ΤΟ ΕΟΡΤΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΤΟΥ 2022

ΜΗΝΥΜΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ. Ἀγαπητοί. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἑορτάζει τά Ἅγια Θεοφάνεια. Καί μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι «τά ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει καί τά κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ». Καί ἡ αἰτία καί τό νόημα τῆς σημερινῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς εὑρίσκεται στά πολύ σημαντικά ἀποστολικά λόγια: «’Ἐπεφάνη ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, ἡ παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας, σωφρόνως καί δικαίως καί εὐσεβῶς ζήσωμεν». Ὅπερ πάλιν σημαίνει, ὅτι ὁ διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθών ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἵνα σώση τόν ἄνθρωπον, «παραγίνεται» ἔρχεται πρός τόν Ἰορδάνην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπό Ἰωάννου, διά νά «πληρώση πᾶσαν δικαιοσύνην», ἤτοι νά ὑποδείξῃ εἰς ἡμᾶς ὁδόν σωτηρίας. Αὐτό εἶναι τό μήνυμα τῆς σημερινῆς ἑορτῆς. Καί αὐτό τό μήνυμα - ὑπόδειξις ἀπευθύνεται πρός ἅπαντας, ἄρχοντας καί ἀρχομένους. Καί ἔχει ἰδιαιτέραν ἐπικαιρότητα σήμερον, ὅτε ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία καί ἡ ἀδικία καί ὁ ἄνθρωπος ζῆ μέ τήν ἀπελπισία καί τό ἄγχος. Καί γίνεται πλέον ἐπιτακτική ἡ ἀνάγκη νά ζητῶμεν τόν θεῖον φωτισμόν, διότι βαδίζωμεν εἰς τό σκότος, νά ζητῶμεν τήν ἄνωθεν βοήθειαν, διότι αἰσθανώμεθα, ὅσο καί ἄν προοδεύωμεν εἰς τήν ἐπιστήμην, ἀδύναμοι καί ἀνίσχυροι. Σήμερον μάλιστα ὅτε τά σημεῖα τῶν καιρῶν ἐπαυξάνουν, (διότι ποῖος ἀρνεῖται, ὅτι τά ὅσα σήμερον συμβαίνουν γύρω μας δέν εἶναι ἀποκαλυπτικά;). Ποῖος δέν βλέπει ὅτι ζῶμεν εἰς ἐποχήν νέου παγκοσμίου κατακλυσμοῦ; Ποῖος δέν βλέπει εἰς τά σύγχρονα φυσικά καί κοινωνικά φαινόμενα ὅτι ἐπαληθεύωνται πράγματι τά λόγια τῆς Ἀποκαλύψεως; Ποῖος δέν διαβλέπει εἰς τήν συνεχῶς διογκουμένην ἐκκλησιαστικήν ἀποστασίαν ὅτι πλησιάζει ὁ καιρός τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου; Ἀγαπητοί μου, γνωρίζομεν ὅτι αὐτοί οἱ προβληματισμοί καί αὐτές οἱ διαπιστώσεις δέν ἠχοῦν εὐχαρίστως εἰς τά ὦτα τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων, δέν εἶναι εὐάρεστα εἰς τήν σημερινήν ἐκκοσμικευμένην κοινωνίαν. Εἶναι ὅμως μία πραγματικότης, τήν ὁποίαν κανείς δέν μπορεῖ νά ἀποφύγη. Εἶναι ὅμως μηνύματα καί προβληματισμοί, τά ὁποῖα γίνονται ἀποδεκτά καί κηρύσσονται ἀπό τό μικρόν ποίμνιον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Διά τοῦτο, ὅσοι πιστοί, καί ὅσοι θέλομεν νά παραμείνωμεν γνήσια μέλη τῆς Ἐκκλησίας, καί ὅσοι θέλομεν νά ἀποφύγωμεν τά ὕδατα τοῦ κατακλυσμοῦ, δεῦτε «Ἀντλήσωμεν, ὕδωρ μετ’ εὐφροσύνης ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου». Ἤτοι νά ἐνωτισθῶμεν τῶν σωτηριωδῶν μηνυμάτων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Καί προπάντων τό μήνυμα τῆς μετανοίας, ὅπου μᾶς καλεῖ σήμερον ἡ Ἐκκλησία: «Λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ὑμῶν ἀπό τῶν καρδιῶν ὑμῶν». Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἀσφαλής ὁδός, διά νά ἐπανεύρωμεν τήν κλονισθεῖσαν ἐσωτερικήν γαλήνην, αὐτή εἶναι ἡ μόνη θεραπεία διά τήν βαρέως καί πνευματικά νοσοῦσαν κοινωνίαν μας, αὐτός εἶναι ὁ μοναδικός δρόμος διά νά δεχθῶμεν ὅλοι τόν θεῖον φωτισμόν. Τότε ἡ Κιβωτός διέσωσε τόν Νῶε καί τήν οἰκογένειά του ἀπό τήν καταστροφήν, σήμερον ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, σώζει πάντας τούς εἰς Αὐτήν καταφεύγοντας. Διότι Αὕτη εἶναι ὁ ἴδιος «ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας». Θεωρῶ μεγάλην εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ, ὅτι εἴμεθα εἰς αὐτόν τόν χῶρον καί ἐπικαλούμεθα τήν χάριν πρός ἁγιασμόν τῶν ὑδάτων, ἀπό τά ὁποῖα ὑδρεύεται ὅλο τό λεκανοπέδιο, διότι αὐτόν τόν ἁγιασμόν ἔχομεν προπάντων ἀνάγκην σήμερον. Ἀς γίνη αὐτό τό μήνυμα πραγματικότης διά τόν καθένα μας «ἵνα καί διά ἀνθρώπων καί διά στοιχείων καί διά Ἀγγέλων καί δι’ ὁρατῶν καί ἀοράτων», καί διά τῆς παρούσης ταπεινῆς τελετῆς τῆς Καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί τοῦ Ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων, δοξάζηται τό Πανάγιον ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. ΑΜΗΝ.