ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΓΟΧ)

ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. Anonymous participant · · ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ Η ΑΙΡΕΣΗ (ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΑΝΤΙ-ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ) ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Η πρώτη και άμεση βλάβη της σωτηρίας των Χριστιανών από την αίρεση προέρχεται από το σχίσμα που δημιουργεί η αίρεση στο εκκλησιαστικό Σώμα του Χριστού. Το ότι η εισαγωγή και διδασκαλία αιρέσεως αποτελεί αρχή σχίσματος, είναι φανερόν ευκρινέστατα από τον 15ον ιερόν Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος επαινεί όσους Χριστιανούς αποστούν (απομακρυνθούν) από την κοινωνία με αιρετικό επίσκοπο, ακόμη και προ μιας αποφάσεως Συνόδου κατά του επισκόπου τούτου. Ο ιερός αυτός Κανών διευκρινίζει ότι δεν είναι σχισματικοί όσοι Ορθόδοξοι διακόπτουν την (μυστηριακή και γενικώτερη) κοινωνία με τον Επίσκοπο, αν αυτός κηρύττει φανερώς αίρεση, αλλά είναι σχισματικός ο ψευδ-επίσκοπος εκείνος που εισάγει την αίρεση, οι δε αντιδρώντες εναντίον του, επαινούνται διότι πολεμούν το αιρετικό σχίσμα .Λεει δηλαδη ο κανονας αυτος , πως ειναι αξιεπαινοι οσοι αποχωριζονται απο αιρετικους «[...] Διότι κατηγόρησαν όχι Επισκόπους, αλλά ψευδ-επισκόπους και ψευδο-διδασκάλους, και δεν κατακομμάτιασαν την ένωση της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά μερίμνησαν να ελευθερώσουν την Εκκλησίαν από σχίσματα και διαμερισμούς» . Και ο Άγιος ο Θεόδωρος ο Στουδίτης επισημαίνει : «Δεν είμαστε αποσχιστές, θαυμαστέ, της Εκκλησίας του Θεού (ποτέ να μη το πάθουμε αυτό!) μολονότι με άλλους τρόπους είμαστε μέσα σε πολλές αμαρτίες· αλλά είμαστε ομόσωμοι με Αυτή και τρόφιμοί Της, μαζί με τα θεία δόγματα, και επιθυμούμε σφόδρα να φυλάττονται οι Κανόνες και οι διατυπώσεις Αυτής. Το να ταράζη και να αποσχίζεται κανείς από Αυτήν [την Εκκλησία] η οποία αληθώς δεν έχει καμμία κηλίδα η ρυτίδα όσον αφορά στην Πίστη και τους ορισμούς των Κανόνων απ’ αρχής του αιώνος και μέχρι τώρα, ανήκει σε εκείνους, που η πίστη τους έχει μέσα κάτι διάστροφο και η ζωή τους είναι σε αντίθεση με τους Κανόνες και τους θεσμούς [...] Γι’ αυτό γνώριζε ότι δεν είναι σχίσμα της Εκκλησίας [ο ζήλος μας] αλλά επικράτηση της αληθείας και υπεράσπιση των θείων νόμων· το αντίθετο, όπως ήδη είπες και εσυ, είναι διάσπαση της αληθείας και η παράλυση των Κανόνων [...]. Tό να μη έχη [η Εκκλησία] σπίλον η ρυτίδα [Εφεσ. 5, 27], για να το ξαναπούμε, νοείται έτσι, το ότι δεν αποδέχεται τα ασεβή δόγματα και τα εναντίον των Κανόνων εγχειρήματα». Ἔχουμε τήν Ὀρθοδοξία, τόν μεγάλο καί πολύτιμο αὐτό θησαυρόν. Ἔχουμε μαζί μας τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ, ὴ ὁποία, ἀρκεῖ νά τό θελήσωμε, θά μᾶς ἐνισχύση, θά μᾶς φωτίση καί θά μᾶς κάμη ἰσχυρούς. Οὗτοι ἐν ἀρμασι καί οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δέ ἐν ὸνόματι Κυρίου ἐπικαλεσόμεθα. Σαν αλλος Μαρκος Ευγενικος ο Αγιος Πατερας Ματθαιος κρατησε την αγια Μανα Ορθοδοξια και μας την παρεδωσε.Να την κρατησουμε μεχρις εσχατων για να σωσουμε τις πολυτιμες ψυχες μας. Ἄς ἀγωνισθῶμεν λοιπόν ὑπέρ τῆς Ἀληθείας καί Κύριος ὁ Θεός δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψη, ἀλλά θά πολεμήση ὑπέρ ἡμῶν. ΑΜΗΝ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΕΦΕΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ Τα παρακάτω λόγια ειπώθηκαν από τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό τότε που ο Πάπας τον απειλούσε πως θα τον καθαιρέσει και θα τον καταδικάσει <<Αι Άγιαι Σύνοδοι και Θεοφόροι Πατέρες πρώτον κατεδίκαζον την αίρεσιν και την πλάνην και κακοδοξίαν, και κατόπιν τους διδάσκοντας ταύτην και εμμένοντας σε αυτην αμεταπείστως. Λοιπόν και εσείς για να με καταδικάσετε .οφείλετε πρώτον να καταδικάσητε και αποδείξητε την πλάνην ή κακοδοξίαν της διδασκαλίας μου και του φρονήματός μου. Αλλ' εφ' όσον και το φρόνημα το δικό μου είναι το φρόνημα της Ορθοδοξίας, και η διδασκαλία μου είναι κατά πάντα σύμφωνος προς τας παραδόσεις και την διδασκαλίαν των αγίων Πατέρων, πως εγώ ειμαι καταδίκης άξιος;>>. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ''Είναι καλύτερο,να διώκωμαι εις τα φαράγγια και τα βουνά και εις τα πελάγη και να είμαι μαζί με την αλήθεια, παρά να έχω δόξα μεγάλη και ευημερία και να ζω μέσα στο ψεύδος. Διότι, όταν έχω μαζί μου την αλήθεια, έχω τα πάντα. Όταν όμως έχω το ψεύδος, δεν έχω ούτε τον ευατόν μου... Εκείνος που έχει την αλήθεια είναι αγέραστος και αμάραντος, έχει ζήλον πιο θερμόν από τον ήλιον, και ο λόγος του είναι πιο κοφτερός από το ξίφος, ο δε βίος του είναι πιο ελαφρύς και από τον αετό...''. ''Μεγάλο αγαθό είναι το να ελεεί κάποιος τους φτωχούς.Αλλά τίποτε δεν είναι τόσο μεγάλο, όσο το να απαλλάσσει κάποιον από την πλάνη''. Ο ΛΟΓΟΣ ΕΛΕΧΘΗ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ''Μη μου πης εκείνο τον λόγο ο οποίος είναι γεμάτος αναλγησία (έλλειψι πόνου δια τον πλησίον), ότι δηλ. τι με ενδιαφέρει εμένα; Εγώ μεριμνώ δια τα δικά μου. Διότι τότε προπάντων θα μεριμνήσης δια τα δικά σου, όταν τα δικά σου ζητάς εις το συμφέρον του πλησίον''. ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ''Ότε περί πίστεως ο λόγος, δεν είναι δυνατόν να πούμε εγώ ποιος είμαι, Ιερεύς, άρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης και επομένως καμμία φροντίδα δεν έχω για τα θέματα αυτά. Οι λίγοι θα φωνάξουν και εσύ θα μείνης σιωπηλός και χωρίς φροντίδα; Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα ακολουθήσουμε το πλήθος που σιωπάς Όχι, διότι ''Εις ευδοκιμών εις το Θείον, προτιμότερος υπέρ μυριάδας αυθαδεία συμνυνομένους. Αλλά εσύ μεν προτίμησε εάν νομίζης αντί του σωζομένου Νώε, το πλήθος που κατεποντίσθη μέσα εις τα ύδατα. Εις εμένα όμως συγχώρησον να τρέξω να εισέλθω μαζί με τους ολίγους εις την Κιβωτόν''. «Διό ὑπομιμνήσκω ὡς ἐλάχιστος ἀδελφός καί τέκνον, μή σιγήσωμεν, ἵνα μή κραυγή Σοδόμων γενώμεθα΄ μή φεισώμεθα τῶν κάτω, ἵνα μή ἀπολέσωμεν τά ἄνω΄ μή θῶμεν σκάνδαλον τῆ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἥτις ἐστίν καί ἐν τρισίν Ορθοδόξοις ὁριζομένη κατά τούς ἁγίους΄ ἵνα μή τῆ ἀποφάσει τοῦ Κυρίου καταδικασθῶμεν. » (Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου PG 99, 1049 B). ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ ''Κηρύξατε ταύτα εν τοις έθνεσιν, αγιάσατε πόλεμον, εξεγείρατε τους μαχητάς. Προσαγάγετε και αναβαίνετε. Πάντες άνδρες πολεμισταί... συναθροίζεσθε και εισπορεύεσθε... ο πραύς έστω μαχητής'' διότι ''κρείσσων επαινετός πόλεμος , απο ειρήνη που χωριζει απο τον Θεο''. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ''Εαν ακομα και πολυ ολίγοι διαμείνουν στην Ορθοδοξία και στην ευσεβεια, αυτοι ειναι η Εκκλησία και το κύρος και η προστασία των Εκκλησιαστικών θεσμών σε αυτους υπαρχει''. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΧΟΛΑΡΙΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ (ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΙΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ) «Άθλιοι Ρωμαίοι, εις τί επλανήθητε, και απεμακρύνατε εκ της ελπίδος του Θεού, και ηλπίσατε εις την δύναμιν των Φράγκων, και συν τη πόλει, εν η μέλλει φθαρήναι, εχάσατε και την ευσέβειάν σας. Ιλεώς μοι, Κύριε. Μαρτύρομαι ενώπιόν σου ότι αθώος ειμί του τοιούτο πταίσματος. Γινώσκετε, άθλιοι πολίται, τί ποιήτε ; Και συν τω αιχμαλωτισμώ, ος μέλλει γενέσθαι εις υμάς, εχάσατε και το πατροπαράδοτον, και ομολογήσατε την ασέβειαν ; Ουαί υμίν εν τω κρίνεσθαι». ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ''Έχουν καταφρονηθεί τα δόγματα των Πατέρων. Καταπατούνται οι αποστολικές παραδόσεις. Εφευρέματα νεωτεριστών εισέρχονται εις την Εκκλησία. Τεχνολογούν και δεν Θεολογούν οι άνθρωποι.. ΗΛΙΑΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ «Εως πότε Πανακήρατε Κόρη, το τρισάθλιο γένος των Ελλήνων έχει να ευρίσκεται εις τα δεσμά μιας ανυπόφορης δουλειας; Εως πότε να του πατή τον ευγενικόν λαιμόν ο βάρβαρος Θραξ; Εως πότε έχουσι να βασιλεύωνται από ήμισο φεγγάρι οι χώρες εκείνες εις τας οποίας ανέτειλεν εις ανθρώπινην μορφήν από την Ηγιασμένη σου γαστέρα ο μυστικός της Δικαιοσύνης Ηλιος; Αχ, Παρθένε, ενθυμήσου πως εις την Ελλάδα πρότερον παρά εις άλλον τόπον έλαμψεν το ζωηφόρον φως της αληθινής Πιστεως». ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΘ ΕΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘ ΟΤΙ ΑΚΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΧΑΡΙΤΩΤΑ Οι αιρετικοί δεν έχουν «αποστολική διαδοχή». Πολλοί σύγχρονοι οικουμενιστές, υπερασπιστές του κύρους των αιρετικών μυστηρίων, επικαλούνται την των αιρετικών «αποστολική διαδοχή», δηλαδή την αδιάσπαστη σειρά χειροτονιών η οποία κατέρχεται από την αποστολική εποχή μέχρι την χειροτονία των συγχρόνων μας αιρετικών Επισκόπων στους τόπους των δικαιοδοσιών των αιρετικών· όμως οι Άγιοι Πατέρες είναι σαφείς για την έλλειψη χάριτος σε όσους δεν ευρίσκονται σε ζωντανή κοινωνία με το Σώμα του Χριστού. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ομιλώντας περί του Μεγάλου Αθανασίου και της αναδείξεώς του στο Θρόνο της Αποστολικής Εκκλησίας Αλεξανδρείας, ως διαδόχου του Αποστόλου Μάρκου, διευκρινίζει, ότι σημασία για την αποστολική διαδοχή έχει η διαδοχή και εξακολούθηση της αποστολικής Πίστεως και όχι η διαδοχή του θρόνου καθ’ εαυτόν, άνευ της Ορθής Πίστεως. Λέγει επί λέξει· «Ό,τι είναι ομόγνωμο είναι και ομόθρονο· ότι είναι αντίδοξο [δηλ. της αντιθέτου δόξης, πίστεως] είναι και αντίθρονο [του αντιθέτου θρόνου]· και η μεν [η διαδοχή στον θρόνο] έχει το όνομα της διαδοχής, αλλά η δε [η διαδοχή στην ευσέβεια] έχει την αλήθεια της διαδοχής. Διότι δεν είναι διάδοχος αυτός που έχει αντίθετη δόξα [πίστη], αλλ’ αυτός που έχει την ίδια πίστη. Αν κάποιος δεν παραδέχεται διάδοχο με αυτόν τον τρόπο, τότε [είναι] σαν να λέγη την νόσο διάδοχο της υγείας, και τη ζάλη της γαλήνης και την τρέλλα της συνέσεως».