Επιστολή του θεολόγου κ. Ελευθερίου Χ. Γκουτζίδη
προς την Εφημερίδα της Λαρίσης <<ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>>,
εις απάντησιν άρθρου της <<Επιτροπής του Ιερού Ναού>>
Ευαγγελιστρίας Γ.Ο.Χ. Λαρίσης δημοσιευθέντος
την 26.4.97
Σημείωσις της <<Ορθοδόξου Πνοής>>
Είναι λυπηρόν. Οι πέντε πεπτωκότες Αρχιερείς είπον και διεκήρυξαν, ότι αγωνίζονται δια την Ορθοδοξίαν. Εμείς βέβαια ποτέ δεν πιστεύσαμε, ότι ο αγώνας των ήταν αγώνας δια την Ορθοδοξίαν, διότι, ξέραμε πολύ καλά, ότι ο <<αγώνας>> των ήταν και είναι δια την κατάληψι της εξουσίας, δια την υπαγωγή των Μοναστηριών υπό την κυριαρχία του πρώην Μητροπ. Αττικής κ. Ματθαίου, δια την ανατροπήν του Αρχιεπισκόπου, δια να μη γίνουν χειροτονίαι Αρχιερέων, δια να φύγουν οι θεολόγοι από την διακονία της Εκκλησίας, δια να σταματήση ο αγώνας της Ορθοδοξίας κατά του Οικουμενισμού, δια να υπαγάγουν την Εκκλησίαν των Γ.Ο.Χ. εμμέσως υπό τον Νεοημερολογιτισμόν, δια να <<περάση>> η γραμμή που έδωσε ο Ιερομ. Ευθύμιος: <<μας περιρρέει η ανομία της χειροθεσίας>> <<εξεφύγομεν της γραμμής πλεύσεως>> <<επταίσαμεν και δια τούτο παιδευόμεθα ουχί ως άτομα, αλλά ως Εκκλησία>> (βλ. Εγκύκλιον επιστολήν του). Πέραν αυτού δεν μπορεί να συμβιβασθή αγών δια την Ορθοδοξίαν και συγχρόνως διακήρυξις <<γυμνή τη κεφαλή>> αιρετικών φρονημάτων.
Αναφερθήκαμε σε προηγούμενο φύλλο της <<Ορθοδόξου Πνοής>> στα αιρετικά φρονήματα του Ιερομ. Ιωαννικίου Μενιδιάτη, τα οποία είναι φρονήματα των πέντε, διότι και όσα οι ίδιοι έχουν γράψει στα επίσημα κείμενά των συμφωνούν με αυτά του π. Ιωαννικίου. Ένα καινούργιο δημοσίευμα των οπαδών στην Λάρισα αποδεικνύει, πως δεν είναι απλά τα πράγματα. Αποδεικνύει, ότι η πλάνη και αίρεσις έχει εισχωρήσει βαθειά μέσα των. Ότι η πλάνη των έχει φθάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μη διστάζουν να επαναλαμβάνουν φρονήματα πλειάδος παλαιών αιρετικών, τους οποίους βεβαίως η Εκκλησία δι' αποφάσεων Οικουμενικών Συνόδων κατεδίκασε.
Δια τούτο εις αυτό το τέυχος είμεθα αναγκασμένοι πάλι να αναφερθούμε στα αιρετικά των φρονήματα και να απαντήσουμε σε αυτά που ανέγραψαν σε ένα άρθρο των στην Εφημερίδα της Λαρίσης κατά το εφετεινό Μέγα Σάββατο. Παραθέτομεν την απάντησιν του Θεολόγου καθηγητού κ. Ελευθερίου Γκουτζίδη έχουσα ούτω:
<<Εις το φύλλον της Λαρίσης της <<ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ>> 26.4.97, ανεγνώσαμεν άρθρον της <<Επιτροπής Ευαγγελιστρίας Γ.Ο.Χ.>> Λαρίσης (Κουμουνδούρου 72) υπό τον τίτλον: Η ΕΙΣ ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ>>. Επειδή το άρθρον αυτό γέμει ατυχών και επιληψίμων διατυπώσεων, αναβιώνει δε και παλαιά αιρετικά φρονήματα, θεωρούμε απαραίτητον δια την <<Επιτροπήν>>, αλλά προπάντων δια το ευρύ αναγνωστικό κοινόν, να αποκαταστήσωμεν την δογματικήν αλήθειαν, μόνον επί ενός βασικού αιρετικού φρονήματος, το οποίον διετυπώθη εις αυτό.
Το αιρετικόν φρόνημα, από το οποίον εξαρτώνται και τα υπόλοιπα αντορθόδοξα φρονήματα της <<Επιτροπής>>, διατυπώνεται εις την φράσιν: <<Επάνω στο Σταυρό έγινε χωρισμός Θεού και ανθρώπου. Ο Θεός ή η θεϊκή ψυχή του Ιησού Χριστού κατέβηκε στον Άδη και το Πανάγιο Σώμα κατέβηκε στον Τάφο>>.
Ποιά είναι η Ορθόδοξος διδασκαλία
Κατά την Ορθόδοξον δογματικήν διδασκαλίαν, διδασκόμεθα και ομολογούμεν, ότι εις το Ένα πρόσωπον του Χριστού ηνώθησαν δύο τέλειαι φύσεις, ήτοι Θεός τέλειος και Άνθρωπος τέλειος εκ ψυχής λογικής και σώματος. Την ένωσιν αυτήν την χαρακτηρίζομεν Υποστατικήν ένωσιν των δύο εν Χριστώ φύσεων. Επίσης η υποστατική αυτή ένωσις των δύο τελείων φύσεων έγινε: 1) <<Ασυγχύτως>>, δηλαδή εκάστη των φύσεων, και μετά την ένωσιν, δεν έχασαν την οντότητά τους, δεν κατελύθησαν και δεν απερροφήθησαν, αλλά έμειναν ακέραιαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου