ΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ Η ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΛΛΑΚΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ; ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΟ: ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Σημεία των καιρών 1 5 ώρ. · 6 Ιουνίου 2025 Έγγραφη Καταγγελία π. Δήμου Σερκελίδη κατά του Αρχιεπισκόπου κ. Γεωργίου. Φέρεται εις γνώσιν του πιστού λαού της Μεγαλονήσου Κύπρου και ευρύτερα, των Μ.Μ.Ε., και παντός ενδιαφερομένου, ότι ο υποφαινόμενος Πρεσβύτερος Δήμος Σερκελίδης κατέθεσα σήμερα ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου καταγγελία κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου. Συγκεκριμένα καταγγέλω τον Μακαριώτατο κ. Γεώργιο, ότι: ● Συνεκρότησε παράνομο Επισκοπικό Δικαστήριο κατά παράβαση πλήθους διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, προκειμένου να με τιμωρήσει χωρίς δίκη και έτσι να πετύχει την σπίλωσή μου ως αιρετικού «αποτειχιστή». ● Εφεύρε μια ανύπαρκτη αίρεση, τον «αποτειχισμό», προκειμένου να συκοφαντήσει εμένα, αλλά και κάθε άλλον ευλαβή κληρικό που θα θελήσει στο μέλλον να αντισταθεί στην παναίρεση του Οικουμενισμού. ● Διαστρεβλώνει κατά συρροήν τους υπέρ της αποτειχίσεως Ιερούς Κανόνες, το οποίο από μόνο του συνιστά έγκλημα κατά της Ορθοδοξίας. ● Στο θέμα των μεικτών γάμων και συμπροσευχών με αιρετικούς και της αναγνώρισης του βαπτίσματος των ετεροδόξων εκφράζει αιρετικές -οικουμενιστικές θέσεις καταπατώντας αναρίθμητο πλήθος ιερών Κανόνων. Η δε προσπάθειά του να επιβάλει αυτές τις απόψεις στους συνεπισκόπους του αποτελεί επιβαρυντικό κατ’ αυτού στοιχείο, το οποίο εφέλκει την εφαρμογή της διαχρονικής εκκλησιαστικής πράξεως όπως περιγράφεται από την Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο: «…ὡρίσθη παρά τῶν ἁγίων Πατέρων καί μετά θάνατον ἀναθεματίζεσθαι τούς εἴτε εἰς Πίστιν, εἴτε εἰς Κανόνας ἁμαρτήσαντας». Κατόπιν των ανωτέρω ζητώ από την Ιερά Σύνοδο ● να διερευνήσει την παρούσα καταγγελία κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Γεωργίου και ● να προβεί στις δέουσες ενέργειες για την τυπική ακύρωση της ανυποστάτου ποινής της εξάμηνης αργίας που μού επιβλήθηκε, αλλά και στην εξέταση των εναντίον μου καταγγελιών από την αρχή, σύμφωνα με όσα λεπτομερώς προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου. Πρεσβύτερος Δήμος Σερκελίδης, 6 Ιουνίου σ.έ. 2025 Το έγγραφο της καταγγελίας: https://drive.google.com/.../1cxrmxi.../view...

ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ, ΠΕΡΙ ΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ (ΥΠΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ)

Περί ἀδικίας, περί ἀθεϊας, περί αἰρετικῶν... Δημήτριου Παναγόπουλου ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ 127) Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: Κανένας δεν μπορεί να με βλάψει και να με αδικήσει, εάν δεν αδικήσω και βλάψω εγώ τον εαυτόν μου. 128) Ένας Άγιος, λέει τα εξής σοφά λόγια: Εκείνος που αδικείται και συγχωρεί, ομοιάζει με το Χριστό. Εκείνος που δεν αδικεί, αλλά ούτε να αδικείται του αρέσει, ομοιάζει με τον Αδάμ. Εκείνος όμως που είναι άδικος, κακεντρεχής, συκοφάντης και δεν συγχωρεί, δεν διαφέρει από τον διάβολο... 129) Το δίκαιό του, δεν πρέπει ο άνθρωπος να το παίρνει αν είναι δυνατόν στον κόσμο τούτο. ''Μα να τον αφήσω να με αδικήσει;'', λένε πολλοί. Εσύ θα τον αφήσεις να σε αδικήσει, ο Θεός θα τον αφήσει; Εάν εσύ ήσουνα συνεπής απέναντι στον Θεό, θα είχες τέτοιον πειρασμό αδικίας; Ο Άγιος Σπυρίδων παρότι που δεν είχε τσομπάνη για τα πρόβατά του, δεν του έκλεβε κανείς από τα πρόβατά του! Γιατί άραγε; Γιατί είχε φύλακα τον Θεό από πάνω. Τα έχεις καλά με τον Θεό και έρχεται ο άλλος να σε αδικήσει; Για να πάρει άδεια να σε αδικήσει, κάποιον παλαιό λογαριασμό πληρώνεις. Κάτι εξοφλείς και μην πλανάσαι!... 130) Πολλές φορές επιτρέπει ο Θεός να μας πικράνουν και να μας αδικήσουν χωρίς να φταίμε, προκειμένου να ξεχρεώσουμε κάποια ''βερεσέδια'' που οφείλαμε από παλιά. Είναι οικονομία Θεού, που βρίσκονται ορισμένοι άνθρωποι και μας πικραίνουν. Άμα ο άνθρωπος σκέφτονταν έτσι, δεν θα ερχόταν ποτέ σε ρήξη με κανέναν. Θα έλεγε μάλιστα: ''Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που μου έστειλες αυτόν τον άνθρωπο, να με βάλει μυαλό!''. Οι περισσότεροι όμως από εμάς, αθωώνουμε τον εαυτόν μας, χωρίς να βλέπουμε, ότι πρέπει να τιμωρηθούμε... 131) Παράδειγμα 30ο: Κάποτε ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος πήγαινε στην Αλεξάνδρεια, όμως νύχτωσε και δεν πρόλαβε να μπει στην πόλη. Αναγκάστηκε έτσι να διανυκτερεύσει, λίγο έξω από την πόλη, σε ένα ποιμενοστάσιο ενός βοσκού, ο οποίος ήταν γνωστός του. Το βράδυ όμως, ήρθαν κλέφτες και έκλεψαν τα πρόβατα του βοσκού και το πρωί όταν ήρθε η αστυνομία κατηγόρησαν τον Άγιο, ότι πήγε εκεί, με σκοπό να απασχολήσει το βοσκό και να βρουν έτσι την ευκαιρία οι κλέφτες να επιτελέσουν το έργο τους. Έτσι φυλακίστηκε ο Όσιος, παρόλο που δεν έκανε τίποτα. Στο κελί που τον βάλανε, υπήρχαν άλλοι 2 συγκρατούμενοι. Αυτοί ρώτησαν τον Όσιο, τί έκανε και τον έφεραν εδώ. - Τίποτα δεν έκανα, απάντησε αυτός. Είμαι αθώος! - Δεν μπορεί, επέμεναν αυτοί. Κάτι θα έχεις κάνει. Δηλαδή ο Θεός είναι άδικος, ώστε επέτρεψε να σε βάλουν φυλακή, χωρίς να έχεις κάνει το παραμικρό; Και ακόμα φοράς το ράσο και δεν το έχεις ήδη πετάξει, με όλα αυτά που σου συμβαίνουν; Ο Όσιος δεν τους απάντησε πάνω σε αυτό, αλλά τους ρώτησε, για ποιό λόγο ήταν και αυτοί φυλακισμένοι. - Και οι 2 μας, καταδικαστήκαμε για φόνο, χωρίς να τον έχουμε διαπράξει, απάντησαν. Είμαστε και εμείς άδικα εδώ μέσα, όπως και εσύ! Πού είναι ο Θεός, που είναι η δικαιοσύνη Του; Ο Όσιος Εφραίμ σιώπησε και το βράδυ, όταν οι 2 συγκρατούμενοι του αποκοιμήθηκαν, άρχισε να προσεύχεται και να παρακαλεί το Χριστό, να του αποκαλύψει τί ακριβώς συμβαίνει... Εκεί που προσευχότανε, του παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου και του λέει: - Άκουσε να μάθεις, ότι ο Θεός δεν είναι άδικος, αλλά δίκαιος. Ο ένας κρατούμενος και τον έδειξε με το χέρι του, είχε πάει με τον φίλο του στο ποτάμι, για να κόψουν ξύλα και ο άλλος γλίστρησε και έπεσε στο ποτάμι. Και τον φώναξε να τον βοηθήσει, αλλά αυτός αδιαφόρησε, φοβούμενος μήπως πέσει και αυτός στο ποτάμι. Ο φίλος του τελικά πνίγηκε... Χρεώθηκε λοιπόν τον θάνατο αυτόν και αυτό πληρώνει. Ο άλλος συγκρατούμενος σου, είχε κάποτε κάποιες διαφορές με έναν προύχοντα του χωριού του. Δυνατός άνθρωπος ο προύχοντας και διότι δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μαζί του, αφού δεν ήταν το χεριού του, του συκοφάντησε το κορίτσι του ως ανήθικο. Το κορίτσι εκείνο με τις κατηγορίες εκείνες, δεν μπόρεσε να παντρευτεί... Αυτή η πράξη του συγκρατούμενό σου, θεωρείται από το Θεό φόνος ηθικός και πληρώνει τώρα αυτήν την πράξη του. Εσύ πάλι όταν ήσουν μικρός 10 - 11 ετών, εκεί που έπαιζες, έλυσες μια μοσχάρα μιας χήρας και έφυγε η μοσχάρα και ακόμα η χήρα την κλαίει... Αυτήν σου την πράξη πληρώνεις τώρα. - Μα εγώ μοιράσα όλα όσα είχα και τα έδωσα στους φτωχούς και χρωστάω την μοσχάρα, ρώτησε ο Όσιος. - Εκείνα τα έδωσες ελεημοσύνη, τα χάρισες, ενώ η αμαρτία σου είναι χρέος, δεν σβήνει και την πληρώνεις με την φυλάκισή σου. Αυτά είπε ο άγγελος και έγινε άφαντος. Να μην αδικούμε λοιπόν κανέναν, διότι διαφορετικά αργά ή γρήγορα θα την πληρώσουμε την αδικία αυτήν, εκτός και αν την τακτοποιήσουμε με την εξομολόγηση. 132) Στεφάνια καθημερινώς παίρνει και επισωρεύει ο άνθρωπος, όταν προσεύχεται γι' αυτόν που τον βλάπτει και τον κάνει κακό. Κάθε φορά που κάποιος μας βλάπτει, έρχεται ο σατανάς και μας βάζει λογισμούς, εναντίον αυτού του ανθρώπου. Όταν εμείς όμως, δεν παρασυρόμαστε σε αυτό που μας υποδεικνύει ο σατανάς και διώχνουμε τους λογισμούς αυτούς, από την μία διώχνουμε τους διαβόλους και από την άλλη παίρνουμε ένα στεφάνι, το οποίο αποταμιεύουμε στην Βασιλεία των Ουρανών. Αυτός που μας έβλαψε, να τον θεωρούμε ευεργέτη, να τον βλέπουμε σαν ιατρό, ο οποίος είναι σταλμένος από το Χριστό, για να μας θεραπεύσει, τις αμέτρητες πληγές μας. Όταν θλιβόμαστε, ενθυμούμενοι εκείνον, που μας έκανε κακό, τότε να γνωρίζουμε, ότι αυτό είναι σημάδι της ψυχικής μας αρρώστιας. Γιατί αν η ψυχή μας δεν ασθενούσε, δεν θα θλιβόμασταν. Πρέπει να προσευχόμαστε και να ευχαριστούμε αυτούς τους ανθρώπους, γιατί γίνονται η αιτία, να αντιλαμβανόμαστε την ασθένειά μας. 133) Παράδειγμα 31ο: Γνώρισα κάποτε έναν πατέρα που είχε 4 παιδιά. Αυτός μπορούσε από την πέτρα, να βγάλει λάδι. Όμως κάποια στιγμή έμεινε άνεργος. Δούλευε σε ένα κατάστημα και το αφεντικό του, τον υποχρέωνε να κλέβει. Τον ρώτησα: - Τί έκανες, σηκώθηκες και έφυγες από την δουλειά; - Είπα στο αφεντικό, ότι δεν θέλω να κλέβω τους πελάτες στο κατάστημα και εκείνος με έδιωξε... Προτιμούσε να μείνει άνεργος και ας είχε 4 παιδιά να αναθρέψει, παρά να παραβεί την εντολή του Κυρίου περί κλοπής. Ο Κύριος μακαρίζει ανθρώπους σαν αυτόν τον οικογενειάρχη, με τον εξής Μακαρισμό: ''Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών''. (Ματθ. 5,10) 134) Μην ζητάμε ικανοποίηση για τα σφάλματα που γίνονται εις σε βάρος μας από τους άλλους, γιατί αν ο Χριστός ζητήσει ικανοποίηση από τα δικά μας σφάλματα, αλίμονό μας! 135) Παράδειγμα 32ο: Ένας νεαρός κάποτε, πέρασε από μία μεγαλογειτονιά για να πουλήσει φράουλες. Βγήκε τότε μία κυρία στο ισόγειο της πολυκατοικίας του και του έκανε νεύμα να σταματήσει. - Θα πάρω μισή οκά του είπε, αλλά πάω να τις ζυγίσω στην δική μου μπαλάντζα που έχω στο σπίτι μου. - Ζυγίστε τις φράουλες, όπου θέλετε, τις είπε ανέμελα ο νεαρός. - Καλά, του λέει η κυρία, δεν θα έρθεις και εσύ μέσα στο σπίτι μου, για να δεις, μήπως σε κλέψω; Και ακούστε απάντηση που τις έδωσε ο νεαρός (!!!): - Δεν μου μοιάζετε για τόσο κουτή! Σαν να της έλεγε, ότι δεν είναι τόσο κουτή, ώστε να κλέψει μερικές φράουλες και να χάσει την ψυχή της. Ο νεαρός δεν σκέφτηκε ότι υπάρχει η πιθανότητα να αδικηθεί, αλλά σκέφτηκε ότι αυτή θα αδικήσει τον εαυτόν της. Αυτός θα χάσει 2 φράουλες, αλλά αυτή θα χάσει την ψυχή της. Τί αξία έχουν 2 φράουλες μπροστά σε μία ψυχή; 136) Λέει ο Χριστός: Αν σου παίρνουν το παλτό, δώσε και το σακάκι σου. Και αν σου παίρνουν τα σακάκι, δώσε και το πουκάμισό σου. Και φεύγα... Γι' αυτό ο σοφός λαός έχει βγάλει τη ρήση: Ένας κακός συμβιβασμός είναι ανώτερος από μια καλή δίκη. Καλύτερα να αδικηθείς, παρά να πάτε στα δικαστήρια με τον άλλον, γιατί η δίκη δεν αφήνει μόνο έχθρα, αλλά χάνεις και την ειρήνη σου, η οποία είναι απαραίτητη για να σταθείς μπροστά στο Θεό στην προσευχή σου και να ζητήσεις το έλεός Του. *** ΠΕΡΙ ΑΘΕΪΑΣ 137) Η αθεΐα είναι μάλλον στη ζωή, παρά στην καρδιά των ανθρώπων. Η διεφθαρμένη ζωή των ανθρώπων είναι εκείνη που θέλει την αθεΐα, όχι η καρδιά τους. Πολλοί πεθαίνοντας είπαν: - Μετανοώ διότι υπήρξα άθεος, άπιστος και πολέμιος του Χριστού. Κανένας όμως πεθαίνοντας δεν είπε: - Λυπάμαι, γιατί υπήρξα Χριστιανός και πεθαίνω εξομολογημένος και Κοινωνημένος... 138) Ο άθεος έχει κάνει ένα βήμα πιο πέρα από τον διάβολο. Ο διάβολος πιστεύει στον Θεό και τρέμει από την παρουσία Του, ενώ ο άθεος λέει, ότι δεν υπάρχει Θεός. Αρνούνται τον Θεό, όσοι έχουν το συμφέρον να μην υπάρχει, διότι η ζωή τους δεν είναι καθαρή. *** ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ 139) Αίρεση είναι η διαστροφή της διδασκαλίας του Κυρίου, της Αλήθειας που μας αποκάλυψε ο ίδιος ο Χριστός. Κάθε διατύπωση λοιπόν περί Θεού, που αλλοιώνει το Ορθόδοξο δόγμα είναι αιρετική. Αιρετικός σημαίνει, ότι βρίσκομαι έξω από την Εκκλησία του Χριστού. Ο αιρετικός 1 στο εκατομμύριο υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει και να μετανοήσει, διότι ο ίδιος ο διάβολος ομιλεί δια του αιρετικού και δεν τον αφήνει να μετανοήσει. 140) Ματαιοπονούν όσοι καταπιάνονται με τους αιρετικούς, για να τους μεταπείσουν, προκειμένου να μετανοήσουν, διότι ο διάβολος είναι μέσα στους αιρετικούς και δεν τους αφήνει να μετανοήσουν. Γι' αυτό όταν μιλάμε με κάποιον αιρετικό, δεν μιλάμε με κάποιον πλανεμένο και άπιστο, αλλά μιλάμε με τον ίδιο τον διάβολο. Γιατί όλες οι αιρέσεις είναι κατασκεύασματα του σατανά. 141) Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει. Δεν τον βάζει επιθυμία χρήματος, γυναίκας, κόσμου κ.ά. για να φαίνεται ''άγιος'' στα μάτια του κόσμου, ώστε να μπορεί να πλανέψει, όσο το δυνατόν περισσότερους στην αίρεσή του. Έτσι ακούς πολλούς αιρετικούς να λένε, ότι από τη στιγμή που μπήκαν σε μια αίρεση, μπόρεσαν να κόψουν κάποια πάθη τους π.χ. χαρτοπαιξία, κάπνισμα, πορνεία κ.ά. Γίνανε αιρετικοί και δεν τους πολεμάει άλλο ο διάβολος με τα πάθη τους. Γιατί άμα είσαι αιρετικός, δεν είναι ανάγκη να είσαι για παράδειγμα και πόρνος, αφού η αίρεση αρκεί να σε κολάσει. Και εμφανίζεται αυτός στον κόσμο ως άγγελος, ως αρνάκι, ενώ στην ουσία είναι ένας αρνητής της πίστεως και του Χριστού και είναι από τώρα κολασμένος. 142) Έρχονται οι αιρετικοί που γνωρίζουν την Αγία Γραφή από έξω και ανακατωτά, για να μας πλανέψουν, γιατί εμείς την Αγία Γραφή, ούτε από μέσα την ξέρουμε! Δεν μπορεί κανείς να κάνει αντιαιρετικό αγώνα, εάν δεν γνωρίζει καλά την Αγία Γραφή. 143) Παράδειγμα 33ο: Συνάντησα κάποιον Ορθόδοξο στον εξωτερικό που έγινε προτεστάντης, εξαιτίας του θορύβου, της οχλοβοής και των συζητήσεων που γίνονται στην Ορθόδοξη Εκκλησία. - Πήγα στην προτεσταντική εκκλησία και εκεί βρήκα ηρεμία, γιατί έχει νεκρική σιγή, με έλεγε. - Έχει ηρεμία εκεί, του είπα, διότι δεν υπάρχει διάβολος και δεν τους πειράζει, όπως πειράζει εμάς, που έχουμε την αλήθεια... Αυτά είναι τα τεχνάσματα του διαβόλου και γίνονται μετά κάποιοι αιρετικοί. 144) Ο πάπας Λέων Ι΄(1475-1521), ήταν φιλάργυρος και προσπαθούσε να εφεύρει τρόπους να συλλέξει χρήματα. Έτσι εξέδωσε τα συγχωροχάρτια στα οποία έγραψε, ότι ως διάδοχος του Απ. Πέτρου και επίτροπος Χριστού, είχε εξουσία να συγχωρεί ζώντες και νεκρούς, τα αμαρτήματα! Αυτοί που αγόραζαν τα συγχωροχάρτια ρωτούσαν αν πράγματι βγάζουν την ψυχή από την κόλαση. Και η απάντηση που έπαιρναν ήταν: Πίστευε και μη ερεύνα (τότε πρωτακούστηκε αυτή η φράση). Προφασιζόταν ο πάπας, ότι τα χρήματα που έδινε κάποιος για να αγοράσει το συγχωροχάρτι, τα σύναζε για να αποσταλούν στα στρατεύματα που πολεμούσαν στην Ανατολή. Και όποιος έδινε τα έξοδα για ένα έτος ενός στρατιώτη, θα είχε συγχώρεση για όσα αμαρτήματα θα έπραττε εντός μιας πενταετίας. Και όποιος έδινε περισσότερα, είχε το δικαίωμα να αμαρτάνει περισσότερα έτη! Ο πάπας έδιδε τα συγχωροχάρτια στο τάγμα των ιεροκηρύκων, οι οποίοι τα μοίραζαν σε όλη την Ευρώπη. Ο Λούθηρος που ήταν παπικός κληρικός, όταν είδε, ότι δεν μπορούσε να αποκομίσει κέρδη από τα συγχωροχάρτια, άρχισε να διακηρύσσει και να διαμαρτύρεται, ότι τα συγχωροχάρτια δεν έχουν καμμία ισχύ και ότι ο πάπας έκανε μια τέτοια κίνηση επειδή ήταν φιλάργυρος. Έτσι αποσχίστηκε από τους παπικούς. Καλώς έπραξε από την μία, αλλά κακώς από την άλλη, διότι δεν προσχώθηκε στην Ορθοδοξία, αλλά δημιούργησε μια νέα αίρεση, την αίρεση των προτεσταντών (οι λεγόμενοι ''διαμαρτυρόμενοι''). 145) Οι προτεστάντες (πρωτοεμφανίστηκαν το 1514 με τον Λούθηρο) κόπτονται για το Χριστό. Εντούτοις Τον απορρίπτουν έμμεσα, με το να μην παραδέχονται την Θεοτόκο ως Θεοτόκο, αλλά ως μια απλή γυναίκα. Άρα ο Χριστός δεν είναι Θεός γι' αυτούς. Να η πλάνη τους! 146) Παράδειγμα 34ο: Παρεβρέθηκα κάποτε μπροστά σε έναν Πεντηκοστιανό να μιλάει ξένες γλώσσες και όταν τελείωσε τον ρώτησα τί με έλεγε, γιατί δεν καταλάβαινα. Ούτε ο ίδιος του ήξερε τι έλεγε, απλά με είπε, ότι ομιλούσε το Πνεύμα το Άγιο!!! Τότε τον ρωτάω και τον λέω: - Και πως σας βάζει το Πνεύμα το Άγιο, να κοροϊδεύετε τους άλλους ανθρώπους, αφού κανείς δεν καταλαβαίνει τί λέτε; Απλά με κοιτούσε, δεν με απάντησε. Θέλει φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς, ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι δαιμονισμένοι και πλανεμένοι; 147) Οι παλαιοημερολογίτες, οι ''εισαγγελείς'' αυτοί, έστειλαν τον κόσμο όλον στην κόλαση! Ο ίδιος ο σατανάς το ομολογεί. Μια δαιμονισμένη είχε κάνει, να πάει μία άλλη με το παλαιό ημερολόγιο. Και αργότερα σε μία συζήτηση, η δαιμονισμένη - ο ίδιος ο σατανάς- αποκάλυψε σε κάποιον: - Έχεις τη γνώμη, ότι την έκανα παλαιοημερολογίτισσα για να σωθεί; Όχι! Την έκανα παλαιοημερολογίτισσα, για να μην βρίσκει Εκκλησίες, αλλά να την πηγαίνετε εκεί, που με ακούνε οι άνθρωποι και πιστεύουν... 148) Οι Ιεχωβάδες, που δεν παραδέχονται το Χριστό ως Θεό, αλλά ως κτίσμα του Θεού (αυτό υποστήριζαν και οι οπαδοί του Αρείου), γνωρίζουν, αλλά δεν συμφέρει να το ομολογήσουν ότι: α) στην Αποκάλυψη (1,8) ο Χριστός λέγοντας για Τον εαυτόν Του: ''Εγώ ειμί το Α και το Ω, λέγει Κύριος ο Θεός ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ''. Άμα ο Χριστός ήταν κτίσμα, δεν θα έλεγε για τον εαυτόν Του ''εγώ ειμί ο Ων'', δηλ. ο Θεός. β) το εδάφιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη (1,1) ''Εν αρχή ην ο Λόγος...'', διδάσκει καθαρά, ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού, συνυπάρχει πάντοτε και αϊδιος με τον Πατέρα, δεν είναι δηλ. ο Χριστός κτίσμα.

ΟΛΙΓΑ ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΤΟΜΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 19400, ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ, Τ.Θ. 54, ΤΗΛ. 210 6020176, 210. 6021467 ΤΕΥΧΟΣ 6 ΕΤΟΣ 2004 ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΤΟΜΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ ῞Οπως εἶναι γνωστόν, τά Πνευματικά Θησαυρίσματα εἶναι ἕνα ἐνημερωτικόν, ἀγωνιστικόν, ἱεραποστολικόν φυλλάδιον, τό ὁποῖον δέν ἀποστέλλεται σέ συνδρομητάς, ἀλλά διανέμεται καί διατίθεται ἀπό τίς ἐνορίες. ᾿Επειδή ὅμως πολλοί ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἐκδόσεώς του (Χριστούγεννα 1985) μᾶς ἐζήτησαν νά ἔχουν ὅλη τήν σειρά, ἠναγκάσθημεν νά τά κάνουμε σέ Τόμους. ῎Ετσι κάθε 50 τευχίδια ἀποτελοῦσαν ἕνα Τόμο. Μέχρι σήμερα ἔχουν ἐκδοθεῖ πάνω περίπου 550 φυλλάδια, ἄλλα δισέλιδα, ἄλλα πολυσέλιδα καί ἔχουν ἤδη δεθεῖ σέ σῶμα ἑπτά Τόμοι. Στόν 7ο Τόμο τά κείμενα ἦσαν πολυσέλιδα, μέ ἀποτέλεσμα νά γίνεται μεγάλος ὁ Τόμος. Διά τοῦτο ἠναγκάσθημεν νά ἐπιλέξουμε ἀπό τά πολυσέλιδα κείμενα ὡρισμένα ἀποσπάσματα,καί ἔτσι τά περισσότερα τεύχη ἔγιναν δισέλιδα, ὥστε ὁ Τόμος νά γίνεται εὔχρηστος. ᾿Ιδού τί ἐγράψαμε στόν Πρόλογο τοῦ ἑβδόμου Τόμου: "Τό φυλλάδιον "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ" ξεκίνησε ὡς ἕνα ἐποικοδομητικόν ἐνοριακόν φυλλάδιον, καί ἔχει ἐξελιχθῇ εἰς ἕνα ἀγωνιστικόν - ἀντιαιρετικόν, ἱεραποστολικόν ἔντυπον μεγάλης κυκλοφορίας, διά τοῦ ὁποίου ἐδόθησαν μεγάλες μάχες ὑπέρ τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί τοῦ ῎Εθνους. ᾿Αρκεῖ νά σημειωθῇ ὅτι μέ τά ἀγωνιστικά καί ἀντιαιρετικά φλογερά του ἄρθρα ἐδόθη τό παρόν καί ἡ μαρτυρία τῆς Πϊστεως σέ ὅλες τίς δημόσιες ἀγωνιστικές κινητοποιήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἐνῶ καί εἰς ὅλα τά ἐσωτερικά ἐκκλησιαστικά θέματα εὑρέθη πάντοτε εἰς τήν πρώτην γραμμήν, δίδοντας τήν ῾Ομολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου Πίστεως καί ᾿Αληθείας. Διά τήν ἱστορίαν καί μόνον ἀναφέρομεν ὅτι ἤρχισε νά ἐκδίδεται ἀπό τόν Δεκέμβριο τοῦ 1986, ὡς ᾿Ενοριακόν φυλλάδιον τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλλιθέας, (ὅπου ἐφημέρευσα ἀπό τό 1982 ἕως τό 1986), εἰς τήν συνέχεια ἀπό τό Πνευματικό Κέντρο Περιστερίου, (ὡς Παράρτημα τοῦ "Κήρυκος Γνησίων ᾿Ορθοδόξων"), μετά τήν ἐκλογήν μου δέ εἰς Μητροπολίτην Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ὡς Παράρτημα τοῦ ἐπισήμου Δημοσιογραφικοῦ τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ", τέλος δέ καί ὡς ᾿Ενοριακόν φυλλάδιον ἀπό τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίου Δημητρίου ᾿Αχαρνῶν, ὅπου προἱσταμαι ἀπό τό 1989 ὡς ᾿Εφημέριος καί ἀπό τό 1995 ὡς ᾿Επίσκοπος. Εἰδικώτερα διά τόν παρόντα ἕβδομον Τόμον, ὁ ὁποῖος ἐκτείνεται μεταξύ τῶν τευχῶν 301 ἕως 350, χρονικῶς δέ ἀπό τόν ᾿Απρίλιο τοῦ 1997 ἕως τόν ᾿Ιούνιο τοῦ 1998, σημειώνω ὅτι, ἐπειδή τά περισσότερα τεύχη, ὅπως ἐκυκλοφόρησαν, ἦσαν πολυσέλιδα, μέ ἀποτέλεσμα ὁ Τόμος νά γίνεται ἀρκετά μεγάλος, ἠναγκάσθην νά ἐπιλέξω καί καταχωρήσω εἰς τόν παρόντα Τόμον ὡρισμένα μόνον ἀποσπάσματα, ὥστε ὁ παρόν Τόμος νά εἶναι μικρότερος σέ ὄγκο καί πλέον εὔχρηστος, ὁλόκληρα δέ τά κείμενα νά καταχωρήσωμεν εἰς ἄλλες εἰδικώτερες ἐκδοτικές σειρές, καί ἐφ᾿ ὅσον ὑπάρχει δυνατότης εἰς τό "ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ". Κατεβλήθη προσπάθεια νά ἐπιλεγοῦν τά σημαντικώτερα τμήματα τῶν κειμένων, ἔτσι ὥστε ὁ ἀναγνώστης νά παίρνη τό βασικό μήνυμα, καί ἄν θέλη νά ἀναζητῇ καί ὁλόκληρο τό κείμενο εἰς τό "᾿Ανθολόγιο", τό ὁποῖον ἐξεδόθη μόνον ὁ Α' Τόμος, ἐλπίζομεν δέ μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τήν συμπαράστασιν τῶν ἀναγνωστῶν νά ἐκδοθῇ καί ἄλλοι Τόμοι". Εἰς τό τέλος τοῦ Τόμου παρατίθενται καί τεύχη καί οἱ τίτλοι τῶν θεμάτων, τούς ὁποίους ἀναγράφομεν καί ἐνταῦθα πρός ἐνημέρωσιν: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Ζ΄ ΤΟΜΟΥ 301 (᾿Απρίλιος 1997): ῾Ο Σταυρός στήν ζωή τῶν χριστιανῶν. 302 (᾿Απρίλιος 1997): ᾿Από τά ᾿Αναστάσιμα Μηνύματα. 303 (Μαϊος 1997) : Συνθήκη Σένγκεν. ᾿Ηλεκτρονικόν Φακέλλωμα. 304 (Μαϊος 1997): ῾Υπό τό φῶς τῆς ᾿Ορθοδοξίας (᾿Ελ. Γκουτζίδη). 305 (Μάϊος 1997): Οἱ ῾Εβραῖοι κρύπτονται πίσω ἀπό τήν Ποντιακή Γενοκτονία. 306 (Μαϊος 1997): Οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν οὔτε νά ἀκοῦνε, οὔτε νά ὁμιλοῦν περί μετανοίας. 307 (Μάιος 1997): ῾Ο ῾Ομολογητής ῾Ιεράρχης Ματθαῖος. 308 (Μάιος 1997): Τό φῶς τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί τό σκότος τῆς Σένγκεν. 309 (᾿Ιούνιος 1997): Προσφώνησις τοῦ Μητροπ. Μεσογαίας εἰς τήν χειροτονίαν τοῦ π. ᾿Ανδρέου Σίντιεβ. 310 (᾿Ιούνιος 1997): Δήλωσις τοῦ αἱρεσιάρχου Πατριάρχου Βαρθολομαίου διά τήν ῾Ελλάδα, τήν Τουρκία καί τούς ῾Εβραίους. 311 (Αὔγουστος 1997): Οἱ ῞Αγιοι Νεομάρτυρες. 312 (Σεπτ. 1997): ῾Ο αἱρετικός Πατριάρχης στήν Θεσσαλονίκη. 313 (Δεκ. 1997): Κατά τῆς Συνθήκης Σένγκεν. 314 (Δεκ. 1997): Οἱ πέντε πεπτωκότες ᾿Αρχιερεῖς κατέστησαν ἑαυτούς καί τούς ὁπαδούς των αἱρετικούς καί βλασφήμους. 315 (Δεκ. 1997): ᾿Επί τῆς διαφορᾶς εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης. 316 (Δεκ. 1997): ῞Ενα ἐντυπωσιακό θαῦμα. ᾿Επί τῇ μνήμη τοῦ ῾Αγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ. 317 (᾿Ιαν. 1998): ῾Η μακαριστή Μοναχή τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν Μαριάμ ᾿Ορλόβα. 318 (᾿Ιαν. 1998): Τό χρέος μας ὅταν διώκεται ἡ ᾿Εκκλησία. 319 ('Ιαν. 1998): ῾Ο ἐπιδιωκόμενος συνεορτασμός τοῦ Πάσχα μετά τῶν αἱρετικῶν. 320 (᾿Ιαν. 1998): Μία συνοπτική πληροφόρησις. 321 (᾿Ιαν. 1998): ᾿Απολογητικόν ῾Υπόμνημα Μητροπ. Μεσογαίας Κηρύκου. 322 (᾿Ιαν. 1998): ῾Η ἀνάγνωσις τῶν Γραφῶν. 323 (᾿Ιαν. 1998): ᾿Από τό ᾿Απολογητικόν ῾Υπόμνημα τοῦ κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη. 324 (Φεβρ. 1998): ᾿Ορθοδοξία καί Αἵρεσις. 325 (Μάρτιος 1998): ᾿Ορθόδοξοι θύματα τοῦ φραγκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. 326 (Μάρτιος 1998): Δέν ἀντέχουν (οἱ οἰκουμενισταί) εἰς τό φῶς τῆς ᾿Ορθοδοξίας. 327 (Μάρτιος 1998): ᾿Από τήν Γνωμοδότησι διά τούς πέντε. 328 (Μάρτιος 1998): Πρόλογος ᾿Επιτταφίου Μεγάλης Παρασκευῆς. 329 (Μάρτιος 1998): Πρόλογος εἰς τήν ἀκολουθίαν τῆς θείας Μεταλήψεως. 330 (Μάρτιος 1998): Εἰς τόν ᾿Ακάθιστον ῞Υμνον. 331 (Μάρτιος 1998): ῾Ο Μακρυγιάννης διά τόν ᾿Αγῶνα τοῦ 1821. 332 (Μάρτιος 1998): ῾Η "Κλίμαξ" τοῦ ῾Αγίου ᾿Ιωάννου τοῦ Σιναΐτου. 333 (Μάρτιος 1998): Πρόλογος εἰς τό Μέγα ᾿Απόδειπνο. 334 (᾿Απρίλιος 1998): Δεῦτε λάβετε φῶς. ῾Ομιλία εἰς Ι.Ν. ῾Αγ. Δημητρίου ᾿Αχαρνῶν. 335 (᾿Απρίλιος 1998): ῾Η προφητεία τοῦ ῾Αγίου Νείλου τοῦ Μυροβλήτου. 336 (Μάίος 1998): ῞Εξι ὑπομνήσεις τοῦ Μακ/του κ. ᾿Ανδρέου πρός τούς πέντε περί συγκλήσεως τῆς Συνόδου. 337 (Μάίος 1998): Παρουσίασις τοῦ "ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ" καί Πατερικά Μηνύματα. 338 (Μάϊος 1998): ῾Ο νέος Προκαθήμενος τῆς Νεοημερολογιτικῆς ᾿Εκκλησίας καί ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν. 339 (Μάϊος 1998): ᾿Επχειρεῖται θρησκευτικός διωγμός. 340 (Μαϊος 1998): ῾Ο κατά τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης διωγμός. 341 (Μάϊος 1998): Εἰς τήν θλιβεράν ἐπέτειον τῆς Γενοκτονίας τοῦ Ποντιακοῦ ῾Ελληνισμοῦ. 342 (Μάϊος 1998): Τό "῎Ανοιγμα" τοῦ νέου ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Νεοημερολογιτῶν κ. Χριστοδούλου. 343 (Μάϊος 1998: Τό λεγόμενα ἀνοίγματα τοῦ νέου Προκαθημένου τῆς Νεοημερολογιτικῆς ᾿Εκκλησίας κ. Χριστοδούλου καί ἡ θέσις τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν. 344 (Μάϊος 1998): Προσλαλιά εἰς τόν ῾Αγιασμόν τοῦ ᾿Εξωραϊστικοῦ Συλλόγου ῞Αγιος ᾿Αθανάσιος ᾿Αχαρνῶν. 345 (Μάϊος 1998): ᾿Επί τῇ ἐπετείῳ τῆς Γενοκτονίας τοῦ Ποντιακοῦ ῾Ελληνισμοῦ. 346 (Μάϊος 1998): ῾Ο διαφαινόμενος Παποκαισαρισμός τοῦ κ. Χριστοδούλου. 347 (Μάϊος 1998): Τό ἱερατικόν ἔργον καί τά σύγχρονα προβλήματα. (᾿Από εἰσήγησι στό Ζ' ῾Ιερατικό συνέδριο εἰς Ι.Μ. Μεταμορφώσεως). 348 (Μάϊος 1998): ᾿Επί τῇ ἑορτῇ τῆς ῾Αγίας Πεντηκοστῆς. 349 (Μάϊος 1998): ᾿Ανοικτή ᾿Επιστολή. "Χριστόδουλε Χριστόδουλε μεριμνᾶς καί τυρβάζη περί πολλά". 350 (Μάϊος 1998): ᾿Επιστολή πρός τήν ᾿Εφημερίδα "᾿Ακρόπολις" διά τό Νεοημερολογιτικόν σχίσμα (᾿Εδημοσιεύθη 19-6-1998).

Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 397/13.8.05 ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 3219/17.6.2005 "ΠΡΑΞΙΝ - ΑΠΟΦΑΣΙΝ" ΤΗΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΜΕΣΣΙΑΚΑΡΗΝ (ΠΡΩΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΝΙΚΟΛΑΟΝ,) ΑΣΕΒΟΥΣ ΟΜΑΔΟΣ ΕΚΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ‘’ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ’’ Ιεραποστολικον καί Αντιαιρετικον ενημερωτικόν Φυλλάδιον του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» του Επισκοπείου – Ιερας Μονης Αγιας Αικατερινης Κορωπίου Αττικης, λειτουργουντος ως Παραρτηματος καί εις τα πλαίσα των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ Ματθαιος ο Α. Διευθυνσις: 4ο χιλιομετρον Λεωφορου Κορωπίου Μαρκοπούλου, Τ.Θ. 54 Κορωπι 19401, Τηλ. 210 6020176, 60907162202, 6977290326 Αριθμ. Φυλλου 13 Ιανουαριος 2021 ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΥΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ «ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ» ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ «ΕΠΕΒΑΛΟΝ» ΑΝΑΡΜΟΔΙΩΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΕΙΣ ΕΜΕ ΤΗΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 3219/17.6.2005 ΨΕΥΔΟΑΡΓΙΑΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210 6020176, 210 2466057 Α.Π. 397 ᾿Εν Κορωπίῳ τῇ 13.8.05 (π.ἡ.) ΠΡΟΣ τόν Αἰδ/τον π. Δημήτριον Τσαρκατζόγλου, τόν ἀντικανονικῶς καί παρανόμως ὑπογράψαντα καί τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.05 ΑΚΥΡΟΝ "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" τῆς ὑπό τόν ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην ἀσεβοῦς ὁμάδος ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων. Μέ τινα καθυστέρησιν, λόγῳ μεταβάσεώς μου εἰς τό ᾿Εξωτερικόν, σᾶς ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ἐξωδίκως, διά δικαστικοῦ ᾿Επιμελητοῦ, τό ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 3219 "χαρτίον", τό ἐπιγραφόμενον ὡς "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς ὑπό τόν ψευδαρχιεπίσκοπον κ. Νικόλαον Μεσσιακάρην ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ, τῆς 17.6.05, τῆς ἀπαρτιζομένης ὑπό τῶν: "πρώην ᾿Αθηνῶν καί Προέδρου Πατρῶν" κ. ᾿Ανδρέου, "᾿Αργολίδος" κ. Παχωμίου, "Περιστερίου" κ. Γαλακτίωνος, Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταρασίου, τοῦ φερομένου ὡς "Θηβῶν καί Λεβαδείας", ἤτοι "Διαυλείας" κ. ᾿Ανδρέου καί τοῦ μονίμως δι᾿ ἀντιπροσώπου καί ΟΥΔΕΠΟΤΕ προσωπικῶς παραστάντος "Φιλίππων" κ. Χρυσοστόμου, καί᾿ ὑμῶν ὑπογραφομένου ὡς "᾿Αρχιγραμματέως", μέ τήν ἔνδειξιν "᾿Ακριβές ἀντίγραφον". ᾿Επιστρέφεται ὡς ἀπαράδεκτον διά τούς κάτωθι λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ γενέσει της καθιστοῦν τήν ἐν λόγῳ "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" ΑΚΥΡΟΝ καί ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ δι᾿ ἡμᾶς, ἐνῶ, διά τούς ἐκδόντας αὐτήν, ἀποτελεῖ ἕν ἀκόμη ἀναμφισβήτητον καί βαρύτατον ἀπό Κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου ἀπόψεως ἀδίκημα, διά τό ὁποῖον κατέστησαν ἑαυτούς ΥΠΟΔΙΚΟΥΣ ἔναντι τῆς ᾿Εκκλησίας. 1) ᾿Εκ προοιμίου τονίζεται καί καθίσταται σαφές, ὅτι οὐδεμία ἀπολύτως Σύνοδος, μικρά ἤ μεγάλη, δέν νομιμοποιεῖται νά ἀποφασίζη τι κατά ᾿Επισκόπου, ἐν προκειμένῳ καθ᾿ ἡμῶν, ὅταν, ἐπί μακράν σειράν ἐτῶν, οἱ ᾿Επίσκοποι αὐτῆς τῆς "Συνόδου" καταγγέλλωνται, Κανονικῶς καί ἁρμοδίως, διά θεμελιώδη θέματα Πίστεως. Παρά ταῦτα οἱ ἐν λόγῳ ᾿Αρχιερεῖς, ὡς νά ἦσαν παντελῶς ἄγευστοι τῆς Κανονικῆς Τάξεως, τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης, καί αὐτῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ληστρικῷ τῷ τρόπῳ, ἐσπευσμένως καί ἐν πανικῷ, ἐξέδωκαν τήν 17.6.2005, κατόπιν τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 390/16.6.2005 ᾿Αποκηρυκτηρίου ᾿Αρχιερατικοῦ ἡμῶν ἐγγράφου, τό ΑΚΥΡΟΝ "᾿Ανακοινωθέν", τό ὁποῖον δέν μᾶς ἀπέστειλαν, (ἐπελήφθημεν αὐτοῦ εἰς τό τεῦχος τῆς "Ο.Π.", μηνός ᾿Ιουνίου 2005). ῾Η ἐν λόγῳ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" μᾶς ἀπεστάλη μετά παρέλευσιν 15 ἡμερῶν, ὅπερ σημαίνει ὅτι αὕτη συνετάγη ἐκ τῶν ὑστέρων, καί διά λογαριασμόν των, ὑπό τῶν ἐγκαθέτων καί τῶν ἰδίων τῶν ξένων Κέντρων. ᾿Αλλοίμονον, ἄν τοιαῦται "ἀποφάσεις" κακοδόξων, ληστρικῶν καί "ἀσεβῶν ᾿Επισκοπικῶν συμμοριῶν", αἱ ὁποῖαι διά μέσου τῶν αἰώνων συνήρχοντο καί ἀπεφάσιζον ἐν τῷ πονηρῷ, ἀλλοίμονον λέγομεν, ἄν αἱ τοιαῦται "ἀποφάσεις" ἴσχυον διά τήν ᾿Εκκλησίαν! ῾Οποῖον κῦρος καί ἰσχύν εἶχον ἅπασαι αἱ τοιαῦται, ἐν τῷ πονηρῷ ληφθεῖσαι ληστρικαί ἀποφάσεις, ὁποῖον κῦρος καί ἰσχύν ἔχουν αἱ ἀποφάσεις "τῆς Νεοημερολογιτικῆς Συνόδου", τῆς "Φλωρινικῆς τοιαύτης", καί τῶν "πέντε", καθ᾿ ὅλων ἡμῶν, τοσαύτην ἰσχύν ἔχει καί ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς ὑπό τόν ψευδαρχιεπίσκοπον Νικόλαον ψευδοσυνόδου, τῆς ἀπαρτιζομένης ὑπό βλασφήμων κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς των Διαδοχῆς καί προδοτῶν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ὡς ἐκ τούτου ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων. 2) Τό "χαρτίον" τό ὁποῖον ἀναρμοδίως ὑπογράφετε ὡς δῆθεν "ἀκριβές ἀντίγραφον" δέν εἶναι "ἀκριβές ἀντίγραφον", διότι δέν ὑφίσταται "ἀκριβές πρωτότυπον". Δυστυχῶς, Αἰδεσιμώτατε, δέν πρέπει νά ἔχετε συνείδησιν τῶν πράξεών σας, δέν ἐσυνειδητοποιήσατε ἀκόμη ὅτι ὑφαρπάσατε ληστρικώτατα τήν ᾿Αρχιγραμματείαν, χωρίς κἄν νά εἶσθε καί εἰς θέσιν νά ἀνταποκριθῆτε, ἀφοῦ δέν ἔχετε κἄν ἐπίγνωσιν τί σημαίνει ᾿Αρχιγραμματεία, ὅπως προκύπτει καί ἀπό τό ἐν λόγῳ "χαρτίον", τό ὁποῖον ὑπογράφετε; Κατανοῆστε, ὅπως πάλαι ποτέ εἴχατε καλήν καί ἐπαινετήν ἐπίγνωσιν καί κατηγγείλατε συγκεκριμένα πρόσωπα ὡς ἐγκαθέτους καί ὡς προδότας, ὅτι ἡ ἔκτοτε ἄνευ ὅρων καί ὁρίων "ὑπακοή" σας εἰς βλασφήμους ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, οἱ ὁποῖοι, κατά τάς "ἐν γράμμασι, καί πράγμασιν" τελευταίας ὁμολογίας των, ἐμφανίζονται μετά 33 ἔτη ὡς "ΧΕΙΡΟΘΕΤΗΜΕΝΟΙ", καί ὡς ἐκ τούτου προκύπτουν εὐθέως βλάσφημοι, προδόται καί ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΙ, ἀνάγεται εὐθέως εἰς τόν πονηρόν, ὁ ὁποῖος, ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς κατελύθη τό κράτος του ὑπό τοῦ Σταυρωθέντος καί ᾿Αναστάντος Χριστοῦ, δέν ἔπαυσε νά ἀντιδικῆ πρός τήν ᾿Εκκλησίαν! Οὗτοι σήμερον, ὡς ἄλλοι σύγχρονοι σταυρωταί τοῦ Χριστοῦ, προδίδουν καί τήν ῾Ομολογίαν των πρός τήν ᾿Εκκλησίαν Του καί τήν ᾿Αποστολικήν των Διαδοχήν. 3) Τό ἐν λόγῳ "χαρτίον" εἶναι ΑΚΥΡΟΝ καί ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ δι᾿ ἡμᾶς διότι δέν προέρχεται ἀπό Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησιαστικήν ᾿Αρχήν, διά τούς κάτωθι σοβαρούς καί οὐσιαστικούς λόγους: α) ῾Ο φερόμενος ὡς "Πρόεδρος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου", "Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, πέραν τοῦ ὅτι καταγγέλλεται ἐπί σειράν ἐτῶν ἐπί αἱρετικοῖς φρονήμασι καί ἐπί παραχαράξει Πατερικῶν καί Συνοδικῶν κειμένων καί δέν διορθώνεται, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ καί ὡς ΠΡΟΔΩΣΑΣ τήν ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ καί ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ καί ὡς ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ, ὅταν διά τήν ἀθώωσίν του, ἐν ἔτει 1974 - 1976 ἐπεκαλέσθη ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων, εἰς τά ὁποῖα προσήχθη, τήν ὡς ἐπί σχισματικῶν χειροθεσίαν τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς ἐπί τῶν ᾿Επισκόπων Καλλίστου καί ᾿Επιφανίου, τῆς 17ης καί 18ης Σεπτεμβρίου 1971, τήν ὁποίαν ("χειροθεσίαν") ἡ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΠΕΔΕΧΘΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΤΗΣ. Σήμερον, ὅμως, ψεύδεται ὁ "Σεβ/τος Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, ὅτι δῆθεν δέν ἐπεκαλέσθη ὁ ἴδιος τήν τοιαύτην χειροθεσίαν, καί ὅτι δῆθεν οὐδέποτε ἀπεδέχθη τό περιεχόμενον τοῦ ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος, ὅπερ (ψεῦδος) τόν καθιστᾶ περισσότερον ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ ἔναντι τῆς ᾿Εκκλησίας. Σημειώνομεν ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἀποδεδειγμέναι Καταγγελίαι, οὐδέποτε ἀντιμετωπίσθησαν ὑπό ἁρμοδίου Συνοδικοῦ ὀργάνου, ἡ δέ προσπάθεια τόσον τοῦ ἰδίου τοῦ "Πειραιῶς" Νικολάου, ὅσον καί τοῦ "᾿Αρχιεπισκόπου" ᾿Ανδρέου καί τῶν λοιπῶν συνευδοκούντων ᾿Αρχιερέων νά τάς καλύψουν, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ τό μέγεθος τῆς ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ των καί τῆς ΠΤΩΣΕΩΣ των εἰς τά ἐντάλματα τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ.. β) ῾Ο ὡς "᾿Αντιπρόεδρος" συμμετέχων εἰς τήν ὡς ἄνω φατριαστικήν - ληστρικήν ὁμάδα ᾿Αρχιερέων, ἤ ὡς "Πρόεδρος Πατρῶν", ἤ ὡς "πρώην ᾿Αρχιεπίσκοπος" "Μακαριώτατος" κ. ᾿Ανδρέας, ἐπίσης ἐπ᾿ οὐδενί δικαιοῦται ἤ νομιμοποιεῖται νά συμμετέχη εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἰδίᾳ μετά τήν "ἱερόσυλον συμπαιγνίαν περί παραιτήσεως" τῆς 5.2.03, καθ᾿ ὅσον ἐπικαλεσθείς ψευδεῖς λόγους (ἤτοι ὑγείας), ἀφοῦ ἀπέκρυψεν τούς πραγματικούς, προσέφερεν τόν θρόνον του εἰς τόν "Πειραιῶς" κ. Νικόλαον, καταστήσας αὐτόν, οἰκείᾳ βουλήσει ἀμφοτέρων, "μοιχεπιβάτην" ἐπ᾿ ἀνταλλάγματι (πνευματική σιμωνία), νά προβῇ ὁ δεύτερος εἰς συγκεκριμένας ᾿Επισκοπικάς χειροτονίας, γνωστῶν προσώπων ἐκ τοῦ περιβάλλοντος τοῦ "᾿Αρχιεπισκόπου" κ. ᾿Ανδρέου, τάς ὁποίας χειροτονίας ἀπό τοῦ 1995 ἠρνεῖτο. Πέραν αὐτοῦ ἡ ἀπό 5.2.03 παραίτησις τοῦ "Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν" ὑπέρ τοῦ "Πειραιῶς" κ. Νικολάου Μεσσιακάρη, κατηγγέλθη καί προσεβλήθη ὡς ᾿Αντικανονική, καί ὡς ἱερόσυλος καί ὡς σκόπιμος, ἤτοι διά νά ἐξυπηρετήση τά σχέδια τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. ῾Ως ἀπεδείχθη πραγματικός λόγος αὐτῆς τῆς παραιτήσεως ἦτο νά ἀνέλθη εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν ὁ "Σεβ/τος Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, διότι οὗτος κατέστη Κανονικός καί διά Νομολογίας τῶν ῾Ελληνικῶν Δικαστηρίων, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ὡμολόγησεν ὄτι ἦτο σχισματικός καί ἀνίερος καί ὅτι ἀνεγνωρίσθη ὡς "Κανονικός καί ἔγκυρος Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Πειραιῶς", κατόπιν τῆς κατά Σεπτέμβριον τοῦ 1971 γενομένης ἐπί σχισματικῶν "χειροθεσίας"! ῾Ο ἐν λόγῳ ᾿Αρχιερεύς, ἀρνηθείς περισσότερον παντος ἄλλου, καί δή ἐνώπιον τὼν ῾Ελληνικῶν Δικαστηρίων, τήν ἀπό τοῦ 1924 ὁμολογηθεῖσαν καί διακηρυχθεῖσαν ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος (Γ.Ο.Χ.), καί βλασφημήσας καί ἱεροσυλήσας κατά τόν πλέον ἐπίσημον τρόπον, καί κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς, τήν ὁποίαν οἱ ᾿Επίσκοποι καί οἱ Πρεσβύτεροι τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας κεκτήμεθα πλήρη, γνησίαν καί τελείαν, διά τῶν Κανονικῶν χειροτονιῶν τοῦ 1935, ὑπό τῶν ἐχόντων ἀκώλυτον τήν ᾿Αρχιερωσύνην ᾿Αρχιερέων Δημητριάδος Γερμανοῦ, πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου καί Ζακύνθου Χρυσοστόμου, ἦτο, διά τά ξένα Κεντρα, τό πλέον "ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ" πρόσωπον διά νά προωθηθῆ δι᾿ αὐτοῦ εἰς τά πλαίσια τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. ἡ "ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ". ῾Η λύσις τήν ὁποίαν ἅμᾳ τῇ ἀνόδῳ του εἰς τόν "᾿Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν" "ΕΥΗΓΓΕΛΙΣΘΗ" καί ΥΠΕΣΧΕΘΗ" ὁ κ. Χριστόδουλος, ἦτο ἡ πλήρης "ἀναγνώρισις" τῆς ᾿Επισκόπων καί ῾Ιερεών ἀπό τούς Φλωρινικούς καί τόν νεοημερολογιτισμόν. ῎Ητοι, ὡς καί ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται, ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΗΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΘΙΣΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΕΔΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ὁ "Πειραιῶς" κ. Νικόλαος, (γνωστῆς οὔσης ἀπό πολλῶν ἐτῶν καί τῆς ἀκράτου εἰς τοῦτο φιλοδοξίας του), ἵνα δι᾿ αὐτοῦ, δυνάμει καί ἐνεργείᾳ τοῦ 54/76 ᾿Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος, ΕΠΙΒΛΗΘΗ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΣ ΑΠΟ ΤΟ 1971, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ὅπερ σημαίνει ΑΜΕΣΟΝ ΕΞΑΡΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΜΑΣ ΕΚ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙ ΑΥΤΗΣ ΕΚ ΤΗΣ ΝΕΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΥΠΟ ΤΟΝ κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ . γ) Οἱ λοιποί συμμετέχοντες εἰς τήν ὡς ἄνω φατρίαν ᾿Αρχιερεῖς, δέν δικαιοῦνται καί αὐτοί νά συμμετέχουν ὡς μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ὠς "περί τήν πίστιν ἀσεβήσαντες". Εἰδικώτερον οὗτοι, ἐν χορῷ, ἤδη ἀπό τήν 5.2.03 ὑπαναχωρήσαντες εἰς τό θέμα τῆς χειροθεσίας "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" ΕΚΗΡΥΞΑΝ ὅτι τό 1971 "ἔγινε λάθος εἰς τό θέμα τῆς χειροθεσίας" (δέν δηλώνεται ποῖον εἶναι τό λάθος, καίτοι ἐπιμόνως τούς ἐζητήθη), ἤ "τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1971 καί εἰς τήν ᾿Αμερικήν καί εἰς τήν ῾Ελλάδα ὅλοι οἱ ᾿Αρχιερεῖς ἐδέχθησαν τήν χειροθεσίαν" καί "οἱ σήμερον ᾿Αρχιερεῖς προέρχονται ὅλοι παρά χειροθετημένων ᾿Αρχιερέων" καί "οὐδείς καθαρός ἐκ τοῦ ρύπου τῆς χειροθεσίας". ῾Ετέρωθεν, μετά τῶν λοιπῶν προαναφερθέντων, φυλάσσουν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ καί τό 54/76 βλάσφημον ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, ἐνῶ ἠτήσαντο καί τήν συνδρομήν τῆς Ι.Μ. Μεταμορφώσεως Μπρούκλιν τῆς Μασσαχουσέτης , ὅπως προβῇ, κατά τήν ἰδίαν πάντοτε περίοδον, εἰς τήν περιβόητον "Περιγραφήν" διά νά λέγουν ὅτι "τά γενόμενα οὐκ ἀπογίγνονται". δ) Δι᾿ ὅλους, λοιπόν, τούς ἀνωτέρω ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τήν φατρίαν τῆς 17.6.05, ἐγείρεται μεῖζον καί ὀξύτερον τό ὑφιστάμενον πραγματικόν ἐκκλησιαστικόν θέμα, ἤτοι τό τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς των, ἀλλά καί ἠθικόν θέμα, ὑπό τήν εὐρεῖαν ἔννοιαν, διότι ἄν ὄντως κατά τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, ἤ καί τάς προσωπικάς των νεωτέρας δηλώσεις - ῾Ομολογίας, ἐδέχθησαν χειροθεσίαν, πῶς ἐπί 33 ἔτη ὡς πρόσωπα, ὡς ᾿Αρχιερεῖς καί ἐν Συνόδοις "ΓΡΑΜΜΑΣΙΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΣΙΝ" καί ἐν ΩΜΟΦΟΡΙΩ ὁμοφώνως ὡμολόγουν καί ἐκήρυσσον τό ἀκριβῶς ἀντίθετον; ᾿Επί 33 ἔτη ἐψεύδοντο; ῾Υπεκρίνοντο; Τότε πρέπει νά λογίζωνται καί ὡς ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ἔναντι ὅλων ἡμῶν, ἀλλά καί ἄκρως ΒΛΑΣΦΗΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, διότι ΕΨΕΥΔΟΝΤΟ ἐνώπιον τῆς ᾿Εκκλησίας! ᾿Επίσης πῶς τό 1977 ΚΑΘΗΡΕΣΑΝ τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, διά τόν λόγον ὅτι ὑπαναχωρήσας ἐκ τῆς ἀρχικῆς του ῾Ομολογίας, ἐκήρυξεν ὅτι εἰς τήν ᾿Αμερικήν ἐδέχθη χειροθεσίαν ὡς σχισματικός, ὄπως ἀκριβῶς δέχεται καί ὁμολογεῖ καί ὁ "Πειραιῶς" ἀπό τό 1976, μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα; Τουλάχιστον ἐκεῖνος, τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι, καίτοι ἀπεδείχθη προδότης, ἀφοῦ ὑπανεχώρησε μετά 6 ἔτη, ὅμως δέν ὑπῆρξεν Φαρισαῖος, ἐνῶ οἱ σημερινοί, ὑπαναχωρήσαντες μετά 33 ἔτη, καί ἐξεμέσαντες τάς δυσώδεις βλασφημίας των, προκειμένου νά πλανήσουν καί ἐξαπατήσουν, ὡς Φαρισαῖοι ὑποκρίνονται ὅτι δῆθεν "εἶναι ὀρθόδοξοι" καί "κρατοῦν τήν ῾Ομολογία" ἤ "ἔχουν τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν ἀπό τάς χειροτονίας τοῦ 1935 καί 1948"! ε) Μέ δεδομένα ὅλα τά ἀνωτέρω ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 1353/28 ᾿Οκτωβρίου 1977 Καθαιρετική Πρᾶξις ἀπόφασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας κατά τοῦ τότε Κορινθίας Καλλίστου ἐνεργοποιεῖται καί ἰσχύει ἀπολύτως καί δι᾿ ὅλους αὐτούς, τούς τοῖς ἴχνεσιν ἐκείνου σήμερον πορευομένους . στ) Οἱ ὡς ἀνω ᾿Αρχιερεῖς κατόπιν τῆς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ ΣΤΑΣΕΩΣ των ἔναντι τῶν αἱρετικῶν φρονημάτων τῶν πέντε καί τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν των, καθώς καί τῆς καταργήσεως τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 3005/18.6.1997 ὁμοφώνου ᾿Αποφάσεως τῆς Ι. Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας ἔναντι αὐτῶν, οὐσιαστικά ἐνεργοποίησαν καί τάς κατ᾿ αὐτῶν ἀπό τοῦ 1995 "ἀκύρους ἀποφάσεις" τῶν πέντε περί καθαιρέσεως καί ἀναθεματισμοῦ των. ῾Επομένως οἱ περί ὧν ὁ λόγος, οὔτε ὡς ᾿Αρχιερεῖς λογίζονται, οὔτε ὡς ᾿Ορθόδοξοι, ἀλλ᾿ ὡς κακόδοξοι καλόγεροι, οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ὡς συνειδητή οὐνία τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 4) Δι᾿ ὅλους αὐτούς τούς λόγους ἡ "Σύνοδος" τῆς 17.6.05 δέν νομιμοποιεῖται ὡς ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἀφοῦ ἀποδεδειγμένως ἀποτελεῖ ὄργανον ληστρικόν καί κακόδοξον, τό ὁποῖον πολεμεῖ τήν ᾿Εκκλησίαν, θέτων ἑαυτό εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ κ. Χριστοδούλου. ᾿Αλλά καί ἄν ἀκόμη ἡ ἐν λόγῳ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς 17.6.2005, καθ᾿ ὑπόθεσιν γράφομεν, προήρχετο ἀπό Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον Σύνοδον καί πάλιν, ἐφ᾿ ὅσον αὕτη προηγουμένως δέν θά ἐπελαμβάνετο ἐκκρεμμούντων θεμάτων Πίστεως περί τῶν ὁποίων ὑφίστανται Κανονικαί παρεμβάσεις τριῶν Μητροπολιτῶν, ἤτοι, ἡμῶν τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, τοῦ μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένου Μητροπολίτου Λαρίσης κυροῦ Πᾳναρέτου (+22.11.2004), καθώς καί τοῦ Μητροπολίτου Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταρασίου, αὕτη οὐδέν Κανονικόν καί ἔννομον ἀποτέλεσμα θά παρῆγεν. Δέν πρόκειται, λοιπόν, περί Συνόδου, ἀλλ᾿ ὄντως περί ἐκπεσόντων ᾿Επισκόπων, οἱ ὁποῖοι συνιστοῦν "ΑΣΕΒΗ ΔΙΩΚΤΙΚΗΝ ΣΥΜΜΟΡΙΑΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ - ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ", τούς ὁποίους οὐδέ ἡ ἐλαχίστη ἀξιοπρέπεια ἤ "ἠθική" διακρίνει, διό ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι οἱ ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι συνῆλθον τήν 17.6.05 ὑπό τάς ἀνωτέρω ἀδιανοήτους προϋποθέσεις ὑπό τόν Ψευδαρχιεπίσκοπον "Πειραιῶς", ἤτοι, ὁ "᾿Αρχ/πος" κ. ᾿Ανδρέας, ὁ "Περαιῶς" κ. Νικόλαος, ὁ "᾿Αργολίδος" κ. Παχώμιος, ὁ "Περιστερίου" κ. Γαλακτίων, καί ὁ "Διαυλείας" κ. ᾿Ανδρέας, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νομιμοποιοῦνται ὡς ῾Ιερά Σύνοδος, διό ἡ "ἀπόφασίς" των οὐδέν νόμιμον καί Κανονικόν ἀποτέλεσμα παρήγαγεν. 5) Καί πάλιν, καθ᾿ ὑπόθεσιν λέγομεν, ἄν οἱ ὡς ἄνω πέντε ἐκπεσόντες ᾿Αρχιερεῖς, τήν 17.6.2005, Κανονικῶς συνήρχοντο καί συνεκροτοῦντο εἰς Σῶμα, ἡ "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" των αὕτη, ΟΥΔΕΝ Κανονικόν καί ἔγκυρον ἀποτέλεσμα θά παρῆγεν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θά ἔδει πρῶτον νά ἀποδείξουν ὅτι ἡμεῖς, ὁ Μητροπολίτης Κήρυκος, ὁ ὁποῖος τούς ΑΠΕΚΗΡΥΞΑΜΕΝ διά λόγους ΠΙΣΤΕΩΣ καί δή ἐπί ἐσχάτη ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατά τῆς Μητρός ᾿Εκκλησίας, εὑρισκόμεθα ἐν ἀπολύτῳ ἀδίκῳ, δι᾿ ἑαυτούς δέ νά ἀποδείξουν, "ΓΡΑΜΜΑΣΙΝ καί ΠΡΑΓΜΑΣΙΝ", τήν ᾿Ορθοδοξίαν των. 6) ᾿Εν τέλει ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.2005 "Πρᾶξις - ᾿Απόφασις" τῆς ὡς εἴρηται νέας πενταμελοῦς ληστρικῆς ὁμάδος ᾿Αρχιερέων, ὡς συνέχεια τῆς προηγουμένης τοῦ 1995, προκύπτει καί πλασματική, διότι ἐμφανίζει τόν Μητροπολίτην Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταράσιον ὡς συμμετέχοντα ἐνεργῶς εἰς τήν ἐν λόγῳ ψευδοσύνοδον, ἐνῶ ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης ἁπλῶς παρίστατο, ἐπιδιώκων νά τηρήση, κατά τήν ἄποψίν του, κάποιας "ἰσορροπίας", καί σαφῶς δέν ἀναγνωρίζει οὔτε τήν παραίτησιν τοῦ "Μακαριωτάτου" κ. ᾿Ανδρέου, οὔτε ὡς "᾿Αρχιεπίσκοπον" τόν "Πειραιῶς" κ. Νικόλαον, οὔτε τό 54/76 ᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα, οὔτε τάς ὑπαναχωρήσεις των εἰς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας". Διά τούς λόγους αὐτούς ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης δέν ἐνέκρινεν καί τήν ὡς εἴρηται "Πρᾶξιν - ᾿Απόφασιν" καί, παρά τήν ἄμεσον πολιορκίαν νά τήν ὑπογράψῃ, ἠρνήθη καί ἀπεχώρησεν. ῾Η στάσις του, τό λέγομεν πρός τιμήν του, ὑπῆρξεν Κανονική, ᾿Ορθόδοξος καί ῾Ομολογιακή, καί κατά τήν 17.6.05, ἀλλά καί κατόπιν, διότι καί κατά τάς ἐκ τῶν ὑστέρων ὁμοίας πολιορκίας δέν ἐπέτυχον νά ἀποσπάσουν τήν ὑπογραφήν του. ᾿Επίσης ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 3219/17.6.2005 "Πράξις - ᾿Απόφασις" τῶν νέων πέντε ἐκπεσόντων ᾿Αρχιερέων ψεύδεται, διότι κλείεται μέ τήν ψευδῆ δήλωσιν: "᾿Εφ᾿ ὧ ἀναγνωσθεῖσα ἡ παροῦσα Πράξις - ᾿Απόφασις" ἐνεκρίθη καί ὑπογράφεται ὡς ἕπεται"!. Οὔτε ἐνεκρίθη, οὔτε ὑπεγράφη ὑφ᾿ ὅλων τῶν παρισταμένων, διό καί δέν ἐμφανίζουν ὑπογραφάς, ἀλλά πρός ἀπάτην ἐπενοήθη τό: "ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ. ... Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ", χωρίς νά τεθῇ οὔτε ἡ ὑπογραφή τοῦ "Προέδρου", ἐνῶ ἀκουλουθεῖ ἡ ψευδής διαβεβαίωσις: "᾿Ακριβές ἀντίγραφον ὁ ᾿Αρχιγραμματεύς (Τ.Σ.Υ.) + Πρωτοπρεσβ. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου". ᾿Εν κατακλεῖδι ἡμεῖς ὁ ἐλάχιστος, πλήν ᾿Ορθόδοξος, ᾿Αρχιερεύς, ἀπαντῶν εἰς τήν ἀκροτελεύτειον ταύτην παράγραφον, καί δραττόμενος τῆς εὐκαιρίας, ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ εἰς τούς ἀγαπητούς πρώην Πατέρας, ᾿Αδελφούς, Συλλειτουργούς, καί πρωτίστως τόν "Μακαριώτατον" κ. ᾿Ανδρέα, καί ἐν ὅσῳ άκόμη εὑρισκώμεθα ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ, καί ἔχομεν ἀπολύτως σώας τάς φρένας μας, (ὁ κίνδυνος ὑπάρχει δι᾿ ὅλους μας), ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΚΕΤΕΥΟΜΕΝ, ὁ μέν "Μακαριώτατος" νά ἀνακαλέση τήν παραίτησίν του, οἱ δέ λοιποί νά συνεργήσουν ὥστε ὁ Μακαριώτατος ἐλεύθερος ἀπό ἄλλας δεσμεύσεις, νά συγκαλέση ἅπαντας τούς ᾿Επισκόπους καί ῾Ιερεῖς, ἵνα ἐν ἀγάπῃ, ταπεινώσει, μετανοίᾳ καί συντριβῇ θεραπεύση ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος τό ΑΙΜΟΦΥΡΤΟΝ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας), τό ὁποῖον ἐμακέλλευσεν ὁ Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός μέ τά ξίφη τοῦ 54/76 Βουλεύματος καί τάς ὑπαναχωρήσεις των εἰς τό θέμα τῆς "χειροθεσίας" καί ὅσων προηγήθησαν ἤ ἠκολούθησαν. ῎Ας μήν ἀρνηθοῦν τήν τελευταίαν ταύτην ταπεινήν παράκλησιν καί ἱκεσίαν, διότι τότε θά ἀποδείξουν ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ καί πιστεύουν εἰς τόν Χριστόν καί τήν ᾿Εκκλησίαν Του. ᾿Εν ᾿Επισκόποις ἐλάχιστος + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ἐκοινοποιήθη διά τοῦ δικαστικοῦ ᾿Επιμελητοῦ Δημητρίου Μητραλέξη (Γαμβέτα 12 ᾿Αθῆναι), τήν 31 Αὐγούστου 2005 (ν.ἡ.) μέ ἀριθμό ἐπιδόσεως 10860Β. Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» (Ιεραποστολή καί Φιλανθρωπία) φυλλάδιον το οποίον εκδίδεται εις τα πλαίσια των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α καί του Παραρτηματος αυτου «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας, Λαυρεωτικής καί Αχαρνων. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου + Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.

ΟΥ ΜΙΚΡΟΝ ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΑΛΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΙΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΗ ΤΑΞΙΣ «οὐ μικρόν τό ἀδίκημα τῆς διασαλεύσεως τῆς τε Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου», σημειοῖ δέ ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Πηδαλίου τά κάτωθι: «Ὅτι παρά πάντων πρέπει νά φυλάττωνται οἱ θεῖοι Κανόνες ἀπαρασάλευτοι. Οἱ γάρ μή φυλάττοντες, εἰς φρικτά ἐπιτίμια καθυποβάλλονται». «Ταῦτα περί Κανόνων διετάχθω ὑμῖν παρ' ἡμῶν, ὦ ἐπίσκοποι. ὑμεῖς δέ ἐμμένοντες αὐτοῖς σωθήσεσθε καί εἰρήνην ἔξετε, ἀπειθοῦντες δέ κολασθήσεσθε καί πόλεμον μετ' ἀλλήλων ἀΐδιον ἔξετε,...», «...μηδενί ἐξεῖναι τούς προδηλωθέντας παραχαράττειν Κανόνας ἤ ἀθετεῖν». «Εἰ δέ τις ἀλῶ Κανόνα τινά τῶν εἰρημένων καινοτομῶν ἤ ἀνατρέπειν ἐπιχειρῶν, ὑπεύθυνος ἔσται κατά τόν τοῦτον Κανόνα, ὡς αὐτός διαγορεύει τήν ἐπιτιμίαν δεχόμενος...», «τούς τῶν ἑπτά Συνόδων Κανόνες θέλει κρατεῖν καί τά δόγματα αὐτῶν ὡς τάς θείας Γραφάς», «ὡρίσθη παρά τῶν Ἁγίων Πατέρων χρῆναι καί μετά θάνατον ἀναθεματίζεσθαι, τούς εἵτε εἰς πίστιν, εἴτε εἰς Κανόνας ἀμαρτάνοντας...», «Τοῖς ἐν καταφρονήσει τιθεμένους τούς Ἱερούς καί θείους Κανόνας τῶν Ἱερῶν Πατέρων ἡμῶν, οἵ καί τήν Ἁγίαν Ἐκκλησίαν ὑπερείδουσι, καί ὅλην τήν χριστιανικήν πολιτείαν κοσμοῦντες, πρός θείαν ὁδηγοῦσιν εὐλάβειαν, ἀνάθεμα». (Πηδάλιον, «περί τῶν Ἱερῶν Καόνων» σελ. ιη-κα’), καί «...εἰ μέν γάρ ἐναντίον τοῖς κανόσιν ἐπίσκοπος ἐνέγκη ψῆφον, τιμωρηθήσεται, ἤγουν καθαιρεθήσεται... οὐ γάρ συγγνωστέος ἔσεται λέγων μή εἰδέναι τούς Κανόνας, οὕς ἀναγκάζεται διά γλώσσης ἔχειν σχεδόν ἀεί».

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ: Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Δώστε στα παιδιά σας χριστιανική μόρφωση! Όπως δεν θα μπορέσουμε να δικαιολογηθούμε για τα προσωπικά μας αμαρτήματα, το ίδιο και γι' αυτά των παιδιών μας. Και είναι λογικό. Γιατί αν η κακία ήταν έμφυτη, θα υπήρχε δικαιολογία. Είναι γνωστό, όμως, ότι με τη θέληση μας ακολουθούμε είτε το δρό­μο της αμαρτίας είτε το δρόμο της αρετής. Πώς θα δι­καιολογηθεί επομένως ο γονιός, που άφησε το πιο αγαπημένο του πλάσμα, το παιδί του, να παραστρατίσει; Αν τα παιδιά ανατραφούν με καλές συνήθειες, δύ­σκολα αλλάζουν συμπεριφορά όταν μεγαλώσουν. Για­τί η παιδική ψυχή είναι σαν το κάτασπρο, το ολοκά­θαρο πανί, που, αν το βάψουμε με κάποιο χρώμα, βά­φεται τόσο καλά, ώστε, όσες φορές κι αν θελήσουμε να το ξαναβάψουμε, πάντα φαίνεται η αρχική βαφή. Έτσι, λοιπόν, είναι και τα μικρά παιδιά. Όταν συ­νηθίσουν στο καλό, δύσκολα αλλάζουν. Ο απόστολος Παύλος αναφέρει μια παροιμία, που την έχει δανειστεί από τον ποιητή Μένανδρο: «Φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί». Δηλαδή: Οι κακές συναναστροφές χαλάνε τον καλό χαρακτήρα (Α' Κορ. 15:33). Ας μην απορούμε, πώς μερικοί γίνονται κλέ­φτες ή ακόλαστοι ή βλάσφημοι. Τα παιδιά από μικρά στερούνται τη χριστιανική αγωγή, συνηθίζουν στο κακό και με την πρώτη αφορμή ξεστρατίζουν. Γι' αυτό ο απόστολος συμβουλεύει: «Παιδιά, να υπακούτε στους γονείς σας, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου· αυτό άλλωστε είναι το σωστό. Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου (αυτή είναι η μόνη εντολή που πε­ριέχει υπόσχεση), για να ευτυχήσεις και να ζήσεις πολλά χρόνια πάνω στη γη. Κι εσείς, πατέρες, μη φέρ­νεστε στα παιδιά σας έτσι που να τα εξοργίζετε, αλλά να τα ανατρέφετε δίνοντάς τους αγωγή και συμβουλές που εμπνέονται από την πίστη στον Κύριο» (Εφ. 6:1-4). Και ο σοφός Σολομών λέει: «Το παιδί, που έχει παιδαγωγηθεί, θα είναι σοφό» (Παροιμ. 10:4α). Και «ο γονιός που δεν χρησιμοποιεί το ξύλο για να παιδαγωγήσει το γιο του, είναι σαν να τον μισεί· οποίος όμως τον αγαπάει, τον ανατρέφει με επιμέλεια (:μέ στοργή αλλά και αυστηρότητα)» (Παροιμ. 13:24). Με αρετή, λοιπόν, να πλουτίζετε τα παιδιά σας και όχι με αγαθά πρόσκαιρα. Μην τους αφήνετε, λοιπόν, πλούτη, αλλά παίδευση και αρετή. Έτσι δεν θα στηρίζονται στην κληρονομιά υλικών αγαθών, και θα επιδοθούν στη μόρφωση του νου και στην καλλιέργεια της ψυχής. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για την υπέρβαση της φτώχειας και όλων των προβλημάτων της ζωής. Και αν ο καθένας μας φροντίσει να καλλιεργήσει έτσι τα παιδιά του, τε­λικά όλοι, από γενιά σε γενιά, θα βρεθούμε έτοιμοι κατά την παρουσία του Χριστού και θα αμειφθούμε από τον δίκαιο Κύριό μας. Έτσι είναι. Αν αναθρέ­ψεις καλά το παιδί σου και το κάνεις να έχει ευσέβεια και αγάπη, αν κι εκείνο κάνει το ίδιο στα δικά του παιδιά κ.ο.κ, θα σχηματιστεί μια αλυσίδα ευλογημένη χάρη σ' εσένα, που έγινες η ρίζα όλου του καλού. Οι γονείς που παραμελούν την καλή ανατροφή των παιδιών τους, είναι χειρότεροι κι από τους παιδοκτό­νους· γιατί οι πρώτοι θανατώνουν την αθάνατη ψυχή, ενώ οι δεύτεροι μόνο το θνητό σώμα. Γονιός δεν είναι εκείνος που απλά γέννησε ένα παι­δί, μα εκείνος που και μετά τη γέννησή του το αγα­πάει. Κι αν η αγάπη είναι αναγκαία εκεί όπου υπάρ­χει από τη φύση, πολύ περισσότερο χρειάζεται εκεί όπου υπάρχει χάρη Θεού. Αν δηλαδή πρέπει ν' αγα­πάει κανείς τα φυσικά του παιδιά για να λέγεται σω­στός γονιός, πόσο μάλλον τα χαρισματικά παιδιά, τα πνευματικά, τα βαπτισμένα, φροντίζοντας να μην κο­λαστούν. Αλλά κι εσύ, παιδί μου, να υπακούς τους γονείς που σε γέννησαν. Για όσα σου πρόσφεραν, τίποτα δεν μπορείς να τους ανταποδώσεις, ούτε να τους γεννή­σεις ούτε να μοχθήσεις γι' αυτούς, όσο εκείνοι για σέ­να. Και όταν ο πατέρας σου μαλώνει κάποιο από τ' αδέλφια σου, πρέπει να συμμερίζεσαι το γονιό σου. Γιατί αν παίρνεις το μέρος του αδελφού σου, μολονό­τι έσφαλε, θα γίνει χειρότερος. Έτσι βάζεις σε κίνδυ­νο και την ψυχική σου σωτηρία, αφού όποιος δεν αφήνει να γιατρευτεί μια πληγή, έχει μεγαλύτερη ευθύνη από κείνον που την προκάλεσε, γι' αυτό και τι­μωρείται. Ένας τραυματισμός, βλέπεις, ίσως να μην είναι άμεσα θανατηφόρος, ενώ η παρεμπόδιση της θε­ραπείας μπορεί να προκαλέσει το θάνατο. Ο προφήτης Δαβίδ λέει: «Αποκτήστε την παιδεία (του Θεού), για να μην οργιστεί εναντίον σας ο Κύρι­ος» (Ψαλμ. 2:12). Δώστε στα παιδιά σας χριστιανική μόρφωση. Αυτή είναι η υποχρέωσή σας. Αν αδιαφορήσετε, θα κολαστείτε, έστω κι αν έχετε άλλες αρετές. Να τους μάθετε τα μυστήρια της Εκκλησίας, τη δι­καιοσύνη, τη σωφροσύνη, την ανδρεία της ψυχής. Να τα βοηθήσετε να γνωρίσουν τον εαυτό τους, γιατί μέσ' από την αυτογνωσία θα οδηγηθούν και στη θεογνω­σία. Αν δεν γνωρίσουν το Θεό, τί θα τους ωφελήσουν όλα τ' άλλα; Δεν ακούτε τον Κύριο, που λέει στο ιερό Ευαγγέλιο, πως, αν ο άνθρωπος κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, χάσει όμως την ψυχή του, δεν ωφελείται σε τίποτα; Καλλιεργήστε, λοιπόν, πνευματικά τα παιδιά σας. Καλλιεργήστε και τον εαυτό σας. Έτσι θα σωθείτε και θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών, με τη χάρη του Χριστού μας. από το βιβλίο: Θέματα Ζωής τόμος Α' Κεφάλαιο: Η ανατροφή των παιδιών Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΣ

Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 5 ημ. · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας Γραφει η Κατακομβικη Έκκλησια OCT 18 (π. Γρηγοριος) τα εξης: "Η ματθαιική σύνοδος Κηρύκου κέρδισε το δικαστήριο έναντι του Σεβαστιανού της συνόδου Στεφάνου στην Κύπρο. Ο κανονικός επίσκοπος είναι ο Παρθένιος και οχι ο Σεβαστιανός κι ως εκ τούτου ενα μοναστήρι και κάποιοι ναοί ανήκουν πλεον στην δικαιοδοσία του Κήρυκου". Διευκρινισις Επισκοπου Κηρυκου: "Οφειλω να διευκρινισω οτι η Εκκλησια της Κυπρου ειναι Αυτοκεφαλος και ως εκ τουτου ειναι λαθος το γραφεν οτι μετα την αποφασιν του Ανωτατου Δικαστηριου της Κυπρου "ενα μοναστηρι και καποιοι ναοι ανηκουν πλεον στην δικαιοδοσια του Κηρυκου". Το ορθον ειναι οτι ανηκουν εις την δικαιοδοσια του Κανονικου Επισκοπου της Αυτοκεφαλου Εκκλησιας ΓΟΧ Κυπρου Κιτιου Παρθενιου. Ο Επισκοπος Κηρυκος ως Προεδρος της Πανορθοδοξου Ιερας Συνοδου απλως ανταπεκριθη κατα καθηκον εις την προσκλησιν της Αυτοκεφαλου Εκκλησιας της Κυπρου δι Αρωγην - βοηθειαν χωρις καμμιαν απαιτησιν δικαιοδοσιας επι των Μονων και των Ναων της Αυτοκεφαλου Εκκλησιας της Κυπρου, διοτι τουτο θα ητο παρανομον και αντικανονικον". ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Αγαπητοί, Θέµα: Αποφάσεις Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Πολιτικές Εφέσεις 9/2016 και 143/2020. Χθες, 12/10/2022, το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου, στην δευτεροβάθµια του δικαιοδοσία, εξέδωσε 2 σηµαντικές αποφάσεις που αφορούν στην Εκκλησία ΓΟΧ Κύπρου, ευρύτερα γνωστής ως «εκκλησίας των παλαιοηµερολογιτών». Η µεν πρώτη, η Πολιτική Έφεση 9/2016, αφορούσε σε αγωγή που κίνησε η νόµιµη ηγουµένη της Ιεράς Μονής Μεταµορφώσεως του Σωτήρος στο Αβδελλερό της Λάρνακας, µαζί µε άλλες µοναχές, οι οποίες εκδιώχθηκαν από την εν λόγω µονή από τον Σεβαστιανό Σταύρου, που φέρεται και ως «µητροπολίτης Κιτίου των παλαιοηµερολογιτών», ο οποίος ψηφίστηκε και χειροτονήθηκε από την αντίστοιχη εκκλησία των παλαιοηµερολογιτών της Ελλάδας. Οι εν λόγω µοναχές αµφισβήτησαν την εκλογή και χειροτονία του Σεβαστιανού και την εξουσία του να τις εκδιώξει από την µονή, καθώς και να διαχειρίζεται την κινητή και ακίνητη της περιουσία, µε την αιτιολογία ότι δεν τον αναγνώρισαν. Ισχυρίστηκαν ότι η εκλογή και χειροτονία του έγινε κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας τους, των Ιερών Κανόνων και των παραδόσεων της Κυπριακής Εκκλησίας. Πρωτοδίκως, το 2015, η αγωγή που κίνησαν οι εν λόγω µοναχές, απορρίφθηκε αφού το δικαστήριο έκρινε ότι η εκλογή του Σεβαστιανού ήταν νόµιµη. Ασκήθηκε έφεση κατά της απορριπτικής απόφασης, ήτοι η Πολιτική Έφεση 9/2016. Στο µεσοδιάστηµα, µέχρι και σήµερα, 2 από τις µοναχές απεβίωσαν, ενώ οι εναποµείνασες είναι µεγάλης ηλικίας και µε προβλήµατα υγείας. Οι δικαστικοί τους αγώνες είναι σχεδόν εικοσαετείς και αυτό δεν µπορεί παρά να φανερώνει την αδυναµία του συστήµατος απονοµής δικαιοσύνης να απονείµει δικαιοσύνη έγκαιρα, επιβεβαιώνοντας το αποφθεγµατικό «δικαιοσύνη που αργεί, συνιστά αρνησιδικία». Το Ανώτατο Δικαστήριο, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση και µε αναφορά στο άρθρο 27 του Καταστατικού και στους Ιερούς Κανόνες, αποφάσισε ότι η εκλογή του Σεβαστιανού «κρίνεται αντικαταστατική αφενός και επέµβαση στο αυτοκέφαλο της Εκκλησίας ΓΟΧ Κύπρου αφετέρου» (σελ. 25). Εξέδωσε, παράλληλα, «διάταγµα διατάσσον τον Εφεσίβλητο 1 [Σεβαστιανό] να τερµατίσει την παράνοµη επέµβαση στα ακίνητα της Μονής» καθώς και διάταγµα διατάσσον τις εφεσίβλητες «1-20 να παύσουν να εµποδίζουν τις εφεσείουσες 2 και 3 [εναποµείνασες µοναχές] να διαµένουν στην µονή και στην κατοχή και χρήση της ακινήτου περιουσίας της Μονής». Στην δε 143/2020, ενάγοντες ήταν ο νόµιµος Μητροπολίτης Κιτίου κ. Παρθένιος καθώς και διάφοροι άλλοι ναοί της εν λόγω Εκκλησίας, οι οποίοι κατέφυγαν στο Δικαστήριο όταν ο εν λόγω Σεβαστιανός Σταύρου, επικαλούµενος την ιδιότητα του δήθεν Μητροπολίτη Κιτίου των ΓΟΧ, δηµιούργησε θρησκευτικό οργανισµό επ᾽ ονόµατί του και ενέγραψε σε αυτόν όλη την ακίνητη περιουσία των ναών αυτών. Ο ναοί, κατέφυγαν και αυτοί στο δικαστήριο, αµφισβητώντας την εκλογή και χειροτονία του Σεβαστιανού Σταύρου και, συνεπώς, την εξουσία του να διαχειρίζεται την περιουσία τους. Πρωτόδικα, το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, λέγοντας ότι η εκλογή του Σεβαστιανού Σταύρου ήταν νόµιµη και ότι αυτός δικαιούται στην εγγραφἠ της περιουσίας. Ασκήθηκε έφεση, ήτοι η Πολιτική Έφεση 143/2020. Το δικαστήριο αποφάσισε ότι «[.] η εκλογή του εφεσίβλητου 1 [Σεβαστιανού] ως Μητροπολίτη Κιτίου [.] ήταν αντικαταστατική και µη έγκυρη, η πρωτόδικη απόφαση µε την οποία αποφασίστηκε ότι ο εφεσίβλητος 1 δικαιούται στην επ᾽ ονόµατι του εγγραφή της περιουσίας των εφεσειουσών, παραµερίζεται [.]» και εξέδωσε «απόφαση µε την οποίαν αναγνωρίζεται ότι δικαίωµα χρήσης και κατοχής των επίδικων ακινήτων έχουν οι εφεσείοντες [ο νόµιµος µητροπολίτης και οι ναοί]. Εκδίδεται επίσης διάταγµα ακύρωσης των δηλώσεων µεταβιβάσεως των επίδικων ακινήτων και απαγόρευσης µεταβίβασης τους στον εφεσίβλητο 1 [Σεβαστιανό Σταύρου]». Οι αποφάσεις αυτές είναι τελεσίδικες και το επιστέγασµα σχεδόν εικοσαετών δικαστικών αγώνων. Ευχή και ελπίδα όλων είναι να γίνουν σεβαστές από όλους. Για οποιεσδήποτε περαιτέρω διευκρινήσεις, ο γραµµατέας της Ιεράς Μητρόπολης Κιτίου είναι στην διάθεσή σας (99782942). Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου επισυνάπτονται. _______________________________ Εκ της Ιεράς Μητρόπολης Κιτίου ΓΟX Δημοσιεύτηκε 20 hours ago από τον χρήστη ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ