Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης γράφει ὅτι ἡ σιωπὴ μπροστὰ στὴν πλάνη εἶναι συνενοχή. Ὁ δὲ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁμολογεῖ ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι φιλοσοφία ἀνθρώπινη, ἀλλὰ ἐμπειρία θεώσεως καὶ ἀληθείας.

«Τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε, διότι αὐτὸς θὰ εἶναι ἡ αἰτία τοῦ χαλασμοῦ» Ο λόγος αυτός τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ἐρμηνεύθηκε μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση ὄχι ὡς μῖσος πρὸς ἕναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ὡς προειδοποίηση κατὰ τῆς παπικῆς πλάνης καὶ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν ἀκρίβεια τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς, ὡς γνήσιο τέκνο τῆς πατερικῆς παραδόσεως, δὲν ἐστράφη ἐναντίον προσώπων, ἀλλὰ ἐναντίον τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πνευματικῆς συγχύσεως ποὺ ὁδηγεῖ τοὺς ἀνθρώπους μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διδάσκουν ὅτι ἡ ἀγάπη χωρὶς ἀλήθεια γίνεται ψευδὴς εἰρήνη, καὶ ἡ ἀλήθεια χωρὶς διάκριση μπορεῖ νὰ μεταβληθεῖ σὲ σκληρότητα. Γι’ αὐτὸ ἡ Ὀρθόδοξη στάση πάντοτε διαχώριζε τὸ πρόσωπο ἀπὸ τὴν πλάνη. Ἡ Ἐκκλησία προσεύχεται «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως», ἀλλὰ ὄχι διὰ μιᾶς ἐνώσεως χωρὶς μετάνοια καὶ χωρὶς ὁμολογία τῆς ἀληθείας. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Φωτίου, τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ καὶ ἄλλων Ὁμολογητῶν Πατέρων, ἡ Ὀρθόδοξη συνείδηση ἐτόνιζε ὅτι τὰ παπικὰ δόγματα, ὅπως τὸ filioque, τὸ πρωτεῖο ἐξουσίας καὶ τὸ ἀλάθητο τοῦ Πάπα, ἀποτελοῦν σοβαρὴ ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν πατερικὴ πίστη. Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός ἔλεγε ὅτι «οὐδὲν οὕτως ἀλλότριον τῆς Ἐκκλησίας ὡς τὸ αἱρετικὸν φρόνημα». Δὲν ἐπολεμοῦσε ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὴν παραχάραξη τῆς πίστεως. Μέσα στὴν Ἁγιοπατερικὴ γραμματεία συναντοῦμε συχνὰ τὴν προειδοποίηση ὅτι στὶς ἔσχατες ἡμέρες θὰ κυριαρχήσει σύγχυση, θὰ ἀμβλυνθοῦν τὰ ὅρια τῆς πίστεως καὶ πολλοὶ θὰ ἐπιδιώξουν μία ἐξωτερικὴ ἑνότητα χωρὶς πνευματικὴ ἀλήθεια. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης γράφει ὅτι ἡ σιωπὴ μπροστὰ στὴν πλάνη εἶναι συνενοχή. Ὁ δὲ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁμολογεῖ ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι φιλοσοφία ἀνθρώπινη, ἀλλὰ ἐμπειρία θεώσεως καὶ ἀληθείας. Ἡ φράση λοιπόν τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ δὲν πρέπει νὰ διαβάζεται μὲ κοσμικὸ φρόνημα, ὀργὴ ἢ ἐμπάθεια. Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση δὲν διδάσκει μῖσος. Διδάσκει ὅμως ἐπαγρύπνηση, ὁμολογία πίστεως καὶ διάκριση. Ὁ πνευματικὸς «χαλασμός» ποὺ φοβοῦνταν οἱ Ἅγιοι εἶναι πρωτίστως ἡ ἀλλοίωση τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος, ἡ ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Παράδοση καὶ ἡ νοθεία τῆς ἀληθείας χάριν μιᾶς κοσμικῆς συμφωνίας. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ Πατέρες προτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ μένουν στερεωμένοι στὴν προσευχὴ, στὴ μετάνοια, στὴ μελέτη τῶν Πατέρων, στὴν ταπείνωση καὶ στὴν ἀκρίβεια τῆς πίστεως. Διότι ὅταν χαθεῖ ἡ ἀλήθεια, τότε σκοτίζεται καὶ ἡ ἀγάπη. Καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Παράδοση τῶν Ἁγίων, τότε ὁ κόσμος γεμίζει σύγχυση, πνευματικὴ ἐρημία καὶ φόβο. Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν σώζεται μὲ φανατισμούς, ἀλλὰ μὲ ἁγιότητα. Οὔτε μὲ κραυγές, ἀλλὰ μὲ μετάνοια, ὁμολογία καὶ ζωή ἐν Χριστῷ. «Στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις» γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὁδὸς ποὺ ἐβάδισαν οἱ Ἅγιοι, αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ὁδὸς ποὺ διαφυλάσσει τὸ φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας μέσα στὸ σκοτάδι τῶν καιρῶν. Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καὶ Ἅγιοι Ὁμολογηταὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, πρεσβεύετε ὑπὲρ ἡμῶν. Ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως δὲν κρατιέται μὲ φωνές, ἀλλὰ μὲ καθαρὴ καρδιὰ καὶ ζωή μετανοίας. #filoiesfigmenou #