ΚΥΒΙΣΤΗΣΗ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΟΧ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ)

Καλυφόμματος Σαββας⁩: ΚΥΒΙΣΤΗΣΗ Η αιτία του σχίσματος Κυβίστηση είναι η περιστροφική κίνηση του σώματος όπου το κεφάλι έρχεται κάτω και το υπόλοιπο σώμα πάνω (κοινώς: τούμπα). Μεταφορικά χρησιμοποιείται όταν γίνεται υπαναχώρηση από αρχικές θέσεις και υιοθετούνται άλλες, εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Το 2007 έγινε η παράνομη επέμβαση της «συνόδου» του Νικολάου στην Εκκλησία Γ.Ο.Χ. Κύπρου, με τη «χειροτονία» του Σεβαστιανού σε «Επίσκοπο Τριμυθούντος». Η ενέργεια αυτή δεν έγινε αποδεκτή από τα μέλη της Εκκλησίας της Κύπρου, γιατί ήταν παράνομη βάσει των Ιερών Κανόνων και του Καταστατικού της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Από την ημέρα της «χειροτονίας» του Σεβαστιανού, ο π. Μιχαήλ και ο π. Αγαθοκλής διέκοψαν το μνημόσυνο του Νικολάου. Να σημειώσουμε ότι ο π. Κυριακός διέκοψε το μνημόσυνο του Νικολάου προηγουμένως. Από την πρώτη στιγμή, η «χειροτονία» του Σεβαστιανού δεν έγινε αποδεκτή, ούτε ως νόμιμη, αλλά ούτε και ως παράνομη. Θεωρήθηκε εξ αρχής μη γενομένη. Αντιθέτως, ο Γεράσιμος τη θεωρεί γενομένη αλλά με παράνομες διαδικασίες. Δηλαδή για τον Γεράσιμο ο Σεβαστιανός είναι κανονικός επίσκοπος, παρά το γεγονός ότι η «χειροτονία» έγινε παράνομα. Σημειωτέον ότι ο π. Μιχαήλ δεν συμφωνεί με τον Γεράσιμο, όμως... δεν έχει σημασία τι λέει ένας ιερέας, αλλά τι λέει ο επίσκοπος τον οποίο μνημονεύει. Το θέμα έχει εκκλησιολογικές διαστάσεις και δεν είναι τόσο απλό. ( Collapse ) Η «σύνοδος» του Νικολάου, βλέποντας τις αντιδράσεις των Κυπρίων, προχώρησε σε μέτρα καταστολής για να επιβάλει τις «θεόπνευστες» αποφάσεις της. Σαν πρώτο μέτρο έθεσε σε αργία τους ιερείς π. Μιχαήλ και π. Κυριακό. Ακολούθως, εφόσον δεν συνετίστηκαν, τους «καθαίρεσε». Στη συνέχεια, ο π. Κυριακός ακολούθησε μοναχική πορεία, γιατί ο π. Μιχαήλ με τον π. Αγαθοκλή και τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού ενώθηκαν με τον Σεβασμιώτατο Κήρυκο. Ο λόγος που ο π. Κυριακός δεν ακολούθησε ήταν γιατί δεχόταν τις λατινικής προελεύσεως εικόνες ως καθ’ όλα ορθόδοξες, επειδή δεν θέλησε ποτέ να αντιληφθεί – όπως και πολλοί άλλοι – ότι εκφράζουν λατινικά δόγματα, και θεωρούσε τον Σεβασμιώτατο Κήρυκο εικονομάχο. Εκείνο το διάστημα, παραχώρηση Θεού, προέκυψε απρόσμενα γνωριμία με την Εκκλησία της Ρουμανίας και, αφού διαπιστώθηκε ότι είμαστε ενωμένοι διά κοινής ομολογίας πίστεως και παράλληλης πορείας, προχωρήσαμε σε χειροτονίες επισκόπων και συγκρότηση Πανορθοδόξου Συνόδου. Η Πανορθόδοξος Σύνοδος καθηκόντως εξέτασε τις έκνομες ενέργειες της «συνόδου» του Νικολάου και καθαίρεσε όλους τους εκπεσόντες στην παρανομία αρχιερείς. Μετά την καθαίρεση των παρανομούντων αρχιερέων της συνόδου του Νικολάου, επικράτησε η συνείδηση ότι εμείς αποτελούσαμε τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Μετά το 2015 άρχισε ένας διάλογος με δύο επισκόπους που καθαιρέθηκαν από τη σύνοδο του Νικολάου και αυτοανακηρύχθηκαν «σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος». Οι δύο αυτοί επίσκοποι, Παχώμιος και Ευστάθιος, ήθελαν διακαώς την ένωση για να ξεφύγουν από την απομόνωση. Την ίδια επιθυμία για ένωση είχαν και αρκετοί ημέτεροι, προεξάρχοντος του π. Μιχαήλ και του περιβάλλοντός του. Δεν διαφωνούμε με την ένωση, αλλά με τον τρόπο που έγινε, γιατί έγιναν εκπτώσεις και υπαναχωρήσεις προς τον Ευστάθιο, που αγγίζουν τα όρια της προδοσίας. Η κυβίστηση Η πρώτη και κυριότερη κυβίστηση των ημετέρων είναι η υπαναχώρησή τους στην πίστη περί της Μίας Εκκλησίας. Όταν ρωτήθηκε ο π. Μιχαήλ ποιοι αποτελούσαν την Εκκλησία πριν από την «ένωση» και ποιοι προσχώρησαν σε ποιους, απάντησε ότι δεν προσχώρησε κανένας σε κανέναν. Ενωθήκαμε, είπε, στη βάση μιας κοινής ομολογίας. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχε η Μία Εκκλησία προηγουμένως, αλλά δύο Εκκλησίες που ενώθηκαν με μια κοινή ομολογία! Δηλαδή ενώθηκαν με τα λόγια! Δυστυχώς για τον π. Μιχαήλ, ο Ευστάθιος Τουρλής αποκάλυψε «εκ παραδρομής» την αλήθεια, η οποία πάντοτε βγαίνει στο φως όσο και αν κρύβεται. Σε εγκύκλιο της «συνόδου» τους του ξέφυγε και έγραψε ότι μας δέχθηκαν με επιείκεια. Δηλαδή μας δέχθηκαν ως σχισματικούς και μας διόρθωσαν. Πήγε δηλαδή η νύμφη του Χριστού σε μια πόρνη και έγινε δεκτή με επιείκεια και, αφού τη συγχώρεσε που ήταν αγνή, τη δέχθηκε στο μπουρδέλο της!! Εμείς τέτοια βλασφημία δεν τη δεχόμαστε και ομολογούμε ότι είμαστε η Μία Εκκλησία του Χριστού. Η δεύτερη μεγάλη κυβίστηση των ημετέρων είναι όχι μόνο η ανοχή αλλά και η αποδοχή της μνημόνευσης του Νικολάου από τον Ευστάθιο. «Ήταν εκ παραδρομής», είπε ο π. Μιχαήλ. Όχι, δεν ήταν εκ παραδρομής! Πρόκειται για μεγάλο ψέμα. Ο Ευστάθιος ουδέποτε διέκοψε το μνημόσυνο του Νικολάου, γιατί ο ίδιος είναι η συνέχεια της καθαιρεμένης συνόδου του. Ο π. Μιχαήλ εξέφρασε τη διαφωνία του με την καθαίρεση των «αρχιερέων», παρόλο που έθεσε την υπογραφή του σε αυτή την καθαίρεση. «Ποιοι είμαστε εμείς», λέει, «να καθαιρέσουμε τους αρχιερείς;». Να θυμίσουμε στον π. Μιχαήλ ότι αυτοί οι «αρχιερείς» έκαναν επέμβαση στην Εκκλησία της Κύπρου και τον καθαίρεσαν άδικα. Αυτοί που καθαιρούν άδικα «Μεγίστην κρίσιν εαυτοίς ετοιμάζουσι». Με τις άδικες καθαιρέσεις τους οι «αρχιερείς» της Ελλάδος ετοίμασαν τη δική τους καθαίρεση. Γράφει στο Ιερό Πηδάλιο ο Άγιος Νικόδημος: «Ὁ κρίνων ἄδικα καὶ μὴ κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, οὗτος οὐ μόνον οὐκ ἔλυσε τὸν κρινόμενον, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν κατέκρινε• καὶ πολλάκις οἱ τοιοῦτοι κριταὶ ὑπὸ συνόδου ἐλέγχονται καὶ τὰ ἴσα πάσχουσιν». Με την καθαίρεσή τους, λοιπόν, οι «αρχιερείς» της Ελλάδος, που καθαίρεσαν αδίκως τον π. Κυριακό και τον π. Μιχαήλ, έλαβαν τα ίσα και δικαίως καθαιρέθηκαν. Η ιερωσύνη δεν είναι πατρογονική κληρονομιά, αλλά δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Ο κάθε ιερωμένος έχει υποχρέωση να υπερασπίζεται την ιερωσύνη του, η οποία είναι δωρεά του Αγίου Πνεύματος και προέρχεται διαδοχικά από τους Αγίους Αποστόλους. Αυτοί που καθαιρούν άδικα είναι εχθροί του Μεγάλου Αρχιερέως Χριστού και δεν έχει κανένας το δικαίωμα να τους αντιμετωπίζει με επιείκεια. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι πάνω από τα συναισθήματα και τις προσωπικές συμπάθειες. Ο π. Μιχαήλ και ο π. Κυριακός, δεχόμενοι το μνημόσυνο του Νικολάου και της «συνόδου» του, ουσιαστικά αποστασιοποιήθηκαν από την Εκκλησία, η οποία δικαίως τους καθαίρεσε, και αποδέχθηκαν εμμέσως τη δική τους καθαίρεση. Έθεσαν την ειρήνη και την ενότητα πάνω από την αλήθεια και τη δικαιοσύνη του Θεού και τον εαυτό τους εκουσίως στη μερίδα του Νικολάου και της «συνόδου» του, η οποία τους καθαίρεσε. Κατακλείδα Η Εκκλησία του Χριστού δεν οικοδομείται πάνω σε συμβιβασμούς αλλά πάνω στην αλήθεια. Η ενότητα χωρίς αλήθεια δεν είναι εκκλησιαστική ενότητα, αλλά πρόσκαιρη συμφωνία ανθρώπων. Οι Άγιοι Πατέρες πάντοτε επέλεγαν την ακρίβεια της πίστεως από την εξωτερική ειρήνη, διότι γνώριζαν ότι η ειρήνη χωρίς την αλήθεια οδηγεί αναπόφευκτα στην πλάνη. Το κριτήριο της Ορθοδοξίας δεν είναι οι αριθμοί, οι συμμαχίες και οι ανθρώπινες σκοπιμότητες, αλλά η αμετακίνητη προσήλωση στην ομολογία της πίστεως και στην ακρίβεια των Ιερών Κανόνων. Όπου υπάρχει κυβίστηση στην πίστη και υπαναχώρηση από την αλήθεια, εκεί γεννιούνται σχίσματα και σύγχυση. Όπου όμως υπάρχει σταθερότητα στην ομολογία, εκεί διαφυλάσσεται ανόθευτη η παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.