Η ΕΝ ΕΤΕΙ 2015 ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΥ (ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΤΗΣ 28/5/2015)

Η ΕΝ ΕΤΕΙ 2015 ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Ας ληφθη υπ οψιν οτι ο κυριος λογος δια τον οποιον προσωπικα εργασθηκα δι εκεινην την τελικως αποτυχουσαν "ενωσιν" του 2019 δεν ηταν οτι αποδεχθηκα τον ευρυτερον οικουμενισμον των πρωην αδελφων μας, ως αφηνεται να εννοηθη απο καποιους, αλλα διοτι επεδιωκα να ανανηψουν οι πρωην αδελφοι μας απο τον παλαιοημερολογιτικον οικουμενισμον των εις τον οποιον μας ενεπλεξεν ολους το ψευδος της Εξαρχιας του 1971, οτι δηλαδη οι Ρωσοι ωρθοδοξησαν διεκοψαν κοινωνια με τους οικουμενιστας κλπ. Και ο κυριωτερος λογος δια τον οποιον επεμενα εις τον "διαλογον εν αγαπη και αληθεια" και προχωρησα μετα των λοιπων Αρχιερεων της Πανορθοδοξου Συνοδου (πλην του Σεβ. Λαρισης Αμφιλοχιου) εις την "ενωσιν", με τας προυποθεσεις που εγινε, ησαν προ παντων οι υποσχεσεις που μας εδωσεν το 2015 ο τοτε Αργολιδος Παχωμιος (ηδη κεκοιμημενος) τις οποιες κατεγραψαμε εις το εν συνεχεια παρατιθεμενον Πρακτικον της 20/5/2015. ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ 20/5/2015 Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από τον θεολογο Χαριλαο Στουραιτη μετά από την επίσκεψη μας στις 20 Μαΐου 2015 στο μοναστήρι της Αγίας Τριαδος. Σέ ἐρώτηση δική μου, ἄν θά μποροῦσε νά μᾶς διευκρινήσει τά σχετικά περί τῆς μηδέποτε γενομένης «χειροθεσίας», μοῦ ἀπήντησε στεντωρίως: «Χαρίλαε, παιδί μου, ἐγώ δέν δέχομαι καμμίαν χειροθεσίαν. Ἐγώ τό μόνο πού θά διακηρύσσω, καί θά τό πράττω μέχρι νά φύγω ἀπ’ τή ζωή, εἶναι τίς εὐλογημένες χειροτονίες τοῦ Ἁγίου Πατρός μας Ματθαίου ὡς πλήρεις Ἁγίου Πνεύματος. Ἄν ἐγώ πίστευα σέ χειροθεσίες, τότε θά εἶχα ἀκολουθήσει τόν Κάλλιστο.» Ἀκούγοντας, λοιπόν, αὐτά τά λόγια ὁ Σεβασμιώτατος κ. Κήρυκος, τόν ρώτησε: «Σεβασμιώτατε, ὑπάρχει ἡ ὑπογραφή σας σέ συγκεκριμένες ἐπιστολές πού μοῦ στείλατε, σέ Ἐγκύκλιο τοῦ 2007, σχετική περί καταδίκης τῆς φερομένης χειροθεσίας, ἀλλά καί σέ ἔγγραφο ψευδοκαθαιρέσεως ἐναντίον μου, γι’ αὐτά τί ἔχετε νά μᾶς πεῖτε;» Ἀπαντᾶ, τότε, ὁ Σεβ. Παχώμιος: «Σεβασμιώτατε, στίς ἐπιστολές πού σοῦ ἔστειλα, ἀναφέρομαι σέ γ’ κι ὄχι σέ α’ πληθυντικό πρόσωπο. Ὅπως εἶπα καί προηγουμένως, ἐγώ μόνο τίς χειροτονίες τοῦ Ἁγίου Βρεσθένης ἀποδέχομαι. Ἄν ἔγραψα κάτι, αὐτό τό ἔκανα μέ τρόπο σαρκαστικό, μέ τρόπο συμβουλευτικό πρός τήν ἀξιοσύνη σας, ὥστε νά βοηθήσετε κι ἐμᾶς τούς λίγα γράμματα γνωρίζοντας, γιά ὅσα συνέβησαν τό 1971.» Καί συνεχίζοντας, εἶπε: «Ἐγώ δέν ἀποδέχομαι οὔτε τήν ψευδοκαθαίρεσή σας, οὔτε τήν Ἐγκύκλιο τοῦ 07’, οὔτε τίποτε ἄλλο. Ἔχω δέ τήν διάθεση νά πάρω πίσω τήν ὑπογραφή μου ἀπό κείμενα, τά ὁποῖα δέν μέ ἐξέφρασαν καί δέν μέ ἐκφράζουν.» Τότε τόν ἠρώτησα: «Σεβασμιώτατε, γιά πέστε μας τή γνώμη σας γιά τό κατάπτυστο βούλευμα, τό ὁποῖο λέει ὅτι ὁ Ἅγιος Πατέρας μας ἵδρυσε δική του Ἐκκλησία τό 37’, χειροτόνησε παρανόμως, ὅτι χειροθετήθημεν ὡς σχισματικοί τό 71’, καί κατ’ αὐτόν τόν τρόπο ἀναγνωριζόμεθα ἀπ’ τόν νεοημερολογιτισμό κτλ...» Λέγει τότε πάλιν: «Χαρίλαε, ἐμπτύω σ’ αὐτό τό βούλευμα καί τό καταδικάζω, ὄχι μόνο τώρα αλλά ἀνέκαθεν. Ἐπαναλαμβάνω, δέν δέχομαι τίποτε ἄλλο ἀπ’ τίς εὐλογημένες χειροτονίες του 48’, οὔτε χειροθεσίες, οὔτε βουλεύματα, οὔτε καθαίρεση γιά ἐσᾶς, τίποτε, τίποτε, τίποτε!»