ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ: ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ

 

 Ἀδικία εἶναι ἡ συνήθεια νὰ βλέπη κανεὶς τοὺς νόμους μὲ ὑπεροψία. Ἀδικία εἶναι ἡ περιφρόνηση τῶν νόμων, ἡ καταπάτηση τοῦ δικαίου. Ἀδικία εἶναι ἡ ἐναντίωση στὸ θεῖο θέλημα. Εἶναι ἐνέργεια γιὰ νὰ ἐπικρατήσει τὸ κακό, ὁ πόλεμος, ἡ ταραχή, ἡ κακοδαιμονία, ἡ βασιλεία τοῦ πονηροῦ. Ἡ ἀδικία εἶναι ἀνοσιούργημα κι αὐτὸν ποὺ τὴν ἐργάζεται τὸν καθιστὰ ἀκάθαρτο μπροστὰ στὸν Θεό. Ἡ ἀδικία εἶναι ἀποκρουστικὴ στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ, καθὼς προσβάλλει τὸ πρῶτο τῶν θείων χαρακτηριστικῶν ποὺ εἶναι ἡ θεία δικαιοσύνη. Εἶναι δὲ μητέρα κάθε κακίας, ἀφοῦ μέσα στὴν ἀδικία κρύβεται διαμιᾶς ἡ κακία.

 Ἡ ἀδικία εἶναι πράξη ψυχῆς ποὺ δὲν συντάσσεται μὲ τὸν Θεὸ ἀλλὰ μὲ τὸν πονηρό. Ἡ ἀδικία φανερώνει ψυχὴ ποὺ δὲν ἔχει καμιὰ ἐπαφὴ τῶν συναισθημάτων μὲ τὴ λογική, οὔτε βέβαια μπορεῖ νὰ κυριαρχήσει πάνω στὰ πάθη καὶ τὶς ἐπιθυμίες της. Ἡ ἀδικία κρίνει πρὸς τὸ συμφέρον καὶ ὄχι πρὸς τὸ δίκαιο. Ἀποδίδει τὸ δίκαιο σ’ αὐτοὺς ποὺ ἀδικοῦν καὶ τὸ ἀφαιρεῖ ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δικαιοῦνται νὰ τὸ λάβουν.

 Ἡ ἀδικία γεμίζει τὴ γῆ μὲ θρήνους καὶ ὁ στεναγμὸς τῶν ἀδικημένων ἀνεβαίνει μέχρι τὸν οὐρανό. Ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἔλεος καὶ οἰκτιρμούς, δὲν δειλιάζει μπροστὰ σὲ τίποτα. Συνθλίβει τὶς καρδιὲς τῶν ἀδικημένων καὶ κάνει ἀπὸ τὰ μάτια τους νὰ τρέχουν πηγὲς δακρύων. Δὲν ἐλεεῖ τὸν ὀρφανὸ καὶ δὲν λυπᾶται τὴν χήρα. Πάντοτε ἀδυσώπητη καὶ ἀνελέητη, ἐπιβάλλει τὶς θελήσεις της καὶ ἐκτελεῖ τὶς ἀποφάσεις της. Ἡ τυραννία της εἶναι σκληρή· ὅπου δὲ ἐπικρατεῖ, κυριαρχεῖ ὁ στεναγμὸς καὶ ὁ πόνος.
  Ἡ ἀδικία ἀρνεῖται τὸν Θεὸ καὶ δὲν ὑπολογίζει τὸ κράτος τῆς δύναμής Του. Ἡ εἰκόνα της προκαλεῖ φρίκη καὶ τρόμος καταλαμβάνει αὐτοὺς ποὺ τὴν ἀντικρύζουν. Εἶναι δύσμορφη καὶ ἀποτρόπαιη καὶ ἡ ὄψη της μοιάζει μὲ ἀρχαία ἐρινύα. Ὅπου κι ἂν ἐμφανισθεῖ, ἀπομακρύνεται ἀπ’ ἐκεῖ ἡ εἰρήνη, ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐθυμία. Ἡ παρουσία της προμηνύει καταιγίδα καὶ ἡ φωνὴ της ἀναγγέλει τὴν καταστροφή. Ἀπ’ ὅπου κι ἂν περάσει, ἡ ἐρήμωση γίνεται ὁλοκληρωτική.

Ἡ ἀδικία εἶναι ὁ κακὸς δαίμονας ποὺ ἀφαιρεῖ τὴν εὐτυχία ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ;

Ο άγιος Ιππόλυτος
«Οι ποιμένες ως λύκοι γενήσονται. Οι Ιερείς το ψεύδος ασπάσονται. Οι Μοναχοί τα του κόσμου ποθήσουσιν…».

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
«Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων»

Ο άγιος Νείλος ο Αγιορείτης
«Όταν πλησιάση ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτισθή η διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη της σαρκός και θα πληθυνθή σφόδρα η ασέβεια και η ανομία… Οι ποιμένες των Χριστιανών Αρχιερείς και Ιερείς θα είναι άνδρες κενόδοξοι, μη γνωρίζοντες παντελώς την δεξιάν οδόν από την αριστεράν… Αι Εκκλησίαι δε του Θεού θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών Ποιμένων και αλλοίμονον τότε εις τους εν τω κόσμω ευρισκομένους Χριστιανούς, οι οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστιν, διότι δεν θα βλέπουν από κανένα φως επιγνώσεως…».

Ο Αββάς Μωϋσής
«Εν ταίς ημέραις εκείναις… θέλουν προχειρίζεσθαι Ηγούμενοι και ποιμένες άνδρες αδόκιμοι αρετής, άπιστοι… μη διακρίνοντες την δεξιάν οδόν εκ της αριστεράς, αμελείς, φιλομέριμνοι, τα πρωτεία με δώρα αρπάζοντες… μη γνωρίζοντες κατηχείν και νουθετείν το ποίμνιον… εκ της τοιαύτης δε αμελείας και κατάφρονήσεως των ποιμένων απολούνται οι αδελφοί…».

Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων
«Ζητάμε σημείο της [Β΄] παρουσίας του Κυρίου. Εμείς οι εκκλησιαστικοί ζητάμε εκκλησιαστικό σημείο, και ο Κύριος λέγει· “και τότε θα σκανδαλισθούν πολλοί και θα παραδώσουν ο ένας τον άλλο και θα μισήσουν ο ένας τον άλλο”».[7] «Αν ακούσης ότι Επίσκοποι στρέφονται εναντίον Επισκόπων και κληρικοί εναντίον κληρικών και λαοί εναντίον λαών και φτάνουν μέχρι να χυθεί αίμα, να μην ταραχθείς. Διότι κάτι τέτοιο είναι ήδη γραμμένο».

Ο Αββάς Ισχυρίων
Κάποτε, (τον 4ο αιώνα), όταν ρωτήθηκαν κάποιοι Μονα-χοί για το πως θα ζούν και θα είναι οι Μοναχοί και Κληρικοί τις επόμενες γενεές και τα έσχατα χρόνια, ο Αββάς Ισχυρίων είπε τα εξής: «Αυτοί πρόκειται να εργασθούν και να φθάσουν στα μισά απ’ ο,τι μπορέσαμε και φθάσαμε εμείς». Και ερώτησαν πάλι. «Και μετά απ’ αυτούς οι μετέπειτα τι θα κάνουν;» Και απήντησε: «Εκείνοι δεν πρόκειται να έχουν κανένα πνευματικό έργο και καμία ουσιαστική αρετή. Πρόκειται δε να τους έλθει πολύ μεγάλος πειρασμός και όσοι μπορέσουν να αντέξουν και να τον υπομείνουν μέχρι τέλους, θα φανούν ανώτεροι από όλους ημάς και τους Αγίους μας ».

Αββάς Παμβώ
«Αλήθεια γέροντα, θα αλλάξουν οι συνήθειες και οι παραδόσεις των χριστιανών και δεν θα υπάρχουν Ιερείς στις εκκλησιές; Και ο Γέροντας απάντησε: «Εκείνο τον καιρό θα ψυχραθεί η αγάπη των πολλών και θα πέσει μεγάλη θλίψη. Θα γίνουν επιδρομές εθνών. Μετακινήσεις λαών, αστάθεια στους βασιλείς, ανωμαλία στους κυβερνήτες, οι Ιερείς θα γίνουν άσωτοι και οι Μοναχοί θα ζούν με αμέλεια. Οι Ηγούμενοι θα αδιαφορούν για τη δική τους σωτηρία αλλά και του ποιμνίου τους. Θα είναι όλοι τους πρόθυμοι και πρώτοι στα τραπέζια και εριστικοί. Οκνηροί στις προσευχές αλλά πρόθυμοι στην καταλαλιά, έτοιμοι για κατηγορία. Δεν θα θέλουν ούτε να μιμούνται ούτε να ακούνε βίους και λόγους Γερόντων, αλλά κυρίως θα φλυαρούν και θα λένε «αν ζούσαμε κι εμείς στις μερες τους, θα αγω-νιζόμασταν και εμείς». Οι Επίσκοποι πάλι των καιρών εκείνων θα δείχνουν δουλικότητα προς τους ισχυρούς, θα βγάζουν τις αποφάσεις ανάλογα με τα δώρα που θα παίρνουν και δεν θα υπερασπίζονται τους φτωχούς, όταν θα κρίνονται. Θα θλίβουν τις χήρες και θα καταταλαιπωρούν τα ορφανά. Ακόμη θα εισχωρήσει και στον λαό απιστία, ασωτία, μίσος, έχθρα, ζήλεια, φιλονικία, κλεψιά, μέθη, έξαλλες διασκεδάσεις, μοιχεία, πορνεία, φόνοι και διαρπαγές». Είπε τότε ο αδελφός: «Και τι θα μπορεί να κάνει κανείς σε τέτοιους δύσκολους καιρούς;» Και ο Γέροντας απάντησε: «Παιδί μου, σε τέτοιες ημέρες θα σωθεί εκείνος που θέλει και προσπαθεί να σώσει την ψυχή του και αυτός θα ονομαστεί μέγας στη Βασιλεία των Ουρανών».

Στάρετς Ανατόλιος
«Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα δρα με πανουργία για να οδηγήσει στην Αίρεση, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Δεν θα ξεκινήσει με την ψυχρή απώθηση των δογμάτων της Αγίας Τριάδος, της Θεότητος του Ιησού Χριστού, και της παρθενίας της Θεοτόκου, αλλά θα ξεκινήσει ανεπαίσθητα να καταστρέφει τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις της Εκκλησίας και την μεγάλη τους πνευ-ματικότητα, που έφτασε σε μας μέσω των Αγίων Πατέρων, από το Άγιον Πνεύμα. Λίγοι θα παρατηρήσουν αυτά τα καλοπιάσματα του εχθρού, μόνον εκείνοι που είναι πολύ πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή. Οι Αιρετικοί θα αποκτήσουν ισχύ πάνω στην Εκκλησία και θα τοποθετήσουν τους υπηρέτες των παντού. Οι ευλαβείς θα ατενίζονται καταφρονητικά. Ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι από τους καρπούς των θα τους αναγνωρίσετε και έτσι, από τους καρπούς των καθώς και από τις ενέργειες των Αιρετικών, προσπαθήστε να τους διακρίνετε από τους αληθινούς ποιμένες. Αυτοί είναι πνευματικοί κλέφτες, διαρπάζοντες την πνευματική ποίμνη, και θα εισέλθουν στο μαντρί (την Εκκλησία), σκαρφαλώνοντας με κάποιο άλλο τρόπο, χρησιμοποιώντας δύναμη και καταπατώντας τους ιερούς κανόνες.

Ο Κύριος καλεί αυτούς ληστές. Πράγματι, η πρώτη τους ενέργεια θα είναι η καταδίωξη των αληθινών ποιμένων, η φυλάκιση και η εξορία τους, διότι χωρίς αυτό θα είναι αδύνατο γι’ αυτούς να διαρπάσουν το ποίμνιο. Γι’ αυτό το λόγο, παιδί μου, όταν βλέπεις την καταπάτηση της Πατερικής παραδόσεως και των θείων εντολών στην Εκκλησία, των εντολών που ορίσθηκαν από το Θεό, γνώριζε ότι οι Αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και κατά το χρόνο δράσης τους μπορεί να κρύβουν την ασέβειά τους, η να καταστρέφουν την Αγία Πίστη ανεπαίσθητα, προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα στην σαγήνευση και προσκόλληση των απείρων στα δίχτυα τους.
Η καταδίωξη θα κατευθύνεται όχι μόνον εναντίον των ποιμένων αλλά εναντίον όλων των δούλων του Θεού, διότι όλοι όσοι θα καθοδηγούνται από την αίρεση δεν θα υποφέρουν την ευσέβεια. Αναγνωρίστε αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και την αγάπη της ισχύος. Θα είναι συκοφάντες, προδότες, παντού δεικνύοντες έχθρα και κακοήθεια. Γι’ αυτό ο Κύριος είπε ότι οι καρποί τους θα τους κάνουν γνωστούς.

Οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί, αγαπούν τον συνάνθρωπό τους και είναι υπάκοοι στην Εκκλησία.Οι Μοναστές θα ταλαιπωρηθούν υπερβολικά από τους Αιρετικούς, και η μοναστική ζωή θα καταφρονηθεί. Τα [ενεργά] Μοναστήρια θα σπανίζουν, ο αριθμός των μοναχών θα ελαττωθεί και αυτοί που θα παραμείνουν, θα υποφέρουν από βία. Αυτοί που μισούν την μοναστική ζωή, εντού-τοις, έχοντας μόνο την αμφίεση της ευσεβείας, θα αγωνίζονται να προσελκύσουν τους μοναχούς με το μέρος τους, υποσχόμενοι σ’ αυτούς προστασία και κοσμικά αγαθά, και απειλώντας αυτούς που τους αντιτίθενται με εξορία. Αυτές οι απειλές θα προκαλέσουν μεγάλη απόγνωση στους μικρόψυχους, αλλά εσύ παιδί μου, να χαίρεσαι για το ότι έχεις ζήσει μέχρι αυτό τον καιρό, διότι τότε οι πιστοί που δεν θα έχουν δείξει άλλες αρετές, θα λάβουν στέμματα, μόνο διότι θα έχουν μείνει σταθεροί στην πίστη, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου: “Καθ΄ ένας που, όντας μαζί Μου (εν Εμοί), θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω και Εγώ, όντας μαζί του (εν αυτώ), μπροστά στον Πατέρα μου τον εν Ουρανοίς”.

Φοβού τον Κύριο τέκνο μου. Φοβού να χάσεις το στέμμα που ετοιμάστηκε για σένα, φοβού το να ριχτείς από το Χριστό στο εξώτερο σκότος και στα αιώνια βάσανα. Στάσου γενναίος στην πίστη, και αν είναι αναγκαίο, υπόμεινε καταδίωξη και άλλες λύπες, διότι ο Κύριος θα είναι μαζί σου και οι Άγιοι Μάρτυρες και πνευματικοί θα κοιτάζουν σε σένα και τον αγώνα σου με ευχαρίστηση.
Αλλά αλλοίμονο στους μοναχούς εκείνες τις ημέρες που θα καθηλωθούν από ιδιοκτησίες και πλούτη, οι οποίοι λόγω της αγάπης της ειρήνης [ανάπαυσης] θα είναι έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς. Θα αποκοιμίζουν την συνείδησή τους, λέγοντας: «Εμείς διατηρούμε και σώζουμε το Μοναστήρι και ο Κύριος θα μας συγχωρήσει». Οι ατυχείς και τυφλοί αυτοί δεν λογαριάζουν καθόλου ότι διά της αι-ρέσεως οι δαίμονες θα εισέλθουν στο Μοναστήρι, και κατόπιν δεν θα είναι ένα Άγιο Μοναστήρι, αλλά μόνο τοίχοι, από τους οποίους η Χάρη θα έχει απομακρυνθεί. Ο Θεός εντούτοις είναι ισχυρότερος από τον εχθρό και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα παραμείνουν μέχρι το τέλος αυτής της περιόδου, μόνο θα προτιμήσουν να ζούν σε απομονωμένα ερημικά μέρη».

Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής
«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά. Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα όπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση. Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι από τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν θα υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει σημεία θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται το φρόνημά τους, για να προχωρούν σε πνευ-ματικούς αγώνες. Διότι όσοι θα κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή.

Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε θα αποτελούν μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευπορούν σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι όνειδος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δούν Θεού πρόσωπο. Μοναχοί και λαικοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους τα πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο. Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλα-νηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας».

Η προειδοποίηση του Απ. Παύλου για την αποστασία που θα συμβεί πριν έρθει ο Αντίχριστος,[15] αναφέρεται προφανώς στην αποστασία της διοικού-σας Εκκλησίας και όχι κάποιων ατόμων. Γιατί η αποστασία ατόμων και μεγά-λων ομάδων ανθρώπων είτε μέσω των αιρέσεων, είτε μέσω της γενικής ασέβειας και απιστίας υπήρχε πάντα, θα υπάρχει πάντα και δεν μπορεί να αποτελεί προδρομικό σημάδι της έλευσης του Αντιχρίστου. Επιπλέον, ο λόγος του Αποστόλου θα διαψεύδονταν μέχρι τώρα χιλιάδες φορές, γιατί αποστασίες αν-θρώπων υπήρξαν άπειρες, αλλά ο Αντίχριστος δεν ήρθε. Ο Οικουμενισμός ως εσχατολογική παναίρεση απομακρύνει –ήδη και μέσω πλέον ορθοδόξων κλη-ρικών και Επισκόπων– το ποίμνιο από την αληθινή και σωτηριώδη διδασκαλία του Χριστού και κηρύττοντας διαβολικές ιδέες δημιουργεί τον καινούργιο «νέο-ταξικό» τύπο του «χριστιανού». Αυτός ο τύπος αδιαφορεί για το αν οι κληρικοί που ακολουθεί, και οι διδασκαλίες που ακούει από αυτούς, είναι Ορθόδοξες η κακόδοξες, αλήθειες η ψέματα, αρκεί να ευφραίνεται με λόγια αγάπης και ειρήνης. Όμως «Ει και γλυκέα τα λόγια των ψευδοπροφητών, αλλά ουδέν αυτών πικρότερον». Αυτούς τους κληρικούς που ο κόσμος θα ακολουθεί, ο Κύριος «θα τους ρίξει στον κοπρώνα» [αποχωρητήριο].[16] Ο κλήρος λοιπόν θα γίνει όργανο του Αντιχρίστου. Θα διδάσκει την τυφλή υπακοή ως αρετή ειρήνης και σωτηρίας. Μία υπακοή σατανική που θα απαιτεί από τον «πιστό» άγνοια, περιφρόνηση της διδασκαλίας των Αγίων, αδιαφορία για την Αλήθεια και επιφανειακή ευσέβεια. «Οι ψευδόμενοι [ποιμένες] πρώτα [θα] λένε την αλήθεια και τα αποδεκτά από όλους και μετά [θα] παρουσιάζουν τα ψευδή και αμφιβαλλόμενα».
Ο Αντίχριστος δεν θα κλείσει τις Εκκλησιές, ούτε θα τις κάψει όπως έκανε παλιά, αλλά θα τις γεμίσει από Χριστιανούς που θα βαπτίζονται, θα εξομολογούνται, θα κοινωνούν, θα κάνουν ευλαβή έργα, αλλά στην ουσία δεν θα πιστεύουν στον Χριστό αλλά στον ίδιο τον Αντίχριστο. Θα παραπλανήσει τον κόσμο προσποιούμενος τον Χριστό και θα προσπαθεί να τον μιμηθεί σε όλα. Γράφει ο άγιος Ιππόλυτος: «…θα κάνει θαύματα πολλά κατά φαντασίαν, θα είναι στην αρχή ταπεινός, ήσυχος, αγαπημένος με όλους, ευλαβής, ειρηνοποιός, θα μισεί την αδικία, θα αποστρέφεται τα δώρα, θα αγαπά την Αγία Γραφή, θα αγαπά τους Ιερείς και θα τιμά τους γέροντες, την νεολαία θα καλοπιάνει, την μοιχεία θα συ-χαίνεται την κατάκριση θα εχθρεύετα, τους ξένους θα αγαπά, τους φτωχούς θα βοηθά, τους ορφανούς θα ελεεί, τις χήρες θα φροντίζει, θα προφητεύει τα μέλλοντα, νεκρούς θα ανασταίνει, σε τυφλούς θα δώσει το φως, αφιλάργυρος θα είναι, τους ανθρώπους θα μονιάζει και όλοι θα τον τιμούν και θα τον αγαπούν. Όλοι θα λένε αυτόν να κάνουμε βασιλιά μας γιατί τέτοιος Άγιος και δίκαιος δεν υπάρχει στις μέρες μας. Και αυτός θα αρνήται την βασιλεία για να δείξει ταπείνωση και αγιότητα. Όταν όμως τελικά γίνει βασιλιάς και θα φανερωθεί το αληθινό της κόλασης πρόσωπο, αλίμονο σε αυτούς που τον πίστεψαν. Τότε όλη η γη θα ουρλιάζει… Θα καλοτυχίζουν αυτούς που πέθαναν και θα παρακαλούν να ανοίξουν οι τάφοι για να μπούνε εκείνοι…».

ΛΟΓΙΑ ΑΓΙΩΝ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ ΤΑ ΘΕΙΑ

Φίλης: <<Να απαγορευτεί στην Ελλάδα 

η Θεία Κοινωνία>>

  Τατσόπουλος: <<Είναι εγκληματικό να 

προτρέπεις τον κόσμο να κοινωνήσει>> 

 Μόσιαλος: <<Πρέπει να σταματήσει η Θεία

Κοινωνία κατά τη διάρκεια της επιδημίας>> 

 Ράδιο Αρβύλα: Εκπομπή η οποία έκανε
σάτηρα εις βάρος της Θείας Κοινωνίας

Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος:
<<Ναι στη Θεία Λειτουργία, 
ΟΧΙ στη ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ>>

ΠΕΡΙ ΟΛΩΝ ΛΟΙΠΟΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ ΤΑ ΘΕΙΑ, ΚΑΘ' ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟΝ, ΟΙ ΑΓΙΟΙ 
ΡΗΤΩΣ ΛΕΝΕ:

  Αμήν λέγω υμίν ότι πάντα αφεθήσονται τοις υιοίς των ανθρώπων τα αμαρτήματα και αι βλασφημία όσας αν βλασφημήσωσιν. Ος δ' αν βλασφημήση εις το Πνεύμα το Άγιον, ουκ έχει άφεσιν εις τον αιώνα, αλλ' είναι ένοχος αιωνίας κατακρίσεως και τιμωρίας. [Αλήθεια σας λέω, ότι όλα τα αμαρτήματα και οι βλασφημίες θα συγχωρεθούν στους υιούς των ανθρώπων, όσα και αν βλασφημήσουν, εάν μετανοήσουν. Όποιος όμως βλασφημήσει ενάντια στο Άγιο Πνεύμα, δεν έχει άφεση στον αιώνα, αλλά θα είναι ένοχος αιώνιας κατακρίσεως και τιμωρίας.] (Κατά Μάρκον 3, 28-29)

 

  Εξάγαγε την καταρασάμενον έξω της παρεμβολής, και επιθήσουσι πάντες οι ακούσαντες τας χείρας αυτών επί την κεφαλήν αυτού και λιθοβολήσουσιν αυτόν πάσα η συναγωγή. Ονομάζων δε το όνομα Κυρίου, θανάτω θανατούσθω. Λίθοις λιθοβολείτω αυτόν πάσα η συναγωγή Ισραήλ. Εάν τε προσήλυτος, εάν τε αυτόχθων, εν τω ονομάσαι αυτόν το όνομα Κυρίου, τελευτάτω. [Βγάλε τον βλάσφημο αυτόν έξω από την κατασκήνωση. Όλοι εκείνοι οι οποίοι άκουσαν την βλασφημία του, θα θέσουν τα χέρια τους πάνω στο κεφάλι αυτού και θα καταθέσουν την μαρτυρίαν τους εναντίον του. Έπειτα θα τον λιθοβολήσουν όλος ο λαός των Ισραηλιτών. Εκείνος, δηλαδή, ο οποίος ασεβώς θα αναφέρει το όνομα του Θεού, πρέπει να τιμωρείται δια θανάτου. Όλος ο λαός των Ισραηλιτών θα θανατώσει δια λιθοβολισμού αυτόν. Είτε ξένος είναι, είτε εντόπιος αυτός, που θα αναφέρει ασεβώς το όνομα του Κυρίου, θα τιμωρείται δια θανάτου.] (Λευιτικόν 24,14 και 24,16)

 

  Η βλασφημία είναι έκφραση μίσους κατά του Θεού, είναι αποτέλεσμα βρώμικης καρδιάς και χαρακτηρίζει πονηρή και αχάριστη ψυχή. Ο βλάσφημος εξουσιάζεται από τον πονηρό δαίμονα. Ο βλάσφημος απολαμβάνει τις πλούσιες δωρεές Του και από πάνω Τον βρίζει. Για τους βλάσφημους ο Θεός διατάσσει στην Αγία Γραφή (Λευιτικόν 24,16) να λιθοβολούνται. (Άγιος Νεκτάριος)

  Ο βλάσφημος αγανακτεί κατά του Θεού και βγάζει από την πονηρή καρδιά του βλάσφημες εκφράσεις, γεμάτες χολή και ασέβεια! Ο βλάσφημος αγανακτεί και βρίζει τον Θεό δημιουργό, που τον έφερε στη ζωή από το μηδέν! Αγανακτεί και βρίζει Αυτόν, που τον φύλαξε κάτω από τη σκέπη της Χάριτός Του, για να μην χαθεί η ύπαρξή του! Βλασφημεί τον χορηγό όλων των αγαθών, Αυτόν που γεμίζει τους ανθρώπους από αγάπη και φιλανθρωπία. Βρίζει τον αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό, που προσφέρει πλούσιες τις δωρεές Του ακόμη και στον βλάσφημο. Βρίζει Αυτόν που γεμίζει με καλοσύνη όλο τον κόσμο. Βρίζει Αυτόν που συγκρατεί όλο το σύμπαν πάνω στο μηδέν. Βρίζει Αυτόν, που όλη η δημιουργία, η ορατή και η αόρατη, Τον σέβεται, Αυτόν που όλη η κτίση δοξολογεί... (Άγιος Νεκτάριος)

  Να βοηθήσετε τους βλάσφημους να μετανοήσουν, να πλησιάσουν στο ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως και να ζητήσουν το έλεος και την συγγνώμη του Αγίου Θεού και να σταματήσουν το βρώμικο αυτό πάθος, διαφορετικά απομακρυνθείτε από κοντά τους, όπως φεύγετε μακριά από μία οχιά, μήπως και διορθωθούν... (Άγιος Νεκτάριος)

  Ποιοί βλασφημούν κατά του Αγίου Πνεύματος; α) Όσοι αρνούνται τη Χάρη του Θεού, την Θεία ευσπλαχνία, τη φιλανθρωπία και την Πρόνοια του Θεού β) Όσοι περιφρονούν τον Θείο νόμο γ) Όσοι αρνούνται τις ενέργειες τού Άγιου Πνεύματος και αποδίδουν αυτές σε άλλες δυνάμεις (στις δυνάμεις του σκότους, στον πονηρό) δ) Όσοι αρνούνται τις δωρεές και τους καρπούς τού Άγιου Πνεύματος. Οι Φαρισαίοι βλασφημούσαν κατά τού Άγιου Πνεύματος όταν έλεγαν ότι: «Ούτος ουκ εκβάλλει τά δαιμόνια ειμή εν τω Βεελζεβούλ, άρχοντι των δαιμονίων» (Ματθ. 12,24), δηλαδή: «Οι Φαρισαίοι, στα θαύματα του Χριστού είπαν: Αυτός δεν βγάζει τα δαιμόνια, παρά με την βοήθεια και τη δύναμη του Βελζεβούλ, του σατανά, που είναι ο άρχοντας των δαιμονίων» ε) Όσοι έχουν περισσή πεποίθηση στην ευσπλαχνία (μόνο) του Θεού και αρνούνται τη δικαιοσύνη Του στ) Όσοι δεν έχουν καμιά ελπίδα στον Θεό (δηλαδή, όσοι έπαψαν νά ελπίζουν στον Θεό και απελπίστηκαν) ζ) Όσοι αθετούν την πίστη στον Υιό του Θεού, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό η) Όσοι πολεμούν την αλήθεια και τη δικαιοσύνη θ) Οι κακόδοξοι πού καταδιώκουν την Εκκλησία. (αιρετικοί) ι) Οι απεγνωσμένοι (δηλαδή, όσοι κυριεύτηκαν τελείως από την απελπισία και αρνούνται την παντοδυναμία, τη φιλανθρωπία, την αγαθότητα και την Πρόνοια τού Θεού). (Άγιος Νεκτάριος)

  Οι Χριστιανοί οφείλουν να απέχουν από την συναναστροφή με τους βλάσφημους. Αν κάνουν έτσι, ίσως οι βλάσφημοι δουν την εγκατάλειψή τους και διορθωθούν. (Άγιος Νεκτάριος)

  Η βλασφημία είναι η μόνη αμαρτία που δεν έχει δικαιολογία. (ΜέγαςΒασίλειος)

  Αν ακούσεις κάποιον να βλασφημεί, να του κάνεις παρατήρηση και αν χρειαστεί να τον χτυπήσεις, να μην διστάσεις. Ράπισε το πρόσωπό του, σπάσε του το στόμα, άγιασε το χέρι σου με το χτύπημα. (Μέγας Βασίλειος)

  Το γιατρό που άλλα μέλη κόβει, άλλα καυτηριάζει και άλλα τα αφαιρεί εντελώς από το σώμα, δεν τον κατηγορείς για τίποτε. Αλλά και χρήματα τον πληρώνεις και σωτήρα τον ονομάζεις, διότι σταματάει την αρρώστια. Όταν όμως δεις μια πόλη να σείεται από σεισμούς και να πέφτει πάνω στους κατοίκους της, ή πλοίο να διαλύεται από τη θάλασσα και να καταποντίζεται αύτανδρο, γιατί βλασφημάς τον αληθινό Γιατρό και Σωτήρα; (Μέγας Βασίλειος)
 

    Αυτός που αμαρτάνει παραβαίνει το Νόμο, ο δε βλάσφημος ασεβεί στην Θεότητα. Εάν ο παραβάτης του Νόμου του Θεού κολάζεται, πόσον μάλλον ο βλάσφημος που βρίζει τον Νομοθέτη; (Μέγας Βασίλειος)

 Οι βλάσφημοι αμαρτάνουν πολύ περισσότερο από εκείνους, οι οποίοι Σταύρωσαν τον Χριστό, διότι αυτοί μεν δεν γνώριζαν εκείνο το οποίο έκαναν, ενώ ο βλάσφημος ξέρει τι λέγει και γνωρίζει τι είναι Θεός και ποιός είναι ο Ιησούς τον οποίο βλασφημεί. Η βλασφημία είναι σπαθί το οποίο διαπερνά την καρδιά του Θεού. (Ιερός Αυγουστίνος)

  Βλασφήμισε κάποιος; Μην μισήσεις αυτόν, αλλά την βλασφημία και τον δαίμονα που τον έβαλε και βλαφήμησε. Αν όμως μισείς εκείνον που βλασφήμησε, μίσησες κάποιον άνθρωπο και έτσι αθέτησες την εντολή. Ό,τι έκανε εκείνος με τον λόγο, εσύ το κάνεις με το έργο. Αν τώρα τηρείς την εντολή, δείξε την αγάπη σου και όσο μπορείς βοήθησέ τον, να απαλλαγεί από το κακό. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

  Σ' αυτόν που βλασφημεί το Άγιο Πνεύμα δεν δίδεται συγχώρηση, ούτε σ'αυτή τη ζωή ούτε στην άλλη. Η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος είναι η αμετανοησία (Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης)

  Δεν υπάρχει χειρότερη αμαρτία, ούτε ίση, με την βλασφημία. Είναι η αμαρτία που όλα τα συγχέει και επιφέρει ασυγχώρητη τιμωρία και αφόρητη κόλαση. (Ιερός Χρυσόστομος) 

  Όπως εκείνος που ρίχνει μια πέτρα στον ουρανό, δεν βλάπτει τον ουρανό, αλλά τον εαυτόν του, επειδή γυρίζει η πέτρα και του συντρίβει το κεφάλι, έτσι και όποιος βλασφημεί κατά του Θεού, δεν βλάπτει τον Θεό, αλλά μόνο τον εαυτόν του και την ψυχή του κολάζει ο άθλιος. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Δεν βλασφημείται τόσο ο Θεός, όταν ο ειδωλολάτρης είναι φαύλος, όσο όταν ο Χριστιανός είναι διεφθαρμένος. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Όπως ακριβώς ο Θεός δοξάζεται όταν ζούμε ενάρετα, έτσι πάλι βλασφημείται, όταν ζούμε μέσα στην κακία. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Αν ακούσεις κάποιον να βλασφημεί τον Θεό στην αγορά, πήγαινε κοντά και έλεγξέ τον. Και αν είναι ανάγκη, χτύπησε το πρόσωπό του και σύντριψε το στόμα του. Αγίασε το χέρι σου, με το χτύπημα αυτό. Και αν σε κατηγορήσουν και σε πάνε στον κριτή και ζητήσει ο κριτής να σε τιμωρήσει, φώναξε με θάρρος, ότι τον χτύπησες, επειδή βλασφήμησε τον Βασιλιά των Αγγέλων. Και αν πρέπει να πεθάνεις, επειδή σωφρόνισες τον αδερφό σου, υπέμεινέ το, διότι σου λογίζεται ως μαρτύριο. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Ας μην αδιαφορούμε, όταν ακούμε να βρίζεται ο Δεσπότης Χριστός και η Θεοτόκος. Η αδιαφορία μας για την βλασφημία, θα φέρει μεγάλο κακό στην πόλη. (Ιερός Χρυσόστομος)

 Αν κάποιος φόνευε το παιδί σου, πες μου, θα μπορούσες να τον αντικρύσεις; Θα είχες την δύναμη να ακούσεις το όνομά του; Δεν θα τον απέφευγες σαν δαίμονα κακό, σαν να ήταν ο ίδιος ο διάβολος; Και εσύ πώς τολμάς να συγκεντρώνεσαι με εκείνους, που φονεύουν τον Θεό σου με τις βλασφημίες τους; (Ιερός Χρυσόστομος)

  Δεν παθαίνει τίποτε ο Θεός από την βλασφημία, αλλά εκείνος που βλασφήμησε, αυτός υφίσταται όλη τη ζημιά. Γι' αυτό λοιπόν να αναστενάξεις, να κλάψεις γοερά. Διότι είναι άξιο δακρύων το παθος της βλασφημίας. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Όταν κάποιος βρίζει άνθρωπο, που κανένα κακό δεν του έκανε, τιμωρείται σύμφωνα με τους νόμους περί δικαίου. Κάποιος όμως που βρίζει τον Ευεργέτη του, εκείνον που όχι μόνο πριν κανένα κακό δεν του έκανε, αλλά του χάρισε άπειρα καλά, εκείνον που του έδωσε τη ζωή και είναι ο Θεός του και του έδωσε ψυχή και του χάρισε μύρια καλά και είναι έτοιμος, αν θελήσει, να τον ανεβάσει στον Ουρανό. Αυτός λοιπόν, τον Ευεργέτη του, μετά από τόσες ευεργεσίες, Τον βρίζει... Και όχι απλώς Τον βρίζει, αλλά καθημερινά Τον βρίζει και με το στόμα και με τις πράξεις του, τότε πως μπορεί να συγχωρηθεί; (Ιερός Χρυσόστομος)

  Η βλασφημία επιτείνει την ζημιά και μας κάνει να χάσουμε περισσότερα από όσα έχουμε ήδη χάσει. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Αν όποιος βρίζει τον βασιλιά δέχεται σκληρή τιμωρία, λόγω του αξιώματος του προσώπου, όποιος βρίζει τον Θεό, για πόσα αμαρτήματα είναι υπεύθυνος; Τα ίδια αμαρτήματα μπορεί να κάνουμε στον Θεό, σαν και αυτά που κάνουμε στους ανθρώπους. Η βαρύτητα όμως δεν είναι η ίδια. Όση διαφορά υπάρχει μεταξύ Θεού και ανθρώπου, τόση διαφορά υπάρχει και στα αμαρτήματα που γίνονται κατά του Θεού και κατά των ανθρώπων. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Εσύ βλασφημάς τον Θεό για πράγματα, που άλλοι Τον ευχαριστούν; (Ιερός Χρυσόστομος)

  Για ποιό λόγο εξοργίζεσαι και βλασφημείς, εάν περιπέσεις σε κάποιο κακό; Μήπως δηλ., εάν βλασφημήσεις, κάνεις ελαφρότερο το κακό που σου συνέβη; Ίσα - ίσα επιτείνεις αυτό και μάλιστα καθιστάς χειρότερο τον πόνο. Δεν μπορείς να σιωπάς, επειδή έχεις πόνους; Αλλά αντί να βλασφημήσεις, ευχαρίστησε, ύμνησε, δόξασε τον Θεό. Διότι εάν μεν βλασφημήσεις και την βοήθεια του Θεού απέκλεισες και τον διάβολο κάνεις επιθετικότερο εναντίον σου. Αν όμως ευχαριστήσεις τον Κύριο και τις επιβουλές του πονηρού θα αποκρούσεις, αλλά και την βοήθεια του Θεού θα επισύρεις. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Ο διάβολος μας πολεμάει, όχι για να μας αρπάξει τα χρήματα, αφού ξέρει, ότι τίποτε δεν είναι αυτό. Μας πολεμάει, για να μας αναγκάσει να βλασφημήσουμε. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο ο διάβολος κατέστρεψε την περιουσία του Ιώβ: όχι για να τον κάνει φτωχό, αλλά για να τον κάνει να βλασφήσει εναντίον του Θεού. Και μολονότι μεταχειρίστηκε όλη την πανουργία του, εφόσον στην συνέχεια του πήρε και τα 10 παιδιά του και του γέμισε το σώμα του με λέπρα, ωστόσο τελικά δεν τον κατάφερε, να βλασφημήσει τον Κύριο. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Το να προσφέρει κανείς στο Θεό μολυσμένο τον εαυτόν του, αποτελεί την πιο χειρότερη μορφή περιφρονήσεως. (Ιερός Χρυσόστομος)

  Τόλμησε, όταν ο άρχοντας να συζητεί μαζί σου και εσύ να τον αφήσεις και να ομιλείς με τον υπηρέτη σου και θα δεις πόσο μεγάλο είναι το θράσος σου, όταν τούτο κάνεις την ώρα που συνομιλείς με τον Θεό στην προσευχή σου. Διότι έτσι υβρίζεις τον Θεό για την προσβολή που Του κάνεις, παρόλο που Εκείνος σε ανέχεται και μακροθυμεί... (Ιερός Χρυσόστομος)

  Κάθε αμαρτία είναι ελαφριά, όταν συγκρίνεται με την βλασφημία. (Άγιος Ιερώνυμος)

 Ένας άνθρωπος να υβρίσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου έχω χρέος σαν Χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστό μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω. (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

 Με τί στόμα ανόητε και πονηρέ άνθρωπε, αποτολμάς και βρίζεις το όνομα του Θεού και το παραδίδεις; Ομοίους και τους Αγίους; Δεν φοβάσαι τρισάθλιε, μήπως ανοίξει η γη και σε καταπιεί; Ο διάβολος δεν αποτολμά να υβρίζει το όνομα του Θεού, διότι φοβάται μήπως πέσει αστραπή και τον κατακαύσει και εσύ άγνωστε άνθρωπε, ανοίγεις αυτό το καταραμένο σου στόμα και παραδίδεις το όνομα του Θεού! Αλίμονο σε εκείνους που βρίζουν το όνομα του Θεού, διότι θα τους καίει πάντοτε, ο πύρινος ποταμός. (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

  Η βλασφημία γεννιέται από την κατάκριση και την οργή. (Άγιος Νήφων)

 Η βλασφημία είναι ως επί το πλείστον, γέννημα της υπερηφανείας. Πολλές φορές γεννάται και από την εσωτερική κατάκριση ή και του ακαίρου φθόνου των δαιμόνων. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)