ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

 ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ ΕΙΣ ΚΕΡΑΤΕΑΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΤΕΡΑΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΕΙΣ ΚΟΥΒΑΡΑΝ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΤΑ ΠΡΟΠΥΡΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΙΔΡΥΣΕΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΜΑΤΘΑΙΟΣ, ΟΤΑΝ ΚΑΤΗΛΘΕΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΟΝΗΣΗ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ...

 ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΚΑΙΕ ΚΑΙ Η ΛΑΜΨΙΣ ΤΟΥ ΕΦΘΑΝΕ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ, ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΣ ΕΠΕΧΕΙΡΗΣΑΝ, ΚΙΝΗΣΑΝΤΕΣ ΝΕΡΩΝΕΙΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ, ΝΑ ΤΟ ΣΒΗΣΟΥΝ... ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ, ΑΦΟΥ ΚΑΤΩΡΘΩΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ, ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΝΑ ΑΡΠΑΣΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΔΙΩΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ, ΤΩΡΑ ΜΕΡΙΜΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΑΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΚΑΙ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟΝ ΠΑΠΟ - ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΔΙ' ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ... ΕΤΣΙ ΜΟΝΟΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ, ΚΑΘ' ΗΜΑΣ, ΚΑΙ Ο ΑΠΗΝΗΣ ΔΙΩΓΜΟΣ (ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΡΙΩΣ) ΚΑΙ ΑΙ ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΙ ΚΑΘ' ΥΜΩΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΑΡΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΙΑ '' ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ'' ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΣΙΝ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ...

 ΑΣ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΩΝ, ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΝ ΤΩΝ, ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΙΣ ΑΥΤΑ ΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΕΙΟΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΝ ΤΩΝ, ΑΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥΝ ΠΛΟΥΤΟΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΘΑ, ΑΣ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΝ ΤΑΣ ΑΠΟΘΗΚΑΣ ΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΖΟΝΑΣ ΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΝ ΑΥΤΑΣ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΠΟΥΝ ΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΦΡΟΝΑ ''ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΘΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΣ ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ... ΦΑΓΕ, ΠΙΕ, ΕΥΦΡΑΙΝΟΥ''... ΘΑΛΘΗ ΟΜΩΣ ΚΑΙΡΟΣ, ΘΑΛΘΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ, ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ, ΤΟ ''ΑΦΡΟΝ, ΑΦΡΟΝ ΤΑΥΤΗ ΤΗ ΝΥΚΤΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΣΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΣΙΝ ΑΠΟ ΣΟΥ... Α ΔΕ ΗΤΟΙΜΑΣΑΣ ΤΙΝΙ ΕΣΤΑΙ'';...

 ΘΑΛΘΗ ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΟΤΙ ''Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑ... ΑΥΤΗ Η ΣΠΙΘΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΗ ΠΟΤΕ... ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΦΛΟΓΑ ΚΑΙ ΘΑ ΛΑΜΨΗ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ''... ΘΑ ΛΑΒΗ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ... ΑΥΤΗΚΟΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗΣ ΡΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΗΤΟ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΙΕΡΕΥΣ π. ΘΩΜΑΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ (ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ), ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΞΕΔΙΩΞΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΒΑΡΒΑΡΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΗΤΟΙ ΤΗΝ ΣΤΕΓΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΗΤΟ Ο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΤΗΤΩΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΕΔΙΩΞΑΝ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΥΔΟΚΗΣΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ... ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΑΣ ΗΓΑΠΗΣΕΝ. 

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1971

Του Θεολόγου Χαρίλαου Στουραΐτη

1] Η ρωσική σύνοδος υπό του Φιλαρέτου δεν ήταν αρμόδια ούτε να κρίνει και ούτε να αποφανθεί για την Ιεραρχία της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, απ' την στιγμή που είχαν αναγνωρίσει την γιαλαντζί χειροτονία του Ακακίου Παππά, η οποία έγινε το 1961, και επίσης, επειδή είχαν πλήρη κοινωνία μετά του Νεοημερολογιτισμού - Οικουμενισμού.

2] Η Ιερά Σύνοδος, οι σύμβουλοι και όλοι όσοι ασχολήθηκαν πριν και μετά την μετάβαση της εξαρχίας εις Αμερικήν, εγνώριζαν για τα παραπάνω;

3] Αφού ήταν κακόδοξοι οι Ρώσοι και τους έκαναν οι δύο, Κάλλιστος και Επιφάνιος, Ορθοδόξους, όπως διατείνονται κάποιοι, γιατί να διαβασθούν ευχές απ' την πλευράν των Ρώσων και όχι απ' την πλευράν των δύο;

 Γιατί αυτό που συνέβη τότε, είναι από τα πρωτάκουστα, να είναι κάποιος κακόδοξος, να αποδέχεται την Ορθόδοξον Ομολογίαν για να γίνει Ορθόδοξος και στην συνέχεια αυτός να διαβάζει συγχωρητικές ευχές στους Ορθοδόξους!!!


4] Αφού οι Ρώσοι, αποδέχθηκαν την Ομολογίαν μας, γιατί δεν έστειλαν πίσω στην Ελλάδα τους δύο, και να διαμηνύσουν στους Ακακιακούς [Φλωρινικούς] ότι κοιτάξτε, αυτοί είναι Ορθόδοξοι και αυτοί έκαναν εμάς Ορθοδόξους, οφείλετε λοιπόν, να κάνετε και εσείς το ίδιο.
 Γιατί δεν το έπραξαν αυτό;

5] Το 1974 διεκόπη η ένωσις μαζί τους, επειδή διακήρυξαν, ότι αποδέχονται τον Νεοημερολογιτισμόν, ότι κοινωνούν μαζί του και ότι, δεν είναι αρμόδιοι να αποφανθούν για το αν δεν έχουν θείαν χάριν. Κάτι που διατρανώνεται μέσα από τις αποφάνσεις των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος.
 Ποιά Ομολογία μας λοιπόν, αποδέχθηκαν το 1971 και έγιναν Ορθόδοξοι, απ' την στιγμή που η Ομολογία μας δηλώνει σαφώς και κατηγορηματικώς, ότι ο Νεοημερολογιτισμός είναι αίρεση, σχίσμα και χωρίς θείαν χάρι;

6] Οι δύο Αρχιερείς, άμα τη επιστροφή τους στην Ελλάδα, είπαν ή δεν είπαν ψέμματα για να συσκοτίσουν, να συγκαλύψουν και να αποφύγουν τις ευθύνες τους και την τιμωρία τους. 

7] Ο Λαός του Θεού, με το συλλείτουργο στο Μοσχάτο, ευφράνθη, διότι του είπαν ψέμματα, ότι δηλαδή οι Ρώσοι έγιναν Ορθόδοξοι, αυτό έκανε τους πιστούς να χαρούν...

8] Μήπως για να διαβάσουν οι Ρώσοι αυτά που διάβασαν στους δύο, αυτό το έκαναν επειδή θεωρούσαν τους εαυτούς τους Ορθοδόξους, και τους δύο Αρχιερείς μας κάτι άλλο;

9] Μήπως, ήταν ψέμματα τα περί ιεραποστολής στην Αμερικήν; Μήπως τους ενοχλούσε το <<Υφ' ενός>> και θεωρούσαν προβληματικές τις χειροτονίες του αγίου Πατρός;

10] Η τεράστια ευθύνη για τα γεγονότα του '71, βαραίνει συγκεκριμένα πρόσωπα, που ποτέ όμως δεν τους αποδόθηκε αυτή!!!
 Η Εκκλησία του Θεού έμεινε αλώβητος απ' αυτήν την σκευωρίαν, γιατί ο Λαός του Θεού διαφύλαξε την Ιεράν παρακαταθήκην.
 Αυτός ο Λαός του Θεού αντέδρασε σθεναρώς, μόλις κατάλαβε την πλεκτάνη και δεν απεδέχθει ούτε χειροθεσίες, ούτε συγχωρητικές ευχές από κακοδόξους Οικουμενιστές, όπως ήταν οι Ρώσοι [ οι οποίοι απεκήρυξαν τον Νεοημερολογιτισμόν το 1983;], γιατί οι χειροτονίες του Αγίου Βρεσθένης ήταν πλήρεις Θείας Χάριτος και επιβεβλημένες.
 Ήταν και είναι ο Φάρος που οδηγεί την Γνησίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Ελλάδος έναντι του σκοταδισμού που επιφέρει ο Οικουμενισμός, ο οποίος άλωσε τους τότε αρχιερείς, οι οποίοι κατέληξαν σ' αυτόν.

  

  

Αφιερωμένο εις τους ΕΓΓΥΣ και τους ΜΑΚΡΑΝ που μας κατηγορούν για την ενασχόλησή μας με τα Εκκλησιαστικά θέματα.

Ο ΜΗ ΛΕΓΩΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΣΤΙ

ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥΤΕΣΤΙ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

ΤΩΝ ΠΛΑΝΩΜΕΝΩΝ

ΤΟ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

 Διαβάζουμε από το Πηδάλιον τα εξής: << Ο δε παραιτησάμενος την Επισκοπήν, φανερόν ότι ουδέ επίσκοπος πρέπει να ονομάζεται [ έξω μόνον με το, πρώην], κατά τον Βλάσταριν και Ζωναράν. Ει δε το όνομα του Επισκόπου [ή Αρχιεπισκόπου, το ίδιο είναι] δεν πρέπει να έχη, πολλώ μάλλον ουδέ την τιμήν, ουδέ την ενέργειαν του Επισκόπου>> Και πάλιν: <<Αλλά τί λέγω, ότι οι παραιτούντες πρέπει να μη λαμβάνωσι την τιμήν και την κλήσιν του Επισκόπου; Αυτοί πρέπει ακόμη και να αφοτίζωνται, ανίσως δεν καταδέχωνται την προστασίαν του Ποιμνίου όπου ενεπιστεύθησαν...>> 

ΠΗΔΑΛΙΟΝ. ΕΚΔ. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ. ΣΕΛ.180, 181

 Τα ίδια έλεγαν πολλοί σε εκείνους που επέβαλαν την παραίτηση του τότε Αρχιεπισκόπου Ανδρέου, αλλά αυτοί άρχισαν να μοιράζουν αφειδώς καθαιρέσεις, αφορισμούς και αναθεματισμούς προς όλους εκείνους που προσπάθησαν να αποτρέψουν μία τέτοια Ιερόσυλη πράξη. Δυστυχώς το σχίσμα εξ αυτής της αιτίας δεν απεσοβήθη. Τοποθετήθηκε στην Επισκοπή Αθηνών ο Νικόλαος, κληρικός με αιρετικές θέσεις για τις εικόνες, ενάντια στους Δογματικούς Όρους της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής, για την εμψύχωση του Βρέφους και κυρίως, έχοντας στην πλάτη του το γνωστό κατάπτυστο Βούλευμα, που τον αθώωσε με βάσει την <<χειροθεσία>>.

  Λίγο αργότερα, ο ίδιος, χειροτόνησε και κάποια αξιόλογα πρόσωπα, στα οποία όμως, μετέδωσε την μόλυνση των αιρετικών Θέσεών του...

 Η Γνήσια Εκκλησία της Ελλάδος είναι παρούσα και περιμένει τη μετάνοια και επιστροφή όλων. Προσεύχεται για τον τότε Αρχιεπίσκοπο Ανδρέα, και δεν τον αναθεματίζει, όπως Επιτάσσουν οι Κανόνες. Και αυτό το κάνει, διότι γνωρίζει το παρασκήνιο το οποίο ενήργησε όλα αυτά τότε, παρασύροντας τον ηλικιωμένο Αρχιεπίσκοπο σε μία αντιεκκλησιαστική, αντικανονική και αντορθόδοξη πράξη.

ΑΡΑΓΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ''ΗΓΟΥΜΕΝΟ'' ΚΑΙ ''ΑΡΧΙΕΠ/ΠΟ'' ΟΜΙΛΕΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΜΩΥΣΕΩΣ;

 <<... ΕΝ ΤΑΙΣ ΗΜΕΡΑΙΣ ΕΚΕΙΝΕΣ... ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΟΧΕΙΡΙΖΕΣΘΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΑΝΔΡΕΣ ΑΔΟΚΙΜΟΙ ΑΡΕΤΗΣ, ΑΠΙΣΤΟΙ... ΜΗ ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΕΣ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑΝ ΟΔΟΝ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΑΜΕΛΕΙΣ, ΦΙΛΟΜΕΡΙΜΝΟΙ, ΤΑ ΠΡΩΤΕΙΑ ΜΕ ΔΩΡΑ ΑΡΠΑΖΟΝΤΕΣ... ΜΗ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΤΗΧΕΙΝ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΤΕΙΝ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟΝ... ΕΚ ΤΗΣ ΤΟΙΑΥΤΗΣ ΔΕ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ...''

ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ. ΜΕΡΟΣ 13ο. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.

Η Επιστολή ''φωτιά'' του Σεβ/του Βερροίας κ. Ταρασίου

προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Νικόλαο

4η σελίδα

(συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης)

Το κείμενο της τέταρτης σελίδας της Επιστολής σκαναρισμένο

Ακριβής αντιγραφή της τέταρτης σελίδας της Επιστολής

 <<Αναφέρω, για παράδειγμα, ότι στις 29 Απρ. 2003, σας έστειλα μία επιστολή και σας ζήτησα να με ενημερώσετε πότε θα γίνη η Ενδημούσα, δια να έλθω και εγώ να πω τις απόψεις μου για τα σοβαρά θέματα που επεσωρεύθηκαν μετά την παραίτησι. Σας κατήγγειλα μάλιστα, ότι δεν επιτρέπεται να συνεδριάζει η Ενδημούσα με ένα εξωσυνοδικό επίσκοπο, που κανονικά ούτε στις συνεδριάσεις της Ιεραρχίας δεν επιτρέπεται να συμμετέχη, όπως και σεις γνωρίζετε, γιατί δεν έχει ποίμνιο, και εμείς που είμαστε στα εβδομήντα και είμαστε μέσα στο ράσο από 15 χρονών, να είμαστε απ' έξω. Δηλαδή να περιμένουμε να ρυθμίσουν τα θέματα αυτοί που βρίσκονται πίσω από τον εξωσυνοδικό Αρχιερέα και ''υποτακτικό'' τους. Και ενώ σας έγραψα, ότι ''περιμένω την έγκαιρη απάντησί σας'', εσείς δεν μου δώσατε καμμία σημασία. Και πήρατε πάλιν στην Ενδημούσα τον Σεβ. Ανδρέα, για να ρυθμίσετε μόνοι σας τα πράγματα, όπως ήθελαν οι ''πεμπτοφεβρουαρίτες'', (όπως συνηθίζω να τους ονομάζω), δηλαδή αυτοί που κρύβονται πίσω από τα παρασκήνια, και όχι όπως θα απεφάσιζε η Κανονική Ιερά Σύνοδος. Και απεδείξατε άλλη μιά φορά, ότι σας ενδιαφέρει όχι η κατά Θεόν αντιμετώπισις των θεμάτων, αλλά το πως να ολοκληρωθεί το σχέδιό σας...

  Σας ερωτώ, όμως, Σεβασμιώτατε. Εκείνο, που λέγει ο Χριστός και το διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο, δια τους πρώτους και τους έσχατους, δεν το σκεφτήκατε ποτέ; ''Κάθησε, λέγει, σε μικρό σκαμνί, για να σε ανεβάσουν σε μεγαλύτερο, διότι αν ανέβης μόνος σου θα σε κατεβάσουν και θα είναι ΝΤΡΟΠΗ σου, ει δε και δεν κατέβης θα σε πιάσουν με χειροπέδες και θα σε βάλουν στην σκοτεινή φυλακή''. Τώρα, Σεβασμιώτατε, βλέπω να τα έχετε πολύ μπλεγμένα τα πράγματα και, όπως τα μπλέξατε, μόνοι σας μπορείτε να τα ξεμπλέξετε. Επιτρέψτε μου μόνο να σας θυμίσω, τις σας έγραψε ο Σεβ/τος Γοργόνιος στην επιστολή, που σας έστειλε το 1999, και σας παρακαλώ να κάνετε τον κόπο να την ξαναδιαβάσετε..., για να δήτε από πότε ενεργούσατε φανερά για να καταλάβετε όπως όπως τον...θρόνο! Βέβαια την 25.4.03 και την 30.5.03 τον ξεσηκώσατε παρά την ασθένειά του και ήλθε και σας ''ψήφισε'' και του συγχωρήσατε εκείνο το... ''ατόπημα'' να σας ελέγξη..

  Σεβασμιώτατε, το 1994 πρότεινα στον Μακαριώτατο να γίνη 7ήμερος Πανελλαδική Σύναξις και να συζητήσουμε όλα τα θέματα και την ογδόη ημέρα, να κάνουμε συλλείτουργο και όσοι δεν θέλουν να συμφωνήσουν να θεωρηθούν εκτός. Το ίδιο προτείνω και σήμερα στον Μακαριώτατο. Αλλά να το καλέση ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, αφού τον αποκαταστήση η Εκκλησία εις τον θρόνον του, όπως πρέπει. Σες δεν νομιμοποιείσθε, διότι η ιδική σας εκλογή εκκρεμεί.

  Και για το θέμα του Συνδέσμου. Που βρήκατε το δικαίωμα να παρουσιάζεσθε ως ''Πρόεδρος του ΙΦΣΚΑΕ'', ενώ ζη ο Μακαριώτατος που είναι ο Πρόεδρος σύμφωνα με το Καταστατικό. Έγινε Γενική Συνέλευσις να σε ορίση εκείνη Πρόεδρο; Δεν γνωρίζετε ότι σε τέτοια θέματα η Πολιτεία, τα Δικαστήρια ζητούν, ληξιαρχική πράξη θανάτου;

  Ίσως αυτά που σας έγραψα σας στενοχώρησαν. Όμως η αλήθεια πρέπει να λέγεται, όσο πικρή και αν είναι.

Ελάχιστος εν Επισκόποις

+ Ο Βερροίας, Ναούσης και Καμπανίας

Ταράσιος

Λίγα λόγια περί όλων των μέχρι σήμερα δημοσιεύσεων.

 Όπως θα διαπίστωσες και μόνος σου αγαπητέ αναγνώστα, και στις δύο επιστολές, του Σεβ/του Γαλακτίωνος και του Σεβ/του Ταρασίου, υπάρχουν παράπονα προς τον πρώην Πειραιώς κ. Νικόλαο, τα οποία ουδέποτε υπ' αυτού λήφθηκαν υπόψιν. Οι επιστολές αυτές θίγουν πάρα πολύ σοβαρά θέματα, αναφέρονται συγκεκριμένα εις το πρόσωπο του Πρώην Πειραιώς, και παρουσιάζουν τα λάθη και τα ψέματα που εκείνος είχε αρχίσει να λέει. Η πρώτη επιστολή, του Σεβ/του Γαλακτίωνος, λέγει ξεκάθαρα πως ο μακαριστός Μητροπολίτης Περιστερίου Κυρός Γαλακτίων δεν θα υπέγραφε την καθαίρεση του Σεβ/του Κηρύκου, κάτι που λαμβάνει ''σάρκα και οστά'', εις την δήθεν ενυπόγραφη ''απόφαση'' της Καθαιρέσεως του, την οποία, όπως πολύ ξεκάθαρα φαίνεται, ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπέγραψε ο Σεβ. Γαλακτίων. Εις την επιστολή αυτή γίνονται φανερά και τα άτομα εκείνα που υποδαύλιζαν τις ενέργειες τις τότε ''συνόδου'', τα οποία και εις τις μέρες μας συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο. Εν τέλει, οι δύο αυτές επιστολές, μαζί με την ''καθαιρετική απόφαση'', αποτελούν καταπέλτες έναντι της τότε ''συνόδου'', διότι εμφανίζουν τις παρανομίες, τις Ιεροσυλίες και όλα τα αλλοπρόσαλλα που το εξωσυνοδικό - παρασυνοδικό κατεστημένο επέβαλε στους Αρχιερείς. Η δε αύτη επιβλητικότητα, ομολογείται υπό του ιδίου του Σεβ/του Γαλακτίωνος. 

 Δυστυχώς για την σημερινή ''σύνοδο'' του ''αρχιεπ/που'' κ. Στεφάνου, οι δύο αυτές επιστολές, αν και ετεροχρονισμένες, συμφωνούν απόλυτα με τις χιλιάδες ενστάσεις, διαμαρτυρίες και τα γραφόμενα του Σεβ/του Κηρύκου. Διότι και ο Σεβ/τος Κήρυκος, όταν ακόμη εβρίσκοντο εντός της Συνόδου, τα ίδια έλεγε, όπως τα ίδια συνεχίζει να λέγει και σήμερα, διότι αυτά, όπως αποδεικνύεται και από τις προηγούμενες δύο επιστολές, είναι η μόνη αλήθεια. Αλήθεια την οποία ο Σεβ/τος Κήρυκος προσπάθησε να υπερασπιστεί εντός της των τειχών της ''συνόδου'', μέχρι τα όρια εκείνα που δεν θα τον αναδείκνυαν ως αρνητή της Ομολογίας και της Αποστολικής του Διαδοχής. Γι' αυτό και όταν το 2003, είδε, πως η ''σύνοδος'' με τίποτα δεν συμμορφώνεται και θέλει να βαδίσει τα μονοπάτια που άλλοι της υπεδύκνειαν, εξήλθε από αυτήν, προκειμένου να μην εξέλθει μαζί με αυτήν από την Εκκλησία. Διότι όλες οι πράξεις που ελάμβαναν χώρα από το 1997, ιδιαίτερα όμως από το 2003 και εντεύθεν, εντός της ''συνόδου'', με χειροτέρα εκείνη της παντελώς παρανόμου παραιτήσεως του Μακαριωτάτου, την οποία φυσικά άλλοι εμεθόδευσαν (κι αυτοί ομολογούνται από την πρώτη επιστολή του Σεβ/του Γαλακτίωνος), ως μόνο σκοπό τους είχαν τον πόλεμο κατά της Μητρός Εκκλησίας και την προδοσία της Ορθοδοξίας. Και η προδοσία της Ορθοδοξίας έγινε ιδιαίτερα φανερή, τόσο από την συμπροσευχή του Νεοημερολογίτη Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Δημητρίου, κατά την ημέρα της ''ενθρονίσεως'' του πρώην Πειραιώς κ. Νικολάου ως δήθεν ''νέου αρχιεπ/που'' εις τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος. Εκεί όπου ο Νεοημερολογίτης παπάς έμπαινε και έβγαινε στο Ιερό, ως άλλος ''τελετάρχης'', φορώντας τον Σταυρό του και το επανοκαλύμαυκό του. Αλλά και εσχάτως, κατά την εν Κύπρω Συμπροσευχή, μετά του Φλωριναίου ''επισκόπου'' κ. Κυπριανού, η οποία έγινε (και αυτό ομολογήθηκε και από τον ίδιο τον κ. Κυπριανό), όπως είχε γίνει και εκείνη της Αγίας Τριάδος. 

 Επομένως όλα είναι φανερά. Η ''Στεφανίτικη'' σύνοδος το μόνο που προσπαθεί να καταφέρει, είναι η μεθοδευμένη προδοσία της Ορθοδοξίας. Εκείνη, δηλαδή, που θα φέρει την ένωση με όλες παλαιοημερολογιτικές παρατάξεις ( κι αυτό στη σύνοδο του ''αρχιεπ/που'' κ. Στεφάνου, μπορούσε να επιτελεστεί μόνο μέσα από την εις ''αρχιεπίσκοπον'' ανάδειξη του πρώην Πειραιώς, ο οποίος είχε το Κλειδί που άνοιγε τις πόρτες της ενώσεως, ήτοι το κατάπτυστον Απαλλακτικό Βούλευμα, ένεκα του οποίου έπρεπε να καθαιρεθεί και από την θέση του απλού Μητροπολίτου). Ένωση που οι οδηγίες για να επιτευχθεί, έχουν δοθεί από τον ίδιο τον κ. Χριστόδουλο. Μιας και εκείνος δήλωσε πως όλοι εκείνοι οι παλαιοημερολογίτες που έχουν περάσει από το 71, μπορούν να αναγνωρισθούν από εκείνον και την κρατική Εκκλησία, ως μέλη της ''εκκλησίας''.         

ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ. ΜΕΡΟΣ 12ο

Η Επιστολή ''φωτιά'' του Σεβ/του Βερροίας κ. Ταρασίου

προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Νικόλαο

3η σελίδα

(συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης)

Το κείμενο της τρίτης σελίδας της Επιστολής σκαναρισμένο

Ακριβής αντιγραφή του κειμένου της τρίτης σελίδας της Επιστολής

 <<Δεν μπορώ να μη αναφέρω και την διαστρέβλωσι που κάνατε στα λόγια μου περί παραιτήσεως του Μακαριωτάτου, διότι αυτό είναι μεγάλη αδικία εις βάρος μου. Μετά την ''παραίτησι'', μου είπατε στο τηλέφωνο ότι εγώ ο ίδιος πρότεινα στον Μακαριώτατο να παραιτηθή και πως τώρα δεν δέχεσαι την παραίτησι; Πράγματι σε μία έκκρηξι για τις παραβάσεις και παρανομίες που συμβαίνουν, πρότεινα στον Μακαριώτατο να παραιτηθεί. Τι εσήμαινε αυτό. Ότι ο Μακαριώτατος πρέπει να εξετάση τον εαυτόν του, μήπως η συνείδησίς του του καταμαρτυρεί ότι περιέπεσε εις ''Κανονικάς ή άλλας παραβάσεις''(1) και να θέση το πρόβλημά του ενώπιον της Συνόδου και αν πρέπει να παραιτηθή. Και νομίζω πως αυτό που πρότεινα, προβλέπεται από τους Ιερούς Κανόνες. Εκείνο που δεν προβλέπεται, αλλά και καταδικάζεται με την εσχάτην των ποινών, είναι η παραίτησις που έκανε ο Μακαριώτατος την 5.2.03. Διότι ο Μακαριώτατος, δεν επεκαλέσθη ''Κανονικές παραβάσεις'' στις οποίες τυχόν περιέπεσε, αλλά ''λόγους υγείας'' (2), και μάλιστα ανυποστάτους, δηλαδή ψευδείς. Γνωρίζετε πολύ καλά, ότι σύμφωνα με τους Κανόνες, όταν κάποιος Επίσκοπος αφήσει την Επισκοπή του και δεν μπορεί να επιστρέψει λόγω ''δεινής ασθενείας'' ''ακινησίαν αυτώ εμποιούσαν'', δηλαδή ''τον κρατάει ακίνητο στο κρεββάτι'', ή δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον, τότε η Σύνοδος έχει την δυνατότητα, εάν θέλη, να εκλέξη άλλον στην θέσιν του. Εκούσια παραίτησις, όμως, δια λόγους ανυπάρκτους, όπως έκανε ο Μακαριώτατος, δεν προβλέπεται και όταν συμβή κάτι παρόμοιο, οι κανόνες προβλέπουν τιμωρία και επάνοδο στην τάξιν των μοναχών. Πολύ περισσότερον όταν γίνεται και με σκοπιμότητες.

 Στην περίπτωσι του Μακαριωτάτου δεν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι υγείας, αφού όλοι γνωρίζουμε, ότι μετά την παραίτησί του πήγε σχεδόν σ' όλη την Ελλάδα. Κόρινθο, Κατερίνη (δια να υποκινήση εις ψήφον υπέρ του ''νέου Αρχιεπισκόπου''), Θεσσαλονίκη, έφτασε μέχρι και την Κύπρο. Επίσης λειτουργεί, συμμετέχει στις Συνεδριάσεις της Συνόδου, μετέβη και στην Πάτρα, δια να  αναλάβει καθήκοντα Προέδρου... Πατρών.(3)

 Σεβασμιώτατε, τώρα που βλέπω την εξέλιξι των πραγμάτων, θα έλεγα πάλι: ''Ναι, να παραιτηθή, ο Μακαριώτατος, όχι όμως, όπως παραιτήθηκε την 5.2.03, με παραπλάνησι προς ανταλλαγήν θρόνων κλπ., αλλά αφού αναγνωρίσει τα λάθη και τις παραβάσεις που έγιναν επί της Προεδρίας του, κατά τελευταία έτη για τα οποία είναι υπεύθυνος ο ίδιος''. Και μακάρι να ενεργούσε έτσι ο Μακαριώτατος και όχι να παραιτείτο με αυτό τον τρόπο που παραιτήθηκε, δηλαδή για να γίνετε σεις ''Αρχιεπίσκοπος'', να τον επαναφέρετε στην Πάτρα, να λαμβάνει μέρος στην Σύνοδο ως Κανονικό μέλος, να συμμετέχει στην εκλογή σου, να διώξετε τον Σεβ/το Κύρηκο από το Μενίδι κλπ., τα οποία συγχωρέστε με, αλλά εγώ τα θεωρώ ΙΕΡΟΣΥΛΙΕΣ που αργά ή γρήγορα θα καταδικασθούν από την Εκκλησία.

 Πολλές φορές, όλο αυτό το διάστημα, προσπάθησα, με τις δικές μου φτωχικές δυνάμεις, να βοηθήσω, ώστε να βγούμε από την κρίσι. Προσπάθησα πάντοτε με το καλό και ειρηνικό τρόπο, αλλά ποτέ δεν ανταποκριθήκατε.(4)>>

Λίγα λόγια σχετικά με το παραπάνω κείμενο

 Στη σελίδα αυτή, ο Σεβ/τος Ταράσιος προβαίνει σε εξίσου σημαντικές δηλώσεις. Οι δηλώσεις αυτές έχουν ως εξής:

 α) Η διαστρέβλωση των λόγων του περί ''παραιτήσεως'' του Αρχιεπισκόπου από τον Πειραιώς κ. Νικόλαο.

β) Επαναλαμβάνει για άλλη μία φορά τα όσα είχε δηλώσει στον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Νικόλαο, σχετικά με την ''παραίτηση'' του Μακαριωτάτου.

γ) Δηλώνει πως ο τρόπος δια του οποίου έγινε η ''παραίτηση'' του Αρχιεπίσκοπου, δεν προβλέπεται και καταδικάζεται με την εσχάτη των ποινών από τους Ιερούς Κανόνες.

δ) Αναφέρει πως οι ''λόγοι υγείας'' για τους οποίους ''παραιτήθηκε'' ο Αρχιεπίσκοπος είναι ανυπόστατοι, δηλαδή ψευδείς. 

ε) Γνωστοποιεί τους σοβαρούς λόγους που οι Κανόνες επιτρέπουν την εκλογή, νέου Επισκόπου ή Αρχιεπισκόπου, και όχι την παραίτησή του. 

στ) Τονίζει πως σε περίπτωση εκούσιας παραίτησις του Επισκόπου, όπως έγινε με τον Αρχιεπ/πο, οι Κανόνες προβλέπουν τιμωρία και επάνοδο του Επισκόπου στην τάξη των μοναχών.

ζ) Αναφέρει τα ταξίδια του Αρχιεπισκόπου, τα οποία αν και άρρωστος, εν τούτοις όμως, έκανε προκειμένου να υποκινήσει την ψήφο υπέρ του ''νέου Αρχιεπισκόπου'' και,

η) Αναφέρει και τονίζει πως οι λόγοι δια τους οποίους παραιτήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος πρόκειται περί καθαρών ΙΕΡΟΣΥΛΙΩΝ 

(συνεχίζεται...)

(1): Επ' αυτού ας σημειωθεί πως όταν ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε στην σύνοδο την παραίτησή του, ο ίδιος επικαλέσθηκε και λάθος χειρισμό του εις το θέμα της ''χειροθεσίας''. Όταν όμως ο Σεβ/τος Μεσογαίας του ζήτησε να γίνει πιο σαφής, τότε ο Αρχιπ/πος σιώπησε και δεν είπε τίποτα παραπάνω. Επομένως αν το ενδεχόμενο αυτό λάθος του το εξομολογούνταν στη Σύνοδο και αύτη το ενέκρινε ως λίαν σοβαρό κατά της Ορθοδοξίας, τότε ίσως και αυτός να επρόκειτο για έναν σοβαρό λόγο ο οποίος θα του επέτρεπε την παραίτηση. 

(2): Οι λόγοι υγείας που επικαλέσθηκε, ή πολύ καλύτερα, άλλοι είπαν στον Μακαριώτατο να τους επικαλεσθεί, φυσικά και δεν υφίσταντο. Τούτο, μπορεί να το επιβεβαιώσει και η πνευματικοπάιδα του, η οποία του έκανε και τις αιμοκαθάρσεις. 

(3): Αυτή ήταν η κατάντια που τα δήθεν αγαπημένα τέκνα του Μακαριωτάτου του του επιφύλασσαν δια τα τελευταία έτη της ζωής του. Να τον εξευτελίσουν πλήρως με το να τον παραιτήσουν από Αρχιεπίσκοπο (για λόγους υγείας), να τον μεταθέσουν εις την Προεδρία των Πατρών (εκεί δεν υφίστατο κανένας λόγος υγείας), και στο τέλος να τον κηδεύσουν πάλι ως Αρχιεπίσκοπο. Πραγματικά, δεν υπήρχε πιο εξευτελιστικός τρόπος κατά του Αρχιεπ/που. Κι αυτό διότι, κάποιοι (Τσακίρογλου & Σια), τελικά δεν αγαπούσαν τον Αρχιεπίσκοπο, αλλά πρόσβλεπαν εις αυτόν, προκειμένου να λάβουν τον Τρίτο Βαθμό της Ιεροσύνης, ώστε δι' αυτού να μπορούν να εργαστούν υπέρ των ξένων κέντρων και κατά της Μητρός Εκκλησίας.  

(4): Τι μας θυμίζουν άραγε αυτά τα λόγια του Σεβ. Ταρασίου; Μήπως τα λόγια του ''Μητροπολίτου Θηβών'' κ. Ανδρέα, τα οποία είναι γραμμένα στην εν έτει 2014 Επιστολή του προς τα ''μέλη'' του συνδέσμου; : <<Πάντοτε με τας πενιχράς μου δυνάμεις, προσπάθησα και δια του λόγου και δια του παραδείγματός μου, να καλλιεργήσω και να αναπτύξω το πνεύμα της συνεργασίας, της αγάπης και ανεξικακίας... Από τη θέση του αντιπροέδρου του Ιερού Συνδέσμου και αφού προσπάθησα αρκετές φορές με την ιδιότητα αυτή, να φέρω σε πέρας το έργο του Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε κάτι που δεν κατάφερα, γιατί πάντα έβρισκα τις πόρτες κλειστές>>. Δυστυχώς αν και ετεροχρονισμένα, εν τούτοις όμως, πάντοτε τα άτομα της τότε ''Νικολαΐτικης'' και νυν ''Στεφανίτικης συνόδου'', καταλήγουν εις ένα και μόνο συμπέρασμα. Πως κανείς τους δεν μπορεί να προσφέρει έστω και το ελάχιστο των δυνατοτήτων του, διότι κάποιοι άλλοι δεν τους αφήνουν. Εάν όμως αυτό δεν είναι κατάντια, τότε τι είναι;