ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΙΕΡΕΩΣ

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ 

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ π. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΣΜΑ, ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

  Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2019 εκ.ημ., ημέρα μνήμης του Αγίου Γερασίμου του εν Κεφαλληνία, εόρτασε τα σεπτά του ονομαστήρια ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδίτης π. Γεράσιμος Κοσμάς. 
 Την θείαν Λειτουργίαν ο εορτάζων Ιερεύς ετέλεσεν εις τον Ιερόν Ναόν του Αγίου Νεκταρίου (παρεκκλήσιον του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) εις Μπέρμιγχαμ Αγγλίας, βοηθούμενος υπό του νέου διακόνου π. Ματθαίου Homes. Ενώ παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβ/τοι Άγιοι Αρχιερείς, Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κήρυκος, Κιτίου και Έξαρχος πάσης Κύπρου κ. Παρθένιος και Πατρών κ. Ευστάθιος καθώς και οι Ιερείς Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Σωζόμενος Πολυβίου (εφημέριος του Ιερού Ναού), Πρωτοπρεσβύτερος π. Μιχαήλ Ιωάννου εκ Κύπρου και π. Ναθαναήλ εκ Ρουμανίας.

  
 Ο διαχειριστης του <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ>> εύχεται εις Πανοσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην π. Γεράσιμο έτη πολλά και ευλογημένα. 

''ΤΙΣ ΗΜΑΣ ΧΩΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ'';

ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ 
ΚΑΙ ΣΩΣΤΟΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ
ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΜΑΣ!!!

«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ»; Ποιος μπορεί να μας χωρίσει από αυτή, την μεγάλη αγάπη, που έδειξε σ' εμάς ο Χριστός; «Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;».

Το βροντοφωνάζει ο Απόστολος Παύλος για να ακουστεί στα πέρατα της οικουμένης. Ήρθε η αγάπη του Χριστού σαν πελώριο κύμα και κάλυψε τα πάντα, αλλάζοντας την ζωή των Αποστόλων. Αυτό το μεγαλείο της αγάπης ξεχειλίζει πλέον από μέσα τους και θέλουν να το μεταδώσουν σε όλους. Δεν μπορούν να το συγκρατήσουν μέσα τους.

Όλα στην ζωή φαντάζουν μικρά, τιποτένια, αδύναμα εμπρός στην αγάπη του Χριστού.
Αυτή η αγάπη είναι πνοή ζωής, κινητήριος δύναμη για τον άνθρωπο.
Αυτή η αγάπη δυναμώνει την πίστη, οπλίζει με υπομονή και καρτερία σε ΚΑΘΕ δυσκολία.

Αυτή η αγάπη μας δόθηκε ως δωρεά για να μας απαλλάξει από την αμαρτία.
Αυτή η αγάπη είναι το κλειδί για να ανοίξουμε τον παράδεισο.
Αυτή η αγάπη χαρίζει τον παράδεισο!

Ο μόνος που μπορεί να μας χωρίσει από αυτήν την αγάπη του Χριστού είναι ο κακός εαυτός μας, οι κακές επιλογές μας, δηλαδή, που μας δεσμεύουν σε μια κατάσταση, η οποία μόνο νεκρώνει.

Ας αφήσουμε την αγάπη του Χριστού να σκεπάσει και να αλλάξει την ζωή μας, όπως των Αποστόλων, εμπνεόμενοι από την χαρά και την δύναμη που οι ίδιοι γεύθηκαν.

Τότε κι εμείς θα βροντοφωνάζουμε να ακουστεί παντού: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ»; 

Τότε θα έχει πλημμυρίσει όλο μας το είναι από αυτήν την αγάπη, θα έχουμε γεμίσει Χριστό!

Σχόλιο:

Και πόσο μάλλον ''τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού'' όταν πάνω απ' όλα είμεθα όχι μόνο σωστοί, αλλά και επακριβής στην Ομολογία Πίστεώς μας και βαδίζουμε κατά απόλυτον τρόπον στα χνάρια των Αγίων Πατέρων. 

Αυτό το ''τις ημάς χωρίσει...'' ας το προσέξουν πάρα πολύ εκείνοι που βάλλονται κατά ορθοδόξων ενώσεων και θέλουν την εκκλησία και την ορθοδοξία προσωπικά τους ''κτήματα''. Διότι η Εκκλησία είναι του Χριστού και δεν είναι δική μας, και όπως είναι ευρέως γνωστόν  << ο Θεός θέλει πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν>> . Κι αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει πως όταν κάποιος μετανοήσει ειλικρινά, τότε ακόμη κι αν εμείς οι χοϊκοί άνθρωποι δεν τον δεχτούμε και δεν τον συγχωρήσουμε, θα τον δεχθεί και θα τον συγχωρήσει ο Χριστός, ο οποίος μάλιστα εμάς για την πράξη μας αυτή θα μας κρίνει με μεγάλη α υ σ τ η ρ ό τ η τ α!   

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ''ΕΦΕΥΡΑΜΕΝ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗΝ ΕΥΧΗΝ..''

Του Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

''ΕΦΕΥΡΑΜΕΝ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗΝ ΕΥΧΗΝ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΣΧΙΣΜΑ" (ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟΥ 2018)

Ευτυχώς πού υπάρχει ακόμη ολίγη μνήμη.: Ο θεολόγος κ. Ελευθέριος Γκουτζίδης, εις μίαν τελευταίαν συνεδριασιν της Ιεράς Συνόδου (νομίζω τόν Αυγουστο τού 2018), οπου εκλήθη νά συζητησουμε τό θέμα του "Διαλόγου εν αγάπη καί αληθεία" ειπεν εις επήκοον πάντων, καί φανερά εκνευρισμένος, οτι " ναί τό 1971 εφεύραμε την συγχωρητικήν ευχήν καί αποφυγαμε τό σχίσμα, καί οποιος λέγει οτι δέν εγινε συγχωρητική ευχή αλλά χειροθεσία χάνει την Αρχιερωσύνη του" καί τότε ω τότε, φανερά εκνευρισμένος καί εγω επεστράτευσα την ολίγην μνημην πού μού απέμεινε καί ενεθυμήθην οτι εν ετει 1971, ολίγον πρό τού Πανηγυρικού συλλειτούργου της ενώσεως μετά των Ρωσων της Διασπορας, Οκτ. 1971), ο κ. Ελευθέριος Γκουτζίδης, ο οποίος εκαλείτο εις την Σύνοδο καί "ελυνε καί εδενε", ως "επαίων" επί τού θέματος "θεολόγος γάρ" , καί θέλοντας νά μου "απαμβλύνη" καί "διασκεδάση" τρόπον τινά, τήν αντιδρασίν μου, γιά την ενωσιν μετά των Ρωσων της Διασπορας καί διά την χειροθεσίαν επί σχισματικών εις την Αμερικήν, μού "ενεπιστεύθη" τήν απόφασιν της Συνόδου, καί μέ καθησυχασε λέγοντάς μου, οτι απεφάσισαν την χειροθεσίαν νά την ονομάσουν "απλήν συγχωρητικήν ευχήν" , διά νά μήν υπάρξουν αντιδράσεις. Εις τό περιοδικόν ομως τόν "Κηρυκα Εκκλησίας Ορθοδόξων" τόν οποίον τότε επεμελείτο ο ιδιος κάτω από την εποπτείαν τού Πρωτοσυγκέλλου π. Ευγενίου Τόμπρου, εγράφη οτι οι ευχές πού διαβάστηκαν στην Αμερική, οι ιδιες εδιαβάστηκαν καί στην Ελλάδα, στούς υπολοίπους Αρχιερείς, (δέν ενθυμούμεια καλώς την διατυπωσι, αλλά αυτό ειναι τό νοημα),... Κατά τά αλλα, ο κ. Ελευθέριος λέγει καί επιμένει καί θέλοντας καί μή τόν υποστηρίζει προφορικως καί εγγράφως καί ο Σεβ/τος Αμφιλόχιος, λέγοντας πώς "οποιος δέν δέχεται πώς εγινε συγχωρητικη ευχή, καί λέγει πώς εγινε χειροθεσία, ειναι πεπτωκός" καί εάν ειναι Αρχιερεύς ηδη εχασε την Αρχιερωσύνη του" !!! Καί οταν πρό δύο η τριων ετων, τού ειπα (τού κ. Καθηγητού) οτι θά συναντησω τόν Σεβ/το Παχωμιον, ο οποιος μέ εκάλεσε νά μιλήσουμε γιά τό θέμα τού ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ μού ειπε: " Δέν θά πάς πουθενα χωρίς εμένα" καί οταν πάλιν τού ειπα, δέν ειναι θέμα δικό σου τό θέμα τού ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ, μούς ειπες, εάν συναντησης τόν Παχωμιο καί τόν αναγνωρ΄σιης ως Κανονικόν Αρχιερέα "ηδη εχασες την Ομολογία σου καί εφτυσες στην Αρχιερωσύνη σου" καί αλλα της ανοίας ρητά .... Κατά τά αλλα κ. Στουραίτη ο Σεβ/ τος Αμφιλόχιος απέμεινε ο μόνος Ορθόδοξος επί της γης. Καί μακάρι νά ηταν μόνο αυτό τό θέμα πού τόν επιβαρυνει... Σημείωσις: Ενθυμείσαι κ. Στουραίτη πόσες φορές σε΄εστειλα νά ομιλήσης επ αυτού τού θέματος, (διότι καί εσύ τά καταλάβαινες πολύ καλά) μετά τού κ. Καθηγητού; Καί ποτέ δέν μού απάντησες τί εκανες επ αυτού τού θέματος. Μήπως καί εσύ ενετάχθης μετ εκείνων των οποίων εστηλίτευες περισσότερον από εμέ τάς παρανομίας των; Διερωτωμαι.

 ΣΧΟΛΙΑ:

(Επίσκοπος Κήρυκος): Πού νά αποκαλύψουμε καί τί συνέβη καί κατά την συνεδρίασιν της Ιεράς Συνόδου τού 1981, η οποία ησχολήθη μέ τήν υπόθεσιν του 1971, καί πού νά ειπωμεν οτι Ομολογία τού 1981, την οποίαν επικαλείται εσχάτως (μετά τό 2015) ο Σεβ/τος Αμφιλόχιος, ηταν η Ομολογία τού κ. Γκουτζίδη καί οχι της Ιεράς Συνόδου... Πρόκειται γιά μιά συνεδρίασιν της Συνόδου, της οποίας τά Πρακτικά διεμόρφωσεν οπως ηθελε ο κ Καθηγητης, καί αφού αφηρεσε ολες τίς γνωμες των Αρχιερέων πού δέν τόν βόλευαν, αφησε νά φαντάζει ως η μόνη αλήθεια περί τού 1971 ως η μόνη ορθη γνωμη η δική του, οτι δηλαδή η Εκκλησία δέν εδέχθη καμμίαν χειροθεσίαν τό 71, αλλά απλήν συγχωρητικήν ευχήν καί τούτο υπό τήν προυπόθεσιν οτι οι Ρωσοι ωρθοδόξησαν καί διά νά ενωθούμε μέ τούς Φλωρινικούς κλπ.... Καί ευτυχως πού παρενέβην καί υστερα από μεγάλον "καυγά", (διότι ηρνειτο ο κ. Καθηγητης) προσέθεσα εις τά Πρακτικά, οτι "τίποτα απολύτως δέν εδέχθη η Εκκλησία (Κληρος καί Λαός), ουτε χειροθεσίαν, ουτε συγχωρητικήν ευχήν, ατομα τινά μόνον εδέχθησαν την ενωσιν μετά των Ρωσων, οχι η Εκκλησία, διότι οι Ρωσοι ουδέποτε απεδέχθησαν την Ομολογίαν της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος κλπ.. [Ειναι αυτό πού ανάγκασε κατόπιν τούς 5 Αρχιερείς πού από αντίδρασιν εφθασαν εις τό αλλο ακρον καί διεκηρυξαν οτι:"μάς περιρρέει η ανομία της χειροθεσίας, επταίσαμεν ουχί ως ατομα, αλλά ως Εκκλησία καί διά τούτο παιδευόμεθα" καί οτι "εξεφυγομεν της γραμμής πλεύσεως τού αγίου Πατρός Ματθαίου"]...Αλλωστε ουτό που προέτεινα καί διευκρίνισα εξέφραζε καί την γνωμη ολων των Αρχιερέων, οι οποίοι ενέκριναν τήν προτασίν μου περί αναθέσεως εις Επιτροπήν νά μελετηση περαιτέρω τό θέμα, διά νά εξευρεθούν καί προσδιορισθουν οι ενοχοι αυτης της μεγάλης προδοσίας καί νά αποδοθούν ευθυνες. Η Επιτροπή ομως αυτη ουδέποτε ελειτούργσεν, αλλά καί οταν προέτεινα νά ξαναπροσδιορισθη, ο. υιός τού κ. Καθηγητού ειπε: "Θέλεις νά ρίξης ολες τἰς ευθυνες στόν πατέρα μου;"...

(Δημήτριος Παπαδάτος): Μιλώντας για το σοβαρό αυτό θέμα (του 1971) θα πρέπει να αναφέρω κάτι που λίγους μήνες πριν μου είχε πει ο μον. Θεόδωρος σε συνάντηση που είχαμε στην Αγ. Αικατερίνη στο Κορωπί. Συγκεκριμένα μου είχε πει πως το '71 θα σταματήσει να συζητιέται μόνο όταν πεθάνουν ο Σεβ. Αμφιλόχιος και ο κ. Ελευθέριος Γκουτζίδης. Αυτά λοιπόν έλεγε σε εμένα τον αμαρτωλό ο π. Θεόδωρος και μετά από λίγο καιρό κατ' έναν παράδοξο τρόπο άλλαξε ''στρατόπεδο''.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Τη ΙΗ΄ του αυτού μηνός, Μνήμη

του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΟΥΚΑΣ, Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ

Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Είναι ο συγγραφέας του ομώνυμου Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων, βιβλία τα οποία περιλαμβάνονται στην Αγία Γραφή.

Ήταν γιατρός στο επάγγελμα (Κολ. 4,14), όμως γνώριζε πολύ καλά τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Ο Λουκάς είναι ο μοναδικός ευαγγελιστής ο οποίος υπήρξε εθνικός, και αυτό συνάγεται από το γεγονός ότι μνημονεύεται στο Κολ. 4,10-11 ξεχωριστά από τους άνδρες της περιτομής, δηλαδή τους Ιουδαίους.

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΟΥΚΑ

Ο Λουκάς αναφέρεται ονομαστικά τρεις φορές στη Καινή Διαθήκη και είναι λίγα τα στοιχεία που υπάρχουν για το πρόσωπό του.

Ο Λουκάς δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας των όσων είπε και έκανε ο Ιησούς (Λουκ. 1,1-4), αν και αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα να ήταν ένας από τους ακολούθους του Ιησού. Μερικοί υποστηρίζουν ότι ήταν ένας από τους εβδομήντα μαθητές που ο Κύριος απέστειλε (Λουκ. 10,1). Κάποιοι άλλοι, πως ήταν από τους Έλληνες που ζήτησαν να δουν τον Κύριο (Ιω. 12,20-21).

Ο Λουκάς υπήρξε στενός συνεργάτης του Παύλου και τον συνόδεψε σε πολλές από τις περιοδείες του. Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον ίδιο τον Παύλο και έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.

Από το πρώτο πληθυντικό που χρησιμοποιεί στο βιβλίο των Πράξεων, συμπεραίνεται ότι συνόδευσε τον Παύλο στη Τρωάδα, πήγε μαζί του στη Μακεδονία και έπειτα μέχρι τους Φιλίππους (Πράξ. 16,10-12). Δεν έμεινε όμως μαζί του αλλά εγκατέλειψε την πόλη, γιατί χρησιμοποιεί τρίτο πληθυντικό πρόσωπο (Πράξ. 16,25-17,1).

Επτά περίπου χρόνια αργότερα, όταν ο Παύλος πήγε από τους Φιλίππους στην Ιερουσαλήμ, ο Λουκάς τον ακολούθησε και πάλι (Πράξ. 20,6-21,18), καθώς επίσης και στη Ρώμη (Πράξ. 27,1). Ήταν συνεπιβάτης με τον Παύλο στο πλοίο που ναυάγησε (Πράξ. 28,2) και έφτασε μαζί του στις Συρακούσες και τους Ποτιόλους (Πράξ. 28,12-26).

Σύμφωνα με τις επιστολές του Παύλου ήταν συνοδός του μέχρι το τέλος της πρώτης φυλακίσεώς του (Κολ. 4,14. Φιλήμ. εδ. 24), καθώς και κατά τη δεύτερη λίγο πριν το τέλος του Παύλου (Β' Τιμ. 4,11).

Ο Παύλος τον χαρακτηρίζει "αγαπητό" (Κολ. 4,14) και ως το "μόνο πιστό συνεργάτη του" (Β' Τιμ. 4,11). Ο Λουκάς παρέμεινε πιστός και αφοσιωμένος στον Παύλο, μέχρι το τέλος της ζωής του Αποστόλου. Το όνομα του Λουκά μνημονεύει ο Παύλος στις επιστολές της αιχμαλωσίας Προς Κολοσσαείς (4,14) και Προς Φιλήμονα (24). Στην Β΄ επιστολή προς Τιμόθεον, ο Λουκάς αναφέρεται ως ο μόνος εναπομείνας κοντά στον υπερεξηκονταετή Απόστολο, γεγονός που φανερώνει και τον μεταξύ τους δεσμό. Ο Λουκάς ως ιατρός θα ήταν αναμφίβολα χρησιμότατος συνοδός για τον Παύλο στις περιοδείες του.

Μια περιεκτική μαρτυρία για τον Λουκά, μας παραδίδει ο λεγόμενος αντιμαρκιωνιτικός πρόλογος στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (160-180 μ.Χ), "Εστιν ο Λουκάς Αντιοχεύς Σύρος, ιατρός τη τέχνη, μαθητής αποστολών γενόμενος καί ύστερον Παυλω παρακολουθησας μέχρις του μαρτυρίου αυτού, δουλεύσας τω κυριω άπερισπαστως. Αγύναιος, άτεκνος, ετών ογδοήκοντα τεσσάρων εκοιμήθη εν τη Βοιωτία, πλήρης πνεύματος αγίου".

ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΟΥΚΑ

Ο Λουκάς είναι ο συγγραφέας του τρίτου Ευαγγελίου και των Πράξεων Αποστόλων. Η μαρτυρία αυτή ανάγεται στον Ειρηναίο, κατά την ιστορική πληροφορία του Ευσεβίου, "Ο Λουκάς δε, ο ακόλουθος του Παύλου, κατέγραψεν εις βιβλίον το υπ' εκείνου κηρυσσόμενον ευαγγέλιον".

Σε άλλο σημείο, ο Ευσέβιος αναφέρει σχετικά,

"Ο δε Λουκάς, καταγόμενος μεν από την Αντιόχειαν, ιατρός δε το επάγγελμα, συνεργασθείς επί μακρόν με τον Παύλον και συναναστραφείς τους άλλους Αποστόλους όχι παρέργως, μας άφησεν υποδείγματα της θεραραπευτικής των ψυχών, την οποίαν απέκτησεν από τούτους, εις δύο Θεόπνευστα βιβλία, ήτοι το Ευαγγέλιον το οποίον βεβαιώνει ότι συνέταξε συμφώνως προς όσα παρέδωσαν εις αυτόν οι εξ αρχής γενόμενοι αυτόπται και υπηρέται του λόγου, τους οποίους, όπως λέγει, παρηκολούθησεν όλους από την αρχήν, και τας Πράξεις των Αποστόλων, τας οποίας συνέταξε παραλαβών όχι δι' ακοής αλλά δι' αυτοψίας".

Το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο είναι το τρίτο στην κατάταξη του Κανόνα της Καινής Διαθήκης. Το Ευαγγέλιό του παρίσταται συμβολικά με τον μόσχο "προς έκφρασιν της θυσίας του Ιησού Χριστού".

Διακρίνεται από τα άλλα Ευαγγέλια για την ακριβέστατη ιστορική τοποθέτηση των γεγονότων, αλλά και το γλωσσικό του χαρακτήρα. Ο Λουκάς ήταν φίλος με τον Θεόφιλο, στον οποίο εξιστορεί τα γεγονότα της επίγειας ζωής του Ιησού (Λουκ. 1,3).

Ο Λουκάς είναι ο συγγραφέας και των Πράξεων. Ισχυρές ενδείξεις που επιβεβαιώνουν την παράδοση αυτή, θεωρούνται, α) η μνημόνευση του ονόματος του Λουκά στις παύλειες επιστολές με τρόπο που δείχνει να είναι "χρησιμότατος συνοδός" του Παύλου (Κολ. 4,14. Β΄ Τιμ. 4,11. Φιλημ. 24), β) η ομοιότητα γλώσσας και ύφους στα δύο έργα (στο Ευαγγέλιο και στις Πράξεις), γ) το σύνολο των λεγομένων "ημείς" εδαφίων (Πραξ. 16,10-17. 20,5-16. 21,1-17. 27,1-28) τα οποία, κατά γενική εκτίμηση, αποτελούν ένα είδος οδοιπορικού ημερολογίου σε α΄ πληθυντικό πρόσωπο, το οποίο διατηρούσε ο Λουκάς ως συνοδός του Παύλου, και άρα ως αυτόπτης μάρτυρας, στη δεύτερη και τρίτη περιοδεία του.

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ ΩΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Ο Λουκάς γνώριζε πολύ καλά και τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Παλαιά παράδοση, παρουσιάζει το Λουκά ως ζωγράφο αρκετών εικόνων της Θεοτόκου Μαρίας. Την παράδοση αυτή προϋποθέτει η ορθόδοξη υμνολογία κατά τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα προς τη Θεοτόκο, "Άλαλα τα χείλη των ασεβών, των μη προσκυνούντων την εικόνα σου την σεπτήν, την ιστορηθείσα υπό του Αποστόλου Λουκά ιερωτάτου, την οδηγήτριαν".

ΤΟ ΚΥΡΗΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Ο Λουκάς γνώριζε πολύ καλά και τη ζωγραφική τέχνη. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου), καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Παλαιά παράδοση, παρουσιάζει το Λουκά ως ζωγράφο αρκετών εικόνων της Θεοτόκου Μαρίας. Την παράδοση αυτή προϋποθέτει η ορθόδοξη υμνολογία κατά τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα προς τη Θεοτόκο, "Άλαλα τα χείλη των ασεβών, των μη προσκυνούντων την εικόνα σου την σεπτήν, την ιστορηθείσα υπό του Αποστόλου Λουκά ιερωτάτου, την οδηγήτριαν".

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΚΕΦΑΛΗΝΙΑ

 Το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2019 εκ.ημ., η Γνήσια Ορθόδοξος Εκκλησία του Χριστού επιτελεί την μνήμη του Αγίου Γερασίμου του εν Κεφαληνία. Επειδή η ακολουθία του αγίου δεν συμπεριλαμβάνεται στο Μηναίο και για όσους θα θελήσουν τυχόν να την ψάλουν, εμείς την παραθέτουμε εις το Blog μας.   

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ by DHMHTRHS PAPADATOS on Scribd

ΚΟΥΡΑ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

ΚΟΥΡΑ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

ΑΠΟ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ,

ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ κ. ΚΗΡΥΚΟ

ΕΙΣ ΤΗΝ Ι.Μ. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

ΚΟΡΩΠΙΟΥ.

 Την Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2019 εκ.ημ., ο Σεβασμιώτατος Μητρπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κήρυκος, κατά την διάρκεια του Εσπερινού έκειρε μεγαλόσχημη την μοναχή Θεοδότη στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Κορωπίου Αττικής.

 Το παρόν εις την κουρά έδωσε και ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Πατρών και τοποτηρητής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας κ. Ευστάθιος.

 Στο πλευρό του Σεβ/του κ. Κηρύκου κατά την διαδικασία της κουράς παρέστει ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γεράσιμος Κοσμάς. 

 Ο διαχειριστής του <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ>> εύχεται εις την νεοκαρείσα μεγαλόσχημη μοναχή Θεοδότη να έχει πλούσια την επισκίαση του Θεού στη ζωή της. 

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΕΙΣ ΜΠΕΡΜΙΓΧΑΜ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

<<Ός τις θέλει εν υμίν είναι πρώτος,

έστω υμών διάκονος>>

 (Η ανάρτηση αυτή αποτελεί συνέχεια της χθεσινής αναρτήσεως με τίτλο: <<ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ ΥΠΟΔΙΑΚΟΝΟΥ ΕΙΣ ΜΠΕΡΜΙΓΧΑΜ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ>>). 

 Όπως αναφέραμε και εχθές, την Κυριακή του Σπορέως ημέρα κατά την οποία η Γνήσια Ορθόδοξος Εκκλησία εόρτασε την μνήμη των αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κιτίου και Έξαρχος πάσης Κύπρου κ. Παρθένιος λειτούργησε εις τον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης εις Μπέρμιγχαμ Αγγλίας και λίγο πριν την έναρξη της Θείας Λειτουργίας τέλεσε την εις Υποδιάκονον Χειροθεσία του εν Χριστώ αδελφού Ματθαίου Homes από την Αριζόνα της Αμερικής. 

 Την ίδια ημέρα και αμέσως μετά την Μ. Είσοδο και πιο συγκεκριμένα, μετά την υπό του Αρχιερέως εκφώνηση: <<Και εσται τα ελέη του μεγάλου Θεού, και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού μετά πάντων υμών>>, ο Σεβ/τος κ. Παρθένιος πραγματοποίησε την εις Διάκονον χειροτονία του Υποδιακόνου Ματθαίου. 

 Κύριε ο Θεός ημών, ο τη προγνώσει τη ση  την του Αγίου σου Πνεύματος χορηγίαν καταπέμπων επί τους ωρισμένους υπό της σης ανεξιχνιάστου δυνάμεως, λειτουργούς γενέσθαι, και εξυπηρετείσθαι τοις αχράντοις σου Μυστηρίοις. Αυτός, Δέσποτα, και τούτον, ον ευδόκησας προχειρισθήναι παρ' εμού εις την της Διακονίας λειτουργίαν, εν πάση σεμνότητι διατήρησον, έχοντα το μυστήριον της πίστεως εν καθαρά συνειδησει. Δώρησαι δε αυτώ την χάριν , ην εδωρήσω Στεφάνω τω Πρωτομάρτυρί σου, ον και κάλεσας πρώτον εις το έργον της διακονίας σου. Και καταξίωσον αυτόν, κατά το σοι ευάρεστον, οικονομήσαι τον παρά της σης αγαθότητος δεδωρημένον αυτώ βαθμόν. Οι γαρ καλώς διακονήσαντες, βαθμόν εαυτοίς καλόν περιποιούνται. Και τέλειον ανάδειξον δούλον σου. Ότι σου εστίν η Βασιλεία, και η δύναμις, και η δόξα, του Πατρός , και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

 Ο Θεός ο Σωτήρ ημών, ο τη αφθάρτω σου φωνή τοις Αποστόλοις σου θεσπίσας τον της Διακονίας νόμον και τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον τοιούτον αναδείξας, και πρώτον αυτόν κηρύξας το του Διακόνου πληρούντα έργον, καθώς γέγραπται εν τω αγίω Ευαγγελίω σου. Ος τις θέλει εν υμίν είναι πρώτος, έστω υμών διάκονος. Συ Δέσποτα των απάντων, και τον δούλον σου τούτον, ον κατηξίωσας την του Διακόνου υπεισελθείν λειτουργίαν, πλήρωσον πάσης πίστεως, και αγάπης, και δυνάμεως και αγιασμού, τη επιφοιτήσει του αγίου και ζωοποιού σου Πνεύματος. Ου γαρ εν τη επιθέσει των εμών χειρών, αλλ εν τη επισκοπή των πλουσίων σου οικτιρμών δίδοται χάρις τοις αξίοις σου. Ίνα και ούτος, πάσης αμαρτίας εκτός γενόμενος, εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεώς σου αμέμπτως σοι παραστή, και τον μισθόν τον αδιάψευστον της σης επαγγελίας κομίσηται. Συ γαρ ει ο Θεός ηων, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω Πατρί, και τω Αγίω Πνεύματι, νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.   

 ΑΞΙΟΣ

 ΑΞΙΟΣ

 ΑΞΙΟΣ

 <<Πάντων των Αγίων μνημονεύσαντες, έτι, και έτι, εν ειρήνη

του Κυρίου δεηθώμεν>>.

 Ο διαχειριστής του <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ>> εύχεται εις τον νεοχειροτονηθέντα Διάκονον π. Ματθαίο έτη πολλά και καλή καρποφορία εις τον αμπελώνα του Κυρίου>>>