Οι Πατέρες, Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, διακήρυξαν: « Ημείς δε κατά πάντα των αυτών θεοφόρων Πατέρων ημών τα δόγματα και πράγματα κρατούντες, κηρύσσομεν εν ενί στόματι και μια καρδία, μηδέν προστιθέντες, μηδέν αφαιρούντες, των εξ αυτών παραδοθέντων ημίν, αλλά τούτοις βεβαιούμεθα, τούτοις στηριζόμεθα. Ούτως ομολογούμεν, ούτως διδάσκομεν, καθώς αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι όρισαν και βεβαίωσαν». Οι αυτοί άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου στον επίλογο του Όρου της αναφέρουν: «Τους ουν τολμώντας ετέρως φρονείν ή διδάσκειν, ή κατά τους εναγείς αιρετικούς τας εκκλησιαστικάς παραδόσεις αθετείν, και καινοτομίαν τινά επινοείν,… ή επινοείν σκολιώς και πανούργως, προς το ανατρέψαι εί τι των ενθέσμων παραδόσεων της καθολικής εκκλησίας… επισκόπους μεν όντας ή κληρικούς καθαιρείσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δε ή λαϊκούς της κοινωνίας αφορίζεσθαι». Οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες στην απάντησή τους στον πάπα Πίο Θ΄, το 1848: «Κρατώμεν της ομολογίας», ην παρελάβομεν άδολον παρά τηλικούτων ανδρών, αποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν ως υπαγόρευμα του διαβόλου. Ο δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ελλειπή την κεκηρυγμένην ορθόδοξον πίστιν. Αλλ’ αύτη πεπληρωμένη ήδη εσφράγισται, μη επιδεχομένη μήτε μείωσιν, μήτε αύξησιν, μήτε αλλοίωσιν ηντιναούν,και ο τολμών ή πράξαι ή συμβουλεύσαι, ή διανοηθήναι τούτο, ήδη ηρνήθη την πίστιν του Χριστού, ήδη εκουσίως καθυπεβλήθη εις το αιώνιον ανάθεμα δια το βλασφημείν εις το Πνεύμα το άγιον, ως τάχα μη αρτίως λαλήσαν ταις Γραφαίς και δια των Οικουμενικών Συνόδων. Το φρικτόν τούτο ανάθεμα ουκ εκφωνούμεν ημείς σήμερον, αλλ’ εξεφώνησεν πρώτος ο Σωτήρ ημών... Εξεφώνησαν τούτο αι επτά Οικουμενικαί Σύνοδοι και σύμπας ο χορός των θεοφόρων Πατέρων. Άπαντες ουν οι νεωτερίζοντες ή αιρέσει ή σχίσματι, εκουσίως ενεδύθησαν, κατά τον ψαλμωδόν (Ψαλμ. ρη΄18) «κατάραν ως ιμάτιον», καν τε Πάπαι, καν τε Πατριάρχαι, καν τε κληρικοί, καν τε λαϊκοί έτυχον είναι. « καν άγγελος εξ ουρανού, ανάθεμα έστω, ει τις υμάς ευαγγελίζηται παρ’ ο παρελάβετε».

Οι Πατέρες, Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, διακήρυξαν: « Ημείς δε κατά πάντα των αυτών θεοφόρων Πατέρων ημών τα δόγματα και πράγματα κρατούντες, κηρύσσομεν εν ενί στόματι και μια καρδία, μηδέν προστιθέντες, μηδέν αφαιρούντες, των εξ αυτών παραδοθέντων ημίν, αλλά τούτοις βεβαιούμεθα, τούτοις στηριζόμεθα. Ούτως ομολογούμεν, ούτως διδάσκομεν, καθώς αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι όρισαν και βεβαίωσαν». Οι αυτοί άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου στον επίλογο του Όρου της αναφέρουν: «Τους ουν τολμώντας ετέρως φρονείν ή διδάσκειν, ή κατά τους εναγείς αιρετικούς τας εκκλησιαστικάς παραδόσεις αθετείν, και καινοτομίαν τινά επινοείν,… ή επινοείν σκολιώς και πανούργως, προς το ανατρέψαι εί τι των ενθέσμων παραδόσεων της καθολικής εκκλησίας… επισκόπους μεν όντας ή κληρικούς καθαιρείσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δε ή λαϊκούς της κοινωνίας αφορίζεσθαι». Οι Ορθόδοξοι Πατριάρχες στην απάντησή τους στον πάπα Πίο Θ΄, το 1848: «Κρατώμεν της ομολογίας», ην παρελάβομεν άδολον παρά τηλικούτων ανδρών, αποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν ως υπαγόρευμα του διαβόλου. Ο δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ελλειπή την κεκηρυγμένην ορθόδοξον πίστιν. Αλλ’ αύτη πεπληρωμένη ήδη εσφράγισται, μη επιδεχομένη μήτε μείωσιν, μήτε αύξησιν, μήτε αλλοίωσιν ηντιναούν,και ο τολμών ή πράξαι ή συμβουλεύσαι, ή διανοηθήναι τούτο, ήδη ηρνήθη την πίστιν του Χριστού, ήδη εκουσίως καθυπεβλήθη εις το αιώνιον ανάθεμα δια το βλασφημείν εις το Πνεύμα το άγιον, ως τάχα μη αρτίως λαλήσαν ταις Γραφαίς και δια των Οικουμενικών Συνόδων. Το φρικτόν τούτο ανάθεμα ουκ εκφωνούμεν ημείς σήμερον, αλλ’ εξεφώνησεν πρώτος ο Σωτήρ ημών... Εξεφώνησαν τούτο αι επτά Οικουμενικαί Σύνοδοι και σύμπας ο χορός των θεοφόρων Πατέρων. Άπαντες ουν οι νεωτερίζοντες ή αιρέσει ή σχίσματι, εκουσίως ενεδύθησαν, κατά τον ψαλμωδόν (Ψαλμ. ρη΄18) «κατάραν ως ιμάτιον», καν τε Πάπαι, καν τε Πατριάρχαι, καν τε κληρικοί, καν τε λαϊκοί έτυχον είναι. « καν άγγελος εξ ουρανού, ανάθεμα έστω, ει τις υμάς ευαγγελίζηται παρ’ ο παρελάβετε».