ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΟΝ ΕΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ... ΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙΑΙΑΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ ΘΩΜΑ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΔΙΩΞΙΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΤΟΥ ...

Σημεία των καιρών 3 2 ώρ. · σ.σ. Εστάλη στην σελίδα..👇«Στην Αρχιεπισκοπή δεν βρήκαμε τον Καλό Σαμαρείτη. Βρήκαμε αυτόν που χτυπά και προσπερνά.» «Ο Καλός Σαμαρείτης λείπει από την Αρχιεπισκοπή» Όταν ο Αρχιεπίσκοπος καλεί την Αστυνομία για να διώξει τον ίδιο του τον επίσκοπο, η Εκκλησία παύει να είναι Μητέρα και γίνεται μηχανισμός φόβου. Χωρίς κατηγορίες. Χωρίς δικαιοσύνη. Χωρίς έλεος. Η αργία και η έκπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν θυμίζουν Εκκλησία Χριστού, αλλά καθεστώτα που φοβούνται την αλήθεια. Ο Χριστός δικάστηκε άδικα. Και εσείς μάθατε από τους διώκτες Του. Δεν σας ένοιαξε αν πεινά, αν διψά, αν είναι άρρωστος, αν ζει ή αν αντέχει. Περάσατε δίπλα του όπως ο ιερέας και ο Λευίτης. Ή μήπως χειρότερα; Σαν τους ληστές που χτύπησαν, αφαίρεσαν και εγκατέλειψαν. Και μετά τολμάτε να λειτουργείτε. Και μετά τολμάτε να κηρύσσετε. Υποκρισία στο μεγαλείο της. Στο ίδιο σας το παιδί. Στον επίσκοπό σας. Στον άνθρωπο. Αυτή δεν είναι Εκκλησία δικαιοσύνης. Δεν είναι Εκκλησία αγάπης. Δεν είναι Εκκλησία Χριστού. Είναι ντροπή. Και ντρέπεται και η ίδια η ντροπή. ¨(ο Λαός της Πάφου)

ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ Σημερα εις τό παρεκκλήσιον της Παναγιας Παραμυθιας στους Προποδες της Παρνηθος ετιμησαμε καί την μνημη του Αγιου Μαξιμου του Ομολογητου αναφερθεντες εις τον διαλογο που ειχε ο οσιος με τους απεσταλμενους του Πατριαρχου Κων/λεως, από τόν οποίον (διαλογον) βγαινουν πολυ σπουδαια μηνυματα καί διδαγματα καί σε μας σημερα: Ρώτησαν, λοιπόν. οι διώκτες, ιερείς και απεσταλμένοι του Πατριάρχη Κωσταντινουπόλεως, τον Αγιώτατον Μάξιμον: -Ου κοινωνείς τω θρόνω Κωνσταντινουπόλεως; ( Δεν έχεις εκκλησιαστικήν κοινωνίαν -και σχέση με το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως;) Και είπεν: -Ου κοινωνώ, (όχι, δεν έχω εκκλησιαστικήν κοινωνίαν και σχέση)! -Δια ποίαν, ου κοινωνείς, αιτίαν; είπον. Απεκρίθη, (ο άγιος Μάξιμος ), ότι τας Αγίας Τέσσερας Συνόδους εξέβαλον δια των εν Αλεξανδρεία γενομένων εννέα κεφαλαίων. Και δια της εν ταύτη τη πόλει γενομένης παρά Σεργίου Έκθέσεως, και δια τούτο προσεχώς επί της έκτης Ινδικτιώνος εκτεθέντος Τύπου. Και ό,τι όπερ εδογμάτισαν δια της Εκθέσεως, δια του Τύπου ηκύρωσαν. Και καθείλον εαυτούς πολλάκις, (και αυτοκαθαιρέθηκαν πολλές φορές) Οι τοίνυν υφ' εαυτών κατακριθέντες, (αυτοί λοιπόν, που καθαιρέθηκαν μόνοι τους εξ αιτίας της αιρετικής ομολογίας τους), και υπό των Ρωμαίων, (και, επίσης, καθαιρέθηκαν και από την Εκκλησίαν της Ρώμης), και οι μετά ταύτα επί της ογδόης Ινδικτιώνος γενομένης συνόδου καθαιρεθέντες, ποίαν επιτελέσουσιν μυσταγωγίαν, ή ποίον Πνεύμα,τοις παρά των τοιούτων επιτελουμένοις επιφοιτά; (ποιά μυσταγωγία, λοιπόν, θα επιτελέσουν αυτοί που έπεσαν στην αίρεση ή ποιό Άγιον Πνεύμα επιφοιτά σε αυτούς που ιεροπρακτούν με αυτόν τον τρόπον;) Και λέγουσιν αυτώ: (μια ερώτηση που και σήμερα την κάνουν με οργήν και χλευασμόν οι μοντερνιστές χριστιανοί, αιρετικοί ή αιρετίζοντες, προς τους Ορθόδοξους:) -Συ μόνος σώζη, και πάντες απόλλυνται; (Εσύ μόνος θα σωθείς και όλοι οι άλλοι θα χαθούν;) Και είπεν, (στους Διώκτες του ο Άγιος Μάξιμος): -Ουδένα κατέκρινον οι τρείς Παίδες, μη προσκυνήσαντες τη εικόνι, πάντων ανθρώπων προσκυνούντων, (ενώ την προσκυνούσαν πάντες οι άνθρωποι). Ου γαρ εσκόπουν, (διότι δεν πρόσεχαν), τα των άλλων,(τι έκαναν οι άλλοι), αλλ'εσκόπουν, (φρόντιζαν ), όπως αν αυτοί μη εκπέσωσι της αληθούς ευσεβείας, (πώς αυτοί οι ίδιοι- οι Τρείς Παίδες, δηλαδή- δεν θα ξεπέσουν από την αληθινήν ευσέβειαν). Ούτω (έτσι) και Δανιήλ βληθείς εις τον λάκκον των λεόντων, ου κατέκρινἐν τινα, (δεν κατέκρινε κάποιον), των μη προσευξαμένων τω Θεώ, (από αυτούς που δεν προσευχήθηκαν στον Θεόν), -κατά το θέσπισμα Δαρείου - (σύμφωνα με την διαταγήν του Δαρείου), αλλά το ίδιον εσκόπησεν, (αλλά κοίταγε, τί θα πράξει ο ίδιος, πώς δηλαδή, ο ίδιος, δεν θα παραβεί το Θέλημα του Θεού)! Και είλετο (προτίμησε) αποθανείν, (να πεθάνει), και μη παραπεσείν τω Θεώ, (παρά να αμαρτήσει ενώπιον του Θεού), και, υπό της ιδίας μαστιγωθήναι συνειδήσεως (και να μαστιγώνεται από τη δική του συνείδηση) επί τη παραβάσει (εξ αιτίας της παράβασης ) των φύσει νομίμων. Καμέ ουν, (και μένα, λοιπόν), η δω ο Θεός, (να μην επιτρέψει ο Θεός), κατακρίναι τινά, (να κατακρίνω οποιονδήποτε) ή ειπείν (ή να πω), ότι εγώ μόνος σώζομαι. Αιρούμαι δε αποθανείν, (προτιμώ δε να πεθάνω), ή θρόησιν έχειν περί το συνειδός, (παρά να έχω ταραχή στη συνείδηση ), ότι περί την εις Θεόν πίστιν παρεσφάλην, καθ' οιονδήποτε τρόπον, (ότι έσφαλα στά θέματα της Πίστεως -της προς τον Θεό- κατά οποιονδήποτε τρόποn) .....Το Πνεύμα το Άγιον δια του Αποστόλου, και αγγέλους αναθεματίζει, παρά το κήρυγμά τι νομοθετούντας, (εφόσον νομοθετούν αντίθετα με το κήρυγμα των Αποστόλων). (PG Μigne 90, 120,121)