ΑΓΙΟΥ ΙΣΙΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΑΧΑΡΝΕΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΠΑΡΝΗΘΟΣ Α.Π. 6 Εν Αχαρναις Οκτωβριος 2022. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ Είναι χαρακτηριστικόν ότι ο οσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιωτης, όταν μαθαινε ότι καποιος ευλαβης και εναρετος νέος προσερχόταν στὶς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου αισθανονταν μεγαλη χαρα καὶ προσευχόταν νὰ ὑπηρετήσει τὸν Κύριο τὴν Ἐκκλησία μὲ αὐταπάρνηση καὶ ἀνιδιοτέλεια. Ειχε εις υψηλην θεσιν το της Ιερωσυνης θειον λειτουργημα. Εγραφε εις μίαν επιστολήν του, ότι πολύ ανωτερος από τους επί γης είναι «αυτός ποὺ στέφθηκε ἱερέας και οχι ἐκεῖνος ποὺ εφόρεσε τὴν βασιλική χλαμύδα. Και το εξηγει λέγοντας, ότι ὁ ἱερέας εἶναι ὑπεύθυνος τῶν ψυχῶν, ἐνῶ ὁ βασιλέας εἶναι ὑπεύθυνος τῶν σωμάτων». Επίσης ο ιδιος Αγιος σημειώνει ότι «ἡ ἱερωσύνη βρίσκεται ἀνάμεσα στὴν θεία καὶ τὴν ἀνθρώπινη φύση, γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὴν πρώτη καὶ νὰ μεταβάλλει πρὸς τὸ ἀνώτερο τὴν ἄλλη». Σε έναν Επίσκοπον εγραφεν ο αγιος ότι η ιερωσυνη είναι «θεῖον ἀξίωμα καὶ πιο τιμιο από όλα οσα υπάρχουν επάνω στη γη». Και το επεξηγουσε λέγοντας ότι: «μὲ την ιερωσυνη ἀναγεννιόμαστε καὶ γινωμαστε ικανοι να παίρνουμε μέρος εις τά ενδότερα της Εκκλησιαστικης ζωης, χωρις τά οποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετέχουμε στὰ οὐράνια μυστηρια. Αυτό ακριβως μας εδίδαξε και ο Κυριος αλλοτε λέγοντας εις το Ευαγγέλιον του πως ἂν δὲν ἀναγεννηθεῖ κάποιος μὲ το αληθινό βάπτισμα και την μετανοια, δὲν θὰ εἰσέλθει στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν καὶ ἄλλοτε πως ἂν δὲν φάει κάποιος τὴν σάρκα μου καὶ δὲν πίει τὸ αἷμα μου, δὲν ἔχει θέση μαζί μου...» «Χωρὶς αὐτὰ, λέγει ο Χριστός, δεν θα αξιωθει ο ανθρωπος να εχη χριστιανικὰ τέλη διοτι αυτά μόνο μέσω της ἱερωσύνης (Αποστολικης Διαδοχής) κατορθώνονται». Αλλοτε πάλιν σε κάποιον πρεσβύτερο εγραφε ο Αγιος πατηρ Ισίδωρος ο Πηλουσιοωτης ὅτι ἡ ἱερωσύνη «εἶναι ὑψηλότερη καὶ ἀξιότερη ἀπὸ κάθε βασιλεία», ἐνῶ αλλου ὀνομάζει τὴν ἱερωσύνη «θεῖο πράγμα», και «θεία τελετὴ ἡ ὁποία ἀνοίγει τοὺς οὐρανοὺς σὲ ὅσους μυήθηκαν», δηλαδή σε οσους αναγεννηθηκαν διά του θείου βαπτίσματος. Σὲ ἄλλες του παλιν ἐπιστολὲς ονομάζει την ιερωσυνη «πράγμα οὐράνιο», «θεία λειτουργία» καὶ «ἱερωσύνη οὐράνια». Σὲ ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε σε έναν διάκονο συγκρίνει τὴν ἱερωσύνη μὲ τὴν βασιλεία, και υπογραμμίζει ὅτι: «ἡ πρώτη ρυθμίζει τὰ θεῖα πράγματα, ἐνῶ ἡ ἄλλη τὰ ἐπίγεια» καὶ ὡς ἐκ τούτου ὄχι μόνον πιο ὑψηλή ειναι, ἀλλὰ καὶ «περισσότερον κοπιαστικὴ ἀπ᾿ αὐτήν». Σὲ ἄλλον διάκονο, σημειώνει ὅτι ἱερωσύνη καὶ η βασιλεία μεταξύ τους διαφερουν πολύ, διότι ἡ μεν ιερωσυνη ὡς ὑπάρχει στὸν κόσμο σαν την ψυχή, και η άλλη σαν το σωμα, ἀποβλέπουν ὅμως και οι δύο σὲ ἕνα τέλος και σε ένα σκοπό πού είναι «η σωτηρία τῶν ανθρωπων». Και γενικά από οσα γραφει στις επιστολές του ο αγιος φαίνεται ότι τιμᾶ ἰδιαιτερως τὴν ἱερωσύνη, τὴν ὁποία ἔχει πολὺ υψηλὰ στὴ συνείδησή του, διοτι οπψως πάλιν επαναλαμβάνει η ἱερωσύνη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὁ ἱερέας εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ ὅλους τοὺς θνητούς. Τελικά προς τόν Ἀρχιδιάκονο Πανσόφιο εγραφε: «Όταν διακονεῖς τὸ θυσιαστήριο τοῦ Χριστοῦ νὰ τελεῖς μὲ εὐλάβεια τὴν λειτουργία σου, σύμφωνα μὲ τὸ νόμο του Θεου καὶ νὰ φαίνεσαι πρᾷος καὶ ταπεινὸς στὴν καρδιά. Διότι δὲν διοικεῖς σε κάποια πολιτικὴ ἡγεμονία, δεν καθιστασαι πολιτικός η κοσμικός αρχων, ποὺ φλογίζεται ἀπὸ περηφάνια καὶ ἐμπάθεια, ἀλλὰ εις μίαν διακονίαν πού είναι εἰρηνικὴ καὶ ἀτάραχη. Ενώ συμβουλεύει τους Ιερεις ως εξης: «Αν καὶ ἡ ἱερωσύνη εἶναι πιὸ ὑψηλὴ καὶ πιὸ ἄξια ἀπὸ κάθε βασιλεία, δὲν πρέπει αὐτοὶ ποὺ τὴν ἔχουν νὰ ὑπερηφανεύονται γι᾿ αὐτὴν μπροστὰ στοὺς ἄλλους, ἀλλὰ νὰ θεωροῦν πιὸ σωστὸ καὶ πιὸ ταιριαστὸ στολίδι της τὴν πραότητα ποὺ συνοδεύεται μὲ σύνεση».