Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Η Ιερωσύνη σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. 1 Μαρτίου 2014 Ο ΄Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος βλέπει την ιερή διακονία της Ιερωσύνης ως «θείον χάρισμα» και γι΄ αυτό είναι σπουδαιότερη και τιμιώτερη από όλες τις άλλες επίγειες εξουσίες. Και μολονότι ασκείται επι της γής, τα αποτελέσματά της διαβαίνουν στους ουρανούς και ως τοιαύτη είναι Υπηρεσία που αρμόζει στους Αγγέλους. Γι΄ αυτό το ιερατικό αξίωμα χαρακτηρίζεται «Αγγελικό», αφού η ιερωσύνη ασκείται μεν επί της γης, ανήκει όμως στην «τάξη των επουρανίων». Και αυτό βέβαια πρέπει να θεωρείται εύλογο, αφού την Ιερωσύνη «δεν την καθίδρυσε ούτε άνθρωπος, ούτε άγγελος, ούτε αρχάγγελος, ούτε κάποια άλλη κτιστή δύναμη, αλλά ο ίδιος Ο Παράκλητος, ο Οποίος την έκανε τέτοια, ώστε να φαίνεται ότι ασκείται από αγγέλους, αν και ασκείται από σαρκικά όντα – ανθρώπους» (Περί Ιερωσύνης, λόγ. Γ΄ 5, 4). Δύο είναι τα κυριώτερα σημεία του υπερφυσικού χαρακτήρος της Ιερωσύνης: η τέλεση της Θείας Ευχαριστίας από τους Ιερείς και η χορηγηθείσα σ΄ αυτούς εξουσία του «δεσμείν και λύειν» τις αμαρτίες των ανθρώπων. Και οι δύο αυτές δωρεές του Θεού και δυνατότητες εκχωρήθηκαν μόνο στους ανθρώπους, τους οποίους η Χάρη κατέστησε Λειτουργούς του Υψίστου. Ετσι καταλαβαίνουμε τον λόγο του αγίου Πατρός: «Ιερωσύνης προκειμένης, ή τοσούτον ανωτέρω βασιλείας έστηκεν, όσον πνεύματος και σαρκός το μέσον» (Λόγ. Γ΄ 5) κι όσο απέχει από τη γη ο ουρανός (Λόγ. Γ΄1) Είναι συνεπώς πολύ μεγάλη η τιμή και πολύ μεγαλύτερες σαφώς οι υποχρεώσεις των ιερέων, «εφόσον αυτοί γίνονται πατέρες των πιστών, προσφέρουν την συγγνώμην, αγωνίζονται για την αναγέννηση και σωτηρία των ψυχών, προσεύχονται δι΄ όλην την οικουμένην και προσεγγίζουν τον Θεό» (Λόγ. Γ΄ 4,5) Α. ΚΛΗΣΗ ΘΕΟΥ Βασικό χαρακτηριστικό στοιχείο της Ιερωσύνης κατά τον ι. Χρυσόστομο είναι η κλήση του Θεού. Το λέγει και ο απόστολος Παύλος:«ουχ εαυτώ τις λαμβάνει την τιμήν, αλλ΄ ο καλούμενος υπό του Θεού, καθάπερ και Ααρών». Λέγει συγκεκριμένα ο ιερός Πατήρ: ¨Είναι καλό να δείξεις λίγο δισταγμό στη φωνή του Θεού, όπως παλαιότερα ο Μωϋσής και ο Ιερεμίας έπειτα. Καλό είναι και το να τρέξης με προθυμία, όταν σε καλεί, όπως ο Ααρών και ο Ησαϊας. Μόνο και τα δύο να γίνουν από ευσέβεια. Το πρώτο εξαιτίας της ιδικής σου αδυναμίας, το δεύτερο εξαιτίας της δυνάμεως Εκείνου που σε καλεί» (P.G. 35,396) To να διστάζει κανείς και να αμφιβάλλει, επειδή αναμετρά το μέγεθος του αξιώματος, δεν είναι κακό. Τουναντίον είναι δείγμα ότι συναισθάνεται βαθειά την ιερότητα της αποστολής. Οφείλει όμως να υποχωρήσει στην κλήση του Θεού και να δεχθεί τελικά τις ευθύνες. «Υπόδειγμα κείσθωσαν οι μεγάλοι της Εκκλησίας Πατέρες, οίτινες, βαθύτατα συναισθανόμενοι το ύψος και τας ευθύνας της ιερατικής διακονίας, απέστεργον μεν κατ΄ αρχάς αυτήν, είτα όμως εδέχοντο», λέγει ο σοφός σύγχρονος εκκλησιαστικός συγγραφέας και μέγας Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (Μητρ/του Λήμνου Διονυσίου, Προσκλητήριο, Αθήναι, 1956, σελ. 61) Δηλαδή δεν πρέπει κάποιος να βλέπει τη δόξα και τα εξωτερικά και τα χρυσοποίκιλτα και από αυτά να ελκύεται στην Ιερωσύνη. Ένα παιδάκι στο χωριό έβλεπε τον παππά με τα άμφια και ήθελε να γίνει ιερέας. Ηλθε μια μέρα στην Εκκλησία ο Αγροφύλακας με τη στολή, ήθελε να γίνει αγροφύλακας. Είναι παιδική αντίληψη να ακολουθήσουμε ένα τρόπο ζωής φοβερό και ευθυνοφόρο από εξωτερικά στοιχεία και ιδιότυπη δόξα. «Οποιος κυνηγά τη δόξα, έχει…λόξα», έλεγε ο π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος. «Δεινόν γαρ, αληθώς δεινόν, λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, το ταύτης γλίχεσθαι τιμής». Και όταν λέγω αυτά, συνεχίζει ο ιερός πατήρ, δεν έρχομαι σε αντίθεση με τον μακάριο Παύλο, που λέγει <εί τις επισκοπής ορέγεται, καλού έργου επιθυμεί> (Α΄ Τιμ. Γ΄1), εγώ δε λέγω ότι η επιθυμία ενός τέτοιου έργου είναι χείριστο κακό, αλλά η επιθυμία για εξουσία είναι <δεινόν>. Ενας τέτοιος άνθρωπος, όταν ανεβεί στο θρόνο, το πάθος της εξουσίας, τότε, φουντώνει ακόμη πιο πολύ. «Και μύρια υπομένει δεινά(…), καν κολακεύσαι δέη, καν αγενές τι και ανάξιον υπομείναι…» (Περί Ιερωσύνης, Λόγ. Γ΄) Πολύ δε πιο φοβερός είναι ο άλλος λόγος του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: «Πάντας μεν ο Θεός ου χειροτονεί, διά πάντων όμως ενεργεί», δηλ. ασχέτως της αφετηρίας ενός εκάστου των ιερέων, αξίων ή αναξίων, εφόσον δεν είναι αχειροτόνητοι, αλλά κανονικά χειροτονημένοι, έστω κι αν δεν έπρεπε, ο Θεός, χάριν του λαού Του, υπερβαίνει το ποιόν του ιερέως και επιτελεί το έργο της σωτηρίας μας. Βαριά όμως η ευθύνη του χειροτονηθέντος ενώ είχε κωλύματα και του Αρχιερέως που τον χειροτόνησε. Στη Χίο κάποτε ο άγιος Νεκτάριος συνάντησε κάποιον που πλήρωσε για να γίνει ιερέας. Υπέπεσε στο αμάρτημα της Σιμωνίας. ΄Όταν τον συνάντησε το ερώτησε με νοηματική λύπη «πόσο αγόρασες την Κόλαση;» Β. ΘΕΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γράφει χαρακτηριστικά ο Επίσκοπος Αχρίδος Νικόλαος, ο οποίος έχει ονομασθεί <Χρυσόστομος της σερβικής Εκκλησίας>: Όταν ασπάζεστε το χέρι του ιερέα σας, ασπάζεστε όλη την αλυσίδα των οσίων και αγίων ιερέων και ιεραρχών, από τους αποστόλους μέχρι σήμερα…Ασπάζεσθε όλους τους επιγείους Αγγέλους και ουρανίους ανθρώπους, που όταν ήταν στη γη εκοσμούσαν την Εκκλησία και τώρα στολίζουν τον ουρανό…»! Εκείνο λοιπόν το οποίο πρέπει να γνωρίζει o κληρικός είναι ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Κυβερνήτης και η υπερτάτη αρχή της Εκκλησίας, η δε υπ΄ αυτού εγκατασταθείσα Ιεραρχία, πρέπει να ενεργεί πάντοτε, ως πιστός οικονόμος των Μυστηρίων του Θεού, ως διάκονος του μόνου αληθινού αρχιποίμενος Χριστού, δεδομένου ότι: «ουκ άνθρωποι τας Αυτού κυβερνώσιν Εκκλησίας, αλλ΄ Ούτος εστιν ο πανταχού ποιμαίνων τους πιστεύοντας εις Αυτόν» (P.G. 50,592) και «οι ποιμαίνοντες και οι ποιμαινόμενοι, υφ΄ Ενός, του άνω, Ποιμένος ποιμαίνονται». Διότι, «πρόβατα και ποιμένες προς την ανθρωπίνην εισιν διάκρισιν, προς δε τον Χριστόν πάντες πρόβατα» (P.G. 52,784) Ο κάθε κληρικός αποτελεί ένα κρίκο στη χρυσή αλυσίδα της αποστολικής διαδοχής, που αρχή έχει τον Χριστό. Απ΄ αυτόν εξαρτάται αν θα είναι χρυσός και αυτός κρίκος ή σκουριασμένος. Οπότε, τι πρέπει να κάνει ο κληρικός; Να συναισθάνεται ότι «Ο ιερεύς την εαυτού δανείζει γλώτταν και την εαυτού παρέχει χείραν» (P.G. 59, 472) ; Ετσι λοιπόν κάθε ιερέας πρέπει να έχει βαθύτατη συναίσθηση ότι είναι φορέας αλλοτρίας εξουσίας, την οποία πρέπει με φόβο και τρόμο να διαχειρίζεται, «τουτέστιν, ίνα μη τα δεσποτικά σφετερίσεται, ίνα μη ως Δεσπότης εαυτώ εκδική, αλλ΄ ως οικονόμος διοική. Οικονόμου γαρ το διοικείν τα εγκεχειρισθέντα καλώς. Ουχ αυτώ λέγειν είναι τα δεσποτικά, αλλά τούναντίον του Δεσπότου τα εαυτού» (P. G. 61, 84) Δηλαδή η θεία Χάρις και τα λόγια είναι του Χριστού, δεν είναι δικά μας. Εμείς τα μεταδίδουμε, αλλά ανήκουν στον Χριστό, γι΄ αυτό πρέπει να προσέχουμε, <να μη δώσωμε τα άγια στα σκυλιά και τα μαργαριτάρια στα γουρούνια> ούτε πάλι να μη μιλάμε ξεκάθαρα για την αλήθεια και το λόγο του Θεού. «Αυτό κατέστρεψε την Εκκλησία, λέγει. Ποιο δηλ.; Το ότι οι μεν χριστιανοί θέλουν να ακούουν στομφώδεις και ρητορικούς λόγους, οι δε κήρυκες μεταβάλλουν το περιεχόμενον της διδαχής τους ανάλογα με τις απαιτήσεις του κόσμου» <και ημείς ψυχρώς και ταλαιπώρως ποιούντες, ότι ταις υμετέραις επιθυμίαις επόμεθα, δέον όμως εκκόπτειν ταύτας» (Λόγος στις Πράξεις λ΄ 3). Ούτε ελέγχουμε ούτε ελεγχόμεθα, γι αυτό είμαστε εκεί που είμαστε, ξαναλέει ο ιερός Ιωάννης. Είμαστε διατεθειμένοι να μεταφέρουμε στο ποίμνιό μας ακέραιο το θείο θέλημα; Αν ναι, τότε μπορούμε να το σκεφτόμαστε. Γ. ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ Λέγει ο Προφήτης Ιεζεκιήλ: «και ο σκοπός εάν ίδη την ρομφαίαν ερχομένην και μη σημάνη τη σάλπιγγι και ο λαός μη φυλάξηται και ελθούσα η ρομφαία λάβη εξ αυτών ψυχήν, αύτη δια την αυτής ανομίαν ελήφθη και το αίμα εκ χειρός του σκοπού εκζητήσω. Και σύ, υιέ ανθρώπου, σκοπόν δέδωκά σε τω οίκω Ισραήλ…» (Ιεξ. Λγ΄ 6-7) ΄Οντως είναι μεγάλη η ευθύνη όσω και η θέση του ιερέως μέσα στην Εκκλησία. Γι΄ αυτό, σημειώνει ο ι. Χρυσόστομος, «ο ιερεύς πρέπει να είναι νηφάλιος και διορατικός κι από παντού οφθαλμούς να έχει απείρους, επειδή ζή όχι μόνο δια τον εαυτόν του, αλλά και διά πολύ πλήθος κόσμου, του οποίου έχει εμπιστευθεί τας ψυχάς». Η γλυκυτέρα και οικειοτέρα προσηγορία, την οποίαν επεφύλαξε ο Θεός δια τον Εαυτόν Του, <Πάτερ>, «Πάτερ ημών…», επεφύλαξε και για τους κληρικούς Του. «Δια των Πατέρων διεβιβάσθη εις ημάς η αιώνιος κληρονομία της Πίστεως και αυτοί είναι εν Θεώ και μετά Θεόν και δια του Θεού <οι οδηγοί προς τα άνω, του Παραδείσου αι είσοδοι>. Προς αυτούς παραπέμπων ημάς ο Θεός λέγει: « επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι, τους πρεσβυτέρους σου και ερούσι σε» (Δευτρ. Λβ΄7) «Ο την αρχήν της Εκκλησίας εμπεπιστευμένος και τη της Επισκοπής αξία τετιμημένος, αν μη διαγορεύη [κηρύττει] τω λαώ τα πρακτέα, ουκ ανεύθυνός εστιν. Ο μέντοι λαϊκός ουδεμίαν ανάγκην έχει» (Ομιλία Α΄ εις Τίτον 2). Χαρακτηριστικά έλεγε: «Χρέος του ποιμένος είναι να συμβουλεύσει, <του συμβουλεύσαι ου του πείσαι κύριος ο λέγων εστι…Εγκλημα γάρ ου το μη πείσαι, αλλά το μη συμβουλεύσαι» (P.G. 51, 173) Μια μέρα ο βασιληάς της Γαλλίας Ερρίκος ο Δ΄ ρώτησε τον ονομαστό για την αγιότητά του κληρικό Κοτόν: – Αν ερχόταν ένας άνθρωπος και σας εξωμολογείτο, ότι έχει σκοπό να με δολοφονήσει, θα μου το λέγατε; Και ο Κοτόν αποκρίθηκε: -Ασφαλώς όχι Μεγαλειότατε, διότι η Εξομολόγηση είναι απολύτως απόρρητη! –Τι θα εκάνατε τότε; Θα αδιαφορούσατε για τον βασιλέα σας; – Θα έβαζα το σώμα μου μπροστά σας, για να χτυπήσει εμένα ο άνθρωπος αυτός, απάντησε ο άξιος πνευματικός!!! Αυτὀ είναι το γενναίο και ιερό φρόνημα που πρέπει νάχει κάποιος που είναι ή θέλει να γίνει ιερέας. Συμπληρώνει ο άγιος Χρυσόστομος για την ποιμαντική και πνευματική ευθύνη του ιερέως: «συ μεν γαρ τα σαυτού μεριμνάς, καν ταύτα δε καλώς, ουδείς σοι των άλλων έσται λόγος, ο δε ιερεύς, καν τον οικείον οικονομήσει βίον, τον δε σοι, ήτοι άπασι τοις περί αυτόν μη μετά ακριβείας επιμελήσηται, μετά των πονηρών εις την γέενναν άπεισι». Δ. ΠΡΟΣΟΝΤΑ Πως πρέπει νάναι ο ιερέας; Δε φτάνει μόνο να είναι άγιος, καθαρόςκαι άψαυστος κηλίδος, αλλά και συνετός. «Νηφάλιον [συνετόν] δει τον ιερέα είναι (βροντοφωνάζει ο άγιος) και διορατικόν και μυρίους πανταχόθεν κεκτήσθαι τους οφθαλμούς, ως ουχ εαυτώ μόνον, αλλά και πλήθει ζώντων τοσούτω» (Λόγ. Γ΄ περί Ιερωσύνης) «Πρίν δεχθείς να γίνεις ποιμήν των ψυχών, εξέτασε προσεκτικά τον εαυτό σου..Αν δείς ότι κάπου δε θα τα καταφέρεις, μη προχωράς. Αν πείς σε κάποιον που δεν είναι κτίστης, να σου κτίσει ένα σπίτι, θα σου πεί χωρίς ντροπή πως δε ξέρει. Οσο κι αν τον πιέσεις, δε θα δεχθεί…Ο γεωργός δε θα δεχθεί ποτέ να γίνει καπετάνιος, ούτε ο καπετάνιος στρατηγός, έστω κι αν τους απειλούσαν με μυρίους θανάτους. Λόγω του ότι δεν έχουν πείρα, φοβούνται να αναλάβουν τέτοιο έργο. Ενας ο οποίος πρόκειται να αναλάβει διαποίμανση ψυχών, θα πρέπει να δεχθεί το αξίωμα, κι ας μην έχει ιδέα από επιμέλεια ψυχών, μόνο και μόνο επειδή διατάζει ο δείνα και εκβιάζει ο τάδε; Εν ημέρα Κρίσεως δε θα μπορέσεις να δικαιολογηθείς, ούτε ότι σε πίεσαν ούτε ότι ήσουν άπειρος…» (Περί Ιερωσύνης, λόγος δ΄) Ετσι «ο ιερέας πρέπει νάναι και αξιοπρεπής και απερηφάνευτος και αυστηρός και γλυκομίλητος και επιβλητικός και κοινωνικός και αδέκαστος και εξυπηρετικός και ταπεινός και ανεπηρέαστος και ορμητικός και πράος…Ενας μονάχα πρέπει νάναι ο οραματισμός του, η οικοδομή της Εκκλησίας και να μη επηρεάζεται σε κάθε του ενέργεια ούτε από φιλία ούτε από έχθρα» (Περί Ιερωσύνης Λόγ. Γ΄ 16) Δε μιλάμε να έχει κάποιος κωλύματα και να προσέλθει στην Ιερωσύνη, ή να του πεί όχι ο πνευματικός του ή ο επίσκοπος και να επιμείνει αυτός και να γίνει ιερέας, ή να δώσει χρήματα για να αγοράσει τη θέση ή, ακόμη χειρότερο, να αποκρύψει κάτι στην εξομολόγηση…Αυτά είναι αδιανόητα για σύνολη την πατερική Παράδοση…Ο ιερός Χρυσόστομος τονίζει ότι ο μέλλων κληρικός πρέπει νάναι ηθική και άψογη προσωπικότητα, διότι η ζωή και η αποστολή του μέσα στο κόσμο είναι σαφώς πιο δύσκολη κι από τη μοναχική πολιτεία. Λέγει σχετικά:«πόση νομίζεις δύναμη και πόση αυτοκυριαρχία πρέπει νάχει ένας ιερωμένος, για να μπορέσει να τραβήξει τη ψυχή του μακριά από κάθε μολυσμό και να διατηρήσει ανέπαφη την πνευματική του ωραιότητα…Γιατί η ομορφιά του προσώπου και τα βεργολυγίσματα του κορμιού και το επιτηδευμένο περπάτημα και τα τσακίσματα της φωνής και το βάψιμο των ματιών με στίμμι και τα πουδραρίσματα της όψης και η βαφή των μαλλιών και τα πολυφροντισμένα κτενίσματα και η πολυτέλεια των ενδυμάτων και τα διάφορα χρυσαφικά και τα πετράδια και τα αρώματα των γυναικών και τα αρώματα και οι μυρωδιές …είναι ικανά να ταράξουν την ψυχή, αν δεν τύχει νάναι ολωσδιόλου σκληρή από τη μεγάλη σωφροσύνη και αυστηρότητα» (Περί Ιερωσύνης, Λόγ. Στ΄ 2) Ακόμη να μη θυμώνει, να μη φθονεί και να μη εκδικείται. Με άλλα λόγια νάναι ο κληρικός του μέλλοντος, αγνός, πράος, συνετός, ανεξίκακος και ικανός στο λόγο και στον χειρισμό των ψυχών. Τέλος, βασικό προσόν και αρετή είναι η ανιδιοτελής, ανυπόκριτη, εκτενής «εκ καθαράς καρδίας» αγάπη. «Ο γαρ τον Χριστόν φιλών και την ποίμνην Αυτού φιλεί» (Προς Ρωμ. 29, δ) Και συνεχίζει: «αν οι μητέρες δείχνουν τόση φιλοστοργία στα τέκνα τους, πολύ περισσότερον πρέπει ο ιερεύς να δείχνει μεγάλη φροντίδα και επιμέλεια για το ποίμνιό του» (Περί Ιερωσύνης, Λογ. Β,4 & δ΄6) E. ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΑ ΣΗΜΕΙΑ α] Το ανθρώπινο σώμα του Ιερέως, το πήλινο αυτό δοχείο από τη στιγμή που δέχεται τη χάρη του αγίου Πνεύματος και την Αγία Ιερωσύνη, αποκτά ξεχωριστή ιερότητα. Είναι ιερό σαν την αγία Τράπεζα. Είναι έμψυχη αγία Τράπεζα. Και κάτι παραπάνω. Γι΄ αυτό ο όσιος ιερέας Λουκιανός, βρισκόμενος λίγο πριν πεθάνει στη φυλακή, λειτούργησε χρησιμοποιώντας σαν Αγία Τράπεζα το σώμα του, το στήθος του! (Συμεών Θεσ/κης, ΄Απαντα, σελ. 358 α) Και ο Θεοδώρητος, Επίσκοπος Κύρρου, βρισκόμενος στην έρημο, λειτούργησε έχοντας σαν Αγ. Τράπεζα τα χέρια του Διακόνου του (Πηδάλιο, εκδ. Αστέρος, σελ. 247, 1) Όταν πεθαίνει, το πρόσωπό του «καλύπτεται» με τον «Αέρα», με το ιερό κάλυμμα που καλύπτονται τα ΄Αγια. Ο κάθε ιερέας είναι ανώτερος, όχι μόνο από τον βασιληά και από τους Αγγέλους και τους Οσίους, αλλά κι από κάθε Αγιο, όσο θαυματουργός και χαρισματούχος κι αν είναι! Είναι ανώτερος από το Αγιο Ποτήριο κι από τον ιερό Ναό. Ο Μέγας Αντώνιος δεν έπαιρνε τον λόγο μπροστα σε έναν διάκονο διότι έφερε την «θείαν χάριν ενοικούσαν εν αυτώ». Τέλος, ο ιερέας κι όταν πεθαίνει, εξακολουθεί να έχει την ιδιότητα του πρεσβευτού. «…Και ώσπερ επί της γης εν τη Εκκλησία Σου λειτουργόν αυτόν κατέστησας, ούτω και εν τω ουρανίω Σου ανάδειξον, Κύριε» [ευχή εις κεκοιμημένον ιερέα]. «Ει γαρ τις εννοήσειεν, όσον εστιν, άνθρωπον όντα και έτι σαρκί και αίματι περιπεπλεγμένον,της μακαρίας και ακηράτου φύσεως εκείνης εγγύς δυνηθήναι γενέσθαι, τότε όψεται καλώς, όσης τους ιερείς τιμής η του Πνεύματος ηξίωσε Χάρις…» (Ιωάννου Χρυσοστόμου, Περί Ιερωσύνης, Λόγ. Γ΄5) Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, ο Ρώσσος, (+1938) έλεγε κάποτε: «Αν έβλεπε ο ιερέας με ποία δόξα λειτουργεί, θα ζούσε εις το εξής ως μεγάλος ασκητής!» β] Η ανάγκη και η αποστολή του Ιερέως είναι αναντικατάστατη! «Εφόσον δεν ημπορεί να εισέλθη κάποιος στη Βασιλεία των Ουρανών, εάν δεν αναγεννηθεί δι΄ ύδατος και Πνεύματος κατά το βάπτισμα, και εφόσον αποκλείεται από την ουράνιον ζωήν, όποιος δεν τρώγει το Σώμα του Κυρίου και δεν πίνει Αυτού το Αίμα δια της θείας Μεταλήψεως, αυτά δε επιτελούνται με τα άγια χέρια του Ιερέως, πως λοιπόν χωρίς τα χέρια αυτά θα αποφύγει κάποιος την κόλαση ή θα επιτύχει την ανταμοιβή των δικαίων; Οι ιερείς είναι εκείνοι που επιφορτίσθηκαν με την πνευματική φροντίδα για την αναγέννησή μας κατά το Βάπτισμα. Δι΄ αυτών ενδυόμεθα τον Χριστόν και δι΄ αυτών συναπτόμεθα με τον Υιόν του Θεού και γινόμεθα μέλη του Σώματός του, ώστε δικαίως οι ιερείς πρέπει να θεωρούνται όχι μόνο από τους άρχοντας και τους βασιλείς φοβερώτεροι αλλά και πολυτιμώτεροι κι από τους πατέρες μας. Διότι οι μεν πατέρες μας εγέννησαν σωματικώς, ενώ αυτοί συντελούν στη γέννησή μας εκ Θεού, στην νέα γέννηση, στην απελευθέρωσή μας από τα δεινά, στην υιοθεσία μας δια της θείας Χάριτος» (Περί Ιερωσύνης, Λόγ. Γ) γ] Η υπεροχή της Ιερατικής Διακονίας και η μοναδικότητα της θείας ιερατείας κατά την θείαν Λειτουργίαν. «Μετά των Σεραφείμ άδεις, μετά των Σεραφείμ στήθι, μετ΄ εκείνων τας πτέρυγας πέτασον, μετ΄ εκείνων περιίπτασο τον θρόνον τον βασιλικόν. Και τι θαυμαστόν, ει μετά των Σεραφείμ έστηκας, όπου γε ων ουκ ετόλμησεν άψασθαι τα Σεραφείμ, ταύτα σοι μετά αδείας έδωκεν ο Θεός; Απεστάλη γαρ προς με, φησίν, εν των Σεραφείμ,και είχεν άνθρακα πυρός, όν τη λαβίδι έλαβεν από του θυσιαστηρίου. Εκείνο το θυσιαστήριον του θυσιαστηρίου τούτου τύπος εστι και εικών. Εκείνο το πυρ, τούτου του πυρός του πνευματικού. Αλλ΄ ουκ ετόλμησεν άψασθαι τη χειρί τα Σεραφείμ, αλλά τη λαβίδι, σύ δε τη χειρί λαμβάνεις…Ταύτα ουν εννοών, άνθρωπε, και το μέγεθος της δωρεάς λογιζόμενος, ανάστηθι ποτέ, και της γης αποστάς, προς τον ουρανόν ανάβηθι» (Ιω. Χρυσ. Ομιλία στ΄ εις τον Οζίαν, 141 C-E, τόμος 34, Απαντα Ελλήνων Πατέρων, Ελλ. Εκδ. Οργανισμός) ΣΤ. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα και τόσο σπουδαία και σοβαρά είναι, χρειάζεται οπωσδήποτε η αναγκαία προετοιμασία από τον υποψήφιο γι΄ αυτό το υψηλότατο αξίωμα. Σαφώς δεν αρκεί η απλή συμπάθεια προς την Εκκλησία και η όποια σχέση του με τους ιερείς. Ούτε καλά καλά επαρκεί η θητεία του κατά τα παιδικά του χρόνια στο ιερό βήμα της Ενορίας του ή στο αναλόγιο ως μία ανάμνηση, η οποία ούτως ή άλλως συνοδεύει τους περισσοτέρους Ελληνες. Συναισθηματικοί απλώς δεσμοί με την Εκκλησία από καιρού εις καιρόν ή αναγκαστικές προσγειώσεις στα πλακάκια της σε καιρό δυσκολίας, κάθε άλλο παρά συνιστούν εφόδια για την ιερωσύνη. Χρειάζεται λοιπόν εκ μέρους του κάθε υποψηφίου συστηματική προσπάθεια εντόνου και αδιάσπαστης πνευματικής ζωής. Θέλουμε δηλαδή μπροστά μας να έχουμε έναν άνθρωπο πνευματικό με εμπειρία Θεού και βίωμα πνευματικό. Νάχει τον πνευματικό του από τα παιδικά του χρόνια, να εκκλησιάζεται, να προσεύχεται, να μετέχει της ζωής της Εκκλησίας και της τοπικής ει δυνατόν Ιεράς Μητροπόλεως. Να μυρίζει λιβάνι. Να είναι ζυμωμένος με την εκκλησιαστική ζωή. Για παράδειγμα: πως θα αναλάβει έργο Θεού και διαποίμανση ψυχών άνθρωπος άγευστος των ιερών; Δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ! Τώρα έρχεται πρώτη φορά στον πνευματικό, για να λάβει την πολυπόθητη Συμμαρτυρία! Ανθρωπος που δεν έχει κοινωνήσει εδώ και χρόνια, έστω από αμέλεια κι όχι από θανάσιμα εμπόδια, πως τώρα θα κοινωνάει δύο και τρείς φορές την εβδομάδα; Πως θαμώνας των νυκτερινών κέντρων και άνθρωπος της κοσμικής ζωής θα περιβληθεί μετά χαράς το τιμημένο ράσο και θα ξημεροβραδιάζεται στα ιερά περιστύλια και κάτω από τους θόλους του Ναού; Πως θα έχει κύρος και έξωθεν καλή μαρτυρία, ένα πρόσωπο φαιδρό και διαπομπευμένο, γνωστό από τα γήπεδα και τις πλατείες, πως θα μπορέσει να σταθεί εν μέσω του λαού του Θεού και να τον οδηγήσει στην Γη της νοητής Επαγγελίας; Ενας που δεν ξέρει πως ανοίγει το Ευαγγέλιο και τον Χριστό μας αγνοεί στοιχειωδώς, πως θα διαβάσει τα 12 Ευαγγέλια της Μ. Πέμπτης έστω και στο πιο μικρό χωριό; Ο ίδιος δεν θα είναι έτσι μια διχασμένη και γι αυτό δυστυχισμένη προσωπικότητα, «μίξις άμικτος και τέρας αλλόκοτον», προσπαθώντας τώρα να συνδυάσει τα επί τόσα χρόνια ασύνδετα; Κι αν βρεθεί σε δυσκολίες και αντιξοότητες από καταστάσεις και ανάγωγα πρόσωπα, πως θα συγκρατηθεί και θα συγχωρέσει, θα υπερβεί την προσβολή και δεν θα ανταποδώσει με ύβρεις και προπηλακισμούς; Συχνά δεν ακούμε ή γινόμαστε και αυτόπτες μάρτυρες τέτοιων επιδόσεων από τους λειτουργούς του «πράου και ταπεινού τη καρδία» Ιησού Χριστού; Βεβαίως «το ΄Αγιον Πνεύμα όπου θέλει πνεί» και δεν αποκλείεται να καλέσει κάποιον στον ύψιστο και τρισμέγιστο βαθμό της Ιερωσύνης, χωρίς όλες αυτές τις προϋποθέσεις και να αναδείξη «από γης πτωχόν και από κοπρίας να ανυψώσει πένητα», αλλά και τότε θα χρειασθεί, έστω κι αν αθρόον χειροτονηθεί κάποιος, όπως ο άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων και ο άγιος Φώτιος Κων/λεως, να έχει κατατεθειμένο μέσα του το ήθος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και απλώς να χρειασθεί να μάθει τα πρακτικά θέματα της ιερατικής διακονίας. Σήμερα τα κριτήρια επιλογής του επαγγέλματός μας μέσα στη σύγχρονη κοινωνία είναι σαφώς καταναλωτικά και αναπαυτικά. Πολλοί επιλέγουν την εργασία που θα κάνουν, αναλόγως των αποδοχών, πολλά λεφτά-λίγη δουλειά, είναι το σύνθημα που συνειδητά ή ασυνείδητα κατευθύνει τις επιλογές και προτιμήσεις πολλών, καθαρή δουλειά, χωρίς κρύο, ζέστη, λάσπες, ύπαιθρο, μόνιμη απασχόληση και μισθοδοσία από το Δημόσιο, ει δυνατόν, φήμη και προβολή! Αλλοίμονο, όμως αν αυτά προταχθούν και στην περίπτωση της αυτοθυσιαστικής Ιερωσύνης! Τι είναι Ιερωσύνη, ρώτησε κάποιος, για να πάρει ως απάντηση: «η θυσία ενός ανθρώπου που προστίθεται στη Θυσία του Χριστού»! Η Εκκλησία δεν είναι τόπος για καριέρα και εύκολο πλουτισμό. Είναι τόπος αγιασμού και προσφοράς στο Θεό και τον άνθρωπο. Ενας χριστιανός λοιπόν δεν αποκλείεται έστω και αργά να άναψε μέσα του ο πόθος για το ράσο και το ιερό Θυσιαστήριο. Ας ξεκαθαρίσει μέσα του καλά τι τον τραβάει να ανέβει τα σκαλιά του ιερού Βήματος και να εισέλθει στα ενδότερα του καταπετάσματος και στα Αγια των Αγίων… Να προσέξει μήπως εκβληθεί έξω κάποια στιγμή «μη έχων ένδυμα γάμου», διότι πήρε τη ζωή του λάθος. Ας εξετάσει, τι θέλει, τι μπορεί, τι τον αναπαύει αυτόν κι όχι τη μάννα του ή τη σύζυγό του, τι επιτρέπε-ται, και κυρίως, τι θέλει ο Θεός. Καλύτερα από κάτω, από την τάξη των λαϊκών και στον Παράδεισο, παρά με το Αγιο Ποτήριο στα χέρια και στην Κόλαση. Κι αν όλα τελικά πάνε καλά, και τα μέσα και τα έξω, και τα των ανθρώπων και τα του Θεού, κι αν είναι «θεόκλητος ή δημόκλητος», ας μη ξεχάσει ποτέ, ότι πηγαίνει για τη θυσία και τον Γολγοθά, για την προσφορά και το μαρτύριο και ποτέ για τη βόλεψή του. Χρειάζεται λοιπόν για να αποφασίσει κάποιος να μελανοφορέσει εφ΄ όρου ζωής, να έχει κλίση και ροπή, φωτισμένη επιλογή καρδιάς αγιασμένης και λογικής και οπωσδήποτε καθοδήγηση λαμπρή παρά εμπείρου πνευματικού πατρός, που θα τον βγάζει από τις κακοτοπιές και τους πειρασμούς του διαβόλου. Γιατί, μη το ξεχνάμε κι αυτό, έχουμε εχθρό ορκισμένο με μίσος απύθμενο εναντίον των κληρικών και δεν αφήνει σε ησυχία ούτε τους αγίους, πόσο μάλλον τους απαράσκευους για τον αόρατο πόλεμο. Επίσης, ο καθένας πρέπει να σταθμίσει τις δυνάμεις του, και να «ψηφίσει τη δαπάνη», αν πρόκειται να ακολουθήσει το αγγελικό πολίτευμα της μοναχικής ζωής. Να δεί τον εαυτό του και να αποφασίσει συνετά και προσεκτικά, διότι ούτε βεβαίως η Ιερωσύνη επιστρέφεται, «ξέρετε δεν μου κάνει, άλλαξα γνώμη θα πάρω κάτι άλλο, δεν αρέσει στην οικογένεια αυτό το ρούχο», πολύ δε περισσότερο οι μοναχικοί όρκοι και υποσχέσεις δεν παίρνονται πίσω. Ζ. ΥΠΑΚΟΗ και ΥΠΟΜΟΝΗ Δύσκολο λοιπόν, αλλά και ωραίο το λειτούργημα του ιερέως! Ωραίο, αλλά και βαρύ! Βαρύ, αλλά και ωφέλιμο…Μακάρι όσοι προσέρχονται να ακούουν όχι τη φωνή μόνο της καρδιάς τους, αλλά και του Θεού Πατέρα…Παλιά, παίζαμε στην αυλή η στη γειτονιά με τ΄ αδέλφια μας ή με άλλα παιδιά και κάποια στιγμή μας φώναζε ο πατέρας μας να τον βοηθήσουμε σε κάποια δουλειά…αυτή τη φωνή πρέπει ν΄ ακούσουμε, για να πούμε το ναι στην Ιερωσύνη. Ν΄ αφήσουμε τα παιγνίδια και να μπούμε στο χρηστό ζυγό του Κυρίου, όχι για εξουσία, αλλά για δουλειά πνευματική και διακονία, ως άλλοι Κυρηναίοι να άρουμε το βαρύ σταυρό του Χριστού και της Εκκλησίας μας στο σύγχρονο Κόσμο. Η Εκκλησία όμως είναι ένα στράτευμα, έχει νόμους, κανόνες και πειθαρχία. Δεν είναι ένα ασύντακτο ασκέρι. «Το όνομα της Εκκλησίας, ενότητος όνομά εστι». Μέσα δε στην Εκκλησία όλα πρέπει να γίνονται «ευσχημόνως και κατά τάξιν». Δε μπορεί να κάνει κάποιος του κεφαλιού του. Η Εκκλησία βαδίζει συντεταγμένα μέσα στον κόσμο. Δίνει μάχες. Εχει εχθρούς. Εχει και απώλειες. Εχει και κατακτήσεις. Ολοι πρέπει να υπηρετούν το «ελθέτω η βασιλεία Σου». Αυτό λοιπόν που συνδέει τον κάθε κληρικό με την Εκκλησία είναι η αφοσίωση στο δόγμα και στο ήθος της Εκκλησίας. Στην αλήθεια και στην Παράδοση. Η υπακοή στους Ιερούς Κανόνες και στην Εκκλησιαστική Διοίκηση και Τάξη. Το «λάβε την παρακαταθήκην ταύτην και φύλαξον αυτήν μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου» είναι ακριβώς η έννοια της ιεράς παραδόσεως. Παίρνουμε την Ορθόδοξη αλήθεια της Πίστεως, το Ορθόδοξο ήθος της Παραδόσεως και την τάξη της Εκκλησίας μας, όπως μας τα παρέδωσαν ο Χριστός, οι Απόστολοι και οι Πατέρες. «Ο,τι πανταχού και υπό πάντων επιστεύθη» (Βικέντιος Λειρήνου). Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χρησιμοποιεί μία ωραιοτάτη εικόνα για να φανερώσει το κατ΄ εξοχήν ζητούμενο στην Εκκλησία, αυτό για το οποίο ιδιαίτερα προσευχήθηκε και ζήτησε ο Κύριος από τον Θεό Πατέρα στην Αρχιερατική Του προσευχή, την συμφωνία και την ενότητα. Παρουσιάζει τον επίσκοπο και το ιερατείο ως συμφωνική ορχήστρα με τον μαέστρο, ως κιθάρα με πολλές χορδές, όπου η κάθε μία δίνει το δικό της ήχο, χωρίς παραφωνίες όμως, αλλά με υπακοή στο γενικό πρόσταγμα, και παράγεται συμφωνία και εναρμόνιον μέλος θεολογίας. Χωρίς να ισοπεδώνεται το ανθρώπινο πρόσωπο από τον οδοστρωτήρα της ομοιομορφίας, εκούσια, συνειδητά και έλλογα υπακούει ο κάθε νέος κληρικός στους θεσμούς και τα πρόσωπα της Εκκλησίας, μαθητεύει στην πείρα και αγιότητα των προγενεστέρων, σέβεται των κόπο των άλλων, όπου και αυτός εισήλθε, εισηγείται και αναφέρεται, διότι «ανήρ ασυμβούλευτος, πλοίον ακυβέρνητον» (Μ. Βασίλειος) Και όλα αυτά για την αποφυγή των σκανδάλων, των σχισμάτων και των αιρέσεων, δηλαδή την απώλεια της ενότητος, της χάριτος και της σώζουσας αλήθειας. Ετσι λοιπόν η μεγάλη οικογένεια, που λέγεται Εκκλησία, έχει πατέρα τον Επίσκοπό της, στον Οποίο θα κάνουμε υπακοή, έχει πρεσβύτερους αδελφούς, που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, έχει μικρότερους αδελφούς, που δεν επιτρέπεται να περιφρονήσουμε, έχει συνήθειες και νόμους, που οφείλουμε να σεβαστούμε, έχει πρόγραμμα και ωράριο και καταστατικό, και δεν μπορούμε να αυτοσχεδιάζουμε, χωρίς να ζημιώσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους. Η Εκκλησία μας δεν αρχίζει από μας ούτε τελειώνει με μας. Συνεχίζει αενάως το ταξίδι της μέσα στο χρόνο, μέχρις ότου και η στρατευομένη γίνει θριαμβεύουσα εις αιώνας αιώνων. «Εκκλησία γαρ ουδέν έτερόν εστιν, αλλ΄ η δια των ημετέρων ψυχών ωκοδομημένη οικία. Εκκλησία γαρ ου τείχος και όροφος, αλλά πίστις και βίος», λέγει ο ιερός Πατήρ.Εκείνο που μας δένει σταθερά, συνεκτικά και αγιαστικά μέσα σ΄ αυτή την οικία και την Κιβωτό της σωτηρίας, είναι η Υπακοή. Υπακούμε ο ένας στον άλλον με ταπεινοφροσύνη κι όλοι μαζί στο Χριστό. Μόνο αν κάποιος μας διδάσκει αντίθετα με το Ευαγγέλιο, πράγμα σπάνιο, οφείλουμε κατόπιν βεβαίως πολλών συζητήσεων και προσπαθειών να επιδείξουμε την αγία ανυπακοή! Κι επειδή είμαστε και άνθρωποι ατελείς και προς την τελειότητα και τη θέωση φερόμενοι, χρειάζεται και η αγία υπομονή, η οποία είναι το μυστικό της αγιότητος και των αγίων. Η υπακοή στην Εκκλησία, στην αλήθεια, στο ήθος, στην τάξη και τα πρόσωπα, είναι τελικά υπακοή στο Χριστό και όχι σε ανθρώπους. «Ουκ ανθρώπινα τα καθ΄ ημάς, αλλ΄ άνωθεν εκ των ουρανών έχει την ρίζαν ημίν η της διδασκαλίας υπόθεσις και Θεός εστιν ο πανταχού τας Εκκλησίας άγων» (Ιω. Χρυσ. P.G. 50,592)Και αλλού: «Καθάπερ γαρ και σώμα και κεφαλή εις εστιν άνθρωπος, ούτω και την Εκκλησίαν και τον Χριστόν έν έφησεν είναι» (P.G. 61, 250). «Γένος εγένετο έν Θεού και ανθρώπων» (P. G. 52, 789)

ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΝ

ΥΠ ΟΨΙΝ ΟΣΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΥΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΙ comments ΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕΤΕ... ΘΕΤΩ ΥΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΝΥΝ ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ, ΤΙ ΕΓΡΑΦΕΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΑΜΝΑΝ, Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΙΔΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΙΔΙΚΑΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑΣ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΣ ΣΥΝΕΛΘΟΥΝ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ, ΜΟΝΟΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ «Σύνοδος λοιπόν, δέσποτα, δεν είναι όταν απλά συγκεντρώνονται ιεράρχες καιιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Γιατί λέγει η Γραφή ότι, “είναι προτιμότεροςένας που εκτελεί το θέλημα του Κυρίου, παρά δέκα χιλιάδες που το παραβαίνουν” (Σοφ. Σειρ. ιστ ,3). Αλλά η τήρηση των κανόνων να γίνεται με ειρήνη στο όνοματου Κυρίου, και το “δέσιμο και το λύσιμο” να γίνεται όχι στην τύχη, αλλά όπως φαίνεται καλό στην αλήθεια και στον κανόνα και στον γνώμονα της ακρίβειας. /Η να αποδείξουν λοιπόν, αυτοί που συνήλθαν, ότι το έκαναν αυτό, και θα είμαστε και εμείς μαζί τους, η, εάν δεν το αποδείξουν, να αποβάλουν τον ανάξιο από την Εκκλησία, για να μη παραδοθεί στις επερχόμενες γενεές ως κατηγορία εναντίον τους. “Γιατί ο λόγος του Θεού είναι τέτοιος από τη φύση του που δεν δένεται” (Β’, Τιμ. β’, 9), και σε κανένα ιεράρχη δεν δόθηκε εξουσία να παραβαίνει τους κανόνες, παρά μόνο να συμβαδίζει με τα δόγματα και να ακολουθεί τους προηγουμένους... Δεν επιτρέπεται, δεν επιτρέπεται, δέσποτά μου, ούτε η δική μας εκκλησία, ούτε άλλη να κάνει κάτι αντίθετα προς τους νόμους και τους κανόνες που υπάρχουν. Γιατί, αν αυτό επιτραπεί, είναι μάταιο το Ευαγγέλιο, μάταιοι και οι κανόνες. Οκαθένας δηλαδή κατά το διάστημα της δικής του αρχιερωσύνης, επειδή τουεπιτρέπεται να ενεργεί όπως νομίζει μαζί μ’ αυτούς που συμφωνούν μαζί του, πρέπει να είναι νέος ευαγγελιστής, άλλος απόστολος, άλλος νομοθέτης; Αλλά κατά κανένα τρόπο. Γιατί έχουμε εντολή από τον ίδιο τον απόστολο (Γαλ. α’, 8), εκτός από αυτό που παραλάβαμε, και εκτός από αυτό που ορίζουν οι κανόνες των κατά καιρούς συνόδων, οικουμενικών και τοπικών, εάν κανείς διδάσκει η μας διατάζει να κάνουμε, να τον θεωρούμε απαράδεκτον, και να μη τον συγκαταλέγουμε ανάμεσα στον κλήρο των αγίων». Posted on May. 26th, 2012 at 02:02 pm | Link | Leave a comment | 113 comments | Edit Entry | Edit Tags | Add to Memories | Share | Track This Comments Page 4 of 5 << [1] [2] [3] [4] [5] >> kirykos ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΜΥΡΙΟΙ ΕΠΟΝΤΑΙ IP Address: 149.210.109.179 ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ... http://www.churchgoc.org/epkirykos/archion/prot_139.html Posted on Jun. 16th, 2012 05:52 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ IP Address: 149.210.87.80 Η ἴδια τακτική η ιδια νοοτροπία μέ τήν Βαρθολομαίου καί από τούς παλαιοημερολογίτας οικουμενιστάς (σημερινούς Νικολαίτας). Οποιος παρηκολουθεί τήν ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΝΟΗ καί οποιος μελετά τούς τόμους των ετῶν 1998-2005 αυτό ακριβώς διαπιστώνει. Ὅτι ὁ οικουμενισμός ειτε νεοημερολογιτικός, ειτε παλαιοημερολογιτικός ειναι ο ιδιος καί παράλλακτος στούς τρόπους καί τίς μεθοδεύσεις. "... Β/. Μέ τούς ἑτεροδόξους διαλεγόμεθα. Τῶν Ὀρθοδόξων κλείνουμε τό στόμα...Διερωτώμαστε ὅμως με ὅλο τό σεβασμό στό θεσμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου: α) Ἀπό πότε καί βάσει ποιᾶς ἁγιογραφικῆς, πατερικῆς ἤ κανονικῆς διατάξεως ἡ ἀγωνία τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ γιά τήν Ἀλήθεια τῆς πίστεως καί τήν ἐν Ἀληθείᾳ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί συνακόλουθα ἡ ἄσκηση εὐπρεποῦς καί τεκμηριωμένης κριτικῆς σέ πράξεις ἤ λόγους ἐκκλησιαστικῶν φορέων ἀποτελεῖ κανονικό ἐκκλησιαστικό ἀδίκημα, καί θά πρέπει νά ἐπιβληθοῦν ποινές στούς δῆθεν παρανομοῦντες; Μήπως ἀπέκτησε καί ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀλάθητο πάπα, κατά τῶν ἀποφάσεων τοῦ ὁποίου δέν χωρεῖ οἱαδήποτε κριτική; β) Δέν θά ἔπρεπε νά εἶναι πρόξενος χαρᾶς στούς ποιμένες ἡ ἐναγώνια ἐνασχόληση τῶν πιστῶν μέ θέματα πίστεως; Ἤ μήπως αὐτή εἶναι ἀποδεκτή καί ἐπιτρεπτή μόνον, ὅταν ὁ λαός συμφωνεῖ καί ἐπικροτεῖ τά λεχθέντα καί πραχθέντα τῆς ἡγεσίας; Ὅμως μία τέτοια προσέγγιση δέν εἶναι ἐκκλησιολογικῶς ὑγιής, διότι ὑποδηλώνει ὑποβόσκουσα κληρικαλιστική καί παπίζουσα νοοτροπία! Καυχώμεθα γιά τό συνοδικό πολίτευμα διοικήσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν συνόλῳ, ἀλλά και τῶν κατά τόπους Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἀσφαλῶς στις συνόδους συμμετέχουν ἐπίσκοποι, ἀλλά καθοριστικός εἶναι καί ὁ ρόλος τοῦ πληρώματος (κλήρου καί λαοῦ) μέ τήν ἀποδοχή ἤ ἀπόρριψη τῶν συνόδων. Τά παραδείγματα ἀπό την ἐκκλησιαστική ἱστορία εἶναι πολλά: οἱ σύνοδοι Ἐφέσου (449), Ἱερείας (754) καί Φεράρρας – Φλωρεντίας (1439) ἀπορρίφθηκαν ἀρχικά ἀπό τήν ἐκκλησιαστική συνείδηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ (κλήρου – λαοῦ) ὡς ληστρικές, καί μετά ἦλθε ἡ συνοδική ἔκφραση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐτυμηγορίας τοῦ πληρώματος. Πῶς λοιπόν ποινικοποιεῖται, ἐλαφρᾶ τῇ καρδίᾳ, ἡ ἄσκηση κριτικῆς στίς ἀποφάσεις συνόδων ἤ προκαθημένων; Ἄς μή ξεχνοῦμε καί τήν πανορθόδοξη ἀπόφαση τῶν τεσσάρων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς (1848), πού συμπυκνώνουν τήν ὀρθόδοξη – πατερική ἐκκλησιολο γία γιά τό ρόλο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ: ≪Παρ᾽ ἡμῖν οὔτε πατριάρχαι οὔτε σύνοδοι ἐδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότιὁ ὑπερασπιστής τῆς θρησκείας ἐστίν αὐτό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτός ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τό θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καί ὁμοειδές τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ≫. (Συνεχίζεται) Posted on Jun. 16th, 2012 06:56 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΤΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΤΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕ IP Address: 149.210.87.80 γ) Στό πατριαρχικό ἔγγραφο γίνεται μνεία τῆς ἀσκουμένης κριτικῆς στούς διαλόγους. Ποιά λοιπόν ἀπάντηση προτείνει ἡ πρωτόθρονη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως στήν ἀσκούμενη κριτική; Δυστυχῶς, μόνο φίμωση καί τι μωρία! Λυπούμαστε πού ἀναγκαζόμαστε νά φωνάξουμε μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μας: Ἔτσι συμπεριφέρεται ὁ πατέρας στά παιδιά του; Αὐτό ἐπιβάλλει ἡ ὑπεύθυνη ποιμαντική – ἐπισκοπικήσυνείδηση; Ἔτσι νομίζουν κάποιοι ὅτι καλλιεργοῦν τό σεβασμό τοῦ λαοῦ στήν ἐκκλησιαστική ἡγεσία; Μέ τέτοια νοοτροπία ὁδηγοῦν το λαό τοῦ Θεοῦ ≪πρός διατήρησιν ἀκλονήτου τῆς ἐμπιστοσύνης αὐτοῦἔναντι τῶν ποιμένων αὐτοῦ≫ ἤ ἐπιτυγχάνουν ἀκριβῶς τό ἀντίθετο; Ὅμως, ἀλίμονο στόν πατέρα πού περιφρονεῖ τήν κραυγή ἀγωνίας τῶν παιδιῶν του. Ὁ ἴδιος κλονίζει στη συνείδησή τους τό πατρικό κῦρος. Καί μή μᾶς διαφεύγει ὅτι ἡ πατρική αὐθεντία δέν ἐπιβάλλεται μέ τή φίμωση τῆς κριτικῆς, ἀλλά ἐμπνέεται ἀκόμα καί στά ≪ἄτακτα≫ παιδιά. Ἄν αὐτό ἰσχύει στή βιολογική πατρότητα, πολλῷ μᾶλλον ἔχει ἐφαρμογή στήν πνευματική. Ὁ λόγος μας εἶναι κραυγή πόνου καί ἀνησυχίας γιά την ἀλλοίωση τοῦ ποιμαντικοῦ φρονήματος, τό ὁποῖο θά ἔπρεπε νά εἶναι ἰδιαίτερα αὐξημένο στό συντάκτη τῆς πατριαρχικῆς ἐπιστολῆς. Δέν ἔχουν ὑποχρέωση οἱ ποιμένες νά ἔρθουν σέ διάλογο μέ τό ποίμνιο, νά φροντίσουν νά γίνουν κατανοητές οἱ ἀποφάσεις τους; Ἄλογο εἶναι τό ποίμνιο, ὥστε νά ἄγεται καί νά φέρεται κατά τίς ἐπιθυμίες τῶν ποιμένων, χωρίς τό ἴδιο νά μπορεῖ νά ἐκφράζει τόν παραμικρό προβληματισμό; Δυστυχῶς, παρατηρεῖται ἀπό πλευρᾶς τῶν Ὀρθοδόξων πού πρωτοστατοῦν στήν Οἰκουμενική Κίνηση νά διασαλπίζουν μέ τον πλέον ἔντονο τρόπο τό διάλογο με ἑτεροδόξους καί ἀλλοθρήσκους ἀκόμα, ἀλλά νά ἀποφεύγουν προκλητικά, νά τρέμουν, κυριολεκτικά, τήν παραμικρή συζήτηση μέ τους ὁμοδόξους ἀδελφούς, τά παιδιά τους καί συνδιακόνους στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ! Μάλιστα στήν πατριαρχική ἐπιστολή εἶναι ἔκδηλη ἡ ἐντονότατη ἐνόχληση τοῦ συντάκτου ἀπό τη διοργανωθεῖσα ὑπό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς Ἡμερίδα ἀναφορικά μέ τήν ≪Μεταπατερική Θεολογία≫ (≪λαϊκή σύναξις≫ χαρακτηρίζεται στήν ἐπιστολή). Εἶναι προφανέστατη ἡ ἐπιτυχία τῆς ἡμερίδος: τάραξε τά θολά νερά τῆς ἀντιπατερικότητας καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐξύπνησε συνειδήσεις, ἐνόχλησε τούς ὑπευθύνους. Δόξα τῷ Θεῷ. Εἶναι πρόδηλο γιατί φοβοῦνται το λαό καί τή σύναξή του: διότι δέν τον θέλουν κατηχημένο καί ἐνη μερωμένο, γιά νά κάνουν ὅ,τι θέλουν χωρίς ἀντίσταση! Δέν πρέπει νά γνωρίζει ὁ λαός! Ἀπαγορεύεται ἡ ὑπεύθυνη ἐνημέρωσή του! Εἶναι στοιχεῖο παρακμῆς ἡ ἐκκλησιαστική ἡγεσία να δαιμονοποιεῖ τή γνώση, τήν παιδεία, τήν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ γιά τά συμβαίνοντα στήν Οἰκουμενική Κίνηση! Posted on Jun. 16th, 2012 06:58 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ Η Π IP Address: 149.210.87.80 http://kirykos.livejournal.com/tag/%CE%91%CE%99%20%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%99%CE%A3%20%CE%A0%CE%A4%CE%A9%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3%20%CE%9A%CE%91%CE%99%20%CE%97%20%CE%A0%CE%A4%CE%A9%CE%A3%CE%99%CE%A3%20%CE%A4%CE%A9%CE%9D%20%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%91 Posted on Jun. 16th, 2012 07:11 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΠΕΡΙ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΘΕΣΜΟΥ. ΣΑΣ ΕΝΔΙ IP Address: 149.210.12.214 http://www.apotixisi.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%82 "Οἱ κανονικές διατάξεις πού ἀποτέθηκαν στό θησαυροφυλάκιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, μετά ἀπό ἐπεξεργασία καί κρίση τοπικῶν καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων, δέν ἐπιδέχονται ἀναπροσαρμογές καί συντονισμό μέ προσωπικά συμφέροντα. Ὅλοι μας, ἀπό τούς Πατριάρχες τοῦ Ὀρθοδόξου χώρου ἴσαμε τόν τελευταῖο πιστό, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά τίς κρατοῦμε ὡς φωτεινές λαμπάδες πού φωτίζουν τό δρόμο τῆς ζωῆς μας καί μᾶς κρατοῦν μέσα στήν ἁγιαστική ἐμπειρία τῶν Πατέρων μας καί μέσα στό πλαίσιο τῶν ποιμαντικῶν ὁδηγιῶν τους"(Αττικῆς τού ν.η. Νικόδημος) . Edited at 2012-06-17 06:22 pm (local) Posted on Jun. 17th, 2012 06:16 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟ 54/76 ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ IP Address: 149.210.98.209 http://www.churchgoc.org/enimerosis/e_9.html ῾Ημεῖς χάριτι Χριστοῦ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝ καί ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝ πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν καί πρός αὐτάς τάς ἀρχάς καί ἐξουσίας τοῦ κράτους καί τῶν δικαστηρίων, τήν ἀλήθειαν, ὅτι ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος οὔτε τό 1924, οὔτε τό 1937 ἵδρυσε καμμίαν ᾿Εκκλησίαν, διότι οὐδείς "ἱδρύει ᾿Εκκλησίαν" ὑπό τήν ἔννοιαν αὐτήν, παρά μόνον οἱ αἱρετικοί Προτεστάνται. Τό 1924, ὁ ὁμολογητής ἁγιορείτης ῾Ιερομόναχος Ματθαῖος, καθώς καί ἔτεροι ῾Ομολογηταί Κληρικοί καί Λαϊκοί, οὐδεμίαν "ἐκκλησίαν ἵδρυσαν", ἀλλά ἔμειναν ΠΙΣΤΟΙ, ΕΔΡΑΙΟΙ καί ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ εἰς τήν ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καί δέν συνεμίγησαν μετά τῆς σχισματοαιρέσεως τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Αὐτῆς τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, ἀπεσχίσθη καί ἐξῆλθεν, τό 1924 ἡ ὑπό τόν Χρυσόστομον Παπαδόπουλον ῾Ιεραρχία, καί ὅσοι τήν ἠκολούθησαν καί συνεμίγησαν τῇ αἱρέσει τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. ῾Ωσαύτως καί κατά τό 1937, ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος ἔμεινε πιστός, ἑδραῖος καί ἀμετακίνητος εἰς τήν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν ᾿Εκκλησίαν, ἡ ὁποία ἀπό τό 1924 ὠνομάσθη πρός διάκρισιν "᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ.", ἤ "Γνησία καί ᾿Ακαινοτόμητος ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος". Αὐτῆς τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, τό 1937, ἐξῆλθεν ὁ πρ. Φλωρίνης καί οἱ περί αὐτόν ᾿Αρχιερεῖς, Κληρικοί καί Λαϊκοί, διότι τήν ἠρνήθησαν, ἐβλασφήμησαν κατ᾿ αὐτῆς καί ἐδέχθησαν τήν σχισματοαίρεσιν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ "ὡς Μητέρα των ᾿Εκκλησίαν". Καί οὗτος ὁ πρ. Φλωρίνης μετά τῶν ὁπαδῶν του, Κληρικῶν καί Λαϊκῶν, "οὐδεμίαν ᾿Εκκλησίαν ἵδρυσεν τό 1937", ἀλλ᾿ ἐδημιούργησεν ἐνεργείᾳ σχσιματικήν παλαιοημερολογιτικήν παράταξιν. Edited at 2012-06-22 09:25 pm (local) Posted on Jun. 22nd, 2012 09:22 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΕΙΣΘΕ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΚΦΡΑΣΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ IP Address: 94.143.176.171 http://www.churchgoc.org/enimerosis/e_52.html Εἴδομεν εἰς προηγούμενον δημοσίευμα τῆς ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΟΣ μας, ὅτι ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς καί τό 1973 ἀλλά καί τό 1997-8 ἡγήθη τοῦ κινήματος τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί τό μέν 1973 εἰσήγαγε εἰς τήν «Ὁμολογίαν» τῆς «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος ΓΟΧ Γενεύης» τήν «μή καταδίκην τῶν καινοτόμων μέχρι συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου τῶν ΓΟΧ», εἰς τήν ὁποίαν οἰκουμενιστικήν «ὁμολογίαν» περιέπλεξε, καί τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν καί ἄλλους Ἀρχιερεῖς, τό δέ 1997 μέ τό «Ἀνώνυμόν» του εἰσήγαγε τήν ἐπίσης οἰκουμενιστικήν ὁμολογίαν, ὅτι μετά τήν «χειροθεσίαν» τοῦ 1971 ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, οἱ ὁποῖοι ποτέ δέν διέκοψαν κοινωνίαν μετά τῶν νεοημερολογιτῶν, «οὐδεμίαν διαφοράν ἔχουν οἱ Ματθαιϊκοί μετά τῶν Φλωρινικῶν εἰς τό θέμα τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς». Πρέπει νά ὑπογραμμίσωμεν, ὅτι τό κίνημα τοῦτο τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀφετηρίαν τό Ἀρχιεπισκοπικόν ψεῦδος τοῦ εἰσαγαγόντος τήν καινοτομίαν τοῦ νέου Ἡμερολογίου «Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν» Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, σύμφωνα μέ τόν ὁποῖον αἱ Πανορθόδοξοι Σύνοδοι τοῦ 16ου αἰῶνος δέν κατεδίκασαν τό νέον καλλενδάριον (Μηνολόγιον), ἀλλά μόνον τό νέον Παπικόν Πασχάλιον, ἤτοι ἡ καταδίκη ἔγινε κατά τό ἥμισυ, καί ἐπομένως δέν μᾶς ἀφορᾶ. Edited at 2012-06-23 01:22 pm (local) Posted on Jun. 23rd, 2012 01:20 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΤΟ ΕΖΗΣΑ ΕΝΤΟΝΑ ΕΠΙ ΜΙΑΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΣ IP Address: 94.143.176.171 ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ‎... Κάποιοοι χριστιανοί υποψήφιοι κομματάρχες και βουλευτές… δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν αρχιερείς και ιερείς, που προδίδουν το Ευαγγέλιο και ασπάζονται αμετανόητα την δεξιά του Σατανά. Αλλά πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν το Ευαγγέλιο το διαβάζουν ανάποδα; Και τρέμουν στη σκέψη, μήπως και βρεθεί κάποιος, που θα το διαβάσει απ’ την καλή… Και θα δημιουργήσει προβλήματα στην άρχουσα αναρχία και τη μητριά μας τη δεσποτοκρατία! (παπα Ηλίας από τήν Αποτείχιση) Τήν κακίστην δεσποτοκρατίαν οσων διαβάζουν τό Ευαγγέλιον από τήν ανάποδη καί ... προδίδουν τά ιερά καί τά οσια τά εζησα επί μίαν δεκαετίαν μέ τούς Νικολαίτας, αλλά καί πιό πρίν μέ τούς πέντε πρώην Μητροπολίτας. Ειναι πολύ χαρακτηριστικός ο Μέγας Βασίλειος οταν λέγει διά τούς παρόμοιους Κληρικούς τῆς εποχής του: «Ὁ Ἰούδας πού προτίμησε νά πεθάνη στήν ἀγχόνη παρά νά ζεῖ στήν ντροπή, ἀποδείχθηκε προτιμότερος ἀπ’ αὐτούς (τούς Ἱερωμένους) πού στίς μέρες μας στέκουν χωρίς ντροπή ἀπέναντι στήν γενική κατακραυγή καί σχετίζονται ἀναίσχυντα μέ τά αἰσχρά. Μονάχα μή ἐξαπατηθεῖτε ἀπό τίς ψευδολογίες τους ὅταν διακηρύττουν ὀρθότητα πίστεως. Τέτοιοι ἄνθρωποι εἶναι Χριστέμποροι, καί ὄχι Χριστιανοί, καθόσον πάντα προτιμοῦν ἐκεῖνο πού τούς βολεύει στόν παρόντα βίο ἀπό τό νά ζοῦν σύμφωνα μέ τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου» (Μέγας Βασίλειος Ἐπιστολή ΣΜ, Νικοπολίταις Πρεσβυτέροις, 2-3 PG 897 Α). Μέ τήν μόνη διαφορά οτι τότε υπήρχε η γενική κατακραυγή κατά της παρανομίας καί της ασεβείας, ενώ σήμερα συμβαίνει τό αντίθετον, ητοι γενική επίθεσις - διωγμός εναντίον εκείνων πού τυχόν αγωνίζονται γιά τήν αλήθεια. Καί αρχηγοί αυτού τού διωγμού εναντίον της ἀληθείας εἶναι οι σημερινοί δεσποτάδες καί παπάδες καί οι οπαδοί των οι οποίοι πράγματι διαβάζουν τό Ευαγγέλιο από τήν ανάποδη καί επομένως τό ερμηνεύουν οχι χριστοκεντρικά αλλά παποκεντρικά καί ανθρωποκεντρικά .... Edited at 2012-06-27 01:26 pm (local) Posted on Jun. 27th, 2012 01:09 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ Η ΟΠΟΙΑ ΩΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟ ΣΧΙΣΜΑ Τ IP Address: 178.146.184.147 http://www.churchgoc.org/epkirykos/prot_347.html Καθ' ὅλην τήν ἀπό 5.2.2003 καί μέχρι σήμερον περίοδον, ἀφιερώσαμε πολλάς σελίδας ἀναφορικά μέ τήν περί παραιτήσεως τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἀνδρέου ἱερόσυλον συμπαιγνίαν — συναλλαγήν καί τῶν ὅσων ἠκολούθησαν μέχρι καί τήν 2.6.2003. Ἀνελύσαμεν, κατηλέγξαμεν καί κατηγγείλαμεν τά γεγονότα, παρεθέσαμεν τούς Ἱερούς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας, καί ὅλην τήν Ἐκκλησιαστικήν πρᾶξιν σχετικά μέ τό θέμα «παραιτήσεως Ἐπισκόπου». Δυστυχῶς ὅμως μέχρι σήμερον τόσον οἱ πρωταίτιοι (ὁ Μακ/τος κ. Ἀνδρέας καί ὁ Σεβ. κ. Νικόλαος), ὅσον καί οἱ ἐμπλεκόμενοι Ἀρχιερεῖς, παραμένετε ἀμετανόητοι καί συνεχίζετε τάς ὑπό τοῦ νέου δῆθεν «Ἀρχιεπισκόπου» φατριαστικάς σας συνάξεις, τάς ὁποίας ταυτίζετε μέ τήν Ἱεράν Σύνοδον, τήν ὁποίαν ἀδιστάκτως ἀντιποιεῖσθε!… Καί ἄλλα ὅμως πρόσωπα, ἐνῶ ἀναγνωρίζουν Κανονικόν πρόβλημα, καί ἀντιλαμβάνονται τό βδέλυγμα τῆς συμπαιγνίας, ὅμως ὄχι μόνον δέν ἀναλαμβάνουν τάς τεραστίας εὐθύνας των, ἀλλά μνημονεύουν καί ἀναγνωρίζουν τόν παράνομο «νέον Ἀρχιεπίσκοπον» καί συμπράττουν μετ' αὐτοῦ. Ἄν καί, κατ' ἄνθρωπον τολμῶ εἰπεῖν, ὅσοι συνειδητά ἔλαβον μέρος εἰς τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν, δέν προβλέπεται νά διορθωθοῦν, παρά ταῦτα διά τούς καλοπροαιρέτους, ἡ ἐλαχιστότης μου ἐπιχειρῶ νά παρουσιάσω τό γενικώτερο πλαίσιο τό ὁποῖον ὡδήγησε καί εἰς αὐτήν καθ' ἑαυτήν τήν ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ συμπαιγνίαν — συναλλαγήν τῆς 5.2.2003. Μέ τήν προσπάθειαν αὐτήν ἐπιδιώκω νά γίνη ἀντιληπτή ἡ διάστασις τοῦ προβλήματος, προκειμένου νά τοποθετηθῆ ὁ καθ' ἕνας μας ἀναλόγως, ἐνῶ δέν παραλείπεται ἡ παρουσίασις καί τῆς μοναδικῆς λύσεως τοῦ χαλκευμένου προβλήματος κατά τῆς Ἐκκλησίας. Πρέπει νά συνειδητοποιηθῆ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ὁριακόν σημεῖον τῆς ὅλης Ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως πού διερχόμεθα, ἀφοῦ, περισσότερον ἀπό κάθε ἄλλην φοράν, προβάλλει πλέον τό θέμα κατά πόσον εἶναι ἐπιτρεπτή ἡ περαιτέρω Ἐκκλησιαστική κοινωνία μετά τῆς ὁμάδος τῶν ἀμετανοήτως ἱεροσύλων καί φατριαστῶν Ἀρχιερέων. Ὡστόσον εἶναι δεδομένον ὅτι ποτέ δέν συνευδοκήσαμε εἰς τήν ἀνεπίτρεπτον στάσι σας ἔναντι τῶν σοβαρῶν θεμάτων Πίστεως. Ἀπό τό 1998 διαμαρτυρόμεθα καί καταγγέλλομεν τάς παρανομίας σας, τάς ἀνεπιτρέπτους παραλείψεις σας, ἀπό δέ τήν 2.11.2001 δέν συμμετέχομεν, δέν συνεργοῦμεν καί δέν ἀναγνωρίζομεν τάς Ἀντικανονικάς, Ἀντορθοδόξους, ἀδίκους καί λοιπάς Ἱεροσύλους ἐνεργείας σας. Edited at 2012-06-28 09:33 am (local) Posted on Jun. 28th, 2012 09:32 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΓΗΣΩΜΕΝ ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΑΥΓΗ ΣΟΔΟΜΩΝ ΓΕΝΩΜΕΘΑ IP Address: 149.210.75.180 ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΜΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΠΡΩΗΝ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ, ΤΑΣ ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΑΜΕΝ, ΤΑΣ ΑΠΕΚΗΡΥΞΑΜΕΝ, ΥΜΑΣ ΔΕ ΔΙΕΓΡΑΨΑΜΕΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΠΤΥΧΑ, ΕΞΗΛΘΟΜΕΝ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΥΜΩΝ, ΙΝΑ ΜΗ ΕΞΕΛΘΩΜΕΝ ΜΕΘ' ΥΜΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΥΣΩΜΕΝ ΝΑ ΣΤΗΛΙΤΕΥΩΜΕΝ ΤΑΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΣΑΣ, ΤΑΣ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΑΣ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ, ΔΙΟΤΙ ΕΧΟΜΕΝ ΕΝΤΟΛΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΕΝΤΕΛΛΟΜΕΝΟΥ ΠΑΣΙ ΤΑ ΕΞΗΣ: «Διό ὑπομιμνήσκω ὡς ἐλάχιστος ἀδελφός καί τέκνον, μή σιγήσωμεν, ἵνα μή κραυγή Σοδόμων γενώμεθα΄ μή φεισώμεθα τῶν κάτω, ἵνα μή ἀπολέσωμεν τά ἄνω΄ μή θῶμεν σκάνδαλον τῆ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἥτις ἐστίν καί ἐν τρισίν ὀρθοδόξοις ὁριζομένη κατά τούς ἁγίους΄ ἵνα μή τῆ ἀποφάσει τοῦ Κυρίου καταδικασθῶμεν». (Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου PG 99, 1049 B). ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΥΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΥΠΟΜΙΜΝΗΣΚΩΜΕΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΩΖΟΥΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ. Edited at 2012-06-29 05:42 am (local) Posted on Jun. 29th, 2012 05:41 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΤΕΦΑΓΕ Η ΔΕΙΛΙΑ! IP Address: 149.210.13.6 Ποία ειναι η βασική αιτία πού πολύ συχνά ειτε ατομικά ειτε ομαδικά, ειτε υπό μαγαλοσχήμων ειτε υπό μικροσχήμων καί λαικών εμφανίζεται τό φαινόμενο της λιποταξίας από τήν γνησίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν καί της προδοσίας της Ομολογίας καί της Αποστολικής Διαδοχής; Κυρίως ειναι η δειλία. Αυτό μάς λέγει ο Απόστολος Παύλος: «Ἵνα μή τῷ σταυρῷ διώκονται» (Γαλ.στ΄12). Posted on Jun. 29th, 2012 05:05 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΠΟΣΟΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΗΤΟ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΕΘ' ΥΜΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙ IP Address: 149.210.13.6 ΙΔΕΤΕ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΦΡΟΝΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΔΙΩΚΕΤΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΑΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΝ, ΔΙΟΤΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΕΙΧΑΤΕ ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, ΗΤΟΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΗΤΕ ΩΣ ΔΕΚΑΤΡΙΜΕΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ. ΙΔΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ 1999 ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΗΔΗ ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ.... http://kirykos.livejournal.com/tag/%22%CE%9A%CF%81%CE%B5%E1%BF%96%CF%83%CF%83%CE%BF%CE%BD%20%E1%BC%90%CF%83%CF%84%E1%BD%B7%20%E1%BC%90%CE%BD%20%CF%84%CE%BF%E1%BF%96%CF%82%20%CE%BF%E1%BC%B4%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CF%82%20%E1%BD%91%CE%BC%E1%BF%B6%CE%BD%20%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83 ΑΝΑΓΝΩΣΑΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ Β΄ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΜΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΑΣΕΒΟΥΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΣΑΣ. http://kirykos.livejournal.com/tag/%CE%92%CE%84%20%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%A3%20%CE%95%CE%A0%CE%99%20%CE%A4%CE%9F%CE%A5%20%CE%91%CE%A3%CE%95%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%A3%20%CE%9A%CE%91%CE%99 Edited at 2012-06-29 05:29 pm (local) Posted on Jun. 29th, 2012 05:24 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΕΦΑΝΕΡΩΘΗ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΟΤΙ ΕΙΣΘΕ ΑΠΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ IP Address: 149.210.54.86 Ποσάκις σᾶς εζητήσαμεν, ἀγαπητοί πρώην ἐν Χριστοί ἀδελφοί, σᾶς παρεκαλέσαμεν, σᾶς προεκαλέσαμεν, καί σᾶς ἱκετεύσαμεν "... νά ἐξετασθῆ ειρηνικῶς ἐκεῖνο, ὅπου μᾶς χωρίζει, ἵνα διά τῆς ειρηνικῶς ταύτης ἐξετάσεως τέλος λάβη ἡ πλάνη, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, φανερωθείσης τῆς ἀληθείας", ἀλλ' ὑμεῖς ὄχι μόνον ἀρνηθήσατε ἀλλά καί μᾶς περιεφονήσατε, καί ἐσκευωρήσατε πολλάκις ἐναντίον μας, καί μᾶς ἐμισήσατε καί μᾶς ἐδιώξατε μέ τόν χείριστον τῶν διωγμῶν .... καί"ἐφ' ὅσον τοῦτο δέν ἐποιήσατε" ἀφανερώσατε εἰς ὅλους ὅτι εἶσθε ἄπιστοι ἄνθρωποι" (Πράξις Ε΄τῆς ἐν Καρθαγένη Συνόδου. Ὅρα Ἱερόν Πηδάλιον σημ. 2 εἰς τόν 29ον Κανόνα τῆς ἐν Καρθαγένη Συνόδου). Posted on Jul. 3rd, 2012 05:17 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos όσοι είναι της Εκκλησίας του Χριστού, είναι της αληθεί IP Address: 149.210.54.86 ΑΚΟΥΣΑΤΩΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΙΣΕΤΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΠΗΓΗ: ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ "...Και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, όπως είναι γνωστό, κλείστηκε στην φυλακή των ανακτόρων «ως κακούργος» από τον κανονικό ορθόδοξο πατριάρχης Καλέκα (ήταν τόσο ορθόδοξος, όσο είναι σήμερα ο κ. Βαρθολομαίος), ο οποίος «ορθόδοξος» Καλέκας αργότερα (το 1344) δεν δίστασε ο να αναθεματίσει τον άγιο Γρηγόριο. Τον αναθεματισμό δε αυτόν υπέγραψαν πολλοί ορθόδοξοι κατά τα “άλλα” επίσκοποι, που όμως υπήκουσαν στον Καλέκα (όπως σήμερα στον πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο οι επίσκοποι, που θέλουν να τα έχουν καλά με την εξουσία). Και ο αγιος Γρηγόριος θεωροῦσε τον πατριάρχη Καλέκα αποκομμένο από την Εκκλησία με όσα είχε κάνει. Γράφει: «όποιος είναι αποχωρισμένος από τον Καλέκα, τότε ανήκει πράγματι στον κατάλογο των Χριστιανών και είναι ενωμένος με το Θεό κατά την ευσεβή πίστη» (Αναίρεσις εξηγήσεως τόμου Καλέκα, Ε.Π.Ε., τομ., 3ος, σελ. 692). Και επειδή είχε διαπράξει τόσες παρανομίες η «εκκλησία» του πατριάρχη Καλέκα, συνιστούσε ο ιερός Ιωσήφ Καλόθετος που συγκακοπαθούσε μετά του αγίου Γρηγορίου (προτού να συγκληθεί κάποια Σύνοδος για να καταδικάσει τον Καλέκα): «Αποκοπτέον ημάς της εκείνου κοινωνίας» (Ιωσήφ Καλοθέτου, Λόγος 8, §8, παρά Δημητρίου Τσάμη σελ. 294 -296). Και σε άλλο σημείο, πάλι ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει: «Διότι πράγματι, όσοι είναι της Εκκλησίας του Χριστού, είναι της αληθείας• και όσοι δεν είναι της αληθείας, δεν είναι ούτε της του Χριστού Εκκλησίας, και τόσο περισσότερον, όσον αυτοί ψεύδονται στον ίδιον τον εαυτό τους, αποκαλώντας τους εαυτούς τους και ο ένας τον άλλον ποιμένες και αρχιποίμενες ιερούς» (Γρηγορίου Παλαμά, Αναίρεσις γράμματος Ιγνατίου Αντιοχείας, ΕΠΕ 3, 608). Είναι χαρακτηριστική και η απάντηση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού προς τον αιρετικό-μονοθελήτη Πατριάρχη Κων/πόλεως Πέτρο: «Ο των όλων Θεός απεφάνθη ότι Καθολική Εκκλησία είναι η ορθή και σωτήριος ομολογία της Πίστεως σε Αυτόν, μακαρίζοντας τον Πέτρο για όσα είπε, ομολoγώντας Αυτόν καλώς». «Αυτής της, κατά τον Άγιο Μάξιμο, Καθολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, δηλαδή της "σωτηρίου ομολογίας της εις τον Χριστόν Πίστεως" είναι παντελώς αλλότριοι και μακράν οι Οικουμενιστές, που ποικιλοτρόπως ισοπέδωσαν και κατεπάτησαν την Ορθοδοξία επί του βορβορώδους πεδίου των από αιώνων αιρέσεων, τις οποίες κατεδίκασεν η Ορθόδοξη Εκκλησία» (Μελενικιώτης, Οι Οικουμενισταί θέτουν όντως εαυτούς εκτός Εκκλησίας)". Posted on Jul. 3rd, 2012 05:35 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΚΑΤΩΡΘΩΣΑΝ ΝΑ "ΥΠΑΓΑΓΟΥΝ" ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑ IP Address: 149.210.54.86 ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΑΠΟΓΝΩΣΜΕΝΟΝ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑΣ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑΩΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑΝ ΤΟΥ ΔΕΚΑΤΡΙΜΕΡΙΣΜΟΥ, ΗΤΟΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΑΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ. ΚΑΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΕΠΕΤΥΧΕΝ ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΑΦΟΥ ΚΑΤΩΡΘΩΣΑΝ ΝΑ "ΥΠΑΓΑΓΟΥΝ" ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΝ. http://www.facebook.com/groups/107425965951451/permalink/373802065980505/ Posted on Jul. 3rd, 2012 06:25 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΜΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΝ ΚΑΝΕΝΟΣ IP Address: 178.146.235.128 ΜΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΝ ΚΑΝΕΝΟΣ "ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ" ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΣ ΑΝ ΜΕΛΕΤΟΥΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΗ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΝΟΥΘΕΣΙΑΣ ΤΟΥ Ι. ΦΩΤΙΟΥ ΠΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΗΓΕΜΟΝΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ : «ΜΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΝ ΚΑΝΕΝΟΣ» Εἰς τήν ἐποχή μας πού τά πάντα καταλύονται ἀλλά καί εἰς τά ἐκκλησιαστικά γίνονται "τά ἄνω κάτω" πρέπει νά ἀκούσουμε τήν σοφή προτροπή τοῦ ἱεροῦ Φωτίου, τήν οποία κατέγραψε εις επιστολήν του πού ἀπέστειλε στόν Ἡγεμόνα τῆς Βουλγαρίας Μιχαήλ καί ἡ οποία ἔχει οὕτως: «Μήν ἐπαινέσης τήν παρανομία κανενός ἀκόμη καί ἄν φαίνεται ὅτι εὐημερεῖ ἐξ’ αἰτίας αὐτῆς τῆς παρανομίας. Διότι θά δώσεις τό δικαίωμα εἰς αὐτόν νά παρανομεῖ εὐκολώτερα καί θά ἀποδειχθῆ ὅτι καί σύ ψάχνεις νά βρεῖς κατάλληλη εὐκαιρία, προκειμένου νά κάνεις παρόμοιες πράξεις. Καθότι, ὅποιος πρίν νά τοῦ παρουσιασθῆ ἡ ἀνάλογη εὐκαιρία, ἐπαινεῖ κάποια πράγματα δείχνοντας ὅτι τά ἐπαινεῖ καί τά τιμᾶ, τί δέ θά μποροῦσε νά κάνη ἄν τοῦ δοθοῦν οἱ κατάλληλες περιστάσεις». Παρόμοια λέγει καί ο Ἰσοκράτης πρός Δημόνικον: «Σέ καμμία κακή πράξη νά μή παρευρίσκεσαι οὔτε νά συνηγορεῖς, γιατί θά φανεῖς ὅτι καί σύ ὁ ἴδιος κάνεις τά ἴδια τά ὁποῖα βοηθᾶς τούς ἄλλους νά κάνουν». Ἄς ἐφαρμόσωμεν αὐτήν τήν προτροπή καί εἰς τά δικά μας ἐκκλησιαστικά πράγματα, καί νά εἴμαστε βέβαιοι, ὅτι ἀπό πολλά δεινά καί ἀπό πολλά λάθη θά προφυλαχθῶμεν καί θά βοηθήσωμεν καί ἐκείνους πού παρανομοῦν νά ἐξέλθουν τῆς παρανομίας. Posted on Sep. 18th, 2008 Υ.Γ. ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ "ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΙ", ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΩΣ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΝ", ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΔΙΕΒΙΒΑΣΑΜΕΝ, ΔΙΑ ΝΑ ΕΛΘΩΜΕΝ ΕΙΣ ΔΙΑΛΟΓΟΝ, ΩΣΤΕ "ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ" ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΖΟΝΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΖΟΝΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΩΘΩΜΕΝ ΕΝ ΤΗ ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΗΣΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ. Posted on Jul. 3rd, 2012 08:10 am (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ IP Address: 178.146.235.128 ΟΠΩΣ ΚΑΤΗΓΓΕΛΕ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ, ΠΡΙΝ ΑΚΟΠΗ ἙΞΕΛΘΩ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΑΥΤΩΝ", ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ,Η ΟΠΟΙΑ ΗΤΟ ΤΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟΝ ΚΑΙ Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΗΝΤΗΣΑΝ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΑΜΑΧΗΤΙ (ΗΤΟΙ ΔΟΛΙΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΩΣ)ΚΑΙ ΕΝ ΕΠΙΓΝΩΣΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ. Ο ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΡΕΔΩΚΑΝ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ (ΔΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΗ ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗΝ, ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ 1999) ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑΝ ΕΦΗΡΜΟΣΑΝ "ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ" ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗΝ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΟΥΝ ΔΙΑΔΟΧΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΟΝΗΝ ΤΟΝ "ΔΙΑΥΛΕΙΑΣ" ΑΝΔΡΕΑ, ΕΔΗΛΩΣΕΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΕΣΧΑΤΩΣ ΟΤΙ "ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"(Σ.Σ. ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ), Η ΔΕ ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΙΧΕΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 2004 ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΩΣ ΕΞΗΣ: "ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΗΡΥΚΟ ΚΛΠ". ΟΠΕΡ ΕΣΤΙ ΜΕΘΕΡΜΗΝΕΥΟΜΕΝΟΝ:"ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΜΕΝ ΩΣ ΕΠΙΧΩΡΙΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΜΑΣ ΤΟΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΝ ΕΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΝ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΜΝΕΝ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΝ" Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ". ΠΡΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ Η ΜΟΝΑΧΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΕΔΗΛΩΣΕ ΤΟ 2004 ΟΤΙ Η ΙΔΙΑ ΕΞΕΠΡΟΣΩΠΗΣΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΙΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ"... Η ΑΝΩΤΕΡΩ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑΝ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ... ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ. http://kirykos.livejournal.com/761285.html Posted on Jul. 3rd, 2012 12:18 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΔΙΚΑΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΑΠΟ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙ IP Address: 178.146.235.128 http://www.churchgoc.org/epkirykos/prot_390.html Posted on Jul. 3rd, 2012 01:54 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 390 IP Address: 178.146.235.128 ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ῾Η ἐλαχιστότης μου, μή ἔχων ἄλλην Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ἐπιλογήν, μετά λόγου εὐθύνης, ΔΙΑΚΟΠΤΟΜΕΝ ΤΗΝ ΜΕΘ᾿ ΥΜΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΟΜΕΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΥΜΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΠΤΥΧΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, διότι πρό πολλοῦ τήν ἠρνήθητε καί τήν πολεμεῖτε, εὐθυγραμμισθέντες πρός τάς ἀρχάς τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐνῶ ἀμφισβητεῖτε καί ἀρνεῖσθε διά συγκεκριμένων πράξεων καί παραλείψεων, τήν ᾿Εκκλησιολογίαν Αὐτῆς, εὐθέως δέ ἀρνεῖσθε καί τήν ἀδιάκοπον ᾿Αποστολικήν σας Διαδοχήν. Καίτοι θεωροῦμεν περιττόν νά ἀναλύσωμεν πάλιν τά τῆς πτώσεως ῾Υμῶν, ἐπί τε τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς σας Διαδοχῆς, διότι πλειστάκις σᾶς τά ἐγράψαμεν, καί δέν τά ἐλάβατε ὑπ᾿ ὄψιν, ἀλλά τοὐναντίον ἐκινήσατε διωγμόν ἐναντίον μας, τελευταίως δέ συνωψίσαμεν ταῦτα καί εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 388/28.5.05 (π.ἡ.) "ΑΠΟΦΑΝΣΙΝ - ΑΠΟΦΑΣΙΝ" μας, ἐπί τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 75/13/26.1.2005 ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ τοῦ Παν/του π. ᾿Αμφιλοχίου Ταμπουρᾶ, ἐπιφυλασσόμεθα ὅμως καί πάλιν νά σᾶς γράψωμεν ἐπί τῇ χρηστῇ ἐλπίδι νά ἀνανήψετε, νά ἀναθεωρήσετε καί νά ἐπανακάμψετε ἐκ τῆς ὁδοῦ τοῦ ἀντιθέου Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Εἰς τό ἑξῆς, ὡς ᾿Επίσκοπος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, δέν δεσμευόμεθα παρ᾿ ῾Υμῶν εἰς οὐδεμίαν Κανονικήν, ᾿Εκκλησιαστικήν καί ὑπό τῆς ᾿Ορθοδοξίας ἐπιτασσομένην πρᾶξιν ἤ ἐνέργειάν μας, ἀλλά εἴτε μόνος, εἴτε καί μεθ᾿ ἑτέρων, ἰσταμένων ἐν τῇ πίστει, καί πάντως μετά τοῦ πιστοῦ ῾Ιεροῦ Κλήρου καί Λαοῦ, θά ὑπηρετήσωμεν τήν ἐν διωγμῷ τελοῦσαν καί δεινῶς χειμαζομένην Μητέραν ᾿Εκκλησίαν, πιστεύοντες ὅτι ὁ Κύριος "πολεμήσει ὑπέρ Αὐτῆς" καί "ἀναστήσει καί ἐκ τῶν λίθων τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ". ᾿Εν κατακλεῖδι, ἔχομεν τήν συνείδησιν ὅτι τήν ᾿Εκκλησίαν δέν τήν σώζομεν ἡμεῖς οἱ ᾿Επίσκοποι, ἀλλ᾿ οὔτε καί εἶναι Αὕτη ἰδιωτική ὑπόθεσις κανενός. ῾Ημεῖς οἱ ᾿Επίσκοποι ἐτέθημεν ΕΠΙ - ΣΚΟΠΟΝ καί ὀφείλομεν νά διακονήσωμεν τήν ᾿Εκκλησίαν, διαφυλάττοντες καί παραδίδοντες ἀκεραίαν τήν Παρακαταθήκην τῆς Πίστεως, τήν ῾Οποίαν ἐλάβομεν κατά τήν ὥραν τῆς χειροτονίας μας, διότι θά μᾶς ζητηθῇ ἀπό τόν Κύριον, τήν φοβεράν ἡμέραν τῆς Κρίσεως. Διό, διακαής εὐχή μας καί προσευχή θά πρέπει νά εἶναι, ὅπως μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ ὁ Κύριος, ὥστε νά μή χρονίση οὗτος ὁ χωρισμός, ἀλλά νά εὐδοκήση ὅπως, δημιουργηθησομένων τῶν Κανονικῶν προϋποθέσεων, ἐπανέλθη καί ἡ ἐν ᾿Αγάπῃ καί ᾿Αληθείᾳ ἐν τῇ Γνησίᾳ ᾿Ορθοδόξῳ ᾿Εκκλησίᾳ ἐνότης ὅλων, καί καταισχυνθῇ οὕτω καί τό βδέλυγμα τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Posted on Jul. 3rd, 2012 01:56 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ, IP Address: 149.210.2.235 από τον ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, Πέμπτη, 6 Οκτώβριος 2011 στις 9:38 μ.μ. «Εἴ τις του Σώματος (τῆς Ἐκκλησίας) εστιν εκτός, ούτος πάντως και προς τήν Κεφαλήν (τόν Χριστόν) ἀλλοτρίως έχει» (Γρηγορίου Νύσσης, Ἔκδοσις W. Jaeger, 5:197), ἤτοι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας ἀδύνατος ἡ σωτηρία, δόγμα παλαιοχριστιανικόν, ….το ὁποῖον ἀποτελεῖ «όρον» ορθής εις Θεόν πίστεως, διά της οποίας και μόνης καθίσταται δυνατή η σωτηρία, κατά το Ιω. 17,3: «Αύτη εστίν η Αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί Σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν», ήτοι φέρει, ακραιφνώς, σωτηριολογικόν χαρακτήρα. «…. Εκ τούτου δε κατανοείται και η υπό των θεολόγων της Εκκλησίας, ανυποχώρητος, υπεράσπισις αυτών κατά πάσης τάσεως διαστροφής ή συμβιβασμών, μέχρι θυσίας και της προσωπικής των ζωής. Δι’αυτούς η απώλεια της ορθής πίστεως, ήτις εκφράζεται διά των δογμάτων, ήτο συγχρόνως απώλεια και της προσωπικής σωτηρίας των• ούτω δε έπαυεν η ζωή των να έχει νόημα. Είναι δε βέβαιον, ότι, εάν έζει σήμερον ο Γρηγόριος (Νύσσης), και οι λοιποί Καππαδόκαι και μεγάλοι θεολόγοι της Εκκλησίας, θά απεδοκίμαζεν όλους εκείνους τους θεολόγους, που συνυπογράφουν μετά των Αιρετικών κοινά, δογματικά, κείμενα, - και συμβαίνει, παραδόξως, να πράττονν τούτο, κατά πλειοψηφίαν, οι θεωρούμενοι ως «συντηρητικοί»! (Καθηγητής Μέγας Φαράντος, «Ορθοδόξως και αιρετικώς θεολογείν κατά Γρηγόριον Νύσσης», Ανάτυπον εκ του περιοδικού «ΘΕΟΛΟΓΙΑ» (τόμ. Ο' [1999], τεύχος Β'-Γ', σελ. 253-273). Περίληψις αὐτῆς τῆς μελέτης παρουσιάσθη εις το συνέδριον περί του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, εν Αθήναις (27.9.1994). Posted on Jul. 6th, 2012 05:21 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ .... IP Address: 149.210.2.235 ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΛΗΘΗΣ ΠΟΙΑ ΕΣΤΙΝ: ΥΠΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΙΟΥ ΠΟΙΑ ΕΣΤΙΝ Η ΑΛΗΘΗΣ ΣΥΝΟΔΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΙΟΥ. «Ὀρθόδοξος Σύνοδος ἐστί καί ὀνομάζεται, ἡ φυλάττουσα άπαρασαλεύτως τά δόγματα καί τάς παραδόσεις καί τούς Κανόνας τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Κακόδοξος δέ καί αἱρετική ἐστίν ἐκ τοῦ ἐναντίου, ἡ μή φυλάττουσα αὐτά, ἀλλά τινός ἑνός φρονήματος ἀκολουθοῦσα, ἥτις διά ταῦτα καί ὑπό τῆς ἁγίας οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀναθέματι καθυποβάλλεται». Καί συνεχίζει; «Λοιπόν δέν εἶναι πάντοτε σεπτόν καί τίμιον τό τῆς Συνόδου ὄνομα. Ἀλλ’ ἐκείνη εἶναι σεπτή καί τιμία καί ἀγία Σύνοδος, ἡ στοιχοῦσα τοῖς τε ἐγγράφοις καί ἀγράφοις παραδεδομένοις, ὑπό τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Καί τῆς τοιαύτης Συνόδου τάς ἀποφάσεις δεχόμεθα καί φυλάττομεν, τῶν δέ ἀλλοτρίων τήν φωνήν οὔτε γινώσκομεν, οὔτε πειθόμεθα αὐτῆ. Δυνάμεθα ἐνταῦθα ν’ ἀπαριθμήσωμεν τοιαύτας κακοδόξους συνόδους. Ἀλλ’ ἵνα μή χρονοτριβῶμεν περιττῶς, ἀς ἴδη ὀ ἀναγνώστης τόν Β΄ Τόμον τῶν Συνοδικῶν καί θέλει εὕρει αὐτάς, ὅπου καί ρητῶς ληστρικαί ἐπιγράφονται. Καί τό χειρότερον ὅπου ὄχι μόνον τοπικαί καί ὀλιγάριθμοι ἐστάθησαν τοιαῦται, ἀλλά καί οἰκουμενικαί πολυάριθμοι, οἵα ἡ ἐν Ἐφέσῳ τό δεύτερον, ἡ συμφρονήσασα τῶ μονοφυσίτῃ Εὐτυχεῖ, καί τόν εὐσεβέστατον καί ἁγιώτατον Φλαβιανόν τόν Κων/λεως ἀποκτείνασα. Μετά ταύτην ἡ ἐπί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, ἡ φρυάξασα κατά τῶν ἀγίων Εἰκόνων, ὁμοίως καί ἠ ἐπί Βασιλείου τοῦ Μακεδόνος οἰκουμενική ὀνομασθεῖσα, παρανομωτάτη δέ ἀναφανεῖσα, ὡς καθελοῦσα καί ἀναθεματίσασα τόν ἀγιώτατον Φώτιον. Περιττόν δέ εἶναι ν’ ἀναφέρω τό ἐν Φλωρεντίᾳ οἰκουμενικόν μέν, ληστρικώτατον δέ συνέδριον. Λοιπόν πάλιν λέγομεν, δέν εἶναι ἀείποτε σεπτόν καί τίμιον τό τῆς συνόδου ὄνομα, καθώς οὐδέ τό τῆς ἐκκλησίας, καθότι ἔστι Ἐκκλησία ἁγίων καί Ἐκκλησία ὁσίων, ἀλλά ἔστι κατά τόν ψαλμωδόν καί «ἐκκλησία πονηρευομένων». Αἱ φωναί, λοιπόν, ἤτοι τά ὀνόματα οὕτως ἔχουσιν, ἤτοι καί ἐπι καλοῦ καί ἐπί κακοῦ. Καί ἐπί κακοῦ μέν λαμβάνονται καθώς διά παραδειγμάτων ἐδείξαμεν. Ἀλλ’ οἱ ἁπλοῖ ἄνθρωποι, ἤτοι οἱ ἀπαίδευτοι, οὐ δύνανται ποιῆσαι τήν διάκρισιν ταύτην ἐκ τῆς ἀμαθείας αὐτῶν. Ἀλλά σύνοδον ἤκουσαν, τόσον φθάνει, εὐθύς προσκυνοῦσι καί πείθονται καί μέ ζῆλον ἄκρατον τά πάντα θορυβοῦσι καί ταράττουσι. Περί τῶν τοιούτων ὁ θεῖος ‘Απόστολος ὁμολογεῖ πώς «ἔχουσι ζῆλον Θεοῦ, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν». Posted on Jul. 6th, 2012 05:23 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos «Μηδέν νόθον δόγμα τω της αγάπης προσχήματι παραδέχησ IP Address: 149.210.2.235 «Κρείττων γάρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Ε.Π. 60, 611) Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνιστά: «Εί που τήν εύσέβειαν παραβλαπτομένην ίδοις, μή προτίμα τήν όμόνοιαν της αληθείας, άλλ' ίστασο γενναίως έως θανάτου... τήν άλήθειαν μηδαμού προδιδούς». Και αλλού συνιστά με έμφαση: «Μηδέν νόθον δόγμα τω της αγάπης προσχήματι παραδέχησθε»(Ε.Π. 62,119) Αυτήν την στάση των Πατέρων υιοθέτησε και ο μέγας αγω¬νιστής και ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως απέναντι στους Λατίνους Άγιος Μάρκος Εφέσου ο Ευγενικός, ο όποιος την δική του Ομολογία Πίστεως στην Φλωρεντία κατακλείει διά των έξης: «Άπαντες οί της Εκκλησίας δι¬δάσκαλοι, πάσαι αί σύνοδοι καί πάσαι αί θείαι Γραφαί φεύγειν τούς έτερόφρονας παραινούσι καί της αυτών κοινω¬νίας διίστασθαι. Τούτων ούν εγώ πάντων καταφρονήσας, ακολουθήσω τοις έν προσχήματι πεπλασμένης ειρήνης ένωθήναι κελεύουσι; Τοις τό ιερόν καί θείον σύμβολον κιβδηλεύσασι καί τόν Υίόν έπεισάγουσι δεύτερον αίτιον τού Αγίου Πνεύματος; Τά γάρ λοιπά τών ατοπημάτων έώ, το γε νυν έχον, ών καί εν μόνον ίκανόν ήν ημάς εξ αυτών διαστήσαι. Μη πάθοιμεν, τούτό ποτε, Παράκλητε αγαθέ, μηδ' όυτως έμαυτού τών καθηκόντων λογισμών άποπέσοιμι της δέ σης διδασκαλίας καί τών υπό σου έμπνενσθέντων μακαρίων ανδρών έχόμενος, προστεθείην προς τούς έμούς πατέρας, τούτο,, εί μή τι άλλο, εντεύθεν άποφερόμενος, τήν εύσέβειαν»(Λατινική Πατρολογία, 17,442). Edited at 2012-07-06 05:40 pm (local) Posted on Jul. 6th, 2012 05:28 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ IP Address: 178.146.252.174 ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΔΙΑΛΑΜΨΑΣΑΝ ΕΠ' ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΕΙΣ ΚΕΡΑΤΕΑΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΚΕΝ Η ΠΡΟΚΥΨΑΣΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ 1995 ΚΑΙ ΤΟΥ 2005 ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΜΥΣΤΙΚΑ) ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ. ΤΗΝ ΚΑΤΕΣΤΗΣΕΝ ΑΠΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΙΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΕΒΛΕΨΕΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΙΝ ΔΙΟ ΚΑΙ ΕΝ ΕΤΕΙ 1995, ΟΤΑΝ Ο ΤΟΤΕ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ, ΕΠΕΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΕΙ ΕΚ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΗ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΝ ΜΟΝΗΝ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΕΣΤΟΧΕΥΣΕΝ Α:ΠΟ ΤΟ 1971, ΠΡΟΕΤΕΙΝΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΝΑ ΜΕ ΕΚΛΕΞΟΥΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ, ΟΠΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΟΥ ΕΞΕΜΥΣΤΗΡΕΥΘΗ. ΑΛΛΑ ΕΥΡΗΚΕ ΤΗΝ ΣΦΟΔΡΑΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΝ ΤΩΝ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΟΝΗΝ. ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑΝ, ΠΙΕΖΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΟΣ ΝΑ ΚΑΝΗ ΑΛΛΕΩΣ, ΕΨΑΧΝΕ ΤΡΟΠΟΝ (ΜΑΛΛΟΝ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΣΑΝ) ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΑΛΛΟΤΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ, ΑΛΛΟΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΑΠΟΙΣΤΕΙΛΕΙ ΕΙΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝ ΔΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ, ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΕΥΡΙΣΚΟΝ ΕΜΠΟΔΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΝΑ ΛΥΘΗ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ, ΚΑΤΑ ΤΑΣ "ΕΝΤΟΛΑΣ" ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΝΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΗΓΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ. ΚΑΙ ΕΝΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2005 Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΓΩΝΙΖΕΤΟ ΝΑ ΚΑΜΗ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ ΝΑ ΑΦΗΣΗ ΔΙΑΔΟΧΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΟΝΑΣ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΝ, ΣΚΟΠΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΖΗΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΜΟΥ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑΝ ΟΜΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Η ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΩΣ "ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ" ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΘΗ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗ Ο ΔΙΑΥΛΕΙΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΡΟΣ, Ο ΔΕ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΘΕΩΡΗΘΗ ΣΚΟΠΙΜΟΝ (ΕΠΙΕΣΘΗ) ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΕΙΧΕ ΥΠΕΡ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΜΑ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΜΙΑ ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΜΗΝΩΝ ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ "ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ" ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟΝ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΝΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗΝ) ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ.... ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΙ ΑΥΤΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟΝ ΤΟΝ ΕΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΣΟΓΑΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ.... http://www.facebook.com/notes/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B7%CF%81%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83/%CE%B7-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CF%80%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B7%CF%83-%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%B5%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85/10150874781225729 Posted on Jul. 6th, 2012 09:40 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΒΡΩΣΕ ΕΙΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΒΑΘ IP Address: 178.146.252.174 Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΒΡΩΣΕ ΕΙΣ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΒΑΘΜΟΝ ΚΑΙ ΕΝΙΟΥΣ ΤΩΝ "ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ" Ο ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΔΙΑΚΟΝΙΑΝ" ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ Εἶπε πολύ σωστά ὅσα ειπε (μᾶλλον ἔγραψε) ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης γιά τήν σημερινή οικουμενιστική διάβρωσι τοῦ λαοῦ. Ειπεν, ὅτι "... Σὲ σχέση μὲ τὴν παλαιὰ σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) οἱ ὅροι τώρα εἶναι πιὸ εὐνοϊκοί· ὁ πολὺς κόσμος, ἀκατήχητος καὶ ἀπληροφόρητος σὲ θέματα πίστεως, ἔχει ναρκωθεῖ ἀπὸ τὴν ὑποκριτικὴ καὶ ψεύτικη ἀγαπολογία, ἡ ὁποία ταιριάζει στὸ πνεῦμα τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς ἐξαλείψεως τῶν διαφορῶν καὶ ἰδιαιτεροτήτων. Στοὺς ναοὺς τὰ κηρύγματα ἐξαντλοῦνται σὲ κοινωνικὲς ἀναλύσεις καὶ πατριωτικὲς κορόνες ἢ σὲ ρηχοὺς καὶ ὑποκριτικοὺς εὐσεβισμούς. Σπανίως ἀναπτύσσονται θέματα πίστεως μὲ ἀναφορὰ στὶς αἱρέσεις καὶ στοὺς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα στὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς ἀποδοκιμασίας καὶ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ στὰ τεκταινόμενα, ὅπως ἔγινε στὴν παλαιὰ Φερράρα-Φλωρεντία, ἀφοῦ τώρα ὁ λαὸς ἀγνοεῖ τὰ τῆς πίστεως καὶ ἔχει ὑποστεῖ πλύση ἐγκεφάλου ὑπὲρ τοῦ ψεύτικου ἀγαπισμοῦ τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ ἐναντίον τῆς συνδεδεμένης μὲ τὴν ἀλήθεια ἀγάπης, ἐναντίον τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ποὺ δὲν ἀποκρύπτει τὴν πλάνη καὶ τὸ ψεῦδος, ἀλλὰ τὰ φανερώνει, ὥστε νὰ προφυλάξῃ τοὺς πιστούς". Καί ἡμεῖς προσθέτομεν ὅτι αὐτή ἡ οἰκουμενιστική διάβρωσι χαρακτηρίζει καί τούς λεγομένους παλαιοημερολογίτας, διά τοῦτο ἔχουν δημιουργηθῆ τόσα καί τόσα σχίσματα καί εἰς τόν χωρον αὐτόν. Καί τό σπουδαιότερον ὅτι τά σχίσματα αὐτά ἔχουν δημιουργηθεί ἐν ὀνόματι τῆς δῆθεν ἀκριβείας καί ἀληθείας, ἐνῶ τη οὐσία πρόκειται περί πλανῶν, αἱ ὁποῖαι οὔτε εἰς τούς οικουμενιστάς νεοημερολογίτας δέν ἐκδηλώνονται. Ειναι πολύ λυπηρόν νά ὁμιλεῖ κανείς μέ γνησίους ὑποτίθεται Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς,. ἀλλά καί τόν περισσότερον λαόν τῶν λεγομένων ΓΟΧ, καί νά διαπιστώνει ὅτι ἔχουν νεκρωθεῖ καί αὐτοί παντελῶς "ἀπό τήν ὑποκριτική καί ψεύτικη ἀγαπολογία, ἡ ὁποία ταιριάζει στό πνεῦμα τῆς παγκοσμιοποίησης" καί "νά ἐξαντλοῦνται σέ κοινωνικές ἀναλύσεις καί πατριωτικές κορῶνες ἤ σέ ρηχούς καί ψεύτικους εὐσεβισμούς", καί νά μή τούς ἐνδιαφέρει καθόλου η ἀληθεια διά τήν ὁποίαν ὑποτίθεται ὅτι ἀγωνίζονται. Νά γιατί λέγομεν ὅτι πολέμιος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς μόνης καί ἀδιαιρέτου δέν ειναι μόνον ὁ νεοημερολογιτικός (=παπικός, ουνιτικός, παναιρετικός), ἀλλά καί ὁ παλαιοημεριγιτικός ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. Μόνον ὁ Θεός θά σταματήσει τήν σύχγρονη λαίλαπα τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ =ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ. Tags: Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΔΙΕΒΡΩΣΕ ΕΙΣ Posted on Jul. 6th, 2012 10:23 pm (local) | Link | Thread | Reply | Edit | Delete | Screen | Freeze | Track This kirykos Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΧΕΟΙΡΟΘΕΣΙΑ IP Address: 178.146.252.174 http://kirykos.livejournal.com/tag/%CE%97%20%CE%9B%CE%95%CE%93%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%97%20%CE%A7%CE%95%CE%99%CE%A1%CE%9F%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%99%CE%91 Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ Η ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΙΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΙΝΩΝ, ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΧΥΛΗ ΑΓΝΟΙΑ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΕΙΠΩ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΡΩΗΝ "ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ" (ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΠΕΝΤΕ» ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΝΙΚΟΛΑΙΤΑΣ») ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΙ ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΔΙΑ ΝΑ ΑΧΡΗΣΤΕΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΑΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟΝ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΗΤΟΙ «ΡΙΨΟΥΝ ΕΙΣ ΛΗΘΗΝ» (ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ) ΤΗΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ; ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΤΩΡΘΩΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΟΤΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΞΗΡΤΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ, ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΕΠΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ (1971), ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΥΣ Η ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΝ ΓΝΗΣΙΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΑΛΛΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΧΘΟΥΝ ΔΙΑ "ΝΑ ΛΥΘΗ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ" ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Η΄ ΚΑΝΟΝΑ, ΟΥΤΕ ΕΦΗΡΜΟΣΘΗ ΠΟΤΕ ΥΠΟ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ, ΟΠΩΣ ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΕΝΕΤΟ ΔΕΚΤΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ Ο ΤΟΤΕ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΟΜΠΡΟΣ, ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ Η ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΜΕΝ, ΚΥΡΙΟΣ ΟΙΔΕΝ, ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΤΕ "ΚΗΡΥΚΑ" ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ ΩΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ, ΕΝΩ ΠΑΡΕΛΕΙΨΕ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΟΝ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΞΑΡΧΙΑΣ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΚΑΜΜΙΑΝ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ, ΠΑΡΑ ΑΠΛΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗν ΕΥΧΗΝ ΚΑΙ ΤΑΥΤΗΝ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΕΥΡΙΣΚΟΥΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΦΟΡΜΗΝ ΟΙ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗΝ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙΣΩΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΩΝ ΤΟΥ 1935 ΚΑΙ ΤΟΥ 1948. ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ, ΤΕΥΧΟΣ 188

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ (ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΝΑ ΕΝΤΡΥΦΑΤΕ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΓΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ ΚΛΠ)

ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. Melpomeni Aslanidou · 56 λ. · ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΟΣΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ: ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΤΑΜΕ, ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΠ' ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ! Αββάς Δωρόθεος: Θά ἔρθει καιρός πού θά ζητᾶμε, ἔστω μιά ὥρα ἀπʹ ὅλο αὐτό τό χρόνο, καί δέν θά τόν βρίσκουμε. Πόσοι ἐπιθυμοῦν νά ἀκούσουν λόγο Θεοῦ καί δέν τόν βρίσκουν; Καί ἐμεῖς τόσα πολλά ἀκοῦμε καί τά περιφρονοῦμε καί δέν βγαίνουμε ἀπό τήν ἐμπαθή κατάσταση μας. Ὁ Θεός γνωρίζει πόσο ἐκπλήττομαι γιά τήν ἀναισθησία τῶν ψυχῶν μας! Μποροῦμε νά σωθοῦμε καί δέν θέλουμε…!'' (ΙΑ’ Διδασκαλία) ΟΣΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ: ΝΑ ΕΝΤΡΥΦΑΤΕ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ! Αββάς Δωρόθεος: Νά ἐντρυφᾶτε στά λόγια τῶν ἁγίων Γερόντων, νά φροντίζεται μέ ἀγάπη καί φόβο Θεοῦ νά ζητᾶτε τήν ὠφέλεια τή δική σας καί τῶν ἄλλων. Ἔτσι μπορεῖτε νά ὠφελεῖσθε ἀπ΄ ὅλα ὅσα συμβαίνουν καί νά προοδεύετε, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ. Αὐτός δέ ὁ φιλάνθρωπος Θεός μας νά σᾶς χαρίσει τό φόβο Του. Γιατί λέει ἡ Ἁγία Γραφή: “Νά φοβᾶσαι τόν Θεό καί νά τηρεῖς τίς ἐντολές Του. Γιατί μόνο μέσα σ΄ αὐτό τό σχῆμα βρίσκει καί ὁλοκληρώνει τόν προορισμό του κάθε ἄνθρωπος (Ἐκκλ.12,13). Ἔργα Ἀσκητικά, Δ΄ διδασκαλία σελ. 181 ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ Για την αντιμετώπιση της αναισθησίας της ψυχής, βοηθάει η συνεχής ανάγνωση των Θείων Γραφών, οι κατανυκτικοί λόγοι των θεοφόρων Πατέρων, η μνήμη της Κρίσεως του Θεού και της εξόδου της ψυχής από το σώμα και της συναντήσεως των φοβερών δυνάμεων, με τις οποίες συνεργαστήκαμε για το κακό, στην ολιγοχρόνια και ελεεινή αυτή ζωή. ΑΒΒΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ: ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ! Αββάς Δωρόθεος: Παιδί μου, δέν γνωρίζουμε τόν τρόπο πού οἰκονομεῖ ὁ Θεός τή ζωή μας καί ὀφείλουμε νά Τοῦ παραδίνουμε τόν ἑαυτό μας νά τόν κυβερνήσει —πράγμα πού ὀφείλουμε ἀκριβῶς νά κάνουμε καί σ᾽ αὐτήν τήν περίσταση. Γιατί θά δυσκολευτεῖς, ἄν θελήσεις νά κρίνεις μέ ἀνθρώπινα κριτήρια ὅσα σοῦ συμβαίνουν ἀντί ν᾽ ἀφήσεις στό Θεό κάθε μέριμνά σου. Αββάς Δωρόθεος: Μην απαιτήσεις αγάπη από τον πλησίον, γιατί αυτός που απαιτεί, ταράζεται αν δεν του δώσουν. Αλλά δείξε εσύ μάλλον την αγάπη σου στον πλησίον και ανάπαυσε τον και έτσι θα τον φέρεις στο σημείο να σε αγαπήσει. Όσιος Δωρόθεος: Οι άνθρωποι όσο πλησιάζουν τον Θεό, πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Και πάλιν όσο πλησιάζουν ο ένας τον άλλον, τόσο πλησιάζουν τον Θεό ΑΓΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Τ' ΑΥΤΙΑ ΜΑΣ! Η καταλαλιά είναι πολύ βαρύ και ολέθριο αμάρτημα. Ωστόσο μερικοί άνθρωποι την έχουν σαν τροφή και ξεκούραση. Εσύ όμως, πιστή στον Κύριο αδελφή, να μη δεχθείς μέσα σου τα ξένα κακά, αλλά να διατηρείς την ψυχή σου αμόλυντη. Γιατί, αν δεχθείς τα βρωμερά λόγια εκείνου που καταλαλεί, θα προξενήσεις στην προσευχή σου, με τους λογισμούς, κηλίδες ακαθαρσίας και θα μισήσεις αδικαιολόγητα αυτούς που σε συναναστρέφονται. Γιατί, όταν τ’ αφτιά σου θα γεμίσουν από την απανθρωπιά αυτών που καταλαλούν, τότε όλους θα τους υποτιμάς και όλους θα τους θεωρείς το ίδιο ακάθαρτους· όπως ακριβώς και το μάτι, όταν θαμπωθεί από δυνατό έγχρωμο φως, δεν μπορεί να διακρίνει καθαρά το σχήμα των αντικειμένων που βλέπει. Πρέπει λοιπόν να φυλάμε τη γλώσσα μας και τ’ αφτιά μας, ώστε μήτε να λέμε τίποτα κακό για τον πλησίον μας, μήτε ν’ ανεχόμαστε καν ν’ ακούμε κάτι τέτοιο. Γιατί έχει γραφτεί: «Ου παραδέξη ακοήν ματαίαν» (Εξ. 23:1). Και αλλού: «Τον καταλαλούντα λάθρα τον πλησίον αυτού, τούτον εξεδίωκον» (Ψαλμ. 100:5). Και σ’ άλλο σημείο πάλι: «Όπως αν μη λαλήση το στόμα μου τα έργα των ανθρώπων…» (Ψαλμ. 16:4). Εμείς όμως μιλάμε ακόμα και για έργα που δεν έκαναν οι άνθρωποι! Γι’ αυτό πρέπει όχι μόνο να μην πιστεύουμε όσα μας λένε και να μην τα παραδεχόμαστε καθόλου, αλλά και να ενεργούμε και να μιλάμε σύμφωνα με το παράδειγμα του προφήτη: «Εγώ δε… εγενόμην ωσεί άνθρωπος ουκ ακούων και ουκ έχων εν τω στόματι αυτού ελεγμούς” (Ψαλμ. 37:15). Από το βίο της αμμάς Συγκλητικής Αββάς Ματώης: Όσο περισσότερο προσεγγίζει ο άνθρωπος τον Θεό, τόσο πιο πολύ αμαρτωλό χαρακτηρίζει τον εαυτό του. Ο προφήτης Ησαΐας όταν είδε τον Θεό αποκαλούσε τον εαυτό του ταλαίπωρο και βρωμερό. Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής: Οἱ δαίμονες συνηθίζουν νά ἀποτραβιοῦνται μέ δόλο προσωρινά, γιά νά ξεθαρρευτεῖ ὁ ἄνθρωπος νομίζοντας ὅτι ἔγινε ἀπαθής καί νά ἀφήσει τόν ἑαυτό του χωρίς προσοχή. Καί τότε ξαφνικά πηδοῦν πάνω στήν ταλαίπωρη ψυχή του καί τήν ἁρπάζουν σάν σπουργίτι. Καί ἄν τήν νικήσουν, τή ρίχνουν χωρίς οἶκτο σέ κάθε ἁμάρτημα, χειρότερο ἀπό ἐκεῖνα γιά τά ὁποῖα ζητοῦσε πρωτύτερα συγχώρηση. Ἄς σταθοῦμε λοιπόν μέ φόβο Θεοῦ καί ἄς φυλάξομε τήν καρδιά μας, ἐκτελώντας τήν ἄσκησή μας. Καί ἄς κρατοῦμε τίς ἀρετές, πού ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στήν κακία τῶν ἐχθρῶν δαιμόνων. Είπε ο αββάς Ποιμήν: "Η επαγρύπνηση και η προσοχή στον εαυτό μας και η διάκριση, αυτές οι τρεις αρετές είναι οδηγοί της ψυχής". Είπε πάλι: "Προσπάθησε όσο μπορείς να μην κακομεταχειρισθείς γενικώς κανένα, και καθαρή κράτησε την καρδιά σου στις σχέσεις σου με κάθε άνθρωπο". ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ Δέν ὠφελεῖ τὸν ἄνθρωπο ἡ γρήγορη μετάβαση ἀπό τήν κατάσταση τοῦ πνευματικοῦ πολέμου στήν κατάσταση τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας. Λέει ὁ ὅσιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης: «Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν ἐγκαταλειφθεῖ καί δέν νικηθεῖ καί δέν ὑποδουλωθεῖ καί δέν κυριευθεῖ νικημένος ἀπὸ κάθε πάθος καί λογισμό καί πνεῦμα, χωρίς νά βρίσκει βοήθεια μήτε ἀπό ἔργα μήτε ἀπὸ τὸν Θεό μήτε ἀπ᾿ ὁτιδήποτε, γενικά, ἔτσι πού νά φτάσει πιά στήν ἀπελπισία καί νά ταπεινωθεῖ σέ ὅλα, δέν μπορεῖ νά συντριβεῖ καί νά ἔχει τὸν ἑαυτό του κάτω ἀπ’ ὅλους καί τελευταῖο καί δοῦλο ὅλων καί χειρότερο ἀκόμα κι ἀπὸ τούς δαίμονες, ἀφοῦ νικιέται καί ἐξουσιάζεται ἀπ᾽ αὐτούς. Αὐτή, λοιπόν, εἶναι ἡ οἰκονομική ταπείνωση πού παραχωρεῖ ἡ θεία πρόνοια, καί μέσω αὑτῆς δίνεται ἀπό τόν Θεό ᾖ δεύτερη, ἡ ὑψηλή ταπείνωση, ἡ ὁποία εἷναι Θεία δύναμη πού ἐνεργεῖ καί κάνει τά πάντα Αὐτή κάνει τὸν ἄνθρωπο νά βλέπει τὸν ἑαυτό του πάντοτε ὄργανο τῆς θείας δυνάμεως καί νά ἐργάζεται μ᾽ αὐτήν τά θαυμάσια τοῦ Θεοῦ». Ἔτσι ἐξηγεῖται τό θαυμαστὸ φαινόμενο πού παρατηρεῖται στούς ἁγίους τοῦ Θεοῦ: Ἐνῶ εἷναι σκεύη τοῦ 'Ανίου Πνεύματος, συγχρόνως ᾶναγνωρίζουν καί ὁμολογοῦν πῶς εἶναι οἵ πιό μεγάλοι ἁμαρτωλοί, ἄξιοι πρόσκαιρων καί αἷώνιων τιμωριῶν. Κι αὑτό, γιατί οἵ ἅγιοι οὐσιαστικά γνώρισαν καί κατανόησαν τήν πτώσῃ τῇς ἀνθρωπίνης φύσεως, γνώρισαν καί κατανόησαν ὅτι στήν πεσμένη φύση τους δὲν ὑπάρχει τίποτε τό ἀμόλυντο, καί γι᾿ αὐτό ὅ,τι καλό κάνουν, ὀφείλεται στή θεία χάρη πού κατοικεῖ στήν ψυχή τους. Μέ ἀκράδαντη πεποίθηση ἀποδίδουν τά πάντα σ᾽ αὐτήν, τρέμοντας διαρκῶς μήν τυχόν ἐμφανιστεῖ μέσα τους, ἀπό τήν πεσμένη φύση, κάποιος λογισμός ἤ κάποιο αἴσθημα πού θά προσβάλει τό Ἅγιο Πνεῦμα. Δέν ὠφελεῖ τὸν ἄνθρωπο ἡ γρήγορη μετάβαση ἀπό τήν κατάσταση τοῦ πνευματικοῦ πολέμου στήν κατάσταση τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας. Ὁ ὅσιος Μακάριος παρατηρεῖ σχετικά: «Ὑπάρχουν πολλές ψυχές, οἱ ὁποῖες, μολονότι γιά τή νηπιότητα τους ἀπέκτησαν μέ τή χρηστότητα τοῦ Κυρίου τή θεία χάρη - καί μάλιστα μέ σχετική ἐσωτερική πληροφορία ἀπό τή γλυκύτητα καί τήν ἀνάπαυση πού τούς χάριζε τό Πνεῦμα-, παραμένουν ἀκόμα στή νηπιακή κατάσταση. Αὐτές οἱ ψυχές δέν εἶναι ἕτοιμες -ἄς τό πῶ ἕτσι νά μποῦν στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἐπειδή δέν δοκιμάστηκαν, δέν πειράστηκαν μέ θλίψεις ἀπό τά πονηρά πνεύματα “ Ἄν δέν πήρατε τή διαπαιδαγώγηση πού ἔχουν πάρει ὅλοι, τότε εἶστε νόθα παιδιά καί ὄχι γνήσια”[3], λέει ὁ ἅγιος ἀπόστολος. Ὥστε καί οἵ πειρασμοί καί οἵ θλίψεις στέλνονται στόν ἄνθρωπο γιά τήν ὠφέλεια του, γιά νά κατεργαστοῦν τήν ψυχή του κι ἔτσι νά τήν κάνουν πιό δυνατή καί πιό ἄξια. Κι ἂν ἢ ψυχή ὑπομένει ὥς τό τέλος ( τούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις) μέ ἐλπίδα πρός τόν Κύριο, εἶναι ἀδύνατο νά μή λάβει τά ἀγαθά πού ἔχει ὑποσχεθεῖ τό ”Αγιο Πνεῦμα καί τή λύτρωση ἀπό τά πάθη τῆς κακία »[4]. «Ὅποιος καυχιέται, ἄς καυχιέται μόνο γιά τόν Κύριο» (Α’ Κορ. 1:31). Μην αναπαύεσαι στους επαίνους των ανθρώπων. Στον Θεό αναζήτησε την αληθινή ανάπαυση. Όλα τα ανθρώπινα είναι πρόσκαιρα και μεταβλητά. Όλα τα θεία είναι αιώνια και αμετάβλητα Φρόντιζε για τη δόξα μόνο του Θεού, και ο Θεός θα σε δοξάσει. Αν φροντίζεις για τη δική σου δόξα, η χάρη του Θεού θα σ’ εγκαταλείψει. «Όχι σ’ εμάς, Κύριε, όχι σ’ εμάς, αλλά στο όνομά Σου δώσε δόξα» (Ψαλμ. 113:9) "Καύχηση και αυτοέπαινος" Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ 401 ΑΠΟ 26.1Ο 2005 ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΩΣΙΝ

Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ 401 ΑΠΟ 26.10. 2005 ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΩΣΙΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 19400, ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ, Τ.Θ. 54, ΤΗΛ. 210 6020176, 210. 6021467 Αριθμ. 66 / Ετοσ 2006 ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΨΕΥΔΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΩΣΙΝ Α.Π. 401 Ἐν Κορωπίῳ τῇ 26.10.2005 ( Ἁγίου Μεγ. Δημητρίου) Πρός τούς πρώην ἐν Χριστῶ Ἀδελφούς καί Συνεπισκόπους, "Πειραιῶς" κ. Νικόλαον, "Ἀργολίδος" κ. Παχώμιον, "Περιστερίου" κ. Γαλακτίωνα, "Διαυλείας" κ. Ἀνδρέαν καί τόν ἐφησυχάζοντα ἐν 'Αμερικῆ "Φιλίππων" κ. Χρυσόστομον. Κοινοποίησις: Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Βερροίας καί Ναούσης κ. Ταράσιον καί Παν/τους Πρεσβυτέρους καί Διακόνους. Ἀγαπητοί, θέλω νά πιστεύω ὅτι κατανοεῖτε, ὅτι ἡ ὑπό τῆς ἐλαχιστότητός μου ἀπό 17.6.2005 διακοπή τῆς μεθ' Ὑμῶν πνευματικῆς κοινωνίας, ἡ παῦσις τοῦ μνημοσύνου τῶν ὀνομάτων Ὑμῶν καί ἡ διαγραφή αὐτῶν ἐκ τῶν διπτύχων τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐγένετο κατόπιν μακρῶν ἀγώνων, ὑπομονῆς καί ἐπιμονῆς, νά ὀρθοτομήσωμεν, καί ὡς Ἀρχιερεῖς καί ὡς Ἱερά Σύνοδος, τόν λόγον τῆς 'Αληθείας, ἀλλά δυστυχῶς, δέν ἠθελήσατε. Διατί ἆραγε; Καθ' ἡμᾶς, ἡ ἀπό καιρόν τοιαύτη ἀπαράδεκτος στάσις σας, ΚΑΤΑΦΑΝΕΣΤΑΤΑ μαρτυρεῖ τήν ἐν ἐπιγνώσει ἄρνησιν ὑφ' ὑμῶν τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας, ἀφοῦ ἐπί μακράν σειράν ἐτῶν, εἴτε ἐκ δειλίας, εἴτε ἐξ ἀδυναμίας, ἤ ἄλλων ὑστεροβουλιῶν, δέν ὁμολογεῖτε εὐθέως "ἐν γράμμασιν καί πράγμασιν" τήν Ὀρθόδοξον Ὁμολογίαν, ἀλλά ἐμμέσως ἤ ἀμέσως, εὐθέως ἤ πλαγίως, προδίδετε καί πολεμεῖτε τήν Ἐκκλησίαν. Δυστυχῶς, καθ' ὅλα τά τελευταῖα ἔτη προκύπτετε δέσμιοι τῶν ἐγκαθέτων καί γενιτσάρων, οἱ ὁποῖοι κατέκλυσαν τόν χῶρον τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι, τῶν Ἀδελφῶν Τσακίρογλου, τοῦ κ. Δημητρίου Κάτσουρα, τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, καί τῶν Φλωρινικῶν, ἐν οἷς πρωτίστως τοῦ κ. Καλλινίκου Σαραντοπούλου καί κ. 'Αθανασίου Σακαρέλλου! Διά τόν τελευταῖον μάλιστα δέν δικαιολογεῖται νά ἀμφιβάλλωμεν ὅτι ἀπό δεκαετιῶν, ἀπό τήν ἐποχήν τοῦ Σεραφείμ Τίκα, εἶναι ὁ "ἀπεσταλμένος τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ", νά ἐνεργήση καταλλήλως διά τήν ὑπαγωγήν τῶν Γ.Ο.Χ. εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ἤ διαφορετικά νά διχάσῃ, νά διαιρέσῃ, νά μακελλεύσῃ, καί νά διαλύση τούς Γ.Ο.Χ.!... Αὐτά ἐποίησεν μετά τοῦ κ. Καλλινίκου προηγουμένως καί ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1970 εἰς τήν Φλωρινικήν παράταξιν, αὐτά ἐποίησεν καί κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν, μέ τήν ἰδικήν σας συγκατάθεσιν, ἀλλά καί δι' Ὑμῶν, ποεῖ ἀκριβῶς τά ἴδια καί εἰς τόν χῶρον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. ("Ο.Π.", τόμος 15ος, 2004, τεῦχος Ὀκτωβρίου, σελ. 456-460). Γνωστόν ὅτι οἱ ἀνωτέρω εἶναι ἐκφρασταί «γράμμασιν καί πράγμασιν» τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί ἐμπνευσταί καί ἐκτελεσταί ὅλων τῶν σατανικῶν σκευωριῶν κατά γνησίων Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί λαϊκῶν, καί εἰς τήν οὐσίαν σκευωροί καθ’ Ὑμῶν τῶν ἰδίων. Οὗτοι ἐφ’ ὅσον ἀπό τήν δεκαετίαν τοῦ 1970 δέν κατώρθωσαν τήν ὑπαγωγήν μας εἰς τόν παλαιοημερολογιτικόν των Οἰκουμενισμόν καί δι’ αὐτοῦ εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ἀφοῦ δέν συνετελέσθη ὁλοκληρωτικῶς ἡ προδοσία, προκαλοῦν σκάνδαλα καί σκευωρίας καί κατορθώνουν διαιρέσεις καί σχίσματα! Οἱ ἴδιοι οἱ Φλωρινικοί καταγγέλλουν ταῦτα! ("Ο.Π." , Τόμος 2003, σελ. 277). Δέν δύναμαι παρά νά ὁμολογήσω ὅτι ὁ κύριος αὐτός, (ὁ κ. Σακαρέλλος) ὅπως καί ὅλοι οἱ προαναφερθέντες καί τόσοι ἄλλοι, οὐδόλως θά ἦσαν ἱκανοί διά τά τοιαῦτα σχέδια καί ἔργα τοῦ πονηροῦ, ἐάν δέν τούς εἶχεν καταστήσει "ἱκανούς" ἡ ἰδική μας ὀλιγοπιστία! Ἡ σύν τῷ χρόνῳ ἔκπτωσις ἐκ τῆς καθαρᾶς Ὁμολογίας, ἡ φθορά ὑπό τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ καί Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δηλαδή ἡ εἰς ἐπικίνδυνον βαθμόν ἐκκοσμίκευσις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας φρονήματος καί ἐν τέλει αἱ ἀσύγγνωστοι ἁμαρτίαι, πρωτίστως κατά τῆς Κανονικῆς Τάξεως, καθώς καί ἡ ἀσέβεια κατά τῶν ἱερῶν Ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν, ἡ φυγάδευσις τῆς γνησίας ἀγάπης καί ἐνδεχομένως καί αἱ προσωπικαί ἁμαρτίαι, περί ὧν "οὐκ ἔξεστί μοι" ὁμιλεῖν καί γράφειν, κατέστησαν πολλούς ἐξ ἡμῶν ἀξιοθρήνητα θύματα αὐτοῦ καί τῶν λοιπῶν προαναφερθέντων ἐγκαθέτων τῶν ξένων Κέντρων καί τῶν ἡμετέρων. Ταῦτα, ἐκ τῶν πραγμάτων φρονεῖ ἡ ἐλαχιστότης μου, καί ἀφοῦ Κανονικῶς καί ἁρμοδίως προέβημεν εἰς ἐκ χιλιάδων σελίδων ἐπισήμους παρεμβάσεις, ἤτοι, ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ, ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ μέχρι καί ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, καί ἀφοῦ ἅπασαι ἔπεσον εἰς τό κενόν, δηλαδή ἀπαραδέκτως τάς ἐκακοποιήσατε, τάς ἀπερρίψατε καί τάς ἐθάψατε εἰς τά 'Αρχεῖα, τινάς δἐ τάς μεταχειρίσθητε καί διά σκάνδαλα, σκευωρίας καί συκοφαντίας. Ὅθεν μή δυνάμενος ἄλλως ποιῆσαι διεχωρίσαμεν τάς εὐθύνας μας καί ἐξήλθομεν ἐκ μέσου Υμῶν, ἵνα μή ἐκβληθῶμεν μεθ' Ὑμῶν ἐκ τῆς σωστικῆς Ἁγίας Κιβωτοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Ὡστόσον παρακαλῶ νά εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἐξ ὅσων ἐγράψαμεν καί εἰσηγήθημεν, καί ἡμεῖς καί ἔτεροι, οὔτε μία σελίς, οὔτε μία ἀράδα, οὔτε μία λέξις, δέν παρεγράφη καί δέν ἐχάθη. Ἀντιθέτως ἡ ἀσύγγνωστος δι' Ἐπισκόπους συμπεριφορά σας, αἱ ἀντικανονικαί μέχρι καί ληστρικαί καί βάρβαροι ἐνέργειαί σας, ἀπεκάλυψαν πλήρως τήν ἐν τῷ παλαιοημερολογιτικῷ Οἰκουμενισμῷ εἴσοδόν σας καί τήν ὑπ' αὐτοῦ ἀλλοτρίωσιν σας ἐκ τῆς 'Ορθοδοξίας καί αὐτοαποβολήν σας ἐκ τῆς 'Εκκλησίας. Ἐπειδή, λοιπόν, ἡ περαιτέρω ὑπομονή καί ἀνοχή τῆς τοιαύτης καταστάσεως δέν ἦτο ἐπιτρεπτή εἰς ἕναν ὀρθόδοξον Ἀρχιερέα, διά τοῦτο, θέλων τοῖς ἴχνεσιν τῶν Πατέρων ἀκολουθεῖν καί δή αὐτοῦ τοῦ Ἁγίου καί ὁμολογητοῦ Πατρός Ματθαίου, προέβημεν εἰς τό ἀπολύτως καί ἐν πᾶσιν παρόμοιον διάβημα καθ' Ὑμῶν, εἰς τό ὁποῖον, πρῶτος Ἐκεῖνος, προέβη κατά τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1937, ἀποκηρύξας τούς τότε ἀποδεδειγμένως συνειδητούς καί ἀμετανοήτους προδότας, ἀλλά καί ὑποκριτάς, Φλωρίνης Χρυσόστομον καί Δημητριάδος Γερμανόν. Μέ τάς εὐχάς καί πρεσβείας τοῦ ἐν ἁγίοις Ἀοιδίμου Πατρός ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ἐλπίζομεν νά ἀκολουθήσωμεν περαιτέρω καί μέχρι τέλους τήν γραμμήν Ἐκείνου, ἡ ὁποία εἶναι Η ΜΙΑ ΕΥΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΕΚΚΛΙΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Εὐνόητον, ὅτι καί μετά τό, θεάρεστον τοῦτο διάβημά μας, ΔΙΑΒΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ, ΚΑΝΟΝΙΚΟΝ καί ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ, δέν ἐφησυχάζομεν, ἀλλά δι' εὐχῶν τῶν Ἀγίων Πατέρων, ἔχομεν συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν μας, τοῦ Γολγοθᾶ τόν ὁποῖον πρέπει νά ἀνέλθωμεν καί νά συσταυρωθῶμεν τῷ Νυμφίῳ τῆς 'Εκκλησίας καί ὅλοις τοῖς οἰκοδομηθεῖσι παρά τῷ Ἀκρογωνιαίῳ λίθῳ Αὐτῆς. Διό καί πάλιν σᾶς γράφομεν ποιοῦντες θερμήν ἔκκλησιν καί παράκλησιν, ἵνα ὅπου ἐπερίσσευσεν ἡ ἀποστασία, περισσεύσῃ ἡ ταπείνωσις, ἡ μετάνοια καί ἡ ἀγάπη, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν τήν ΚΑΛΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ, ἡ ὁποία διά τῶν ἐπί τοῦ θέματος τῆς χειροθεσίας ὑπαναχωρήσεων, εἴτε διά τοῦ 54/76 Ἀπαλλακτικοῦ Βουλεύματος, εἴτε διά τῶν νεωτέρων τοιούτων τῶν «Ἁργολίδος» κ. Παχωμίου καί «Περιστερίου» κ. Γαλακτίωνος καταπροδίδεται καί εὐθέως βάλλεται ἡ Ἐκκλησιολογία τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς καί ἡ ἰδία ἡ Ἐκκλησία. 'Επίσης τό συγκεκριμένον διάβημά μας εἶχεν καί ἔχει καί ἀδελφικήν -ποιμαντικήν προέκτασιν ἀγάπης, σκοποῦν καί μετά τήν 12ην ὥραν, εἰς τήν ἀνάληψιν τῶν ἀπ' ἀρχῆς εὐθυνῶν σας καί ἐξαιρέτως ἔναντι αὐτοῦ τοῦ τρίτου σχίσματος, τό ὁποῖον, ὅπως καί τά προηγούμενα (ἐκεῖνο τοῦ 1937 καί τοῦ προσφάτου τοῦ 1995), ἔχει τούς ἰδίους σαφεῖς καί συγκεκριμένους Δογματικούς - Ἐκκλησιολογικούς λόγους, οἱ ὁποῖοι παρ' Ὑμῖν ἔλαβον τάς μεγίστας διαστάσεις των. Ταῦτα γράφομεν πρός Ὑμᾶς εἰς τά πλαίσια αὐτῆς τῆς ἀγωνίας καί τῆς γνησίας ἀγάπης, καί μέ ἀφορμήν τά ὅσα ἐκ προθέσεως ἤ μή, ἀφήνονται νά διαρρέουν, περί δῆθεν "ἀπομονώσεώς" μου καί λοιπῶν παρομοίων ψευτοδιλημμάτων περί τῆς ἐλαχιστότητός μου ὡς δῆθεν εὑρεθέντος "ἐκτός Συνόδου" κλπ, ἤ περί τῆς προθέσεών σας, καθ' ἅς ἑτοιμάζεσθε "νά καταδικάσετε τό 54/76 Βούλευμα", ἤ ὅτι θά λάβετε ὑπ' ὄψιν "ὅλα ὅσα προέβαλεν εἰς τήν ὁμολογίαν του ὡς θέματα Πίστεως ὁ Μητροπολίτης Κήρυκος", καί ταῦτα διά "νά ἔλθῃ πάλιν μέ τήν Σύνοδον". 'Εάν, ἀγαπητοί, ταῦτα ἀληθεύουν, καί εἶναι κατά Θεόν, δηλαδή ἄν ὄντως σκέπτεσθε νά κινηθῆτε εἰλικρινῶς, Κανονικῶς καί Ὀρθοδόξως, ἡ ἐλαχιστότης μου διακαῶς ἐπιθυμεῖ νά σταθῇ ἀρωγός εἰς ἕν τοιοῦτον θεοβούλητον ἔργον, ὄχι ἁπλῆς θεραπείας τοῦ προσφάτου σχίσματος, ἀλλά διά νά ἐξέλθῃ πάλιν ΝΙΚΩΣΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, καί συντριβῇ ὁ ἀντίδικος διάβολος. 'Επί τούτοις χρήζομεν ὅλοι πολλῆς ταπεινώσεως, μετανοίας, συντριβῆς καί ἀγάπης, ἵνα τῇ χάριτι τοῦ Κυρίου μας 'Ιησοῦ Χριστοῦ ἐνσκήψωμεν ἐφ’ ὅλων τῶν Κανονικῶν καί Ὁμολογιακῶν τραυμάτων, τά ὁποῖα ἡμεῖς ἐν τῇ ἀφροσύνῃ μας προεκαλέσαμεν εἰς τό Σῶμα τῆς 'Εκκλησίας, ἵνα, κατά τό "ὁ τρώσας καί ἰάσεται", δι' ἡμῶν τῶν ἐγκληματησάντων θεραπεύση ταῦτα ὁ Κύριος. Ἐν προκειμένῳ, πάντοτε ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὄχι ψιθύρων, διλημμάτων, καί ἀπειλῶν, ἀλλά τῆς εἰλικρινοῦς προθέσεως καί διαθέσεως, ἵνα ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους καί ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν, παρακαλῶ νά λάβητε ὑπ' ὄψιν καί τάς ἰδικάς μου προθέσεις, σκέψεις καί προτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ κάτωθι: 1) Ἡμεῖς ὁ ἐλάχιστος ἐν 'Επισκόποις Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας, ἑτοίμως ἔχομεν, ὅπως τῇ χάριτι τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν 'Ιησοῦ Χριστοῦ συνεργασθῶμεν μεθ' Ὑμῶν πρός οἱανδήποτε εἰλικρινῆ εὐθεῖαν καί κατά τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ μας Κανονικήν καί Ὀρθόδοξον Ὀμολογιακήν κίνησίν σας, ἡ ὁποία ἐννοεῖται θά προκύπτῃ ὡς τοιαύτη ἀφ' ἑαυτῆς καί μετά ἀπό σχετικάς προφορικάς ἤ γραπτάς διαβεβαιώσεις καί δηλώσεις. 'Επί τῷ σκοπῷ τούτῳ δέν κωλύομαι νά συμμετάσχω εἰς μίαν κοινήν συνεδρίασιν ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὅτι κατ' αὐτήν πρωτίστως θά τεθῇ ὑπό κρίσιν ἡ ἀπό 5.2.2003 ἱερόσυλος παραίτησις καί θά κριθῇ ὑπό τό φῶς τῶν θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, τῆς Πράξεως τῆς 'Εκκλησίας καί τῆς 'Ορθοδόξου δεοντολογίας. Περί αὐτῆς ἀρκούντως ἔχουν γραφεῖ καί δημοσίως διακηρυχθεῖ, ὅπως καί ἡ δεοντολογἰα, ὑφ' ἧς αὕτη ὑπηγορεύθη καί ἡ ὁποία ἐν τέλει ἀπέτυχεν, ἐνῶ ἡ ἱεροσυλία παρέμεινεν! ... Ἡ παρουσία καί συμμετοχή εἰς τήν ἐν λόγῳ Σύναξιν, τοῦ φερομένου ὡς "Ἀρχιεπισκόπου" κ. Νικολάου, οἰκονομικῶς γενήσεται δεκτή ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ "Μητροπολίτου Πειραιῶς", ὁ ὁποῖος θά κληθῇ νά δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπί τῆς ὅλης ἱεροσύλου πράξεως προκειμένου ἀναλόγως νά ἀποφασισθῇ. ("Ο.Π." Τόμος 14ος, 2003, σελ. 74-82, 99-120, 163-182, 199-217, 222-233, 243-257, 291-324, τεῦχος 'Οκτωβρίου, σελ. 387-409, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 206-212). 2) Κατόπιν τούτου, καθ' ἡμᾶς, προηγεῖται τό θέμα τοῦ κινήματος τῶν "πέντε", τό ὁποῖον κατέληξεν εἰς τό σχίσμα τοῦ 1995. Ἐπ' αὐτοῦ ἐπιβάλλεται νά χυθῇ ἄπλετον φῶς καί νά καταστῆ σαφές, διατί ἡ ὑπ' ἀριθμ. 3005/1997 ὁμόφωνος ἀπόφασις τῆς τότε Κανονικῆς καί 'Ορθοδόξου Ἰερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας δέν ὑλοποιήθη, καθώς καί ὅλα τά θέματα τά σχετικά μέ αὐτήν, ὅπως τό ἀνακριτικόν ἔργον καί ἡ μή γνωμάτευσις τῶν θεολόγων. 'Επιβάλλεται, ἐπίσης, νά τεθῇ ἐπί τῆς τραπέζης ἡ μοναδική ἀναλυτική γνωμάτευσις τοῦ ἐλλογιμωτάτου θεολόγου καί ἐπί τριακονταετίαν κοινοῦ Συμβούλου καί συνεργάτου κ. Ἐλευθερίου Γκουτζίδη. ("Ο.Π." Τόμος 13ος, 2002, σελ. 189-207, 427-439, Τόμος 14ος, 2003, σελ. 298-301, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 222, Τόμος 16ος, 2005, σελ. 4-24, 51-59, 164-188, 227-252,313-321). 3) Νά ἐξετασθῇ τό, κατά τά ἔτη 1997-98, ἀνακινηθέν θέμα τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μέ ὅλας τάς σχετικάς παραμέτρους καί προεκτάσεις του, διότι ἀπαραιτήτως πρέπει νά προκύψῃ σαφῶς ἄν ἐπρόκειτο περί σχεδίου τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, (ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς δέν ἐνεφανίσθη κατά τήν περίοδον ταύτην, ἀλλ' εὐθύς ἀμέσως μετά τό 1924 καί ἰδιαιτέρως μετά τό 1971), ἤ περί συνεχείας τοῦ ἀπό τό 1989 - 1992 ἐν 'Αγάπῃ καί 'Αληθείᾳ θεολογικοῦ Διαλόγου. ("Ο.Π." Τόμος 11ος, 2001, τεῦχος Μαρτίου, σελ. 217-225, Τόμος 12ος, 2001, Ἀπριλ. σελ. 11-24, Μαίου 41-53. 86-89, Τόμος 14ος 2003, σελ. 277-283). 'Επί τούτῳ νά ἐξετασθῇ ἄν ὄντως ὑφίσταται καί ἀπό πότε ὁ παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμὀς. ("Ο.Π", Τόμος 12ος , 2001, σελ. 186-191, 299-303, Τόμος 13ος , 2002, σελ. 23-28, 100-109, 148-149, 232-233, 293-300, 398-404, 442-443, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 46-77, 241-244, 414-421). 4) Νά τεθοῦν ἐπί τῆς κοινῆς τραπέζης αἱ ἀπό τοῦ 1998 ἱστορικαί ἐπιστολαί τοῦ Παν/του Ἱερ/χου π. 'Αμφιλοχίου καί ὅσα κατ' αὐτοῦ ἀντικανονικῶς, ἀδίκως καί ἐκ συγκεκριμένης ἀντορθοδόξου σκοπιμότητος ἔλαβον χώραν, διότι εἶναι ἀποκαλυπτικά τῆς ἤδη ἀπό τό 1997-1998 προσυμπεφωνημένης καί προαποφασισμένης μεγάλης καί δολίας προδοσίας κατά τῆς Μητρός 'Εκκλησίας. ("Ο.Π." Τόμος 11ος , 2000, τ. Δεκεμβρίου σελ. 120-133, 151-159, Τόμος 11ος, 2001, τ. Ἰαν. σελ.143., Τόμος 14ος, 2003, σελ. 27-38, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 235-241, 361-368, 408-413, 486-488, 516-522, 543-545, Τόμος 16ος, 2005, σελ. 10-22, 164-188, 227-252, 313-321). 5) Νά τεθοῦν ἐπί τῆς τραπέζης καί τά αἱρετικά φρονήματα τοῦ "Πειραιῶς" κ. Νικολάου, τά ὁποῖα διετύπωσεν εἰς τήν εἰσήγησίν του τῆς 14.2.2002, εἰς τήν προσπάθειάν του νά ἐμφανίσῃ ὡς αἱρετικήν τήν διατύπωσιν τοῦ κ. 'Ελευθερίου Γκουτζίδη, ἀλλά καί ἡ πληθύς τῶν ἐκκρεμουσῶν κατά τοῦ ἰδίου Καταγγελιῶν καί νά προκύψῃ τί ἀνεκάλεσεν ἐξ' ὅλων τῶν κακοδόξων φρονημάτων του, τά ὁποῖα δημοσίως ἐκήρυξεν εἴτε ἐν βιβλιδίοις του καί ἐφημερίσι, εἴτε ἐν εἰσηγήσεσι ἐν Συνόδοις. ("Ο.Π.", τόμος 15ος, 2004, τεῦχος Ἀπριλίου, σελ. 123-154, 212-214, Τόμος 16ος, 2005, σελ. 243-245). 6) Νά ἐξετασθοῦν ἅπαντα τά μετά τό 1997 Πρακτικά τῶν 'Ενδημουσῶν Συνόδων καί τῶν τοιούτων τῆς Ἰεραρχίας καί νά κριθοῦν προκειμένου νά ἐπέλθουν ἀνάλογοι διορθώσεις, ἀκυρώσεις ἤ καί νά ἐπιβληθοῦν, ἄν κριθῇ ἀπαραίτητον καί κυρώσεις κατά προσώπων εὐθυνομένων διά τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, καί τοῦ θεσμοῦ τῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι προέκυψαν καί ἐν τέλει ἀπέβησαν μέ τήν συμπεριφοράν τών πολέμιοι κατά τῆς ζωῆς καί τοῦ ἔργου τῆς Μητρός 'Εκκλησίας. ("Ο.Π." Τόμος 14ος, 2003, σελ. 147-159, 419-447). 7) Νά ἐξετασθοῦν ἅπαντα τά ἀπό τοῦ 1998 μέχρι καί σήμερον Πρακτικά τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων καί τά τοιαῦτα τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων τοῦ ΙΦΣΚΑΕ καί νά κριθοῦν ὑπό τῆς 'Ανωτάτης 'Εκκλησιαστικῆς 'Αρχῆς, ἤτοι τῆς προϋποτιθεμένης Κανονικῆς καί 'Ορθοδόξου Ἱερᾶς Συνόδου, καί νά προσκομισθοῦν καί νεώτεραι δικαστικαί ἀποφάσεις. Τό θέμα τοῦ ΙΦΣΚΑΕ δέν εἶναι ἤσσονος σημασίας, διότι ἐκτός τοῦ ὅτι οὗτος ἱδρύθη διά νά διαφυλάξῃ τά εἰς τήν 'Εκκλησίαν ἀνήκοντα, ὁ χαρακτήρ του καί ὡς Νομικοῦ Προσώπου, ἦτο καί παραμένει νά εἶναι ΦΥΛΑΞ τῆς ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, ἤτοι τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ τῆς ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ( Βλ. εἰς Κείμενα -'Επιστολαί 'Ορθοδόξου "Ομολογίας, ἐτῶν 1999, 2000, 2001). 8) Νά τεθοῦν ἐπί τῆς τραπέζης καί αἱ φατριαστικαί ἐνέργειαι τοῦ "Πειραιῶς" Νικολάου μετά τοῦ ἀποβιώσαντος 'Αρχιεπισκόπου 'Ανδρέου εἰς βάρος τῆς ἐλαχιστότητός μας καί ἀναφορικά μέ τήν ἐπιχειρηθεῖσαν ἐκδίωξίν μου ἀπό τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Δημητρίου Ἀχαρνῶν καί τήν κατάληψίν του, εἰς τά πλαίσια καί τάς σκοπιμότητας τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως καί αὕτη τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος Κάτω Ἠλιουπόλεως. ("Ο.Π." Τόμος 13ος, 2002, σελ. 440-441, 461-494, Τόμος 15ος , 2004, σελ. 16-39, 101-114). 9) Νά τεθῇ τό θέμα τῆς ἐν τῷ πλαισίῳ καί πρός χάριν τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ προδοσίας τῆς Ἱεραποστολῆς εἰς Ρουμανίαν καί προηγουμένως νά τεθοῦν ἐπί τάπητος αἱ ἐπιστολαί τοῦ Ρουμάνου "Μητροπολίτου" Βλασίου πρός τόν Μακαριώτατον καί αἱ παρεμβάσεις τοῦ "Μητροπολίτου" Ὠρωποῦ διά τήν ἰδίαν ὑπόθεσιν, καθώς καί ἡ αἰτηθεῖσα Κανονικῶς καί ἐπισήμως καί μή δοθεῖσα Ἔκθεσις τῆς ὑπό τόν "Διαυλείας" 'Ανδρέαν ἀποσταλείσης εἰς τήν Ρουμανίαν 'Επιτροπῆς. ("Ο.Π." Τόμος 11ος 2001, σελ. 139-140, 209-211, Τόμος 12ος 'Ιούλιος 2001, 109, 290-294, τόμος 13ος, 2002, 348-355). 10) Νά τεθῇ ἐπί τῆς ἰδίας τραπέζης ἡ κατά τήν Κυριακήν τῆς 'Ορθοδοξίας τοῦ 1997 ὁμιλία τοῦ ἐλλογιμωτάτου θεολόγου κ. 'Ελευθερίου Γκουτζίδη, ἡ ἐκφωνηθεῖσα ἐν Θεσσαλονίκη καί δημοσιευθεῖσα εἰς τόν Κ.Γ.Ο., νά ἐξετασθῇ ἡ "ἐπίμαχος" διατύπωσις καί νά τεθοῦν ἐπί τάπητος ὅλαι αἱ πτυχαί τῆς σκευωρίας (Φλωρινικῶν καί ἡμετέρων), εἰς τήν ὁποίαν ἐνεπλάκη καί ὁ ἤδη ἀποβιώσας πρώην 'Αρχιεπίσκοπος 'Ανδρέας, μέχρι καί τῆς ἀπό Φεβρουαρίου 2002 "Συνοδικῆς" σας κατά τοῦ θεολόγου ἀφοριστικῆς πράξεως". ("Ο.Π." Τόμος 11ος, τεῦχος Φεβρ. 2001, σελ. 181-188, Τόμος 12ος, Νοεμβρίου, 269-, 11) Νά τεθοῦν ἐπίσης ἐνώπιον πάντων αἱ κατά τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό 2001, 2002 καί 2003 διακηρυχθεῖσαι ὀρθόδοξοι Ὁμολογίαι εἰς τήν Ἰεράν Μητρόπολιν Λαρίσης, ὡς καί ἡ ἡμετέρα τοιαύτη, ὡς Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ὑπ' ἀριθμ. 357/14.5.2004 καί νά ἀποφανθῶμεν ἕκαστος προσωπικῶς καί ἀπό κοινοῦ. ("Ο.Π." Τόμος 11ος, 2001, σελ. 195-199, Τόμος 12ος , 2001, 37-39, 67-69, Τόμος 13ος 2002, σελ. 93-99, Τόμος 14ος 2003, σελ. 64-73, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 163-188). 12) Νά ἐξετασθοῦν ἐπίσης ἐξ ἀπόψεως Κανονικῆς καί 'Ορθοδόξου αἱ ἡμέτεραι Εἰσηγήσεις, Προτάσεις, Καταγγελίαι ἐπί Δογματικῶν, Ἐκκλησιολογικῶν θεμάτων καί Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς, καθώς καί αἱ ἐπ' αὐτῶν Προτάσεις καί Ἀποφάνσεις ἤ Ἀποφάσεις Ὑμῶν. (Βλ. "Κείμενα 'Ορθοδόξου Ὁμολογίας", ἐτῶν 1999, 2000, 2001, καί "Ο.Π." , Τόμος 11ος 2001 139-146, 174-199, 206-208, Τόμος 12ος, 2001, σελ. 107-113, 211-216, Τόμος 13ος, 2002, σελ. 91-99, 110-127, 139-141, 144-162, 232-250, 336-346, Τόμος 14ος, 2003, σελ. 51-73, 157-159, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 254-267, 297-302, 341-345, 427-454, Τόμος 16ος, 2005, σελ. 3-24, 51-59, 164-187, 227-252, Γενικώτερον βλ. στήλη Ὀρθοδόξου Πνοῆς "ΟΛΙΓΑ ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ") 13) Τό θέμα τῆς λεγομένης χειροθεσίας δέον ὅπως ἐξετασθῇ ἐν πάση λεπτομερείᾳ, ἤτοι τά πρό τῆς ἀποστολῆς τῆς 'Εξαρχίας εἰς 'Αμερικήν καί αἱ ἅμα τῇ ἐπιστροφῇ δηλώσεις αὐτῆς ἐπί τοῦ ὅλου θέματος. 'Ιδιαιτέρως τί ἀκριβῶς ἐδηλώθη ὑπό τῶν δύο Ἀρχιερέων ἐκείνης τῆς Ἐξαρχίας, τί ἐδέχθησαν ὁμοφώνως οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς καί Ἱερεῖς, τί ἐνηργήθη ἐν Ἑλλάδι ἐπί τῶν ὑπολοίπων 'Αρχιερέων. Ποία ἡ ἀπ' ἀρχῆς Πράξις καί συνείδησις τοῦ Πληρώματος τῆς 'Εκκλησίας. Διατί ἀπεκρύβη ἡ σχετική ἀντιφατική καί ἀλλοπρόσαλλος Πρᾶξις τῆς ὑπό τόν Μητροπολίτην Φιλάρετον Ρωσικῆς Συνόδου, πῶς καί πότε ἦλθεν αὕτη είς φῶς καί πῶς ἀντιμετωπίσθη αὐτή ἡ Πράξις. Τί προφορικῶς καί ἐγγράφως διεκηρύσσετο ὑφ' ὅλων τῶν Ἱεραρχῶν, ἀλλά καί ΙΕΡΟΣΥΝΟΔΙΚΩΣ καί ΚΑΘΟΛΙΚΩΣ ὑπό τοῦ ὅλου Σώματος τῆς 'Εκκλησίας, μέχρι τόν Φεβρουάριον τοῦ 2003. Πῶς ἀντιμετωπίσθη τό 1976-77 ὁ τότε Κορινθίας Κάλλιστος μέχρι καί τῆς 'Εγκυκλίου ἐπιστολῆς (11.10.1991) τῶν πέντε τῆς ὑπογραφομένης ὑπό τοῦ Κυπρίου Ἱερομονάχου Εὐθυμίου. Ποία ἡ ἀπόφανσις ἐπί τοῦ ἰδίου αὐτοῦ θέματος τῆς "χειροθεσίας" τῆς Μεγάλης Συνόδου τῆς 19.8.1981 καί ποία ἡ ἀπάντησις εἰς τήν Φλωρινικήν προπαγάνδαν ὑπέρ τῆς χειροθεσίας ὡς ἐπί σχισματικῶν κατά τήν "Ιεράν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας 16 καί 18 Ἰουνίου 1983 (Κ.Γ.Ο. 'Ιουλίου καί Αὐγούστου 1983). Πότε, μέχρι τό 2003, ἔστω καί εἷς ἐξ' Ὑμῶν, διενοήθη, ὡμίλησεν ἤ κατήγγειλεν, ὅσα ἀπό τόν Φεβρουάριον τοῦ 2003 ἐπισήμως ἐδήλωσεν ὁ Μακαριώτατος 'Αρχιεπίσκοπος κ. 'Ανδρέας "περί λάθους του ἐπί τοῦ θέματος τῆς χειροθεσίας". Πῶς νοεῖται ὅτι παραλλήλως πρός τήν ἀνωτέρω δήλωσιν καί δή κατόπιν αἰτήσεως ἡ Ἱερά Μονή Μεταμορφώσεως Μπροῦκλιν τῆς Μασσαχουσέτης ἐδημοσίευσεν μέσω τοῦ ΙΝΤΕΡΝΕΤ τήν σχετικήν "πληροφόρησιν" περί χειροθεσίας τοῦ τότε Κορινθίας Καλλίστου καί Κιτίου 'Επιφανίου κατά τήν 17ην καί 18ην Σεπτ. 1971 (Ο.Π. Τόμος 16ος, Μαίου 2005, σελ. 153-154). 'Επίσης πῶς συμβαίνει καί τό παράλληλον ἐν μηνί Φεβρουαρίῳ 2003 Πραξικόπημα τοῦ τότε Μητροπολίτου Κιτίου Ἐπιφανίου κατά τῆς ἐν Ρωσίᾳ Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν Κατακομβῶν, καί τά σχετικά ἐπίσης μέσω ΙΝΤΕΡΝΕΤ βλάσφημα δημοσιεύματα ἀφορῶντα τόν ἐν λόγῳ Μητροπολίτην; Διατί οἰ "Σεβασμιώτατοι" κ.κ. Παχώμιος καί Γαλακτίων, ἐπί ὑπέρ τριάκοντα ἔτη, ὑπέγραφον καί ὡμολόγουν ὅτι τό 1971 οὐδεμίαν χειροθεσίαν ἐδέχθημεν καί μόνον ἐν ἔτει 2003-04, ἔφερον εἰς φῶς ὁ μέν "ἐξομολογητικήν του ἐπιστολήν" τοῦ 1974, καθ' ἥν ὁμολογεῖ ὅτι "καί ἐν 'Αμερικῇ καί ἐν Ἐλλάδι οἱ 'Αρχιερεῖς ἐδέχθησαν ἰλέῳ ὅμματι καί ἀγαλλομένῳ ποδί τήν χειροθεσίαν κατά τόν Η Κανόνα", κατά δέ σύγχρονον ἀπό Ἰουλἰου 2004 ἐπιστολήν του ρητῶς ὑποστηρίζει καί διακηρύσσει ἐγγράφως ὅτι ἁπαξάπαντες οἱ νῦν Ἀρχιερεῖς "προερχόμεθα παρά χειροθετημένων ...", ὁ ἕτερος δέ Ἀρχιερεύς προφορικῶς, ἀκόμη καί ἀπ' ἄμβωνος διακηρύσσει ὅτι εἶναι αὐτόπτης καί αὐτήκοος μάρτυς ὅτι ὁ Μακαριώτατος τό 1971 εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τῆς Κοιμήσεως «ἀνέγνωσεν εὐχάς χειροτονίας καί ὄχι συγχωρητικήν» τοιαύτην. Ἦτο ψευδής ἡ ἀπ' ἀρχῆς μέχρι καί τό 2003 καθολικῶς διακηρυσσομένη καί συνειδητῶς βιουμένη καί ὁμολογουμένη ἀλήθεια; Ἐάν τά τοιαῦτα φρονήματα ἐξετασθησόμενα δεόντως, προκύψουν ὅτι ἦσαν καί εἶναι πραγματικά, καί ὅτι ἐπιμένετε εἰς αὐτά, δέν διανοούμεθα νά ὁμιλῶμεν περί Γνησίων καί 'Ορθοδόξων 'Επισκόπων, ἀλλά περί ἱεροσύλων ἐκπεσόντων, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν χείρονες τοῦ Καλλίστου καί τοῦ πρώην Φλωρίνης, μέ ὅ,τι ἄλλο σημαίνει τοῦτο. Χρειάζεται ἰδιαιτέρα προσοχή καθ’ ὅτι ἀδιακόπως "γράμμασιν καί πράγμασιν", ἐκηρύχθη σαφῶς καί μέ πλήρη συνέπειαν, ὅτι τό 1971 ἐδέχθημεν καί ἐνεργήσαμεν οὐχί χειροθεσίαν ὡς ἐπί σχισματικῶν, ἀλλ' ὑπό ΕΙΔΙΚΑΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ καί ΑΚΡΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ, συγχωρητικήν εὐχήν, διά νά ἐκλείψῃ τό πρόσχημα τῶν Φλωρινικῶν, οἱ ὁποῖοι ἠρνοῦντο τήν ἐπιστροφήν εἰς τήν Γνησίαν 'Ορθδοξον 'Εκκλησίαν καί οὕτω ἐπέλθη ἡ θεραπεία καί ἐξάλειψις τοῦ Φλωρινικοῦ σχίσματος. ("Ο.Π." Τόμος 12ος , 2001, Τεῦχος Σεπτεμβρίου σελ. 192-195, Τόμος 13ος, 2002, σελ. 223-231, 232-234, 411-426, Τόμος 14ος Σεπτέμβριος 2003, 339-339, Τόμος 15ος, 2004, σελ. 219-221, Τόμος 16ος, 2005, σελ. 147-163, 195-221, 289-300, 313-321). 'Επί τούτοις νά ἐξετάσωμεν πῶς ἀντιμετωπίσθη τό κίνημα τοῦ Σεβ/του Κιτίου κ. 'Επιφανίου περί ἑνώσεως (1977-81), τό ὁποῖον ἐμμέσως προϋπέθετεν τήν χειροθεσίαν κατά τόν Η Κανόνα, διότι, κατά τόν ἐν λόγῳ 'Επίσκοπον, "διά τό σχίσμα τοῦ 1937 εὐθύνετο καί ὁ Βρεσθένης Ματθαῖος" καί διότι "τό 1948 ὑπῆρχε καί δεύτερος 'Ορθόδοξος 'Αρχιερεύς", ὁ Κυκλάδων Γερμανός Βαρυκόπουλος, ἀπό τόν ὁποῖον δέν ἐζητήθη νά συμπράξῃ εἰς τάς χειροτονίας τοῦ 1948 !!!, καθώς καί τό κατά Φεβρουάριον 2004 πραξικόπημα του κατά τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας τῆς Ρωσίας (Κατακομβῶν). 'Επίσης νά ἐξετάσωμεν καί τό γεγονός ὅτι δέν ἀντιμετωπίσθη καί δέν ἐδόθη ἀπάντησις εἰς τάς ἐρωτήσεις τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ περί τῆς ἑνώσεως μέ τούς Ρώσους καί περί τῆς χειροθεσίας, ὅπου ἔθετε καί τό ἐρώτημα "ποία διαφορά ὑπάρχει σήμερα εἰς τάς χειροτονίας τῶν Ματθαιϊκὼν καί τῶν Φλωρινικῶν" καί διατί δέν ἀντιμετωπίσθη καί ἡ Καταγγελία κατά τοῦ Μοναχοῦ Μαξίμου, Συμβούλου τοῦ 'Αρχιεπισκόπου τά τελευταῖα ἔτη, ὅστις ἐπροπαγάνδιζεν, ὅτι "βιάσθηκε ὁ ἅγιος Πατέρας τό 1937 καί ἔκανε τό σχίσμα". (Πλείονα σχετικῶς καί "Ο.Π.", Τόμος 15ος, 2004, τεῦχος Φεβρουραίου, σελ. 46-75). Ταῦτα ἐγράψαμεν δι' οὕς λόγους ἤδη προείπομεν, ἵνα ληφθῶσιν ὑπ' ὄψιν τόσον ὑφ' Ὑμῶν, ὅσον καί ὑφ' ὅλου τοῦ Κλήρου, τῶν Μοναχῶν καί τῶν Λαϊκῶν, διότι οὐκ ὀλίγοι ἰσχυρίζονται ὅτι δέν κατενόησαν τούς Δογματικούς Ἐκκλησιολογικούς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων διεκόψαμεν πᾶσαν κοινωνίαν, ἀλλά συσκοτίζουν τήν ἀλήθεια καί ψιθυρίζουν τῆδε κακεῖσε ὅτι δῆθεν «καί αἱ δύο πλευραί εἶναι τό ἴδιο» ὡς καί ἄλλα παρόμοια. 'Εγράψαμεν καί διά τόν πρόσθετον λόγον, νά γίνη σαφές ὅτι ἡ μετά ἀπό ὑπέρ τριάκοντα ἔτη ὑπαναχώρησις εἰς τό θέμα αὐτό τῆς λεγομένης «χειροθεσίας», καθιστᾶ τούς ὑπαναχωροῦντας, βλασφήμους καί κατά τῆς 'Αρχιερωσύνης των, ἤτοι κατά τῆς 'Αποστολικῆς των Διαδοχῆς, ἀλλά καί ἐχθρούς, προδότας καί πολεμίους τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας, (πολλῷ χείρονας καί αὐτοῦ τοῦ πρώην Φλωρίνης), ἐξ ἧς μοιραίως ἐκβέβληνται καί εἰσίν ἐρριμένοι ἐν τῇ βρωμερᾷ λίμνῃ τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅθεν, καί πάλιν παρακαλῶ, ὅπως μή μεθοδεύετε νά διαρρέουν, εἴτε «διλήμματα», εἴτε «ἀπειλαί», εἴτε περί δῆθεν "καταδίκης τοῦ 54/76 Βουλεύματος" κλπ, πρός παραπλάνησιν τῶν ἀπλῶν χριστιανῶν, καί ἐπί τῷ σκοπῷ ὅτι ἔτσι "δέν θά ἔχη λόγους ὁ Μεσογαίας νά διατηρῇ ἑαυτόν ἐκτός Συνόδου", καί ὅτι "θά ἀναγκασθῇ νά ἐπιστρέψῃ". Διότι ἐνέργειαι ὡς ἐκείνη ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ πρ. Φλωρίνης κατά τό 1950, οὐδόλως θά ὠφελήσουν .... ὅπως δέν ὠφέλησεν καί τόν πρ. Φλωρίνης ἡ ὑστερόβουλος καί ἄκρως ὑποκριτική Ἐγκύκλιός του. Ἐν κατακλεῖδι, ἡμεῖς ἔχομεν ἀπόλυτον καί κραταιάν τήν πίστιν, ὅτι, χάριτι Χριστοῦ, καί ἐν τῇ 'Εκκλησίᾳ Του παραμένομεν, καί ἐν τῇ Κανονικῇ καί 'Ορθοδόξῳ Συνόδῳ Αὐτῆς εἴμεθα, κατά τό τοῦ Κυρίου «οὗ γάρ εἰσίν δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσω αὐτῶν" (Ματθ. 14,20). Ἑτέρωθεν ληφθήτω σοβαρῶς ὑπ' ὄψιν ὅτι δέν εἴμεθα μόνοι μας, διότι μεθ' ἡμῶν εἰσίν ἅπαντες οἱ ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι τοῦ νῦν Ὀρθόδοξοι ἅγιοι Ἱεράρχαι ὅλων τῶν Ἁγίων Συνόδων (Οἰκουμενικῶν, Πανορθοδόξων καί Τοπικῶν), ἐφ' ὅσον καί ἐνόσω εὑρισκόμεθα ἐν ἐσωτερικῇ πνευματικῇ ὀρθοδόξῳ ἀλληλουχίᾳ καί συνδέσμῳ μεθ' ὅλων αὐτῶν. 'Εάν ὡστόσον πραγματικά ἐνδιαφέρεσθε διά τόν πρῶτον καί ὕψιστον θεσμόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἰδού ἐξ' ὑμῶν ἐξαρτᾶται νά ἐπανεργοποιηθῇ Κανονικῶς καί 'Ορθοδόξως οὗτος τιθέμενος εἰς τήν ὑπηρεσίαν τῆς 'Εκκλησίας καί δι’ αὐτοῦ τά πάντα ρυθμίση ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δι' ὅλων ἡμῶν τῶν ἐλαχίστων. Ἀμήν. Διατελῶ ἐν ἀγάπῃ καί ἀγωνίᾳ Γνήσιος τῆς 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας 'Επίσκοπος + Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ