ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ (1995) ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΜΕΝΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» ΕΠΑΝΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΩΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ «ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ» Ἡ ἐπανέκδοσις τῶν παλαιῶν τευχιδίων γίνεται μερίμνη τῆς Ἱεραποστολικῆς ‘Αδελφότητος Διακονισςῶν «Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ» τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου (Μητροπολίτου Χρυσάνθου 10, Περιοχή Ἁγίου Ἀθανασίου, ‘Αχαρναί) Τηλ. 210.2466057 ῎Ετος ΙΑ' ᾿Αριθμ. Φύλλου : 265 ᾿Ιούλιος 1995 ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ 5 ΕΚΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΜΕΝΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ. ᾿Αδελφοί ᾿Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Προσέξατε. Μή παρασύρεσθε ὑπό τῶν ψευδαδέλφων καί σχισματικῶν ᾿Αρχιερέων. Οἱ ῞Αγιοι Πατέρες λέγουν νά φεύγετε τούς σχισματικούς καί αἱρετικούς, "ὡς φεύγει τις ἀπό ὄφεως". Μή ξεχνᾶτε πώς πίσω ἀπό κάθε σχίσμα εἶναι ὁ αἰώνιος ἐχθρός καί ἐπίβουλος τῶν ψυχῶν μας ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ μέ τό ψεῦδος, τήν πλάνην, τήν ἀπάτη, τήν συκοφαντία, κλπ. νά παρασύρη ἀθῶες ψυχές στήν ἀπώλεια. Μή ξεχνᾶτε ὅτι ὅλα τά σχίσματα στηρίζονται ἐπί τοῦ ψεύδους. ᾿Αρχήν βεβαίως ἔχουν τόν ἐγωϊσμόν. ᾿Από τόν ἐγωϊσμόν ἔπεσεν ὁ "πρωΐ ἀνατέλλων", ἀπό τόν ἐγωϊσμόν ἀπώλεσαν τόν Παράδεισον οἱ Πρωτόπλαστοι, ἀπό τόν ἐγωϊσμό ὁ ᾿Ιούδας ἐπρόδωσε τόν διδάσκαλο, ἀπό τόν ἐγωϊσμό ἐξεκίνησαν ὅλοι οἱ αἱρετικοί καί οἱ σχισματικοί τό φθοροποιόν ἔργον των. Μαζί μέ τόν ἐγωϊσμόν συμπλέκονται καί πολλά ἄλλα πάθη. ᾿Από αὐτόν γεννᾶται τό ψεῦδος, ἡ συκοφαντία, ὁ φθόνος, ἡ μνησικακία, ἡ ἀχαριστία καί ὅλα τά δεινά. Τό τελευταῖο μεγάλο σχίσμα τῶν 5 ἐκπεσόντων ᾿Αρχιερέων, εἶναι στηριγμένον ἐπί τοῦ ψεύδους. Οἱ 5 πραξικοπηματίαι, σχισματικοί πλέον, ᾿Αρχιερεῖς, κινούμενοι ἀπό τό μῖσος, τόν φθόνον, τό ἄκρατον πάθος κατά τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ἔγιναν ὄργανα σκοτεινῶν δυνάμεων (ἐν γνώσει των ἤ ἐν ἀγνοίᾳ των δέν γνωρίζομεν, ὁ Κύριος οἶδεν) πού θέλουν καί ἐπιζητοῦν τόν ἀφανισμόν τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ᾿Επεχείρησαν τήν ὑφαρπαγήν τῶν μεγάλων ῾Ιερῶν Μονῶν, παράλληλα μέ τήν ἀνατροπήν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἀφοῦ ἐπί 5 ἔτη σταμάτησαν τόν ᾿Αγῶνα τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἰδιαιτέρως τόν ἀντιαιρετικόν ἀγῶνα καί ἀπέρριψαν τήν πρότασιν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου περί συγκροτήσεως 12μελοῦς Συνόδου, τελέσεως ῾Αγίου Μύρου, καταδίκης Νεοημ. - Οἰκουμ. καί ἀποστολῆς ᾿Επισκόπων εἰς τό ἐξωτερικόν διά τήν προώθησιν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ῾Ιεραποστολῆς, ἔκαμαν τό μεγάλο διάβημά τους, τό πραξικόπημα, τό "ἔγκλημα τῆς φατρίας καί τῆς συνωμοσίας", ὅπως τό χαρακτηρίζουν οἱ ῾Ιεροί Κανόνες, καί ἐν συνεχείᾳ προχώρησαν καί εἰς τό τελικόν σχίσμα, χωρίς νά ἀναλογίζωνται τάς εὐθύνας των ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων καί χωρίς νά σκέπτωνται τάς φοβεράς συνεπείας τῆς ἀπωλείας μυριάδων ψυχῶν. Λυπούμεθα διά τήν πτῶσιν τῶν πρώην ζηλωτῶν ᾿Επισκόπων, καί τούς παρακαλοῦμε καί τούς ἱκετεύουμε, διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, πού ἔχυσε τό Τίμιον καί Πανάγιον Αἷμά Του ἐπί τοῦ Σταυροῦ, νά μή συνεχίσουν ἄλλο αὐτήν τήν πορείαν των πρός τό σχίσμα καί τήν ἀπώλειαν. Τά ἐπιχειρήματά των, ὅτι δῆθεν εἴμεθα αἱρετικοί, εἶναι γελοῖα καί σαθρά. Εἶναι ψευδῆ καί συκοφαντικά. Αὐτούς καί μόνον αὐτούς βαρύνουν. Διότι πέραν τοῦ ὅτι εἶναι ἐπαναλαμβανόμενα ψεύδη (πατήρ τοῦ ψεύδους, εἴπομεν εἶναι ὁ διάβολος), ἀποδεικνύουν τούς ἑαυτούς των πραγματικούς Εἰκονομάχους. Διότι, ἐνῶ ἡμεῖς οὐδεμίαν εἰκόνα ἀπορρίψαμε, οὐδεμία εἰκόνα ἀρνηθήκαμε, (αὐτοί δέ πού διετύπωσαν κάποιες ἐκφράσεις τίς ἀνεκάλεσαν), τουναντίον αὐτοί ἀπό τό μῖσος πού ἔχουν, παρεχώρησεν ὁ Θεός νά πέσουν καί στήν αἵρεσι τῆς "εἰκονολατρείας", καί εἰς τήν διατύπωσιν αἱρετικῶν φρονημάτων καί εἰς τήν βλασφημίαν κατ᾿ αὐτῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων καί κατ᾿ αὐτῆς τῆς ᾿Εκκλησίας. Χαρακτηρίζουν αἱρετικές καί ῾Εβραϊκές εἰκόνες, τίς ὁποῖες εἶχεν ἡ ᾿Εκκλησία ἐν χρήσει ἐπί χίλια πεντακόσια χρόνια. ῎Εγιναν δηλαδή οἱ ἴδιοι Εἰκονομάχοι κατά παραδοσιακῶν Εἰκόνων, μέ ἀποτέλεσμα νά ἐφαρμόζετε εἰς αὐτούς τό "μωραίνει Κύριος, οὕς βούλεται ἀπολέσαι". Παρεχώρησε ὁ Θεός νά πέσουν ἀκόμη καί σέ ὅρκους καί ψευδορκίες καί σέ πολλά ἄλλα βλάσφημα καί αἱρετικά, τά ὁποῖα ἄν δέν καταδικάσουν θά τούς βαρύνουν αἰωνίως. Εἶναι καιρός, ἄν δέν θέλουν οἱ ἴδιοι νά ξυπνήσουν, τουλάχιστον νά ξυπνήση ὁ κόσμος πού τούς ἀκολουθεῖ. Νά μετανοήσουν τώρα πρίν εἶναι πολύ ἀργά. ῾Ημεῖς ὅ,τι καί ἄν μᾶς ἔκαναν, καί ἄν μᾶς ψευδοκαθαίρεσαν καί ἄν μᾶς ψευδοαναθεμάτισαν, θά τούς συγχωρήσουμε καί θά τούς δεχθοῦμε. ᾿Αρκεῖ νά καταλάβουν τήν πλάνην τους. ᾿Ας σκεφθοῦν ἕνα μόνον πρᾶγμα, ὅτι αἱ ἄδικοι καθαιρέσεις καί οἱ ἄδικοι ἀναθεματισμοί πίπτουν ἐπί τῶν κεφαλῶν των. Δι᾿ αὐτό ἄς σπεύσουν νά ἐπανορθώσουν. ῎Ας παύσουν νά κάμνουν τό θέλημα τοῦ διαβόλου. ῎Ας μετανοήσουν εἰλικρινά. ῎Ας ἀφαιρέσουν ἀπό τήν καρδίαν τους τό μῖσος, τόν φθόνον καί ὅλα τά πάθη ἀπό τά ὁποῖα διακατέχονται. ῎Ας παύσουν τίς καταλήψεις τῶν Ναῶν (πού εἶναι σημεῖον τῶν ἐσχάτων καιρῶν). ῎Ας σταματήσουν τίς ἀπειλές, ὅτι θά χυθῆ αἷμα κλπ. ᾿Εάν ταῦτα πράξουν, ὅπερ διαπύρως εὐχόμεθα, ἄς εἶναι βέβαιοι ὅτι θά ἔλθη ἡ εἰρήνη, θά χαροῦν οἱ ῎Αγγελοι καί θά δοξασθῆ ὁ Θεός.-

ΟΙ ΑΓΙΕΣ 40 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΑΜΜΟΥΝ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥΣ (1η ΣΕΠΤ.)

ΟΙ ΑΓΙΕΣ 40 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΑΜΜΟΥΝ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥΣ Οι άγιες αυτές γυναίκες έζησαν την εποχή του βασιλέως Λικινίου (307-324) στην Αδριανούπολι της Θράκης. Ο ηγεμών της περιοχής Βάβδος τις συνέλαβε ως χριστιανές και τις προέτρεπε να προσκυνήσουν τα είδωλα. Η Κελσίνα, μία εξ αυτών και η πρώτη της πόλεως, μετά την θαρραλέα ομολογία της πίστεώς της τις εσύναξε όλες στην οικία της μαζί με τον διδάσκαλό τους, διάκονο άγιο Αμμούν, για να ενισχυθούν προς το μαρτύριο. Ο Αμμούν πήρε το χαρτί με τα ονόματά τους και τα διάβασε δυνατά ένα-ένα. Ύστερα είπε: “Αγωνισθήτε υπέρ του Χριστού διά του μαρτυρίου, διότι έτσι θα καθίση και ο Δεσπότης Χριστός στην πύλη της ουρανίου βασιλείας και θα σας προσκαλή μία-μία κατ’όνομα, για να σας αποδώση τον στέφανο της αιωνίου ζωής”. Όταν και πάλι τις ανέκρινε ο ηγεμών, ομολόγησαν όλες σταθερά την πίστι τους. Με την προσευχή τους συνέτριψαν τα είδωλα και ο ιερεύς των ειδώλων ανυψώθηκε στον αέρα, μέχρις ότου, βασανιζόμενος από πύρινους αγγέλους, έπεσε νεκρός στην γη. Τότε ο Βάβδος πρόσταξε να κρεμάσουν τον άγιο Αμμούν, να του ξύσουν τις πλευρές, να καύσουν τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες και να του φορέσουν στην κεφαλή χάλκινη πυρακτωμένη περικεφαλαία. Επειδή ο άγιος διαφυλάχθηκε αβλαβής από τα μαρτύρια, οδηγήθηκε μαζί με τις μαθήτριές του από την Βερόη (σημερ. Στάρα Ζαγορά της Βουλγαρίας) στην Ηράκλεια, στον βασιλέα Λικίνιο. Καθ’ οδόν εμφανίσθηκε ο Κύριος και τους ενεθάρρυνε. Φθάνοντας στην πόλι πήγαν στον τόπο, όπου είχαν κατατεθή τα τίμια λείψανα της αγίας μάρτυρος Γλυκερίας (βλ. 13 Μαϊου). Ενώ διανυκτέρευαν εκεί προσευχόμενες, παρουσιάσθηκε η αγία λέγοντας: “Καλώς ήλθατε, άγιες δούλες του Θεού! Πρό πολλού περίμενα την λαμπρή εν Χριστώ συνοδίθα σας, για να χορεύσωμε στεφανωμένες όλες μαζί με τους αγίους αγγέλους στην βασιλεία του Χριστού, τον οποίο μέχρις αίματος ομολογήσαμε”. Στην Ηράκλεια τους έρριξαν στα θηρία. Οι άγιες γυναίκες μαζί με τον διδάσκαλό τους προσηύχοντο όρθιες με υψωμένα τα χέρια, τα δέ θηρία κατελήφθησαν από ύπνο και δεν τους ήγγισαν. Την ώρα που οι στρατιώτες άναβαν φωτιά για να τις ρίξουν μέσα, προφήτευσαν στον ασεβή Λικίνιο την επικράτησι του Μεγάλο Κωνσταντίνου, την νίκη του χριστιανισμού και την κατάργησι της ειδωλολατρίας. Κατόπιν σφραγίσθηκαν με το σημείο του σταυρού και δέκα από αυτές πήδησαν αγαλλόμενες μέσα στις φλόγες υμνώντας τον Θεό, ο οποίος εδρόσισε το πύρ. Έτσι, αυτές μεν ετελειώθησαν εν ειρήνη στην πυρά, οκτώ δέ αποκεφαλίσθησαν μαζί με τον διδάσκαλό τους Αμμούν. Από τις υπόλοιπες οι δήμιοι άλλες κατέσφαξαν και σε άλλες έβαλαν στο στόμα πυρακτωμένα σίδερα. Όταν βασανίζονταν, έβλεπαν ανοιχτούς τους ουρανούς και στα δεξιά τους τον Υιόν του Θεού, πού και εκείνος μαρτύρησε πριν απ’ αυτές, απ’ τους σταυρωτές του. Ο σκληρός Λικίνιος διέταξε να τις θανατώσουν και τις σαράντα με φρικτά μαρτύρια. Δεν γνώριζε όμως πώς στους μάρτυρες δεν υπάρχει θάνατος, διότι όλο το είναι τους είναι γεμάτο από τον μόνον αθάνατον, Κύριον και Θεόν μας Ιησούν Χριστόν και ότι νικάται και αναιρείται κάθε θάνατος και κάθε αμαρτίαν με την δύναμιν του Αναστάντος Κυρίου μας. Δεν γνώριζε επίςης ότι οι μάρτυρες του Χριστού δεν αισθάνονται φόβο για τα μαρτύρια διότι ενιςχύονται απο Αυτόν Τον ίδιο τον Εσταυρωμένο και Αναστάντα Κύριό μας. Αυτό μας το βεβαιώνουν όλα τα Μαρτυρολόγια, πού διηγούνται και εξυμνούν την δύναμιν και την άφοβίαν των Μαρ­τύρων ενώπιον των βασανιστηρίων Η πνευματικότητα τους Είναι μεγάλο μυστήριον πώς την εποχή εκείνη υπήρχε οργανωμένη η πίστη των Αγίων Παρθένων και πώς φύτρωσε μέσα τους ο θείος και γόνιμος σπόρος της εγκρατείας και της αγιότητος. Τα ασκητικά τους ”καθήκοντα”, τα όποια δεν γνω­ρίζουμε επί πόσα χρόνια ασκούσαν, όσο δύσκολα και αν ήσαν αυτά, υπηρετούσαν με πλήρη υπακοή στον διδάσκαλό τους και μεγάλο ζήλο. Αυτός ο ζήλος τους έδωσε την δύναμη να ασκήσουν και να διατηρήσουν την λάμψη της αγνότητας και της παρ­θενίας· κοντά στον Διάκονο και δάσκαλο τους Αμμούν αναγεννήθηκαν και απέκτησαν την αγιότητα και την αγάπη προς τον πλησίον. Ή συνείδησή τους ακουγόταν από μέσα τους σαν φωνή θεϊκής αποστολής και ήσαν έτοιμες για το μαρτύριο. Ή πνευματική ζωή και η ακράδαντη πίστη τους τις έκανε να μη λογαριάζουν πλούτη και υλικά αγαθά ούτε στολίδια και κοσμική ζωή, που τους προσέφερε ο άρχοντας της Αδριανουπόλεως. Προτίμησαν ευκόλως τα στολίδια της αγάπης και της πίστεως στον Λυτρωτή του κόσμου. Έμειναν ασυμβίβαστες με τους νόμους της ειδωλολατρίας και αγωνίσθηκαν τον καλόν αγώνα της πίστεως με την φώτιση του Αγίου Πνεύματος, πού είχαν για οδηγό τους. Ή καρδιά τους ήταν καθαρή από λογισμούς και με κατάνυξη πνευματική προσεύχονταν στον μόνο αληθινό Θεό, για να τους δώσει δύναμη να μη λυγίσουν ποτέ μπροστά στα μαρτύρια πού τις περίμεναν. Είχαν επιλέξει για επίγεια πνευματική τροφή την πνευματική αγαλλίαση και την ουράνια ευφροσύνη. Η αγάπη σ’ όλους τους ανθρώπους ήταν ή μοναδική.Με αυτά τα βασανιστικά μαρτύρια οι σαράντα παρθένες και ό δάσκαλος τους Διάκονος Αμμούν εξεδήμησαν εις Κύριον και τώρα ακτινοβολούν εις το στερέωμα της Εκκλησίας. Η μνήμη του Αμμούν και των 40 παρθένων τιμάται από την εκκλησία την 1η Σεπτεμβρίου, την πρώτη ημέρα του εκκλησιαστικού έτους. Τα ονόματά τους έχουν διασωθή στο αρχαίο “Μαρτύριόν” τους . Αγιος Αμμουν ο Διδασκαλος Αγια Αδαμαντινη Αγια Καλλιροη Αγια Χαρικλεια Αγια Πηνελοπη Αγια Κλειω Αγια Θαλεια Αγια Μαριανθη Αγια Ευτερπη Αγια Τερψιχορη Αγια Ουρανια Αγια Κλεονικη Αγια Σαπφω Αγια Ερατω Αγια Πολυμνια Αγια Δωδωνη Αγια Αθηνα Αγια Τρωαδα Αγια Κλεοπατρα Αγια Κοραλια Αγια Καλλιστη Αγια Θεονοη Αγια Θεανω Αγια Ασπασια Αγια Πολυνικη Αγια Διονη Αγια Θεοφανη Αγια Ερασμια Αγια Ερμηνεια Αγια Αφροδιτη Αγια Μαργαριτα Αγια Αντιγονη Αγια Πανδωρα Αγια Χαϊδω Αγια Λαμπρω Αγια Μοσχω Αγια Αρηβοϊα Αγια Θεονυμφη Αγια Ακριβη Αγια Μελπομενη Αγια Ελπινικη Απολυτίκιο Αθλητών αι χορείαι, δεύτε συνδράμετε και τεσσαράκοντα κόρας μετά Αμμούν ευσεβούς μεγαλύνατε, λαμπρώς πανηγυρίζουσι ότι ενήθλησαν στερρώς τη ασκήσει εν Χριστώ, ρωσθείσαι και λαμπρυνθήσαι πρεσβεύουσαιε τω Κυρίω, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΝ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΔΙΚΗΝ ΚΟΡΩΠΙΟΥ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 20Α Ἐν Κορωπίῳ Ὀκτώβριος 1997 ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΔΙΚΗΝ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΝ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ (ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ) ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ κατοίκου: ᾿Επισκοπεῖον - ῾Ησυχαστήριον ῾Αγίας Αἰκατερίνης, Στρογγύλη Κορωπίου ᾿Αττικῆς, Τ.Κ. 19400. Εἰς τάς ἐναντίον μου κατηγορίας τοῦ μηνυτοῦ κ. Δημητρίου Δαϊρούση, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπολύτως ἀναληθεῖς, ἔχω τήν τιμήν νά ἀπολογηθῶ τά κάτωθι: Α Κατηγοροῦμαι ὅτι ἐδημοσίευσα εἰς τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 284 Μάϊος 1996 τεῦχος τῶν "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ" τήν ὁμιλία τοῦ θεολόγου Καθηγητοῦ κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη, ὑπό τόν τίτλον: "Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ". Συγκεκριμένως ὁ μηνυτής ἰσχυρίζεται ὅτι: "Εἰς τήν ὁμιλία αὐτή περιέχονται ἀναληθεῖς ἰσχυρισμοί, ἐμφανίζονται ψευδῆ γεγονότα ὡς ἀληθῆ, καί ἀποδίδονται εἰς ἐμέ χαρακτηρισμοί ὑβριστικοί, εἰς τρόπον ὥστε νά θίγεται ἄμεσα ἡ τιμή καί ὑπόληψίς μου..." (Σελ. 2 ` α τῆς μηνύσεως) ῾Η κατηγορία αὐτή ἐν τῷ συνόλῳ της εἶναι ἀναληθής, διότι ὅσα ἀναφέρονται εἰς τήν δημοσιευθεῖσαν ὁμιλίαν εἶναι ἀπολύτως ἀληθῆ γεγονότα, καί δέν ὑπάρχουν "ὑβριστικοί χαρακτηρισμοί", οὔτε θίγεται σέ προσωπικόν, οἰκογενειακόν, ἐπαγγελματικόν καί κοινωνικόν ἐπίπεδον ὁ μηνυτής. Οὐδέν ψευδές γεγονός παρουσιάζεται ὡς ἀληθές, ἀλλά ἀναφέρονται καί ἀναλύονται μόνον ἀληθῆ καί πραγματικά γεγονότα. Εἰς τήν δημοσιευθεῖσαν ὁμιλίαν ἡ ὁποία δέν σύγκειται ἐκ 4, ἀλλά ἐξ᾿ 25 σελίδων, ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι οὐδέν κατά τοῦ κ. Δαϊρούση, οὔτε ἐπί προσωπικοῦ, οὔτε ἐπί οἰκογενειακοῦ, οὔτε ἐπί ἐπαγγελματικοῦ, ἀναφέρεται. Τό ὄνομα τοῦ μηνυτοῦ μας ἀναφέρεται ἅπαξ καί μόνον εἰς τήν σελίδα 4, σημείωσις 2, ἔνθα συμπεριλαμβάνεται εἰς τό "πλῆθος διωκτῶν ἐμφανῶν καί ἀφανῶν". Τό ὅτι διώκεται ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. μέ τό σχίσμα τό ὁποῖον ἐδημιούργησαν μέ τεχνητά σκάνδαλα τόν ᾿Ιούνιον τοῦ 1995 5 πρώην Μητροπολῖται καί τό συνεχίζουν μέχρι σήμερον εἶναι γεγονός. ᾿Αλλά καί τό ὅτι συμμετέχει ἐνεργῶς καί ὁ μηνυτής εἰς αὐτό τό σχίσμα, εἶναι καί αὐτό πραγματικόν - ἀληθές γεγονός, τό ὁποῖον δέν τό ἀρνεῖται καί ὁ μηνυτής. Τό ὅτι ἐδιώχθη καί διώκεται ὕπουλα καί δόλια ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. καί ὅτι ἡ φθορά, ὁ εὐτελισμός ῾Ιερῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν θεσμῶν καί προσώπων καί ἐν τέλει τό σχίσμα ἔγινε διά νά πληγῇ ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ., καί ὅτι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τάς σκοτεινάς δυνάμεις τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ταῦτα εἶναι ἀληθῆ καί ἀναμφισβήτητα. Ταῦτα δέν ἀποτελοῦν προσωπικήν ἄποψιν τοῦ ὁμιλητοῦ ἤ ἡμῶν, ἀλλ᾿ εἶναι πραγματικότης ἐξ᾿ ἀντικειμένου, τήν ὁποίαν ἐκήρυξεν ἐπισήμως ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. διά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. (Σχετικόν 1) ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ, Τόμος1995, σελ. 147,148,149,154,156.) Τό ὅτι ὁ μηνυτής μας ἔλαβε μέρος εἰς τά σκάνδαλα καί τήν προπαγάνδα περί δῆθεν "εἰκονομαχίας" εἶναι ἐπίσης ἀληθές καί τό βεβαιοῖ ὁ ἴδιος εἰς τήν μήνυσίν του. ᾿Επίσης τό ὅτι ἐνέταξε τόν ἐαυτόν του εἰς τό σχίσμα καί ἀγωνίζεται καί μέ τήν προσφυγήν του εἰς τά ποινικά δικαστήρια νά φιμώσῃ τήν ἀλήθεια, τόν κατέστησε πραγματικόν διώκτην τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. ῞Οσα δέ εἰς τήν σελ. 5 παράγρ. β' παραθέτει, ἀποσπασματικάς φράσεις, ἤ ἀπομωνομένας λέξεις, παρατίθενται ὅλως παραπλανητικῶς καί πρός ἐντπωσιασμόν δέν ἔχουν δέ καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μέ τό πρόσωπόν του, Β' Τό ὅτι ὁ μηνυτής μας ἐκ τῶν ἔργων του κατέστη διώκτης τῆς ᾿Εκκλησίας προκύπτει καί ἐκ παλαιοτέρων ἐπισήμων ἐγγράφων: Τήν 1-10-1984 καταγγέλλεται ὁ μηνυτής μας πρός τήν ῾Ιεράν Σύνοοδον ὑπό τοῦ τότε Κανονικοῦ Μητροπολίτου Κοζάνης κ. Τίτου ὡς μετέχων "εἰς ἐνορχηστρωμένην ἀταξίαν": "᾿Από μακροῦ χρόνου καί μέχρι τῆς σήμερον, παρατηρεῖται μία ἐνορχηστρωμένη ἀταξία εἰς τήν ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ μέ κορυφαίους τούς: ᾿Αρχιμ. Εὐθύμιον ᾿Επιφανίου Κύπριο καί τούς λαϊκούς ἐκ Κοζάνης Δημήτριο Δαϊρούση...." (Σχετικόν: 2) Καί εἰς τά ἐπίσημα Πρακτικά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἡ ὁποία τήν 9-1-1985 έπελήφθη τῆς καταγγελίας σημειώνοται τά κάτωθι: "῾Ο Σεβ/τος Κοζάνης κ. Τίτος λαβών τόν λόγον εἶπεν. ῞Αγιοι ᾿Αρχιερεῖς τό θέμα τοῦτο εἶναι σοβαρόνδιά τήν ᾿Εκκλησίαν καί πρέπει νά προσεχθῇ. Δέν ἀφορᾶ μόνον τήν Μητρόπολίν μου, ἀλλά καί ἄλλας Μητροπόλεις καί ὅλην τήν ῾Ελλάδα. Πληροφοροῦμαι, ὅτι ἡ δρᾶσις τοῦ Δημ. Δαϊρούση καί ᾿Ιωάννη Χλιαρᾶ (κινουμένων πρός δημιουργίαν σχίσματος ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ) ἔφθασε μέχρι καί τῆς Σάμου, Τρίκαλα, Λάρισα, Πάτρα κλπ. ᾿Αρχηγός τους εἶναι ὡς γνωστόν ὁ ᾿Αρχιμ. Εὐθύμιος ᾿Επιφανίου. Κινοῦνται σχισματικῶς κατά τῆς ᾿Εκκλησίας καί προκαλοῦν φοβεράν ζημίαν. ῾Ο ᾿Αρχιεπίσκοπος πρέπει νά λάβῃ τά μέτρα του, διότι ὁ π. Εὐθύμιος ἀνήκει εἰς τήν ἰδικήν του ᾿Επισκοπικήν περιφέρειαν". ῾Ο Σεβ. ᾿Αττικῆς έπεκρότησε τά ἀνωτέρω καί εἶπεν, ὅτι δέον νά ἐπισπεφθῆ ἠ διαδικασία διά τήν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ π. Εὐθυμίου, διότι προκαλεῖ πολλήν ζημίαν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν. Καί μόνον τό ὑπ᾿αὐτοῦ λεχθέν ὅτι θά ὡδηγήσῃ τόν Μακαριώτατον εἰς τήν Εἰσαγγελίαν εἶναι ἀξιόποινον καί πρέπει νά τιμωρηθῆ παραδειγματικά. ῾Ο ῞Αγιος Μεσσηνίας εἶπεν: Μακαριώτατε νά προσέξετε τό θέμα, διότι εἶναι πολύ σοβαρόν. Τοῦτ᾿αὐτό ἐπανέλαβον καί οἱ λοιποί ῞Αγιοι ᾿Αρχιερεῖς..." ( Σχετικόν: 3) ῾Επομένως οὔτε "ψεύδη", οὔτε "συκοφαντίαι", οὔτε "διασύρεται ἡ τιμή" τοῦ μηνυτοῦ μας, διά τῆς δημοσιευθεἰσης ὁμιλίας, ἀφοῦ εἶναι κραυγαλέα πραγματικότης - ἀλήθεια, ὅτι ἐδίωξε καί καί συνεχίζει νά διώκῃ τήν ᾿Εκκλησίαν μέ "ἐνορχηστρωμένας ἀταξίας" καί κατ᾿ ἐξοχήν μέ τό σχίσμα. ᾿Αλλοίμονον ἄν ἡ περί τῶν συγκεκριμένων ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων πληροφόρησις θεωρηθῇ κατά τόν ἰσχυρισμόν τοῦ μηνυτοῦ μας, συκοφαντία καί ἅρα πρέπει καί ὁ θεολόγος καί ὁ Μητροπολίτης νά σιωποῦν! Καί ὡς ἁπλῆ σκέψις τοῦτο δι᾿ ἡμᾶς θά ἀπετέλει τό ὀλιγότερον ἄρνησιν τῆς ἀποστολῆς μας καί οὕτω κατάργησιν τοῦ ἑαυτοῦ μας καί μετοχήν καί κοινωνίαν ἡμῶν εἰς τά ἔργα αὐτῶν. Γ΄ ῾Η δημοσιευθεῖσα ὁμιλία συγκειμένη ἐξ 25 σελίδων, ἀποτελεῖ ἱστορικήν, κανονικήν-᾿Εκκλησιολογικήν κριτικήν, τήν ὁποίαν ὁ μέν ἐντεταλμένος θεολόγος εἶχε χρέος νά κάνῃ κατά τήν μεγάλην ἑορτήν τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐπέτειον τῆς νίκης καί τοῦ θριάμβου τῆς ᾿Ορθοδοξίας κατά τῶν ποικιλωνύμων διωκτῶν Της. ῾Η ᾿Εκκλησία καί οἱ ἀγῶνες Της δέν εἶναι ἕνα παρωχημένον ἱστορικόν γεγονός, ἀλλά μία συνεχής καί ἀδιάκοπος ζῶσα πραγματικότης. ᾿Αλλοίμονον ἄν ἕνας θεολόγος ἤ πολύ περισσότερον ἕνας Μητροπολίτης δέν ρίπτει φῶς ἐπί τῆς συγχρόνου "ἰδεολογικῆς", ἤτοι θεολογικῆς, ᾿Εκκλησιολογικῆς καί Κανονικῆς ἀντιπαραθέσεως μετά τῆς συγκεκριμένης σχισματικῆς ὁμάδος, ἡ ὁποία ἐδίωξε καί συνεχίζει νά διώκη τήν ᾿Εκκλησίαν, κατ᾿ἐξοχήν μέ τό προκληθέν σχίσμα καί εἰς τό ὁποῖον ὀργανικῶς ἐνέταξε τόν ἑαυτόν του ὁ μηνυτής μας. ῾Η ᾿Ορθοδοξία εἶναι ἀγάπη καί ἀλήθεια καί ὡς τοιαύτη πρέπει νά βιώνεται καί νά ἐκφράζεται πρός τούς ἔξω. Κεχωρισμέναι, οὔτε ἡ ᾿Αγάπη, οὔτε ἡ ᾿Αλήθεια τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχουν. ᾿Εν προκειμένῳ ἡ ᾿Αγάπη καί ἡ ᾿Αλήθεια ἐκφράζονται εἰς τό συγκεκριμένον δημοσιευθέν κείμενον. Οἱ διῶκται κατονομνάζονται διά ποιμαντικούς λόγους, καί κρίνεται ἡ ἔναντι τῆς ᾿Εκκλησίας στἀσις των. Δέν ὑβρίζονται καί δέν συκοφατοῦνται. ᾿Αναλύεται ὁ διωγμός των ἀπό θεολογικῆς, Κανονικῆς καί ᾿Εκκλησιολογικῆς ἀπόψεως, ἀναλύονται αἱ ἐνέργειαι καί τό σχίσμα των, καί καλοῦνται ἐν πολλῇ ἀγἀπῃ νά ἐγκαταλείψουν τόν διωγμόν καί νά παρακαθήσουν εἰς τήν κοινήν τράπεζαν τοῦ Διαλόγου τῆς ᾿Αγάπης καί τῆς ᾿Αληθείας. Σχετικά ντοκουμέντα ὑπάρχουν εἰς τήν ἰδίαν τήν ὁμιλίαν τήν δημοσιευθεῖσαν εἰς τό ἐπίμαχον συνημμένον τεῦχος τῶν "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ", Νο 284, σελ. 12-16, ἔνθα ὁ ὁμιλητής φέρει εἰς φῶς ἐπίσημα Συνοδικά κείμενα ἀμέσως ἀπευθυνόμενα πρός τούς σχισματικούς πρώην Μητροπολίτας καί δι᾿ αὐτῶν ἐμμέσως καί πρός τόν μηνυτήν μετά τοῦ ὁποίου συνεργάζονται. ῞Ωστε τόσον ὁ μηνυτής μας, ὅσον καί οἱ πρώην Μητροπολῖται πού προεκάλεσαν τό σχίσμα, ἀναφέρονται εἰς τήν ὁμιλίαν μόνον ὅσον ἔχουν σχέσιν μέ τό σχίσμα των καί τόν ἀπροκάλυπτον διωγμόν ὑπό τόν ὁποῖον ἔθεσαν τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ. ῾Η διωκτική στάσις των, ἡ ὁποία ἐκορυφώθη μέ τό σχίσμα, εἶναι πραγματικός ὀξύτατος διωγμός καί δή ὕπουλος καί δόλιος, διότι προσπαθεῖ νά καλυφθῇ τό κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ἔγκλημα τοῦ σχίσματός των, καί ὄχι μόνον αὐτό, ὑπό τήν ἀπατηλήν προπαγάνδαν περί δῆθεν "εἰκονομαχίας". ᾿Εν προκειμένῳ ἡ περί "εἰκονομαχίας" ἀπατηλή προπαγάνδα τῶν διωκτῶν τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἤδη σχισματικῶν, ἀποσιωπᾶ ἐπιμελῶς καί συγκαλύπτει τήν ἀπ᾿ αἰώνων ᾿Ορθόδοξον Εἰκονογραφικήν Παράδοσιν ἐπί συγκεκριμένων ῾Ιερῶν Εἰκόνων, τήν ὁποίαν ἐβίωσεν ἡ ᾿Ορθοδοξία καί τήν ὁποίαν ἐθεσμοθέτησεν ἡ ῾Αγία Ζ' Οἰκουμενική Σύνοδος. Διά νά στηρίξουν δέ τούς περί εἰκονομαχίας ἀνεπερείστους ἰσχυρισμούς των, παραχαράσσουν καί βλασφημοῦν ἐν ἐπιγνώσει ὀρθόδοξες εἰκονογραφικές παραστάσεις, τίς ὁποῖες μέχρι προτινος ἐσέβοντο καί εἶχον ἐν χρήσει! Τήν προπαγάνδα των περί "εἰκονομαχίας" οἱ σχισματικοί πρώην ἀδελφοί μας, δέν τήν στηρίζουν οὔτε ἐπί τῆς ῾Αγίας Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οὔτε εἰς τήν ἐν γένει παράδοσιν καί τήν ἱστορικήν ἀλήθειαν ( Σχετικόν: 4 τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐπίσημον Γνωμοδότησιν τοῦ Καθηγητοῦ Σπ. Τρωϊάννου, σελ. 5-7). ᾿Αλλά καί ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-2-1992 Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον δέν ὁμιλεῖ περί εἰκονομαχίας, ἀλλά περί ἕριδος ὡς πρός τήν ᾿Ορθοδοξίαν ἤ μή συγκεκριμένων εἰκονογραφικῶν παραστάσεων, τήν ὁποίαν ἀντιμετώπισεν ἐν τόπῳ καί χρόνῳ καί ἐρρύθμισεν διά τῆς προειρημένης ᾿Εγκυκλίου. ( Σχετικόν: 5) ᾿Αλλοίμονον ἄν κάθε "δογματισμός" ἐνός ἤ περισσοτέρων ἀναρμοδίων, εἴτε αὐτοί εἶναι λαϊκοί, εἴτε εἶναι ᾿Επίσκοποι καί μάλιστα πού "δογματίζουν" ἐναντἰον τῶν ὅρων καί τῶν θεσπισμάτων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐθεωρεῖτο κριτήριον ᾿Ορθοδοξίας, ὡ συμβαίνει μέ τούς σχισματικούς πρώην Μητροπολίτας καί τόν μηνυτή μας. ᾿Εν προκειμένῳ ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. δέν ἀντιμετώπισεν, οὔτε ἀντιμετωπίζει "εἰκονομαχίαν", διτι παραμένει ἀκαινοτοομήτως εἰς τούς ὅρους καί τά θέσμια τῆς ῾Αγίας Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ὡς προκύπτει καί ἀπό τήν ἐπισήμως ἐκπεφρασμένην θέσιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας εἰς τήν προειρημένην ᾿Εγκύκλιον (2566/23-2-1992) δέν ποιεῖ διάκρισιν μεταξύ εἰκόνων βυζαντινῆς ἤ νεωτέρας τεχνοτροπίας, ἀλλά καί δέν παραχαράσσει καί δέν θεσμοθετεῖ καί ἐνάντια τῆς Ζ'῾Αγίας Οἰκοουμενικῆς Συνόδου. Δ' ᾿Επειδή εἰς τήν δικογραφίαν περιελήφθη καί τό ὑπ᾿ἀριθμ. Πρωτ. 813/280/17-3-97 ἔγγραφον τοῦ "᾿Αρχιγραμματέως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος" ἀφορῶν ἐμέ προσωπικῶς, καίτοι φρονῶ ὅτι δέν ἀφορᾶ τό δικαστήριόν σας, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως ὡς Μητροπολίτης διά καθαρά ὁμολογιακούς λόγους νά σημειώσω τά κάτωθι: 1. Εἶμαι Μητροπολίτης Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κανονικῶς ἐκλελεγμένος καί χειροτονημένος ὑπό τῆς κανονικῆς καί ὀρθοδόξου ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν τῆς ῾Ελλάδος, ἡ ὁποία δέν ἀναγνωρίζεται ὑπό τοῦ Κράτους ὡς ᾿Επίσημος ᾿Εκκλησία, ἀλλά καί οὔτε ποτέ ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. τό ἐπεδίωξε ἤ τό ἐπιθυμεῖ νά τύχῃ μιᾶς τοιαύτης ἀναγνωρίσεως, ἑπομένως καί ἐξαρτήσεως. 2. ῾Η ᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ. εἶναι φύσει καί οὐσίᾳ ἡ ἀδιάκοπος συνέχεια τῆς πρό τοῦ 1924 ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος πρός τήν ῾Οποίαν ταυτίζεται ὀντολογικῶς. Τοῦτο ἐν ἀντιθέσει πρός τήν ἐπίσημον Νεοημερολοογιτικήν ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ελλάδος, ἡ ὁποία ἀπό τό 1924 καταπατεῖ δισχιλιετῆ Κανονικήν ῾Εορτολογικήν παράδοσιν, ἀποφάσεις Πανορθοδόξων Συνόδων, - αἱ ὁποῖαι τελεσιδίκως κατεδίκασαν τόν Νεοημερολογιτισμόν, - συμμετέχει εἰς τήν Οἰκουμενιστικήν κίνησιν καί τό "Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν ᾿Εκκλησιῶν" (ΠΣΕ), ἀποδέχεται δέ καί τήν αἱρετικήν ᾿Εκκλησιολογίαν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία διετυπώθη καί ἐφαρμόζεται διά τῆς ἐπισήμου ᾿Εγκυκλίου τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία εἶναι γνωστή ὡς "᾿Εγκύκλιος τοῦ 1920". 3. ῾Ο ἰσχυρισμός τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως τῆς "Ι.Σ. τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος" εἶναι αὐθαίρετος καί ὅλως ἀνεπέρειστος, λυπούμεθα δέ, διότι μετά τοσαύτης εὐκολίας οὗτος ἀποφαίνεται, χωρίς ὅμως νά στοιχειοθετῆ ἔστω καί δι ἁπλῆς ἀναφορᾶς τήν ἄποψίν του εἰς τινα ἐπίσημον ἀπόφασιν τῆς "῾Ιερᾶς Συνόδου του" περί τῶν λειτουργῶν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ., οἱ ὁποῖοι ἔχουν κανονικήν καί ἀδιάκοπον τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν, ἀλλά καί τήν ᾿Αποστολικήν Πίστιν ἀκαινοτόμητον διαφυλάσσουν καί τούς ῾Ιερούς Κανόνας τηροῦν ἀπαρασαλεύτως. ῾Ο Μητροπολίτης + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ (ΕΞΕΦΩΝΗΘΗ 1η ΣΕ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 23 Ἐν Κορωπίῳ τῆ 1.9.1996 ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ ( 'Εξεφωνήθη εἰς τόν Μητροπολιτικόν Ναόν τῆς ῾Αγίας Αἰκατερίνης Κορωπίου Μεσογείων ᾿Αττικῆς τήν 1η Σεπτεμβρίου 1996, καθ᾿ἥν ἐτελέσθησαν καί τά ᾿Εγκαίνια τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ). Εἰς τό ῎Ονομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, τῆς μιᾶς τρισυποστάτου καί προσκυνητῆς Θεότητος, τῆς ὁμοουσίου καί ζωαρχικῆς Τριάδος, τοῦ ἑνός Θεοῦ ἡμῶν. Μακαριώτατε ᾿Αρχιεπίσκοπε ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ.κ.᾿Ανδρέα Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς Τιμιώτατον πρεσβυτέριον ῾Οσιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχαί Εὐλαβέστατοι ᾿Επίτροποι τῶν ῾Ιερῶν Ναῶν Εὐσεβέστατον πλήρωμα τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Λαέ τοῦ Κυρίου περιούσιε Εὐλογητόν καί ὑπερδεδοξασμένον τό ἅγιον ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί Πατρός, τοῦ ῾Οποίου ἡ θεία Χάρις καί ἡ ἄπειρος ἀγαθότης, τό μέν Θυσιαστήριον τοῦτο διά τῶν ἱερῶν ᾿Εγκαινίων, ἐπλήρωσεν ἁγιασμοῦ καί Χάριτος, ἡμῶν δέ τάς καρδίας θείας εὐλογίας, εὐφροσύνης καί χαρᾶς. Καί διά μέν τόν ἐγκαινιασθέντα Ναόν ηὐχήθημεν εἰς τόν Πανάγαθον Θεόν, νά φυλάττῃ αὐτόν ἀσάλευτον, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος, καί νά καταστήσῃ αὐτόν λιμένα χειμαζομένων, ἱατρεῖον παθῶν, καταφύγιον ἀσθενῶν, δι᾿ ἡμᾶς δέ πάλιν ηὐχήθημεν, ὅπως "ἀποθέμενοι τόν παλαιόν ἄνθρωπον ἐνδυθῶμεν τόν νέον καί ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν, διότι οὕτως ἐγκαινίζεται ἄνθρωπος, οὕτω τιμᾶται ἡ τῶν ᾿Εγκαινίων ἡμέρα". ᾿Αλλά καί ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Ινδίκτου, τῇ πρώτῃ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ἥτις ἐστί μεγάλη καί λαμπρά ἑορτή, ηὐχήθημεν ἐκ βαθέων εἰς τόν Θεόν, διά στόματος ὅλου τοῦ παρισταμένου πρεσβυτερίου, νά ἁγιάσῃ τό στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου. Κατά τήν παροῦσαν εὔσημον καί ἁγίαν ἡμέραν λαμβάνει χώραν καί ἕτερον ἱστορικόν ἐκκλησιαστικόν καί προσωπικόν γεγονός, τό ὁποῖον συνδέεται ἄμεσα μέ τήν ἐλαχιστότητά μου, ἤτοι ἡ ἐνθρόνισίς μου εἰς τόν Καθεδρικόν τοῦτον Ναόν, ὡς Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς. Μέσα εἰς αὐτήν τήν πνευματικήν πανδαισίαν καί χάριν, καλούμεθα μέ τήν ἀνάληψιν καί ἐπισήμως πλέον τῶν ποιμαντορικῶν μας καθηκόντων εἰς τήν λαχοῦσάν εἰς ἡμᾶς Μητρόπολιν Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς νά ἀναφερθῶμεν, ὡς εἴθισται, εἰς τό πρόγραμμα τῆς ποιμαντικῆς μας διακονίας. Πατέρες καί ἀδελφοί, θεωρῶ ὠς ἰδιαιτέραν εὐλογίαν τό γεγονός, ὅτι καλοῦμαι νά ἀναλάβω ἐπισήμως τά καθήκοντα τῆς ᾿Αρχιερατικῆς μου ποιμαντορίας κατά τήν ἑορτήν αὐτήν τῆς πρώτης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, καί συγχρόνως μέ τόν καθαγιασμόν τοῦ Μητροπολιτικοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ τῆς ῾Αγίας Αἰκατερίνης. Δέν προτίθεμαι αὐτήν τήν ἱστορικήν διά τήν ἐλαχιστότητά μου στιγμήν νά διατυπώσω τάς σκέψεις μου διά τό ποιμαντικόν ἔργον τό ὁποῖον ἀναλαμβάνω, διότι ἡ ποιμαντική διακονία τοῦ ᾿Επισκόπου εἶναι ὁλόκληρος ἕν ὁδοιπορικόν συνεχοῦς θυσίας καί προσφορᾶς, τό ὁποῖοκατευθύνει καί ἐνισχύει ὁ θεῖος ἕρως, ὁ ζῆλος καί ἡ πίστις, ἀλλά καί ἡ καρδία ἡ πεπυρακτωμένη ἀπό ἀγάπην πρός τόν Κύριον κα πρός τό ἐμπιστευθέν εἰς ἡμᾶς ποίμνιον. ᾿Ιδέτε, λέγει ὁ ῾Ιερός Χρυσόστομος, ἀναφερόμενος εἰς τό ἔργον τῶν ἁγίων ᾿Αποστόλων, πόσα δεινά ὑπέφεραν καί ἀπό τούς οἰκείους καί ἀπό τούς ξένους. ᾿Εννοήσατε, ὅτι ὅλον τόν χρόνον τοῦ κηρύγματος διήνυσαν διά πειρασμῶν, διά κινδύνων, δι᾿ ἐπιβουλῶν, εἰς τά δεσμωτήρια καί μέ τάς ἁλύσεις, τάς ἀπαγωγάς, τάς μάστιγας, τήν πεῖνα καί τήν γυμνότητα, ὑποφέροντες, δηλαδή, τά πάνδεινα. ᾿Αναφερόμενος δέ εἰς τόν ᾿Απόστολον Παῦλον λέγει: "Σάν νά εἶχε γεννήσει αὐτός ὅλην τήν Οἰκουμένην οὔτως ἐθορυβεῖτο, οὕτως ἔτρεχε, οὕτω πάντας ἐσπούδαζεν εἰσαγαγεῖν εἰς τήν βασιλείαν, θεραπεύων, παρακαλῶν, ὑπισχνούμενος, εὐχόμενος καί ἱκετεύων, ἀνορθῶν τούς πίπτοντας, τούς ἐστῶτας στηρίζων, τούς χαμαί κειμένους διεγείρων, θεραπεύων τούς συντετριμμένους, ἀλείφων τούς ραθυμοῦντας, δριμύ βλέπων ἐπί τοῖς πολεμίοις". ῎Αλλωστε ὁ ᾿Απόστολος Παῦλος εἶχεν ὑποσχεθῇ εἰς τούς Κορινθίους: "᾿Εγώ δέ ἥδιστα δαπανήσω καί ἐκδαπανηθήσομαι ὑπέρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν". Δηλ. "εὐχαρίστως θά δαπανήσω γιά σᾶς τά πάντα, ἀλλά καί ἐγώ ὁ ἴδιος θά δαπανηθῶ ἐξ᾿ ὁλοκλήρου χάριν τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν σας". Αὐτή εἶναι ἡ πεμπτουσία τοῦ ᾿Αρχιερατικοῦ ἀξιώματος καί τό περιεχόμενον τῆς ποιμαντικῆς διακονίας τοῦ ποιμένος. Αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολή τοῦ ᾿Αρχιερέως, τήν ὁποίαν καλοῦμαι καί σήμερον καί πάντοτε νά ἐνστερνισθῶ καί νά διακηρύξω. Κατασταθείς διά τοῦ μυστηρίου τῆς εἰς ᾿Επίσκοπον χειροτονίας μου διάδοχος τῶν ῾Αγίων ᾿Αποστόλων, καλοῦμαι νά γίνω καί μιμητής Αὐτῶν εἰς τό ἔργον τῆς διακονίας των, ἤτοι νά διακονήσω καί ποιμάνω τό ἐμπιστευθέν μοι ποίμνιον μέ αὐταπάρνησιν καί θυσίαν. ῞Οπως ἐκεῖνοι (οἱ ᾿Απόστολοι) ἔγιναν μιμηταί τοῦ καλοῦ ποιμένος ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἔτσι καί ὁ ᾿Αρχιερεύς καλεῖται νά μιμηθῇ τούς ῾Αγίους ᾿Αποστόλους ὡς καί τόν Ποιμένα τῶν προβάτων τόν Μέγαν, τόν δόντα ῾Εαυτόν λύτρον ἀντί πολλῶν. Διά τοῦτο εἶπον, ὅτι ἡ ἀποστολή τοῦ ᾿Αρχιερέως εἶναι πρωτίστως διακονία, προσφορά, θυσία καί Σταυρός, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τήν ᾿Ανάστασιν. Αὐτό εἶναι ὅλο τό νόημα τῆς σημερινῆς τελετῆς τῆς ἐνθρονίσεώς μου. Σᾶς εὐχαριστῶ διά τήν προσέλευσίν σας, ἀλλά καί σᾶς παρακαλῶ ὅλους, ἀπό τόν πολιόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον καί μέχρι τοῦ τελευταίου νηπίου, νά προσεύχεσθε πάντοτε δι᾿ ἐμέ τόν ἐλάχιστον ᾿Επίσκοπον Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, ἵνα ἀξίως περιπατήσω τῆς εἰδικῆς κλήσεως καί ἀποστολῆς, τήν ὁποίαν ἔλαβον κατά τήν χειροτονίαν μου καί ἀξιωθῶ μέσω αὐτῆς τῆς κλήσεως καί ἀποστολῆς νά εὐαρεστήσω τόν Θεόν καί τύχω τῆς σωτηρίας μετά τοῦ Ποιμνίου μου, τό ὁποῖον μοί ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός. Προσευχηθῆτε, λέγω, ὅπως ἡ ᾿Αρχιερατική ποιμαντική διακονία μου γίνῃ μία συνεχής θυσία - προσφορά πρός τό ποίμνιόν μου, καί ὡς ποιμήν καλός νά θυσιάσω καί τήν ψυχήν μου ὑπέρ τῶν προβάτων (᾿Ιω. 1,11). Προσευχηθῆτε ὥστε νά μή ξεχάσω ποτέ ὅτι ἡ ᾿Αρχιερωσύνη εἶναι πορεία μαρτυρίου καί Σταυροῦ καί ὅτι ὁ ᾿Αρχιερεύς, ὅπως καί κάθε πιστός, μόνον μέσα ἀπό τόν Σταυρό γεύεται τήν χαράν τῆς ᾿Αναστάσεως. Προσευχηθῆτε, ὡς ᾿Αρχιερεύς νά σταυρώνωμαι καθημερινῶς διά τό ποίμνιόν μου καί μέσα ἀπό αὐτήν τήν συνεχῆ σταύρωσιν νά γεύωμαι τήν χαρμολύπην τοῦ Σταυροῦ καί τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Κυρίου. Σταυρός, λοιπόν, καί ᾿Ανάστασις εἶναι ἡ ᾿Αρχιερατική διακονία εἰς τό μυστικόν Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, εἰς τήν ἐπί γῆς στρατευομένην ᾿Εκκλησίαν Του. Θλίψεις - συκοφαντίαι, διωγμοί καί πειρασμοί, ἔξωθεν καί ἔσωθεν, ἀπό δεδηλωμένους ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί ἀπό ψευδαδέλφους, εἶναι ἡ ἄλλη μορφή τοῦ Σταυροῦ τῆς ᾿Αρχιερατικῆς διακονίας, διά τόν ῾Οποῖον προσευχηθῆτε θερμότερον νά φέρω εἰς πέρας καί μέχρι τῆς τελικῆς ᾿Αναστάσεως καί δικαιώσεως παρά τοῦ πρώτου διωχθέντος, συκοφαντηθέντος καί ἐπί τοῦ Σταυροῦ ὑψωθέντος Σωτῆρος Χριστοῦ. Τό γεγονός, ὅτι ἐκλήθην νά δεχθῶ τόν ᾿Επισκοπικόν βαθμόν καί νά ἀναλάβω ᾿Επισκοπικά - ᾿Αρχιερατικά καθήκοντα κατά τήν κρίσιμον ταύτην καμπήν τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μέ καλεῖ νά βιώσω περισσότερον τάς εὐθύνας μου καί νά συνειδητοποιήσω, ὅτι ᾿Επίσκοπος-᾿Αρχιερεύς πρωτίστως σημαίνει ᾿Αγών ἐναντίον τῶν σχεδίων τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τά ὁποῖα συνεχῶς ἐπινοοῦν καί προωθοῦν κατά τῆς πανασπίλου Νύμφης τοῦ Χριστοῦ, ἤτοι τῆς ᾿Εκκλησίας Του. ῾Η μέχρι πρό τινος διακονία μου, ὡς Πρεσβυτέρου καί ὡς ᾿Αρχιγραμματέως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νά ἀποκτήσω πολυτιμωτάτας ἐμπειρίας, τάς ὁποίας καί ὡς ᾿Αρχιερεύς καί Μητροπολίτης Μεσογαίας καί ὡς Συνοδικόν μέλος θά θέσω εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας καί τοῦ ῾Ιεροῦ ᾿Αγῶνος. Κατά τήν ἱεράν ταύτην στιγμήν, μιμνήσκομαι τούς ἐκπεσόντας πρώην 5 Μητροπολίτας, μιμνήσκομαι μετά πολλῆς πικρίας τάς κατά τῆς ᾿Εκκλησίας μεθοδεύσεις των, τάς ὁποίας τῇ ἐπηρείᾳ τοῦ πονηροῦ κατειργάσθησαν, ὡς ἐλάχιστος δέ τῶν ᾿Επισκόπων τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τούς παρακαλῶ νά ἀναθεωρήσουν τήν στάσιν πού ἐτήρησαν κατά τήν παρελθοῦσαν ἑξαετίαν καί τούς διαβεβαιῶ ἀπό τήν ἰδικήν μου θέσιν, ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία, ὡς ζῶσα Μήτηρ, τά πάντα δύναται νά οἰκονομήσῃ καί νά ρυθμίσῃ. Τούς παρακαλῶ νά θυμηθοῦν τήν ὑπόσχεσιν πού ἔδωκαν, ὅταν ἡ ᾿Εκκλησία πρίν ἀπό ἡμᾶς τούς ἀνεβίβασεν εἰς τόν ᾿Επισκοπικόν βαθμόν διά νά Τήν ὑπηρετοῦν καί ὑπερμαχοῦν ὑπέρ Αὐτῆς καί ὄχι νά συντάσσωνται μέ τά ὄργανα τοῦ σκότους καί νά τήν πολεμοῦν. Πατέρες καί ἀδελφοί Εἰς τούς ἐσχάτους αὐτούς καιρούς τό θηρίον τῆς ᾿Αποκαλύψεως τό ὁποῖον ἐνσαρκώνουν αἱ ἀντίθεαι δυνάμεις "ἤνοιξε τό στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρός τόν Θεόν, βλασφημῆσαι τό ὄνομα αὐτοῦ καί τήν σκηνήν αὐτοῦ (δηλαδή τήν ᾿Εκκλησίαν) (᾿Αποκ. 13,6). Καί ἐνῶ τά σκοτεινά κέντρα ἀποφάσεων μάχονται τήν ᾿Ορθοδοξία μας καί τό ῎Εθνος μας, τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκουν τήν συρρίκνωσιν, ἴσως καί τόν παντελῆ ἀφανισμόν, ἡμεῖς δάκνομεν καί κατεσθίομεν ἀλλήλους. Αὐτός εἶναι ὁ μεγαλύτερος πόνος, ὁ μεγαλύτερος Σταυρός, ἡ μεγαλυτέρα ὀδύνη διά τά πιστά καί ζῶντα μέλη τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ σήμερον. Αὐτή εἶναι καί διά τόν ἐνθρονιζόμενον σήμερον ᾿Επίσκοπον ἡ ἀφετηρία διά πνευματικούς ἀγῶνας. 'Αγῶνας διά τήν γνησίαν ὀρθόδοξον πίστιν, καί τήν ᾿Εθνικοχριστιανικήν μας παράδοσιν καί κληρονομίαν. ᾿Αγῶνας κατά πασῶν τῶν αἱρέσεων καί κατά τῶν ὀργάνων τοῦ σκότους. ᾿Αγῶνας. ᾿Αγῶνας, ὥστε νά καταστῇ ὁ ῾Ιερός τοῦτος Ναός τῆς ῾Αγίας Αἰκατερίνης κέντρον δράσεως κατά πασῶν τῶν αἱρέσεων. ᾿Αγῶνας διά τήν ἐπιστροφήν τῶν ἀπεσχισμένων καί τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητα. ᾿Αγῶνας διά νά τονωθῇ τό ἀγωνιστικόν φρόνημα τῶν ᾿Ορθοδόξων καί διά τόν θρίαμβον τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ᾿Αγῶνας πού ἀπαιτοῦν θυσίας, ἀλλά καί δυνάμεις πολλάς καί πρωτίστως τήν ἐξ᾿ ὕψους βοήθειαν. Διά τοῦτο ἀναλαμβάνων τήν ποιμαντορίαν τῆς ῾Ιερᾶς ταύτης Μητροπόλεως ἀφήνω τόν ἑαυτόν μου εἰς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐπικαλούμενος καί τήν μεσιτείαν τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου καί τῆς πανευφήμου Μεγαλομάρτυρος ῾Αγίας Αἰκατερίνης, ὡς καί τῶν ῾Αγίων Μαρτύρων Γεωργίου τοῦ ἐν Χοζεβᾶ, τῶν δέκα μαρτύρων τῶν ἐν Κρήτη καί τοῦ ὁσίου Μελετίου τοῦ νέου, τῶν ὁποίων τά ἅγια Λείψανα ἐτέθησαν ὑπό τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν κατά τόν ἐγκαινιασμόν Αὐτῆς. Πατέρες καί ἀδελφοί "᾿Ελάχιστος εἰμί ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Πατρός μου", δηλαδή εἶμαι ὁ ἔσχατος πάντων εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. ῾Ο ἐλάχιστος τῶν ᾿Επισκόπων μέ ἐλλείψεις καί ἀδυναμίας πολλάς. Αἰσθάνομαι μικρός καί ἀδύναμος μπροστά στό μέγεθος τοῦ εἰδικοῦ χαρίσματος τοῦ ᾿Αρχιερατικοῦ ὑπουργήματος, ἀλλά καί ἐνώπιον ὅλων αὐτῶν τῶν προβλημάτων, ἐλπίζω ὅμως εἰς τόν Θεόν καί πιστεύω εἰς τήν ὑπόσχεσίν του, ὅτιδέν θά μέ ἐγκαταλείψῃ: "Οὐ μή σέ ἐγκαταλείψω, οὐ μή σέ ἀνῶ". ᾿Ελπίζω εἰς τάς εὐχάς τοῦ Πνευματικοῦ μου Πατρός Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, εἰς τάς εὐχάς ὅλων τῶν συνεπισκόπων μου, ὅλου τοῦ πρεσβυτερίου καί τάς προσευχάς ὅλων ὑμῶν τῶν πνευματικῶν τέκνων τῆς ᾿Εκκλησίας. Πατέρες καί ἀδελφοί. ῾Ο Μέγας Βασίλειος ὅταν ἔβλεπε τό σκάφος τῆς ᾿Εκκλησίας νά κλυδωνίζεται ὑπό τῶν κυμάτων ἀπηυθύνετο πρός ἕνα συνεπίσκοπόν του καί τοῦ ἐζήτει τήν βοήθειαν: "Μή ἀποκάμης, τοῦ ἔλεγε, μή ἀποκάμης προσευχόμενος ὑπέρ τῶν ᾿Εκκλησιῶν καί δυσωπῶν καί παρακαλῶν τόν Θεόν". ῞Οθεν καί ἐγώ σᾶς παρακαλῶ, μή ἀποκάμετε εἰς τό νά προσεύχεσθε ὑπέρ ἐμοῦ, ὑπέρ τῆς ᾿Εκκλησίας, ὑπέρ ἑαυτῶν καί ἀλλήλων, ἀλλά καί ὑπέρ τῶν διωκόντων ἡμᾶς πρώην ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξελθόντες τοῦ σκάφους τῆς ᾿Εκκλησίας πνίγονται εἰς τά ἁλμυρά ὕδατα τῶν βλασφημιῶν καί τοῦ σχίσματος. ῾Ημεῖς, καί ὅλον τό πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας περιμέναμε νά μᾶς στηρίξουν αὐτοί πού σήμερον μᾶς πολεμοῦν. Περιμέναμε ὡς Πατέρες καί ᾿Επίσκοποι νά θυσιασθοῦν δι᾿ ἡμᾶς καί πρώτιστα διά τόν Χριστόν καί τήν ᾿Εκκλησίαν Του. Αὐτοί ὅμως ἠθέλησαν νά θυσιάσουν τό ποίμνιον εἰς τόν βωμόν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τοῦ Βατικανοῦ, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ ὀπίσω αὐτοῦ κρυπτομένου Σιωνισμοῦ. Προτίμησαν νά μᾶς συκοφαντήσουν, νά μᾶς μισήσουν μῖσος ἄδικον καί νά σχίσουν τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας. Παρά ταῦτα τούς καλοῦμεν ἐν ἀγάπῃ νά ἐπιστρέψουν. Θά γίνωμεν ἡ κλίμακα διά νά πατήσουν καί χωρίς νά συντριβοῦν νά κατέλθουν ἀπό τά ὕψη εἰς τά ὁποῖα τούς ἀνεβίβασεν ὁ πονηρός καί ἀπειλεῖ νά τούς ρίψῃ εἰς τά βάθη τοῦ ἄδου καί νά τούς συντρίψῃ. Τούς δίδομεν τήν χεῖρά μας νά ἐξέλθουν ἐκ τοῦ βάλτου εἰς τόν ὁποῖον μόνοι τους ἐρρίφθησαν, τούς δίδει ὁ Χριστός τό ὕδωρ τῆς μετανοίας νά λουσθοῦν καί νά ἐπιστρέψουν. ῾Ως ᾿Επίσκοπος τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἐπαναλαμβάνω τό τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου: "᾿Εάν οἱ πέντε εἶναι ἐλεύθεροι καί δέν ὑπηρετοῦν σκοτεινά σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τοῦ Βατικανοῦ - Οἰκουμενισμοῦ, ἄς τό δείξουν, διότι πρίν ἀπό ἐμέ τούς καλεῖ ἡ ᾿Εκκλησία εἰς τήν ῾Οποίαν ἔμπηξαν βαθειά τό ξίφος τοῦ σχίσματός των. Ζητεῖ ἡ ᾿Εκκλησία νά τό βγάλουν καί Αὐτή θά πλύνῃ τά αἵματα καί θά θεραπεύσῃ τό τραῦμα". Μακαριώτατε Δέσποτα Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς Τιμιώτατον Πρεσβυτέριον Λαέ τοῦ Θεοῦ περιούσιε Αὐτός εἶναι ὁ διακαής μου πόθος.Στηριζόμενος εἰς τήν ἀγάπην σας καί τάς εὐχάς σας καί πρωτίστως εἰς τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, νά ἀγωνισθῶ μέ ὅλας μου τάς δυνάμεις κατά τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους καί ὑπέρ τῆς ἑνότητος ὅλων ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ τοῦ Χ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την περίπτωση αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του: «Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Eκκλησία εορτάζει σήμερον την Iνδικτιώνα, διά τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων. Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτην η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄). Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Kυρίου δεκτόν». Aφ’ ου δε ανέγνωσεν ο Kύριος τα περί αυτού λόγια ταύτα, εσφάλισε το Bιβλίον και το έδωκεν εις τον υπηρέτην. Έπειτα καθίσας, είπεν εις τον λαόν «ότι σήμερον ετελειώθησαν οι λόγοι της Προφητείας ταύτης εις τα εδικά σας αυτία». Όθεν ο λαός ταύτα ακούων, εθαύμαζε διά τα χαριτωμένα λόγια, οπού εύγαινον εκ του στόματός του, ως τούτο γράφει ο αυτός Eυαγγελιστής Λουκάς (αυτόθι). Eίναι δε και τρίτη αιτία, διά την οποίαν η Eκκλησία του Xριστού κάμνει σήμερον ενθύμησιν της Iνδίκτου, και εορτάζει την αρχήν του νέου χρόνου: ήγουν, ίνα διά μέσου της υμνωδίας και ικεσίας, οπού προσφέρομεν εις τον Θεόν εν τη εορτή ταύτη, γένη ο Θεός ίλεως εις ημάς, και ευλογήση τον νέον χρόνον, και χαρίση τούτον εις ημάς ευτυχή και γεμάτον από όλα τα σωματικά αγαθά. Kαι ίνα φωτίση τας διανοίας μας, εις το να περάσωμεν όλον τον χρόνον καθαρώς και με αγαθήν συνείδησιν, και εις το να ευαρεστήσωμεν τω Θεώ, με την φύλαξιν των εντολών του. Kαι ούτω να τύχωμεν των εν Oυρανοίς αιωνίων αγαθών».

ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΒΕΡΡΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΟΥΣΗΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ

ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΧ ΒΕΡΡΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΟΥΣΗΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ‘’ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ’’ Ιεραποστολικον καί Αντιαιρετικον ενημερωτικόν Φυλλάδιον του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» του Επισκοπείου – Ιερας Μονης Αγιας Αικατερινης Κορωπίου Αττικης, λειτουργουντος ως Παραρτηματος καί εις τα πλαίσα των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ Ματθαιος ο Α. Διευθυνσις: 4ο χιλιομετρον Λεωφορου Κορωπίου Μαρκοπούλου, Τ.Θ. 54 Κορωπι 19401, Τηλ. 210 6020176, 60907162202, 6977290326 Αριθμ. Φυλλου 15 Ιανουαριος 2021 ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΒΕΡΡΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΟΥΣΗΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΛΙΣ ΠΡΟ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΩΝ ΕΚΔΗΜΗΣΑΝΤΟΣ ΤΩΝ ΩΔΕ Προς τον Σεβασμιώτατον Πειραιώς και Νήσων κ. Νικόλαον Κοινοποίησις: ΜακαριώτατονΑρχιεπίσκοπον Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ανδρέαν και άπαντας Σεβ/τους Αρχιερείς Σεβασμιώτατε αδελφέ και συλλειτουργέ κ. Νικόλαε Ο Χριστός είη εν τω μέσω ημών. Πολλάκις, κατά το παρελθόν, διαμαρτυρήθηκα με το δικό μου τρόπο, για όσα αντικανονικά συμβαίνουν, αλλά ποτέ δεν με λάβατε υπ’ όψιν. Αλλά και εσχάτως που τα εκκλησιαστικά μας πράγματα πάνε στο χειρότερο και έχουν πάρει την πορεία προς την ‘’καταστροφή’’, ύψωσα φωνήν διαμαρτυρίας, αλλά και πάλι δεν με υπελογίσατε. Θεωρώ Αρχιερατικόν καθήκον να τα γράψω άλλη μία φορά και σείς ό, τι νομίζετε κάνετε. Αφορμή δια την παρούσαν αποτελεί η υπ’ αριθμ. Πρωτ. 3196/26.8.03 Πρόσκλησίς σας δια Σύνοδο Ιεραραχίας την 17.9.03. Σεβασμιώτατε. ΄΄Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται΄΄. Μετά την κακήν μεταχείρισιν – αντιμετώπισιν του θέματος της ΄΄παραιτήσεως΄΄ του Μακαριωτάτου, ακολούθησαν πολλά… Γι’ αυτό από την 5.2.03, προσωπικά σας έστειλα έξι επιστολές διαμαρτυρίας. Και το νόημα σε όλες αυτές, όπως το διατύπωνα με τον δικό μου τρόπο, ήταν: ΄΄ Όχι στις παρανομίες, όχι στις αντικανονικότητες΄΄. Και τούτο πάντοτε το έκαμνα με αγάπη και ενδιαφέρον δια την ενότητα της Συνόδου. Εσείς όμως δεν δώσατε καμμιά σημασία. Περιφρονήσατε και την Αρχιερωσύνην μου και τα λόγια μου, αυτά τα ταπεινά και άτεχνα. Την πρώτη μου επιστολή σας την έστειλα στις 10.2.03, αλλά δεν την λάβατε υπ’ όψιν. Στις 22.4.03 σας έστειλα άλλη επιστολή μαζί και γνωμοδότηση. Την παρασιωπήσατε και αυτήν. Αλλά και στις 25.4.03 που πάλιν σας έστειλα άλλη, την γράψατε και αυτή ΄΄κάτω από τα υποδήματά τας΄΄. Σας έγραψα, ότι εις ένδειξιν εντονωτάτης μου διαμαρτυρίας και με το δικαίωμα που έχω και στηρίζεται στους Κανόνες θείου και ανθρωπίνου δικαίου, επιφυλάσσομαι να προσφύγω αρμοδίως, δια την παράνομον πράξιν… και πάλιν δεν δώσατε σημασία. Και ο τρόπος που με αντιμετωπίσατε; Όχι αδελφικός. Αλλά, όπως συνήθως πονηρός. Την Παρασκευή βράδυ 17.5.03 καλέσατε, ως ΄΄Τοποτηρητής΄΄, Ενδημούσα. Με ειδοποιήσατε την Πέμπτη το βράδυ, να έλθω, ενώ ξέρατε πως είναι αδύνατο από 500 χιλιόμετρα μακρυά να παρευρίσκωμαι την άλλη μέρα. Και το κάνατε επίτηδες δια να μην έλθω. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Στον Σεβ/το Γαλακτίωνα, είπατε ότι με ειδοποιήσατε από την Τρίτη, δηλαδή είπατε και ψέμματα. Ο δε Σεβ. Γαλακτίων, όταν τον ενημέρωσα σχετικώς μου είπε, ότι αν ήξερε ότι με ειδοποίησαν την Πέμπτη το βράδυ δεν θα ερχόταν ούτε αυτός στην Ενδημούσα. Αλλά και την Πέμπτη επιστολή μου της 30.5.03 δεν σεβαστήκατε καθόλου. Ούτε την δεύτερη παράγραφο, ούτε την Τρίτη. Με την επιστολή αυτή: Πρώτον σας ενημέρωσα, ότι δεν είχα λάβει την πρόσκλησι και δεύτερον σας ζήτησα να αναβάλετε την εκλογήν, ώστε να δοθή ο χρόνος να συζητηθούν τα εκκρεμούντα θέματα και έτσι να δοθή η δυνατότης σε όλους τους Αρχιερείς να συμμετάσχουν, αφού δηλαδή βρεθή μία λύσις σ’ αυτά. Πως ήτο δυνατόν να συμμετάσχω υπ’ αυτάς τας προϋποθέσεις; Και σεις δεν δώσατε καμμιά σημασία στην ένστασί αυτή, ούτε και στις ενστάσεις των άλλων δύο Αρχιερέων. Προχωρήσατε μόνοι σας. Και τώρα γράφετε ότι αδικαιολογήτως απουσιάσαμε. Όχι, Σεβασμιώτατε, εμείς πολύ δικαιολογημένα δεν συμμετείχαμε, τουναντίον εσείς πολύ αδικαιολόγητα βιασθήκατε να κάνετε τις εκλογές. Και πού ακούστηκε να συμμετέχη στην εκλογή του διαδόχου του ο ΄΄παραιτούμενος΄΄ Αρχιεπίσκοπος; Γιατί βιασθήκατε; Μήπως χάσετε την ευκαιρία; Και ύστερα λέτε ότι ενεργήσατε κατά τους Κανόνες. Που το είδατε αυτό. Δεν βλέπετε τουλάχιστον τους νεοημερολογίτας, πόσο προσκετικοί είναι σ’ αυτό το θέμα; Δεν παίρνετε παράδειγμα από τον αποθανόντα νεοημερολογίτη ΄΄Αρχιεπίσκοπο΄΄ Σεραφείμ, που, όταν μιλούσανε για την διαδοχή του, αν και η κατάστασι της υγείας του ήτο πολύ χειροτέρα από του Μακαριωτάτου, έβγαινε στην τηλεόρασι, και έλεγε ΄΄ζω ακόμη, τί είναι αυτά που λέτε΄΄ και έμεινε μέχρι τέλος στην θέσι του. Ή από τον επίσης νεοημερολογίτη ΄΄Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης΄΄ Παντελεήμονα, που στην κηδεία του εδήλωσαν ότι η εκλογή του διαδόχου του θα γίνη μετά πενήντα μέρες, και, όπως είναι γνωστόν, εκκρεμεί τώρα δύο μήνες, μετά την παρέμβασι του Βαρθολομαίου. Εκείνοι, όπως λένε, αφήνουν να ενεργήση το θέλημα του Θεού, Γιατί αφήνουμε στην άκρη το θέλημα του Θεού, και προβάλουμε το δικό μας; Γιατί τόση βιασύνη; Και το λέω αυτό, διότι αυτά που έγιναν με την παραίτησι του Μακαριωτάτου είναι πρωτοφανή και πρωτάκουστα. Και τώρα ζητάτε να έλθουμε να σας αναγνωρίσουμε; Μα πως να σας αναγνωρίσουμε, όταν δεν θελήσατε να συζητηθούν τόσο σοβαρά θέματα; Και μάλιστα θέματα, όπως αυτό του Απαλλακτικού Βουλεύματος, και αυτά που λένε οι Φλωρινικοί, ότι μας αναγνωρίζουν από το 1971, και άλλα; Σεβασμιώτατε, όταν χειροτονηθήκαμε δώσαμε την υπόσχεσι ότι θα μείνουμε μέχρι τέλους Ορθόδοξοι και Ομολογητές, και ότι θα τηρήσουμε επακριβώς την Κανονική Ταξη και θα διαφυλάξουμε την Ομολογία μας και την Αποστολική μας Διαδοχή, όπως μας την παρέδωσε ο Χριστός, δια των χειροτονιών του 1935 και 1948, μακρυά από προδοσίες του 71 και άλλα. Πόσοι αγώνες γίνονται δια την Ελληνικότητα της Μακεδονίας, επειδή οι ανθέλληνες Σκοπιανοί την επιβουλεύονται. Εμείς δια την ακεραιότητα και την γνησιότητα της Ορθοδοξίας μας και της Αποστολικής μας Διαδοχής, δεν θα κάνουμε αγώνα; Όταν μάλιστα κάποιοι επιβουλεύονται ακόμη και σήμερα την Ομολογία μας, και θέλουν να εξαρτήσουν την Αποστολική μας Διαδοχή, μέσω της ΄΄χειροθεσίας΄΄, ότι δήθεν έγινε ΄΄επί σχισματικών΄΄, από τους Ρώσους της Διασποράς; Τί περιμένουμε για να δώσουμε την πρέπουσα απάντησι; (Επεται η υπογραφη) + Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΒΕΡΡΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΟΥΣΗΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» (Ιεραποστολή καί Φιλανθρωπία) φυλλάδιον το οποίον εκδίδεται εις τα πλαίσια των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α καί του Παραρτηματος αυτου «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας, Λαυρεωτικής καί Αχαρνων. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου + Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.

Ο ΣΕΒΑΣΜ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΔΡΑΜΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΒΡΑΔΥΝΗΝ".

Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων δημοσίευσε εδώ:Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων Μόλις τώρα · Ο ΣΕΒΑΣΜ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΔΡΑΜΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΒΡΑΔΥΝΗΝ". Ἀναδημοσιεύομεν τήν κατωτέρω ἐπιστολήν τοῦ Μητροπολίτου Κασσανδρείας Εἰρηναίου, ἀπευθυνομένην πρός τόν Μητροπολίτην Δράμας διά τό ἄρθρον του ἐν τῇ στήλῃ τοῦ "Λαϊκοῦ Πανεπιστημίου" τῆς "Βραδυνῆς" περί ἡμερολογίου. Ἱερά Μητρόπολις Κασσανδρείας Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 11ῃ Ἰουνίου 1935 Ἀριθ. Πρωτ. 813 Πρός τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἁγίον Δράμας καί Φιλίππων κ. Βασίλειον. Εἰς Ἀθήνας Ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Εὖγε καί ὑπέρευγε διά τό περί ἡμερολογίου μάθημα, τό ὁποῖον μετά διακρινούσης ἡμᾶς παρρησίας, ἐνθέου ζήλου καί ἁγνῆς φιλοπατρίας ἐδημοσιεύσατε ἐν τῇ στήλῃ τοῦ "Λαϊκοῦ Πανεπιστημίου-Βραδυνῆς" τῆς Δευτέρας 10ης Ἰουνίου ἐ.ἔ. Θεωρῶ ἀδελφικόν καί φιλικόν καθῆκον νά συγχαρῶ θερμῶς τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα, ὄχι μόνον διότι αὕτη μεθ' ὁλόκληρον τριακονταετίαν ἐπακριβῶς διετύπωσε καί ἐπικαίρως ἐδημοσίευσε τάς περί Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου σαφεῖς καί πεφωτισμένας γνώμας τοῦ ἀλήστου μνήμης μεγάλου μαθηματικοῦ καί διδασκάλου τοῦ Ἔθνους ἀοιδίμου Ἀνδρέου Σπαθάρη, ἀλλά καί αὐτολεξεί παρέθηκε τόν ἐπίλογον τῆς ἐν τῇ μεγάλῃ Αἰθούσῃ τοῦ Ἑλληνικοῦ Φιλολογικοῦ Συλλόγου Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως ὑπερόχου διαλέξεως ἐκείνου, εἰπόντος: "Ἀφήνω μετά θάνατον τήν εὐλογίαν μου εἰς πάντας ἐκείνους, ὅσοι θά μείνωσι πιστοί εἰς τήν τήρησιν τοῦ Πατρίου Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου, τήν κατάραν μου δέ εἰς πάντας, ὅσοι θά κατατολμήσουν τήν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ διά τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου". Ἄν ὁ περιούσιος τοῦ Κυρίου Ὀρθόδοξος Ἑλληνικός Κλῆρος καί Λαός, καταλλήλως ἐπί πλέον διεφωτίζετο περί τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου ἡμερολογίου ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, οὐδαμῶς ἐπετρέπετο καί δι' ἄλλους μέν σοβαρούς ἐθνικούς λόγους, ἀλλά καί διότι θά ἔφερε σύγχυσιν καί μερισμόν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί θά προὐκάλει τήν διαίρεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους εἰς δύο ἀντιμαχόμενα ἐχθρικά στρατεύματα καί τήν διάσπασιν τῆς δι' αἰώνων διϊκνουμένης θρησκευτικῆς ἑνότητος καί σταθερᾶς ἐμμονῆς εἰς πᾶν ὅ,τι παρεδώκασιν ἡμῖν οἱ ἀπ' ἀρχῆς αὐτόπται τοῦ Λόγου διά τῶν ἁγίων Πατέρων καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων καί τῶν 7 ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, εἴτε ὡς δόγμα, εἴτε ὡς Παράδοσιν, εἴτε ὡς πρᾶξιν ἐκκλησιαστικήν, εἴτε ὡς ἦθη καί χριστιανικά ἔθιμα, τότε θά ἐτίθετο τελεία καί παῦλα εἰς τάς ὑστερικάς φωνασκίας τῶν κατά πλειοψηφίαν "μή νοούντων μήτε ἃ λέγουσι, μήτε περί τίνων διαβεβαιοῦνται" (Τιμ. 1, 7) ὅταν φωνασκῶσι περί τοῦ νέου ἡμερολογίου, ἐξαιρουμένων βεβαίως τῶν μεμυημένων, οἱ ὁποῖοι πάσῃ μηχανῇ ἀγρύπνως ἐργάζονται ἐν ἀντιθέσει πρός τούς πιστούς ὀπαδούς τοῦ Χριστοῦ, εὐχομένους καθ' ἑκάστην πρός τόν Οὐράνιον Πατέρα "ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου", καί καθιδρύσωσι ἐν τῷ κόσμῳ τήν βασιλείαν τῶν σιωνιστῶν ἤ ταὐτόν εἰπεῖν τό ἀνατρεπτικόν παντός ὁσίου καί ἱεροῦ, πάσης θείας εὐλογίας καί χριστιανικῆς ἀρετῆς, βασίλειον τοῦ ἀντιχρίστου. "Ἀλλ' ὁ ἀδικῶν, ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ῥυπαρός ῥυπαρευθήτω ἔτι, καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. Ἰδού ἔρχομαι ταχύ, ᾧ ἐδόθη πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατά τά ἔργα αὐτοῦ". Ἐπί τούτοις διατελῶ μετά πολλῆς ἐκτιμήσεως & ἀγάπης ἀδελφικῆς. + Ὁ Κασσανδρείας ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ("Βραδυνή" 14/6/1935) Λιγότερα