ΔΩΣΕ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ ΔΥΝΑΜΙΝ!

 

 Ποιός δεν βλέπει τον διαρκή πόλεμο που κάμνουν οι δυνάμεις του σκότους εναντίον των υιών του Θεού; Ποιός δεν ζη διαρκώς πάλη ανάμεσα εις τας δύο αυτάς αντιπάλους παρατάξεις; Ο πόλεμος αυτός αποκαλύπτεται εις ένα όραμα μετά από προσευχή που έκαμε εις τον Άγιο Νήφωνα, επίσκοπος Κωνσταντιανής. Ας το δούμε:

 Όταν τελείωσε την προσευχή του, άκουσε ξαφνικά μία φωνή που του έλεγε:

 - Γύρισε πίσω προς τη δύση, Νήφων, και κοίταξε.

 Αμέσως στρέφει και βλέπει ένα τεράστιο κάμπο πλημμυρισμένο από μαύρους. Ένας απ' αυτούς, γίγαντας στο ανάστημα και κατασκότεινος στην όψη, άρχισε να μετράη βιαστικά τα στρατεύματά του και να τα παρατάσση κατά κατηγορίες αμαρτημάτων. Συγχρόνως έδινε διαταγές στους αξιωματικούς του ν' αρχίσουν με θάρρος και τέχνη τον πόλεμο.

 - Η δύναμή μου θα είναι μαζί σας. Να κοιτάτε εμένα, για να μη δειλιάζετε!

 Εν τω μεταξύ έρχονται άλλοι δαίμονες που έφερναν απ' τον άδη άρματα και στολές, διαφορετική για τον καθένα. Ο αριθμός των χρωμάτων και των σχεδίων ήταν περίπου 365, γιατί -καθώς λένε- τόσα πάνω - κάτω είναι τα πάθη και οι αμαρτίες, με τις οποίες εμείς οι ταλαίπωροι άνθρωποι παροργίζουμε τον φιλάνθρωπο Θεό.

 Όταν λοιπόν τα πονηρά πνεύματα πήραν τ' άρματά τους κι ετοιμάσθηκαν, άρχισε ο δράκοντας να δίνη στο κάθε τάγμα τις μαγικές του κατασκευές για τα διάφορα πάθη. Κι έτσι τους εξαπόλυσε σ' όλου του κόσμου τις χριστιανικές εκκλησίες. Καθώς όμως έστελνε μερικούς συνεργούς του στο Βυζάντιο, έδειχνε πολύ ταραγμένος.

 - Δεν έχω καμμίαν ισχύ εκεί, μουρμούριζε απελπισμένος, γιατί η Κυρά του Βυζαντίου προστατεύει την πόλη σαν δική της. Δεν την εγκαταλείπει στιγμή, αλλά την παραστέκει αυτοπροσώπως. Έτσι ξεθαρρεύουν οι Ναζαρηνοί - και μάλιστα οι πιο μαχητικοί - και δεν αφήνουν τους δικούς μου να ξεμυτίσουν...

 Μούγγρισε με λύσσα και διάλεξε περίπου τριάντα χιλιάδες δαίμονες, για να τους στείλη εναντίον του Βυζαντίου.

 Ο Νήφων - στραμμένος δυτικά καθώς είπαμε - τα είδε όλα αυτά και αναστέναξε για τα τεχνάσματα των αγρίων δαιμόνων. Άκουσε τότε για δεύτερη φορά την ίδια φωνή να του λέει:

 - Γύρισε τώρα προς την ανατολή, Νήφων.

 Γυρίζει και βλέπει μια πεδιάδα που ξεπερνούσε την πρώτη σε έκταση και ήταν λουσμένη στο φως. Πλήθος κατάλευκοι άγγελοι, περισσότεροι απ' τους μαύρους, γλυκύτατοι και ωραίοι στην όψη ήταν παρατεταγμένοι σε χιλιάδες χιλιάδων. Κάποιος πανέμορφος και εκπληκτικός, τόσο στο ανάστημα όσο και στο κάλλος, παρέταξε τις αόρατες εκείνες φάλαγγες και τοις παρακινούσε να μάχωνται χάριν των χριστιανών και να τους φυλάνε. Μ' αυτά τα λόγια έστειλε δύο τάγματα σε κάθε περιοχή της Εκκλησίας.

 Όταν μοίρασε παντού όλα τα στρατεύματά του ο υπέρκαλλος εκείνος, ανέβηκε στους ουρανούς. Τότε ήρθε στον εαυτό του από την οπτασία και ο άγιος. Ήταν έκθαμβος κι έλεγε κουνώντας το κεφάλι του.

 - Ω πόσες βοήθεις μας δίνει ο φιλάνθρωπος Θεός μας κι εμείς δεν το ξέρουμε ! Να, και συμμάχους μας στέλνει απ' τον ουρανό, αλλά εμείς αμελούμε και τεμπελιάζουμε οι άθλιοι !... Και δακρυσμένος προσευχήθηκε:

Άγιε Πατέρα μας, Θεέ ζωοποιέ,
δώσε σ' όλους μας εξουσία
εναντίον των πονηρών πνευμάτων
που μόλις προ ολίγου τα είδα με τα μάτια μου.
Ώστε με τη δύναμη και τη βοήθειά σου
να τα συντρίψουμε,
ν' αναδειχθούμε νικητές των πανούργων βαρβάρων.
Κι αφού λάβουμε το ευωδιαστό στεφάνι
απ' τα χέρια σου, Δέσποτα άγιε, τρισάγιε,
ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα,
να συγχροσεύσουμε πανηγυρίζοντας
μαζί με τους αγγέλους σου,
γύρω απ' τον φοβερό και παντοκρατορικό σου θρόνο

(Από το βίο του Αγ. Νήφωνος)

 Ας προσευχηθούμε και εμείς, αδελφοί μου, διότι εις την εποχή που ζούμε αυτός ο πόλεμος έγινε φοβερώτερος και είναι δύσκολο μόνοι μας να φυλαχτούμε από τις παγίδες του διαβόλου. Ας προσευχηθούμε θερμά, δια να μας φυλάξη η Χάρις του Θεού από τον αντίχριστο που εσχάτως έχει εγείρει φοβερόν πόλεμον κατά των χριστιανών. Δεν βλέπουμε τι γίνεται ακόμη και εις την χώραν μας. Να υβρίζεται, να διακωμωδήται, να βλασφημήται το Πανάγιον Πρόσωπον του Χριστού μας και οι αρμόδιοι εν ονόματι της ελευθερίας και της δημοκρατίας να το επιτρέπουν;

 ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ: <<ΚΥΡΙΕ ΔΙΝΕ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ>>.