ΓΥΜΝΟΣ ΕΞΗΛΘΟΝ ΕΚ ΚΟΙΛΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΣΟΜΑΙ (ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ)

ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΩΝ – ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

(ΑΠΟ ΕΝ ΕΤΕΙ 2006 ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΑΝΤΑ ΔΙΑΤΙ Η ΤΟΣΗ ΑΔΙΚΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΩΑΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ)

 Ἀντιγράφω δύο κείμενα πού εἶναι καταχωρημένα στίς 27 ‘Ιανουαρίου στήν Ἀνακομιδή τοῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου. Τό ἕνα εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἐπιστολήν τοῦ ἐξορίστου Ἱεροῦ Χρυσοστόμου πρός ἕτερον ἐξόριστον Ἐπίσκοπον ὀνόματι Κυριακόν, καί τό ἕτερον στό ὁποῖον περιγράφεται ὁ τρόπος πού πῆραν τό λείψανον τοῦ ἁγίου καί τό ἐπανέφεραν εἰς τήν Κων/λιν. Καί τά δύο κείμενα περιέχουν σπουδαῖα καί μεγάλα νοήματα, εἰδικώτερον δέ δύο σημαντικά διδάγματα. Τό πρῶτον, ὅτι ὁ χριστιανός ὅταν ἀγωνίζεται γιά τήν ἀλήθεια, θά ὑποστῆ διωγμούς καί πρέπει νά ὑπομείνει, καί τό δεύτερον, ὅτι ὅσα χρόνια καί ἄν περάσουν ἡ ἀδικία πρέπει νά ἀποκατασταθῆ, διαφορετικά δέν ἐπέρχεται ἡ ἀπό Θεοῦ συγχώρησις.

 Γράφει, λοιπόν, ὁ ἕνας ἐξόριστος ὁ ἱερός Χρυσόστομος πρός τόν ἑτερον ἐξόριστον, τόν Ἐπίσκοπον Κυριακόν:

  «Μή, λοιπόν, λυπᾶσαι, ἀδελφέ Κυριακέ. Γιατί κι’ ἐγώ ὅταν διωχνόμουν ἀπό τήν πόλη γιά τίποτα ἀπ’ αὐτά δέν φρόντιζα, ἀλλά ἔλεγα στόν ἑαυτό μου. Ἄν θέλει ἡ Βασίλισσα νά μέ ἐξορίσει, ἀς μέ ἐξορίσει. «Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς». Ἄν θέλει νά μέ πριονίσει, ἄς μέ πριονίσει. Τόν Ἡσαία ἔχω ὑπογραμμό. Ἄν θέλει στό πέλαγος νά μέ ἐξακοντίσει, τόν Ἰωνᾶ θυμᾶμαι. Ἄν θέλει σέ λάκκο νά μέ βάλει, ἔχω τόν Δανιήλ ριγμένο στά λιοντάρια. Ἄν θέλει νά μέ πετροβολήσει, τόν Στέφανο ἔχω τόν πρωτομάρτυρα, νά τὄχει πάθει αὐτό. Ἄν θέλει τό κεφάλι μου νά πάρη, ἔχω τόν Βαπτιστή. Ἄν θέλει τά ὑπάρχοντά μου νά πάρει, ἄν ἔχω, ἄς τά πάρει. «Γυμνός ἐξῆλθον ἀπό τήν κοιλιά τῆς μάνας μου, γυμνός κι’ ἀς φύγω» .... Γιά ὅλα τ’ ἄλλα, ὅσα μοῦ συνέβησαν δέν φρόντισα. Πολύ δέ μᾶς περιποιήθηκε ὁ Ἐπίσκοπος αὐτῆς τῆς πόλεως καί πολλήν ἀγάπην ἔδειξε, ὥστε, ἄν ἦταν δυνατόν κι’ ἄν δέν φυλάγαμε τόν ὅρον, καί τόν θρόνο του θά μᾶς παραχωροῦσε. Παρακαλῶ, λοιπόν, καί ἀντιλέγω, πέταξε τό πένθος τῆς λύπης σου καί μνημόνευέ μας πρός τόν Θεό». 

 ‘Ιδού καί τό δεύτερο κείμενο. Ὡς γνωστόν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπέθανε καί ἐτάφη στήν ἐξορία. Ὁ βασιλιάς Θεοδόσιος, ἕνας ἀπό τούς διαδόχους τῶν διωκτῶν τοῦ Ἁγίου, ἔστειλε καθ’ ὑπόδειξιν τοῦ Πατριάρχου Πρόκλου, νά φέρουν τό ἱερόν λείψανον τοῦ ἁγίου στήν Κωνσταντινούπολη. ‘Αλλά οἱ ἀπεσταλμένοι δέν μπόρεσαν νά τό μετακινήσουν. Τό λείψανο τοῦ Ἁγίου ἔμενε ἀκίνητο. Τότε ὁ βασιλιάς ἔστειλε γράμμα, μέ τό ὁποῖο ζητοῦσε συγγνώμη, γράφοντας τά ἑξῆς:

  «Τίμιε πάτερ, νομίζοντας ὅτι τό σῶμά σου εἶναι νεκρό, ὅπως τά ἄλλα, θελήσαμε νά τό μετακομίσουμε ἁπλᾶ ἐδῶ σ’ ἐμᾶς. Γι’ αὐτό καί δίκαια δέν πετύχαμε αὐτό πού θέλαμε. ‘Αλλά, ἐσύ, τιμιώτατε Πάτερ, συγχώρεσέ μας, πού σέ ξανακαλοῦμε, ἐσύ πού δίδαξες σέ ὅλους τήν μετάνοια. Καί σάν σέ παιδιά πού ἀγαποῦν τόν πατέρα τους, δός μας τόν ἑαυτό σου καί δῶσε χαρά σέ αὐτούς πού σέ ἀγαποῦν μέ τήν δική σου παρουσία».

 Ὅταν αὐτή ἡ ἐπιστολή φέρθηκε στόν Ἅγιο καί τποποθετήθηκε πάνω στό σκήνωμμά του, ἀμέσως ἔδωσε τόν ἐαυτό του καί οἱ μεταφορεῖς εὔκολα τό σήκωσαν. Ὅταν δέ ἔφθασε ἀντικρύ τῆς Πόλεως, πέρασαν μέν ἀπέναντι ὁ βασιλιάς καί ὅλη ἡ Σύγκλητος καί ὁ Πατριάρχης μαζί μέ τόν κλῆρο, ἔβαλαν δέ σέ βασιλικό πλοῖο τή σορό πού περιεῖχε τό σῶμα τοῦ Ἁγίου. Ἔγινε ὅμως καταιγίδα καί τ’ ἄλλα μέν πλοῖα σκορπισθήκανε ἀλλοῦ, ἐκεῖνο ὅμως στό ὁποῖο ἦτο τό σῶμα τοῦ Ἁγίου, ἐξώκειλε στόν ἀγρό τῆς χήρας ἐκείνης, τήν ὁποία ἀδίκησε ἡ Εὐδοξία, πάίρνοντάς της τό ἀμπέλι. Ἡ ὁποία ἐπειδή ἐλέγχθηκε ἀπό τόν Ἅγιο τόν ἐξώρισε.

 Ὅταν ἀποδόθηκε ὁ ἀγρός στή χήρα, ἀμέσως ἔγινε γαλήνη στή θάλασσα καί πρῶτα μέν μεταφέρθηκε στό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ, μετά δέ στόν ναό τῆς Ἁγίας Εἰρήνης, ὅπου τόν ἔβαλαν στό σύνθρονο καί φώναξαν ὅλοι: «Ἀπόλαβέ σου τόν θρόνον Ἅγιε». Μετά, ἀφοῦ ἡ σορός τοποποθετήθηκε στήν ϊερά καθέδρα, ἐπεφώνησε στό ποίμνιο τό «Εἰρήνη πᾶσι».

  Καί ἕν μικρόν σχόλιον ἐπ’ αὐτῶν: 

  Αἱ ἄδικοι, αὐθαἰρετοι, παράνομοι, ἀντιεκκλησιαστικαί «ἀποφάσεις», «καθαιρέσεις» «ἐπιτίμια», κλπ. ἔστω καί ἄν λαμβάνωνται ἀπό πλῆθος Ἐπισκόπων ἤ Συνόδων, ὡς ἦτο ἡ ψευδοκαθαίρεσις τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ἐκδικοῦνται καί ἐν τῶ νῦν καί ἐν τῶ μέλλοντι αἰῶνι. Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ οἱ ἀδικήσαντες κατά τόν οἱονδήποτε τρόπον νά αἰτήσουν συγγνώμην, ἄλλως ἡ ἀδικία παραμένει καί κολάζει.

Τά ἀνωτέρω κείμενα ἀς χρησιμοποιηθοῦν ὅπου δεῖ.

Εὐχόμενος ἐν Κυρίῳ

+ Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΚΗΡΥΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΣΕΒ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΝ ΥΠ ΑΡΙΘΜ ΠΡΩΤ. 827 1/14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
19400 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΘ. 54 ΤΗΛΦΑΞ 210.6020176

Α.Π. 827 

Ἐν Κορωπίῳ τῇ 01/14/Φεβρ. 2019

  Τῷ Σεβασμιωτάτῳ ἀδελφῷ καί συλλειτουργῷ, Μητροπολίτη Λαρίσης κ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐν Κυρίῳ χαίρειν!

  Σεβασμιώτατε, εὐλογεῖτε! Ὁ Χριστός εἶη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Ἔλαβον τήν ἀπό 19/1/2019, Α.Π. 97/192 ἐπιστολήν σας καί σάς απαντώ εν πολλή συντομία. Μού προσάπτετε τήν κατηγορίαν, οτι δῆθεν «ὅλως ἀναιτίως καί ἀνεπιτρέπτως ὡργισμένος(!) ἀπεχώρησα καί δέν επανήλθα πρός συνεδρίασιν» της 12/1/2019 εἰς ἁγίαν Αἰκατερίνην, εἰς τήν ὁποίαν παρέστητε μετά τοῦ ἀδελφοῦ Ἐλευθερίου, χωρίς ομως νά ἀναγράφετε καί τόν λόγον, διά την προσωρινήν διακοπήν της συνεδριάσεως.

  Καί ο λόγος ἦτο ἡ γνωστή προκλητική συμπεριφορά τού θεολόγου Ἐλευθερίου, ὁ ὁποῖος επί μίαν περίπου ώραν, χωρίς κανείς νά τού ἀντιμιλά, επανελάμβανε τά ἴδια καί τά ιδια, οσον αφορά τό θέμα τού 1971 καί οσον αφορά τόν διάλογον εν αγάπη καί αληθεία, διά νά καταλήξει εις τό συμπέρασμα οτι «ο Επίσκοπος Κήρυκος από τό 1971 καί ιδιαιτέρως από τό 2015 επιχειρεί νά επιβάλλη τήν χειροθεσίαν των Ρωσων» καί είναι από τότε καί μέχρι σήμερον «ο χειρότερος παλαιοημερολογίτης οικουμενιστής». Καί οταν τού εζήτησα νά ανακαλέση διότι αὐτά εἰναι συκοφαντίες καί ψεύδη εξεμάνη έτι περισσότερον...

  Δέν αναφέρομαι βεβαίως εις τάς ανοικείους καί πεζοδρομιακάς, αλλά καί βλασφήμους φραστικάς ἐπιθέσεις εναντίον μου, (δέν ειναι η πρώτη φορά), ουτε εις τό γεγονός οτι ὤμοσεν όλως ανεπιτρέπτως εἰς τά όνομα της Αγίας Τριάδος κατά τού Επισκόπου Παχωμίου, ούτε εις τό γεγονός ότι ολίγον καί θά ἐχειροδίκει εναντίον μου, (περί τὠν οποίων θά αναφερθούμε αλλην φοράν έαν χρειασθεί), αλλά ἀναφέρομαι εις τήν γνωστήν πλέον συκοφαντίαν, τήν ὁποίαν καί υμείς τωρα τελευταίως καί οι περί ὑμάς, την υποστηρίζετε, καί τήν ὁποίαν, ενω σάς εζήτησα νά ανακαλέσητε, δέν ανεκαλέσατε..., καί ἐπιμείνατε εις τήν ανεπέρειστον πρότασίν σας «νά υποβιβάσωμεν τόν Επίσκοπον Ευστάθιον εις τήν τάξιν τού πρεσβυτέρου» καί νά τόν «ξαναχειροτονήσωμεν», πράγμα τό οποίον σάς είπα οτι ειναι κατά τήν Δ Οίκουμενικήν Σύνοδον ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ. Καί οταν σάς ερώτησα άν θά ανακαλέσετε αυτά τά δύο μοῦ ειπατε ΟΧΙ, ασφαλώς διότι εφοβείσθο τόν Ελευθέριον, ὁ ὁποῖος ειχεν αλλην ... θεολογικήν, πλήν ἀνεπέρειστον, άποψιν, οτι δηλαδή «πρέπει νά τούς δεχθούμε ως Μοναχούς».

  Αὐτή ήτο η αιτία, Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Λαρίσης, πού διέκοψα την συνεδρίασιν της Συνόδου, καί όχι αυτά πού γράφετε εις τήν ἀπό 19/1/2019, Α.Π. 97/192 επιστολήν σας, ούτε τά γνωστά τής «ανοίας ρητά» τού αδελφού Ελευθερίου.

  Θά σάς παρακαλέσω λοιπόν πάρα πολύ, Σεβασμιώτατε, νά ξανασκεφθητε τήν στάσιν σας, νά αναλάβωμεν αμφότεροι τάς Αρχιερατικάς μας ευθύνας, καί εν αγάπη, εν αληθεία καί ἐν ελευθερία Χριστού νά συζητήσωμεν επί των δύο αυτών θεμάτων, τά ὁποία ὡδήγησαν, ως είπομεν, εις τήν προσωρινήν διακοπήν τῶν εργασιῶν τῆς Συνόδου της 12/25/1/2019, καί εῖμαι βέβαιος ὅτι όταν ελευθερωθούμε όλοι από τάς παγίδας τού αντικειμένου, θά επανέλθουμε είς εκείνην την ευλογημένην κατάστασιν ὅτε «ούκ ην εν ἡμῖν σχίσματα καί διαιρέσεις».

Μετά της εν Χριστώ αγάπης
Ελάχιστος αδελφός και συλλειτουργός
+ Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
Κήρυκος

1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ...

...ΑΡΧΗ ΝΗΣΤΕΙΑΣ

Μην Αύγουστος, έχων ημέρας λα΄.

  Τη Α΄ του αυτού μηνός, μνήμη των Αγίων επτά μαρτύρων των Μακκαβαίων, Αβείμ, Αντωνίου, Γουρία, Ελεαζάρου, Ευσεβωνά, Αχείμ και Μαρκέλλου, και της μητρός αυτών Σολομονής, και Ελεαζάρου του διδασκάλου αυτών.

  Όταν ο Αντίοχος, ''υιός Σελεύκου, ηχμαλώτισεν άπαν το γένος των Εβραίων'', ο διδάσκαλος Ελεάζαρος και οι επτά μαθητές του Αβείμ, Αντώνιος, Γουρίας, Ελεάζαρος, Ευσεβωνάς, Αχείμ και Μάρκελλος, πιέστηκαν να αρνηθούν τις θρησκευτικές τους συνήθειες και τις νομικές διατάξεις (Λευϊτ. 11, 7-8) και να καταλύσουν χοιρινό κρέας. Στην άρνησή τους, του μεν διδασκάλου έδεσαν τα χέρια στην πλάτη και μετά τον μαστίγωσαν, ''έχυσαν εντός της ρηνός ου υγρά τινά δυσώδη και δρυμέα'' και τελικά τον έρριξαν στην φωτιά, όπου τελειώθηκε, ''προσευχηθείς να γίνη το αίμα και θάνατός του λύτρωσις και ελευθερία όλου του γένους του''. Τους δε μαθητές ανάλογα με την ηλικία τους τους βασάνισαν με τροχούς, ακόντια και άλλα όργανα τιμωρητικά και τελικά τους έρριξαν επίσης στην φωτιά, όπου παρέδωσαν το πνεύμα.

Η μητέρα των νέων Μαρτύρων Σολομονή, όταν είδε την ανδρεία και το μαρτύριο των παιδιών της, ''χωρίς ουδείς να επιθέση χείρα επ' αυτής'', ρίχθηκε μόνη της στο αναμμένο καμήνι και εκεί τελειώθηκε μαρτυρικά. Το Λείψανο της αγ. Σολομονής διασώθηκε αδιάφθορο και σήμερα φυλάσσεται στον Πατριαρχικό Ναό του αγ. Γεωργίου, στο Φανάρι. 

  Τη αυτή ημέρα, μνήμη των Αγίων εννέα μαρτύρων, των εν Πέργη της Παμφυλίας αθλησάντων, Λεοντίου, Άττου, Αλεξάνδρου, Κινδέου, Μνησιθέου, Κυριακού, Μηναίου, Κατούνου, και Ευκλέου.  

  Οι Μάρτυρες Λεόντιος, Άττος, Αλέξανδρος, Κινδέος, Μνησίθεος, Κυριακός, Μηναίος, Κατούνος και Εύκλης, μαρτύρησαν κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού (284-305), από τον Ηγεμόνα της Παμφιλίας Φλαβιανό. Ο αγ. Μηναίος ήταν ξυλουργός και οι λοιποί γεωργοί και παρουσιάσθηκαν αυτόκλητοι στο κριτήριο αφού προηγουμένως γκρέμισαν τα είδωλα στον ναό της Αρτέμιδος. Για το τόλμημά τους αυτό αι την άρνησή τους να θυσιάσουν στους δαιμονικούς θεούς, ''εδάρησαν σκληρώς και εκάησαν τας πλευράς, έσχισαν οι βασανισταί με σιδηρούς όνυχας το δέρμα των μέχρις οστέων και με λαμπάδας έκαυσαν τας μασχάλας των καιμε οβελίσκους εκέντησαν τους οφθαλμούς των και έρριψαν αυτούς εις φυλακήν, άνευ φαγητού και επιμελείας''. Μετά από παρέλευση ικανού χρόνου ρίχθηκαν στα θηρία και επειδή αυτά ''ουδόλως έβλαψαν αυτούς, ουδέ καν εκινήθησαν'', τους αποκεφάλισαν. 

Τη αυτή ημέρα η Πρόοδος του Τιμίου Σταυρού

  ''Κατά τη σήμερον'' επικρατούσε συνήθεια να ''εκφέρεται'' ο Τίμιος Σταυρός από το Αυτοκρατορικό Θησαυροφυλάκιο του Ιερού Παλατίου της ΚΠόλεως, να τίθεται αρχικά στο Βήμα της Μεγάλης Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας και στην συνέχεια να λιτανεύεται σε όλη την Πόλη, μέχρι την 14η Αυγούστου, οπότε επέστρεφε στην θέση του. Ο Πατμιακός Κώδικας 266 αναφέρει, ότι κατά την 1η Αυγούστου ετελείτο στην Μεγάλη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας ''η βάπτισις των Τιμίων Ξύλων'', δηλαδή Αγιασμός, επειδή ο καύσωνας του Αυγούστου ευνοούσε την ανάπτυξη ασθενειών.

  Τη αυτή ημέρα, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Τιμοθέου, Επισκόπου Προκονήσου (Προικονήσου), του Θαυματουργού.

  Έζησε στην ΚΠολη, στους ρόνους των Αυτοκρατόρων Ιουστίνου του Θρακός και Ιουστινιανού του Μεγάλου. Όταν χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Προικονήσου (σημ. Μαρμαρά Προποντίδος), βρήκε τους κατοίκους να ασχολούνται με την πειρατεία και ανάλωσε τις δυνάμεις του για να τους απαλλάξει από την απανθρωπία αυτή και να τους προτρέψει ''εις οίκτον προς τους ναυαγούντας''. Θεράπευσε με μόνη την παρουσία του την δαιμονιζόμενη κόρη του Ιουστινιανού και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης η βασίλισσα Θεοδώρα ίδρυσε Μονή προς τιμή του.  

Τη αυτή ημέρα, μνήμη της αγίας Οσιομάρτυρος Ελέσας της εν Κυθήροις.

  Ήταν κόρη του ειδωλολάτρη άρχοντα της Πελοποννήσου Ελλαδίου και της Χριστιανής Ευγενίας. Υπήρξε καρπός προσευχής της μητέρας της, με την οποία λύθηκε η στειρότητά της. Όταν σε ηλικία 14 ετών κοιμήθηκε η μητέρα της και ο πατέρας της θέλησε να την νυμφεύσει με ειδωλολάτρη, η νεαρή κόρη, διέφυγε στα Κήθυρα, αφού μοίρασε ελεημοσύνες στους πτωχούς Εκεί μόνασε μαζί με δύο υπηρέτριές της και ανάστησε νεκρό με την προσευχή της! Όταν την βρήκε ο πατέρας της ''την εκρέμασεν από τους πλοκάμους εις δένδρον τις κερασέας και εβασάνιζε αυτήν με πικράς τιμωρίας και φρικτούς δαρμούς, έως ότου εξέπνευσε''. Τότε οικονόμησε ο Θεός φρικτό θαύμα, να αναστηθεί η νεκρή Μάρτυρας και να φύγει στο βουνό όπου σχίστηκε βράχος για να περάσει!, όμως την πρόλαβε ο θηριώδης πατέρας της και την αποκεφάλισε.   

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟ

Ως ταπεινό μέλος της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού στέλνω το παρακάτω ενωτικό μήνυμα προς τον Σεβ. Μητρ. Λαρίσης κ. Αμφιλόχιο:

1. Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΡΟΩΡΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΑΣΥΓΚΡΙΤΩΣ ΑΝΩΤΕΡΟ. ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΚΕΦΑΛΕΩΤΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΩΣ Ο ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗΝ ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΗ.

2. Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΟΠΟΥ ΣΚΗΒΕΙ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟΥ. ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΔΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΦΑΤΡΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΔΥΝΗΡΕΣ ΔΙΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ.

 Του Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

 Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΗΣΧΟΛΗΣΕ ΤΟ ΔΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΣ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ (ΕΝ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ) ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1999-2000) ΑΛΛΑ Η ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΗΜΠΟΔΙΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΩΣ ΤΗΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ…

  ΕΙΔΙΚΩΤΕΡΟΝ:

  ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙ ΕΝΑΜΙΣΥ ΧΡΟΝΟ ΔΕΝ ΣΥΝΕΚΑΛΕΙΤΟ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΤΑ ΕΤΗ 1999 ΚΑΙ 2000 ΗΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ (ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ, ΚΗΡΥΚΟΣ, ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ) ΕΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΛΕΥΚΑΝΘΗ Η ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΣΚΑΝΔΑΛΑ. ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 4 ΜΕΛΗ (ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ) ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΙΝ…

  ΕΙΝΑΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ Ο ΣΕΒ ΠΑΧΩΜΙΟΣ ΩΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΕΙΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ ΔΙΑ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΠΑΛΙΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟ ΠΕΙΘΗΝΙΟΝ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΑΥΛΕΙΑΣ ΑΝΔΡΕΑ… .

  ΕΙΝΑΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ Ο Π. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ (ΝΥΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ) ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΝ ΣΥΝΕΚΛΗΘΗ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2001 ΠΡΟΕΤΕΙΝΕ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩΜΕΝ ΝΑ ΟΡΙΣΘΟΥΝ ΟΡΚΩΤΟΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΗ ΕΙΣ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΑΛΛΑ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΗΥΘΥΝΕΤΟ ΤΟΤΕ ΥΠΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ (ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ) ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ…

  ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΦΩΝΑΖΩ ΚΑΙ ΛΕΓΩ ΟΤΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ 1995 ΚΑΙ ΤΟΥ 2005, ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ 2015, ΚΡΥΠΤΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΕΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΙΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗΣ ΟΥΝΙΑΣ….

ΨΕΜΑΤΑ!!!

ΥΠ' ΟΨΙΝ

 ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ κ. ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ

Βλάπτουμε τον εαυτό μας, όταν λέμε ψέματα. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Γι’ αυτό, αφού απορρίψετε το ψέμα, «μιλάτε αλήθεια κάθε ένας με τον πλησίον του», επειδή είμαστε μέλη ο ένας του άλλου." (Επιστολή προς Εφεσίους 4: 25)

Η ένατη εντολή απαγορεύει το ψέμα. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Μην ψευδομαρτυρήσεις εναντίον του πλησίον σου ψεύτικη μαρτυρία." (Έξοδος 20: 16)

Το ψέμα δεν συμβαδίζει με τη χριστιανική ζωή. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Μην λέτε ψέματα ο ένας στον άλλον, αφού ξεντυθήκατε τον παλιό άνθρωπο μαζί με τις πράξεις του και ντυθήκατε τον καινούριο, αυτόν που ανακαινίζεται σε επίγνωση σύμφωνα με την εικόνα εκείνου που τον έκτισε." (Επιστολή προς Κολοσσαείς 3: 9 – 10)

Ο Θεός μισεί το ψέμα. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Αναληθή χείλη είναι βδέλυγμα στον Κύριο, ενώ αυτοί που πράττουν την αλήθεια είναι δεκτοί σε αυτόν." (Παροιμίες 12: 22)

Οι ψεύτες αποκλείονται από την παρουσία του Θεού. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Δεν θα κατοικεί στο μέσον του οίκου μου εκείνος που εργάζεται την απάτη, εκείνος που μιλάει το ψέμα δεν θα στερεωθεί μπροστά στα μάτια μου." (Ψαλμός 101: 7)

Στον Παράδεισο δεν θα επιτραπεί η είσοδος στους ψεύτες. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Έξω όμως είναι τα σκυλιά και οι μάγοι και οι πόρνοι και οι φονιάδες και οι ειδωλολάτρες και κάθε ένας που αγαπάει και πράττει το ψέμα." (Αποκάλυψη 22: 15)

Είμαστε ψεύτες εάν υποστηρίζουμε ότι είμαστε Χριστιανοί αλλά δεν υπακούμε. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Εκείνος που λέει ότι «Τον γνώρισα» και δεν τηρεί τις εντολές του, είναι ψεύτης και μέσα σ’ αυτόν η αλήθεια δεν υπάρχει.." (Επιστολή Ιωάννη Α΄ 2: 4)

Οι υποκριτές είναι ψεύτες. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Αν όμως έχετε στην καρδιά σας πικρό φθόνο και φιλονικία, μην κατακαυχάσθε και ψεύδεσθε εναντίον της αλήθειας." (Επιστολή Ιακώβου 3: 14)

Ο Θεός θα συγχωρήσει. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήσει σε εμάς τις αμαρτίες και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία." (Επιστολή Ιωάννη Α΄ 1: 9) Ακριβώς αυτό κάνει ο Θεός σε μας εξαιτίας της θυσίας του Χριστού για μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΛΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΑΦΟΒΩΣ ... Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΓΚΕΚΑΛΥΠΤΑΙ

Του Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

  Εἰς τό ερώτημα τό οποίον μού κάμνουν τινές "αν επίκειται καί άλλο σχίσμα"; δέν θά απαντήσω μέ ιδικούς μου λόγους, αλλά θά επαναλάβω τά λόγια τού Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος αποδυρόμενος τήν χαλεπότητα των καιρών του, έλεγε: "Διαβάλλουσιν ημάς εφ' οις αυτοί γε ενἐχονται εγκλήμασιν".... "θεσμοί πατέρων πεπάτηνται".... "θεολογούσιν ασεβώς οι βάναυσοι"... "ποιμένες απελαύνονται"... "βαρείς δ' αντεισάγονται λύκοι κατά των ποιμνίων"... «Εκκλησίαι σαλεύονται και ψυχαί συνιάζονται» ...«ήνοιξαν τινές αφειδώς στόματα κατά των ομοδούλων" ..."Λαλείται το ψεύδος αφόβως η αλήθεια συγκεκάλυπται". Και "οι μεν κατηγορούμενοι καταδικάζονται ακρίτως, οι δε κατηγορούντες πιστεύονται ανεξετάστως».

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΑΣ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΡΙΑ

 Η υποκριτική ευσέβεια στο Θεό, σε συνδυασμό με την κακεντρέχεια των πολεμίων της χάριτι θεία επιτευχθείσης εν Χριστώ ενώσεως, δείχνουν το κατάντημα στο οποίο μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος όταν τελικώς περνά στο στρατόπεδο των εχθρών του Χριστού. Πράγμα φυσικά που δεν είναι καθόλου δύσκολο να συμβεί όταν νομίζει κάποιος ότι μπορεί να ξεγελά τους πιστούς, τους οσίους αλλά και αυτόν τον ίδιο τον Χριστό.

ΕΝΑΣ ΘΡΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΜΑ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΗ ΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΗ ...

  Ένας θρύλος του 19ου αιώνα λέει ότι η Αλήθεια και το Ψέμα συναντήθηκαν κάποτε. Το Ψέμα καλημέρισε την Αλήθεια της είπε: «Ωραία μέρα σήμερα». Η Αλήθεια για να βεβαιωθεί κοίταξε γύρω και τον ουρανό και όντως η μέρα ήταν ωραία. Περπάτησαν για λίγο ώσπου έφτασαν σε ένα μεγάλο πηγάδι γεμάτο νερό. Το Ψέμα βούτηξε το χέρι του στο νερό και γυρίζοντας στην Αλήθεια της είπε: «Ωραίο και ζεστό το νερό. Θες να κολυμπήσουμε μαζί»; Και πάλι η Αλήθεια ήταν καχύποπτη. Δοκίμασε όμως με το χέρι της το νερό και πράγματι ήταν ζεστό. Μπήκαν λοιπόν και οι δυο τους στο νερό και κολυμπούσαν για αρκετή ώρα, όταν ξαφνικά το Ψέμα, βγήκε από το πηγάδι, φόρεσε τα ρούχα της Αλήθειας και εξαφανίστηκε. Η Αλήθεια θυμωμένη βγήκε γυμνή τρέχοντας παντού ψάχνοντας για το Ψέμα να πάρει τα ρούχα της. Ο κόσμος που την έβλεπε γυμνή, γύριζε το βλέμμα του αλλού είτε από ντροπή είτε από θυμό. Η φτωχή Αλήθεια ντροπιασμένη γύρισε στο πηγάδι και χώθηκε εκεί για πάντα. Έκτοτε το Ψέμα γυρίζει ανενόχλητο ντυμένο σαν Αλήθεια ικανοποιώντας τα τερτίπια του κόσμου, ο οποίος με κανένα τρόπο δεν θέλει να δει τη γυμνή Αλήθεια.

[Πίνακας: Truth Coming Out of Her Well, Jean-Léon Gérôme, 1896]

ΠΟΙΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ (1995, 2005 ΚΑΙ 2015).

 Εξετάζοντας μετά προσοχής και φόβου Θεού την αρχή και την εξέλιξι των τριών τελευταίων σχισμάτων 1995, 2005 και 2015 δεν μας απομένει παρά να επαναλάβωμεν το του Μεγάλου Βασιλείου, "λαλείται το ψεύδος αφόβως… η αλήθεια συγκεκάλυπται". Και ποια είναι η αλήθεια εν προκειμένω. Ποια είναι η αιτία της δημιουργίας των τριών τελευταίων σχισμάτων. Είναι η κακοδιαχείρισις της Κληρονομιάς Δασκαλοπούλου και η συγκάλυψις και άλλων σκανδάλων εκκλησιαστικής φύσεως. Και η αρχή της κακοδιαχειρίσεως έγινε το 1992 όταν Βορειοελλαδίτης Μητροπολίτης ανέλαβε από Τραπεζικό λογαριασμό προερχόμενο εκ της Διαθήκης Δασκαλοπούλου περίπου 75.000.000 με την απειλήν κατά του υπευθύνως χειριζόμενου την υπόθεσιν Ιερομ τότε και νυν Μητροπολίτου Λαρίσης Αμφιλοχίου, ότι θα τον καθαιρέσουν εάν δεν παραδώση την όλην διαχείρισιν της Κληρονομιάς Δασκαλοπούλου. Η άρνησις του να παραδώση εξ ολοκλήρου την διαχείρισιν ήταν η αιτία να δημιουργήσουν τον ψεύτικον ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ εγγράφοντες όλως παρανόμως τον Βορειοελλαδίτην Μητροπολίτην μέλος του, και να πάρουν αυθαιρέτως και την διαχείρισιν της λοιπής ακινήτου περιουσίας εκ της Κληρονομιάς αυτής. Και τούτο με το πρόσχημα της δήθεν νεοεικονομαχίας. Με τον ψεύτικο, λοιπόν και παράνομο ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ κατώρθωσαν να αρπάξουν και καταχρασθούν και την υπόλοιπη περιουσία εκ της Διαθήκης Δασκαλοπούλου… Αυτή είναι η αλήθεια, η οποία συγκαλύπτεται τόσα χρόνια και όχι οι εικόνες τις οποίες εχρησιμοποίησαν ως πρόσχημα. Αυτήν την αλήθεια δεν θα παύσω να την υπερασπίζωμαι, διότι είναι εντολή του Θεού: "Εως θανάτου αγώνισαι υπέρ της αληθείας και Κύριος ο Θεός πολεμήσει υπέρ σου" και "γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώση υμάς".