ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΙΔΕΣΙΜΩΤΑΤΟΝ ΙΕΡΕΑ π. ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΥΡΤΗ ΧΩΡΙΟΝ ΛΙΟΠΕΤΡΙ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΚΥΠΡΟΣ

«ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ» Περιοδική ‘Ορθόδοξος ‘Εποικοδομητική Ἔκδοσις τῆς Ἰερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἐκδότης: Ἐπίσκοπος Κήρυκος Στρογγύλη 194.00, Τ.Θ. 54. Κορωπί ‘Αττικῆς ΤΗΛ. 210.6020176, 210.6021467. Α.Π. 8 ‘Εν Κορωπίῳ τῆ 4.3.2006 (Ε.Η.) Πρός τόν Αἰδεσιμώτατον Ἱερέα π. Μιχαήλ Κουρτῆ Χωρίον Λιοπέτρι ‘Αμμοχώστου Κύπρος Ἀγαπητέ μοι καί σεβαστέ π. Μιχαήλ. ὁ Χριστός εἴη ἐν τῶ μέσω ἡμῶν. Αἰσθάνομαι ἰδιαίτερη χαρά πού ἐπικοινωνῶ μαζί σας, ἔστω καί ἐπιστολιμαίως, πράγμα τό ὁποῖον ἀπό πολύ καιρό ἐπιθυμοῦσα, δεδομένου ὅτι ἔχω ἀκούσει πολύ καλά λόγια διά τό ἀγωνιστικό καί ζηλωτικό σας φρόνημα. Ἀλλά καί μέσα στήν ἐπιστολή σας διέκρινα, αὐτό τό ἀσκητικό καί ἀγωνιστικό φρόνημα, ἀπό τό ὁποῖον εἶναι πλημμυρισμένη ἡ καρδιά σας, ἀπό τήν πρότασιν πού κάμνετε, τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς (τό ἀσκητικό βίωμα τῆς Ὀρθοδοξίας) διά τήν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας προβλήματος. Σᾶς εὐχαριστῶ διά τήν ὑπόδειξί σας νά ὁρίσωμεν ἕνα πρόγραμμα εἰδικῆς προσευχῆς καί νηστείας διά κάθε Τετάρτη τῆς Μεγάλης Τεσσαραακοστῆς, προσωπικά τήν ἀποδέχομαι, καί θά ἐπιχειρήσω νά κάνω ὅ,τι μοῦ ἐπιτρέπουν οἱ δυνάμεις μου οἱ σωματικές καί οἱ πνευματικές καί ὅ,τι εἶναι θέλημα Θεοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τό νά ὑποδείξω καί σέ ἄλλους ἀδελφούς νά πράξουν τό ἴδιο, θεωρῶ δεδομένον, ὅτι οἱ ὀλίγοι Πατέρες καί οἱ ὀλίγοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί πού ἔμειναν εἰς τήν ‘Εκκλησίαν καί δέν παρεσύρθησαν εἰς τήν ἀποστασίαν, προσεύχονται καί νηστεύουν πολύ περισσότερον ἀπό ἐμέ, καί κατά τό μέτρον τῶν δυνάμεών του ἕκαστος, μποροῦν, ἄν αἰσθάνωνται τήν ἀνάγκη διά περισσότερη προσευχή νά διαλέξουν οἱ ἴδιοι καί τόν τρόπο καί τό περιεχόμενο μιᾶς ἐκτός τῆς κεκανονισμένης ἡμερονυκτίου προσευχῆς. Τό λέω αὐτό, διότι ὅταν τά πράγματα ἦσαν σέ πολύ κρίσιμη κατάστασι, ἐδῶ στήν Μητρόπολί μας, εἴχαμε ὁρίσει κάθε Πέμπτη νά κάμνουμε ἀγρυπνία, τό ὁποῖο ἐφαρμόσαμε γιά δύο χρόνια, ἀλλά καί ἱερεύς τῆς Μητροπόλεώς μας, ὁ ὁποῖος πλησιάζει τήν ἡλικίαν τῶν 85 ἐτῶν, μέσα σ’ αὐτό τό πνεῦμα τοῦ «συναγερμοῦ προσευχῆς» διά τήν εἰρήνη τῆς Ἐκκλησίας, κάμνει καθημερινά θεία Λειτουργία, (ὅταν βέβαια ἐπιτρέπεται) μέσα ἀπό τήν ὁποία ἀνεβαίνουν πιό δυνατές οἱ δεήσεις πρός τόν Θεό. Πάντως δέν βρίσκω καλύτερες προσευχές, καλύτερα αἰτήματα, ἀπό ἐκεῖνα πού διαβάζουμε τώρα τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, στήν λειτουργία τῆς Κυριακῆς (τοῦ Μεγάλου Βασιλείου), αἰτήματα τά ὁποῖα ἁρμόζουν καί εἶναι κατάλληλα διά τήν παροῦσα κατάστασι. Μοῦ ἔρχονται στό μυαλό τά τόσο ἐπίκαιρα αἰτήματα: «Τούς ἐσκορπισμένους ἐπανάγαγε». «Παῦσον τά σχίσματα τῶν ‘Εκκλησιῶν», «Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον» κλπ, καί μάλιστα ὅταν αὐτά τά αἰτήματα ἀπευθύνωνται εἰς τόν Θεό, τήν πιό ἱερή στιγμή, ὅταν τά οὐράνια ἀνοίγουν διά νά δεχθοῦν τήν ἀναίμακτο θυσία. Καί ἐκεῖνο πού πρέπει νά ζητᾶμε, πάτερ Μιχαήλ, σ’ αὐτή τήν τρομερή κατάστασι πού βρισκώμαστε, εἶναι νά μᾶς δίνη ὁ Θεός δύναμι, νά ἀντιπαλαίσωμεν νικηφόρως καί ὁμολογιακῶς πρός τάς μεθοδείας τοῦ διαβόλου, νά μή φύγωμεν ἀπό τήν σώζουσα ἀλήθεια, νά μείνωμεν μέσα στήν Κιβωτό τῆς σωτηρίας. «Ἡ πάλη ἡμῶν δέν εἶναι πρός σάρκα καί αἷμα, ἀλλά πρός τάς ἀρχάς, πρός τάς ἐξουσίας τοῦ σκότους ...». Καί αὐτές οἱ ἐξουσίες τοῦ σκότους εἶναι πού πολεμοῦν καί σήμερα καί πάντοτε τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μέ σκοπό νά τήν ἀφανίσουν, ἐνῶ ψάχνουν νά βροῦν ἀνθρώπους, ἀκόμη καί ‘Αρχιερεῖς καί Ἱερεῖς, νά τούς ρίξουν στήν προδοσία. Δέν θά ρθῆ ὁ ἀντίχριστος νά πῆ, «ἐδῶ εἶμαι, θά σᾶς ἀφανίσω», ἀλλά βάζει τά ὄργανά του, καί τά «καλύτερα» ὄργανά του ἀποδεικνύονται πολλές φορές οἱ «‘Αρχιερεῖς» καί «Ἱερεῖς», ὅταν χάσουν τόν προσανατολισμό τους. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος πού ὑπέφερε πολλά ἀπό ‘Αρχιερεῖς, εἶπε πώς «τίποτα δέν φοβήθηκε περισσότερο ἀπό τούς φαύλους ‘Επισκόπους, πλήν ἐνίων». Δέν θά ἤθελα ποτέ νά ἠρχόμουν σέ ἀντίθεσι μέ τούς συνεπισκόπους μου, τούς ὁποίους πραγματικά ἐκτιμοῦσα, διότι ἀπ’ αὐτούς ἐδιδάχθηκα τήν γνήσια Ὀρθοδοξία. ‘Από τήν στιγμή, ὅμως, πού διεπίστωσα πώς κάποιοι «συνεπίσκοποί μου» θέλησαν νά «ξεπουλήσουν τήν Ὀρθοδοξία» στό «παζάρι τοῦ νεοημερολογιτικοῦ καί παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἀπό τήν στιγμή πού εἶδα ὅτι προδίδουν, τούς εἶπα «Στῶμεν καλῶς» καί ἐφ’ ὅσον δέν θέλησαν νά σταθοῦμε καλῶς εἰς τήν Ὁμολογίαν τῆς Πίστεώς μας, ἡ ἐλαχιστότης μου «ΕΞΗΛΘΟΝ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΑΥΤΩΝ» κατά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου, «ΕΞΕΛΘΕΤΕ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΚΑΘΑΡΤΟΥ ΜΗ ΑΠΤΕΣΘΕ», «ΙΝΑ ΜΗ ΕΞΕΛΘΩ ΜΕΤ’ ΑΥΤΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΣΩΣΤΙΚΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ». Κάποια ἀπό τά ἔγγραφα μου πού ἔχουν σχέσι μέ τήν διατύπωσι τῆς Ὁμολογίας τῆς Πίστεως σᾶς τά ἀπέστειλα, ὅπως τά ἔστειλα σέ ὅλους τούς ‘Αρχιερεῖς καί Ἱερεῖς, καί ἐζήτησα νά μοῦ ὑποδειχθοῦν σφάλματα, καί νά μοῦ γίνουν παρατηρήσεις, ἀλλά δέν εἶχα καμμίαν ἀπάντησιν, διότι οἱ πάντες σχεδόν εὐθυγραμμίσθηκαν μέ τήν γραμμήν τοῦ ψευδαρχιεπισκόπου Νικολάου, ὁ ὁποῖος «Συνοδικῶς» ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕ καί αὐτήν τήν Ὁμολογίαν καί ἐζήτησε «ἐντός τριῶν μηνῶν νά τήν καταδικάσω καί ἐγώ». Φαντάζεσθε τήν τρομεράν πτῶσιν. Νά καταδικάζεται ἡ Ὁμολογία καί νά ἐπιβραβεύεται ἡ αἵρεσις. Νά διώκεται ἡ ἀλήθεια καί νά ἐπαινεῖται τό ψεῦδος καί οἱ πάντες νά μένουν ἀφωνότεροι ἰχθύος. Ματαίως λοιπόν φωνάζει ὁ ἅγιος Θεοδωρος ὁ Στουδίτης: «Μή σιγήσωμεν, ἀδελφοί, ἵνα μή κραυγή Σοδόμων γενώμεθα;». Εἰς αὐτό τό σημεῖο βρισκώμαστε τώρα ἀγαπητέ καί σεβαστέ μοι π. Μιχαήλ. Θά σᾶς παρακαλέσω, νά μελετήσετε ἐπισταμένως τά θέματα, τά ὁποῖα ἔχω ζητήσει τόσες φορές ἀπό τόν «Πειραιῶς» Νικόλαο νά τά συζητήσωμεν, καί τά ἀπέρριψε, νά διατυπώσετε ὅ,τι ἀπορίες ἔχετε, καί ἡ ἐλαχιστότης μου «ἐν πνεύματι ἀγάπης καί ἀληθείας» θά προσπαθήσω νά σᾶς δώσω τίς ἀπαντήσεις, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλά διά νά ἀκουσθεῖ καί προβληθεῖ ἡ ἀλήθεια, δεδομένου ὅτι ὅποιος ἔχει τήν ‘Αλήθεια, εἶναι μέ τήν ‘Εκκλησία, καί ὅποιος εἶναι μέ τήν ‘Εκκλησία εἶναι μέ τήν ἀλήθεια, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς. Δέν θέλω μέ τό παρόν μου γράμμα, νά σᾶς κουράσω περισσότερον. ‘Ελπίζω ὅμως ὅτι θά μᾶς δοθῆ ἡ εὐκαιρία εἴτε πάλιν δι’ ἀλληλογραφίας, εἴτε καί διά ζώσης, ἐάν εὐδοκήση ὁ Θεός νά ἔλθω εἰς Κύπρον, νά ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων, τά ὁποῖα εἶναι θέματα ΣΩΤΗΡΙΑΣ. Ἀσπάζομαι τήν αἰδεσιμότητά σας ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ ὁ ἐν ‘Επισκόποις ἐλάχιστος + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος