Ο ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΕΣΤΡΑΦΗ ΕΙΣ ΤΑ ΟΠΙΣΩ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ‘’ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ’’ Ιεραποστολικον καί Αντιαιρετικον ενημερωτικόν Φυλλάδιον του «Συλλόγου των Ορθοδοξων» του Επισκοπείου – Ιερας Μονης Αγιας Αικατερινης Κορωπίου Αττικης, λειτουργουντος ως Παραρτηματος καί εις τα πλαίσα των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ Ματθαιος ο Α. Διευθυνσις: 4ο χιλιομετρον Λεωφορου Κορωπίου Μαρκοπούλου, Τ.Θ. 54 Κορωπι 19401, Τηλ. 210 6020176, 60907162202, 6977290326 Αριθμ. Φυλλου 9 Ιανουαριος 2021 Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω Ο Ιορδάνης ποταμός, ο ιερός ποταμός της θεοφανείας, ο ποταμός που «εθαμβήθη θεωρών τον αθεώρητον γυμνόν», είναι ο ποταμός που η διάβασή του οδηγεί στην γη της επαγγελίας. Για όλους εμάς τους Χριστιανούς ο Ιορδάνης ποταμός είναι ο ποταμός της επιθυμίας επισκέψεως των ρείθρων του, της καθάρσεως, του αγιασμού. Όλοι μας τρέφουμε την ελπίδα, να αξιωθούμε να βαπτισθούμε στα νερά του, στα ρείθρα που στην γύρω τους έρημο ασκήσευσε ο Βαπτιστής Ιωάννης, ο Πρόδρομος, στα ρείθρα που αγιάσθηκαν από τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Ιησού την στιγμή που ο Θεός Πατήρ εφώνει «Ούτός εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός» και το Άγιον Πνεύμα παρουσιάσθηκε «εν είδει περιστεράς». Ο Ιορδάνης ποταμός είναι ο προσωποποιημένος ποταμός. Αν και ως κτίσμα είναι άψυχο, δεν έχει αισθήσεις, εν τούτοις του φωνάζουμε: «Ιορδάνη ποταμέ, τι εθαμβήθης θεωρών;», «Ετοιμάζου, Ιορδάνη ποταμέ..», «Ιορδάνη ποταμέ, στήθι υπόδεξαι σκιρτών..», «Ιορδάνη ποταμέ, ευφράνθητι..», «Και συ, Ιορδάνη ποταμέ, διατί εστράφης εις τα οπίσω», λες και απευθυνόμαστε σε πρόσωπο. Βέβαια, δεν είναι το μοναδικό κτίσμα που προσωποποιείται στην εκκλησιαστική γραμματεία. Έχουμε πολλά παρόμοια παραδείγματα στα ιερά κείμενα της υμνογραφίας και της Αγίας Γραφής. Όταν λέμε: «Ευφραινέσθω τα ουράνια, αγαλλιάσθω τα επίγεια», δηλαδή, ας ευφρανθούν οι ουρανοί και ας χαρεί η γη, εννοούμε την χαρά των αγγέλων στον ουρανό και των ανθρώπων στην γη και όχι του αέρος και του εδάφους. Επίσης στην υμνογραφία απευθυνόμαστε πολλές φορές σε ιερούς τόπους η ιερά αντικείμενα λες και αυτά είναι έμψυχα, όπως στην Βηθλεέμ και τον Τίμιο Σταυρό. Έτσι λέμε: «Ετοιμάζου, Βηθλεέμ, ήνοικται πάσιν η Εδέμ..» η « Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου», η «Ου δυνησόμεθα, Σταυρέ του Κυρίου, τα σα θαυμάσια υμνείν οι κατάκριτοι». Όταν επίσης λέμε: «Σκιρτήσατε τα όρη και οι βουνοί», δεν παρακινούμε τα βουνά και τους λόφους να σκιρτήσουν, αλλά τους Χριστιανούς που κατοικούν σε αυτούς. Και όταν λέμε: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού», δεν εννοούμε, ότι αφήνουν φωνή που ακούν τα αυτιά μας, αλλά ότι παρουσιάζουν σε μας με το μέγεθός τους την δύναμη του Δημιουργού. Έτσι, κατανοούμε το κάλλος τους και δοξάζουμε τον Πλάστη και Δημιουργό τους σαν άριστο τεχνίτη. Την θαυμαστή στροφή του ρεύματος του ποταμού Ιορδάνου προς τα οπίσω, αυτήν που υπερφυώς βλέπουμε σε αυτόν κάθε χρόνο, στον αγιασμό των υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων, και δοξάζουμε τον βαπτισθέντα Κύριό μας Ιησού, περιφράφει ο Προφητάναξ Δαβίδ λέγοντας: «Η θάλασσα είδε και έφυγεν, ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω» (Ψαλμ. ριδ, 3). Με αυτό το χωρίο ο Ψαλμωδός ήθελε να προφητεύσει την έκπληξη της θαλάσσης, του νερού που απλωνόταν σε μεγάλο μέρος, και του Ιορδάνη ποταμού, με την είσοδο στα νάματα του του αναμάρτητου Χριστού μας. Αυτήν την έκπληξη δικαιολογεί στην ευχή του αγιασμού των υδάτων ο Άγιος Σωφρόνιος, Επίσκοπος Ιεροσολύμων λέγοντας. «Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω θεασάμενος το πυρ της Θεότητος σωματικώς κατερχόμενον και εισερχόμενον επ’ αυτόν». Το πυρ της Θεότητος στην σάρκα του Θεού Λόγου, του Χριστού μας, που εισερχόταν μέσα στα ιορδάνεια ρείθρα, από φόβο και σεβασμό αυτά ήθελαν να το αποφύγουν. Το ότι ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω περιγράφει και το επόμενο ωραιότατο τροπάριο της εορτής των Θεοφανείων θυμίζοντάς μας την διαίρεση του ύδατος του Ιορδάνου με την μηλωτή του προφήτου Ελισσαίου, μετά την ανάληψη στους ουρανούς με πύρινο άρμα του προφήτου Ηλιού: «Απεστρέφετο ποτέ, ο Ιορδάνης ποταμός, τη μηλωτή Ελισσαιέ, αναληφθέντος Ηλιού, και διηρείτο τα ύδατα ένθεν και ένθεν· και γέγονεν αυτώ, ξηρά οδός η υγρά, εις τύπον αληθώς του Βαπτίσματος, δι᾽ ου ημείς την ρέουσαν, του βίου διαπερώμεν διάβασιν, Χριστός εφάνη, εν Ιορδάνη, αγιάσαι τα ύδατα». Εστράφη παλιά προς τα πίσω το ρεύμα του Ιορδάνου ποταμού διά της μηλωτής του αναληφθέντος στον ουρανό προφήτου Ηλία, την οποίαν είχε ο προφήτης Ελισσαίος. Και έγινε η υγρή οδός ξερή προτυπώνοντας αληθινά το βάπτισμα, διά του οποίου εμείς διαπερνούμε την ρευστή διάβαση του βίου. Ο Χριστός φανερώθηκε στον Ιορδάνη, για να αγιάσει τα ύδατα. Η ποιητικώτατη προφητική αυτή φράση των Ψαλμών «ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω» είναι πλουτισμένη με ένα ασυνήθιστο και ανυποψίαστο, ακόμα και στους πιο φιλακόλουθους, πνευματικό βάθος. Το σχολιάζει πολύ όμορφα, όπως πράττει πάντοτε, ο ιερός Χρυσόστομος: Ο ποταμός Ιορδάνης, που ήταν πολυφημισμένος στην Αγία Γραφή και για πολλά άλλα θαύματα, αλλά και για την βάπτιση του Χριστού σε αυτόν, πηγάζει από δύο πηγές. Η μία λέγεται Ιόρ και η άλλη Δαν. Καθώς προχωρούν τα δύο αυτά ποτάμια, ενώνονται σε ένα που ονομάζεται Ιορδάνης. Αυτός με πλήρες αναπτύγμα του ρού του περνάει μέσα από εναλλασσόμενα παρόχθια γόνιμα και αμμώδη εδάφη και χύνεται στην Νεκρά θάλασσα. Η αλληγορία εδώ είναι βαθειά και θεολογικώτατη, όπως την φανερώνει ο ιερός Χρυσόστομος. Ο ποταμός Ιορδάνης είναι ο τύπος τού ανθρωπίνου γένους. Οι δύο πηγές του συμβολίζουν τον Αδάμ και την Εύα, τους δύο προπάτορες, από τους οποίους ανέβλυσε όλο το ανθρώπινο γένος. Και το γένος αυτό προς τα που πορευόταν πριν την ενσάρκωση του Θεανθρώπου μας Ιησού; Αλλοίμονο, στην νέκρωση και στον θάνατο μέσα από χαρές και λύπες της ζωής, όπως ο Ιορδάνης, ο οποίος μέσα από γόνιμα και άγονα εδάφη εκβάλλει στην Νεκρά θάλασσα. Ήρθε, όμως, ο Υιός του Θεού, που πόνεσε για την αθλιότητα του ανθρωπίνου γένους, και έγινε άνθρωπος, και έπαθε πάνω στον Σταυρό, και κατήργησε, με τον θάνατό του, τον θάνατο. Έτσι, χάρισε στους ανθρώπους την ζωή και τους έστρεψε προς τα πίσω, τους έκαμε να μην τρέχουν πιά προς την νέκρωση και τον θάνατο, αλλά προς την ζωή και την αφθαρσία. Αυτός είναι ο λόγος, που ο Απόστολος Παύλος λέγει, ότι «όσοι εις Χριστόν Ιησούν εβαπτίσθημεν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν». (Ρωμ. στ΄ 3). (Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας) Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» (Ιεραποστολή καί Φιλανθρωπία) φυλλάδιον το οποίον εκδίδεται εις τα πλαίσια των σκοπων του ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α καί του Παραρτηματος αυτου «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας, Λαυρεωτικής καί Αχαρνων. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης Ο Προεδρος του Μητροπολιτικου Φιλοπτωχου Ταμείου + Ο Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος.