''ΟΛΒΙΟΣ, ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ''

᾿Εάν μελετήσωμεν τά ἱστορικά γεγονότα τοῦ χθές, δηλαδή μόλις τῶν τελευταίων δεκαετιῶν, πιστεύω θά κατανοήσωμεν, ὅτι οἱ ἴδιοι παράγοντες πού ἔδρασαν τότε, δροῦν καί σήμερον, καί προωθοῦν τά ἴδια προγράμματα. Διά τῆς μελέτης αὐτῶν τῶν γεγονότων, δέν ἐνθυμούμεθα ἁπλῶς αὐτά τά γεγονότα τοῦ παρελθόντος, ἃλλά κυρίως διδασκόμεθα ὑπ᾿ αὐτῶν καί βοηθούμεθα νά κατανοήσωμεν καί νά ἃντιμετωπίσωμεν μέ ὀρθόν τρόπον καί τά σύγχρονα ἐκκλησιαστικά προβλήματα. Αἱ πτώσεις πού προηγήθησαν, καί αἱ συνέπειαι αὐτῶν, πρέπει νά μᾶς ἃπασχολήσουν καί νά ἃνακόψουν καί τήν σημερινήν ἐπαπειλουμένην ὁμοίαν πτωτικήν πορείαν. ῾Ο ἱστορικός Πολύβιος λέγει: "῎Ολβιος, ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν". Δηλαδή εἶναι εὐτυχής - μακάριος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τήν ἱστορίαν, διότι ἡ ἱστορία πληροφορεῖ, διαφωτίζει, καί ὁ ἄνθρωπος μέ βάσιν τά ἱστορικά δεδομένα, ἑρμηνεύει, κατανοεῖ καί προλαμβάνει νέας καταστάσεις-γεγονότα, καί οὕτω γράφει ἐπιτυχῶς τήν ἱστορίαν. 

(Επίσκοπος Κήρυκος)

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971)

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ

ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11, ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΧΑΡΝΑΙ

 Α.Π.   174                    Νοέμβριος 2017 (ε.η.)

Ο ΣΕΒ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΜΕΤΑ

ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΚΑΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 1971

Π. Θεόδωρος: Μετά από μικράν συζήτησιν διά το θέμα του 1971 μού είπε: «Εγώ πάντως νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό το θέμα. Είναι θέμα πίστεως, και όσον αφορᾶ τους Ρώσους, διότι ἐφ' όσον ήξερε (ο Σεβ.  Αμφιλόχιος) τι έλεγε η Σύνοδός μας τον Ιανουάριο του 71 δια τους Ρώσους και πώς εχαρακτήριζε την τυχόν ἕνωσιν μαζί των, διατί μᾶς λέγει σήμερον ὅτι ἡ Σύνοδος των Ρώσων ἦτο μία "αγνή" και "απονήρευτη" Σύνοδος, η οποία δέχθηκε αμέσως την ομολογία μας και ενωθήκαμε;».

Επίσκοπος Κήρυκος: Είναι όντως (σ.σ. ἡ ένωσις με τους Ρώσους) θέμα πίστεως. Είναι αναίρεσις της Ομολογίας μας. Τό 1951 την περίοδο των φοβερών διωγμών η Ι. Σύνοδος ξεκαθάρισε αυτό τό θέμα. Είπε ότι τό θέμα τό ημερολογιακόν είναι θέμα Πίστεως. Κάπου έχω δημοσιεύσει απόσπασμα απ' αυτή την Εγκύκλιο. Καί ο λόγος πού εξέδωσε αυτήν την Εγκύκλιο ἡ τότε Ἱερά Σύνοδος, τήν οποία εγώ θεωρώ μεγάλη Ομολογία, ήταν τό γεγονός ότι ο Φλωρίνης έκανε διάλογο μέ τούς νεοημερολογίτες διά νά εντάξει τούς παλαιοημερολγίτας στό νέο ημερολόγιο. Ο, τι ακριβώς έγινε τό 1971.  Με την διαφορά ὅτι στην Αμερική δεν έγινε ούτε διάλογος. Απλώς κατετέθη ἡ έγγραφος Ομολογία τῆς Πίστεως μας, αν και αυτή δεν ήταν ωλοκληρωμένη και σαφής, αλλά και περιείχε και μίαν μεγάλην βλασφημίαν, διά την ὁποίαν οι Νεοημερολογίτες έγραψαν ότι ούτε ο Άρειος δεν εξεστόμισε τοιαύτην βλασφημίαν, ἀλλά δεν ὑπήρξε ἔγγραφος απάντησις ὑπό των Ρώσων. Η περιβόητος απόφασις των Ρώσων δεν ήτο κἄν Ομολογία. Ήτο μία ἁπλή ἀπάντησις εἰς ένα πρόχειρο ἔγγραφον το ὁποῖον ὑπέγραψαν οἱ τρείς τῆς Ἐξαρχίας, μέ το ὁποίον έκαμναν αἴτησιν εἰς τους Ρώσους να ἐξετάσουν και να ἀποφανθούν καθ’ ἅ προβλέπουν οἱ Ιεροί Κανόνες την εις περίπτωσιν ἀνάγκης χειροτονίαν Επισκόπου ὑπό ἑνός Επισκόπου. Και ὅπως εἶναι γνωστόν: α) Οὐδένα λόγον κάμνει ἡ ἀπόφασις περί Ὁμολογίας, πλήν της διατυπώσεως εκείνης, καθ’ ἥν ο Βρεσθένης Ματθαίος εκ τοῦ ζήλου του διά την Ορθοδοξίαν παρεβίασε την Κανονικήν Τάξιν. β) Λαμβάνει σοβαρώς ὑπ’ οψιν την γνώμην του εκτός Ομολογίας και εν σχίσματι τελοῦντος Αρχιεπισκόπου των Φλωρινικῶν Αυξεντίου και γ) Επικαλεῖται τον Η΄ Κανόνα της Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος αφορά τους επιστρέφοντας εἰς την Εκκλησίαν. Επομένως ὁτιδήποτε και αν εδιάβασαν ευχές χειροτονίας ἤ συγχωρητική ευχή δεν αλλάζει τίποτα. Εφήρμοσαν την τακτικήν πού χρησιμοποιείται διά τους πρώην σχισματικούς και επιστρέφοντας εἰς την Εκκλησίαν. Εις δε τά Απαλλακτικά Βουλεύματα εχρησιμοποιήθη και ὁ ὅρος χειροθεσία και ο ὅρος χειροτονία.  

Π. Θεόδωρος: Ο ίδιος πάλι (ο τότε Ιερομ. ‘Αμφιλόχιος) έγραφε το 77': "Πρῶτον ἐκατηγορήσαμεν διά τοῦ περιοδικοῦ «Κήρυξ» τους Ρώσους Ἐπισκόπους διά συμπροσευχάς, συλλειτουργίας μετά κακοδόξων. Δεύτερον μετέβημεν εἰς Αμερικήν χωρίς να ζητήσωμεν ἔγγραφον ἀποκήρυξιν και διόρθωσιν τῶν ἀνωτέρω παραβάσεων τῶν Ρώσων.  Τρίτον ἐδέχθημεν ἐκκλησιαστικήν ἐπικοινωνίαν μετά τῶν Ρώσων ἄνευ Ομολογίας, τι πιστεύουν αὐτοί, ἄν ἀσπάζωνται την Έκθεσίν μας, την ἀναγνωσθεῖσαν ὑπό τοῦ Πρωτοσυγκέλλου Γ. Γκράμπε καθ’ ὅλα ἤ διαφωνοῦν και εἰς ποῖα σημεῖα; (Διατί βιαστήκατε; Σημεῖα ἀμφισβητήσεως τοῦ Ἀγῶνος). Τέταρτον: ἐδέχθημεν ἐπικοινωνίαν με τον Φιλάρετον μετά την ἀντικανονικήν ἀναγνώρισιν τῶν ἀντικανονικῶν χειροτονιῶν Σεραφείμ – Ακακίου και τῶν λοιπῶν καθηρημένων Αρχιμανδριτῶν ὡς Σύνοδον με Αρχιεπίσκοπον τον Αύξέντιον Πάστραν και μᾶς ὑποχρεώνει μάλιστα να ἑνωθῶμεν ! Με ποίους; («Σημεῖα πτώσεως και ἀμφισβητήσεως»). Τώρα τι λέει πάλι;;; ΠΩΣ ΉΤΑΝ ΑΓΝΉ ΚΑΙ ΑΠΟΝΗΡΕΥΤΗ;;;

Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων»

της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης

+ Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας

και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ...

..Προς

τον Θεολόγο 

κ. Χαρίλαο Στουραΐτη

Αγαπητέ κ. Στουραΐτη,

Ήδη σας έχω γράψει δύο επιστολές μέσω του παρόντος blog προκειμένου να σας εκφράσω τα παράπονά μου για τα δημοσιεύματά σας, και δυστυχώς καμία δεν λάβατε υπ' όψιν σας.  Την παρούσα χρονική στιγμή το μόνο συμπέρασμα που προκύπτει από τις παράλογες ενέργειές σας, είναι πως μάλλον επιθυμούσατε να συμβεί αυτή η ένωση ώστε εσείς να πάτε με την πλευρά του Σεβ/του Αμφιλοχίου προκειμένου να έχετε την δυνατότητα να γράφετε στο facebook ώστε έτσι να επιδεικνύετε τις Θεολογικές σας γνώσεις. Δεν βλέπετε όμως πως με τις δημοσιεύσεις σας συνεχώς πέφτετε όλο και πιο χαμηλά; Στην αρχή σας έφταιγε η ένωση. Κατόπιν τα βάλατε με τον <<Τόμο Ενώσεως>>, και τώρα σας φταίνε οι Ρουμάνοι Επίσκοποι της Ιεράς Συνόδου. Και εγώ αναρωτιέμαι. Με αυτούς τους Επισκόπους δεν συνεργαζόσασταν και δεν συνεδριάζατε τόσα χρόνια; Τώρα σας ξίνισαν κι αυτοί; Ή μήπως και αυτοί συμπεριλήφθηκαν στον μανιώδη και ανελέητο διωγμό που εδώ και καιρό έχετε κινήσει κατά της Εκκλησίας και της Αληθείας, προκειμένου εσείς να έχετε πιο πολλά πατήματα ώστε να επιδείχνεστε; Να με συγχωρείτε που σας μιλάω κάπως απότομα, αλλά δεν νομίζω πως πλέον μετά από την πεισματική σας στάση η ταπεινότητά μου μπορεί να κάνει διαφορετικά. Για ακόμη όμως μία φορά σας ρωτάω. Πέραν του να ασχολείστε συνεχώς με το facebook, ως καλός Θεολόγος που το μυαλό του γεννάει λύσεις, μπορείτε να μας παρουσιάσετε μερικές από αυτές οι οποίες θα μπορούν να βοηθήσουν εις την Ενότητα; Έχετε κάτι να προτείνετε; Ή το μόνο που πολύ καλά γνωρίζετε να κάνετε είναι να γράφετε και να τα βάζετε με όσους δεν συμφωνούν μαζί σας; Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν με τη στάση σας αυτή επιθυμείτε την επίλυση όλων των θεμάτων ή αν εργάζεστε προκειμένου να υπάρξει περισσότερη απόσταση μεταξύ της πλευράς σας και της σημερινής Ιεράς Συνόδου. 

Αγαπητέ μου, την ώρα αυτή έρχονται στο μυαλό μου τα λόγια που λίγο πριν την ένωση εσείς μου είχατε πει σε τηλεφωνική μας επικοινωνία. <<Εγώ, Δημήτρη, μπορεί να διαφωνήσω με την Ένωση πλην όμως θα παραμείνω στο πλευρό του Σεβ/του Κηρύκου προκειμένου να τον βοηθήσω>>. Το κάνατε αυτό; Φυσικά και όχι!!! Γιατί κ. Στουραϊτη; Σας παρακαλώ πολύ καταλάβετε πλέον πως το facebook δεν είναι ούτε η αρένα που αγωνίστηκε ο Νέστορας, ούτε χώρος που αναδεικνύει Ομολογητές . Αν κάτι θέλετε να πείτε και δη για το καλό της Εκκλησίας, τότε καθίστε και γράψτε στο σε επιστολή σας προς τον Σεβ/το κ. Κήρυκο ή προς τη Σύνοδο. Αυτοί είναι που μπορούν να σας απαντήσουν στα ερωτήματά σας. 

Όσον αφορά τον <<Τόμο Ενώσεως>> με τον οποίον τα έχετε βάλει, μάθετε πως αυτός δεν είναι ούτε Δογματικό Κείμενο, ούτε κείμενο που παρουσιάζει ολόκληρη την Ομολογιακή θέση της Ιεράς Συνόδου. Για να το πούμε πιο απλά, για ακόμη μία φορά, είναι ένα κείμενο σε μορφή βιβλίου, το οποίο κυκλοφόρησε ένεκα της Ενώσεως. Εις αυτό αναγράφονται μερικά θέματα, καθώς υπάρχουν κι άλλα τα οποία ήδη αντιμετωπίζονται και ανά καιρούς βγαίνουν διάφορες ανακοινώσεις γι' αυτά. Το θέμα είναι πως όλα όσα είχαν σταθεί ως προβλήματα ανάμεσα στον Σεβ/το Κήρυκο και την Σύνοδο του 2003, τώρα υπάρχει η καλή διάθεση να αντιμετωπισθούν, και αντιμετωπίζονται. Επ' αυτού δείτε σας παρακαλώ τι αναγράφεται εις την με αρ. πρωτ. 3607/ 6-04-2019 εκ.ημ,  ''Απόφαση Αναδείξεως'' του Σεβ/του Παχωμίου εις Αρχιεπίσκοπον Αθηνών: <<... όστις (ο Σεβ/τος κ. Παχώμιος) αείποτε διεκρίνετο δια την διάθεσιν διορθώσεως και επανορθώσεως των εκκλησιαστικών προβλημάτων μετά εκκλησιαστικής διακρίσεως και εν πνεύματι ταπεινώσεως αυτοκριτικής, αλλά και διορατικής ανοχής έναντι των τυχόν παρεκτρεπομένων εις θέματα εκκλησιαστικής και κανονικής φύσεως κατά το απώτερον και πρόσφατον παρελθόν, άνευ ουδεμίας υποχωρήσεως εις τα θέματα της πίστεως και ηθικής...>>. Αυτό αγαπητέ μου δεν δείχνει καλή θέληση; Γιατί κλείνετε τα μάτια σε όλες τις καλές κινήσεις της Ιεράς Συνόδου; Το βιβλίο - αφιέρωμα στον Άγιο Πατέρα που η Σύνοδος κυκλοφόρησε, δεν δείχνει την επιθυμία αυτής να ακολουθήσει τα χνάρια του Αγίου Πατρός; Ακόμη όμως και η ανάδειξη του Μακ/του Παχωμίου, ως πράξη, κάτι δεν θέλει να δείξει; ΑΝ την πράξη αυτή την εξετάζατε απ' όλες τις πλευρές της, δηλαδή διεξοδικά, χωρίς να θέλετε μόνο να την χτυπήσετε, θα βλέπατε πως πάλι στην παραπάνω Απόφαση γράφει ότι ο Θρόνος των Αθηνών από το 2005 και μετά, κηρύχθηκε κενός. Και πως ο Σεβ/τος κ. Παχώμιος αναδείχθηκε Αρχιεπίσκοπος εις διαδοχήν του Αρχιεπισκόπου Κυρού Ανδρέου. Του τελευταίου δηλαδή Κανονικού και Ορθοδόξου Αρχιεπισκόπου. Που λοιπόν υπάρχει αποδοχή των λαθών του πρώην Πειραιώς κ. Νικολάου, τα οποία συνεχώς λέτε πως υφίστανται;

Τελευταίο άφησα να σας αναφέρω το θέμα του '71, το οποίο όχι μόνο τελευταίο δεν είναι, αλλά όπως σας είπα και στην προηγούμενη ανοικτή διαδικτυακή επιστολή μου, είναι και το καθ'αυτό θέμα που νομίζω πως δημιουργεί τα όποια προβλήματα. Τις προηγούμενες μέρες έκανα αναδημοσίευση των σχετικών γραφομένων σας εις το παρόν blog και οι οποίες έχουν τους Τίτλους: α) ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1971 και β) ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ 1948 ΚΑΙ ΤΟ 197. Κι επ' αυτών ήθελα να σας ρωτήσω αν η γνώμη σας παραμένει ίδια. Διότι η γνώμη της σημερινής Ιεράς Συνόδου, όπως προσωπικά έχω διαπιστώσει, δεν έχει αλλάξει ούτε εις το ελάχιστο ως προς όλα όσα λεγόντουσαν τα τελευταία χρόνια για το θέμα αυτό.

Αγαπητέ μου, 

Μπορεί να μην είμαι ικανός όπως εσείς εις την αναγραφή επιστημονικών επιστολών, πλην όμως η καρδιά μου φλέγεται από τον πόθο της ν Χριστώ Αγάπης και της Εν Χριστώ και Αληθεία Ενότητος. Γι' αυτό ως έσχατος όλων σας παρακαλώ σταματήστε να γράφετε μαινόμενος προς όλους όσους αποδέχθηκαν την Ενότητα, και θελήστε να παρακαθήσετε σε έναν διάλογο που θα δώσει πραγματική βοήθεια στην Εκκλησία. Το 2016 πως μπορέσατε και δώσατε το παρόν στον τότε διάλογο που έγινε σε αίθουσα γνωστού ξενοδοχείου και τώρα δεν μπορείτε; Οι όποιες ευθύνες πρέπει να αποδοθούν εις όσους έφεραν την Εκκλησία στο σχίσμα του 2005, θα αποδοθούν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις και όχι από το διαδίκτυο. Αυτό έκαναν όλες οι Άγιες Σύνοδοι μέχρι σήμερα, αυτό πρέπει να συνεχισθεί και να γίνεται.    

 Ελάχιστος εν Χριστώ αδελφός

Ο Διαχειριστής του παρόντος blog,

Δ.Π.  

ΕΟΡΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΟΥ ΘΑΔΔΑΙΟΥ.

Σήμερα 19 Ιουνίου 2019, κατά το Εκκλησιαστικό Ημερολόγιο, εορτή του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, εις τον Ιερό Ναό Παναγίας Σουμελά Αχαρνών τελέστηκε Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία υπό του Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κηρύκου.

***

Επίσης, εχθές το βράδυ, επί τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιούδα, εις την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Κορωπίου Αττικής τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία υπό του Παν/του Αρχμ/του π. Γερασίμου Κοσμά. 

ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ...

...ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟ 

κ. ΧΑΡΙΛΑΟ ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ

Αγαπητέ κ. Στουραϊτη χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε.

Σήμερα βρίσκομαι για ακόμη μία φορά στη δυσάρεστη θέση να σας γράψω προκειμένου να σας εκφράσω τη λύπη μου περί των χθεσινών δημοσιεύσεών σας. Πριν λίγες μέρες, εγώ, ο ανάξιος όλων, σας παρακάλεσα να χαμηλώσετε λίγο τους τόνους και ότι έχετε να πείτε για τα θέματα που γράφετε, αυτό είτε να το γράψετε σε μία κόλα χαρτί και να το αποστείλετε στην Σύνοδο ή στον Σεβ/το Κήρυκο, ή να επισκεφθείτε κατ' ιδίαν τον ίδιο τον Σεβ/το και να συζητήσετε μαζί του την όποια διαφωνία σας. Πλην όμως η παράκλησή μου αυτή δεν έγινε αποδεκτή από εσάς γι' αυτό και συνεχίζετε πεισματικά να γράφετε στο facebook χωρίς δισταγμό. Επειδή όμως είστε Θεολόγος και μάλλον με ''διδακτορικό'', εξ' όσων τουλάχιστον φαίνεται από τις μακροσκελείς δημοσιεύσεις σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω να μου πείτε σε ποιο ακριβώς σημείο του Ευαγγελίου αναφέρει ο Χριστός πως την Βασιλεία των Ουρανών θα την λάβουν όσοι γράφουν στο facebook, και δη όσοι με τις αναρτησεις τους σκανδαλίζουν τον κόσμο αντί να του προσφέρουν εις ''ωσμήν ευωδίας πνευματικής'' διδακτικά κείμενα. Εκ των προτέρων σας ευχαριστώ γι' αυτό. Η ταπεινότητά μου αυτό που γνωρίζει επί των διαφωνιών είναι εκείνο που υπάρχει και αναγράφεται στο Ιερό Ευαγγέλιο,  το οποίο λέγει πως όταν κάποιος αδελφός έχει παράπονο από κάποιον άλλον, τότε οφείλει να τον πάρει κοντά του και τον έλεγχο να τον κάνει μυστικά <<μετά σού και αυτού μόνου>>. Κάνω λάθος αδελφέ μου; Και αν και ακόμη και τώρα, μετά τα χθεσινά σας δημοσιεύματα, δείξω μεγαλοψυχία και πω πως όλα τα γράψατε από ''αγάπη'' προς της Εκκλησία, τότε γιατί αγαπητέ μου πουθενά δεν παραθέτετε έστω και έναν τρόπο που κατά τη γνώμη σας μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων; Εν ολίγοις που είναι οι προτάσεις σας; Το να κατηγορούμε είναι το μόνο εύκολο, αυτό όλοι μπορούν να το κάνουν, ακόμη κι εγώ ο αγράμματος. Το να βρίσκουμε τρόπους επιλύσεως των προβλημάτων είναι το δύσκολο, κι εκεί νομίζω είναι που φαίνονται οι Πτυχιούχοι.

Προσωπικά, αν η γνώμη μου έχει καμία σημασία για εσάς, πιστεύω πως το πρόβλημα που αυτή τη στιγμή υπάρχει είναι ένα και μοναδικό.!!! Κι αυτό δεν είναι άλλο πλην εκείνου που για χρόνια ταλαιπωρεί την Εκκλησία, δηλαδή αυτό της λεγομένης ''χειροθεσίας''.  Η αξιοσύνη σας στο παρελθόν, τις Κυριακές της Ορθοδοξίας και σε διάφορες άλλες πνευματικές συγκεντρώσεις, λέγατε , πως τα περί ''συγχωρητικής ευχής'' πρέπει να σταματήσουν. Αυτό το πιστεύετε ακόμη και σήμερα; Εχθές δημοσίευσα στο blog τα Πρακτικά της Συνόδου του 1981 και νομίζω πως θα άξιζε να τα διαβάσετε με πολύ Προσοχή. Εις αυτά φαίνεται ξεκάθαρα πως η τότε Σύνοδος δεν είχε λάβει κάποια οριστική απόφαση περί του θέματος αυτού. Επομένως τα όσα λέγονται τώρα από άτομα της πλευράς σας πως ο Σεβ/τος Αμφιλόχιος κρατάει την Ομολογία της Συνόδου του '81, αυτά δεν είναι αληθινά, διότι πολύ απλά η τότε Ομολογία δεν ήταν της Συνόδου...

Όσο δε για τον χαρακτηρισμό <<νέος Μάρκος ο Ευγενικός>> τον οποίον αποδώσατε σε συγκεκριμένο πρόσωπο, εγώ αν και ολιγογράμματος, έχω να σας κάνω μία πρόταση. Προτείνω να γίνει μία έρευνα κι αυτή να δείξει ποιος ή ποιοι από το 1971 και μετά μιμήθηκαν πραγματικά τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό. Τα υπόλοιπα αγαπητέ μου είναι μάταια. Έτσι τουλάχιστον πιστεύει η μετριότητά μου.

Κλείνοντας θα σας παρακαλούσα για ακόμη μία φορά να σταματήσετε με τις δημοσιεύσεις σας να σκανδαλίζετε ψυχές, οι οποίες σε τελική ανάλυση δεν σας φταίνε σε τίποτα. Για δείτε τι γράφει ο Χριστός στο Θείο και Ιερό Ευαγγέλιο: << Ουαί τω κόσμω από των σκανδάλων ανάγκη γαρ εστίν ελθείν τα σκάνδαλα. Πλην ουαί τω ανθρώπω εκείνω δι' ου το σκάνδαλον έρχεται>> (Ματθ. ιη΄ 7).

Ελπίζω την φορά αυτή η φωνή διαμαρτυρίας που υψώνω να φτάσει εις τα ''ώτα'' της καρδίας σας και να σταματήσετε πλέον να γράφετε στο διαδίκτυο πράγματα τα οποία, αν υπάρχει η καλή διάθεση από όλους, μπορούν να συζητηθούν κατ' ιδίαν και να βρουν σωστές λύσεις. Φτάνει μόνο αυτό να το θέλουν ΟΛΟΙ!!! 

Μετά πραγματικής εν Χριστώ αγάπης προς το πρόσωπό σας,

Ο διαχειριστής του παρόντος blog,

Δ.Π.     

ΣΟΒΑΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

<<Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ>>

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗΝ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ, ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ Ε ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΗΝΑ ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΚΑΙ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ: ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 25 ΚΑΙ ΟΡΦΕΩΣ 40 ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ

ΤΕΥΧΟΣ 1072 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2019

Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ 1971

ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1981

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ

ΤΗΣ 19 ΚΑΙ 20. 8. 1981 ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ»

«...Μετά μικράν διακοπήν ἤρχισε τό θέμα «ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ». Κατ’ ἀρχήν ἀνεγνώσθη τό κείμενον τοῦ Βίκτωρος Μοναχοῦ «Πρότασις τῆς 11/24.5.1971». Κατόπιν τούτου ἐζητήθη νά κατατεθοῦν στοιχεῖα περί τοῦ θέματος.

Ὁ Σεβ/τος Κιτίου εἶπεν ὅτι ἔχει πολλά ἐκ τοῦ ‘Αρχείου τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ καί ὅτι θά ἀποστείλη τά σχετικά ἀποσπάσματα. ‘Επίσης λέγει ὅτι ἡ πρόσκλησις τήν ὁποίαν ἔλαβε τοῦ λέγει ὅτι ἐξελέγη διά τήν Ἐπιτροπήν ἡ ὁποία θά ὑπάγη εἰς τήν Ἀμερικήν διά νά διαφωτίση τούς Λευκορώσους διά τό θέμα τοῦ Ἡμερολογίου.

Εἰς τό σημεῖον αὐτό ἐγένετο ἀναφορά εἰς τά πρό τοῦ 1971, ἤτοι εἰς τό ρόλον τόν ὁποῖον ἔπαιξεν ὁ Καλλιόπιος, ἵνα παρασύρη τήν ‘Εξαρχίαν εἰς ‘Αμερικήν.

Εἰς αὐτό τό σημεῖον ὁ Σεβ. Κιτίου εἶπεν ὅτι ὁ Καλλιόπιος ἐσχεδίαζε νά λάβη τήν χειροτονίαν ἀπό τούς Ρώσσους καί ἀφοῦ δέν τήν ἔλαβε ἐνήργησε νά πᾶνε οἱ Ματθαιϊκοί μήπως ἐπιτύχη οὕτω διά τῆς ὁδοῦ τασύτης νά γίνη Ἐπίσκοπος.

Θεολ. Ἐλευθέριος Γκουτζίδης: Πῶς εἴδατε τούς Κάλλιστον καί Καλλιόπιον κατά τήν παραμονήν σας εἰς ‘Αμερικήν. Πάντως ὁ Καλλιόπιος εἶχεν ἐπαφάς μετά τοῦ Καλλίστου ἀπό δύο τουλάχιστον ἤ τριῶν ἐτῶν προηγουμένως.

Σεβ. Κιτίου: Τίποτε δέν γνωρίζω, ἐγώ ἤμουν ἀπομεμονωμένος εἰς τήν Κύπρον.

Σεβ. Βρεσθένης:’Από πληροφορίας πού ἔχω ὁ Καλλιόπιος ἔλεγε στόν Ματθαῖο Λαγγῆν ά πᾶμε στήν ‘Αμερική νά τακτοποιήσουνε τήν ἀναγνώρισι ἀπό τούς Ρώσους καί ὁ π. Εὐγένιος τοῦ ἔλεγε, ἄν θέλης νά πάρης τήν μίτρα πήγαινε, οἱ Φλωριναῖοι δέν πρόκειται νά ἐπιστρέψουν.

Σεβ. ‘Αργολίδος: Κάποτε, μᾶλλον πρό τοῦ 1970 ἐσυνάντησα τόν Καλλιόπιο στό Μοναστήρι τῶν Ταξιαρχῶν εἰς ‘Αθήκια καί χαιρετηθήκαμε, τίποτ’ ἄλλο δέν γνωρίζω.

Σεβ. Κιτίου: Ἡ Μακαρία κάποτε μέ ρώτησε ἄν γνωρίζω περί τοῦ π. Παντελεήμονος εἰς ‘Αμερικήν καί ἐγώ τῆς εἶπα ὅτι ἀπ’ ὅ,τι ἤκουσα εἶναι Μακρακιστής.

Σεβ. Κιτίου: Μακαριώτατε εἴχατε συνεννοηθεῖ πρίν μέ τόν π. Εὐγένιο περί τῆς μεταβάσεώς των εἰς ‘Αμερικήν;

Μακαριώτατος: Ὄχι.

‘Αρχιμ. Χρυσόστομος: Περί τοῦ ὅτι ὁ Καλλιόπιος ἐνεργοῦσε πρό τοῦ 1970 περί τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου πληροφορίας ἀπό τόν ἴδιο τόν Καλλιόπιο, ὅταν μετά τήν ἐπιστροφήν των ἐξ’ ‘Αμερικῆς τό 1971 εὑρισκόμεθα εἰς τό δωμάτιόν του στόν Πειαριᾶ παρόντων καί τοῦ π. Κλήμη μεθ’ ἑνός Μοναχοῦ ἐκ τῆς συνοδείας του, τοῦ Καλλίστου, τῆς Μακαρίας καί ἐμοῦ, ὅπου ἔλεγε ὅτι διά τήν ὑπόθεσιν, ἤτοι τῆς μεταβάσεως εἰς ‘Αμερικήν καί ἀναγνώρισιν ἀπό τούς Ρώσους εἴχαμε ἐπαφάς καί συνεννοήσεις πρό δύο ἐτῶν μέ τόν Κάλλιστο καί τήν Μακαρία, ὅπου ἤρχοντο ἐδῶ εἰς τό ταπεινόν μου κελλίον καί τά ἐσυζητούσαμε. Τούς ἔλεγα δέ ὅτι πρέπει νά πᾶμε εἰς τήν ‘Αμερικήν καί νά συναντηθοῦν μέ τόν Φιλάρετο νά τούς ἀναγνωρίση. Διότι ἄν πᾶτε στήν ‘Αμερική καί δέν συναντῆστε τόν Φιλάρετο μήν πᾶτε καθόλου. Θά φροντίσω ἐγώ νά μήν φανῆ προσυνεννοημένη ἡ συνάντησίς σας. Τηλεφωνικῶς δέ εἶχα ἐπικοινωνήσει εἰς ‘Αμερικήν μέ τόν π. Παντελεήμονα ὁ ὁποῖος ὑπεδέχθη εἰς ‘Αμερικήν τόν Κάλλιστον τό 1970, καί ὁ ὁποῖος ἐνήργησε νά συναντηθῆ ὀ Κάλλιστος μέ τόν Φιλάρετο. Κατά τήν ἀφήγησιν τοῦ Καλλιοπίου οὐδείς τόν διέψευσε, μάλιστα ὁ Κάλλιστος εἰς μίαν στιγμήν τοῦ εἶπε: «Λέγε, λέγε π. Καλλιόπιε, νά φωτίζωνται τά παιδιά». Χαρακτηριστικῶς ὁ Καλλιόπιος εἶπεν ὅτι ἀρχικῶς ἤρχοντο ὁ Καλλιόπιος καί ἡ Μακαρία ἐδῶ καί ἐφοβοῦντο μήπως γίνουν ἀντιληπτοί πού ἔχουν σχέσι μαζί μου.

Σεβ. Κοζάνης: Ἔχω πληροφορηθεῖ ὅτι ὁ Καλλιόπιος ἐπῆγε στόν Πολύκαρπο Λιώση καί τόν πίσεσε νά ὑπογράψη τήν πληροφορία ὅτι ὁ Φλωρίνης εἶχε πεῖ, ὅτι οἱ Ματθαιϊκοί νά χειροθετοῦνται.

Ἀρχιμ. Χρυσόστομος: Εἰς τό σημεῖον αὐτό ἐνθυμοῦμαι πού μοῦ εἶχεν εἰπεῖ ὀ Καλλιόπιος ὅτι διά τό θέμα τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν Ματθαιϊκῶν καί τῆς χειροθεσίας των συνεννοήθησαν 4 ἄτομα: 1) Βίκτωρ Μοναχός 2) Πολύκαρπος Λιώσης 3) Ἕνας ‘Αγιορείτης δέν ἐνθυμοῦμαι τό ὄνομά πού μοῦ εἶπε καί 4) Ἴσως ἐννοοῦσε τόν ἐαυτόν του.

‘Ελ. Γκουτζίδης: Ὅλα ἦσαν προκατασκευασμένα ὑπό τοῦ Καλλιοπίου, Βίκτωρος καί Παντελεήμονος. Τά ἐγνώριζον καί ἄλλα πρόσωπα, ὅπως ὁ π. Κων/νος ‘Αλεξανδρόπουλος, ὅστις ἐπανειλημμένως μέ ἠρώτησεν πῶς θά γίνουν δεκτοί οἱ ‘Αρχιερεῖς ἀπό τούς Ρώσους. Καί εἰς τήν ἀπάντησίν μου ὅτι δι’ ἁπλῆς Συνοδικῆς Πράξεως, ἐφ’ ὅσον βεβαίως πρωτίστως ὑπάρξει ταυτότης ἐν τῆ Πίστει, οὗτος μέ διεβεβαίωσεν ὅτι θά γίνουν δεκτοί διά χειροθεσίας.»

Μεθ’ ἡμέρας δέ ἦλθε εἰς τό Γραφεῖον καί εἰρωνικῶς μοῦ εἶπεν: «’Ἐλευθέριε τούς ἐχειροθέτησαν», ὅταν ἐμεῖς ἀγνοούσαμε τά πάντα.

Ἡ ἀπάντησίς μου ἦτο: «Εἶναι ἀδύνατον, τότε δέν εἶναι ‘Επίσκοποι. Πῶς λοιπόν ἐγνώριζε τά πάντα ὁ π. Κων/νος;;».

‘Ενθυμοῦμαι ἀκόμη ὅτι εἰς τό ἀεροδρόμιον ἐπληροφορήθην ὑπό τοῦ Κων/νου Σαραντοπούλου ὅτι ὁ Καλλιόπιος τοῦ ἐτηλεφώνησε καί τοῦ εἶπεν ὅτι τούς χειροθέτησαν, τότε ἐν καταφανεῖ ἀγανακτήσει ἐπεχείρησα νά ἀποχωρήσω τοῦ ἀεροδρομίου, διότι δέν ἐννοοῦσα νά ὑποδεχθῶ προδότας ἀρχιερεῖς. Τῆ ἐπιμονῆ ὅμως τῶν Κληρικῶν Ματθαίου καί Νικολάου ἀνέμενον νά πληροφορηθῶ ἀκριβῶς. Ὅτε ἔφθασεν ἡ ‘Εξαρχία ἦτο καταφανῶς στενοχωρημένη, ἀλλά ἐπεδιώχθη νά δημιουργθῆ ἀτμόσφαιρα πανηγυρική, ἐνῶ οἱ πληροφορίες πού μᾶς ἔδωσαν ἦσαν ὅτι οἱ Ρῶσοι ὀρθοδόξησαν, ὅτι ἠ Ὀρθοδοξία διεδόθη εἰς τά τέσσερα σημεῖα τοῦ κόσμου καί ὅτι ἐδέχθησαν χειροθεσίαν ὑπό τήν ἔννοιαν τῆς ἁπλῆς εὐλογίας καί διά νά μήν ἔχη οὐδείς πρόφασιν νά ἐμποδίση τήν ἐνότητα καί τήν πρόοδον τῆς Ἐκκλησίας.

Ἦτο χαρακτηριστικόν τό παράδειγμα πού μοῦ εἶπον: Ὑπῆρχε μία παράβασις ἐξωτερική, τυπική, ὅπως ὅταν ἐσύ εἶσαι παραβάτης καί σέ συγχωρεῖ διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν ὁ πνευματικός σου, ἔτσι ἐδέχθημεν καί ἡμεῖς τήν χειροθεσίαν.

Μετά ταῦτα βεβαιωθείς ὅτι δέν θίγει ἡ χειροθεσία τήν ἀκεραιότητα τοῦ μυστηρίου τῆς χειροτονίας ἠρέμησα καί ἐζήτησα συγγνώμην, διότι ἀπεδοκίμασα ὡς προδότας τούς Ἀρχιερεῖς τῆς ‘Εξαρχίας. Ἔσφαλα ὅμως διότι ἐζήτησα τά κείμενα καί δέν ἐπεμεινα εἰς γραπτάς βεβαιώσεις, ἀλλά ἐπείσθην εἰς τά προφορικῶς λεχθέντα.

Σεβ. Κιτίου: Θά σᾶς πῶς ὅ,τι ἠσθανόμην καί τότε καί τώρα. Ὅταν ἦλθα εἰς τήν Ἑλλάδα μοῦ εἶπον, εἶσαι ἕτοιμος νά φύγωμεν δι’ ‘Αμερικήν; Καί ἀπήντησα ναί εἶμαι. Καί σύμφωνα μέ τήν πρόσκλησιν ξεκίνησα ἔχων τήν ἐντύπωσιν ὅτι θά διαφωτίσωμεν τούς Ρώσους διά τό Ἡμερολόγιο. ‘Από τήν ἡμέρα τῆς ἀφίξεώς μας εἰς τήν ‘Αμερικήν δέν ἐπικοινωνούσαμε μεταξύ μας ἕως τήν προηγουμένην πού θά εἰσερχόμεθα εἰς τήν Σύνοδον τῶν Ρώσων.

Σεβ. Κιτίου: ΄Αναγινώσκει ἐξ ἐγγράφου του τό ἱστορικόν τῆς ἑνώσεώς των μετά τῶν Ρώσων.

Σεβ. Κιτίου: Κατά τόν Αὔγουστον τοῦ 1971, ἔλαβον μίαν ἐπιστολήν ἐκ τοῦ π. Εὐγενίου Τόμπρου, διά τῆς ὁποίας ἐκαλούμην εἰς Ἑλλάδα καί μοῦ ἐξηγοῦσε ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος μέ ἐξέλεξε μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, νά ὑπάγωμεν εἰς ‘Αμερικήν νά φωτίσωμεν τούς ἀνωτέρω Ρώσους διά τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου.

Ἔφθασα εἰς Ἑλλάδα τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1971. Τήν ἄλλην ἡμέραν συνελθοῦσα ἡ Ἱερά Σύνοδος χωρίς ἄλλης ἐξηγήσεως ἀπεφάσισεν νά φύγωμεν ἀμέσως διά τήν Ἀμερικήν.

Φθάσαντες εἰς ‘Αμερικήν ὁ Κορινθίας Κάλλιστος, ὁ Κιτίου Ἐπιφάνιος, ὁ Πρωθιερεύς Εὐγένιος Τόμπρος, Πρωτοσύγκελλος καί ‘Αρχιγραμματεύς τῆς Συνόδου καί ὁ π. Καλλιόπιος, ὅστις μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἦτο χωρισμένος ἀπό τῆς «Ματθαιϊκῆς» Συνόδου, τόν μέν Μητροπολίτην Κιτίου καί Καλλιόπιον ἐτοποθέτησαν εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Μεταμορφώσεως Βοστώνης ΗΠΑ εἰς τόν 3ον ὄραφον, εἰς τόν 1ον ὄροφον ἦτο ἡ Ἐκκλησία, τόν δέ Κορινθίας καί τόν π. Εὐγένιον Πρωτοσύγκελλον, εἰς τό σπίτι τῆς κ. Μαρίας ‘Αρβανίτου, πολύ μακρυά ἀπό τήν Μονήν. ‘Εκεῖ ἐγώ παρέμεινα ἕως τῆς ἡμέρας πού ἐπήγαμε εἰς τήν Ν. Ὑόρκην δηλαδή τήν 13ην Σεπτεμβρίου.

Εἰς τό διάστημα τοῦτο εἶδον ὅτι ὁ π. Εὐγένιος ἔδωσε τό Ὑπόμνημά του εἰς τόν π. Παντελεήμονα, νά τό μεταφράση εἰς τήν Ἀγγλικήν.

Ὁ π. Παντελεήμων μόλις εἶδε τήν φρᾶσιν, ὅτι «οἱ νεοημερολογῖται ἔχασαν τήν χάριν», τοῦ εἶπε ὅτι δέν θά δεχθοῦν αὐτό οἱ Ρῶσοι. Ὁ π. Εὐγένιος τοῦ ἀπήντησεν: «Ἐσύ βάλε το καί ἀς μή τό δεχθοῦν». Ἄλλην συνάντησιν δέν εἶχον οὔτε μέ τόν Κορινθίας, οὔτε μέ τόν π. Εὐγένιον. Εἰς τήν προσευχήν δέν κατέβαινον. Ὁ π. Καλλιόπιος πήγαινε εἰς τήν Ἐκκλησίαν. Μιά βραδυά πηγαινάμενος εἰς τό δωμάτιό μου ἐσυναντήθην μετά τοῦ π. Καλλιοπίου εἰς τόν διάδρομον καί μοῦ εἶπεν: «Ἔπρεπε νά κάνετε μίαν αἴτησιν εἰς τήν Σύνοδον διά τήν χειροτονίαν σας». Τοῦ ἀπάντησα δέν ἔχω ἀνάγκην, δέν ἀμφιβάλλω ἐγώ, ἐκτός διά τόν κόσμον ὅπου σκανδαλίζεται. Ὁ π. Καλλιόπιος καί ὀ π. Παντελεήμων ἐπήγαιναν καί ἐσυναντοῦντο μέ τόν Κορινθίας καί τόν Πρωτοσύγκελλο.

Ὅλοι μαζί συναντηθήκαμε καί ξεκινήσαμε διά τήν Νέαν Ὑόρκην τήν 13ην Σεπτεμβρίου. Τό βράδυ ὁ Κορινθίας καί ἐγώ ἐμείναμεν εἰς τό σπίτι τοῦ κ. Ἀντωνίου Γαβαλᾶ, θεολόγου. ‘Εκεῖ ἑωρτάσαμε μόνοι τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, οἱ ἄλλοι δέν ξέρω ποῦ ἔμειναν.

Εἰς τάς 15 Σεπτεμβρίου συνηντήθημεν ὅλοι εἰς Σύνοδον μετά 13 Ρώσων ‘Αρχιερέων. Κατ’ ἀρχάς ἀνεγνώσθη τό Ὑπόμνημα καί μετεφράζετο εἰς τά Ρωσικά καί κατόπιν ὁ π. Παντελεήμων μετέφραζε πρός ἡμᾶς εἰς τά Ἑλληνικά. Εἰς μίαν στιγμήν οἱ Ρῶσοι ἔδειξαν θαυμασμόν, δέν ἀντελήφθην διά ποίαν αἰτίαν. Τό ἐξέλαβον διά τό βαθύ τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Στό τέλος μᾶς ἀπήντησαν ὅτι δέν ἔχουν δεχθεῖ τό νέον Ἡμερολόγιον, διότι δέν ἔγινε Οἰκουμενική Σύνοδος καί ἐθεώρησαν τοῦτο μοντερνισμόν (νεωτερισμόν). Τώρα λόγω τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπεφάσισαν νά χωρίσουν τελείως ἀπό τούς νεωτεριστάς. ‘Αμέσως ὁ π. Εὐγένιος σηκώθηκε καί κατηυθύνθη εἰς ἕνα τραπεζάκι ἐντός τῆς αἰθούσης καί ἐκάλεσε τόν Κορινθίας καί ὑπέγραψε ἕνα χαρτί. ‘Αμέσως μέ ἐκάλεσε καί ἐμένα.

Τόν ἐρώτησα τί εἶναι. Μοῦ εἶπε: «Μία αἴτησις διά νά ἐξετάσουν τό θέμα τῶν χειροτονιῶν». Τοῦ λέγω: «Μἀ ἀκόμα δέν ἡνώθημεν». Μοῦ λέγει: «Ὑπέγραψε καί θά δοῦμε». Ἀμέσως τό κατέθεσε καί ἀνεγνώσθη.

Οἱ Ρῶσοι μᾶς εἶπον: «‘’Αφοῦ γράφετε ὅτι εἶσθε Κανονικοί, τί θέλετε ἀπό ἐμᾶς». Ὁ π. Εὐγένιος εἶπε: «’Εμεῖς ἔτσι φρονοῦμε. ‘Εσεῖς ὡς μείζων Σύνοδος νά ἐξετάσετε συμφώνως τῶν Ἱερῶν Κανόνων». Μᾶς εἶπαν: «Νά βγῆτε ἔξω μισή ὥρα καί θά σᾶς καλέσωμεν». Μετά μισήν ὥραν μᾶς κάλεσαν καί μᾶς ἀνέγνωσαν τήν ἀπόφασιν καί μᾶς εἶπαν: «Εἶσθε εὐχαριστημένοι. ‘Εμεῖς αὐτά γράφουμε, ἐσεῖς ὅπως θέλετε πάρτε τα». Νά εἶναι σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνας, νά μήν εὐθύνεσθε οὔτε ἐσεῖς, οὔτε ἐμεῖς». Μή ὑπαρχούσης καμμιᾶς ἐνστάσεως, ἐσηκώθησαν ὅλοι καί ἔγινεν ἀσπασμός καί ὠνόμασαν τήν στιγμήν ἐκείνην Μικράν ‘Ανάστασιν. ‘Εγώ εἶχον κάποια ἀνησυχίαν μέσα μου, ἀλλά λόγῳ τόπου, χρόνου καί γλώσσης δέν ἠδυνάμην νά ἐκφρασθῶ. Τήν ἰδίαν ἡμέραν ὅταν μείναμε τήν νύκτα μαζί μέ τόν Κορινθίας, ἄνοιξα τό βιβλίον τοῦ ‘Αλιβιζάτου «Σύνοψις Κανόνων» καί ἐρευνώντας τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου λέγω εἰς τόν Κορινθίας: «Σεβασμιώτατε, μᾶς μεταχειρίζονται σάν σχισματικούς. Ἔχω μέσα μου κάποιαν ἀνησυχίαν» Μοῦ λέγει: «Νά τό πῶ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου...».

Τήν ἄλλην ἡμέραν, φύγαμε διά Βοστώνην. ‘Ανάμενα νά κληθῶ εἰς συνάντησιν. Δέν ἔγινε. Μετά δύο ἡμέρας ἦλθε τό χαρτί πού ἔγραφε ὁ Μητροπολίτης Φιλάρετος, ἐκεῖνα πού μᾶς εἶπον ἐν Συνόδῳ περί Ἡμερολογίου. ‘Εν τῶ μεταξύ, ἐνῶ ἐκαθόμην μόνος ἐντός τῆς αἰθούσης πλησίον τῆς Ἐκκλησίας, ἦλθε ὁ π. Εὐγένιος καί μέ ρὠτησε ἄν ἦλθε τό χαρτί. Τοῦ εἶπον ὅτι «τό χαρτί ἦλθεν, ἀλλά τίποτα δέν λέγει». Μοῦ λέγει: «Κάτι λέγει. Κάτι λέγει». Τοῦ λέγω: «Ναί, ἀλλά δέν λέγει ὅτι πρέπει νά λέγη».

‘Εκεῖ προσπάθησε νά μή καθησυχάση καί μοῦ λέγει: «Μά δέν ἔγινε καί κανένα γεγονός ἤ θαῦμα τοῦ Ματθαίου καί δεσμυεόμεθα νά προχωρήσωμεν εἰς τήν ἕνωσιν καί τήν ἀποδοχήν τῆς χειροθεσίας». Τότε ἐσκέφθην, ἔφ’ ὅσον ἐδέχθη ὁ π. Εὐγένιος τόν ὁρισμόν νά ἑνωθῶμεν μετά τῶν Αὐξεντιανῶν, καί ἐφ’ ὅσον μία ὁλόκληρος ‘Εκκλησία ἐγκατεσπαρμένη εἰς ὅλον τόν κόσμον θά ὀρθοδοξοῦσε μέ χιλιάδας πιστῶν, δέν ἔπρεπε νά ἀντιδράσω καί νά γίνω ἀφορμή διασπάσεως τοῦ τόσον μεγάλου καλοῦ πού ἔμελλε νά λάβη χώραν..... Καί ἔμεινα σιωπηλός.

Τήν ἄλλην ἡμέραν ἔγινε ἡ χειροθεσία τοῦ Κορινθίας. Δέν γνωρίζω τί ἐπηκολούθησεν ἐν τοῖς παρασκηνίοις. Πρίν τῆς ἀπολύσεως ὁ προεξάρχων τῆς τελετῆς, ὁ Γερμανίας Φιλόθεος ὡμίλησεν Ἑλληνικά καί σύν τοῖς ἄλλοις εἶπεν: «’Εσπούδασα εἰς τήν Σχολήν τῆς Χάλκης, γνωρίζω πολλούς τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἀλλά δέν μπορῶ νά ἔχω ἕνωσιν μέ αὐτούς. Μέ ἐσᾶς θά ἔχω ἕνωσιν, μέ τούς Ἕλληνας θά ἔχω ἕνωσιν». Καί τό ἐπανέλαβε, εἶναι δέ μαγνητοφωνημένο.

Εἰς τό σημεῖον αὐτό διεσκεδάσθη ἡ λύπη μου ὡς πρός τήν Ὀμολογίαν, καί ἔκρινα ὅτι ἐφ’ ὅσον ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Συνόδου διά τήν τελετήν, διορισθείς ἐξ αὐτῆς, ὀμολογεῖ ὄτι κόπτει τήν κοινωνίαν μετά τῶν νεοημερολογιτῶν, συνεπῶς καί ἡ Σύνοδός του, ἐδέχθην καί ἐγώ τήν ἄλλην ἡμέραν χειροθεσίαν, ὥρα τῆς δοξολογίας, χωρίς νά γνωρίζω τί διαβάσανε, ἐφ’ ὅσον ἦτο εἰς ἄλλην γλῶσσαν, χωρίς νά ἐκφωνήσουν ἔξω τίποτα. Ὡμίλησε καί πάλιν τά ἴδια ὁ Γερμανίας, ὅτι δέν θά ἔχη ἕνωσιν μέ τούς τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, καί ἀντεφώνησα ὅτι ἐπί τῆς Ὁμολογίας ταύτην πεποίθαμεν ὅτι θά τήν τηρήσουν, ὅπως καί ἐμεῖς μέχρι θυσίας αἵματος.

Κατόπιν καθήσαμεν εἰς Τράπεζαν., ὅπου ἔγιναν προσφωνήσεις ἀπό π. Παντελεήμονα, Εὐγένιον κλπ.

Μετ’ ὀλίγας ἠμέρας πήγαμε εἰς Τορόντο Καναδᾶ, συλλειτουργήσαμε μετά τῶν ἱερέων Παντελεήμονος, Παναγιώτη Καραθανάση, ‘Αλεξάνδρου Διακόνου καί μἐ ἐκκλησίαν ἀνάμεικτον, ὡς καί πολλῶν Αὐξεντιανῶν.

‘Εκεῖ ὠμίλησεν ὁ π. Εὐγένιος καυχώμενος ὅτι οἱ κόποι του ἐστέφθησαν ἀπό τόν Θεόν καί κατηγορώντας τούς Αὐξεντιανούς, ὅτι χειροτονήθηκαν ἀπό Νεοημερολογίτας κ.λ.π. Ἄρχισα καί πάλιν νά ἀνησυχῶ.

Τά ἐν Ἑλλάδι εἶναι γνωστά εἰς ὅλους.

Ὁ Σεβ. Κιτίου μετά τήν ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεώς του εἶπεν. Σκέπτομαι τώρα καί συμπεραίνω, ὅτι ὅλα ἦσαν προσυζητημένα καί προετοιμασμένα, ὥστε νά γίνη ἡ χειροθεσία. ”Η χειροθεσία ἔγινε στήν Δοξολογία. Δέν εἶχα μελετήσει προσφάτως τό θέμα περί χειροθεσίας διά νά εἶμαι κατατοπισμένος, ὁπότε μέ ἀιφνιδίασε.

‘Ελευθ. Γκουτζίδης: Σεβασμιώτατε, ἀγία αὐτή ἠ ἀνησυχία σας περί τοῦ Η΄ Κανόνος, διατί ὅμως δέν τήν εἴπατε ἀμέσως, ὅταν ἐπιστρέψατε;

Σεβ. Κιτίου: ‘Εγώ τίς ἀνησυχίες μου τίς εἶπα.

‘Ελ. Γκουτζίδης: Ποῦ τίς εἴπατε, Σεβασμιώτατε;

Σεβ. Κιτίου: Δέν ἐνθυμοῦμαι.

‘Ελ. Γκουτζίδης: Οὔτε κἄν τήν ἀπόφασιν εἴδαμε. Τήν γνωρίσαμε δέ τό πρῶτον ἀπό τά «Χαρμόσυνα Μηνύματα» τοῦ Βίκτωρος. Δέν θά ἦτο δυνατόν νά ἀκολουθήση καμμία ἐνέργεια, ἄν ἐγνωρίζαμε τήν ἀπόφασιν.

Μακαριώτατος: Ἐγώ περίμενα στήν συνεδρίασι μέ τούς Κληρικούς νά ἀκούσω τήν ἀπόφασι, ἀλλά δέν ἀνεγνώσθη.

‘Ελευθέριος Γκουτζίδης: Ἡ ρητή δήλωσις τῆς Ἐξαρχίας ὅτι οἱ Ρῶσοι ὡμολόγησαν καί ἀνεγνώρισαν τήν χειροτονίαν τοῦ 1948, τήν δέ χειροθεσίαν ἔκαμαν τυπικῶς ὑπό τύπον μιᾶς συγχωρητικῆς εὐχῆς καί διά τήν ἐνότητα, μᾶς εἰρήνευσε καί μᾶς χαροποίησε, ὥστε νά μήν ἀντιδράσωμεν καθόλου. Δηλαδή πρῶτον ἠ Ὁμολογία τῆς ‘Εκθέσώς των καί δεύτερον ὅτι ἡ χειροθεσία ἦτο μία συγχωρητική εὐχή, ἦσαν αἱ προϋποθέσεις πού ἐδεχθήκαμε τό γεγονός, καί ἐπιδιώξαμε νά δεχθοῦν τουλάχιστον, ὅλοι οἱ ‘Αρχιερεῖς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τήν χειροθεσίαν, ἵνα μή ὑπάρξῃ σχίσμα.

Μεσσηνίας: Ναί ἔτσι δεχθήκαμε τήν χειροθεσία καί ἵνα μή δημιουργηθῆ μεταξύ μας σχίσμα. ‘Ενθυμοῦμαι τόν π. Εὐγένιο πού εἶπε, τό κάναμε διά νά γίνη ἡ ἕνωσις νά ἔλθη ἡ εἰρήνευσις στήν Ἐκκλησία θέλουμε δἐν θέλουμε.

‘Αττικῆς: Ναί ἐπεκράτησε τό πνεῦμα νά μή γίνη σχίσμα στήν Ἐκκλησία καί νά δεχθοῦμε τήν χειροθεσία, ἐφ’ ὅσον οἱ Ρῶσοι ἦσαν πράγματι ὀρθόδοξοι κατά τήν διαβεβαίωσιν τῆς ‘Εξαρχίας καί ὄτι ἐπρόκειτο περί συγχωρητικῆς εὐχῆς.

Μακαριώτατος: Τήν δεχθήκαμε τήν χειροθεσία σάν τύπο συγχωρητικῆς εὐχῆς.

Σεβ. Κιτίου: Μετά τήν χειροθεσία βαδίζοντες καθ’ ὁδόν Εὐγένιος, Καλλιόπιος, Μακαρία καί ἐγώ, καί ἐνῶ ἤμουν σέ κάποια στιγμή πλησίον τῆς Μακαρίας, μοί εἶπεν αὕτη: «Σεβασμιώτατε νά φύγη τό ὑφ’ ἑνός καί τότε χωρίζουμε ἀπό τούς Ρώσους». Αὐτό μοῦ ἐδημιούργησε ἐκ τῶν ὐστέρων τήν ἐντύπωσι ὅτι ἦτο προσυνεννοημένη ἠ ὑπόθεσις.

Σεβ. Πειραιῶς: Ἄν ὅταν ἦλθε ἡ ‘Εξαρχία μᾶς ἔλεγε πῶς ἔγιναν ἀκριβῶς τά πράγματα θά ἐδιορθώνετο ἡ κατάστασις ἀμέσως τότε.

Σεβ. Κιτίου: Δέν ἀρνοῦμαι τήν ἐνοχήν, ἔστω καί μέ τήν ἀμάθειαν μου, ὅλα τά εἶπα τά πράγματα στήν Σύνοδο τότε.

Σεβ. Μεσσηνίας: Δέν τά εἴπατε, Σεβασμιώτατε.

‘Ελευθ. Γκουτζίδης: Αὐτά τά πράγματα Ἅγιε Κιτίου, περί τοῦ Η Κανόνος καί περί τοῦ Γερμανίας δέν τά εἴπατε τότε.

Σεβ. Κιτίου: Δέν φοβοῦμαι θά πῶ ὅτι ἔφταιξα ἑπτά φορές, ἀλλά φέρουν καί ἄλλοι τήν εὐθύνη.

Σεβ. Μεσσηνίας: Ὁ π. Εὐγένιος εἶχε πεῖ τότε ὅτι ἐδέχθη τήν χειροθεσίαν διά νά γίνη ἡ ἕνωσις.

Κατόπιν ἡ Ἱερά Σύνοδος διευκρίνισε ρητῶς, ὅτι ἐγένετο δεκτή ἡ χειροθεσία ὑπό τήν ρητήν διαβεβαίωσιν τῆς ‘Εξαρχίας, ὅτι ἡ Ρωσική Σύνοδος ἐδέχθη τήν ‘Εκκλησιολογίαν - Ὁμολογίαν μας καί τήν χειροθεσίαν ὡς ἁπλῆν εὐλογίαν – συγχωρητικήν εὐχήν ὡς μίαν ἐξωτερικήν τυπικήν πράξιν, ταῦτα δέ ἐπί τῶ σκοπῶ τῆς ἑνώσεως καί τῆς εὐοδώσεως τοῦ Ἱεροῦ ‘Αγῶνος τῆς Ἐκκλησίας.

‘Εν συνεχείᾳ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις διά τήν σήμερον κατόπιν τῆς κεκανονισμένης προσευχῆς».

Παραθέτομεν καί τό Πρακτικόν τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας Ἑλλάδος καί Κύπρου τῆς 20.8.1981, τό ἀφορῶν εἰδικώτερον τήν ‘Απόφασιν τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς ἀπό ὑπ’ ἀριθμ. 16-11 τῆς 15/28.9.1971.

Σήμερον ἡμέραν Τετάρτην 20.8.1981 καί ὥραν 9.30 π.μ. καί ἐν τῆ αἰθούση τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, παρόντων τοῦ Μακαριωτάτου κ. Ἀνδρέου καί τοῦ Σεβ. Κιτίου καθώς καί ἁπάντων τῶν Ἱεραρχῶν, ὅπως καί εἰς τάς προηγουμένας συνεδριάσεις ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ωτῆς Ἱεραρχίας.

‘Αρχικῶς ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔκρινε σκόπιμον, ὅπως ἐπανέλθη ἐπί τοῦ θέματος τῆς χειροθεσίας καί ὀλοκληρώση αὐτό.

Σεβ. Κιτίου: Κατόπιν ἀναγνώσεως κειμένου τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ εἴχαμε γνῶσιν ὅτι οἱ Ρῶσοι εἶχον κοινωνίαν μετά τῶν Νεοημερολογιτῶν. Τό ὅτι δέν ἐχειροθετήσαμεν τούς Ἱερεῖς μας αὐτό ἦταν σωστό. Οἱ Ρῶσοι μᾶς ἐδέχθησαν διά τοῦ π. Παντελεήμονος, ὀ ὁποῖος προηγουμένως εἶχεν ἔλθει εἰς ρῆξιν μετά τοῦ Αὐξεντίου. Τοῦτο εἰκάζω ἀπό διάλογον μεταξύ Παντελεήμονος καί Αὐξεντίου. Τοῦ εἶπε: «’Ἄν δέν μέ ἀκούσεις σ’ αὐτά πού σοῦ λέω, θά ἀναγνωρίσω τούς Ματθαιϊκούς». Εἶναι γεγονός ὅτι καί ὁ Σακκᾶς τήν ἔπαθε ὅπως καί ἐμεῖς.

Εἰς τήν συνέχειαν ὁ Σεβ. Κιτίου διευκρίνισεν: «Ὅταν ἤμουν στήν ‘Αμερική εἶπα στόν Καλλιόπιο. Δέν ἀμφισβητῶ στήν χειροτονία μου καί οὔτε ἔχω καμμίαν ἀγωνίαν δι’ αὐτήν».

Σεβ. Πειραιῶς: Ναί, σεβασμιώτατε, ἀλλά στήν συνείδησι τοῦ Καλλίστου δέν ἦτο ἡ ἴδια γνώμη.

Ὁ Ἐλ. Γκουτζίδης ἐπισημαίνει τάς ἀντιφάσεις αἱ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου καί ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἔργον ἑνός ἀτόμου καί ὄχι τῆς Συνόδου, ἠ ὁποία χωρίς νά τό μελετήση τό ἐνέκρινε. Ὁ π. Εὐγένιος ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω ἐξέφρασε ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις διά τήν ἀπόφασιν πρός τούς Ρώσους Ἐπισκόπους, καί αὐτοῦ τοῦ ἀπήντησαν: «Ἐδῶ εἴμαστε ἐμεῖς».

Σεβ. Κιτίου: ‘Απορῶ πῶς ὁ π. Εὐγένιος δέν ἀντέδρασε δι’ ὅλα αὐτά, τά ὁποῖα ὑποθέτω ὅτι ἐγνώριζε πρό τῆς Συνόδου.

Ἐπίσης ὁ π. Χρυσόστομος ἐδήλωσε ὅτι τοῦ εἶπε ὁ πρώην Κορινθίας ὅτι: «Προσπαθῶ νά πείσω τόν π. Εὐγένιο νά πᾶμε στήν Ἀμερική, ἀλλ’ αὐτός ἀντιδρᾶ. Ἔφθασα δέ στό σημεῖο νά χρησιμοποιήσω ψευδῶς τήν πληροφορία ὅτι εὑρῆκα τό φάρμακο τοῦ ζαχάρου».

Ἐπίσης ὁ π. Εὐγένιος ρητῶς ἀπεφαίνετο ὅτι δέν εἶναι δυαντόν νά μεταβῶμεν εἰς ‘Αμερικήν πρίν ἤ ἀποστείλωμεν τό Πιστεύω μας καί τήν ἱστορίαν τοῦ ‘Αγῶνός μας ἐγγράφως καί ἐάν μᾶς ἀπαντήσουν ὅτι δέχονται τό πιστεύω μας τότε νά πᾶμε.

‘Επίσης τήν προηγουμένην τῆς ἀναχωρήσεως δι’ ‘Αμερικήν ὁ π. Χρυσόστομος ἐλειτούργησεν εἰς Μοσχάτον καί ἤκουσε χαρακτηριστικῶς παρά τοῦ π. Εὐγενίου λέγοντος πρός τόν Κορινθίας: «Εἶμαι ἄρρωστος. Δέν εἶμαι ἐγώ γιά ταξείδια ἅγιε Κορινθίας», τήν δέ λειτουργίαν μετά βίας τήν ἔβγαλε. ‘Εφαίνετο πράγματι πολύ ἄρρωστος.

‘Ελευθ. Γκουτζίδης: Ὁ π. Εὐγένιος φρονῶ ὅτι ἔπεσε θῦμα Καλλιοπίου Παντελεήμονος καί Βίκτωρος. Τοῦτο δέ τόν ἐπηρέασε ἀποφασιστικά εἰς τήν ὐγείαν του καί τόν ὡδήγησε εἰς τήν παραίτησιν.

Σεβ. Κιτίου: Πιστεύω ὅτι εἶχε τύψεις. Ποῦ ὀφείλεται ὅμως δέν ξέρω. Μετά ἀπό συζήτησιν ὁ ἅγιος Κιτίου λέγει: «Φρονῶ ὅτι πρέπει νά γίνη σοβαρά μελέτη ἐπί τοῦ ἐν λόγῳ θέματος».

Σεβ. Μεσσηνίας: «‘Εγώ εἶπα ἐπάνω στό θέμα αὐτό, ὅτι πρέπει νά γίνη σοβαρά μελέτη».

Σεβ. ‘Αττικῆς: Πρέπει νά ληφθῆ ἀπόφασις ἐκ μέρους τῆς Συνόδου ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ διά νά λήξη.

Σεβ. Κιτίου: Ἡ μελέτη θά τά βρῆ ὅλα.

Σεβ. ‘Αττικῆς: Νά ἀρχίση ἡ μελέτη ἀπό τίς χειροτονίες.

Σεβ. Πειραιῶς: Δέν προσθέτω τίποτε ἄλλο. Νά γίνη μελέτη καί νά ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐζητήσαμεν ἀναθεώρησιν τῆς πράξεως, ἐπίσης ὅτι εἰς τό ἔγγραφον τό ὁποῖον μᾶς ἀπέστειλαν μετά τήν ἀποκήρυξιν: «Καταπίπτει ἡ χειροθεσία καί ἐπανέρχεσθε εἰς τήν προτέραν κατάστασιν».

Σεβ. Βρεσθένης: Εἶμαι εὐχαριστημένος ἀπό τίς ἐργασίες, ἀλλά πρέπει νά ἀποκατασταθῆ πλήρως τό κῦρος τῆς Ἐκκλησίας, μετά τό πέρασμα ἀπό τίς «Συμπληγάδες πέτρες» δηλαδή τούς ἐχθρούς τῆς Ἐκκλησίας.

Σεβ. Φθιώτιδος: Μετά τήν ἀποκάλυψιν τῶν γεγονότων πρέπει νά τονίσωμεν ὅτι κακῶς ἔγινε ὅ,τι ἔγινε καί νά ζητήσουμε διά τῆς μελέτης τήν λύσιν τοῦ προβλήματος.

Σεβ. Κοζάνης: ‘Εδέχθημεν πλῆγμα. Τό πρόβλημα ὅμως εἶναι ὄχι εἰς τήν συνείδησιν ἡμῶν, διότι ἡμεῖς τό ἐδέχθιημεν ὑπό ἐκείνας τάς προϋποθέσεις, ἀλλά εἰς τό πῶς θά φανῆ τοῦτο εἰς τρίτους, ἵνα μή πολεμῆται ἡ ‘Εκκλησία. Τήν Ρωσικήν Σύνοδον βάσει τῆς ἀποφάσεώς της τήν χαρακτηρίζει ὄχι μόνον τό ἀθεολόγητον, ἀλλά καί τό ἀπαίδευτον.

π. Παῦλος: ‘Η ‘Εκκλησία ἔχει τήν δύναμι νά θεραπεύση τά πάντα.

π. Χρυσόστομος: Πιστεύω πώς ὅ,τι ἐγένετο ἐγένετο ὑπό τούς ὅρους ὅτι οἱ Ρῶσοι ὠρθοδόξησαν καί ὄτι ἡ χειροθεσία δέν καθάπτεται τῆς ‘Αρχιερωσύνης των. Εἰς τήν συνείδησιν ὅλων καί τῆς ‘Εξαρχίας καί τῶν λοιπῶν ‘Αρχιερέων, πιστεύω ὅτι δέν ὑπῆρχε ἡ παραμικρά ἀμφιβολία περί δογματικῆς ὑποστάσεως τοῦ μυστηρίου. ‘Αντιθέτως ἡ συνείδησις ὅλων τούς διεβεβαίωνε ὅτι καί ἡ Ὀρθοδοξία μεταδίδεται καί ἠ ἑνότης καλλιεργεῖται. Διά τῆς Ὁμολογίας πού ἐδόθη διά τῆς «Ἐκθέσεως» εἰς τήν Σύνοδον τῶν Ρώσων ἐπιστεύετο ὅτι διεδόθη ἠ ‘Ορθοδοξία εἰς ὅλον τόν κόσμον. ‘Επίσης πιστεύω ὅτι οἱ ‘Αρχιερεῖς δεχθέντες τήν χειροθεσίαν οὐδέποτε εἰς τήν συνείδησίν των ἐξέλαβον αὐτήν ὡς χειροθεσίαν ἀφορῶσαν τούς σχισματικούς.

Θεολ. Μηνᾶς Κοντογιάννης: Πιστεύω πώς δἐν μποροῦμε νά φθάσουμε στήν τελική λύσι. Διότι εἶναι μία πράξις, ἡ ὁποία εἶναι καταδικαστέα. Θεωρητικῶς μέν δύναται νά ἀντιμετωπισθῆ καί δικαιολογηθῆ, πρακτικῶς ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἔγινεν ἡ πράξις (ἤτοι ἡ ἀνάγνωσις τῶν εὐχῶν τῆς χειροθεσίας) γιά μένα εἶναι ἕνα σοβαρόν πρόβλημα. Τό πρόσωπα ἔσφαλλον, ἡ ‘Εκκλησία βεβαίως ὄχι.

‘Ελευθ. Γκουτζίδης: Ἡ ὅλη ὐπόθεσις ἀποτελεῖ σαφῶς ἐπίθεσιν κατά τῆς Ἐκκλησίας. Δέν δυνάμεθα νά ἀμφισβητήσωμεν ὅτι ἡ πρᾶξις ἀποτελεῖ μῶμον κατά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Τοῦτο ὅμως δέν σημαίνει ὅτι ἔπληξε τήν Ἐκκλησία. Φρονῶ ὅτι ἡ μελέτη πρέπει νά ἀρχίση ἀπό τάς χειροτονίας τοῦ 1948 καί κατόπιν νά ἐξετασθῆ τό θέμα τῆς χειροθεσίας., ἤτοι νά ἀποκαλυφθοῦν τά σχέδια τῆς ληστρικῆς πράξεως καί προπάντων νά ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν οἱ ὅροι καί αἱ προοϋποθέσεις ὑφ’ ἅς ἐπραγματοποιήθη τόσον ἡ ἔνωσις μετά τῆς Ρωσικῆς Συνόδου, ὡς καί ἡ χειροθεσία.

‘Ιδιαιτέρως πρέπει νά ἀναλυθῆ καί ἀποδειχθῆ ὅτι δέν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ἠ χειροθεσία μετά τοῦ Η’ Κανόνος. Οὕτω ἀποκαλυπτομένης τῆς ληστρικῆς Πράξεως διά τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος θά παραμείνη διδάσκον τό σφάλμα τοῦ βεβιασμένου καί παρατύπου τῶν ἐνεργειῶν της. Εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν καθ’ ἤν ἐξέρχεται κοινωνία μιᾶς ‘Εκκλησίας μεθ’ ἑτέρας δέν ἐπιτρέπεται βάσει τῆς διηνεκοῦς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας, χειροθεσία, ἔστω καί ἄν εἶναι σχισματικοί.

Μετά ταῦτα ἡ Ι. Σύνοδος ὥρισεν ‘Επιτροπήν ἀποτελουμένην ἐκ τῶν: α) Σεβ. Μεσσηνίας κ. Γρηγορίου, β) Σεβ. Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικολάου, γ) ‘Αρχιμ. Χρυσοστόμου, 4) Διακόνου Νεοφύτου, 5) Θεολόγου κ. ‘Ελευθερίου Γκουτζίδη, 6) Θεολόγου κ. Μηνᾶ Κοντογιάννη, διά τήν περαιτέρω μελέτην τοῦ θέματος καί τήν εἰσήγησιν αὐτοῦ εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον.

‘Επί τοῦ τρίτου θέματος «Θέσεις καί διατυπώσεις τοῦ Ἁγίου Κιτίου εἰς τά δημοσιεύματα αὐτοῦ κατά τά τελευταῖα ἔτη», ὁ Σεβασμιώτατος Κιτίου ἐδήλωσεν ἔλλειψιν προετοιμασίας καί ἐζήτησεν μετάθεσιν τῆς συζητήσεως ἐπί τοῦ θέματος διά τήν ἐπομένην συνεδρίασιν.

Ἡ συνεδρίασις ἔληξεν τήν 18ην μ.μ. μέ τήν συνήθη προσευχήν.

ΣΟΒΑΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.

ΠΡΑΞΙΣ 6/13-7-1983
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ
ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ - ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΙΣ

Η Απόφανσις Απόφασις της Ιεράς Συνόδου τού 1983 "Περί καταδίκης τού Παλαιοημερολογιτικου Οικουμενισμού" (υπ αριθ, 6/13.7.1983) εξεδόθη υπό της Ιερας Συνόδου, ως αναγκαία συμπλήρωσις -διόρθωσις των Πρακτικων της Ι.Σ. του 1981, διότι εις αυτά (τά πρακτικά τού 1981) δεν απεδόθησαν ορθως τα περί "χειροθεσίας - συγχωρητικης ευχης" τού 1971, καί ουτω αφήνεται νά εννοηθη οτι η Εκκλησία καί ουχί ατομα τινά (ως κατεθέσαμεν ημείς) , εδέχθη την συγχωρητικήν ευχήν καί δι αυτης την δηθεν αναγνωρισιν των χειροτονιων μας παρά των Ρωσων της Διασποράς, θέσις η οποία εις την συνέχειαν ωδηγησεν αλλους (τούς πέντε πρώην Μητροπολιτας) νά υιοθετησουν την βλάσφημον διατυπωσιν (τού Ιερομονάχου Ευθυμίου Επιφανίου) οτι "μάς περιρρέει η ανομία της χειροθεσίας, επταίσαμεν ως Εκκλησία καί ουχί ως ατομα καί εξεφύγομεν της γραμμης πλεύσεως τού αγίου Πατρός Ματθαίου". Αυτός ειναι ο λόγος, διά τόν οποίον, εις τό διατακτικόν της Αποφάσεως αυτης (τού 1983) 'Περί Καταδίκης τού Παλαιοημερολογιτικου Οικουμενισμου, αναγράφεται καί η εξής απόφανσις - απόφασις: "Ομοφώνως ἀποδοκιμάζομεν καί αἵρομεν ἐκφράσεις ἤ διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀσχέτως ὑπό ποίας συνθήκας, ἤ ὑπό ποίων ἐγράφησαν, εἶναι ἀπαράδεκτοι ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως καί ξέναι πρός τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν, καί ὁρίζομεν, ὅπως τοῦ λοιποῦ, ἅτε παρεισφρύσασαι, εἴτε ἐξ ἀπροσεξίας, εἴτε διά τήν ἀνθρωπίνην ἀδυναμίαν, θωροῦνται μή γεγραμμέναι". Διευκρινίζομεν ενταυθα, οτι προυπόθεισις διά τήν εναρξιν τού διαλόγου "εν αγάπη καί αληθεία" μετα των Σεβασμιωτάτων Παχωμίου καί Ευσταθίου ετέθη καί η αποδοχή καί υπογραφή υφ απάντων των διαλεγομένων της ανωτερω Καταδικαστικής κατά τού Παλαιοημερολογιτικου Οικουμενισμου Αποφάσεως - Αποφάνσεως, οπερ καί εγένετο. Ας παύσουν λοιπόν νά κατηγορούν τινες την ενωσιν μας οικουμενιστικήν καί τόν "Τόμον της Ενωσεως" αιρετικὀν καί ας ψάξουν νά ευρουν πού πράγματι ευρίσκονται τά αιτια τού νέου σχίσματος, το οποίον ηρξατο, ως μη ωφειλεν, κυοφορούμενον από το ετος 2015. Ευχόμεθα νά μή χρειασθεί νά δωσωμεν δημοσίως περισσοτέρας διευκρινίσεις.

Διά τού λόγου τό αληθές παραθέτομεν την υπ' αριθμ. 6/13.7.1983 Πράξιν της Ιεράς Συνόδου περί της Καταδίκης τού λεγομένου Παλαιοημερολογιτικου Οικουμενισμού.

ΠΡΑΞΙΣ 6/13-7-1983
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ
ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

ΘΕΜΑ: "Καταδίκη τοῦ λεγομένου
παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ"

῾Η ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Ακαινοτομήτου ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος ἐν τῇ συνεδρίᾳ Αὐτῆς τῆς 13-7-83 ἐπελήφθη τοῦ θέματος τοῦ λεγομένου "παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ" καί
ΛΑΒΟΥΣΑ ΥΠ᾿ ΟΨΙΝ

α) ῞Οτι ὁ λεγόμενος "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" διδάσκει διδασκαλίαν αὐτόχρημα αἱρετικήν, ἤτοι, ὅτι ἅπασαι αἱ ἀκολουθοῦσαι τό παλαιόν ἡμερολόγιον, ὁμάδες ἤ παρατάξεις συναποτελοῦσι καί ἀνήκουσι εἰς τήν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίαν καί ὅτι ἐπιβάλλεται ἕνωσις αὐτῶν νοουμένη κατά οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί οὐχί κατά τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν.

β) ῞Οτι ὁ "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" εἶναι καρπός καί συνέπεια τοῦ ἀντιχρίστου Οἰκουμενισμοῦ, τῆς παναιρέσεως τοῦ αἰῶνός μας, ὅστις ἐπιχειρεῖ διά τῶν κατατμήσεων καί διαιρέσεων καί τῆς ἐκκλησιολογικῆς συγχύσεως νά παραχαράξῃ τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν καί νά εἰσαγάγῃ καί εἰς τήν ᾿Ακαινοτόμητον ᾿Εκκλησίαν τήν αἰρετικήν ταύτην διδασκαλίαν, ἵνα οὕτω πλήξῃ Αὐτήν.

γ) ῞Οτι ὁ αἰών, τόν ὁποῖον διανύομεν, εἶναι αἰών γενικῆς ἀποστασίας καί ἐκκλησιολογικῆς συγχύσεως, τήν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ ἀντίχριστος Οἱκουμενισμός, ἡ δέ κρισιμότης τῶν καιρῶν, ἀπαιτεῖ ἰδιαιτέρως συνεχῆ βίωσιν καί καθαράν ῾Ομολογίαν τῆς ᾿Ορθοδόξου Πίστεως καί διδασκαλίας τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

δ) ῞Οτι "τό τῆς ἐκλογῆς σκεῦος", ὁ θεῖος Παῦλος πᾶσιν ἡμῖν ἐντέλλεται: "Προσέχετε ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ, ἐν ὧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος", προαγορεύων, ὅτι "λῦκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου καί ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν" ἀναστήσονται ἐν μέσῳ τῆς τοῦ Θεοῦ ᾿Εκκλησίας, παρακελευόμενος γρηγορεῖν ἡμᾶς.

ε) ῞Οτι ἠγέρθησαν τινές λαλοῦντες διεστραμμένα, οἵτινες ἐπί ἀθετήσει τῆς ῾Ομολογίας καί ᾿Εκκλησιολογίας τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας καί ἐπί καταφρονήσει τῶν θείων καί ῾Ιερῶν Κανόνων καί ἐν γένει τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Παραδόσεως κηρύττουσι γυμνῇ τῇ κεφαλῇ "παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν", ἐπί ταραχῇ τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως.

᾿Επειδή ὁ "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" κατελέγχεται ὑπό τοῦ συντάγματος τῶν θείων καί ῾Ιερῶν Κανόνων καί εἶναι ξένον τι καί πολέμιον πρός τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Διά τοῦτο μετά τῶν ἁγἰων καί Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν "ἀσπασίως τούς θείους καί ῾Ιερούς Κανόνας ἐνστερνιζόμενοι"

ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΠΟΦΑΙΝΟΜΕΘΑ

Α' Καταδικάζομεν καί κατακρίνομεν τόν λεγόμενον "παλαιοημερολογιτικόν οἰκουμενισμόν", ὡς ξένον καί ἀλλότριον τῆς ᾿Ορθοδόξου ῾Ομολογίας καί ᾿Εκκλησιολογίας τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας.
Β'. ᾿Εν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ ὁμολογοῦμεν καί διακηρύσσομεν, ὅτι ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία, ἡ οὕτως ἀποκληθεῖσα πρός διάκρισιν "ἀκαινοτόμητος", ἤ "᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ." εἶναι ἡ συνέχεια τῆς Μίας, ῾Αγίας, Καθολικῆς καί ᾿Αποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας, ἐξ ἧς ἀπεσχίσθησαν, ἀφ᾿ ἑνός μέν ἡ Καινοτόμος Νεοημερολογιτική ᾿Εκκλησία, διά τῆς εἰσαγωγῆς τῆς καταδεδικασμένης Παπικῆς Καινοτομίας, ἥτις εἰσήχθη ὡς Οἰκουμενισμός τό 1924, ἀφ᾿ ἑτέρου τά διάφορα παλαιοημερολογιτικά σχίσματα, ἅτινα ἐδημιουργήθησαν διά τῆς παραχαράξεως ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς ῾Ομολογίας-᾿Εκκλησιολογίας τῆς ἀκαινοτομήτου ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας.

Γ᾿. Αὕτη ἡ ᾿Ορθόδοξος ῾Ομολογία-᾿Εκκλησιολογία διετυπώθη καί διεκηρύχθη ἀπό τοῦ 1924, διεκηρύχθη δέ καί Συνοδικῶς τό ἱστορικόν ἔτος 1935. Ταύτην καί ἡμεῖς διαφυλάσσομεν, κηρύσσομεν καί ὁμολογοῦμεν. "Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν", τούς δέ ἀλλοτρίως φρονοῦντας, ἀλλοτρίους τῆς τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας κηρύσσομεν.

Δ'. ῾Ομοφώνως ἀποδοκιμάζομεν καί αἵρομεν ἐκφράσεις ἤ διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀσχέτως ὑπό ποίας συνθήκας, ἤ ὑπό ποίων ἐγράφησαν, εἶναι ἀπαράδεκτοι ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως καί ξέναι πρός τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν, καί ὁρίζομεν, ὅπως τοῦ λοιποῦ, ἅτε παρεισφρύσασαι, εἴτε ἐξ ἀπροσεξίας, εἴτε διά τήν ἀνθρωπίνην ἀδυναμίαν, θωροῦνται μή γεγραμμέναι.

᾿Εν σωτηρίῳ ἔτει 1983, 13η ᾿Ιουνίου (Ε.Η.)
῞Επονται αἱ ὑπογραφαί

+ ῾Ο ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος ᾿Ανδρέας. + ῾Ο Μεσσηνίας Γρηγόριος + ῾Ο ᾿Αττικῆς καί Μεγαρίδος Ματθαῖος + ῾Ο Βρεσθένης Λάζαρος + ῾Ο ᾿Αργολίδος Παχώμιος + ῾Ο Φθιώτιδος Θεοδόσιος + ῾Ο Σερβίων καί Κοζάνης Τῖτος Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ + ῾Ιερομόναχος Κήρυκος Κοντογιάννης

᾿Ακριβές ἀντίγραφον ἐκ τοῦ πρωτοτύπου
εὑρισκομένου εἰς τό ᾿Αρχεῖον τῶν Συνοδικῶν ᾿Αποφάσεων

᾿Αθῆναι τῇ 10-2-2000

Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
+ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
ΚΗΡΥΚΟΣ