού χειροτονημένος καί τοποθετημένος, καί η εθελουσία εγκατάλειψη του ποιμνίου που του ενεπιστεύθη ο Θεός θά ήταν λιποταξία. Πιστεύει ότι η εκλογή του ήταν θεόθεν, όχι μέ ψήφους ανθρώπων, γι' αυτό καί δέν μπορούν νά τόν καταργήσουν άνθρωποι• καί εξ αυτού προκύπτει βεβαίως ότι οι αποφάσεις των συνόδων δέν είναι πάντοτε θεοκίνητες, δέν τις επικυρώνει πάντοτε ο Θεός• «Μη γάρ ανθρωπίναις ψήφοις ενταύθα ήλθομεν; Μη γάρ ανθρωπος ήγαγεν, ίνα άνθρωπος καταλύση». …Συγκλονίζει πράγματι τό μεγαλείο του Χρυσοστόμου καί η ετοιμότητά του νά φθάσει μέχρι καί τόν θάνατο, προκειμένου νά υπερασπισθεί τούς θεσμούς της Εκκλησίας. … «Επειδή έστη η πόλις, Εκκλησίαν ο διάβολος ηθέλησε σαλεύσαι. Μιαρέ και παμμίαρε διάβολε, τοίχων ου περιεγένον καί Εκκλησίαν προσδοκάς σαλεύσαι; Μή γάρ εν τοίχοις η Εκκλησία; Εν τω πλήθει των πιστών η Εκκλησία. Ιδού πόσοι στύλοι εδραίοι, ου σιδήρω δεδεμένοι, αλλά πίστει εσφιγμένοι». …Εκτιμώντας ότι αυτοί οι έπαινοι του πρός τούς αντιδρώντας πιστούς θά εθεωρούντο από μερικούς, όπως συμβαίνει καί σήμερα, ώς υποκίνηση των πιστών σέ στάση, κάνει διάκριση ανάμεσα στή στάση καί στό ζηλο. Αυτά πού κάνουν εκείνοι είναι στάση, γιατί φθάνουν καί μέχρι τή διάπραξη φόνων, ενώ σείς θέλετε νά αποτρέψετε αυτά τά δεινά καί αγωνίζεσθε γιά τήν διάσωση της Εκκλησίας. Αυτό είναι ζηλος, όχι στάση. Αυτοί προκάλεσαν τήν τρικυμία, αλλά η δική σας ανδρεία απέτρεψε τήν θαλασσοταραχή. …Θά δώσει διέξοδο ο Θεός• θά αμείψει μέ στεφάνους καί βραβεία όσους υπομείνουν τούς πειρασμούς καί θά τιμωρήσει αξίως όσους σκανδάλισαν τήν οικουμένη, ανέτρεψαν τόσες εκκλησίες, …έσχισαν τό σώμα του Χριστού καί διέσπειραν παντού τά μέλη του. …Επαινεί πολλούς επισκόπους πού είχαν διακόψει κάθε κοινωνία μέ τήν κρατούσα εκκλησιαστική κατάσταση, τούς προτρέπει δέ νά συνεχίσουν αυτήν τήν στάση, εστω καί άν οι περισσότεροι υπέκυψαν στούς ισχυρούς. Είναι η μόνη ελπίδα γιά νά διορθωθούν τά κακά. «Τούτο γάρ αρχή της λύσεως του χειμώνος, τούτο ασφάλεια της Εκκλησίας, τούτο των κακών διόρθωσις, όταν τούς τά τοιαύτα πονηρευσαμένους υμείς οι υγιαίνοντες αποστρέφησθε καί μηδέν κοινόν έχητε πρός αυτούς». Καί δέν αρκείται μόνον στήν δική τους διακοπή κάθε κοινωνίας, αλλά τούς συνιστά νά προτρέπουν καί όλους νά πράξουν τό ίδιο. Θεωρεί μάλιστα ότι συγκαταλέγονται μεταξύ των μαρτύρων αυτοί οι οποίοι αγωνίζονται ωστε νά μη φθαρούν καί καταστραφούν οι πατερικές παραδόσεις καί οι θεσμοί της Εκκλησίας… Μέσα λοιπόν στά πλαίσια αυτά καί μέ αυτήν τήν εικόνα πού προκύπτει από τό σύνολο των μετά τις δύο εξορίες κειμένων του ιδίου του Χρυσοστόμου, μπορούμε νά ερμηνεύουμε όσα παραδίδει ο Παλλάδιος Ελενουπόλεως γιά στις συστάσεις του Χρυσοστόμου πρός αποφυγήν του σχίσματος, τά οποία δέν δίδουν πλήρη τήν εικόνα, γιατί συμπληρώνονται στήν συνέχεια καί από τόν ίδιο τόν Παλλάδιο, ο οποίος συνέπαθε μετά του Χρυσοστόμου καί δέν εκοινώνησε μέ τούς αληθινούς σχισματικούς, συμφωνών απολύτως πρός τήν στάση καί τις συστάσεις του Χρυσοστόμου. Πράγματι τόν παρουσιάζει ο Παλλάδιος αρχικά μετά τήν ανακοίνωση της πρώτης του καθαίρεσης από τήν «επί Δρυν» σύνοδο νά στηρίζει τούς περί αυτόν επισκόπους, οι οποίοι είχαν καταληφθή από αθυμία, εδάκρυζαν καί έκλαιγαν. Αφού τούς υπενθύμισε ότι «οδός εστιν ο παρών βίος, καί τά χρηστά καί τά λυπηρά παροδεύεται», τούς συνέστησε νά μήν εγκαταλείψουν τις επισκοπές τους• «τάς εκκλησίας υμών μη αφήτε». Όταν του επεσήμαναν ότι, άν κρατήσουν τις επισκοπές, είναι αναγκασμένοι νά κοινωνήσουν πρός τούς κρατούντες, απήντησε• «κοινωνήσατε μέν, ίνα μή σχίσητε τήν Εκκλησίαν, μή υπογράψητε δέ• ουδέν γάρ εμαυτώ σύνοιδα αξιον καθαιρέσεως». Τά ίδια είπε καί πρός τήν Ολυμπιάδα καί τις άλλες διακόνισσες, τά οποία, ερμηνευόμενα μετά προσοχης, δέν αφήνουν καμμία αντίφαση καί αντίθεση μεταξύ των όσων συνιστούσε πρός αποφυγήν του σχίσματος στή φάση αυτή καί των όσων στή συνέχεια έπραττε καί συνιστούσε γιά αποφυγή της κοινωνίας καί αποστροφή των κρατούντων. Είπε λοιπόν προς τις πνευματικές του κόρες: «Τούτο εστιν ο παρακαλώ• μη τις υμών ανακοπή της συνήθους εύνοιας της περί τήν Εκκλησίαν• και ος αν άκων αχθή επι τήν χειροτονίαν, μή αμφιβατεύσας το πράγμα, κατά συναίνεσιν των πάντων, κλίνατε αυτώ τήν κεφαλήν υμών ως Ιωάννη• ου δύναται γάρ η Εκκλησία άνευ επισκόπου είναι». Γιά νά μή μείνει λοιπόν η 'Εκκλησία άνευ επισκόπων καλών, συνιστά στούς επισκόπους πού τόν ακολουθούσαν νά παραμείνουν στις επισκοπές τους εν κοινωνία προσωρινη πρός τούς παρανομούντες. Ήθελε νά μή παραδοθεί σέ κακούς επισκόπους καθ' ολοκληρίαν τό σκάφος της Εκκλησίας• οικονομεί πρός καιρόν τά πράγματα. Αυτό φαίνεται καί εκ του ότι τήν ίδια στιγμή πού λέγει αυτά πρός τούς συνεπισκόπους του, ο ίδιος σέ δικά του κείμενα ομιλεί περί λύκων καί μοιχών, όπως είδαμε• αυτή είναι η κατά ακρίβειαν γνώμη του. Η σύσταση πρός τις διακόνισσες βρίσκεται στήν ίδια κατεύθυνση, προετοιμάζει όμως τό έδαφος γιά τήν μετέπειτα τελείως απορριπτική των διαδόχων του στάση, διότι θέτει όρους καί προϋποθέσεις γιά τήν αναγνώριση καί αποδοχή τους, γιά τήν κοινωνία πρός αυτούς• καί οι όροι πού θέτει είναι νά εκλεγεί άκων, χωρίς τή θέληση του, χωρίς νά τό επιδιώκει αυτός πού θά τόν διαδεχθεί, καί νά είναι πρόσωπο επίσης κοινής αποδοχής, «κατά συναίνεσιν πάντων». Αυτοί οι όροι όχι μόνον δέν ετηρήθησαν, καί οι δύο διάδοχοι του, ο Αρσάκιος καί ο Αττικός στή συνέχεια ήσαν πρόσωπα της μερίδος των εχθρών του, ανελθόντες όχι άκοντες αλλά μετά χαράς εις τόν θρόνον, αλλά πολύ περισσότερο εκίνησαν φοβερούς διωγμούς εναντίον όσων παρέμειναν πιστοί στόν Ιωάννη, ακόμη καί εναντίον της Ολυμπιάδος καί των άλλων διακονισσών. Δέν κατέβαλαν καμμία προσπάθεια ειρηνεύσεως της Εκκλησίας• καθαιρούσαν καί εξόριζαν επισκόπους, δέν άφηναν δέ τόν εξόριστο ιεράρχη ούτε στήν εξορία του ήσυχο, αλλά τόν ταλαιπωρούσαν διαρκώς μέχρι πού τόν οδήγησαν στόν θάνατο. Έδειξαν λοιπόν τά ίδια τά πράγματα ότι αυτοί ήσαν προβατόσχημοι λύκοι, πειρατές καί δήμιοι, χειρότεροι από τούς πιό σκληρούς διώκτες της Εκκλησίας, γι' αυτό καί επαινεί όσους δέν εχουν κοινωνία μαζί τους, θεωρώντας τους κατά πρόθεση μάρτυρες. Δέν πρέπει λοιπόν νά γίνεται επιλεκτική επίκληση μόνον των πρώτων συστάσεων του Χρυσοστόμου πρός τούς σαράντα συνεπισκόπους του καί στις διακόνισες καί ιδιαίτερα της φράσεως ότι δέν μπορεί η εκκλησία να είναι χωρίς επίσκοπο, «ου δύναται γάρ η Εκκλησία ανευ επισκόπου είναι», αλλά καί της τελικής του στάσεως, της διακοπής κάθε κοινωνίας καί συναναστροφής ως μόνης οδού γιά τή διόρθωση των πραγμάτων της Εκκλησίας. Σέ δύσκολες περιόδους τήν διαποίμανση αναλαμβάνει ο ίδιος ο Χριστός• καθιστά τά πρόβατα ποιμένες, καί δι' αυτών εκδιώκει τούς προβατόσχημους λύκους. Όντως η Εκκλησία δέν μπορεί νά είναι χωρίς επίσκοπο, εννοείται βέβαια χωρίς καλόν επίσκοπο. Επίλογος …Η μεγάλη του προσφορά, ανάμεσα στις πολλές άλλες, είναι τό ανύστακτο καί αμετάπτωτο μαρτυρικό φρόνημα πού μετέδωσε στούς πιστούς όλων των εποχών, γιά νά κρατηθεί άγρυπνη καί αγωνιζόμενη η Εκκλησία μετά τούς διωγμούς, νά μή παρασυρθή από τήν άνεση, τήν ειρήνη, τήν καλοπέραση, απο τήν ειρηνική καί ισοπεδωτική συνύπαρξη μέ τις άλλες θρησκείες καί τις αιρέσεις. Διέγνωσε ότι μετά τήν ήττα του Διαβόλου από τόν φανερό πόλεμο εναντίον της Εκκλησίας, θά επιχειρούσε νά τήν πλήξει εσωτερικά μέ τις αιρέσεις καί τά σχίσματα . Γι' αυτό καί εκράτησε τούς πιστούς στήν Αντιόχεια καί στήν Κωνσταντινούπολη ετοιμοπόλεμους μέχρι θανάτου, ετοιμους νά μαρτυρήσουν γιά νά σώσουν τήν ευσέβεια καί τήν αρετή. Τούς εδίδασκε ότι μάρτυρας δέν είναι μόνον αυτός πού αποθνήσκει γιά τήν πίστη κατά τούς διωγμούς, αλλά καί αυτός πού έχει τήν προαίρεση, τήν πρόθεση νά μαρτυρήσει, αντιδρώντας πρός όσους διαστρέφουν τά δόγματα καί τούς θεσμούς της Εκκλησίας, πρός τούς ψευδοποιμένες καί προβατόσχημους λύκους. …Είναι καθοδηγητικά όσα λέγει γιά τήν υπεροχή, γιά τήν προτίμηση της αλήθειας μπροστά στήν αγάπη, ή οποία, χωρίς τήν αλήθεια, είναι ψευτοαγάπη, πρόσχημα και υποκρισία: «Ει που την ευσέβειαν παραβλαπτομένην ίδοις, μη προτίμα την ομόνοιαν της αληθείας, αλλ' ίστασο γενναίως έως θανάτου...την αλήθειαν μηδαμού προδιδούς». Καί, αλλού συνιστά μέ έμφαση: «Μηδέν νόθον δόγμα τω της αγάπης προσχηματι παραδέχησθε». Αναρτήθηκε από ΟΔΥΣΣΕΑΣ στις 12:45 π.μ. Ετικέτες Αρτέμιος 7 σχόλια: Ανώνυμος είπε... ΠΑΥΛΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ. ΝΕΟ -ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. ΚΟΡΩΠΙ 2004 ΕΚΔΟΣΙΣ Α΄ 1980. ΕΚΔΟΣΙΣ Β΄ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΟΗΣ, ΚΟΡΩΠΙ ΜΑΙΟΣ 2006, ΣΧΗΜΑ: 14Χ21, ΣΕΛΙΔΕΣ: 128 Ἡ μελέτη αὕτη δίδει ἀπάντησιν εἰς ἐκείνους πού ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Νεοημερολογιτισμός δέν ἔχει σχέσι μέ τόν οἰκουμενισμό, καί ἀποτελεῖ πνευματικόν βοήθημα δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νά βαδίσουν τόν δρόμο τῆς σωτηρίας, ἤτοι τόν δρόμο τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας. Οἱ σύγχρονοι «θεολογικοί» καί «ἐκκλησιαστικοί» κύκλοι ἔχασαν τελείως τά κριτήρια τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας, διότι ἀπεμακρύνθησαν ἀπό τάς πηγάς τῆς Πίστεως καί τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων. Αὐτή ἡ ἀποστασία ἔφερε τοιαύτην ἄμβλυνσιν τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, ὥστε τά διάφορα ἐκκλησιαστικά θέματα νά ἀντιμετωπίζωνται, μέ κριτήρια ὅλως ἀντιεκκλησιαστικά καί ἀντορθόδοξα καί μάλιστα «ἐπί καταφανεῖ καταπατήσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῶν Ἱερῶν Ἐκκλησιαστικῶν Παραδόσεων», ὅπως ἀναγράφεται εἰς τόν Πρόλογον τοῦ βιβλίου. Ὁ συγγραφεύς ἀείμνηστος π. Παῦλος ἀποδεικνύει τήν ταυτότητα τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἅτινα ἀμφότερα θεωρεῖ καί χαρακτηρίζει ὡς σημεῖα τῆς ἀντιχρίστου ἀποστασίας. Ἡ μελέτη ἀποτελεῖ Συμβολήν εἰς τόν κατά τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀγῶνα. 30 Νοεμβρίου 2010 12:59 μ.μ. ΕΛΕΝΗ Ξ. είπε... K.ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΛΑ ΚΑΝΑΤΕ ΚΑΙ ΒΑΛΑΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΑΤΑΡΤΗΣΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΩΝΕΨΟΥΝ ΤΟ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΤΕ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ!!ΕΠΙ ΠΑΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ!!!ΑΠΛΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ.ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΗΔΑΛΙΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΕ ΛΕΝΕ ΝΑ ΞΕΚΟΛΗΣΟΥΝ!!ΦΟΒΕΡΗ ΠΛΑΝΗ. 30 Νοεμβρίου 2010 2:05 μ.μ. Ανώνυμος είπε... ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΤΙ ΞΕΧΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΙ ANTOIΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΙ Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010 ΠΑΥΛΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ. ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. ΚΟΡΩΠΙ 2004 ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΟΣ "ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ" ΕΚΔΟΣΙΣ Α΄ 1980. ΕΚΔΟΣΙΣ Β΄ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΟΗΣ , ΚΟΡΩΠΙ ΜΑΙΟΣ 2006, ΣΧΗΜΑ: 14Χ21, ΣΕΛΙΔΕΣ: 128 Ἡ μελέτη αὕτη δίδει ἀπάντησιν εἰς ἐκείνους πού ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Νεοημερολογιτισμός δέν ἔχει σχέσι μέ τόν οἰκουμενισμό, καί ἀποτελεῖ πνευματικόν βοήθημα δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νά βαδίσουν τόν δρόμο τῆς σωτηρίας, ἤτοι τόν δρόμο τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας. Οἱ σύγχρονοι «θεολογικοί» καί «ἐκκλησιαστικοί» κύκλοι ἔχασαν τελείως τά κριτήρια τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας, διότι ἀπεμακρύνθησαν ἀπό τάς πηγάς τῆς Πίστεως καί τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων. Αὐτή ἡ ἀποστασία ἔφερε τοιαύτην ἄμβλυνσιν τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, ὥστε τά διάφορα ἐκκλησιαστικά θέματα νά ἀντιμετωπίζωνται, μέ κριτήρια ὅλως ἀντιεκκλησιαστικά καί ἀντορθόδοξα καί μάλιστα «ἐπί καταφανεῖ καταπατήσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῶν Ἱερῶν Ἐκκλησιαστικῶν Παραδόσεων», ὅπως ἀναγράφεται εἰς τόν Πρόλογον τοῦ βιβλίου. Ὁ συγγραφεύς ἀείμνηστος π. Παῦλος ἀποδεικνύει τήν ταυτότητα τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἅτινα ἀμφότερα θεωρεῖ καί χαρακτηρίζει ὡς σημεῖα τῆς ἀντιχρίστου ἀποστασίας. Ἡ μελέτη ἀποτελεῖ Συμβολήν εἰς τόν κατά τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ καί τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀγῶνα. 30 Νοεμβρίου 2010 3:08 μ.μ. Ανώνυμος είπε... ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Ἀπόσπασμα ἐξ ἐπιστολῆς (Α.Π. Ε/62β, Κορωπί 23 Ἀπριλίου 2008) τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, ὅπου καί ὁ σύντομος Πρόλογος τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἐκδόσεως τῆς μελέτης τοῦ μοναχοῦ Παύλου Κυπρίου, ἡ ὁποία ἔχει τόν τίτλον: «ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ – ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ». «.... Οἱ νεοημερολογῖται οἰκουμενισταί δέν παύουν οὐδ’ ἐπί στιγμήν νά κηρύττουν τήν οἰκουμενιστικήν τους πλάνην. Καί νά ἐπιχειροῦν μέ δόλιους τρόπους νά παρασύρουν τούς ὀρθοδόξους εἰς τόν δικόν τους οἰκουμενιστικόν κατήφορον... Σᾶς παρακαλῶ νά μελετήσετε καί τήν συγγραφήν τοῦ ἀειμνήστου Μοναχοῦ Παύλου Κυπρίου, ὑπό τόν τίτλον «ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ – ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ» (Ἐπανέκδοσις Κορωπί 2004) διά νά ἴδητε ὅτι ὁ Νεοημερολογιτισμός ταυτίζεται ἀπόλυτα μέ τόν Οἰκουμενισμόν. Ἰδού τί ἐγράφη εἰς τόν Πρόλογον τῆς Ἐπανεκδόσεως:«…Τό σχίσμα τοῦ 1924 δέν ἔγινε ἀπό τούς λεγομένους "παλαιοημερολογίτας", ἀλλά ἀπό τήν τότε Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἀπόφασις περί τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου Παπικοῦ ἡμερολογίου ἐλήφθη ὑπό τῆς Ε' Ἱεραρχίας κατά Δεκέμβριον τοῦ 1923, ὑπό συνθήκας ἀνομολογήτους, ἀφοῦ τά πάντα ἐρρύθμιζε τότε ἡ ἀντικανονικῶς συγκροτηθεῖσα πενταμελής ἀριστίνδην Σύνοδος, ἡ ὁποία ἐξελίχθη εἰς μονοκρατορίαν τοῦ Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου. Δηλαδή ἐπί συνόλου 40 Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς Ἱερά Σύνοδος ἐνεφανίζοντο μόνον πέντε, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπεφάσισαν οἱ τρεῖς (ψῆφοι τρεῖς ἔναντι δύο), οἱ ὁποῖοι τελικά ἀνέθεσαν τό θέμα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παπικοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου εἰς τόν ἕνα, ἤτοι εἰς τόν τότε Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Χρυσόστομον Παπαδόπουλον. Οὗτος, χωρίς νά συγκαλέση πλέον τήν Ἱεράν Σύνοδον, ἐνήργησε τά πάντα καί τελείως ἀντικανονικά καί ἀντιδεοντολογικά, καί παρά πᾶσαν ἔννοιαν Κανονικῆς τάξεως καί Ὀρθοδοξίας, ἐπέβαλεν, ὑπό τό ψευδώνυμον "διωρθωμένον Ἰουλιανόν", τόν Παπικόν Νεοημερολογιτισμόν. Δηλαδή ὁ Νεοημερολογιτισμός, ἐπεβλήθη πρωτίστως ἐξ ἀπόψεως διαδικασίας, καταφώρως ἀντικανονικά καί πραξικοπηματικά. Ἡ ἐνέργεια, ὅμως, αὐτή ὑπῆρξεν ὄχι μόνον πραξικοπηματική — ἀντικανονική, ἀλλά καί ἀντορθόδοξος καί ὅλως ἀντιεκκλησιαστική, λαμβανομένου ὑπ' ὄψιν, ὅτι ἡ παπική ἑορτολογική καινοτομία ἔχει καταδικασθεῖ, μετ' ἐπιτιμίου καί ἀναθέματος, ὑπό τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων, συνελθουσῶν εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν κατά τά ἔτη 1583, 1587 καί 1593.Ἡ νεοημερολογιτική αὐτή ἑορτολογική παπική καινοτομία ἐπιβληθεῖσα, ὡς εἴπομεν, μετά ἀπό σειράν ἀντικανονικῶν καί ἀντορθοδόξων ἐνεργειῶν, καί ἐπί καταπατήσει τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ 16ου αἰῶνος, εἶχε ἕνα καί μοναδικόν σκοπόν, τήν οἰκουμενιστικήν "ΠΑΓΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΝ ΕΝΩΣΙΝ" δηλαδή τήν ἕνωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἤτοι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μέ τάς ἄλλας "χριστιανικάς ἐκκλησίας" καί "ὁμολογίας", δηλαδή μέ τάς αἱρέσεις, ὡς εἶναι ὁ παπισμός, ὁ προτεσταντισμός κλπ. Τοῦτο προκύπτει ἀπό τήν οἰκουμενιστικήν Ἐγκύκλιον τοῦ Φαναρίου τοῦ ἔτους 1920, ἡ ὁποία εἶναι ὁ καταστατικός χάρτης τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ — οἰκουμενισμοῦ, ἔνθα ρητῶς ἀναφέρεται, ὅτι ἡ "οἰκουμενιστική ἕνωσις" θά ἐπιτευχθῆ: "α) Διά τῆς παραδοχῆς ἑνιαίου Ἡμερολογίου πρός ταυτόχρονον ἑορτασμόν τῶν μεγάλων χριστιανικῶν ἑορτῶν ὑπό πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν". Κατά συνέπειαν ἡ ἐνέργεια αὐτή τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ παπικοῦ ἡμερολογίου ἦτο καταφώρως ἀντικανονική, καί ἀντιεκκλησιαστική, δηλαδή ὄχι μόνον διά τόν τρόπον πού ἐπεβλήθη, καί διότι κατεπατήθησαν καί ἀποφάσεις Πανορθοδόξων Ἁγίων Συνόδων, ἀλλά καί ὡς ἐκ τοῦ σκοποῦ της, διότι ἦτο ἐνέργεια εὐθέως στρεφομένη κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὑπέρ τῆς παναιρέσεως τοῦ προτεσταντικοῦ καί παπικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ ἐνέργεια αὐτή τοῦ 1924, δηλαδή ἡ ἐπιβολή τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ, ἔχει ἐν ἑαυτῆ τό σχίσμα καί τήν αἴρεσιν, εἶναι δηλαδή μία βαρείας μορφῆς σχισματοαίρεσις»..... Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ 30 Νοεμβρίου 2010 3:14 μ.μ. Ανώνυμος είπε... Κάπου τα μπερδεύει ο π. Παύλος. Άλλο Νεοημερολογητισμός και άλλο Οικουμενισμός. Υπάρχουν διαπρεπείς νεοημερολογήτες που είναι αντι-οικουμενιστές και από την άλλη παλαιοημερολογήτες που είναι οικουμενιστές. Από την άλλη, το Γρηγοριανό ημερολόγιο ακολουθεί η Ελληνική Πολιτεία (16.2.23), ενώ το διορθ. Ιουλιανό ημερολόγιο, που δεν έχει καμία σχέση με το Γρηγοριανό, ακολουθεί η Ελληνική Εκκλησία (10.3.24). Εξ άλλου τα δυο αυτά ημερολόγια αρχίζουν να παρουσιάζουν απόκλιση 1 ημέρας το 2800 (Σ. Θεοδοσίου - Μ. Δανέζη, καθ. Αστροφυσικής ΕΚΠΑ: Η Οδύσσεια των ημερολογίων, τ. Β΄, σελ. 140-146). Αλλά το σπουδαιότερο: Εισήγηση καθηγητή της Αστρονομίας Γ. Κοντόπουλου στο Πανορθόδοξο Συνέδριο της Γενεύης (1977), μεταξύ των άλλων αναφέρει: «………. Το συμπέρασμα είναι ότι ο παρών υπολογισμός της ημερομηνίας του Πάσχα από την Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι σε συμφωνία με το γράμμα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Δεν είναι ακόμη σε συμφωνία ούτε και με το πνεύμα της, το οποίον είναι όλοι οι Χριστιανοί να εορτάζουν το Πάσχα την ίδια ημέρα». Εσφαλμένη η ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα: «Επομένως, ο υπολογισμός της ημερομηνίας του Πάσχα καθορίζεται σωστά από τους Καθολικούς και τους Διαμαρτυρόμενους και εσφαλμένα από τους Ορθόδοξους (το «σωστά» ή αντίστοιχα το «εσφαλμένα» αναφέρεται στην αστρονομική άποψη του θέματος), που στηρίζονται στον κύκλο του Μέτωνα και στην πανσέληνο που συμβαίνει μετά την εαρινή ισημερία και υπολογίζεται σύμφωνα με το Ιουλιανό……….Πράγματι, οι Ορθόδοξοι εορτάζουν το Πάσχα συνήθως την 1η Κυριακή μετά την 2η εαρινή πανσέληνο και αρκετές φορές τη 2η Κυριακή, αντί να γιορτάζουν την 1η Κυριακή μετά την 1η εαρινή πανσέληνο………. Το Πάσχα των Ορθοδόξων του 1992 γιορτάσθηκε την 2η Κυριακή μετά τη 2η εαρινή πανσέληνο………. Το Πάσχα των Ορθοδόξων το 1993 γιορτάσθηκε την 2η Κυριακή μετά την εαρινή πανσέληνο» (Στρ. Θεοδοσίου – Μάνος Δανέζης. Η Οδύσσεια των ημερολογίων. Αθήνα, 1995, τ. Β΄, σελ. 169). ΙΚ 30 Νοεμβρίου 2010 4:57 μ.μ. ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ είπε... Σε ευχαριστούμε Οδυσσέα για την δημοσίευση αυτού του κειμένου του π. Ζήση ,είναι πράγματι ιδιαίτερα κατατοπιστικό και θα άξιζε τον κόπο να το διαβάσουν όλοι οι Ορθόδοξοι Νέου και Παλαιού ημερολογίου, γιατί επιτέλους διαλύει όλους τους καλοφτιαγμένους μύθους των Οικουμενιστών και των φιλοοικουμενιστών και όσων χωρίς διάκριση και νουν τους εμπιστεύονται, γύρω από το θέμα του Σχίσματος στην Εκκλησία. Εμείς οι αποτειχισμένοι, γνωρίζαμε ήδη εδώ και πολύ καιρό την αληθινή διδασκαλία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου περί Σχίσματος, πότε δηλαδή είναι επαινετό και πότε κατακριτέο μέσα στην Εκκλησία, άλλωστε αυτή είναι η διδασκαλία και πράξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά ορισμένοι ,που τα ξέρουν πάντα όλα, μας έβγαζαν πλανεμένους και αιρετικούς. Ας τα διαβάσουν τώρα από το δημοσιευμένο άρθρο του π.Ζήση και ας δούν επιτέλους, ότι οι φοβίες για αποτείχιση που τους σερβίρουν ορισμένοι ευρίσκονται μόνο στην φαντασία τους ή υπηρετούν σκοπιμότητες. Με αυτό βέβαια δεν υπερασπίζω πρόχειρες ή απερίσκεπτες κινήσεις, αλλά κινήσεις με σοβαρότητα και Πίστη ή επιλογή και υποστήριξη κινήσεων τέτοιων χαρακτηριστικών και όχι εύκολη καταδίκη τους, όπως αρέσκονται να πράττουν ορισμένοι που όπως προϋπαμε τα ξέρουν όλα. Αδελφοί σημασία στόν αντιοικουμενιστικό αγώνα δεν έχει ποιός τελικά θα δικαιωθεί και ποιός όχι, ο καθένας τελικά θα δικαιωθεί από τον Κύριο και την Εκκλησία Του για όσα Θεοφιλή πράττει και λέγει και θα αποδοκιμασθεί για το αντίθετο από οπουδήποτε και αν προέρχεται, είτε σε μία ομάδα Παλαιοημερολογιτών είτε στους λεγόμενους συντηρητικούς του Νέου ημερολογίου. Το πρόβλημα της Εκκλησίας δεν είναι σε ποιόν θα δώσουμε το δίκιο ,γιαυτό ας μη φοβούνται οι μεν ή οι δε, μήπως οι άλλοι δικαιωθούν αν παραδεχθούμε κάτι αληθινό. Το πρόβλημα είναι ο Οικουμενισμός και η Πανθρησκεία που το ακολουθεί και αυτό το πρόβλημα είναι εδώ και δεκαετίες μαζί μας, δεν αποτελεί ούτε μελλοντικό ,ούτε φανταστικό κίνδυνο, είναι εδώ ,εντός των τειχών και αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίζεται μόνο με άδολη Πίστη και ξεκάθαρες αλήθειες, όχι μισές αλήθειες, παρερμηνείες, λόγους σκοπιμότητος. Το παραπάνω κείμενο κινείται προς αυτή την κατεύθυνση είναι αληθινό ,γιαυτό μας εκφράζει όλους τους Ορθοδόξους. Μακάρι ο Θεός να φέρει την ευλογημένη μέρα, όπου όλοι οι Ορθόδοξοι θα είμαστε ενωμένοι,μακριά από τους Οικουμενιστές και τους υποτακτικούς τους, μία Πίστη, αυτή των Πατέρων μας και ένα φρόνημα ,το Θεάρεστο φρόνημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας 30 Νοεμβρίου 2010 6:21 μ.μ. Ανώνυμος είπε... ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ: ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΟΥ ΙΣΤ ΑΙΩΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΝ ΠΑΣΑΝ ΑΛΛΟΙΩΣΙΝ Η ΠΡΟΣΒΟΛΗΝ Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΡΩΝ (ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΩΝ) ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΣΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΥΣΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ «ΝΕΟΕΦΕΥΡΕΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΚΑΙ ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΩΝ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» ΔΟΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΟΠΩΣ ΚΑΜΝΟΥΝ ΟΙ «ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ»; ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ «Τεσσάρων γαρ όντων των του Πάσχα διορισμών, ο πρώτος εντέλλεται, ότι δει μετά την ισημερίαν την εαρινήν το Πάσχα τελείν, ο δεύτερος, ότι μη την αυτήν ημέραν της Ιουδαϊκής τελετής ο τρίτος ουχ απλώς μετά την ισημερίαν, αλλά την πρώτην μετ' ισημερίαν πανσέληνον ο τέταρτος, ότι και μετά την πανσέληνον ευθύς της εβδομάδος τη πρώτη» Κ. Σάθα, Βιογραφικόν σχεδίασμα . . ένθ' ανωτ. σ. 31. ΣΥΝΟΠΤΙΚΛΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΚΩΝ/ΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ ΙΣΤ ΑΙΩΝΟΣ «Όποιος δεν ακολουθεί τα έθιμα της Εκκλησίας καθώς αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι εθέσπισαν και το άγιον Πάσχα και το μηνολόγιον καλώς ενομοθέτησαν να ακολουθώμεν και θέλει να ακολουθή το νεοεφεύρετον Πασχάλιον και νέον μηνολόγιον των αθέων αστρονόμων του Πάπα και εναντιώνεται εις αυτά όλα και θέλει να ανατρέψη και να χαλάση τα πατροπαράδοτα δόγματα και έθιμα της Εκκλησίας, ας έχη το ανάθεμα και έξω της του Χριστού Εκκλησίας και της των πιστών ομηγύρεως ας είναι. Εσείς δε οι ευσεβείς και ορθόδοξοι Χριστιανοί μένετε εν οις εμάθατε, εγεννήθητε και ανετράφητε και όταν το καλέση ο καιρός και η χρεία και αυτό το αίμα σας να χύσητε διά να φυλάξητε την πατροπαράδοτον πίστιν και ομολογίαν σας και φυλάττεσθε υπό των τοιούτων και προσέχετε ίνα και ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός σας βοηθή και η ευχή της Ημών μετριότητος είναι μετά πάντων υμών. Αμήν» Η΄ ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΕΝ ΚΩΝ/ΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ 1593 «Ασάλευτον διαμένειν βουλόμεθα το τοις Πατράσι διορισθέν περί του Αγίου Σωτηρίου Πάσχα, έχειν και ούτως άπαντας τους τολμώντας παραλύειν τους όρους της Αγίας και Οικουμενικής Μεγάλης Συνόδου της εν Νικαία συγκροτηθείσης επί παρουσία της ευσεβείας του Θεοφιλεστάτου Βασιλέως Κωνσταντίνου, περί της αγίας εορτής του σωτηριώδους Πάσχα, ακοινωνήτους και αποβλήτους είναι της Εκκλησίας, ει επιμένοιεν φιλονικώτερον ενιστάμενοι προς τα καλώς δεδογμένα, και ταύτα ειρήσθω περί των λαϊκών. Ει δε τις των προεστώτων της Εκκλησίας Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος μετά τον όρον τούτον τολμήσοιεν επί διαστροφή των λαών και ταραχή της Εκκλησίας ιδιάζειν και μετά των Ιουδαίων επιτελείν το Πάσχα, τούτον η Αγία Σύνοδος εντεύθεν ήδη αλλότριον έκρινε της Εκκλησίας. Δει γαρ στοιχείν τω των Πατέρων κανόνι μέχρι και σήμερον Θεού χάριτι, ον καθό δη και τα λοιπά η του Θεού Εκκλησία διαφυλάττει» (Δοσιθέου. ένθ. ανωτ. σ. 538-547. Κ. Σάθα, ένθ. ανωτ. σ. 82-92). 3 Δεκεμβρίου 2010 4:01 π.μ. Δημοσίευση σχολίου

"ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ" ΔΙΑ ΤΟ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ 54/76 ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

"ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ" ΔΙΑ ΤΟ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ 54/76 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ Β' ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Α.Π. 357/14.05. 2004) ΤΟΥ ΜΗΤΡ/ΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝ ΤΗΝ Δ' ΠΑΡΑΓΡ. ΕΚ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ 54/76 ΤΟΥ ΠΛΗΜΜΕΛ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΣΕΒ/ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΩΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΟΝ, ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1971 "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ" ΥΠΟ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ: ΔΙΑ ΤΟ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ 54/76 ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝ ὅτι δέν ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΘΑ, ἀλλ᾿ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΜΕΝκαί ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΜΕΝ καί ὅσα παραπλησίως τῷ ποτέ Κορινθίας Καλλίστῳ καί κατά τήν ἰδίαν ἀκριβῶς χρονικήν περίοδον, βλάσφημα κατά τε τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς διετυπώθησαν εἰς τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54/76 "᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς", προκειμένου αὐτό νά ἀπαλλάξη τόν Σεβ/τον Πειραιῶς κ. Νικόλαον, ἐκ τῆς κατηγορίας ὅτι ἀντιποιεῖται τό λειτούργημα τοῦ ᾿Ορθοδόξου ᾿Αρχιερέως καί νά τόν ἐμφανίση ὡς Κανονικόν καί ἔχοντα ἔγκυρον τήν ᾿Αρχιερωσύνην, δυνάμει καί ἐνεργεία τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971. ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΘΑ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΜΕΝ καί ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΜΕΝ τάς ἐν τῷ διατακτικῷ τοῦ ἐν λόγῳ βουλεύματος διατυπωθείσας βλασφήμους θέσεις, ὡς: "Οἱ παλαιοημερολογῖται "...εἰ καί διηρημένοι ὄντες ἀπό τινος εἰς δύο ᾿Εκκλησίας, διευθυνομένας ἑκατέρας τούτων ὑπό ἰδίας Συνόδου ἐκ Παλαιοημερολογιτῶν ᾿Αρχιερέων. Διότι ἀπό τοῦ ἔτους 1937 ὁ κατά τήν 26ην Μαΐου 1935 χειροτονηθείς εἰς ᾿Επίσκοπον Βρεσθένης ῾Αγιορείτης ῾Ιερομόναχος Ματθαῖος Λαυρεώτης, περιελθών εἰς ἔριδα μετά τῶν λοιπῶν ᾿Αρχιερέων, ἥν καί τύποις περιέγραψεν, ἵδρυσε νέαν Θρησκευτικήν κοινωνίαν, ἥν ὠνόμασεν ὡσαύτως ᾿Εκκλησίαν τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν τῆς ῾Ελλάδος. ῞Ενδεκα δ᾿ ἔτη βραδύτερον θεωρήσας τήν ὑπ᾿ αὐτόν ᾿Εκκλησίαν ὡς ἐν διωγμῷ τελοῦσαν καί ἐπικαλεσθείς "ἀπαρρησίαστον ἐπισκόπων καιροῖς χαλεποῖς", προέβη εἰς χειροτονίαν ῾Ιερομονάχου εἰς ᾿Επίσκοπον καί εὐθύς μετά τούτου εἰς χειροτονίας ἑτέρων τριῶν ἱερομονάχων εἰς ᾿Επισκόπους, μεθ᾿ ὧν συνεκρότησεν ἐν συνεχείᾳ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς Ματθαιϊκῆς λεγομένης παρατάξεως τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν. ῾Η ἐν λόγῳ δευτέρα τῶν Παλαιοημερολογιτῶν ᾿Εκκλησία ὑποστηρίζει τήν συγκρότησιν αὐτῆς κατά τά ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων τηρηθέντα, μεριμνᾶ δέ νά διακρίνῃ φανερῶς τήν θέσιν αὐτῆς ἐν τῇ Πολιτείᾳ ἀπό πάσης ἄλλης παλαιοημερολογιτικῆς τοιαύτης, ὑποδεικνύουσα τοῦτο κατά τήν ἐκτός τῶν ἱεροτελεστιῶν ἀμφίεσιν τῶν Κληρικῶν καί μοναχῶν ἐν αὐτῇ"... "Αἱ ὑπό τῶν παλαιοημερολογιτῶν ὅμως ὑποστηριζόμεναι ὡς ἄνω ἀπόψεις, περί τοῦ ἀπολύτως κανονικοῦ τῆς ἱερωσύνης αὐτῶν, ὡς καί ἡ ἐνισχυτική τούτων ἀπόψεων γνώμη, καθ᾿ ἥν ὁ καθηρημένος ᾿Ορθόδοξος ᾿Αρχιερεύς χειροτονῶν μετά τήν καθαίρεσιν δέν διαπράττει τό ἀδίκημα τῆς ἀντιποιήσεως ἀρχῆς, (Σημ. ἡμετ. Σφάλλει τό διατακτικόν διότι αἱ χειροτονίαι τοῦ 1935 ἔλαβον χώραν πρό τῆς ἀκύρου "καθαιρετικῆς ἀποφάσεως" τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ) ἡ δέ ὑπ᾿ αὐτοῦ γενομένη χειροτονία οὐδόλως εἶναι ἄκυρος ἤ ἀνυπόστατος, ἀφοῦ καί μετά τήν καθαίρεσιν δῆθεν δέν ἐκπίπτει τοῦ ἱερατικοῦ αὐτοῦ ἀξιώματος, τοῦθ᾿ ὅπερ ἅπαξ τῇ ἐπικλήσει τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἀποκτηθέν εἶναι ἀναφαίρετον καί ἐσαεί ἀνεξάλειπτον, διότι ἡ θεία χάρις παραμένει δυνάμει ἐν αὐτῷ αἰρομένης δέ τῆς καθαιρέσεώς του ἐπανέρχεται εἰς τόν οἰκεῖον ἱερατικόν βαθμόν ἄνευ ἀναχειροτονήσεως, ἥτις θά ἦτο ἀπαραίτητος, ἐάν εἶχε στερηθῇ ταύτης (....) δέν ἐγένοντο ἀποδεκταί ὑπό τῆς Νομολογίας τῶν Δικαστηρίων, ἅτινα δέχονται, ὅτι οἱ κατά τό ἔτος 1935 καθαιρεθέντες ᾿Αρχιερεῖς μετέστησαν εἰς τήν τάξιν τοῦ μοναχοῦ, μηδεμίαν ἐξουσίαν ἔχοντες πρός ἐνέργειαν τῶν εἰς τούς ᾿Επισκόπους ἐπιτρεπομένων, ἐν οἷς καί ἡ χειροτονία ἱερέως ἤ ᾿Αρχιερέως, ἥτις τυχόν γενομένη εἶναι ἄνευ ἐννομου ἀξίας καί δέν περιποιεῖ τῷ χειροτονηθέντι τήν ἰδιότητα τοῦ κληρικοῦ ἤ τοῦ ἐπισκόπου (Α.Π. 39/1956 Ποιν. Χρον. ΣΤ. 190 Α.Π. 176/1957 Ποιν. Χρον. Ζ, 372)". (᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα 54/76, "Πάτρια" Τόμος 11, ἔτους 1994, σελ. 157-170). ῾Ημεῖς χάριτι Χριστοῦ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝ καί ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝ πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν καί πρός αὐτάς τάς ἀρχάς καί ἐξουσίας τοῦ κράτους καί τῶν δικαστηρίων, τήν ἀλήθειαν, ὅτι ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος οὔτε τό 1924, οὔτε τό 1937 ἵδρυσε καμμίαν ᾿Εκκλησίαν, διότι οὐδείς "ἱδρύει ᾿Εκκλησίαν" ὑπό τήν ἔννοιαν αὐτήν, παρά μόνον οἱ αἱρετικοί Προτεστάνται. Τό 1924, ὁ ὁμολογητής ἁγιορείτης ῾Ιερομόναχος Ματθαῖος, καθώς καί ἔτεροι ῾Ομολογηταί Κληρικοί καί Λαϊκοί, οὐδεμίαν "ἐκκλησίαν ἵδρυσαν", ἀλλά ἔμειναν ΠΙΣΤΟΙ, ΕΔΡΑΙΟΙ καί ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ εἰς τήν ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καί δέν συνεμίγησαν μετά τῆς σχισματοαιρέσεως τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Αὐτῆς τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, ἀπεσχίσθη καί ἐξῆλθεν, τό 1924 ἡ ὑπό τόν Χρυσόστομον Παπαδόπουλον ῾Ιεραρχία, καί ὅσοι τήν ἠκολούθησαν καί συνεμίγησαν τῇ αἱρέσει τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. ῾Ωσαύτως καί κατά τό 1937, ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος ἔμεινε πιστός, ἑδραῖος καί ἀμετακίνητος εἰς τήν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν ᾿Εκκλησίαν, ἡ ὁποία ἀπό τό 1924 ὠνομάσθη πρός διάκρισιν "᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ.", ἤ "Γνησία καί ᾿Ακαινοτόμητος ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος". Αὐτῆς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, τό 1937, ἐξῆλθεν ὁ πρ. Φλωρίνης καί οἱ περί αὐτόν ᾿Αρχιερεῖς, Κληρικοί καί Λαϊκοί, διότι τήν ἠρνήθησαν, ἐβλασφήμησαν κατ᾿ αὐτῆς καί ἐδέχθησαν τήν σχισματοαίρεσιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ "ὡς Μητέρα των ᾿Εκκλησίαν". Καί οὗτος ὁ πρ. Φλωρίνης μετά τῶν ὁπαδῶν του, Κληρικῶν καί Λαϊκῶν, "οὐδεμίαν ᾿Εκκλησίαν ἵδρυσεν τό 1937", ἀλλ᾿ ἐδημιούργησεν ἐνεργείᾳ σχσιματικήν παλαιοημερολογιτικήν παράταξιν. ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΘΑ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΜΕΝ καί ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΜΕΝ καί τό ἕτερον σκέλος τοῦ διατακτικοῦ τοῦ ἰδίου "᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος", (54/76) τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς", καθ᾿ ὅ "....Πρός θεραπείαν τῆς τοιαύτης "ἀδυναμίας" αἱ δύο θρησκευτικαί κοινωνίαι τῶν παλαιοημερολογιτῶν (Φλωρινικοί καί "Ματθαιϊκοί") προσέφυγον κεχωρισμένως ἑκάστη εἰς τήν ῾Υπερόριον ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν, ἥτις ἐδέχθη τό μέν διά χειροθεσίας, κατ᾿ οἰκονομίαν τοῦ Η᾿ Κανόνος τῆς πρώτης Συνόδου .... νά καταστήσῃ κανονικάς τάς ἐκ τοῦ Ματθαίου προερχομένας χειροτονίας τῆς "Ματθαιίκῆς" ῾Ιεραρχίας δυνάμει τῆς ἀρχῆς καθ᾿ ἥν μία ἄνομος πρᾶξις ἐπικυρώνεται ὡς Μυστήριον ἄνευ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπαναλήψεως, ἡ ὁποία (῾Ιεραρχία) δέν ἀνεγνωρίσθη ὑπό τῆς ἄλλης παρατάξεως τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, τό δέ διά χειροτονίας..." (Αὐτόθι). ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝ καί ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝ ὅτι οἱ ᾿Αρχιερεῖς καί ῾Ιερεῖς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας εἶχον καί ἔχουν Κανονικήν Γνησίαν καί ἀδιάκοπον τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν κατ᾿ ἀρχάς ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935. Οἱ τρεῖς ᾿Αρχιερεῖς (Δημητριάδος Γερμανός, πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, καί Ζακύνθου Χρυσόστομος) ἐπιστρέψαντες, κατά Μαϊον τοῦ 1935, ἐκ τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ σχίσματος εἰς τήν Γνησίαν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν, ὡμολόγησαν ὅτι ἐξέρχονται τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ σχίσματος, τό ἀποκηρύσσουν καί οὕτω ἐπιστρέφουν εἰς τήν πρό τοῦ 1924 ᾿Εκκλησίαν. Οἱ τρεῖς οὗτοι ᾿Αρχιερεῖς συνεπεῖς πρός τήν ῾Ομολογίαν των αὐτήν, Κανονικῶς καί ἁρμοδίως προέβησαν εἰς χειροτονίας 4 ᾿Επισκόπων καί οὕτω συνεκρότησαν τήν ἑπταμελῆ Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Αἱ χειροτονίαι αὗται εἶναι ἀπολύτως Κανονικαί, ἔγκυροι καί ἀδιάβλητοι. ῾Ωσαύτως αἱ ὑπό μόνου τοῦ Κανονικοῦ καί ᾿Ορθοδόξου ᾿Επισκόπου Βρεσθένης Ματθαίου τελεσθεῖσαι χειροτονίαι ᾿Επισκόπων κατά Σεπτέμβριον 1948, εἶναι καί αὗται ἀπολύτως ΠΛΗΡΕΙΣ, ΕΓΚΥΡΟΙ καί ΑΔΙΑΒΛΗΤΟΙ, ἡ δέ ὑπέρβασις τοῦ Κανόνος, ὅστις προβλέπει, ἡ μέν ἐκλογή νά γίνεται ὑπό τοῦ ὅλου σώματος τῆς ῾Ιεραρχίας καί ἐπί τό ὀρθότερον καί ἐκκλησιαστικώτερον ὑπό τοῦ ὅλου σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας, ἤτοι Κλήρου καί Λαοῦ, ἡ δέ χειροτονία ὑπό δύο ἤ τριῶν ᾿Επισκόπων, οὐδεμίαν συνέπειαν δύναται νά ἔχη ἐν προκειμένῳ, εἰς τήν συγκεκριμένην χειροτονίαν ᾿Επισκόπου, διότι τό ὅλον μυστήριον κατά τό πρῶτον μέρος αὐτοῦ, ἤτοι, τήν ἐκλογήν τῶν πρός ᾿Αρχιερατείαν Κληρικῶν ἐγένετο ψήφῳ Κλήρου καί Λαοῦ, Η ΔΕ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΕΓΕΝΕΤΟ ΥΠΟ ΕΝΟΣ ΜΟΝΟΝ, ΑΛΛΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΜΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ Η ΤΡΙΤΟΥ. ῾Ετέρωθεν ὁ ἀοίδιμος ᾿Επίσκοπος Βρεσθένης Ματθαῖος ἐχειροτόνησεν μόνος του μόλις ὀλίγον πρό τῆς κοιμήσεώς του, ΟΧΙ ΔΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΗ Η ΠΡΟΚΑΛΕΣΗ ΣΧΙΣΜΑ, ΦΑΤΡΙΑΝ Η ΑΛΛΟ ΤΙ ΠΟΝΗΡΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΙΕΛΘΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΝ, ΔΙΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΟΥ ΘΑ ΕΣΤΕΡΕΙΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. (Σημειοῦται ὅτι ἐκοιμήθη τήν 14.5.1950, ἤτοι, μόλις ἐνάμισυ ἔτος μετά τάς ἱστορικάς χειροτονίας τοῦ Σεπτεμβρίου 1948). ᾿Αντιθέτως ἡ μή χειροτονία θά ἐσήμαινε ἀπιστίαν, ἄρνησιν καί προδοσίαν κατά τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅπως ἐπρόδωσεν ὁ πρώην Φώρίνης Χρυσόστομος. ῞Οθεν τό ἐν τῷ διατακτικῷ τοῦ "᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος" 54/76 ἀνωτέρω ἐπιχείρημα, ὡς ἀναληθές καί ἰδιαιτέρως ὡς βλάσφημον, ἀπό ὀρθοδόξου ᾿Εκκλησιαστικῆς ἀπόψεως, εἶναι ἀπαράδεκτον καί ἀπορρίπτεται. Οἱ ᾿Επίσκοποι καί σύμπας ὁ ῾Ιερός Κλῆρος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, ἔχουν ἀπ᾿ ἀρχῆς πλήρη, τελείαν, ἀδιάκοπον καί γνησίαν τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν ἐκ τῶν Κανονικῶν καί ἀδιαβλήτων χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948. ῾Επομένως ὡς λειτουργοί τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, εἶναι Κανονικοί καί ᾿Ορθόδοξοι καί δέν ἀντιποιοῦνται οὔτε ἀξίωμα, οὔτε ἔργον ᾿Αρχιερέως, ἤτοι, λειτουργοῦ τῆς Μιᾶς, ῾Αγίας, Καθολικῆς καί ᾿Αποστολικῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. ῾Ετέρωθεν τούς γνησίους λειτουργούς τῆς ᾿Εκκλησίας δέν τούς καθιστοῦν τά Προεδρικά Διατάγματα, οὔτε αἱ Κρατικαί ἀναγνωρίσεις, οὔτε αἱ δικαστικαί ἀποφάσεις, ἀλλά αὐτή ἡ Γνησία καί ᾿Αδιάκοπος ᾿Αποστολική Διαδοχή (ἡ ὁποία διαφυλάσσεται ἀπό τῆς ῾Αγίας Πεντηκοστῆς καί θά παραμείνῃ εἰς τούς αἰῶνας εἰς τήν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν ᾿Εκκλησίαν), καθώς καί ἡ Γνησία καί ᾿Ακαινοτόμητος καί Πατερική Πίστις τῶν χειροτονούντων καί χειροτονουμένων. Παρά τόν ὀφειλόμενον σεβασμόν πρός τάς ὑπερεχούσας ᾿Εξουσίας, ὅταν οἱ λειτουργοί των εἴτε ἐξ ἀγνοίᾳς των, εἴτε ἐξ ἱουδήποτε ἄλλου λόγου, διατυπώνουν θέσεις ἀντιθέτους πρός τούς Κανόνας καί τά Δόγματα τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας, καί αἱ ἀποφάσεις των καθίστανται "Νομολογία τῶν Δικαστηρίων", ἡμεῖς ὡς πιστά καί ζῶντα μέλη τοῦ Σώματος Αὐτῆς, ἀποκλειστικῶς καί μόνον διά λόγους ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, ὀφείλομεν νά μήν τάς ἀποδεχώμεθα, ἀλλά καί νά τάς ἀποκηρύσσωμεν καί νά τάς καταδικάζωμεν ὡς κακοδοξίας καί βλασφημίας κατά τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί ῾Ομολογίας τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. ῞Ολα τά δικαστήρια ὡς ὄργανα των, καί οἱ δικαστικοί λειτουργοί εἶναι σεβαστοί, ὅταν, ὅμως,τά Διατακτικά καί αἱ ἀοφάσεις των προσβάλλουν τήν Πίστιν καί τά Δόγματα τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί ἐν προκειμένῳ αὐτήν τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιολογίαν, καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, ἔχομεν δικαίωμα, καθῆκον καί ὑποσχρέωσιν νά μήν τάς ἀποδεχώμεθα, ἀλλά νά ὁμολογῶμεν τήν Πίστιν. Τοιαύτην "ἀναγνώρισιν καί ἀθώωσιν", ὡς τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 54/76 Βουλεύματος, τήν ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΜΕΝ, διότι οὕτω χάνεται ἡ ἀναγνώρισις ἀπό τόν Χριστόν καί τήν ᾿Εκκλησίαν, αὐτοκαταργούμεθα καί αὐτοαποβαλλόμεθα τῆς ᾿Εκκλησίας. ῾Η Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία οὔτε ἐπεδίωξεν, οὔτε θά ἐπιδιώξῃ, οἱανδήποτε καί καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἀναγνώρισιν, ὡς καί οἱανδήποτε ἐξάρτησιν, εἴτε παρά τοῦ Κράτους, εἴτε παρ᾿ οἱασδήποτε Νεοημερολογιτικῆς "᾿Εκκλησίας" ἤ Παλαιοημερολογιτικῆς τοιαύτης, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν τῷ Νεοημερολογιτισμῷ - Οἱκουμενισμῷ. ῾Η Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία ἕν μόνον ζητεῖ, τήν Συνταγματικήν της ἐλευθερίαν, οὖσα τῷ ὄντι ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος. ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ @ ΓΟΕΕ 2007

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ (ΑΡΧΑΙ ΤΟΥ 2003)

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΣΙΑ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΓΟΧ ΑΘΗΝΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΥ: ΠΑΡΑ ΤΩ ΙΕΡΩ ΝΑΩ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΛΕΩΦ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ 56 ΚΑΡΕΑΣ Τ.Κ. 162 33 ΒΥΡΩΝΑΣ ΤΗΛ. 210. 60 20 176, 210. 76 43 909 Α. Π. 19 Καρέας Φεβρουάριος – Μάρτιος 2010 ΕΝΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ΄ ΤΕΥΧΟΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΘΗ ΩΣ ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ ΑΡΧΑΣ ΤΟΥ 2004 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΟΡΙΤΑΣ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ Διά τήν παροῦσαν νέαν ἀγωνιστικήν ἔπαλξιν Τό φυλλάδιον τοῦτο εἶχεν ἑτοιμασθεῖ νά κυκλοφορήση τόν Δεκέμβριον τοῦ 2003. Δέν ἐκυκλοφόρησε ὅμως τότε, διότι ἠλπίζομεν ὅτι οἱ καταληψίες τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος (οἱ ἐν συνεχείᾳ βαρβαρικῷ τῷ τρόπῳ ἀπομονώσαντες καί ἀποκλείσαντες καί τόν γ' ὅροφον τοῦ "Κέντρου Φιλοξενίας Κληρικῶν", ὅπου εἴχαμε φκιάσει διά νά ἐκκλησιαζώμεθα προσωρινῶς παρεκκλήσιον ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ῾Αγίου Μηνᾶ) δέν θά ἔφθαναν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἀναλγησίας, ὥστε νά μή ὑπολογίζουν οὔτε τόν Θεό, οὔτε τούς ἀνθρώπους. Εἴχαμε δέ καί τήν ἐλπίδα, ὅτι μέσα εἰς τήν γενικήν φρενοβλαβῆ στάσιν θά ἠκούοντο καί κάποιες φωνές συνέσεως, τουλάχιστον ἐκ μέρους τῶν ῾Ιεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφαίνοντο τουλάχιστον φαινομενικά δίκαιοι καί ἀπροσωπόληπτοι. Διεψεύσθημεν ὅμως τραγικῶς. Καί διεπιστώσαμεν, ὅτι κανείς μά κανείς ἀπό αὐτούς πού κάμνουν τούς ζηλωτάς ᾿Αρχιερεῖς καί ῾Ιερεῖς, ἀλλά καί πολλοί ἀπό τούς κοσμικούς τῆς σήμερον, δέν ἔχουν μέσα τους ἶχνος ντροπῆς καί δέν ἔχουν συνειδητοποιήσει τί ἐκπροσωποῦν, ὥστε νά ἐκλπηρώνεται στίς ἡμέρες μας ἡ προφητεία τῶν ῾Αγίων ὅτι "οἱ μοναχοί θά γίνουν χειρότεροι ἀπό τούς κοσμικούς, οἱ δέ κοσμικοί αὐτόχρημα δαίμονες". ῎Εφτασαν σέ τέτοιο σημεῖο καταπτώσεως, ὥστε "ἀντί πινακίου φακῆς", νά πωλοῦν και νά καταπροδίδουν καί συνείδησιν καί τά πάντα. Ναί διεψεύσθημεν, διότι εἴδομεν νά συμβαίνουν πράγματα χειρότερα ἀπό αὐτά πού συμβαίνουν εἰς τήν Νεοημερολογιτική ᾿Εκκλησία καί ἀλλοῦ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ᾿Εφημέριος: Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης Διεύθυνσις: ῾Ιπποκράτους 25 Κάτω ῾Ηλιούπολις Τηλ: 210 9713910 ᾿Εν Κάτω῾Ηλιουπόλει τῇ 2.12.03 ΑΝΑΦΟΡΑ - ΔΗΛΩΣΙΣ Πρός τόν Σεβ/τον Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον Κοινοποίησις: Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν κ. ᾿Ανδρέαν, Σεβ. ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιον, Σεβ/τον Περιστερίου κ. Γαλακτίωνα. Σεβασμιώτατε Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαε. Εὐλογεῖτε. Διά τῆς παρούσης ἐγγράφου ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΩΣ, εὐσεβάστως, ἀλλά καί ὑπευθύνως ὡς ᾿Ορθόδοξος Κληρικός, καί ὡς ἐπί τριακονταετίαν Κανονικός ᾿Εφημέριος τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς ᾿Αθηνῶν προάγομαι νά σᾶς δηλώσω, ἀναφέρω καί ἐπισημάνω τά κάτωθι: 1) ῾Η ἐλαχιστότης μου, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης, ὅπως πολύ καλά γνωρίζετε, χειροτονήθηκα καί τοποθετήθηκα Κανονικός ᾿Εφημέριος τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως, πρίν ἀπό τριάντα ὁλόκληρα χρόνια. Τόν μικρόν τότε Ναόν, διά προσωπικῆς ἐργασίας, τόν ἐπανοικοδόμησα ἐκ βάθρων, ἐνῶ λίγο ἀργότερα δι᾿ ἰδίων ἐξόδων ἠγόρασα καί τά διπλανά δύο οἰκόπεδα, τά ὁποῖα σημειωτέον δέν ἔγραψα εἰς τό ὄνομά μου, ὅπως κάνατε σεῖς, ἀλλά καί ἄλλοι ᾿Αρχιερεῖς.... ᾿Επ᾿ αὐτῶν τῶν οἰκοπέδων, πάλιν μέ ἰδικήν μου πρωτοβουλίαν καί τῆς οἰκογενείας μου, καί μέ προσωπικές στερήσεις, ἀλλά καί μέ τήν πρόθυμη καί σοβαρή συνδρομή καί τοῦ πληρώματος τῆς ἐνορίας, καί εὐρύτερον τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀνεγείραμε καί τίς παρακείμενες κτιριακές ἐγκαταστάσεις. Αὐτά ὅλα ἔγιναν βεβαίως μέ τήν εὐλογία τοῦ Κανονικοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Μακ/του ᾿Αρχ/που κ. ᾿Ανδρέου, τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τοῦ "ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ". 2) Μετά τριάκοντα ἔτη, καί ἐνῶ ζῇ καί χαίρει ἄκρας ὑγείας ἡ Α.Μ. ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ᾿Ανδρέας, ὕστερα δέ ἀπό μίαν κατάφωρα ἱερόσυλον συμπαιγνίαν, εἰς τήν ὁποίαν συμμετείχατε καί σεῖς, ὡδηγήθηκε εἰς τήν δήλωσιν περί "παραιτήσεως" του, ὕστερα δέ ἀπό σειράν παρανομιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν, ὅλως παρανόμως καί ἀντικανονικῶς ἐμφανίζεσθε ὡς ὁ "διάδοχός" του. Καί ἐνῶ ὑπεβλήθησαν ἀπό τρεῖς ᾿Αρχιερεῖς ἀκόμη καί δημόσιαι ᾿Ενστάσεις, Διαμαρτυρίαι, Καταγγελίαι κλπ, Σεῖς, χωρίς νά λαμβάνετε τίποτα ὑπ᾿ ὄψιν, συνεχίζετε νά ἐμφανίζεσθε, ἀπό μέν τήν 5.2.03 ὡς "Τοποτηρητής", ἀπό δέ τήν 30.5.03, ὡς "ὁ νέος ᾿Αρχιεπίσκοπος", ἀντιποιούμενος ἀξίωμα, τό ὁποῖον ἀνήκει εἰς τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. ᾿Ανδρέαν. Δηλαδή, ἀντί νά ἀναλάβητε τάς εὐθύνας σας ἐνώπιον τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τοῦ Νόμου, καί νά ρυθμίσετε τήν περαιτέρω στάσιν σας κατά τούς θείους καί ῾Ιερούς Κανόνας, ὥστε νά μή διασαλεύεται περισσότερον ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη καί ἡ ἐνότητα, ὑμεῖς ἐνεργεῖτε κατ᾿ ἐξακολούθησιν ὡς "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων", καί "ἐπισκοποῦντες ἀναγκαστῶς" (Α' Πέτρ. Ε, 2-3), ἤτοι καταδυναστεύοντες τῶν Κληρικῶν καί τοῦ Ποιμνίου, τό ὁποῖον ἀνήκει εἰς ἄλλον. ῾Η ἐλαχιστότητα μου, προφορικῶς μέν, ἀλλά ὑπευθύνως διαμαρτυρήθηκα, καί ἐδήλωσα ὅτι δέν δύναμαι νά δεχθῶ οὔτε τήν ἱερόσυλον παραίτησιν τοῦ Μακαριωτάτου, τήν ὁποίαν ἀπό τῆς ὡραίας Πύλης καί ἐν ἐπιτραχηλίῳ, ἐχαρακτήρισα ὡς "ἐκκλησιαστικόν ἔγκλημα", οὔτε τήν ἀνάδειξίν σας ὡς δῆθεν "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον". ᾿Ανέμενα ἐπ᾿ ὀλίγον, διότι προσωπικῶς μοῦ ἐδηλώνατε ὅτι "θά τακτοποιηθοῦν ὅλα τά θέματα". Καί ἐνῶ ἄλλα ἁρμοδιώτερα ἐμοῦ πρόσωπα, ἔχουν καταγγείλει ὅτι, ἡ ἀδιανόητος ἀπό πάσης ἀπόψεως "παραίτησις" τοῦ Μακαριωτάτου, καί ἡ δολία ἀναρρίχησίς σας εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, εἶναι ἄκυροι πράξεις, πού δέν ἔχουν κανένα ἔννομον ἀποτέλεσμα, ἀλλά καί χαρακτηρίζονται ἀπό κατάφωρα ἀντιεκκλησιαστικήν σκοπιμότητα, καί ἀπό πνευματικῆς φύσεως συναλλαγήν, πού εἶναι πολύ χειρότερη ἀπό τήν Σιμωνία καί τιμωρεῖται πολύ αὐστηρά ἀπό τούς ῾Ιερούς Κανόνες, Σεῖς καί πάλιν συνεχίζετε καί μέχρι σήμερον "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων", ἀπειλοῦντες μέ "ἀργίας", καί ἐν γένει "καταδυναστεύοντες" τήν ἐλαχιστότητά μου καί ἄλλους, διά νά ἐπιβληθῆτε ὡς "ἐξουσίαν ἔχων". Τελευταία ἔκνομος ἐνέργειά σας ἀπό τήν ὁποίαν φαίνεται ἡ πρόθεσίς σας νά "ἐπιβληθῆτε διά τῆς βίας", δηλαδή "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων" καί "ἀναγκαστῶς", ἦτο τό γεγονός τῆς χθές (Κυριακή 1.12.03). Δηλαδή, χωρίς νά μέ λάβετε καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν, πού σᾶς εἶχα εἰδοποιήσει μέσω τοῦ π. Παντελεήμονος, ὅτι λόγῳ αὐτῶν τῶν προβλημάτων, καί πρός ἀποφυγήν σκανδάλων καί δυσμενῶν καταστάσεων, δέν ἐνδείκνυται νά ἑορτάσετε τήν ὀνομαστικήν σας ἑορτήν εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος, Σεῖς αὐταρχικῶς ἀπεστείλατε τόν κ. Βασίλειον Τσαρκατζόγλου νά τοιχοκολλήση ἀνακοίνωσίν σας περί τῆς προθέσεώς σας νά ἑορτάσετε ὁπωσδήποτε τήν προσεχῆ Παρασκευήν (6.12.03 π.ἡ.) εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος. ῾Ο ἀπεσταλμένος σας ἐν τῇ ἐπιπολαιότητί του, ἤ ἴσως καί καθ᾿ ὑπόδειξίν σας, καίτοι ὡς σπουδαστής τῆς θεολογίας ἔπρεπε νά συμπεριφέρεται κανονικά καί εὐγενικά, δέν ἀπευθύνθηκε, εἰς ἐμέ ὡς τόν ὑπεύθυνον καί ἁρμόδιον ᾿Εφημέριον, ἀλλά εἰς ἕναν ἐκ τῶν ᾿Επιτρόπων τοῦ παγκαρίου, καί ἐν ἀγννοίᾳ μου, οἱ δύο οὗτοι ἐτοιχοκόλλησαν τό χαρτίον σας, πρός ἐνημέρωσιν τῶν εἰσερχομένων εἰς τόν Ναόν, ὥστε νά προκληθοῦν σκάνδαλα, διχόνοιες καί διχασμοί, τά ὁποῖα προφανῶς ἐπιδιώκετε, διότι σᾶς ἐξυπηρετοῦν. ῎Ετσι μόνον ἐξηγεῖται, ὅτι ἐνῶ ἔχετε Κτητορικόν Ναόν, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ῾Αγίου Νικολάου, ὅπου ἐπί δεκαετίες πανηγυρίζατε, Σεῖς "σώνει καί καλά" νά πανηγυρίσετε στόν ῾Ιερό Ναό ῾Αγίας Τριάδος. 3) Πέραν τούτων εἰς βάρος σας καί πολύ πρίν ἀπό τήν 5.2.03 ἐκκρεμοῦν ἐπίσημες Καταγγελίες διά κακόδοξα φρονήματα, ὡς καί περιστροφές καί παραχαράξεις Συνοδικῶν καί Πατερικῶν κειμένων. ῞Ολα αὐτά, ὡς ἔχει καί πάλιν δημοσίως καταγγελθεῖ, κηρύσσονται ἀπό σᾶς "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" μέσω τῶν γνωστῶν βιβλιδίων σας καί τῆς ᾿Εφημερίδος σας "Πειραϊκή ᾿Εκκλησ. ᾿Αγγελία". 4) ᾿Επίσης ἀπό τό 1976 (καί μέχρι πρό 3-4 ἐτῶν) ἀπεκρύψατε τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54 τοῦ 1976, "᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα" τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, καί πανηγυρίζατε δι᾿ αὐτό, ἐνῶ δι᾿ αὐτοῦ ὑβρίζονται καί βλασφημοῦνται καί ἡ ᾿Εκκλησιολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ἡ ᾿Αποστολική σας Διαδοχή, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη κατά τό ἴδιον ἔτος (1976) μέ τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, ὁ ὁποῖος γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς καί καθαιρέθηκε. 5) ᾿Επί σειράν ἐτῶν ἀρνεῖσθε νά ἱεραρχηθοῦν θέματα ΠΙΣΤΕΩΣ καί συγκεκριμένα αὐτά πού ἔχουν σχέσι μέ τήν ᾿Εκκλησιολογία καί τήν ᾿Αποστολική Διαδοχή, ἐνῶ συνεργεῖτε εἰς τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ πρώτου θεσμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας, πού εἶναι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. ᾿Αναφέρω γιά παράδειγμα, τήν μή ἀντιμετώπισι τοῦ σχίσματος τῶν πέντε, δηλαδή τῶν ὅσων προεκλήθησαν ἀπό τό 1991 μέχρι τό 1995, τίς ἀποφάσεις των μέ τίς ὁποῖες σᾶς "κατεδίκασαν", καί σᾶς ὠνόμασαν "μοναχούς", τήν ἀντιποίησιν ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τῆς ᾿Εκκλησίας κλπ. ᾿Επίσης ἀναφέρω τόν "θεολογικό διάλογο" μέ τούς Φλωρινικούς, τήν προδοσία τῆς ῾Ιεραποστολῆς στήν Ρουμανία, καί πολλά ἄλλα τά ὁποῖα ἐθέσατε εἰς τά "᾿Αρχεῖα", ἀλλά καί τήν αὐταρχικήν, ἀλαζονικήν καί ἱεροεξεταστικήν συμπεριφοράν σας ἐν Συνόδῳ, ἔναντι συνεπισκόπων σας, ὅπως πάλιν δημοσίως ἔχει καταγγελθεῖ ! Δέν μπορῶ νά μή ἐπισημάνω καί τό γεγονός ὅτι, ὅπως ἀπό πολλούς ἔχει καταγγελθεῖ, συστηματικά καλλιεργεῖτε τό ψεῦδος, τήν ἀπάτη καί τήν συκοφαντία, μέ ἀποτέλεσμα νά πλανῶνται πολλοί. Καί 6) ῞Ολα αὐτά τά κάμνετε ἐπί σκοπῷ, δηλαδή προκειμένου νά φιμώσετε τήν ἀλήθεια καί ἐπικρατήση ἡ ἄκυρος, ἀλλά καί ἱερόσυλος συμπαιγνία περί "παραιτήσεως" τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἡ ἀναρρίχησις σας εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, γεγονότα τά ὁποῖα ὡς ὀρθόδοξος Κληρικός δέν διανοοῦμαι νά τά ἀναγνωρίσω, διότι πιστεύω εἰς τόν Θεόν καί φοβοῦμαι τήν κρίσιν Του. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων, πού ἀντιπροσωπευτικά ἀνέφερα: ῾Η ἐλαχιστότητά μου, ὁ πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης, ὡς ᾿Ορθόδοξος Κληρικός, ΔΗΛΩΝΩ τά ἑξῆς: α) Δέν μοῦ ἐπιτρέπει ἡ συνείδησίς μου νά ἀναγνωρίσω τήν Σεβασμιότητά σας άς "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον", καί νά μνημονεύω τοῦ ὀνόματός σας, διότι προηγουμένως δέν δύναμαι καί δέν διανοοῦμαι νά ἀναγνωρίσω καί τήν βαρύτατα ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ, περί "παραιτήσεως", ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑΝ τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, τοῦ ὁποίου ἐμφανίζεσθε ὡς διάδοχος, ἐνῶ τελεῖτε ἐν ὑποδικίᾳ. Δέν διανοοῦμαι νά ἐπιτρέψω στόν ἑαυτόν μου περαιτέρω ἀνοχήν ἡ ὁποία γίνεται ἐνοχή, καί τοῦτο παρά τό ὅτι Κανονικώτατα θά μποροῦσα, ὅπως καί κάθε ὀρθόδοξος Κληρικός καί λαϊκός, νά σᾶς εἶχα ἀποκηρύξει ὡς ἀρνητήν καί βλάσφημον τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, ὡς καταπατητήν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, καί ὡς βασικόν παράγοντα τῆς ἱεροσυλίας, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη τήν 5.2.03 καί συνεχίζεται καί μέχρι σήμερον. β) Παρά τό γεγονός, ὅτι εἰς τήν ἴδια ὑποδικίᾳ βρίσκεται καί ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας καί ὅσοι συνειδητά συνήργησαν καί ἐκάλυψαν τήν ἱεροσυλία, πρός τό παρόν ἐπιφυλάσσομαι, καί συνεχίζω τήν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός του ἄχρι καιροῦ, δηλαδή μέχρις ἐκδικάσεως, ὑπό Κανονικοῦ καί ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησιαστικοῦ ὀργάνου, τῆς περί "παραιτήσεώς" ἱεροσύλου συμπαιγνίας, ὅπως καί τῶν ὑπολοίπων ἐκκρεμούντων θεμάτων ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς καί Κανονικῆς Τάξεως, τά ὁποῖα τόν ἀφοροῦν ἄμεσα. ῎Αν παρά ταῦτα ἔξω καί πέραν ἀπό κάθε Κανονική Τάξι καί ᾿Εκκλησιαστική δεοντολογία, οἱ σύμβουλοί σας σᾶς ἐξωθήσουν ΑΦΡΟΝΩΣ εἰς τά ἄκρα καί ἐπιχειρήσετε Δεσποτικά καί ὡς "κατακυριεύων τοῦ Κλήρου", νά ἔλθετε τήν προσεχῆ Παρασκευή εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος, νά εἶσθε βέβαιος ὅτι πρῶτα θά πατήσετε ἐπάνω στό γεροντικό μου σαρκίον καί τοῦ πιστοῦ ποιμνίου μου, καί μετά θά εἰσέλθετε νά "θυσιάσετε τήν ἀναίμακτον θυσίαν", καί νά "πανηγυρίσετε τά ὀνομαστήριά σας". Δι᾿ ὅ,τι ὅμως ἐπακολουθήση θά ἔχετε ἀκεραίαν τήν εὐθύνην Σεῖς, ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαος. Διατελοῦμεν ἐν ἀγρυπνίᾳ καί ἐγρηγόρσει + Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης ῾Υπό ἐΕνοριτῶν ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως ΑΝΑΦΟΡΑ Ε ΙΣ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 8.12.03 ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ῾Ο ἠθικός αὐτουργός Παρακολουθήσαμε μέ ὀδύνη ψυχῆς τά γεγονότα τῆς πανελληνίως καί παγκοσμίως πλέον γνωστῆς ἱεροσύλου συναλλαγῆς καί συμπαιγνίας τῆς παραιτήσεως τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου καί τῆς παραδόσεως τοῦ "θρόνου" τῶν ᾿Αθηνῶν εἰς τόν Σεβ. κ. ΝΙκόλαον, μέ ἀνταλλαγήν τάς χειροτονίας τῶν Τσακίρογλου καί τήν ἐκδίωξιν τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Κηρύκου ἀπό τήν ᾿Ενορίαν του ῾Αγίου Δημητρίου ᾿Αχαρνῶν. Παρακολουθήσαμε ἐπίσης τίς ληστρικές φατριαστικές καί πραξικοπηματικές "ἐπιχειρήσεις" πρός "ἐκλογήν" καί "ἀνάδειξιν", ὅπως- ὅπως τοῦ νέου " ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν" κ. Νικολάου. ῞Ολα αὐτά μᾶς ἐπίκραναν ἀφάνταστα, μᾶς ἐπροβλημάτισαν καί μᾶς ὡδήγησαν εἰς τήν ἀμφιβολίαν, κατά πόσον μερικοί ἀπό τούς ᾿Εκκλησιαστικούς μας ἡγέτας κινοῦνται πλέον εἰς τά πλαίσια τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων, καί τῆς παραδόσεως τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἤ κατά πόσον εὑρίσκονται ἐντός τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ Σώματος. Τά γεγονότα ὅμως τῆς Κυριακῆς 8.12.03, γεγονότα ντροπῆς καί ἀτιμίας πρωτίστως διά τόν ἐπικεφαλῆς τῆς ἐπιχειρήσεως "καταλήψεως" ψευτοαρχιεπίσκοπον Νικόλαον, ἀλλά καί δι᾿ ὅσους συνεμάχησαν εἰς τήν "ἐπιχείρησιν", μᾶς ὡδήγησαν εἰς τήν βεβαιότητα πλέον, ὅτι τινές οὔτε τόν Θεόν φοβοῦνται, οὔτε τούς ἀνθρώπους ἐντρέπονται. Προκειμένου νά ἱκανοποιήσουν τό ἀθεράπευτο γνωστό πάθος τῆς φιλοδοξίας τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Νικολάου, ἀλλά καί τά σχέδια τῶν ξένων Κέντρων πρός διάλυσιν καί ἀφανισμόν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, δέν ἐδίστασαν νά καταλύσουν κάθε ἔννοιαν ἠθικῆς καί κανονικῆς Τάξεως, δέν ἐδίστασαν νά ποδοπατήσουν Καταγγελίας εἰς βάρος του (τοῦ Σεβ/του Νικολάου) ἐπί θεμάτων Πίστεως, Κανονικῆς Τάξεως καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, καί νά ἐπιστρατεύσουν φανατικούς ὁπαδούς των, γνώστας μάλιστα, ὅπως ἐδήλωναν, πολεμικῶν τεχνῶν, τούς ὁποίους προέτρεψαν μέ βία, μέ ἀπειλές καί τρομοκρατικές μεθόδους καί τραμπουκισμούς, ἀλλά καί μέ συκοφαντίες καί ψεύδη νά τόν "καλύψουν" ὡς καταληψία διά νά "θυσιάση τήν ἀναίμακτον θυσίαν", (παρά τά ἀνάξιος καί τάς διαμαρτυρίας τῶν ᾿Ενοριτῶν πού ἠκούοντο) καί νά πατήση ἀπάνθρωπα καί σαδιστικά ἐπί πτωμάτων κατεξευτελίζοντας καί τόν ἐπί τριάκοντα ἔτη ᾿Εφημέριο τοῦ Ναοῦ μας, ἀλλά καί ὅλους ἡμᾶς πού διαμαρτυρηθήκαμε. ῞Ολα δέ αὐτά μᾶς ὡδήγησαν εἰς τήν ἀπορίαν: Πιστεύουν εἰς τόν Θεόν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἤ ἔχουν σκοτισθεῖ ἀπό τό πάθος τῆς κενοδοξίας καί δέν ξέρουν οὔτε τί κάμνουν, οὔτε τί λέγουν; Πῶς δέν ἔδειξαν ἔστω στοιχειώδη ἀνθρώπινη συμπεριφορά ἀπέναντι στόν ἐπί τριάκοντα ἔτη ᾿Εφημέριό μας, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τόσους κόπους καί τόσας θυσίας διά νά ἀνεγείρῃ αὐτό τό θαυμάσιο κτιριακό συγκρότημα, τό ὁποῖον δέν ἔγραψε στό ὀνομά του, ὅπως ἔχει κάνει διά τά ἰδικά του ᾿Εκκλησιαστικά κτίρια ὁ καταληψίας ψευδοαρχιεπίσκοπος, ἀλλά τό προσέφερε εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν διά Στέγη Φιλοξενίας Κληρικῶν κλπ. Πῶς δέν ἐπέδειξαν οὔτε ἀνθρώπινο, οὔτε ὀρθόδοξο ἦθος. Νά ὑποθέσουμε ὅτι ὅλα τά ᾿Εκκλησιαστικά θέματα ἔτσι τά ἀντιμετωπίζουν; Τότε δέν πρόκειται περί νέου ᾿Αρχιεπισκόπου, ἀλλά περί "τυράννου", ὁ ὁποῖος πρέπει νά ἀντιμετωπισθῇ, ὡς "κλέπτης καί ληστής" πού "ἀναβαίνει ἀλλαχόθεν" ἤτοι διά τῆς βίας καί τῆς παρανομίας, καί ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΗ, ὅπως σαφέστατα προβλέπουν οἱ ῾Ιεροί Κανόνες τῆς ἐν Σαρδικῇ καί ἄλλων Συνόδων. ῾Ο κάλαμος δέν ἔχει τήν δύναμι νά διεκτραγωδήση τίς ὀδυνηρές ἐμπειρίες μας αὐτῆς τῆς ἡμέρας. Τό μῖσος καί ἡ βαρβαρότητα τῶν ἐπιστρατευθέντων ὁπαδῶν ἐνθύμιζε καιρούς μεσαίωνα. Καί ἡ "κατάληψις" θύμιζε "ἐπιδρομήν ἀλλοφύλων" καί "ἔφοδο ληστῶν". Καί δι᾿ ὅλα αὐτά ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝ ὡς ἠθικόν αὐτουργόν καί ὑπεύθυνον τόν Σεβ/τον κ. ΝΙκόλαον. Οὗτος βουτηγμένος ὅπως εἶναι εἰς τά πάθη τῆς φιλαρχίας, τῆς φιλοδοξίας, τῆς κενοδοξίας καί τοῦ ἐγωϊσμοῦ, τά ὁποῖα ἄλλωστε ὅλοι τά γνωρίζουν, ἄλλοι δέ τά ἀντιμετωπίζουν μέ χιοῦμορ, ἀφοῦ καί ὁ ἴδιος δέν τά ἀποκρύπτει, ἀπέβη καί ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ.. Μέχρι σήμερα πού κυκλοφορεῖ τό παρόν συνεχίζεται ἡ παραμονή τῶν καταληψιῶν, ἐνῶ μιά ὁλόκληρη ἑβδομάδα εἶχαν παραμείνει μαζί μ᾿ αὐτούς, ὡς συμπαραστάται εἰς τόν ΚΑΤΑΛΗΨΙΑ "᾿Αρχιεπίσκοπο", Κληρικοί ἀπό τήν ῾Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως, φανατισμένοι λαϊκοί πού ἐπεστρατεύθησαν τῆδε κακεῖσε, καί 5-6 μοναχές ἀπό τήν ῾Ιερά Μονή Παναγίας Κερατέας, πού τίς ἔστειλε ὁ ἱεροσύλως παραιτηθείς ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας (διά νά εἴμεθα πιό ἀκριβεῖς οἱ Τσακίρογλου καί ὁ Δ. Κάτσουρας). ῾Η παραμονή τους, ὅπως μᾶς ἐνημερώνει μέ ἐπιστολή του ὁ κ. ᾿Αντώνιος Μάρκου, ὁ ὁποῖος ἦτο παρών εἰς τήν συμφωνία πού ἔγινε στήν ᾿Αστυνομία, ἀποκαλύπτει τήν "ἀνέντιμον συμπεριφοράν καί διπλοπροσωπείαν" τοῦ ψευδοαρχιεπισκόπου Νικολάου. Δι᾿ ἡμᾶς ἡ παραμονή τους ἔχει καί ἄλλην προέκτασιν. ᾿Αποκαλύπτει τήν ἐμμονήν τοῦ Σεβ/του εἰς τά αἱρετικά του φρονήματα, εἰς τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, εἰς τήν βλασφημίαν κατά τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, εἰς τάς ἀπάτας καί τά ψεύδη, δηλαδή τήν ἐμμονήν του εἰς ὅσα ἔχει καταγγελθεῖ ἀπό 4-5 ἐτῶν, τά ὁποῖα ἐν συνόψει ἀναφέρει εἰς τήν ἐπιστολήν του ἀπό 2.12.03 ὁ ᾿Εφημέριός μας π. Θωμᾶς. Καί μόνον τό γεγονός, ὅτι ἀντί νά ἀπαντήσουν εἰς αὐτήν τήν ῾Ομολογιακήν ἐπιστολήν τοῦ π. Θωμᾶ προσπαθοῦν νά τόν ἐκφοβίσουν, διά νά τόν ἀναγκάσουν νά ἀνακαλέση, ἀποδεικνύει ὅτι εἶναι ἀμετανόητοι, ἀδίστακτοι καί ἀπατεῶνες καί ἐπομένως ὁ ἠθικός αὐτουργός ὅλης αὐτῆς τῆς ἐπιδρομῆς εἶναι ΕΝΟΧΟΣ ΔΙΑ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΝ. Αὐτό διαπιστώσαμε ἀπό τούς σχετικούς Κανόνας πού διαβάσαμε εἰς τό ῾Ιερό Πηδάλιο. Διά νά καταλάβουμε ὅμως καλύτερα αὐτό, ἄς δοῦμε τί ἔγραψε εἰς τήν ὁμολογιακήν ἐπιστολήν του, ὁ π. Θωμᾶς, τήν ὁποίαν παραθέτομεν εἰς τήν συνέχειαν καί διά τήν ὁποίαν δηλώνουμε ὅτι μᾶς ἐκφράζει ἀπολύτως, τήν ἀποδεχόμεθα καί τήν συνυπογράφουμε. Βεβαίως μετά ἀπό αὐτήν θά ἀνέμενε κανείς, ὅτι ὁ ἐπίδοξος καταληψίας θά ἐπεδείκνυε στοιχειώδη ᾿Αρχιερατικήν εὐαισθησίαν, καί θά ἔδιδε μιά ἔστω τυπικήν ἀπάντησιν. ῎Αν ὄχι νά ἀνεκάλει τά ὅσα τοῦ κατηγγέλθησαν, τουλάχιστον νά ὑπέσχετο ὅτι θά φέρη τό θέμα στήν Σύνοδο. Τίποτε ἐκ τούτων δέν ἔπραξε. Ποῦ τοιαύτη εὐαισθησία ἐν τοῖς νῦν καιροῖς; Προχώρησε ἀδιστάκτως εἰς τήν κατάληψιν καί ἀνῆλθε οὐχί διά τῆς θύρας εἰς τήν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλά ἀλλαχόθεν, ὡς "κλέπτης καί ληστής". Διά τοῦτο "οὐκ ἤκουσαν αὐτοῦ τά πρόβατα". Διότι οὔτε τόν "γνωρίζουν" κατόπιν αὐτῶν ὡς ᾿Ορθόδοξον, οὔτε τόν ἀναγνωρίζουν ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπο. Διά τοῦτο καί κατεδίκασαν ἐξ᾿ ἀρχῆς ὅλα ὅσα συνέβησαν. Συνέταξαν μάλιστα (οἱ ἐνορῖτες τῆς ῾Αγίας Τριάδος) καί ἀπέστειλαν καί σχετικήν ἐπιστολήν καί διαμαρτυρίαν, τήν ὁποίαν παραθέτομεν καί αὐτήν συνημμένως: ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Παραθέτομεν συνημμένως ἕνα σύντομο ρεπορτάζ, ὅπως τό ἔζησαν καί τό κατέγραψαν μερικοί ἀπό μᾶς. "Τό πρωἰ τῆς Κυριακῆς 8.12.03, περί ὥραν 6.30 πρωϊνήν, εἴδαμε τόν Σεβ/το Μητροπολίτη Πειραιῶς συνοδευόμενο ἀπό ἀνθρώπους κυρίως ἄλλων ἐνοριῶν νά ἐμφανίζεται εἰς τόν ᾿Ενοριακόν μας Ναόν ῾Αγίας Τριάδος. Γνωρίζοντας τήν ἀπό 2.12.03 (π. ἡ.) ἐπιστολή τοῦ ἐφημερίου μας π. Θωμᾶ, πού εἶχε προηγηθεῖ, θελήσαμε νά κλείσουμε τήν πόρτα γιά νά μήν μποῦν μέσα. ῞Ενας ὅμως ἀπό τούς ᾿Επιτρόπους τοῦ Ναοῦ μας ὁ κ. Φώτης ..... ἔσπρωξε τήν κ. Εὐαγγελία Χαλκίδου, ἡ ὁποία ἐμπόδιζε τήν εἴσοδο τους καί ἀφοῦ τούς ἄνοιξε τούς ἔβαλε στόν Ναό. ῾Ο Σεβ. κ. Νικόλαος μπῆκε στό ῾Ιερό μαζί μέ τόν Κληρικό του ῾Ιερομ. π. Παντελεήμονα Ντέσκα καί τόν ἐπίσης ῾Ιερομ. π. ᾿Ανανία Πανάκο. ῞Οταν ὁ π. Θωμᾶς τούς εἶδε στό ῾Ιερό, τούς ρώτησε γιατί ἦλθαν, ἀφοῦ τούς εἶχε στείλει ἐπιστολή στήν ὁποία ἀνέλυε τούς λόγους Πίστεως καί Κανονικῆς Τάξεως, διά τούς ὁποίους δέν μποροῦσε νά τούς δεχθῇ νά ἱερουργήσουν. Τόν ἀγνόησαν καί ἄρχισαν νά ντύνωνται. ῾Ο Δ. Κάτσουρας πού συνόδευε καί αὐτός τόν Σεβ/το Νικόλαο, ἀνέβηκαν γρήγορα στό ἀναλόγιο καί μαζί μέ τόν ῎Αγγελο Δημητρίου ἔψαλαν μεγαλοφώνως γιά νά καλύψουν μέ τήν φωνή τους τίς ἀπεγνωσμένες διαμαρτυρίες τοῦ π. Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος ἀγνοημένος, περιθωριοποιημένος καί καταρακωμένος τελικά βρέθηκε ἐκτός ἱεροῦ Βήματος, διότι δέν ἠδύνατο νά ἀναγνωρίση τούς ἱερόσυλους ρασοφόρους μέ πρῶτον τόν Πειραιῶς κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην. ᾿Επίσης στό ἀναλόγιο ἀνέβηκαν τά νεαρά παιδιά τοῦ π. Δημητρίου Τσαρκατζόγλου. Πολλοί ἐνορῖτες ἀντέδρασαν στήν θέα τοῦ ταλαιπωρημένου ἐφημερίου μας καί ἄρχιζαν νά φωνάζουν ὅτι δέν δέχονται τόν Σεβ/το Πειραιῶς ὡς "νέο ᾿Αρχιεπίσκοπο". ῎Ετσι μέσα στό Ναό πιάσθηκαν στά χέρια μέ τούς προκλητικούς ἀνθρώπους τοῦ Σεβ. κ. Νικολάου, οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποίησαν βία, ἀπειλές καί ὕβρεις κατά πάντων, χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο πού οὔτε στό πεζοδρόμιο δέν συνηθίζεται. Χαρακτηριστικά: ῾Η ὁπαδός τοῦ Σεβ. κ. Νικολάου κ Νικολέττα Α. Δημητρίου,ἀπεκάλεσε τήν κ. Δήμητρα ᾿Ανδριανάκη μέ τήν λέξι "καθίκι"! ῾Ο κ. ᾿Αντώνιος Κορωνιᾶς φώναζε τήν οἰκογένεια Κοντογιάννη "ἀπατεῶνες καί κλέφτες". ῾Η κ. Λεμονιά Παναγιωτάκη ἰσχυρίζονταν μέ ὑστερία οτι ὁ "Κήρυκος καί ὁ Γκουτζίδης" πῆραν πολύ χρυσό ἀπό τήν μασωνική στοά, ὅπου πηγαίνουν!! ῾Η κ. ᾿Ισμήνη ... γονατιστή οὔρλιαζε ἐπαναλαμβάνοντας ὑστερικά "εἶσθε δαιμονισμένοι"! ῾Ο κ. Βασίλειος Τσαρκατζόγλου υἱός τοῦ ἱερέως Δημητρίου ἀπευθυνόταν σέ ὅλους τούς ἐνορῖτες ἀποκαλώντας τους "ξεφτίλες". ῾Η δέ κ. Μαρία Κορωνιά φώναζε στήν ἀδελφή Βικεντία "χάνετε τήν κουτάλα γι᾿ αὐτό διαμαρτύρεσθε". Προφανῶς ἡ ἐν λόγῳ κυρία καί ὅλοι οἱ ὁπαδοί τοῦ κ. Νικολάου αὐτά τά βιώματα εἶχον καί αὐτά ἐξέφρασαν, ἐνῶ τά θέματα Κανονικῆς Τάξεως καί ᾿Ορθοδοξίας, διά τά ὁποῖα καταγγέλλεται ὁ βλάσφημος καί ἱερόσυλος "ἡγέτης τους" δέν τούς ἀγγίζουν καθόλου!!! Στήν συνέχεια περί ὥραν 10ην π.μ. ἔφθασε πρός ἐνίσχυσι τοῦ καταληψία ᾿Επισκόπου Πειραιῶς κ. Νικολάου καί ὁ π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου, ἀφοῦ ἐσπευσμένα τελείωσε τήν λειτουργία στήν ᾿Ενορία του τῆς Κοιμήσεως στήν Καλλιθέα. Μπῆκε κι᾿ αὐτός στό ῾Ιερό Βῆμα μαζί μέ τούς καταληψίες καί ἀρχίζει παρακλήσεις. ᾿Αργότερα βγῆκε στήν ὡραία Πύλη λέγοντας: "Οἱ πόρνες φωνάζουν τίς καλές γυναῖκες πόρνες γιά νά προλάβουν αὐτές νά μιλήσουν, αὐτό γίνεται καί σήμερα ἐδῶ". Δηλαδή οὔτε πολύ, οὔτε λίγο οἱ ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι δικαιολογημένα ἔλεγον εἰς τόν παράνομο καί πολλαπλῶς βλάσφημο καί ἱερόσυλο "νέο ᾿Αρχιεπίσκοπο" κ. Νικόλαο καί τούς ὁπαδούς του, "δέν σᾶς δεχόμεθα", "φύγετε", "μή παραβιάζετε τήν ἐνορία μας" εἶχον ἦθος, συνείδησιν καί συμπεριφοράν "πορνικήν"!!! ῎Αρχισαν νά καταφθάνουν καί ἄλλες "ἐνισχύσεις". ᾿Ακόμη καί μοναχές ἐπεστρατεύθησαν ... Κάποιες ἀδελφές τῆς ἐνορίας μας πλησίασαν τήν ἀδ. Θεολογία. Τσακίρογλου καί τήν ρώτησαν: "Εἶναι κακό πού ζητᾶμε νά τηρηθεῖ ἡ Κανονική τάξις στό θέμα τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου;", καί "στό κάτω - κάτω, ἐσεῖς, εἴπαμε, τί δουλειά ἔχετε ἐδῶ. ᾿Αφοῦ κλείσατε τό μοναστήρι, ἤρθατε καί ἐδῶ νά κάνετε τά ἴδια;" Μᾶς κοίταξε εἰρωνικά καί μέ ὑψωμένο τό χέρι ἔκανε ἐπιδεικτικά "κομποσκοίνι" ὑπέρ τῶν καταληψιῶν, ὥστε νά ἐπιβληθοῦν. Τήν ἀπάντησι μᾶς τήν ἔδωσε ἄλλη ἀδελφή τῆς ὁμάδος πού ἐσπευσμένα κατέφθασε πρός ἐνίσχυσι τοῦ καταληψία ᾿Επισκόπου κ. Νικολάου. ῾Η μοναχή Θεονύμφη ἔδωσε τήν ἀπάντησι μέ πλήρη εἰλικρίνεια: "Μᾶς ἔχουν δώσει ἐντολή νά συμπαρασταθοῦμε στόν Νικόλαο καί νά μή μιλᾶμε". (Σχόλιο: Καϋμένε Μακαριώτατε ᾿Αρχιεπίσκοπε κ. ᾿Ανδρέα ποῦ σᾶς φτάσανε οἱ ἕξι Τσακίρογλου.... ᾿Αλλά αὐτοί τήν δουλειά τους κάνουν, Σεῖς δέν σκέφτεστε τί λόγο θά δώσετε στόν φοβερό Κριτή πού δέν ἀφήσατε μέ τίς ἱεροσυλίες σας τίποτα ὄρθιο;) Τό ζεῦγος κ. Εὐαγγέλου ᾿Αποστολοπούλου φωνασκοῦσαν στήν ἀδ. Βικεντία καταλογίζοντάς της ὅτι ... "διέλυσε τό μοναστήρι καί ὄτι τώρα προσπαθεῖ νά διαλύσῃ τήν ἐνορία τῆς ῾Αγίας Τριάδος"! ᾿Αναίσχυντη καί προκλητική προσπάθεια δημιουργίας ἄλλοθι, διότι τό Μοναστήρι τό ἔκλεισαν αἱ ἀδελφαί καί οἱ ἀδελφοί Τσακίρογλου (Συγκλητική, Θεολογία καί ᾿Επιστήμη καί οἱ ῾Ιερομόναχοι Στέφανος καί Νεόφυτος καί ὁ ἐμφανιζόμενος ὡς ἀδέσποτος καλόγηρος Μάξιμος). ῎Ας σημειωθεῖ ἐδῶ ὅτι οἱ παραπάνω δέν ὑπῆρξαν ποτέ ἐνορῖτες τῆς ῾Αγίας Τριάδος. Οἱ ἴδιοι συνέχισαν νά φωνάζουν καί νά ἰσχυρίζωνται ὅτι ὁ Σεβ. Κήρυκος ἔπαιρνε χρήματα ἀπό τήν ἐνορία μας καί τά διοχέτευε στόν ῾Ιερό Ναό ῾Αγίας Αἰκατερίνης εἰς τό Κορωπί ᾿Αττικῆς καί γι᾿ αὐτό πρέπει νά φύγη ἀπό κεῖ γιατί τό κτίριο εἶναι τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου. ῾Ο ᾿Απόστολος Γάτης κατηγοροῦσε τόν ἀπόντα θεολόγο ᾿Ελευθέριο Γκουτζίδη ὅτι "πῆρε ἀπό τόν ῾Ιερομόναχο π. ᾿Αμφιλόχιο τό ποσό τῶν 61.000.000 δρχ", περί διγαμίας του κλπ. Αὐτά καί ἄλλα πολλά καί ἀνυπόστατα ἀκούσθηκαν καί θά χρειαζόνταν πολλές σελίδες γιά νά καταγραφοῦν. Μέ αὐτές τίς προϋποθέσεις καί δυνάμεις ἦλθε τήν Κυριακή 8.12.03 ὁ ψευδοαρχιεπίσκοπος κ. Νικόλαος νά γίνη καταληψίας τοῦ ᾿Ενοριακοῦ μας Ναοῦ καί τῶν ἐγκαταστάσεών του. ᾿Εν τέλει ἠθικός αὐτουργός, ἀλλά καί πραγματικός ὅλων τῶν ἀνωτέρω εἶναι ὁ Σεβ. κ. Νικόλαος, ὁ ὁποῖος καί μόνον γι᾿ αὐτό εἶναι ἐκτεθειμένος καί ἔναντι τοῦ Νόμου. Στό διάστημα αὐτό καί ἐνῶ ἐγίνετο προσπάθεια ἐκ μέρους των νά παραβιάσουν τήν κλειδωμένη ἐσωτερική πόρτα πού ὁδηγοῦσε στούς ὁρόφους τοῦ κτιρίου γιά νά ἀνέβουν πάνω, ὅπως προέβλεπε τό σχέδιο τῆς ἐπιχειρήσεως πρός κατάληψιν, κάποιος κάλεσε τήν ἀστυνομία. ῞Οταν ἦλθαν τά ὄργανα τῆς Τάξεως πῆραν τόν ᾿Εφημέριό μας π. Θωμᾶ καί τόν Σεβ. κ. Νικόλαο καί τούς μετέφεραν στό ᾿Αστυνομικό Τμῆμα διά νά ἐπιληφθῇ ἁρμοδίως ὁ ἀξιωματικός τοῦ Τμήματος. ᾿Ενῶ τόν Σεβ. Πειραιῶς συνώδευε ὁ μ. Μάξιμος Τσακίρογλου, ὁ ἴδιος ὁ Σεβ. ἔδωσε ἐντολή καί ἐκαλεῖτο ἀπεγνωσμένα νά τόν συνοδεύση ὁ κ. Δ. Κάτοσυρας: "Φωνάξτε τόν Κάτσουρα νά ἔρθη μαζί", ἐνῶ ἕνας ἀστυνομικός ἀπευθυνόμενος στόν μοναχό Μάξιμο (τί δουλειά εἶχε ὁ ἄτακτος Καλόγερος;) τόν καθησύχασε λέγοντας του: "π. Μάξιμε ὅλα θά πᾶνε καλά"! Πόθεν ὁρμώμενος καί τί εἶχεν ὑπ᾿ ὄψιν του ὅταν ἔλεγε αὐτά τό ᾿Αστυνομικόν ὄργανον; Τόν π. Θωμᾶ συνώδευσε ὁ κ. ᾿Αντώνιος Μάρκου. ῞Οταν γύρισαν ἀπό τό ᾿Αστυνομικό Τμῆμα ὁ κ. ᾿Αντώνιος Μάρκου ζήτησε ἀπό τήν ἀδελφή Βικεντία τό κλειδί...῎Ανοιξε ἡ πόρτα πού ὁδηγεῖ πρός τό κτίριο, ἀλλά ἐκτός ἀπό τόν Σεβ/το κ. Νικόλαο μπῆκαν καί πολλοί ἄλλοι καί κατέλαβαν τόν δεύτερο ὄροφο. Σέ πολύ λίγο διάστημα κατέφθασε καί ἔνα αὐτοκίνητο φέροντας καί ἄλλες καλόγριες ἀπό τό μοναστήρι τῆς Κερατέας, καταφανῶς γιά ἐνίσχυση καί προφανῶς καί γιά ἐκδούλευσι εἰς τόν "ψευτοαρχιεπίσκοπο" γιά νά ἐνδώση καί τελικά νά ὀλοκληρώση τήν συναλλαγή μέ τίς προσυμπεφωνημένες ᾿Επισκοπικές χειροτονίες. Παρά τίς ἀντιρρήσεις τῶν ὑπευθύνων ἀνοίχθηκε καί σ᾿ αὐτές ἡ πόρτα καί ὡδηγήθησαν καί οἱ καλόγριες πού κατέφθασαν στόν δεύτερο ὄροφο τοῦ κτιρίου!... καί ἀναμέναμε τήν μετά τό κέρασμα ἀναχώρησίν των. ῾Ο κ. Μάρκου ἐξήγησε ὅτι ἡ συμφωνία στήν ᾿Αστυνομία ἦτο νά ξεκουραστεῖ ὁ Σεβ/τος, νά κάνουν ῾Εσπερινό καί νά φύγουν". ῾Ωστόσο τίποτα ἀπ᾿ αὐτά δέν ἔγινε. Οἱ καταληψίες ἔμειναν μέσα. Τά συμπεράσματα εἶναι εὔκολα καί θά βγοῦν μόνα τους ἀπό τήν ἐξέλιξη τοῦ τραγικοῦ συμβάντος". Υ.Γ. ῎Εφθασεν εἰς χεῖράς μας ἰδιόγραφος ἐπιστολή τοῦ καταληψία ψευδοαρχιεπισκόπου, πρός τήν ᾿Αστυνομία ῾Ηλιουπόλεως, μέ τήν ὁποία εὐχαριστεῖ γιά τό δῶρο πού τοῦ ἔκαναν, δηλαδή πού τόν ἐβοήθησαν νά καταλάβη τόν Ναό. Τά σχόλια ἐν καιρῷ. ΕΙΣΒΟΛΗ - ΚΑΤΑΛΗΨΙΣ τοῦ Καθεδρικοῦ ῾Ιεροῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως καί τῆς παρακειμένης Στέγης Κληρικῶν ὑπό τοῦ ψευδοαρχιεπισκόπου κ. Νικολάου Μεσσιακάρη ᾿Από τοῦ τεύχους ᾿Ιανουαρίου 2004, σελ. 15-39, καί ἀπό τῆς παρούσης στήλης, ἐγράψαμε μακροσκελῆ ἔκθεσιν παρουσιάσαντες ἐν ὀλίγοις τήν πρό τῆς καταλήψεως ᾿Εκκλησιαστικήν κατάστασιν. Παρεθέσαμεν ἱστορικά κείμενα καί κατελήξαμεν εἰς τήν "᾿Ανοικτήν ᾿Επιστολήν - Διαμαρτυρίαν τῶν ἐνοριτῶν τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος, τήν ὁποία ὑπογράφουν διά λογαριασμόν των οἱ εὐλαβέστατοι κ.κ. Θωμᾶς Πάνος, Μιχαήλ Χαλκίδης καί Κυριάκος Κορωνίδης καί ἐσημειώναμε ὅτι θά συνεχισθῇ ὁ ἀγών κατά τοῦ καταληψία ψευδοαρχιεπισκόπου. Εἰς τήν ἐν λόγῳ ῎Εκθεσιν μας παρετέθη καί τό ἀπό 2.12.2003 σημαντικόν κείμενον τοῦ π. Θωμᾶ διά τοῦ ὁποίου μετά ἀπό μακράν ὑπομονήν, ὑποχωρήσεις καί οἰκονομίαν τελικά ἐξηγεῖ εἰς τόν Πειραιῶς κ. Νικόλαον διά ποίους λόγους δέν τόν ἀναγνωρίζει ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπον". ᾿Επαναλαμβάνομεν συντετμημένως τούς κυριωτέρους λόγους: "................ 3) Πέραν τούτων εἰς βάρος σας καί πολύ πρίν ἀπό τήν 5.2.03 ἐκκρεμοῦν ἐπίσημες Καταγγελίες διά κακόδοξα φρονήματα, ὡς καί περιστροφές καί παραχαράξεις Συνοδικῶν καί Πατερικῶν κειμένων. ῞Ολα αὐτά, ὡς ἔχει καί πάλιν δημοσίως καταγγελθεῖ, κηρύσσονται ἀπό σᾶς "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" μέσω τῶν γνωστῶν βιβλιδίων σας καί τῆς ᾿Εφημερίδος σας "Πειραϊκή ᾿Εκκλησ. ᾿Αγγελία". 4) ᾿Επίσης ἀπό τό 1976 (καί μέχρι πρό 3-4 ἐτῶν) ἀπεκρύψατε τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54 τοῦ 1976, "᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα" τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, καί πανηγυρίζατε δι᾿ αὐτό, ἐνῶ δι᾿ αὐτοῦ ὑβρίζονται καί βλασφημοῦνται καί ἡ ᾿Εκκλησιολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ἡ ᾿Αποστολική σας Διαδοχή, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη κατά τό ἴδιον ἔτος (1976) μέ τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, ὁ ὁποῖος γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς καί καθαιρέθηκε. 5) ᾿Επί σειράν ἐτῶν ἀρνεῖσθε νά ἱεραρχηθοῦν θέματα ΠΙΣΤΕΩΣ καί συγκεκριμένα αὐτά πού ἔχουν σχέσι μέ τήν ᾿Εκκλησιολογία καί τήν ᾿Αποστολική Διαδοχή, ἐνῶ συνεργεῖτε εἰς τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ πρώτου θεσμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας, πού εἶναι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. ᾿Αναφέρω γιά παράδειγμα, τήν μή ἀντιμετώπισι τοῦ σχίσματος τῶν πέντε, δηλαδή τῶν ὅσων προεκλήθησαν ἀπό τό 1991 μέχρι τό 1995, τίς ἀποφάσεις των μέ τίς ὁποῖες σᾶς "κατεδίκασαν", καί σᾶς ὠνόμασαν "μοναχούς", τήν ἀντιποίησιν ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τῆς ᾿Εκκλησίας κλπ. ᾿Επίσης ἀναφέρω τόν "θεολογικό διάλογο" μέ τούς Φλωρινικούς, τήν προδοσία τῆς ῾Ιεραποστολῆς στήν Ρουμανία, καί πολλά ἄλλα τά ὁποῖα ἐθέσατε εἰς τά "᾿Αρχεῖα", ἀλλά καί τήν αὐταρχικήν, ἀλαζονικήν καί ἱεροεξεταστικήν συμπεριφοράν σας ἐν Συνόδῳ, ἔναντι συνεπισκόπων σας, ὅπως πάλιν δημοσίως ἔχει καταγγελθεῖ ! Δέν μπορῶ νά μή ἐπισημάνω καί τό γεγονός ὅτι, ὅπως ἀπό πολλούς ἔχει καταγγελθεῖ, συστηματικά καλλιεργεῖτε τό ψεῦδος, τήν ἀπάτη καί τήν συκοφαντία, μέ ἀποτέλεσμα νά πλανῶνται πολλοί. Καί 6) ῞Ολα αὐτά τά κάμνετε ἐπί σκοπῷ, δηλαδή προκειμένου νά φιμώσετε τήν ἀλήθεια καί ἐπικρατήση ἡ ἄκυρος, ἀλλά καί ἱερόσυλος συμπαιγνία περί "παραιτήσεως" τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἡ ἀναρρίχησις σας εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, γεγονότα τά ὁποῖα ὡς ὀρθόδοξος Κληρικός δέν διανοοῦμαι νά τά ἀναγνωρίσω, διότι πιστεύω εἰς τόν Θεόν καί φοβοῦμαι τήν κρίσιν Του. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων, πού ἀντιπροσωπευτικά ἀνέφερα: ῾Η ἐλαχιστότητά μου, ὁ πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης, ὡς ᾿Ορθόδοξος Κληρικός, ΔΗΛΩΝΩ τά ἑξῆς: α) Δέν μοῦ ἐπιτρέπει ἡ συνείδησίς μου νά ἀναγνωρίσω τήν Σεβασμιότητά σας άς "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον", καί νά μνημονεύω τοῦ ὀνόματός σας, διότι προηγουμένως δέν δύναμαι καί δέν διανοοῦμαι νά ἀναγνωρίσω καί τήν βαρύτατα ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ, περί "παραιτήσεως", ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑΝ τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, τοῦ ὁποίου ἐμφανίζεσθε ὡς διάδοχος, ἐνῶ τελεῖτε ἐν ὑποδικίᾳ. Δέν διανοοῦμαι νά ἐπιτρέψω στόν ἑαυτόν μου περαιτέρω ἀνοχήν ἡ ὁποία γίνεται ἐνοχή, καί τοῦτο παρά τό ὅτι Κανονικώτατα θά μποροῦσα, ὅπως καί κάθε ὀρθόδοξος Κληρικός καί λαϊκός, νά σᾶς εἶχα ἀποκηρύξει ὡς ἀρνητήν καί βλάσφημον τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, ὡς καταπατητήν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, καί ὡς βασικόν παράγοντα τῆς ἱεροσυλίας, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη τήν 5.2.03 καί συνεχίζεται καί μέχρι σήμερον". ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ καί ὡς ἄλλος "᾿Αττίλας" ἐγκαθίσταται καί σιδηροφράσσει τόν ἐνοριακόν Ναόν καί τάς ἐγκαταστάσεις του. Εἰς τήν συνέχεια ἐκθέτουμε τήν ἐξέλιξιν τῆς καταλήψεως, ὅπως αὐτή περιγράφεται σέ σχετικό ρεπορτάζ, τό ὁποῖον μᾶς ἀπεστάλη ἀμέσως μετά τά τελευταῖα βάρβαρα καί τυραννικά γεγονότα τῆς 15/28 Φεβρ. 2004: "Τό καθεστώς κατάληψης στόν ῾Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος διαρκῶς ἀλλάζει. ᾿Αρχικά οἱ καταληψίες λειτουργοῦσαν τίς Κυριακές καί τίς ἑορτές, χωρίς νά ἐμποδίζουν τόν ᾿Εφημέριο καί τούς ἐνορίτες νά τελοῦν λειτουργίες τίς καθημερινές. Καί φυσικά ὁ Ναός ἦταν ἀνοικτός σέ ὅποιον ἤθελε νά προσκυνήσει. Καταληψίες ὅμως τοῦ δικοῦ τους βεληνεκοῦς, δέν ἐπέτρεψαν στούς ἑαυτούς των τόσην "ἐλαστικότητα". Τό πρωί τῆς 28.2.04 καί περί ὥραν 11ην πρωϊνήν, τρεῖς πιστές ἐνορίτισσες, πού πολύ συχνά ἐπισκέπτονται τόν ῾Ιερό Ναό, θέλησαν νά προσκυνήσουν, πρίν φύγουν γιά τίς δουλειές τους. ῾Ωστόσον διεπίστωσαν ὅτι εἰς τόν Ναόν ἐπικρατοῦσε μία ἀσυνήθιστη ἀκαταστασία, διότι πίσω ἀπό τήν ἔξοδο, ἠ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς ... ἐγίνοντο κάποιες ἐργασίες! ῾Ως ἐκ τούτου ἡ πόρτα δέν ἄνοιξε, ὅπως συνήθως καί οἱ κυρίες χτύπησαν τήν πόρτα ζητώντας νά τίς ἀνοίξουν, ἀλλ᾿ αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἦσαν πίσω ἀπό τήν πόρτα δέν τήν ἄνοιξαν, ἀλλά καί τήν κρατοῦσαν κλειστή, χωρίς νά εἶναι κλειδωμένη. Σέ λίγο ἐπεχείρησαν καί πάλι νά μποῦν στόν Ναό. ῎Ανοιξαν καί εἶδαν τόν ᾿Αρχιμ. Πεντελεήμονα Ντέσκα καί ἐνα σιδηρουργό νά τοποθετοῦν μεταλλική μπάρα στό ἐσωτερικό τῆς πόρτας. ᾿Εκεῖνοι ὅταν εἶδαν τήν πόρτα νά ἀνοίγει τήν ἔσπρωξαν βίαια, αἰχμαλωτίζοντας ἔτσι τό χέρι τῆς κ. Δήμητρας ᾿Ανδρεαδάκη. Παρόλο πού ἔβλεπαν τί εἶχε συμβεῖ, δέν χαλάρωναν τήν πόρτα ὥστε νά ἐλευθερώσουν τό χέρι τῆς κ. ᾿Ανδρεανάκη, ἀλλά συνέχιζαν νά σπρώχνουν σάν νά ἦταν ποτέ δυνατόν ἡ πόρτα νά κλείσει τελείως, χωρίς προηγουμένης νά ἐλευθερωθεῖ τό χέρι. ῾Ο σιδηρουργός, σκεπτόμενος ἐνδεχομένως τίς ἄσκημες συνέπειες πού θά εἶχε ὅλη αὐτή ἠ ὑπόθεσι, εἶπε ἀπευθυνόμενος στόν ᾿Αρχιμ. Παντελεήμονα. "Θά σπάσει τό χέρι της, τί νά κάνουμε;" καί κεῖνος ἀπάντησε: "Κάψε την", ἐκεῖνος τότε ἔστριψε τήν ὀξυγονοκόλληση πρός ... τό χέρι τῆς κ. ᾿Ανδρεανάκη!!!, τό ὁποῖον ἤδη εἶχε κακοποιηθεῖ καί συνθλιβεῖ ἀπό τό βἀρος τῆς πόρτας.... Κατόπιν τούτου παρενέβη ἡ ἀστυνομία! Παραθέτουμε τό σχετικό Δελτίο συμβάντος: Εχει δημοσιευθεῖ στήν «Ορθόδοξο Πνοή» .................................................................. Παραλλήλως εἰς τήν κ. Δήμητρα ᾿Ανδρεανάκη "χορηγήθηκε ὑπηρεσιακό σημείωμα ἐξέτασης ἀπό ἱατροδικαστή". Στό Νοσοκομεῖο τῆς Βούλας, ὅπου προσκομίσθηκε τῆς τοποθετήθηκε νάρθηκας καί γῦψος. Σχολιάζοντες τό γεγονός δέν ἔχουμε παρά νά ποῦμε, ὅτι ἡ βαρβαρότης τοῦ "παπᾶ" δέν εἶναι μικρότερη ἀπό ἐκείνην τοῦ "᾿Αττίλα" ἤ καί τῶν "γκρίζων λύκων", οἱ ὁποῖοι ἐξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τόν Κύπριο ἀγωνιστή ...... καί τούς λοιπούς. Τήν ἰδίαν ἡμέραν καί περί ὥραν 11.45 κατεγράφετο τό ἐπισόδιον εἰς τά συμβάντα τοῦ ᾿Αστυν. Τμήματος ῾Ηλιουπόλεως. Τό παραθέτομεν καί αὐτό: .................................................. Καί συνεχίζομεν μέ τό ρεπορτάζ: "Μέ τίς παραπάνω ἐνέργειες ἄλλαξε τό καθεστώς κατάληψης σέ πρώτη φάση. ῾Η πρόσβαση στό ναό ἦταν πλέον ἐλεγχόμενη ἀπό τούς καταληψίες καί κανείς δέ μποροῦσε πιά νά μπεῖ μέσα ἐλεύθερα., ἔστω καί γιά νά προσκυνήσει. Γιά νά καταλάβουμε πιό καλά τά ὅσα ἀκολούθησαν παραθέτομεν μιά σύντομη περιγραφή τοῦ κτιρίου τῆς ῾Ηλιουπόλεως: Στό ὑπόγειο ὑπάρχουν ἀποθηκευτικοί χῶροι, χῶρος γιά τό Κατηχητικό, κουζίνα καί χῶρος πού μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ ὡς τραπεζαρία σέ εἰδικές περιπτώσεις. Στό ἰσόγειο βρίσκεται ὁ ναός τῆς ῾Αγίας Τριάδος. Στόν πρῶτο ὄροφο εἶναι τό διαμέρισμα τοῦ ᾿Εφημερίου π. Θωμᾶ. Στόν δεύτερο ὑπάρχει ἡ στέγη Φιλοξενίας Κληρικῶν, τήν ὁποία ὁ Πειραιῶς Νικόλαος "μετέτρεψε" σέ "᾿Αρχιεπισκοπή". Στόν τρίτο ὄροφο ἡ οἰκοδομή δέν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ καί ἔχουν τοποθετηθεῖ μόνο τά τοῦβλα καί ὁ σοβᾶς. ᾿Εκεῖ στόν τρίτο ὄροφο κατέφυγαν οἱ ἐνορῖτες σάν κυνηγημένοι γιά νά τελοῦν κάποιες ἀκολουθίες, ἀφοῦ ἔκλεισαν μέ νάϋλον τά παράθυρα γιά νά προστατευθοῦν ἀπό τό κρύο καί τέλεσαν ἐκεῖ τούς Β'καί Γ' χαιρετισμούς. ᾿Εκεῖνοι ὅμως πού ὑποκινοῦν τά νήματα αὐτῆς τῆς βρώμικης ἱστορίας, θέλουν οἱ ὀρθόδοξοι νά μήν ἔχουν οὔτε κεραμμύδι πάνω από τό κεφάλι τους (λές καί δέν εἶναι ἀρκετή ἠ σκέπη τοῦ Θεοῦ)". Καί συνεχίζει τό ρεπορτάζ: "Σιδηροφράζουν ὅλες τίς ἐγκαταστάσεις". "Καί πάλι "ἐργασίες" στήν ῾Ηλιούπολη τήν ... Τό ἀλυσοδέσιμο συνεχίζεται. Προσέτρεξαν κάποιοι ἐνορῖτες νά δοῦν τί συμβαίνει. Τέσσερις μεγαλόσωμοι ἄνδρες ἔκλιναν τήν πρόσβαση στόν τρίτο ὄροφο τοποθετώντας σιδεριές στήν ἀντίστοιχη πόρτα πού βρίσκεται στή σκάλα. Μέ τόν ἴδιο τρόπο "ἔφραξαν" καί τό ὑπόγειο. ῎Ας σημειωθεῖ ὅτι ὁ π. Θωμᾶς δέν εἶχε εἰδοποιηθεῖ, τουλάχιστον γιά νά μαζέψη τά προσωπικά του ἀντικείμενα ἀπό τό ὑπόγειο, τόν τρίτο ὄροφο ἀκόμη καί τήν ταράτσα, ὄπου ὑπῆρχαν ροῦχα ἁπλωμένα!!! ῾Οπότε τό καθεστώς κατάληψης ἀλλάζει καί πάλιν καί γίνεται ὅλο καί πιό ἀσφυκτικό. ῞Οσο γιά τούς τέσσερις ... (ἀς μήν τούς χαρακτηρίσουμε) ἔδειξαν ἐπιθετικές διαθέσεις. Μέ ἄγριο ὕφος εἶπαν: - Μή πλησιάζετε, γιατί θά τό μετανοιώσετε! ῞Οσα ἔγιναν ὡς τώρα δέν εἶναι τίποτα μπροστά σέ ὅσα θά ἀκολουθήσουν" !!! ῞Οπως μάθαμε εἶναι γυιοί τοῦ ρώσου Κληρικοῦ π. ᾿Αλεξίου ᾿Ελευθεριάδη, ὁ ὁποῖος τελεῖ ὐπό τήν προστασία τοῦ Πειραιῶς κ. Νικολάου. Οἱ κύριοι αὐτοί ποτέ δέν ὑπῆρξαν ἐνορῖτες τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος, ἀλλά φημίζονται γιά ... ἄλλα πράγματα, κυρίως στήν περιοχή τοῦ Μενιδίου. Εἶναι λυπηρό νά βλέπει κανείς τήν ἠθική πτώση ἀνθρώπων πού θέλουν νά λέγωνται Χριστιανοί. Βέβαια ὑπάρχει πάντοτε ἡ μετάνοια. ᾿Αλλά ἡ πτώση, μόνο μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά γίνη ἀναστρέψιμη. ῾Ωστόσο, οἱ ἴδιοι δήλωσαν: "ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ ΩΣ ΤΩΡΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΣΑ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ" !!! Διώκει τόν ᾿Εφημέριο καί τοποθετεῖ τόν ὑπόδικον ᾿Αρχιμ. Παντελεήμονα Πρίν δύο ἡμέρες ἀπό τά ἀνωτέρω γεγονότα ὀ Πειραιῶς κ. Νικόλαος ἐνδυόμενος τόν μανδύαν τῆς ὑποκρισίας καί τοῦ φαρισαϊσμοῦ ἀπέστειλε πρός τόν Αἰδ/τον π. Θωμᾶ, τήν ὑ᾿ ἀριθμ. 76/2/15 Φεβρ. "πατρικήν (ὅπβως ἀναιδῶς τήν χαρακτηρίζει, ἐπιστολήν". Δι᾿ αὐτῆς, κατ᾿ ἀρχήν, αὐτοχαρακτηρίζεται "πατήρ" καί "ποιμενάρχης" τοῦ π. Θωμᾶ! ἐνῶ ἐν τέλει τόν ἀπειλεῖ ὅτι ὄχι ὀ ἴδιος, ἀλλά ἡ "Κανονική Τάξις τῆς ᾿Εκκλησίας, οἱ θεῖοι καί ῾Ιεροί Κανόνες κρίνουν καί ἐλεγχουν τίς πράξεις τοῦ π. Θωμᾶ..."!!! καί ἐν τέλει τόν συστήνει νά "συναισθανθῇ τό βάρος τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν καί ἐπιλογῶν" διότι αὐτές τόν "καταδικάζουν ... "!!!, ἐνῶ περί τῶν θεμάτων Πίστεως, Κανονικῆς Τάξεως, παρανομιῶν του, καί βλασφημιῶν κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς κλπ., διά τά ὁποῖα κατηλέγχθη καί τά ὁποῖα ἀναφἐρει εἰς τήν ἀναφοράν του ὁ π. Θωμᾶς, οὐδείς λόγος, μέ ἀποτέλεσμα νἀ ἐκτίθεται ἀκόμη περισσότερον. ῎Ετσι ἕνας βλάσφημος "᾿Επίσκοπος", ἕνας κακόδοξος, ἕνας παράνομος καί καταλυτής ὁλοκλήρου τῆς Κανονικῆς Τάξεως, ἕνας τύραννος, ἕνας βάρβαρος καταληψίας, ἔνας οὐσίᾳ "λυκοποιμένας", ὁ ὁποῖος "σφάζει καί θυσιάζει" εἰς τό εἴδωλον του τά πάντα, ἔχει τό θράσος, ἐνῶ μένει ἀμετανόητος, νά θέλη νά ἐμφανίζεται, εἰς ὅσους ἀγνοοῦν τά ἔργα του, ὡς "ποιμήν, ἐπίσκοπος καί πατήρ"!!! Λυπούμεθα, διότι δέν δημοσιεύομεν αὐτό τό κείμενον, δότι ἐξωτερικῶς φαντάζει ὡς "ὡραῖον", ἐσωτερικά ὅμως εἶναι ἕνας βρώμικος καί σκωληκόβροτος τάφος. Δημοσιεύομεν ὅμως τήν ἀπέριττον καί καθαράν ἀπαντητικήν ἐπιστολήν τοῦ π. Θωμᾶ, χωρίς ἐννοεῖται καί αὐτή νά ἀσχολῆται μέ ἀναμόχλευσιν τοῦ βορβόρου τῆς ὑποκρισίας καί τοῦ Φαρισαϊσμοῦ τοῦ κ. Νικολάου. ῾Η ἐπιστολή τοῦ π. Θωμᾶ ΠΡΩΘΙΕΡΕΥΣ ΘΩΜΑΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 25 ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ ᾿Εν ῾Ιερῷ Ναῷ ῾Αγίας Τριάδος Κάτῳ ῾Ηλιουπόλεως τῇ 20.3.04 Σεβασμιώτατε, εὐλογεῖτε. Τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 76 ἀπό 2/15 Φεβρ. 2004 ἔλαβον μόλις μετά ἀπό ἕνα μῆνα, ἤτοι τήν 4/18 Μαρτίου 2004. Πάντως εὐχαριστῶ διά τήν εὐχή σας, ὅπως "῾Η Χάρις τοῦ Κ.Η.Ι. Χ. εἴη μετ᾿ ἐμοῦ φωτίζουσα καί διαφυλάττουσά με ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ" καί ἐπιτρέψτε με ἐν ὀνόματι τῆς ἱερωσύνης μου, νά εὐχηθῶ καί ἡ ἐλαχιστότης μου τά ἴδια, δηλαδή ἡ "῾Η Χάρις τοῦ Κ.Η.Ι. Χ. εἴη μετ᾿ ἐμοῦ φωτίζουσέ σε καί διαφυλάττουσά σε ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ" , διότι ὅλοι ἔχομεν ἀνάγκην αὐτῆς, ἰδιαίτερα σεῖς οἱ ᾿Αρχιερεῖς, ἐκ τῶν ὁποίων ὡρισμένοι, ὅπως φαίνεται ἀπό τήν συμπεριφορά σας ὅχι μόνον δέν τήν ἔχετε, ἀλλά καί εἶσθε παγιδευμένοι ὑπό τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ. ῎Εχω αὐτήν τήν ἄποψιν, καί εἰς αὐτήν μέ ὡδήγησε καί ἡ ἐπιστολή σας, τήν ὁποίαν ΑΛΛΟΙ ΕΓΡΑΨΑΝ καί ΣΕΙΣ ΥΠΕΓΡΑΨΑΤΕ, καί ἡ ὁποία ἐξωτερικά μέν φαίνεται ὡραία, μελιστάλακτος καί εὐγενής, ἔσωθεν ὅμως "γέμει ὑποκρισίας καί πάσης ἀκαθαρσίας", ἤτοι μίσους, ἀδικίας καί βλασφημίας. Αὐτή ἡ ἐξωτερική ψευτοευγένεια ὅμως εἶναι πού ἀποκαλύπτει τίς βλασφημίες, κακοδοξίες, ἀντικανονικότητες, ἀλλά καί τήν βία καί τήν ἀναλγησία, ἀφοῦ τίποτ᾿ ἄλλο δέν ἔχετε νά ἐξωτερικεύσετε αὐτό τόν καιρό. ῾Ο φαρισαϊσμός καί ἡ ὑποκρισία, Σεβασμιώτατε, ἰδιαίτερα αὐτῶν πού συνέταξαν τήν ἐπιστολήν σας, εἶναι τά πιό μισητα εἰς τόν Χριστόν, ὁ ὁποῖος πρός κανένα δέν εἶπε τά φρικτά ἐκεῖνα "οὐαί", παρά μόνον εἰς τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους. ῞Ολους ὁ Χριστός μας τούς ἀντιμετώπισε μέ ἀγάπη, εὐσπλαγχνία καί ἔλεος, καί τούς πόρνους καί τούς ἁμαρτωλούς καί τούς τελῶνες, ὄχι ὅμως καί τούς Φαρισαίους καί τούς ὑποκριτές. Γράφω αὐτά, διότι ἡ ἐπιστολή σας εἶναι γεμάτη ἀπό ὑποκρισία καί φαρισαϊσμό, διότι ἐνῶ ἀραδιάσατε (σᾶς ἀράδιασαν) τήν μία μετά τήν ἄλλη τίς ὑποκριτικές ψευτοευγένειες), δυστυχῶς δέν βρήκατε μιά λέξι νά ἀπαντήσατε εἰς τήν ἀπό 2-12-2003 ΑΝΑΦΟΡΑΝ - ΔΗΛΩΣΙΝ μου. Καί σᾶς ἐρωτῶ: Διατί δέν ἀπαντήσατε εἰς τά οὐσιώδη θέματα, διά τά ὁποῖα σᾶς ἐδήλωσα ὅτι δέν σᾶς ἀναγνωρίζω καί δέν σᾶς μνημονεύω ὡς νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον; Δέν μᾶς χωρίζει, Σεβασμιώτατε, ἡ "ἀγένειά" μου, ἤ ὅτι ἄλλο σᾶς ἐνώχλησε ἀπό τήν Κανονικήν καί ὀρθόδοξον στάσιν μου ἀπέναντί σας. Αὐτά πού μᾶς χωρίζουν καί ἀνοίγουν μέγα χάσμα εἶναι τά γνωστά μεγάλα καί σοβαρά θέματα Πίστεως καί Κανονικῆς Τάξεως, τά ὁποῖα σᾶς βαρύνουν καί δέν ἐπιλαμβάνεσθε. Μᾶς χωρίζει τό ἀπαλλακτικόν σας βούλευμα καί τά κακόδοξά σας φρονήματα. Μᾶς χωρίζουν αἱ ἀντικονονικότητες σας, δηλαδή ἡ συμπαιγνία περί παραιτήσεως, ἡ συναλλαγή καί τό ψεῦδος. Μᾶς χωρίζουν τά ἔργα τῆς ἀνομίας σας πού ἀπό τήν 5-2-03 μέχρι τήν 2-6-03 θελήσατε ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΑ, ὡς νά εἶσθε παντελῶς ἄπιστος, νά τά ἀποδώσατε εἰς τό ῞Αγιον πνεῦμα!!! Φρίκη μέ καταλαμβάνει, ὅταν βάζω στό νοῦ μου ὅτι παρανομίες καί κακότητες τά ἀποδίδετε εἰς τό ῞Αγιον Πνεῦμα Μᾶς χωρίζουν, Σεβ. κ. Νικόλαε καί ὅσα σᾶς ἔγραψα εἰς τήν ἀπό 2-12-03 ΑΝΑΦΟΡΑΝ ΔΗΛΩΣΙΝ μου, εἰς τά ὁποῖα δέν εἴχατε τήν εὐαισθησί νά ἀπαντήσετε, ἀλλά καί ὅσα ἀναλυτικῶς κατήγγειλαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Μεσογαίας, Βερροίας καί Λαρίσης καί ἐδημοσιεύθησαν εἰς τό περιοδικόν "᾿Ορθόδοξος Πνοή". Λυποῦμαι, Σεβ. Νικόλαε, διότι δέν εἶσθε πλέον μόνον παράνομος, τύραννος, βλάσφημος καί αἱρετικός, ἀλλά ἀποκαλύπτεσθε καί φαρισαϊκώτερος ἀπό ἐκείνους τούς Φαρισαίους πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνει ὁ Χριστός τά φρικτά ἐκεῖνα "οὐαί". Παρουσιάζεσθε εἰς τήν ἐπιστολήν σας καί γενικώτερα, ὡς ῎Αγγελος Φωτός, ὡς λευκή περιστερά, ὡς ἀθῶος ἁμνός, ἐνῶ πέρα καί ἀπό τά Κανονικῆς φύσεως καί Πίστεως θέματα, τά ὁποῖα σᾶς βαρύνουν, ἀποκαλύπτεσθε ὅτι δέν ἀγαπᾶτἑ, δέν συμπονεῖτε, καί δέν ἐργάζεσθε οὔτε τήν εἰρήνη, οὔτε τήν ἑνότητα. Τουναντίον, μετήλθατε καί συνεχίζετε νά μετέρχεσθε τήν πιό βάρβαρη βία, ὡς ὁ πιό στυγνός τύραννος. Καί βάρβαρος καί σκληρός. Τόσον δέ σκληρυνθήκατε, καί τόσο σκοτισθήκατε, ὥστε νά βλέπετε καί νά ἑρμηνεύετε τούς ῾Ιερούς Κανόνας διά τούς τρίτους, ἐνῶ διά τόν ἑαυτόν σας νά ἐθελοτυφλῆτε, νά τούς καταργεῖτε καί νά τούς ποδοπατῆτε. ῾Ως ᾿Ορθόδοξος Κληρικός ἔχω ἀναφαίρετον τό δικαίωμα καί τό καθῆκον, νά διαμαρτύρωμαι δι᾿ ὅλα αὐτά, νά καταγγέλλω καί νά παίρνω θέσιν. ῎Ας μέ συγχωρήση ὁ Θεός, ἀλλά τολμῶ νά ἀπευθυνθῶ προσωπικά σέ σᾶς, καί μετά πρός ὅλους καί νά σᾶς ἐρωτήσω: Στά 30 χρόνια πού εἶμαι ῾Ιερεύς ἔχει κανείς παράπονο; ᾿Ακόμη καί στήν ἐγκληματική συμπαιγνία σας πού ἐκδηλώθηκε τήν 5-2-03 ἔδειξα ἀνοχήν, ἔκανα ὑπομονή, καί ὁπως μοῦ γράφετε, καί συλλειτούργησα μαζί σας δείχνοντας κατανόησιν, διότι μέ βεβαιώνατε ὅτι θά διορθωθοῦν ὅλα τά κακῶς κείμενα! Δυστυχῶς ὅμως καί μέ ἐμπαίξατε καί μέ ἐξαπατήσατε, καί μοῦ καταπιέσατε τυραννικά τήν συνείδησιν ὡς δυνάστης, καί πατήσατε πάνω στίς θυσίες τριάκοντα ἐτῶν ἐμοῦ καί τῆς οἰκογενείας καί τῶν ἐνοριτῶν μου, διά νά τά ἰδιοποιηθῆτε καί τά "ἀπολαύσετε" "ὡς κλέπτης καί ληστής", καί μέ τώρα μέ διώκετε μέ τόν πιό ἀπάνθρωπο τρόπο, χωρίς νά δείχνετε ἴχνος έντροπῆς. ῎Εχω τό κανονικόν δικαίωμα καί καθῆκον ὡς ὀρθόδοξος Κληρικός νά μή σᾶς ἀναγνωρίζω, νά σᾶς καταγγέλλω ὡς ὑπόδικον καί νά ζητῶ τήν ἀπομάκρυνσί σας ἐκ τῆς ἐνορίας μου, εἰς τήν ὁποίαν ὡς ληστής ἀλλαχόθεν εἰσήλθατε καί μᾶς καταδυναστεύετε. Γι᾿ αὐτό, Σεβασμιώτατε, ἐάν πιστεύετε πρῶτα εἰς τόν Θεόν καί μετά εἰς τό ἐγώ σας, ἀποδεῖξτε το μέ τά ἔργα σας, διότι δέν μπορεῖτε π.χ.νά θέλετε νά ἐμφανίζεσθε ὡς ἄγγελος φωτός, καί οἱ πράξεις σας νά εἶναι κατά τό θέλημα τοῦ πονηροῦ. Μόνον ἀπό τήν εἰσήγησίν σας κατά τήν 25-4-03 κατακρίνεσθε ὅτι δώσατε καί τήν χεῖρα σας καί τήν γλῶσσάν σας εἰς τόν πονηρόν, (Σᾶς παραπέμπω είς τήν " ᾿Ορθόδοξον Πνοήν" τοῦ μηνός ᾿Ιουνίου 2003, σελ. 199), ἐνῶ καί προηγουμένως μέ ἄλλες εἰσηγήσεις, τό ἴδιο ἐκάνατε. Δέν ἔχουμε τίποτα τό προσωπικόν μαζί σας, ξέρετε πόσο σᾶς ἐτιμήσαμε καί σᾶς ἀγαπήσαμε, καί προσωπικῶς καί οἰκογενειακῶς, ἀλλά δέν μποροῦμε νά ἀνεχθοῦμε περισσότερο τάς παρανομίας σας καί τάς βλασφημίας σας καί τόν αὐταρχισμό σας, διότι κολάζουν. Χίλιες φορές θά σᾶς ἐδεχώμεθα, καί μέ τιμές καί σεβασμό, ἐάν ὅλα ἐγίνοντο κανονικῶς καί δέν ἐβαρύνεσθε μέ βλασφημίας κατά τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἐάν δέν ἤσασθαν παραχαράκτης καί παρεμηνευτής διδασκαλιῶν ῾Αγίων Συνόδων καί ῾Αγίων Πατέρων. Καί ὡς λαϊκός καί ἐγώ καί ἡ οἰκογένειά μου σᾶς εὐλαβούμεθα, μέχρις ὅτου ἀπό τό 1998 ἀπεδείχθητε καί ἀποδεικνύεσθε ὡς ὁ πλέον ἀσεβής καί βλάσφημος. Δέν θά ἀσχοληθῶ ἐδῶ περισσότερον μέ τήν ἐπιστολήν σας, διότι δέν τό θεωρῶ οὔτε ὑποχρέωσίν μου, οὔτε ἄξιον νά ἀσχοληθῶ, ἄν καί ἔπρεπε νά σᾶς τήν ἐπιστρέψω ὡς ἀπαράδεκτον, ὅπως καί εἶναι ἀπαράδεκτη, τόσον διά τόν φαρισαϊσμόν της, ὅσον καί διότι ὐπογράφετε ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπος", ἐνῶ ἐκκρεμοῦν εἰς βάρος σας τόσες καταγγελίες γιά θέματα Πίστεως, ὅπως καί γιά τίς ἐγκληματικές σας ἐνέργειες ἀπό τήν 2.6.03 μέχρι καί τήν βάρβαρον κατάληψιν, τήν ὁποίαν καί συνεχίζετε, καί τούς τραμπουκισμούς καί βανδαλισμούς εἰς τούς ὁποίους ἐσπρώξατε τούς γνωστούς "προστάτες" σας.... Σᾶς ἔγραψα μέ εἰλικρινῆ θλῖψιν καί πόνον, ἀπό τό ὁποῖον ἐκφράζεται ἡ ἀληθινή καί γνήσια ἀγάπη. ῾Ως ᾿Ορθόδοξος ῾Ιερεύς προσεύχομαι καί γιά σᾶς καί διά τόν Μακαριώτατον καί διά τούς ἄλλους ᾿Αρχιερεῖς, νά σᾶς φωτίση ὁ Θεός νά ἔλθουμε εἰς τήν πρώτην κατάστασιν τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης, τῆς ἀληθείας καί τῆς ἑνότητος. + Πρωθιερεύς Θωμᾶς Κοντογιάννης ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ ῾Η ἡμετέρα ἀνοικτή ἐπιστολή Παραλλήλως καί ἡμεῖς λαβόντες ὑπ᾿ ὄψιν τήν ἀντίθεον, ἀντικανονικήν καί ἀντιχριστιανικήν συμπεριφοράν τοῦ καταληψία, βλασφήμου "᾿Επισκόπου" Πειραιῶς κ. Νικολάου, προβαίνομεν εἰς τήν κάτωθι ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΑΝΟΙΚΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ, ἐνῶ τήν παραθέτομεν ἀμέσως, ἐπιφυλασσόμενοι νά δημοσιεύσωμεν καθηκόντως εἰς τό ἑπόμενον τεῦχος προσφυγήν μας εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας, ἤτοι τόν πιστόν Κλῆρον (᾿Επισκόπους καί ῾Ιερεῖς) καί λαόν, ἀφορῶσαν θέματα Δογματικῆς φύσεως, τά ὁποῖα ἤδη ἔχουν καταγγελθεῖ ἀπό ἐτῶν, ἀλλά δέν ἐξεδικάσθησαν. Προβαίνομεν εἰς τάς δημοσίας αὐτάς ἀνοικτάς Καταγγελίας, διότι ὁ ῾Ιερός ᾿Αγών τῆς ᾿Εκκλησίας διέρχεται κατ᾿ ἄνθρωπον τήν μεγίστην κρίσιν, καί δεδομένου ὄτι τόσον διά τοῦ "ψευδοαρχιεπισκόπου", ὁ ὁποῖος ἀντιποιεῖται τήν ἰδιότητα τοῦ "᾿Αρχιεπισκόπου" καί τοῦ Προέδρου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ", ὅσον καί διά τοῦ Μακ. ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου καί τῶν Σεβ/των ᾿Αργολίδος κ. Παχωμίου, Περιστερίου κ. Γαλακτίωνος καί Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου συλλήβδην κατελύθη ἡ Κανονική Τάξις, ἐξεπορνεύθη ὁ Συνοδικός θεσμός καί ἠ προδοσία ἔχει προχωρήσει, ὅσον δέν χωρεῖ εἰς τόν νοῦν ἁπλῶν πιστῶν, ὀφείλομεν νά κρούσωμεν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Παρατίθεται καί σχετική ᾿Ανοικτή ἐπιστολή τοῦ θεολόγου κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη πρός τόν ψευδοαρχιεπίσκοπον Νικόλαον. ῾Ο κ. Γκουτζίδης μετά λόγου γνώσεως καί εὐθύνης ὡς θεολόγος καί κυρίως ὡς μέλος τοῦ σώματος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἀπευθύνεται εἰς τόν Σεβ/τον κ. Νικόλαον καί τοῦ λέγει τά ἑξῆς: (Προσοχή μᾶλλον πρέπει νά χρειάζονται διορθώσεις). ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΧΡ. ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Θεολόγος Καθηγητής Παιωνίου 42, 104 40 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῆ 2/15.3.04 Τηλ. 210 8837384 Πρός τόν Σεβασμιώτατον κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην (῾Οδός Σαμψοῦντος 54, 18451 Νίκαια Πειραιῶς) Σεβασμιώτατε κ. Νικόλαε, διά τῆς παρούσης ἀνοικτῆς ἐπιστολῆς μου, καί ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ πιστοῦ μέλους τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, καθώς καί τοῦ ἱδρυτικοῦ μέλους τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν (ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ), ἀλλά καί τοῦ ἐπί τρεῖς συναπτάς δεκαετίας θεολογικοῦ Συμβούλου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἐργάτου εἰς τόν ῾Ιερόν τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγῶνα, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν και καθῆκον νά σᾶς ἀπευθύνω, τα κάτωθι, μέ ἀφορμήν τήν ἀπό τοῦ παρελθόντος ἔτους πορείαν σας, ἐσχάτως δέ καί διά τήν κατάληψιν τοῦ ἐνοριακοῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως. Α' Γνωριζόμεθα προσωπικῶς ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1960, ἀφοῦ ἐπί τι διάστημα συγκατοικήσαμεν εἰς ἐκεῖνο τό ἐν Περιστερίῳ ὑποτυπῶδες Οἰκοτροφεῖον, ἀλλά καί εἰς τήν συνέχειαν εἴχομεν στενήν ἐπικοινωνίαν καί συνεργασίαν, σεῖς μέν ὡς ῾Ιερεύς, κατόπιν δέ καί ὡς ᾿Επίσκοπος, ἡ δέ ἐλαχιστότης μου ὑπό τάς ἀνωτέρω προαναφερθείσας ἰδιότητας. Κατά τήν μακροχρόνιον ἐπικοινωνίαν μας καί συνεργασίαν ἐν τῷ κοινῷ ἀγῶνι, ἕκαστος ἀπό τῆς θέσεώς του καί πάντως ἀμφότεροι ὡς μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀμοιβαίως (;) ἠνέχθημεν καί ἐκαλύψαμεν ὁ εἷς τάς ἀδυναμίας καί ἀτελείας τοῦ ἄλλου, κατά τό τοῦ Κυρίου "ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετε", ἐνῶ προσεπαθήσαμεν καί ἐκαλλιεργήσαμεν ποικιλοτρόπως τήν ἀγωνιστικότητα, ἀλλά καί τήν ἀγάπην καί τήν εἰρήνην καί τήν ἑνότητα ἐπεδιώξαμεν. Τό 1971, πιστεύω, ὅτι ἐτηρήσατε καλήν στάσιν ἔναντι τοῦ θέματος τῆς λεγομένης "χειροθεσίας", κατ᾿ ἐκείνην δέ τήν ἐπίσημον συνεδρίαν τῆς 18.10.1971 κατηλέγξατε τόν ἀποθανόντα Καλλιόπιον Γιαννακουλόπουλον, ὁ ὁποῖος λάθρᾳ, διά τοῦ τότε Κορινθίας Καλλίστου, εἰσεχώρησεν ὡς ἐγκάθετος τῶν Φλωρινικῶν, εἰς τόν χῶρον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. Καί κατόπιν, ὅμως, καί μέχρι τό 1974, ὅσον καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ἐπίσης ἐτηρήσατε ὀρθόδοξον στάσιν, τόσον διά τό θέμα τῆς ἑνώσεως μετά τῆς Ρωσικῆς Συνόδου τῆς Διασπορᾶς, ὅσον καί διά τήν λεγομένην "χειροθεσίαν". Δηλαδή, διετυπώσατε τάς ἐπιφυλάξεις σας, κατά πόσον ἐκείνη ἡ ἕνωσις εἶχε γίνει Κανονικῶς καί ᾿Ορθοδόξως, καί ἰδιαιτέρως πῶς οἰκονομήθη καί πῶς ἔγινε δεκτή καί ἡ λεγομένη "χειροθεσία". ᾿Ενθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ἦλθεν εἰς φῶς ἡ κατ᾿ ἀρχάς ἀποκρυβεῖσα ὑπό τῆς ᾿Εξαρχίας ἀντιφατική καί βλάσφημος ᾿Απόφασις τῶν Ρώσων, ἀντεδράσατε σθεναρῶς, καί ἐπιέσατε τούς ᾿Αρχιερεῖς νά ζητήσουν ἐξηγήσεις ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς. ῎Ετσι προέκυψαν προφορικαί καί γραπταί δηλώσεις, ὡς καί ἐκείνη ἡ ἀπό 30.9.74 τοῦ τότε Μητροπολίτου Φιλαρέτου (τοῦ Προέδρου τῆς Ρωσικῆς Συνόδου τῆς Διασπορᾶς), μέ τήν ὁποία διεβεβαίωνε, ὅτι ἡ λεγομένη "χειροθεσία" ἦτο μία οὐχί οὐσιώδης, ἀλλά ἀπολύτως ἐξωτερική τυπική πράξις, ἡ ὁποία δέν ἔθιγε τάς χειροτονίας, οὔτε τοῦ 1935, οὔτε τοῦ 1948. Μέ τάς ἐνεργείας ἐκείνας, οὐσίᾳ ἠκυρώνετο καί ἠχρηστεύετο καί ἡ μηδέποτε ἀναγνωρισθεῖσα ἤ ἐφαρμοσθεῖσα ἀντιφατική καί ἀνόητος σχετική πρᾶξις τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία τῆς ἐπεβλήθη ἀπό τό τότε γνωστό παρασυνοδικό Φλωρινοαμερικάνικο παρασκήνιο. Δέν μπορῶ, λοιπόν, νά μήν ὁμολογήσω, ὅτι μέχρις ἐδῶ, ἐπεδείξατε πραγματικόν ζῆλον καθώς καί ὡς μέλος τῆς ᾿Εξαρχίας, ἡ ὁποία μετέβη εἰς τήν ᾿Αμερικήν διά νά ἐλέγξητε κατά πόσον ἡ Σύνοδος τῶν Ρώσων τῆς διασπορᾶς ἀπεδέχθη καί ἐτήρει τήν ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί τί ἦτο αὕτη ἡ λεγομένη "χειροθεσία" κλπ. Παρά ταῦτα, ὁ τότε Κορινθίας Κάλλιστος, μετά τινα ἔτη ὑπαναχωρήσας, ἀπεδέχθη τήν λεγομένην "χειροθεσίαν" ὡς ἐπί σχισματικοῦ, διό τό 1977 ὡς βλάσφημος καθηρέθη. Τήν ἐν λόγῳ ἱστορικήν ἀπόφασιν τῆς Καθαιρέσεως τοῦ Καλλίστου ὑπεγράψατε ὡς Συνοδικός ᾿Αρχιερεύς καί ἐσεῖς, ὅπως προηγουμένως εἴχατε ὑπογράψει καί τήν διακοπήν τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς κοινωνίας μετά τῆς Ρωσικῆς Συνόδου. ῾Επομένως ἡ καθαιρετική πρᾶξις, κατά τοῦ ἐπιόρκου καί πεπτωκότος τότε Κορινθίας Καλλίστου, ἐγένετο διότι ὑπαναχωρήσας, ἀνήρεσεν τήν πρώτην ἐν ὠμοφορίῳ καί ἐπιτραχηλίῳ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΔΗΛΩΣΙΝ ὡς μέλος τῆς ᾿Εξαρχίας τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1971, καταστάς βλάσφημος κατά τε τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς. * Τήν ἰδίαν ὅμως ἀκριβῶς περίοδον σᾶς εἶχε μηνύσει εἰς τά Ποινικά Δικαστήρια ὁ τότε νεοημερολογίτης ᾿Επίσκοπος Πειραιῶς Χρυσόστομος Ταβλαδουράκης, μέ τήν κατηγορίαν ὅτι "ἀντιποιεῖσθε λειτούργημα ᾿Ορθοδόξου καί Κανονικοῦ ᾿Επισκόπου. Κατ᾿ αὐτόν, ὡς "παλαιοημερολογίτης" καί ἕλκων τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν ἐκ τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί τοῦ 1948, ἀλλά καί ὡς "σχισματικός" διότι ἀνήκετε εἰς τό "παλαιοημερολογιτικόν σχίσμα τό ὁποῖον ἐδημιούργησε τό 1937 ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος", εἴχατε (πάντα κατ᾿ αὐτόν) ἄκυρον τήν ᾿Αρχιερωσύνην. Διά τόν λόγον αὐτόν ἐζήτει ἀπό τό δικαστήριον τήν ποινικήν δίωξίν σας, καί τήν κατάργησίν σας. Τότε, δημοσίως, ἀλλά καί προσωπικῶς, μᾶς διεβεβαιώνατε, ὅτι ἀνακρινόμενος ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν ὡμολογήσατε ὅτι εἶσθε ᾿Επίσκοπος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ἔχετε ἔγκυρον καί πλήρη τήν χειροτονίαν, διαδοχικῶς ἐκ τῶν Κανονικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948. Μάλιστα ἐσεμνύνεσθε καί ὅτι εἷς ἐκ τῶν ᾿Εφετῶν (ἤ Εἰσαγγελέων) ἐσηκώθη καί σᾶς συνεχάρη διά τήν ὁμολογίαν σας αὐτήν, καί ὅτι τελικά ἡ ὑπόθεσίς σας δέν ἔφθασε κἄν εἰς τό ἀκροατήριο, ἀλλά ἀπηλλάγητε τῆς διώξεως διά Βουλεύματος. ῎Ετσι ἐπί ἔτη ἐπανηγυρίζατε καί ἐκαυχᾶσθε διά νίκην ἐξαισίαν καί πρωτοφανῆ, τήν ὁποίαν τότε δέν εἴχομεν λόγον νά ἀμφισβητήσωμεν. Πάντως μέχρι τό ἔτος 1998, ἠγνοούσαμε τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν σας Βούλευμα τοῦ Πλημμελειοδικείου Πειραιῶς, μόλις δέ καί ὅλως τυχαίως κατά τό ὡς ἄνω ἔτος, εἴδομεν τοῦτο δημοσιευμένον εἰς τόν 11ον Τόμον τῶν "Πατρίων", τά ὁποῖα ἐξέδιδεν ὁ ἀποθανών Καλλιόπιος Γιαννακουλόπουλος, ὁπότε κυριολεκτικά ἐπαγώσαμεν. ᾿Εξεπλάγημεν διότι εἴδομεν ὅτι τό Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς σᾶς ἀνεγνώρισεν, ὡς "Κανονικόν καί ἔγκυρον" ᾿Επίσκοπον καί σᾶς ἠθώωσεν "δυνάμει καί ἐνεργείᾳ" τῆς "χειροθεσίας" τοῦ 1971. Κατά τό ἀθωωτικόν σας Βούλευμα, αὕτη σᾶς ἐγένετο ὡς ἐπί σχισματικοῦ, διότι, ὅπως ἀνωτέρω ἤδη ἐσημειώσαμεν, "ἀπό τό 1937 ἀνήκατε εἰς μίαν β' ἐκκλησίαν πού ἵδρυσε ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος, ἀποκοπείς τότε ἀπό τήν Σύνοδον τοῦ πρώην Φλωρίνης"! Αἱ "ἄνομοι", ὡς παρά σχισματικῶν, χειροτονίαι τοῦ 1935 καί 1948, καί ἑπομένως καί ἡ ἰδική σας ἐν ἔτει 1973 "ἀπεκατεστάθησαν ὡς μυστήριον διά τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971"!. Αὐτό λοιπόν τό ΑΚΡΩΣ ΨΕΥΔΕΣ, ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΟΝ καί κυρίως ΑΚΡΩΣ ΒΛΑΣΦΗΜΟΝ "Βούλευμα", ἐν ἐπιγνώσει σας τό ἐδέχθητε καί δέν τό παρουσιάσατε ποτέ, οὔτε καί τό 1981 εἰς τήν μεγάλην ἐκείνην Σύνοδον, εἰς τήν ὁποίαν συμμετεῖχεν καί ὁ ᾿Επίσκοπος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, καί ἡ ὁποία εἶχεν αὐτό ἀκριβῶς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας", ἀπεφάνθη δέ ἐκφράσασα τήν καθολικήν συνείδησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅτι τόσον ἡ ᾿Εξαρχία ἐν ᾿Αμερικῇ, ὅσον καί ἐν ῾Ελλάδι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ὁ ῾Ιερός Κλῆρος καί ὁ πιστός λαός, δέν ἐδέχθημεν ποτέ τήν λεγομένην "χειροθεσίαν", εἰ μή μόνον ὡς ἐξωτερικήν τυπικήν πράξιν καί δή ὡς "συγχωρητικήν εὐχήν", καί τοῦτο ἐννοεῖται, ὑπό τάς γνωστάς προϋποθέσεις καἰ ὅρους. ᾿Ανεφέρθην εἰς αὐτήν τήν μεγάλην Σύνοδον τοῦ 1981, διότι ἐν κατακλεῖδι εἰσηγήσεώς σας, τήν ὁποίαν ἀνεγνώσατε κατ᾿ αὐτήν, ἐγράφατε τά ἑξῆς: "Σεβασμιώτατοι. ῎Ας προσέξωμεν καί τό ᾿Αθωωτικόν βούλευμα τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς και Νήσων Νικολάου, στηριζόμενον εἰς τήν (χειροθ) ἀναγνώρισιν τῆς Ρωσικῆς Εκκλησίας μέ τήν χειροθεσίαν". Προηγουμένως εἰς τήν εισήγησίν σας ἐπί τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948 καταλήγων ἐτονίζατε ὅτι: "τό κῦρος αὐτῶν ἀνεγνώρισεν καί ἡ Ρωσική Σύνοδος ὑπό τόν Μητροπολίτη Φιλάρετο" , παρεπέμπετε δέ εἰς τήν ἀπό 30-9-1974 ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Φιλαρέτου. Κατόπιν, ὅμως, προφανῶς παρεμβάσεως τοῦ τότε ᾿Αττικῆς Ματθαίου, ἀπεσιωπήσατε και διεγράψατε ἐκ τοῦ κειμένου σας τήν ἀνωτέρω, ὡς ἐν ἐπιλόγῳ ἤ ὑποσημειώσει παράγραφον καί δέν ἐφέρατε τό θέμα τοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ σας Βουλεύματος εἰς ἐκείνην τήν μεγάλην εἰδικήν Σύνοδον. ᾿Απεσιωπήσατε, λοιπόν, τό φλέγον τοῦτο θέμα, διότι ὁ τότε ᾿Αττικῆς Ματθαῖος, σᾶς ἔπεισε νά μήν ἐμφανίσετε καί πάλιν αὐτό τό "᾿Αθωωτικόν σας Βούλευμα", καί νά μήν ἀντιμετωπισθῇ ὀρθοδόξως, διότι "σᾶς χρειάζεται γιά τά δικαστήρια", ἐνῶ καί ἐκείνου τοῦ ἐχρειάζετο καί διά τήν εὐρυτέραν "ἀναγνώρισιν" καί ὑπαγωγήν μας, τότε μέν εἰς τό Πατριαρχεῖον ῾Ιεροσολύμων, σήμερον δέ διά τήν "ἕνωσιν" εἰς τό "νέο Παλαιοημερολογιτικό σχῆμα" καί εἰς τά πλαίσια τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ καί Νεοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Καί ὁ μέν Ματθαῖος τό 1995 κατήντησε σχισματοαιρετικός καί ὡς τοιοῦτος εἶχε τό γνωστόν τέλος, ἀποθανών καί ταφείς, σεῖς διατί ξεπερνᾶτε καί αὐτόν εἰς τήν προδοσίαν; Πιστεύω ὅτι τό σημερινό σας κατάντημα, ὡς ψευδοαρχιεπισκόπου, εἶναι συνέπεια αὐτῆς τῆς βλασφημίας σας κατά τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί πρωτίστως κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς, ἡ ὁποία βλασφημία σᾶς καταργεῖ ὄχι μόνον ὡς ᾿Επίσκοπον, ἀλλά καί ὡς μέλος τῆς ᾿Εκκλησίας. ῾Επομένως τό 1976, ὅταν ὑπεγράφατε τήν καθαίρεσιν τοῦ Καλλίστου, διότι ἐδέχετο τήν διά χειροθεσίας ἀποκατάστασίν του, Σεῖς πολύ χειρότερα εἴχατε ἀρνηθεῖ καί τήν Γνησίαν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, (διότι διά τοῦ Βουλεύματος ἐδέχθητε καί ὁμολογεῖτε μίαν "δευτέραν ἐκκλησίαν", πού ἵδρυσε ὁ Βρεσθένης τό 1937, ἀποσχισθείς ἀπό τόν Φλωρίνης κλπ), κατέστητε δέ κανονικός καί ἔγκυρος ᾿Αρχιερεύς κατόπιν τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971. Δηλαδή πλήρης ἄρνησις, καθύβρισις καί βλασφημία καί κατά τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς! Προσοχή Σεβασμιώτατε, δι᾿ αὐτήν τήν ἀθώωσίν σας ἐδώσατε αὐτά τά "ἀνταλλάγματα", διά τοῦτο ἠτιολογημένα μᾶς καταλαμβάνει φρίκη; Β' ᾿Επιπροσθέτως, καί λόγῳ τῆς στάσεώς σας ἔναντι καί τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν, οἱ ὁποῖοι σᾶς καθήρεσαν καί σᾶς ἀνεθεμάτισαν, τόσον σεῖς προσωπικῶς, ὅσον καί οἱ ὁμόφρονές σας καί συνοδοιπόροι σας, εἰς οὐδεμίαν, ὡς ὠφείλατε, Κανονικήν καί ὀρθόδοξον ἐνέργειαν προέβητε, μόλις ὡς ἁπλοῦς καλογέρους, καί ὡς ἐκ τούτου ὄχι ὡς ὀρθοδόξους, δυνάμεθα νά σᾶς θεωροῦμε. Προσοχή! Περιπτωσιακαί καί σκόπιμοι παραπλανητικαί "ὁμολογίαι", δέν σᾶς καλύπτουν, ἀλλά σᾶς ἀποκαλύπτουν καί ὡς ἐπιχειροῦντας νά ἐξαπατήσετε τούς πιστούς. ῎Αν ἐν προκειμένῳ δέν ἐδέχθητε καί δέν δέχεσθε αὐτό τό Βούλευμα, τότε διά νά ἀποδειχθῇ ὁ ἰσχυρισμός σας ὡς ἀληθής καί διασκεδασθῇ ἡ μέχρι σήμερον ἀπόκρυψις καί ἄρνησις νά ἀντιμετωπισθῇ ἐπισήμως τοῦτο, ἀπαιτεῖται να ἔλθη τοῦτο κανονικῶς εἰς τήν Ιεράν Σύνοδον, νά ἀποφανθῆ μέ εἰδικήν ἐπίσημον Συνοδικήν ΠΡΑΞΙΝ, ἡ ὁποία ἁρμοδίως θά κοινοποιηθῇ ὅπου δεῖ καί θά δημοσιευθῇ. Παραλλήλως πρέπει νά ἐπιδειχθῇ συνέπεια καί ἐπί ὅλων τῶν περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐμμέσως ἤ ἀμέσως καθάπτονται καί θίγουν τήν ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν. Μέχρι σήμερον ὅμως αὐτό τό βλάσφημον Βούλευμα δέν τό ἀπεκρύψατε μόνον, ἀλλά καί ἐξεμάνητε κατά παντός ὅστις τό ἐστιγμάτισε. Προκειμένου δέ νά μήν θιγῇ τοῦτο, διεσαλεύθησαν καί ἡ Κανονική τάξις καί ὁ Συνοδικός θεσμός, ἀλλά καί σκευωρίαι καί σκάνδαλα οὐχί τυχαῖα, προκαλέσατε, ἀκριβῶς διά νά μήν ἀντιμετωπισθῇ Κανονικῶς, ᾿Ορθοδόξως καί ῾Ομολογιακῶς ἡ ἐσχάτη αὐτή βλασφημία. Καθ᾿ ἡμᾶς, αὐτός εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον δέν ἀντιμετωπίσθησαν καί οἱ "πέντε" σχισματοαιρετικοί, μέ ὅ,τι συνεπάγεται αὐτό, οὔτε προωθήθη ὁ "Θεολογικός Διάλογος", οὔτε ἡ ᾿Ορθόδοξος ῾Ιεραποστολή, ἀλλά καί συνεχίζεται ἡ φίμωσις τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς μαρτυρίας, ἐνῶ συνωμοτικῶς, ληστρικῶς καί ἐν ἑνί λόγῳ μεσαιωνικῶς ΣΚΕΥΩΡΕΙΤΕ καί διαπράττετε ἀδικίας, ἀπό δέ τήν 5.2.03 κατηντήσατε πράγματι ὁμαδικῶς "ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΕΣΤΟΣ ΕΝ ΤΟΠΩ ΑΓΙΩ". "Σεβασμιώτατε", κατά τήν ἐμήν ταπεινήν ἄποψιν, ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς ἐδέχθητε τό 54/76 Βούλευμα, ἐξεπέσατε, αὑτοκατηργήθητε, ἐσκοτίσθητε καί ἐπ᾿ ἀληθείᾳ οὔτε ῾Ομολογίαν, οὔτε ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν ἔχετε, οὔτε Κανονικήν Τάξιν τηρεῖτε, οὔτε τόν Συνοδικόν θεσμόν σέβεσθε, οὔτε τά θέματα ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς ἱεραρχεῖτε, ἀλλά μόνον σκευωρεῖτε, καί ὡς ματαιόφρων ἀνόμως καἰ οὐχί διά τῆς θύρας ἀνερριχήθητε καί εἰς τόν "᾿Αρχιεπισκοπικόν θρόνον" καί βίᾳ καταλαμβάνετε Ναούς διά νά στερήσετε αὐτούς ἀπό τούς ᾿Ορθοδόξους ῾Ιερεῖς καί ᾿Επισκόπους, καί ἐν ἑνί λόγῳ ἀπό τό πιστόν πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν δέν εἶναι δυνατόν νά θεωρῆσθε ὡς ᾿Ορθόδοξος ᾿Αρχιερεύς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἀλλά ὡς ΠΕΠΤΩΚΩΣ, χείρων τοῦ Καλλίστου, καί πλέον ὁποιαδήποτε ἐναντίον σας ᾿Εκκλησιαστική Πράξις θά ἔχῃ ἀποκλειστικῶς ΔΙΑΠΙΣΤΩΤΙΚΟΝ χαρακτῆρα καί τοῦτο διά καθαρά ὁμολογιακούς καί Ποιμαντικούς λόγους. Διά νά μή μακρυγορήσω, δέν θά ἀναφερθῶ εἰς ἄλλα καίρια θέματα, τά ὁποῖα σᾶς ἀφοροῦν, οὔτε εἰς τάς ΨΕΥΔΕΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ, τάς ὁποίας ὑπεχρεώσατε τρίτους νά ὑποβάλουν ἐναντίον μου, ἀλλά καί ἐναντίον ἄλλων.. . Δέν θά ἀναφερθῶ ἐπίσης οὔτε εἰς τάς ἐν ἔτει 1998 ψευδεῖς κατηγορίας σας, συκοφαντίας, ἀπειλάς καί ἐκβιασμούς κατά τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, οὔτε εἰς τάς πληθωρικάς κακοδοξίας σας, οὔτε εἰς τάς διαστροφικάς πεπλανημένας καί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ σας, τόσον κατά Φεβρουάριον τοῦ 2002, ὅσον καί κατά ᾿Απρίλιον 2003, διά τάς ὁποίας καί μόνον, (ἄν δέν τάς ἀνακαλέσητε) ἐκπίπτετε διά δευτέραν φοράν, διότι ὡς κατεργασάμενος τό ψεῦδος κατέστητε συνεργός τοῦ πονηροῦ. ῞Οσον ἀφορᾶ τά κακόδοξα φρονήματά σας, ὅπως προεσημείωσα, ἤδη ἐκκρεμμοῦν σαφεῖς καί ρηταί ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΙ, ἡ ἐλαχιστότης μου δέ ἤδη προέβην εἰς δημοσίαν τοιαύτην, διότι ὄχι μόνον Σεῖς, ἀλλά καί ἡ ὁμάδα σας, ἀποτελεῖτε τόν ἄμεσον κίνδυνον διά τό πιστόν λεῖμμα τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. ῾Υπ᾿ αὐτάς τάς ἀρνητικάς προϋποθέσεις καί αἰτίας ἑρμηνεύεται καί κατανοεῖται καί ἡ συμμετοχή σας καί σύμπραξίς σας εἰς πολλάς σκευωρίας καί κυρίως εἰς τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν περί παραιτήσεως τοῦ Μακ. ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου ὑπέρ τῆς "Σεβασμιότητός" σας, μέ ἀντάλλαγμα νά διώξητε τόν Μητροπολίτην κ. Κήρυκον ἀπό τήν ᾿Ενορίαν του, δηλαδή νά τοῦ τήν ἁρπάσετε, καθώς καί τήν ἐνορίαν τῆς ῾Αγίας Τριάδος ἀπό τόν π. Θωμᾶ. ῾Η συναλλαγή πρωτίστως προέβλεπε, τουλάχιστον δύο "ἐπισκοπικάς χειροτονίας", ἐκ τοῦ περιβάλλοντος τοῦ Μακαριωτάτου, τάς ὁποίας ὅμως ἀποφεύγετε καί δι᾿ ἄλλους λόγους, ἀλλά καί διά νά "διαψεύσετε" τήν ἀδιάψευστον συναλλαγήν σας, ἡ ὁποία ἦτο προσυμπεφωνημένη, τήν ἀπεκάλυψεν δέ πρῶτος αὐθωρεί, τήν 5.2.03, διά τῆς περί παραιτήσεώς του ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας. Σημειωθήτω ὅτι σκοπός τοῦ παρόντος ἐγγράφου, ὅπως καί ἐν ἀρχῇ εἶπον ἦτο νά κατανοήσετε ὅτι πρέπει νά σταματήσετε τήν κατάληψιν τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ τῆς ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως (῾Ιπποκράτους 25), νά ἀπομακρυνθῆτε αὐτοῦ καί τῶν λοιπῶν ἐγκαταστάσεων, καί νά περιωρισθῆτε εἰς τά "ἰδικά σας κτίσματα", τά ὁποῖα, ἐπιτρέψτε μας, καί αὐτά δέν σᾶς ἀνήκουν, διότι εἶναι καιρός νά συνειδητοποιήσετε, ὄχι μόνον ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπος" καί "Πρόεδρος τοῦ ΙΦΣΚΑΕ" δέν νομιμοποιεῖσθε καί δέν ἀναγνωρίζεσθε, ἀλλά οὔτε καί ὡς ᾿Επίσκοπος, οὔτε καί ὡς ᾿Ορθόδοξος μέλος. Κατόπιν τούτων, ἐάν ἐπιμείνετε κατεργαζόμενος περαιτέρω τό ψεῦδος καί τήν ἀπάτην, καί δέν ἀποκηρύξετε τάς βλασφημίας σας καί ὅσα μετά λόγου καί εὐθύνης ἐκ τῶν πραγμάτων σᾶς καταλογίζονται, μέχρι καί τῆς βαρβάρου καταλήψεως, δέν θά σιωπήσωμεν, διότι αὐτό θά σημαίνη τήν αὐτοκατάργησίν μας ὡς "θεολόγου" καί κυρίως ὡς πιστοῦ μέλους τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Εκ τῆς βαρβάρου καταλήψεως ἀποδεικνύεσθε ὡς πλήρως ἀλλοτριωμένος τοῦ Πνεύματος τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί ὅτι ἐνεκρώθη ἡ ᾿Αρχιερατική σας συνείδησις! ῎Αλλως, πῶς τολμᾶτε νά εἰσέρχεσθε ὄχι ἁπλῶς "ὡς κλέπτης" εἰς τήν ἐνορίαν τῆς ῾Αγίας Τριάδος, (διότι ὁ κλέπτης διαπράττει τήν κλοπήν καί φεύγει), ἀλλ᾿ ὡς δυνάστης, καί ὡς ἀνάλγητος τύραννος, κατακυριεύετε - καταδυναστεύετε τούς ὀρθοδόξους ἐνορίτας; Πῶς κατακρατεῖτε τόν ῾Ιερόν Ναόν καί τάς ἐγκαταστάσεις του , ἐνῶ διώκετε τόν ᾿Εφημέριον καί ἐνορίτας, καί ἀποκλείετε τήν ἄσκησι τῶν θρησκευτικῶν - λατρευτικῶν των καθηκόντων; Συνειδητοποιεῖτε, ὅτι ἀπό τῆς 8ης Δεκεμβρίου 2003 προκύπτετε ἕνας δεινός καί ἀνάλγητος δυνάστης καί ὅτι ὄχι μόνον δέν ἔχετε σχέσιν μέ ἕνα ἀληθῆ ὀρθόδοξον ᾿Αρχιερέα, ὁ ὁποῖος πρέπει νά εἶναι "εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ", ἀλλά προκύπτετε καί "εἰς τύπον καί τόπον" τῶν αἱρετικῶν - διωκτῶν ᾿Επισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐδίωκον μέχρις ἐξοντώσεως τούς Γνησίους καί ᾿Ορθοδόξους ᾿Επισκόπους καί τούς πιστούς; Καθ᾿ ἡμᾶς, δέν διαφέρετε τῶν αἱρετικῶν ᾿Αρειανῶν, καί ὅλων τῶν ἀνά τούς αἰῶνας αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδίωξαν ὅλους τούς ᾿Ορθοδόξους ᾿Επισκόπους, τούς ῾Ιερεῖς, Μοναχούς καί πιστούς μέχρι θανάτου. "Σεβασμιώτατε", ἀπό σᾶς ἐξαρτᾶται, ὅπου ἐπερίσσευσεν ἡ ἁμαρτία καί τό κακόν, νά ὑπερπερισσεύση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Προσευχόμεθα, τουλάχιστον εἰς αὐτό τό στάδιον, νά ἀναλάβητε τάς μεγάλας καί βαρείας προσωπικάς, ἀλλά καί τῶν ὁπαδῶν σας εὐθύνας, ἐνῶ Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι εὐχαρίστως θά σᾶς ἴδω καί προσωπικῶς, ἐάν τό θελήσετε. Πιστεύω καί εὐελπιστῶ, ὅτι εἰς μίαν προσωπικήν ἐπικοινωνίαν χωρίς ὅρους, προϋποθέσεις, ἀλλά κατά τό τοῦ Κυρίου "ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμί κἀγώ ἐν μέσω αὐτῶν"(......), εἶναι δυνατόν νά γίνη τό θαῦμα διά δηλαδή εὐελπιστῶμεν ἀκόμη σ᾿ ἕνα θαῦμα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Πάντως γνωρίζετε ὅτι δέν ἀντιδικοῦμε, ἀντιθέτως ἄν δέν ὑπῆρχον κωλύματα, εὐχαρίστως καί ᾿Αρχιεπίσκοπον καί Πατριάρχην θά σᾶς ἐδεχόμεθα, τώρα ὅμως, δέν σᾶς ἀναγνωρίζομεν οὔτε ὡς ὀρθόδοξον ᾿Επίσκοπον, οὔτε ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπον, διότι: α) Μέ τό ᾿Απαλλακτικόν σας Βούλευμα 54/76, ἐπροδώσατε τήν ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν, χειρότερα ἀπό τόν Κάλλιστον καί ἀπό ἐκεῖνον τόν προκάτοχόν σας, τόν Πειραιῶς ῎Ανθιμον Χαρίσην. Διά νά ἐξαγοράσετε τήν ἀπαλλαγήν σας δώσας ὡς ἀνταλλάγματα τήν ᾿Εκκλησιολογίαν καί τήν ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν. β) Κατελύσατε τήν Κανονικήν τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν καί διεπράξατε καί διαπράττετε μετά τῆς ὁμάδος σας ἐγκλήματα κατά τῆς ᾿Εκκλησίας. γ) Δέν ἀντιμετωπίσατε τούς πέντε σχισματοαιρετικούς κατά τήν Κανονικήν τάξιν καί ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικήν δεοντολογίαν. ᾿Εν προκειμένῳ ἐχαρίσατε εἰς τούς πέντε τόσας ψυχάς, διά νά τάς κολάζουν, ἐνῶ τούς ἐχαρίσατε καί Ναούς, οἱ ὁποῖοι δέν σᾶς ἀνήκουν, τόν δέ Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ ῾Αγίου ᾿Ιωάννου Προδρόμου εἰς τάς ᾿Αθήνας ποτέ δέν διεκδικήσατε (ὅπως καί ἄλλους), ἀλλά ὡς δυνάστης καί ὡς τύραννος ἐσπεύσατε μέ τούς ὁπαδούς σας (θρησκευτικός τραμπουκισμός) καί κατελάβατε τόν ᾿Ενοριακόν Ναόν τῆς ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως, διότι ἐκεῖ παραμένουν ὀρθόδοξοι, ἤτοι, ἡ πλειονότης τῶν ἐνοριτῶν καί ὁ πολιός καί ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ π. Θωμᾶς. Σαφέστατα προκύπτει, ὅτι ἔχετε ἐντολήν, ἀφοῦ δέν ὑποκύπτουν ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος καί ὁ π. Θωμᾶς νά τούς στερήσετε τούς ῾Ιερούς Ναούς, λησμονῶν ὅτι ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει "πάρτε τούς οἰκους, ἡμεῖς θά ἔχωμεν τόν ἔνοικον", πάρετε τά ὐλικά ἐμᾶς ὁ Χριστός μᾶς χρειάζεται, καί Αὐτόν δέν μπορεῖ κανείς νά μᾶς τόν στερήση, ἐκτός ἄν, ὅ μή γένοιτο, τόν ἀρνηθῶμεν οἱ ἴδιοι. δ) Διεπράξατε σκευωρίας, πραξικοπήματα, συνωμοσίας, ἐσυκοφαντήσατε, ἐνεργήσατε διώξεις καί παραμένετε ἀμετανόητος. ε) Διεκόψατε τόν θεολογικόν διάλογον μετά τῶν Φλωρινικῶν, διότι δέν ἐπετράπη νά ἀποβῇ οὗτος παρωδία καί φιάσκο, ὥστε μέσα ἀπό αὐτόν τόν νέον διάλογον (1998-1999) νά προδοθῆ ἡ ᾿Αποστολική Διαδοχή. στ῾) Δέν ἔχετε καθαράν ῾Ομολογίαν, ἀλλά ἄλλοτε νοσηρῶς καί ἄλλοτε ὑστεροβούλως, προκειμένου νά πλανήσετε, "ὁμολογεῖτε" ὡς τέλειοι Φαρισαῖοι, ἤ ὡς ἐκεῖνος ὁ πρώην Φλωρίννης Χρυσόστομος Καβουρίδης.. ζ) Εἶσθε εἷς αἱρετικός, παραχαράκτης τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ἱστορίας τῶν κειμένων τῶν Πατέρων καί παραμένετε ἐπίσης ἀμετανόητος. η) ᾿Ελέγχεσθε, κατά τήν ἄποψίν μας, καί ὡς ἐπικίνδυνος ἐγωϊστής, ματαιόφρων καί ὁ χαρακτήρας σας ἀπό κάθε ἄποψιν φαντάζει μᾶλλον ὡς "Νερώνειος". Εἶσθε ἐν τέλει, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν, θῦμα τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ σας. Εἰς τήν διάθεσίν σας μέ εἰλικρινῆ χριστιανικά αἰσθήματα. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης Θεολόγος Καθηγητής Εις τό ἑπόμενον ἡ ᾿Ανοικτή προφυγή μας, καθώς καί Καταγγελίαι ἄλλων..