Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΚΟΣΤΙΑΝΩΝ (ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΘΥΜΙΣΕ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ Χ) at January 10, 2026 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΤΕΥΧΟΣ 10ον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2002 ΟΠΟΥ ΩΣ ΠΡΩΤΟΝ ΘΕΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 8321/1998 ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΝΤΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ᾿Εκδίδεται ἐπιμελεία τοῦ «Κέντρου Γνησίας ‘Ορθοδόξου Ἱεραποστολῆς, Ἐκκλησιαστικῆς Διακονίας καί Ἀντιαιρετικοῦ Ἀγῶνος τῆς Ι. Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (Παράρτημα τοῦ Μετοχιακοῦ Ι.Ν. Ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα)» καί μέ τήν εὐλογίαν τοῦ ‘Επισκόπου Κηρύκου Κοντογιάννη. Δημοσιεύονται θέματα ἀντιαιρετικοῦ - ἀντιοικουμενιστικοῦ περιεχομένου, τά ὁποῖα ἐν πολλοῖς ἀναλύονται κατά τάς συνάξεις τῶν στελεχῶν τοῦ Ι.Ν. Ἁγίου Σπυρίδωνος, κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα μετά τόν Ἑσπερινόν καί τήν μικράν Παράκλησιν. Διεύθυνσις: Μετοχιακός Ιερός Ναός Ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα Λεωφόρος Καρέα 56. Τεῦχος 10ον ᾿Αριθμ. φύλλου: 10 Μήν: ᾿Ιανουάριος ῎Ετος: 2002 Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ᾿Απόσπασμα ἀπό τήν μεγάλης σημασίας δικαστικήν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ὑπό τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου ᾿Αθηνῶν, διά τῆς ὁποίας κατεδικάσθησαν οἱ αἱρετικοί Πεντηκοστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἐσυκοφάντησαν τόν Σεβ. Μητροπ. Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Κήρυκον. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 8321/1998 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ᾿Αποτελούμενο ἀπό τούς Δικαστές ᾿Αβρακόμη Θούα, Πρόεδρο Πρωτοδικῶν, Οὐρανία Κουζέλη, Πρωτοδίκη - Εἰσηγήτρια, Εὐγενία Καλαμπόκα, Πρωτοδίκη καί ἀπό τόν Γραμματέα ᾿Αναστάσιο Χατζηγεωργίου. Συνεδρίασε δημόσια στό ἀκροατήριό του στήν ᾿Αθήνα, στίς 30 ᾿Απριλίου 1998 γιά νά δικάσει τήν ὑπόθεση μεταξύ: Τοῦ ἐνάγοντος Κηρύκου Κοντογιάννη τοῦ Θωμᾶ, Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων, κατοίκου Περιστερίου ᾿Αττικῆς, τόν ὁποῖο ἐκπροσώπησε ὁ πληρεξούσιος δικηγόρος του Θεόδωρος Σαρ. Θεοδωρόπουλος. Τῶν ἐναγομένων: 1) Τοῦ σωματείου μέ τήν ἐπωνυμία "᾿Αδελφότης μαθητῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ" πού ἔχει τήν ἕδρα του στήν ᾿Αθήνα καί ἐκπροσωπεῖται νόμιμα. 2) Λεωνίδα Φέγγου, κατοίκου ᾿Αθηνῶν, τούς ὁποίους ἐκπροσώπησε ὁ πληρεξούσιος δικηγόρος τους Χρῆστος ᾿Αντωνόπουλος. ῾Ο ἐνάγων ζητεῖ νά γίνῃ δεκτή ἡ ἀπό 27/5/1997 ἀγωγή του πού κατατέθηκε μέ αὔξ. ἀριθμ. 4913/1997, προσδιορίσθηκε γιά τή δικάσιμο πού ἀναφέρεται στήν ἀρχή τῆς παρούσης ἀπόφασης (30-4-1998) καί γράφτηκε στό πινάκιο. Κατά τή συζήτηση τῆς ὑποθέσεως οἱ πληρεξούσιοι δικηγόροι τῶν διαδίκων ζήτησαν νά γίνουν δεκτά ὅσα ἀναφέρονται στίς προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ... ᾿Από τά ἔγγραφα πού οἱ διάδικοι προσκομίζουν κι᾿ ἐπικαλοῦνται καθώς καί ἀπόλη γενικά τήν ἀποδεικτική διαδικασία ἀποδείχθηκαν τά παρακάτω. Τό περιοδικό "Χριστιανισμός" δημοσιογραφικό ὄργανο τῆς αἱρέσεως τῶν "Πεντηκοστιανῶν" ἀποτελεῖ ἰδιοκτησία τοῦ πρώτου ἐναγομένου σωματείου μέ τήν ἐπωνυμία "᾿Αδελφότης Μαθητῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ". Τόν ᾿Ιούνιο τοῦ ἔτους 1992 ἐκδότης καί διευθυντής τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ ἦταν ὁ δεύτερος ἐναγόμενος. Στό τεῦχος ᾿Ιουνίου μέ ἀριθμό 103 καί στή σελίδα 4, δημοσιεύθηκε κείμενο ἀνυπόγραφο ὑπό τόν τίτλο "῾Η ἐκκλησία τῶν παλαιοημερολογιτῶν" μέ δηλώσεις ἐμφανιζόμενες ὅτι προέρχονται ἀπό τόν ἐνάγοντα καί συγκεκριμένα: "α) Διαβάζω τήν θαυμάσια ἐφημερίδα σας πού ὑπηρετεῖ τόν Χριστιανισμό. β) Πιστεύω ὅτι ἐσεῖς οἱ Πεντηκοστιανοί σάν καλοί Διαμαρτυρόμενοι ἀγαπᾶτε τή Γραφή καί τήν ἀλήθεια ὅσο κι᾿ ἐμεῖς. γ) Παρόλο τό ὅτι μεταξύ τῆς παλαιοημερολογήτικης καί τῆς ᾿Ορθόδοξης ᾿Εκκλησίας τά ὅσα τίς ἑνώνουν εἶναι περισσότερα ἀπό ὅσα τούς χωρίζουν. δ) ᾿Εμεῖς σάν γνήσιοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί πιστεύουμε ὅτι τό ῞Αγιο Πνεῦμα ἤ ῞Αγιο Φάντασμα ὅπως συνηθίζουμε νά τό λέμε ἐμεῖς ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα. ε) ῾Η ᾿Εκκλησία μας τελεῖ θεῖες λειτουργίες σέ πολλές γλῶσσες γιά τούς ἄθεους καί ἀλλόθρησκους ἐπισκέπτες τουρίστες τῆς χώρας μας, στ) Παρακαλῶ μή σταματήσετε νά μοιράζετε καινές διαθῆκες ἔστω καί ἄν ζημιώνεστε, γιατί ὁ κόσμος βρίσκεται σέ πλήρη ἄγνοια. Μέ τίς ὡς ἄνω δηλώσεις, πού ἀναφέρθηκε φέρονται ὅτι προέρχονται ἀπό τόν ἐνάγοντα, ἐμφανίζεται ὁ τελευταῖος ὅτι ἐξυμνεῖ καί ἐπιβραβεύει τό ἐν λόγῳ αἱρετικό ἔγγραφο, ὅτι υἱοθετεῖ καί διακηρύσσει τήν βλάσφημη ἄποψη ὅτι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί καί οἱ πεντηκοστιανοί ἀγαποῦν ἐξίσου τήν ῾Αγία Γραφή, ὅτι θεωρεῖ τούς Παλαιοημερολογῖτες μή ὀρθοδόξους, ὅτι ἀποκαλεῖ τό ῞Αγιο Πνεῦμα ῞Αγιο Φάντασμα, ὅτι διακηρύσσει ὅτι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί βρίσκονται σέ πλήρη ἄγνοια περιμένοντας νά τούς διαφωτίσει ἡ θρησκευτική αἱρετική κοινότητα τῶν πεντηκοστιανῶν, καθώς καί ὅτι οἱ γνήσιοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί συμπορεύονται μέ ἄθεους καί ἀλλόθρησκους. Πρέπει ἐδῶ νά σημειωθεῖ ὅτι ὡς συντάξας τό πιό πάνω κείμενο φέρεται βεβαίως ὅτι εἶναι κάποιος Κήρυκος Κοντογεῶργος κι᾿ ὄχι Κοντογιάννης πού εἶναι τό ὀρθό ἐπώνυμο τοῦ ἐνάγοντα ὑπό τήν ἰδιότητά του ὅμως ὡς Πρωτοσυγκέλου τῶν ὀρθοδόξων τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου, τοῦ ἱερέως τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τοῦ παλαιοῦ ῾Ημερολογίου καί τοῦ ἱερέως τῆς Παλαιοημερολογιακῆς ἐκκλησίας, ἔτσι ὥστε οὐδεμία ἀπολύτως ἀμφιβολία νά καταλείπεται περί τοῦ ὅτι τό ἐν λόγῳ δημοσιευμένο κείμενο φέρεται προερχόμενο ἀπό τόν ἐνάγοντα ἀφοῦ κανένας ἄλλος ὀρθόδοξος ἱερέας μέ τό ὄνομα Κήρυκος καί μάλιστα κατέχων τήν θέση τοῦ Πρωτοσυγκέλου τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γνησίων 'Ορθοδόξων Χριστιανῶν τῆς ῾Ελλάδος προέκυψε ὅτι ὑπάρχει. ᾿Επί πλέον τό προαναφερόμενο κείμενο πού εἶναι διατυπωμένο σέ χαμηλό ἐπίπεδο καί περιέχει πληροφορίες καί στατιστικά στοιχεῖα ἀνακριβῆ, τά ὁποῖα ἐμφανίζουν τόν φερόμενο σάν συντάκτη τους χαμηλοῦ ἐπιπέδου ὅπως: Α) Οἱ "Παλαιοημερολογῖται" εἶναι μέν θρησκευτική μειονότητα, ἀλλά δέν ἀποτελοῦν ἐθνικήν μειονότητα", "ὀνόματα καί ἐπίθετα εἶναι ὅπως καί στούς ἄλλους ἕλληνες", "μητρική γλῶσσα τῶν παλαιοημερολογιτῶν δέν ὑπῆρξε ἄλλη ἀπό τήν ἑλληνική, ἡ συμβολή τους στήν νεοελληνική λογοτεχνία εἶναι σημαντική", Β) "ὅλοι οἱ πιστοί αὐτοί ἔστω καί γιά ἕνα μή ἕλληνα φαίνεται παράξενο, ἀκολουθοῦν τό βυζαντινό τυπικό στή θεία Λατρεία", Γ) "ἡ ἱεραρχία τοῦ Βυζαντινοῦ τυπικοῦ ἀποτελεῖται ἀπό τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο Κερκύρας μέ ἕδρα τήν Κέρκυρα, τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο τῶν ἐν ᾿Αθήναις Παλαιοημερολογιτῶν μέ ἕδρα τήν ᾿Αθήνα, τόν ᾿Αποστολικό Διαχειριστή τῆς ᾿Αρχιεπισκοπῆς Ρόδου μέ ἕδρα τή Ρόδο καί τόν ᾿Αποστολικό Διαχειριστή τοῦ Βικαριάτου Θεσσαλονίκης μέ ἕδρα τή Θεσσαλονίκη" Τά περιεχόμενα στό δημοσιευμένο κείμενο - ἐπιστολή εἶναι ψευδῆ καθόσον ὅπως προέκυψε ἀπό τά προσκομιζόμενα ἀποδεικτικά μέσα ὁ ἐνάγων εἶναι ὀρθόδοξος ᾿Αρχιμανδρίτης Πρωτοσύγκελος τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν γνησίων ὀρθοδόξων χριστιανῶν τῆς ῾Ελλάδος (Παλαιοημερολογιτῶν), ἐπικεφαλῆς τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγώνα αὐτῆς κι᾿ ἑπομένως πολέμιος τῆς αἵρεσης τῶν Πεντηκοστιανῶν, διευθυντής ὀρθοδόξων περιοδικῶν καί ἐντύπων, ὀρθόδοξος συγγραφέας καί πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς καί Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν. Στή συνέχεια ἀποδείχθηκε ὅτι τά ἀνωτέρω ψευδῆ δημοσιεύματα χρησιμοποιήθηκαν ἀπό τόν ἐκδότη - συντάκτη τοῦ ἐναγομένου σωματείου μέ ἀποκλειστικό σκοπό νά βλάψει τήν τιμή καί τήν ὑπόληψη τοῦ ἐνάγοντος καί νά ἀμφισβητήσει γενικά τήν προσωπικότητά του. Τό γεγονός βέβαια αὐτό ἐπιτεύχθηκε ἀφοῦ μέ τήν κυκλοφορία τοῦ ἐντύπου σέ πανελλήνια κλίμακα, ἔλαβε γνώση αὐτῶν μεγάλος ἀριθμός ἀτόμων καί κυρίως πολλοί γνήσιοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί τούς ὁποίους ἐκπροσωπεῖ, μέ συνέπεια νά δημιουργηθεῖ στό ἀναγνωστικό κοινό λανθασμένη καί μή ἀνταποκρινόμενη στό πρόσωπό του ἐντύπωση καί νά προσβληθεῖ ἔτσι ἡ προσωπικότητα του ἀφοῦ ἐμφανίζεται ὡς προτρέπων τούς πεντηκοστιανούς νά συνεχίζουν τήν προσηλυτιστική δραστηριότητά τους εἰς βάρος τῶν ᾿Ορθοδόξων, νά καθυβρίζει τό ῞Αγιο Πνεῦμα καί νά τό ἀποκαλεῖ "Φάντασμα" καί νά ἀποτελεῖ ἰσχυρό ὅπλο προσηλυτισμοῦ καί προπαγάνδας στά χέρια τῶν αἱρετικῶν Πεντηκοστιανῶν. Μέ βάση, λοιπόν, τά ἀνωτέρω, τό Δικαστήριο κρίνει ὅτι ὁ ἐνάγων ὑπέστη σημαντική ἠθική βλάβη, πρός ἀποκατάσταση τῆς ὁποίας πρέπει νά τοῦ ἐπιδικασθεῖ χρηματική ἱκανοποίηση, τό ὕψος δέ αὐτῆς πρέπει νά καθορισθεῖ μετά ἀπό στάθμιση τοῦ εἴδους καί τῆς βαρύτητας τῆς προσβολῆς, τῆς δημοσιότητας αὐτῆς, τῆς ἰδιότητας τοῦ ἐνάγοντος καί τῆς κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτοῦ στό ποσόν τῶν 15.000.000 δραχμῶν. Συνεπῶς ἡ ἀγωγή πρέπει νά γίνει δεκτή ὡς βάσιμη καί ἀπό οὐσιαστική ἄποψη καί νά ἀναγνωρισθεῖ ἡ ὑποχρέωση τῶν ἐναγομένων νά καταβάλουν εἰς ὁλόκληρο ὁ καθένας στόν ἐνάγοντα τό ἄνω ποσόν μέ τόν νόμιμο τόκο ἀπό τήν ἐπίδοση τῆς ἀγωγῆς. Τέλος τά δικαστικά ἔξοδα τοῦ ἐνάγοντος πρέπει νά ἐπιβληθοῦν εἰς βάρος τῶν ἐναγομένων (ἄρθρ. 176 Κ.Πολ.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δικάζει ἀντιμωλία τῶν διαδίκων. ᾿Απορρίπτει ὅ,τι κρίθηκε ἀπορριπτέο. Δέχεται τήν ἀγωγή ᾿Αναγνωρίζει ὅτι οἱ ἐναγόμενοι εἰς ὁλόκληρο ὁ καθένας ὑποχρεοῦνται νά καταβάλουν στόν ἐνάγοντα τό ποσόν τῶν δέκα πέντε ἑκατομμυρίων (15.000.000) δραχμῶν μέ τό νόμιμο τόκο ἀπό τήν ἐπίδοση τῆς ἀγωγῆς. ᾿Επιβάλλει εἰς βάρος τῶν ἐναγομένων τά δικαστικά ἔξοδα τοῦ ἐνάγοντα τά ὁποῖα ὁρίζει σέ πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) δραχμές. Κρίθηκε, ἀποφασίστηκε στήν ᾿Αθήνα στίς 15 Σεπτεμβρίου 1998. Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε σέ δημόσια συνεδρίαση στό ἀκροατήριό του στίς 30 Σεπτεμβρίου 1998. Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ᾿Ακριβές ἀντίγραφο τό ὁποῖο θεωρήθηκε γιά τή νόμιμη σήμανση καί ἔκδοσή του. ᾿Αθήνα 8 Δεκ. 1998 Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ (Τ.Σ. Υ.) Κων/νος Μάρκου ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ - ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΡΙΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑΣ ΤΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑΣ - ΦΙΛΟΑΙΡΕΤΙΚΑΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΛΠ. ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ. ῾Ο ῾Ελβετίας Δαμασκηνός κηρύττει, ὅτι "μία ᾿Εκκλησία ἤ ἕνα τέμενος.....ἀποβλέπουν στήν ἴδια πνευματική καταξίωση τοῦ ἀνθρώπου". ῾Ο ᾿Αλεξανδρείας Πέτρος δηλώνει ὅτι: "ἡ Οἰκουμενική πορεία εἶναι ἡ φύσις καί ἡ παράδοσις τῆς ᾿Εκκλησίας μας... Εἰς αὐτήν τήν πορείαν μας πρός τήν ῞Ενωσιν, δέν πρόκειται ἡ μία ᾿Εκκλησία νά ὑποτάξῃ τήν ἄλλην, ἀλλά ὅλαι μαζί νά ἐπανιδρύσωμεν τήν ἀρχαίαν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν ᾿Εκκλησίαν" (Βλ. ᾿Εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ, φ. 529, σελ. 5) ῾Ο Γερμανίας Αὐγουστῖνος ἀπαγγέλλει ἐν ᾿Εκκλησία παναιρετικόν "Σύμβολον Πίστεως". (᾿Εφημ. ᾿Ορθόδοξος Τύπος, φ. 1286, σελ. 1). ῾Ο "Κωνσταντινουπόλεως" Βαρθολομαῖος εἰς "διαθρησκευτικόν συνέδριον τῶν πλέον γνωστῶν τῆς ἀνθρωπότητος..." ἐκφωνεῖ, ὅτι: "Προσεδώκαμεν εἰς τόν Θεόν ἰδιότητας ἀρεστάς εἰς ἡμᾶς. Καθαιρόμενοι δέ ἀπό τάς λοιπάς ἐπιθυμίας, πλήν τῆς ἐπιθυμίας τῆς ᾿Αποκαλύψεως τῆς σωζούσης ἀληθείας, θά φθάσωμεν εἰς τήν σύλληψιν μιᾶς ἰδέας περί Θεοῦ κοινῶς ἀποδεκτῆς, διότι ὁ Θεός εἶναι πράγματι εἷς". (ὅρα Δελτίον "᾿Επίσκεψις" φ. 555, σελ. 8) Καί εἰς τήν "Β' Εὐρωπαϊκήν Οἰκουμενικήν Συνέλευσιν εἰς τό Κράζ Αὐστρίας τό 1997 ἡ ἀντιπροσωπεία τῶν λεγομένων "ὀρθοδόξων" οἰκουμενιστῶν συνυπογράφει μετά τῶν ἄλλων αἱρετικῶν, ὅτι "Στό βαπτισματικό ὕδωρ ἀναγνωρίζουμε τήν παρουσία τοῦ Πνεύματος, ἡ ὁποία εἶναι πηγή ὅλης τῆς ζωῆς καί μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ" καί "ὁ Θεός εἶναι πάντοτε ἐρχόμενος σ᾿ ἐμᾶς τούς χριστιανούς ἐπίσης καί τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, τῶν πολιτισμῶν των καί τῶν θρησκειῶν των...Θά ἐμπλουτισθῶμεν ἀπό τόν διάλογο μέ τούς ἄλλους, διότι θά μᾶς δείξῃ μιά νέα πλευρά τῆς ἀνεξαντλήτου αὐθεντίας τοῦ Θεοῦ". (ὅρα "Βασικόν κείμενον" τελικοῦ κειμένου νούμερο 2 παράγρ. Α14,Α16,Α33 καί κείμενον "προϊστορία τῶν συστάσεων γιά πράξι" παργ. Β' 11). ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΗΡΥΤΤΟΥΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ᾿Ασφαλῶς ὄχι μέ κριτήριον τήν ὀρθόδοξον παράδοσιν, ἀλλά βάσει τῆς παναιρετικῆς ᾿Εγκυκλίου τοῦ 1920. Παρά ταῦτα "οἱ ἐκπρόσωποι πασῶν τῶν ᾿Ορθοδόξων Κανονικῶν ᾿Εκκλησιῶν" (ὅπως θέλουν νά ὀνομάζουν τούς ἑαυτούς των οἱ λεγόμενοι "ὀρθόδοξοι" οἰκουμενισταί) ἀνακοινώνουν ἐπίσημα καί χωρίς ντροπή, κατά τήν συνδιάσκεψί των στήν Θεσσαλονίκη ἀπό 29)4-2)5)98 ὅτι: "Η συμμετοχή τῆς ᾿Ορθοδοξίας στήν Οἰκουμενική Κίνησι ἐστηρίχθη πάντοτε ἐπί τῆς ᾿Ορθοδόξου Παραδόσεως" καί ὅτι "διαρκούσης τῆς ᾿Ορθοδόξου συμμετοχῆς ἐν τῇ Οἰκουμενικῇ Κινήσει ἐπί πολλάς δεκαετίας, ἡ ᾿Ορθοδοξία οὐδέποτε ἐπροδόθη παρά τῶν ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν", καί ἀκόμη ὅτι: "οἱ ἐκπρόσωποι οὗτοι...ἐνήργησαν ἐν πλήρει συμφωνίᾳ πρός τήν κανονικήν τάξιν, τήν διδασκαλίαν τῶν οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῶν Πατέρων καί τῆς ῾Ιερᾶς Παραδόσεως..." (῞Ορα τελικόν κείμενον τῆς "διορθοδόξου συναντήσεως" εἰς περιοδικόν τῆς ν. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης "Χριστιανική Καταφυγή νέων" φ. 74,κεφ. 17-18). ῎Ετσι μετά ἀπό 70 καί πλέον ἔτη "οἰκουμενιστικῆς πορείας" οἱ Οἰκουμενισταί ἄν καί συνεχίζουν ἀπτόητοι τό καταστροφικόν των ἔργον κατά τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἄν καί ἐπιδίδονται ὁλονέν καί περισσότερον εἰς παρεκτροπάς καί ἀρνήσεις τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ὅμως ἔχουν τό θράσος νά ἐμπαίζουν ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί διακηρύσσουν, ὅτι ὅλα πᾶνε καλά. ῞Ομως ὅλα αὐτά εἶναι μία τρανή ἀπόδειξις ὅτι αὐτοί δέν ὑπακούουν πλέον στήν ᾿Εκκλησία, ἀλλά στήν οἰκουμενιστική πανθρησκεία τοῦ ἀντιχρίστου, διά τοῦτο πρέπει νά ἀντιμετωπίζωνται κατά τό Εὐαγγέλιον ὡς ὁ ἔθνικός καί ὁ τελώνης. ΕΡΩΤΩΜΕΝ: Ποῖα κριτήρια εἶχον, ὅταν τό 1920 ἐξαπέλυαν τήν πατριαρχικήν ἐκείνην ᾿Εγκύκλιον διά τῆς ὁποίας διεκήρυσσον ὅτι οἱ αἱρετικοί εἶναι "ἐκκλησίες Χριστοῦ" "συγκληρονόμοι τῆς Χάριτος καί οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ" καί ἀνήγγειλαν τήν δημιουργίαν ἑνός νέου Καλενδαρίου πρός συνεορτασμόν μετά τῶν αἱρετικῶν; Ποῖα κριτήρια εἶχον, ὅταν τό 1924 ἔθεταν εἰς ἐφαρμογήν τό ἀνόσιον τοῦτο σχέδιον καί ἔφεραν τό νέον καλενδάριον καί ἔκαμαν τά ἄνω κάτω; Ποῖα κριτήρια εἶχον, ὅταν ἀσυστόλως καί βλασφήμως οἱ Πατριάρχαι τῶν νεοημερολογιτῶν μετά τοῦ Πάπα ἐπροχώρησαν εἰς τήν δῆθεν ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων, τά ὁποῖα τυγχάνουν ἐκ φύσεως αἰώνια; Ποῖα κριτήρια ἔχουν, ὅταν ᾿Αθηναγόρας, ᾿Ιάκωβος, Στυλιανός Χαρκιανάκης ἐκστομοῦν φοβεράς βλασφημίας κατά τῆς ᾿Ορθοδοξίας, κατά τοῦ Χριστοῦ; Ποῖα κριτήρια ἔχουν, ὅταν ἐπί δεκαετίας οἱ ποιμένες τῶν νεοημερολογιτῶν συμπροσεύχονται μετά τῶν πάσης φύσεως αἱρετικῶν; Ποῖα κριτήρια ἔχουν, ὅταν ἐπανειλημμένως καί κατά συρροήν ἐπιτρέπουν εἰς τούς πάσης φύσεως αἱρετικούς νά ἐνεργοῦν ὡς Κληρικοί εἰς τήν Κων/λιν, εἰς τήν Ρώμην, εἰς τήν Οὐψάλαν, εἰς τήν Γενεύην, εἰς τό Λονδῖνον κλπ. καί παρουσίᾳ τῶν Πατριαρχῶν των δέχονται τήν "εὐλογίαν" ἤ μᾶλλον ἀλογίαν τοῦ Πάπα, τῶν Καρδιναλίων, καθώς καί τῶν ἀρχηγῶν τῶν προτεσταντν, ἀγγλικανῶν, Μονοφυσιτῶν; Ποῖα κριτήρια ἔχουν, ὅταν ἐσχάτως προχωροῦν εἰς τήν ἐπίσημον ἕνωσιν μέ τούς Μονοφυσίτας ἐπί καταφρονήσει τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων; Ποῖα κριτήρια ἔχουν ὅταν παρά τά ὅσα κατά καιρούς ἔχουν γραφῇ ἀπό τούς ἁγίους περί τοῦ τρόπου τελέσεως τοῦ βαπτίσματος αὐτοί τό ἀκρωτηριάζουν καί ἀπό τήν τριήμερον συνταφήν καί συνανάστασιν μετά τοῦ Χριστοῦ τό μεταβάλλουν σέ ἁπλῆν ἐπίχυσιν ὕδατος ἐπί τῆς κεφαλῆς καί τοῦ σώματος (ράντισμα) κατά τά παπικοπροτεσταντικά πρότυπα; ᾿Επ᾿ αὐτῶν τῶν ἐρωτημάτων θά ἀπαντήσωμεν μέ πολλήν συντομίαν: Κατ᾿ ἀρχήν μή μᾶς παραπλανοῦν οἱ οἰκουμενισταί λέγοντες, ὅτι δῆθεν τό ἴδιο εἶναι τό ράντισμα καί τό βάπτισμα. Κατά τήν ᾿Εγκύκλιον τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως τοῦ 1895, ἡ διδασκαλία καί ἡ πράξις τῆς ᾿Εκκλησίας ἐπ᾿ αὐτοῦ εἶναι σαφεστάτη: "῾Η Μία ἁγία καθολική καί ἀποστολική ᾿Εκκλησία τῶν ἐπτά Οἱκουμενικῶν Συνόδων ἐβάπτιζε διά τριῶν καταδύσεων ἐν τῷ ὕδατι, ὁ δέ Πάπας Πελάγιος ἀποκαλεῖ διαταγήν τοῦ Κυρίου τήν τριττήν κατάδυσιν, καί κατά τόν ΙΓ' αἰῶνα ἐκράτει ἐν τῇ Δύσει τό διά τριῶν καταδύσεων βάπτισμα καί κήρυκες τούτων διαπρύσιοι αὐταί αἱ ἐν ταῖς ἀρχαιοτέροις ναοῖς τῆς ᾿Ιταλίας σωζόμεναι ῾Ιεραί Κολυμβῆθραι· ἀλλ᾿ ἐν χρόνοις μεταγενεστέροις παρεισαχθέν ἐγένετο παραδεκτόν τό ράντισμα καί τό ἐπίχυμα ἐν τῇ παπικῇ ᾿Εκκλησίᾳ· ἥτις καί ἐμμένει εἰσέτι ἐν τῇ Καινοτομίᾳ, εὐρύνουσα καί οὕτω τό ἀνορυχθέν ὑπ᾿ αὐτῆς χάσμα· Οἱ δέ ὀρθόδοξοι ἐμμένοντες πιστοί ἐν τῇ ἀποστολικῇ παραδόσει καί τῇ πράξει τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων, "ὑπέρ τοῦ κοινοῦ κτήματος τοῦ πατρικοῦ θησαυροῦ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως ἐστήκαμεν ἀγωνιζόμενοι". (᾿Εγκύκλιος Πατριαρχική καί Συνοδική, ἤτοι ἀπάντησις εἰς τήν ᾿Εγκύκλιον τοῦ Πάπα Λέοντος τοῦ ΙΓ'περί ἑνώσεως, ἐκδοθεῖσα ἐν ἔτει 1895 ὑπό τῆς Μεγάλης ἐν Κων/λει ᾿Εκκλησίας ἐπί Πατριαρχείας Κων/λεως ᾿Ανθίμου) Οὗτοι ὅμως μή ἔχοντες τά ἀνωτέρω κριτήρια θεολογικῶς καί ἐκκλησιολογικῶς ἐκπίπτουν αὐτομάτως ἀπό τῆς Καθολικῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί καί δέν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μέ τό ἐκκλησιαστικόν ὀρθόδοξον βίωμα, ὅπως μᾶς τό ἐδίδαξαν καί τό παρέδωκαν οἱ ἅγιοι τῆς ᾿Εκκλησίας. Αὐτό πού ἀποκαλοῦν ᾿Ορθοδοξία, δέν εἶναι ᾿Ορθοδοξία. Δέν εἶναι ἡ αὐθεντική ᾿Ορθοδοξία, ἀλλά μία παραλλαγή, μία ἀπομίμησις ᾿Ορθοδοξίας, εἶναι ἀντιποίησις τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἡ ὁποία ἐν τέλει καταλήγει νά εἶναι ὁ ἀντίποδας τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Αὐτό πού ἀποκαλοῦν ᾿Εκκλησία δέν εἶναι ἡ ἀληθινή τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησία. Εἶναι μία ψευδοεκκλησία, ἡ ὁποία ὅπως προσφυῶς ἐλέχθη ἔχει Ρωμαιοκαθολικήν δοίκησιν, προτεσταντικήν σκέψιν καί Βυζαντινόν τυπικόν. ῞Ολα τά "ἀγαθά" τῆς Δύσεως τά ἔχει. Μόνον ἕνα δέν ἔχει. Τήν θείαν Χάριν. Δέν εἶναι, δηλαδή, ἡ ἁγιαστική Κιβωτός τῆς θείας Χάριτος. Καί ἄν κάποιος διακρίνεται στήν ἀσκητική ζωή, στήν νηστεία, στήν προσευχή, ἄν κάμνῃ θαύματα καί ἀνήκει σέ αὐτήν τήν ᾿Εκκλησία; Αὐτό δέν ἔχει καμμίαν σημασίαν. ῾Η νηστεία, ἡ παρθενία καί γενικά ὁ ἀγών δέν εἶναι ὁ σκοπός τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Σκοπός τῆς πνευματικῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἀπόκτησις τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἡ σωτηρία, ἡ θέωσις. Καί αὐτά ἀκόμη τά θαύματα δέν εἶναι κριτήρια γνησιότητος τῆς πίστεως, κατά τόν ῞Αγιο ᾿Ιγνάτιο τόν Θεοφόρο, εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ πού "ἀνατέλλει τόν ἥλιον ἐπί πονηρούς καί ἀγαθοὐς καί βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους. ᾿Ιδού τί λέγει ὁ ῞Αγιος ᾿Ιγνάτιος ὁ Θεοφόρος: "Κἄν νηστεύει, κἄν παρθενεύει, κἄν σημεῖα ποιεῖ, ἐάν ποιεῖ παρά τά διατεταγμένα λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ, φθοράν προβάτων κατεργαζόμενος". ΔΙά τοῦτο χριστιανοί μου: Νά ἔχωμεν "τά αἰσθητήρια γεγυμνασμένα πρός διάκρισιν καλοῦ τε καί κακοῦ" (῾Εβρ. ε', 13-14) ΕΓΡΑΦΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝ ΕΔΩ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ. ᾿Από τούς συνολικά 11 ἕως σήμερον ᾿Αρχιεπισκόπους ᾿Αθηνῶν τῆς Νεοημ. ᾿Εκκλησίας οἱ 5 (Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, Χρύσανθος, Δαμασκηνός, ῾Ιερώνυμος καί Σεραφείμ) ἐξελέγησαν ἐλέῳ δικτατορικῶν Κυβερνήσεων καί ἄλλων πολιτικῶν παραγόντων. Οἱ 4 (Σπυρίδων, Θεόκλητος, ᾿Ιάκωβος, Χριστόδουλος) ἐξελέγησαν ἐλέῳ δελφινικῶν, φανερῶν καί ἀφανῶν προσυνεννοήσεων καί ὑποσχέσεων καί μόνον οἱ 2 (Δωρόθεος καί Χρυσόστομος Χατζησταύρου) ἐξελέγησαν μέ σχετικῶς ἐλευθέραν βούλησιν καί ψῆφον τῆς Νεοημερολογιτικῆς ῾Ιεραρχίας. Ταῦτα ἀναφέρονται εἰς τήν ῾Ιστορίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος τοῦ ᾿Αρχιμ. Θεοκλήτου Στράγκα. Πρέπει νά σημειωθῇ ὅτι οἱ διά πολιτικῶν ἀρχόντων ἐκλεγόμενοι ᾿Επίσκοποι καθαίρονται καί ἀφορίζονται. ῾Ομοίως καί οἱ μετ᾿ αὐτῶν ἐπικοινωνοῦντες. Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ: "Καί καθάπερ τῆς ροδωνιᾶς τοῦ ἄνθους δρεψάμενοι τάς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καί ἐπί τῶν τοιούτων λόγων, ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι, τό βλαβερόν φυλαξόμεθα". Δηλαδή: ῞Οπως κόβουμε τό τριαντάφυλλο ἀποφεύγοντας τά ἀγκάθια τῆς τριανταφυλλιᾶς, ἔτσι καί ἀπό τά συγγράμματα (τῶν ἀρχαίων) θά παραλάβουμε ὅ,τι εἶναι ὠφέλιμο καί θά προφυλαχθοῦμε ἀπό τά βλαβερά. Αὐτό πρέπει νά κάμνουν οἱ νέοι πού θέλουν νά μείνουν προσηλωμένοι στήν Πίστι τῶν Πατέρων μας. Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ Διά νά προφυλαχθοῦν ὅμως ἀπό τάς αἱρέσεις χρειάζεται καί ἡ προφύλαξις ἀπό τήν σαρκολατρεία καί λοιπάς ἁμαρτίας. Διότι ὁ σαρκολάτρης σκοτίζεται καί δέν μπορεῖ νά διακρίνῃ τό καλόν ἀπό τό κακόν. "Καί τῆς σαρκός πρόνοιαν μή ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας" παραγγέλλει ὁ ᾿Απόστολος τῶν ᾿Εθνῶν". (Ρωμ. ιγ,14). Αναρτήθηκε από ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ