ΣΟΒΑΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ.

 Σεβ. Κήρυκος:

 <<Την μεθεπομένην της εορτής του αγ. Νικολάου (δηλαδή την περασμένην εβδομάδα) ο Σεβασμιώτατος Λαρίσης Αμφιλόχιος επιστρέφων προφανώς από την Κρήτην όπου παρανόμως και αντικανονικώς ελειτούργησε του αγ. Νικολάου (χωρίς την έστω τυπικήν άδειαν του εκεί Τοποτηρητού) μου ετηλεφώνησε από απόκρυψιν (για να μη καταλάβω που είναι) και αφού όλως περιέργως μου είπε ''Χρόνια Πολλά'' (για να μη μου πη ένα ευλογείτε, διότι με θεωρεί πλέον Λαϊκόν και όχι Επίσκοπον, δηλαδή με αφώρισε κατ' απαίτησιν προφανώς των δύο λαϊκών Θεολόγων του) και αμέσως χωρίς να του απαντήσω, μου είπε να του στείλω το χειροτονητήριόν του διότι δεν το βρίσκει... Παραξενεύτηκα βέβαια με αυτό και ενώ εξέφρασα την χαρά μου για το τηλεφώνημά του και του ωμίλησα κατά τον καλύτερον τρόπο, μόλις ξεκίνησα να του λέγω πως πρέπει να συναντηθούμε, αμέσως μου το έκλεισε (ή του το έκλεισαν) και δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω την πρότασίν μου... Περίμενα να ξαναπάρει νομίζωντας ότι έκλεισε η γραμμή και ακόμη περιμένω...

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΙΕΡΕΩΣ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΙΕΡΕΩΣ 

 

 Ορθόδοξα και κατανυκτικά εόρτασαν την Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2019 εκ.ημ., οι πιστοί της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών την μνήμη του Αγίου Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας. 

 Εις τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αχαρνών από πολύ νωρίς το πρωί, ψάλθηκε ο Όρθρος της εορτής και εν συνεχεία τελέσθηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο, συλλειτουργούντων των Σεβ/των Μητροπολιτών Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κηρύκου και Πατρών κ. Ευσταθίου, των Πανοσ/τατων Ιερομ/χων π. Γερασίμου Κοσμά και π. Ιακώβου Βιδάλη, του Ιερέως π. Δημητρίου Dubovitskii και του Ιεροδ/νου π. Γεωργίου Πανίδη.

 Αμέσως μετά την Μεγάλη Είσοδο, ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Κήρυκος, τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονίαν του Ιεροδ/νου π. Γεωργίου (πρώην π. Λουκά).

 Στην σύντομη ομιλία του πριν από την χειροτονία του ο π. Γεώργιος είπε:

 <<Αυτή την ιερή στιγμή που θα γονυπετήσω για δεύτερη φορά ενώπιον του Ιερού Θυσιαστηρίου προσευχηθήτε, σας παρακαλώ. Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς, Τιμιώτατοι Ιερείς και εκλεκτόν πλήρωμα της Εκκλησίας, για μένα τον ελάχιστον.

 Προσευχηθήτε να με καταστήση η Χάρις του Θεού άξιον της Ιεράς Διακονίας του πρεσβυτέρου, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας και να οδηγήση τα διαβήματά μου εις παν έργον αγαθόν και ευάρεστον και να μου χαρίση νουν Χριστού, ταπείνωσιν και αγάπην προς τον Κύριον και προς τους εν Χριστώ αδελφούς μου, τους οποίους καλούμαι από σήμερον να διακονήσω από την θέσιν του Πρεσβυτέρου..

 Αναλογιζόμενος το δυσανάβατον ύψος της Ιερωσύνης, η οποία κατά τον ιερόν Χρυσόστομον είναι <<θείον χάρισμα>> και <<διακονία>>, η οποία ασκείται μεν επί της γης, τα αποτελέσματά της όμως διαβαίνουν στους ουρανούς και ως τοιαύτη είναι Υπηρεσία που αρμόζει στους Αγγέλους, αισθάνομαι δέος και φόβο, αλλά και μυστικήν χαράν και ευφροσύνην.

 Και όπως λέγει πάλιν ο ιερός Χρυσόστομος, το ιερατικό αξίωμα χαρακτηρίζεται και <<Αγγελικό>>, αφού η ιερωσύνη ασκείται μεν επί της γης, ανήκει όμως στην <<τάξη των επουρανίων>>. Και αυτό βέβαια πρέπει να θεωρείται εύλογο, αφού την ιερωσύνη <<δεν την καθίδρυσε ούτε άνθρωπος, ούτε άγγελος, ούτε αρχάγγελος, ούτε κάποια άλλη κτιστή δύναμη, αλλά ο ίδιος ο Παράκλητος, ο Οποίος την ανεβίβασε τόσον υψηλά, ώστε να φαίνεται ότι ασκείται από αγγέλους, αν και ασκείται από σαρκικά όντα - ανθρώπους>> (Περί Ιερωσύνης λογ. Γ' 5,4).

 Δεν έχω να πω περισσότερα, επιρρίπτω τον εαυτόν μου εις το έλεος του Θεού και επαναλαμβάνω μαζί με τον ιερόν υμνωδόν προς τον Σωτήρα και Λυτρωτήν μας: <<Τον Νυμφώνα Σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν αυτώ, λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα και σώσον με>>.

 Ο δε Σεβ/τος κ. Κήρυκος στην προσφώνησή του είπε:

 <<Αντί λόγων ιδικών μου θα σου προσφέρω ως δώρον αυτήν την ιεράν στιγμήν της χειροτονίας σου μίαν μικράν ανθοδέσμην από τα επίκαιρα λόγια του αγίου Πατρός ημών Ισιδώρου του Πηλουσιώτη, από εκείνα δηλαδή που έγραφε στους ιερείς της εποχής του για να τους υπενθυμίση πόσο μεγάλη αξία έχει η ιερωσύνη και πόσο υψηλόν είναι αυτό το υπούργημα και λειτούργημα. 

 Είναι χαρακτηριστόν ότι ο όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, όταν μάθαινε ότι κάποιος ευλαβής και ενάρετος νέος προσερχόταν στις τάξεις του ιερού κλήρου αισθανόταν μεγάλη χαρά και προσευχόταν να υπηρετήσει τον Κύριο την Εκκλησία με αυαταπάρνηση και ανιδιοτέλεια. Είχε εις υψηλήν θέσιν το της ιερωσύνης θείον λειτούργημα. Έγραφε εις μίαν επιοστολήν του, ότι πολύ ανώτερος από τους επί γης είναι <<αυτός που στέφθηκε ιερέας και όχι εκείνος που εφόρεσε την βασιλική χλαμύδα. Και το εξηγεί λέγοντας, ότι ο ιερέας είναι υπεύθυνος των ψυχών, ενώ ο βασιλέας είναι υπεύθυνος των σωμάτων>>. Επίσης ο ίδιος Άγιος σημειώνει ότι η <<ιερωσύνη βρίσκεται ανάμεσα στην θεία και την ανθρώπινη φύση, για να υπηρετεί την πρώτη και να μεταβάλλει προς το ανώτερο την άλλη>>.

 Σε έναν Επίσκοπον έγραφεν ο άγιος ότι η ιερωσύνη είναι <<θείον αξίωμα και πιο τίμιο από όλα όσα υπάρχουν επάνω στη γη>>. Και το επεξηγούσε λέγοντας ότι <<με την ιερωσύνη αναγεννιόμαστε και γινώμαστε ικανοί να παίρνουμε μέρος εις τα ενδότερα της Εκκλησιαστικής ζωής, χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατόν να μετέχουμε στα ουράνια μυστήρια. Αυτό ακριβώς μας εδίδαξε και ο Κύριος άλλοτε λέγοντας εις το Ευαγγέλιον του πως αν δεν αναγεννηθεί κάποιος με το αληθινό βάπτισμα και την μετάνοια, δεν θα εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών και άλλοτε πως αν δεν φάει κάποιος την σάρκα μου και δεν πίει το αίμα μου, δεν έχει θέσι μαζί μου...>> <<Χωρίς αυτά, λέγει ο Χριστός, δεν θα αξιωθεί ο άνθρωπος να έχη χριστιανικά τέλη διότι αυτά μόνο μέσω της ιερωσύνης (Αποστολικής Διαδοχής) κατορθώνονται>>.

 Άλλοτε πάλιν σε κάποιον πρεσβύτερο έγραφε ο Άγιος πατήρ ισίδωρος ο Πηλουσιώτης ότι η ιερωσύνη <<είναι υψηλότερη και αξιότερη από κάθε βασιλειά>>, ενώ αλλού ονομάζει την ιερωσύνη <<θείο πράγμα>>, και <<θεία τελετή η οποία ανοίγει τους ουρανούς σε όσους μυήθηκαν>>, δηλαδή σε όσους αναγεννήθηκαν δια του θείου βαπτίσματος. Σε άλλες του πάλιν επιστολές ονομάζει την ιερωσύνη <<πράγμα ουράνιο>>, <<θεία λειτουργία>> και <<ιερωσύνη ουράνια>>. Σε επιστολή που έστειλε σε έναν διάκονο συγκρίνει την ιερωσύνη με την βασιλεία, και υπογραμμίζει ότι: <<η πρώτη ρυθμίζει τα θεία πράγματα, ενώ η άλλη τα επίγεια>> και ως εκ τούτου όχι μόνον πιο υψηλή είναι, αλλά και <<περισσότερον κοπιαστική απ' αυτήν>>.

 Σε άλλον διάκονο, σημειώνει ότι η ιερωσύνη και η βασιλεία μεταξύ τους διαφέρουν πολύ, διότι η μεν ιερωσύνη ως υπάρχει στον κόσμο σαν την ψυχή, και η άλλη σαν το σώμα, αποβλέπουν όμως και οι δύο σε ένα τέλος και σε ένα σκοπό που είναι <<η σωτηρία των ανθρώπων>>.

 Και γενικά από όσα γράφει στις επιστολές του ο άγιος φαίνεται ότι τιμά ιδιαιτέρως την ιερωσύνη, την οποία έχει πολύ υψηλά στη συνείδησή του, διότι όπως πάλιν επαναλαμβάνει η ιερωσύνη είναι ένα από τα μυστήρια της Εκκλησίας μας και ο ιερέας είναι ανώτερος από όλους τους θνητούς.

 Τελικά προς τον Αρχιδιάκονο Πανσόφιο έγραφε: <<Όταν διακονείς το θυσιαστήριο του Χριστού να τελείς με ευλάβεια την λειτουργία σου, σύμφωνα με το νόμο του Θεού και να φαίνεσαι πράος και ταπεινός στην καρδιά. Διότι δεν διοικείς σε κάποια πολιτική ηγεμονία, δεν καθίστασαι πολιτικός ή κοσμικός άρχων, που φλογίζεται από περηφάνια και εμπάθεια, αλλά εις μίαν διακονίαν που είναι ειρινική και ατάραχη. Ενώ συμβουλεύει τους ιερείς ως εξής: <<Αν και η ιερωσύνη είναι πιο υψηλή και πιο άξια από από κάθε βασιλειά, δεν πρέπει αυτοί που την έχουν να υπερηφανεύονται γι' αυτήν μπροστά στους άλλους, αλλά να θεωρούν πιο σωστό και πιό ταιριαστό στολίδι της την πραότητα που συνοδεύεται με σύνεση>>.

 Αυτά τα λόγια του αγίου Ισιδώρου να βάλης καλά μέσα στο νου και την καρδιά σου, αγαπητέ ιεροδιάκονε πάτερ Γεώργιε όπως και να διαβάσης και τους περί ιερωσύνης λόγους του ιερού Χρυσοστόμου, και παρακάλεσε τον Θεόν, να παρακαλέσουμε όλοι μας, να σου χαρίση ο Θεός την ταπείνωσι εκείνην που χρειάζεται για να γονυπετήσης επάξια δια δευτέραν φοράν ενώπιον της αγίας Τραπέζης ώστε η Χάρις του Θεού η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα να σε καταστήση άξιον πρεσβύτερον της Εκκλησίας του Χριστού. Αμήν.>>

 Αμέσως μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας ο νέος Ιερεύς π. Γεώργιος, διένειμε εις τους πολυάριθμους πιστούς το αντίδωρο λαμβάνοντας από αυτούς τις θερμότερες ευχές. 

  Ο διαχειριστής του <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ>> εύχεται εις τον νεοχειροτονηθέντα Ιερέα καλή στερέωση εις την Ιερατική Κλήση που έλαβε από τον Θεόν, προς δόξαν της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας Του. 

ΟΔΗΓΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ

 Αδελφέ μου,

 Η σωτηρία της ψυχής μας είναι το υψηλότερο και ευγενέστερο έργο, που έχομεν να επιτελέσωμεν ημείς οι άνθρωποι επί της γης.

  Αν ημπορούσαμεν ν' ακροασθώμεν <<τον ήχον των εορταζόντων τον ακατάπαυστον και την χαράν την ανέκφραστον των καθορώντων του Κυρίου μας το κάλλος το άρρητον>> εκεί υψηλά εις την Αιωνίαν Πύλην της Άνω Ιερουσαλήμ, ασφαλώς δεν θ' αφήναμε να περνούν ανεκμετάλλευτα ούτε και τα δευτερόλεπτα της ώρα.

 Είναι τόσον υπέροχος ο Κόσμος του Παραδείσου, αδελφέ μου, είναι τόσον πλούσια και τερπνά <<τα αγαθά, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν>>, ώστε ένας ουρανοβάμων Παύλος ν' ακούεται να λέγη ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι>> δηλαδή δεν είναι δυνατόν άνθρωπος να τα περιγράψη.

 Ασφαλώς αυτά θα είχε υπ' όψιν του και ο Θείος Αυγουστίνος, ο οποίος συνήθιζε σχεδόν καθημερινά να λέγη: <<Ω Παράδεισε, είσαι τόσον γλυκύς και εξαίσιος, ώστε αρκεί ένα λεπτό μέσα στα κάλλη σου, να σβήση τις θλίψεις και τα βάσανα μιας ολόκληρης επίγειας κοπιαστικής ζωής>>.

 Πως, λοιπόν, θα εισέλθωμεν σ' αυτό το απάνεμο και γαλήνιο λιμάνι της αστείρευτης χαράς και της ατελείωτης ευτυχίας; Πως θ' αξιωθούμε της Αιωνίου Ζωής και Βασιλείας;

 Σ' αυτήν την ερώτησι, που είναι συγχρόνως και μιά αγωνιώδης κραυγή μέσα στο σύγχρονο χάος, την απάντησιν θα εύρης στον μικρό τούτο <<οδηγό της σωτηρίας των κοσμικών>>, μέσα στις γραμμές του οποίου αντικαθρεπτίζεται ολόκληρο το μικρό βασίλειο της οικογενείας.

 <<Ο Οδηγός της Σωτηρίας των Κοσμικών>>, γραμμένος από υπεύθυνο και έμπειρο και άγιο πνευματικό άνθρωπο, περικλείει μέσα του όλες τις σοφές υποθήκες και συμβουλές, που χρειάζονται για να σωθή μιά κοσμική οικογένεια...

 Επειδή και ερωτάς, τέκνον, τί πρέπει να κάμη εις κοσμικός με γυναίκα και με παιδιά, δια ν' αξιωθή της Αιωνίου Ζωής, σου απαντώ τα εξής: Εκείνος, όπου είναι εις την κοσμικήν ζωήν με γυναίκα και με παιδιά δια να κατορθώση να κερδίση τον Παράδεισον, πρέπει να έχη τα εξής:

 - Να είναι Ορθόδοξος και να φεύγη μακρυά από τους σχισματικούς και αιρετικούς.

 -    Να έχη φόβον Θεού, φυτευμένον μέσα εις την καρδίαν του.

 -    Να είναι ελεήμων κατά την δύναμίν του.

 -   Να αγαπά όλους τους Χριστιανούς ίσια τόσον τους εχθρούς του, όσον και τους φίλους του, να μην έχη μίσος ποτέ με κανέναν, αν και του ήθελε προξενήση και την μεγαλυτέραν ζημίαν και ατιμίαν. - Να αγαπά την γυναίκα του με την κατά θεόν αγάπην. - Να συμπαθή και να συγχωρή τα σφάλματα της γυναικός του, είτε θεληματικά, είτε άθελα είναι αυτά. - Να παραβλέπη μέσα εις την οικογένειάν του και την μεγαλυτέραν ζημίαν, που άθελα ή από άγνοιαν ήθελε προξενήση οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του. - Να μη κάμνη ποτέ εκδίκησιν, με ύβρεις και βλασφημίας και με φωνάς ατάκτους. - Να μη προσέχη ποτέ ξένη γυναίκα, ούτε μέχρι πονηρού και εμπαθούς βλέμματος. - Να μην αδικήση ποτέ κανένα. - Να μην βλασφημή και να μην ορκίζεται ψευδώς ή αληθώς ούτε εις το Όνομα του Θεού, ούτε του Χριστού, ούτε της Παναγίας, ούτε του Τιμίου Σταυρού ούτε εις την πίστιν του, αλλά να είναι ο όρκος του και το όνομά του το ναί ναί και το ου ου, κατά την εντολήν του Κυρίου μας.

 - Να πηγαίνη τας Εορτάς εις την Εκκλησίαν του αφ' εσπέρας, εις τον Όρθρον και την Θείαν Λειτουργίαν από την αρχήν έως τέλους. - Να στέκη με φόβον και συστολήν και ευλάβειαν μέσα εις την Εκκλησίαν χωρίς συνομιλίας. - Να μεταλαμβάνη τα Άχραντα Μυστήρια με την άδειαν του Πνευματικού του Πατρός τέσσαρας φοράς τουλάχιστον τον χρόνον, ήγουν την Λαμπρήν, τα Χριστούγεννα, των Αγίων Αποστόλων και της Παναγίας, κάμνοντας πρώτον, την πρέπουσαν προετοιμασίαν δια καθαράς και αληθούς μετανοίας και εξομολογήσεως. - Να μη συναναστρέφεται με ανοήτους ανθρώπους. - Να μη φλυαρή, να μη τραγουδή, να μη χασκογελά και να μη ξεφαντώνη. - Το φαγητό του να είναι σεμνόν και σωφρονισμένον. - Τας καθημερινάς, όπου δεν ευκαιρεί να πηγαίνη εις την Εκκλησίαν να κάμνη εις το σπίτι του την ακόλουθη προσευχή: Το πρωί να πη τον εξάψαλμο, την πρώτη ώρα και τους χαιρετισμούς της Παναγίας. Το βράδυ να πη τον Προοιμιακόν, το Κύριε εκέκραξα και το <<Βουλήν προαιώνιον...>> διαβαστά. Ομοίως να κάμη και το Απόδειπνόν του.

 Και αυτά μεν εις εκείνον, όπου ειξεύρει γράμματα.

 - Ο δε αγράμματος να λέγη το <<Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού του ζώντος, ελέησόν με τον αμαρτωλόν>> τριακοσίας φοράς εις τον Όρθρον, εκατόν εις τον Εσπερινόν και εκατόν εις το Απόδειπνον. Και μερικάς μετανοίας, όσας δύναται και προαιρείται.
- Να στοχάζεται όλους τους ανθρώπους ως αγίους (τόσον τους καλούς, όσον και τους κακούς), και μόνον τον εαυτόν του να θεωρή αμαρτωλότερον από όλους.
- Να μη κατακρίνη ποτέ κανένα. Ούτε άλλον ν' ακούση που κατακρίνει. - Να μην παίζη χαρτιά, ούτε να καπνίζη, διότι το κάπνισμα είναι κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον, πορνεία του στόματος, ούτε κανένα άλλο παιγνίδιον, μήτε να βλέπη άλλους να παίζουν.
- Τας Εορτάς να μελετά συχνά κάθε φορά, όπου ήθελε σαν άνθρωπος αμαρτήση, χωρίς ν' αργοπορή και να περιμένη να εξομολογηθή τότε που είναι να κοινωνήση.
- Ν' απέχη τας Εορτάς και τεσσαρακοστάς από τας σαρκικάς ηδονάς, καθώς και Τετάρτας και Παρασκευάς.
- Όποιος φυλάξη αυτά με ζήλον και με προθυμίαν, είναι κληρονόμος της Αιωνίου Ζωής, της οποίας είθε ν' αξιωθώμεν όλοι οι ευσεβείς και Ορθόδοξοι Χριστιανοί εν Χριστώ Ιησού, τω Κυρίω ημών, Ω η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν. 

 Εμπρός, λοιπόν, προσπάθησε να εφαρμόσης στην πράξι τις ανωτέρω σωτήριες σαυμβουλές. Και ο Θεός βοηθός.    

ΙΕΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΠΕΡΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

 Η Εξομολόγησις

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Ο Θεός ένεκα της απεριγράπτου φιλανθρωπίας του, όχι μόνο όσους ταπεινοφρονούν, αλλά και τους ευγνώμονας καλοκυττάζει και δέχεται, όταν λέγωσι τα αμαρτήματά των και γίνεται συμπαθής και καλοδιάθετος εις εκείνους, οι οποίοι έχουσι τοιαύτας διαθέσεις.

 - Μία αμαρτία, η οποία ομολογείται, γίνεται μικροτέρα, εάν δε δεν ομολογήται, γίνεται χειροτέρα.

 Ιωάννου Κλίμακος. Χωρίς εξομολόγησιν κανείς δεν θα επιτύχη συγχώρησιν.

 Μεγ. Βασιλείου. Όταν δοθή συγχώρησις των αμαρτημάτων, τότε λαμβάνει ο άνθρωπος την ελευθερίαν από την αμαρτίαν δια Ιησού Χριστού, ο οποίος μας εξηγόρασε.

 Γρηγορίου Θεολόγου. Θέλεις φανερώσει εις τον Κύριον τον Θεόν σου τα αμαρτήματά σου και δεν θέλεις προσθέσει πλέον άλλα εις αυτά, δια να λάβης καλόν πλησίον του Κυρίου του Θεού σου, ο οποίος δεν θέλει τον θάνατον του αμαρτωλού, αλλά την μετάνοιάν του.

 Μεγάλου Βασιλείου. Ούτε εκείνος, ο οποίος είπεν ημάρτησα και έπειτα επιμένει εις την αμαρτίαν, εξομολογείται, αλλ' όποιος εύρε ποία είναι η αμαρτία του και την εμίσησε. Διότι ποίαν ωφέλειαν φέρει εις ένα άρρωστον η εκ μέρους του ιατρού φροντίς, όταν κάμνει ούτος εκείνα, τα οποία φθείρουν την ζωήν; Κατά τον ίδιον τρόπον καμμία ωφέλεια δεν προέρχεται, αν συγχωρώνται τα αδικήματα, αφ' ου εξακολουθεί τις ακόμη να αδική.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Να εξομολογήσθε εις τον Θεόν συχνά. Άπλωσε την συνείδησίν σου εμπρός εις τον Θεόν και τοιουτοτρόπως δείξε Του τας πληγάς σου και ζήτησον από Αυτόν τα ιατρικά των. Δείξε εις εκείνον ο οποίος δεν υβρίζει, αλλά ιατρεύει. Και εάν συ σιωπήσης, εκείνος τα ειξεύρει όλα. Ειπέ λοιπόν δια να κερδίσης, ειπέ, δια να αναχωρήσης εκεί καθαρός, αφού αποβάλλης εδώ όλα τα αμαρτήματά σου. Εκτός από την απελευθέρωσίν σου εκ των αμαρτημάτων, σώζεσαι και από την ανυπόφορον εκείνην δημοσίευσίν των.   

 Ιωάννου Δαμασκηνού. Δεν υπάρχει, δι' όσους ανεχώρησαν εις τον άδην εξομολόγησις και διόρθωσις. Διότι ο Θεός έκλεισε μαζύ εδώ μεν την ζωήν και τας πράξεις, εκεί δε την εξέτασιν, όσων επράξαμεν.
 - Μία κακία η οποία εσιωπήθη, είναι μία κρυφή ασθένεια εις την ψυχήν. Το να κρύπτη ο άρρωστος την αμαρτίαν είναι ωσάν να παρασκευάζη μαζύ με αυτήν τον θάνατόν του.

 Ιωάννου της Κλίμακος. Καθώς τα αυγά των ορνίθων, όταν ζεσταίνονται μέσα εις κόπρον, ζωογονούνται, τοιουτοτρόπως και λογισμοί, οι οποίοι δεν φανερώνονται, προχωρούν εις έργα.
 - Ψυχή η οποία ήθελε κάμει καμμίαν από τας αμαρτίας των ανθρώπων και, επειδή παραβλέπει, παρέβλεψε και έχει σφάλλει, η ψυχή εκείνη πρέπει να εξομολογηθή την αμαρτίαν την οποίαν έκαμεν.
 - Μία ψυχή, η οποία σκέπτεται την εξομολόγησιν, κρατείται από αυτήν ωσάν από χαλινόν, ώστε να μη κάμνη αμαρτήματα. Διότι, όταν δεν εξομολογούμεθα, κάμνουμεν άφοβα την αμαρτίαν εις το εξής, ωσάν να είμεθα μέσα εις σκότος.   

ΙΕΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

 Η Μετάνοια

 Παιδί μου, ημάρτησες; μη πλέον προσθέσης άλλην αμαρτίαν, και δεήσου δια τας προηγουμένας σου (Σειράχ. κα', 1).

 Ισαάκ Σύρου. Μετάνοια είναι ν' αφήσης τα προτερινά και να λυπήσαι δι' αυτά.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Τούτο είναι μετάνοια, να λυθώσι και να μη φανούν πλέον τα προτητερινά, τα οποία ή ενήργησες εις την πράξιν ή εσκέφθης με τον νούν σου.

 Η μετάνοια γίνεται πρόξενος της βασιλείας του ουρανού και είσοδος εις τον παράδεισον και απόλαυσις τρυφής αιωνίου.

 Κλήμεντος Αλεξανδρείας. Καλόν μεν είναι να μη αμαρτήση κανείς, αγαθόν όμως και οι αμαρτάνοντες να μετανοώσι, καθώς άριστον πράγμα είναι να είναι κανείς πάντοτε υγιής, αλλά καλόν είναι έπειτα από την ασθένειαν να μη ξανασφάλη.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Και εάν αμετρήτους πληγάς έχων κανείς άνθρωπος μετανοήση και κάμη καμμίαν καλήν πράξιν, τόσον ριζικώς τας εξαλείφει ο Θεός, ώστε μήτε τρύπα, μήτε σημάδι, μήτε απόδειξις καμμία των αμαρτημάτων να μην φαίνεται.

 Δίδυμος. Η μετάνοια δια τας αμαρτίας κάμνη καθαρόν τον νουν εκείνου, ο οποίος μετανοεί. Κανείς ποτέ, ο οποίος μετεχειρίσθη το αποτελεσματικόν ιατρικόν της μετανοίας δεν εχάθη.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Ο μεν άνθρωπος και βαρύνεται πολλάς φοράς εκείνον, ο οποίος κλαίει και θρηνεί εμπρός του, τον κτυπά και τον ωθεί, ο δε Θεός δεν κάμνει τοιουτοτρόπως, αλλά και τον δέχεται και τον σύρει προς τον εαυτόν του. Και εάν εξοδεύσης όλην την ημέραν δια να φανερώσης εις αυτόν τας συμφοράς σου, τότε σε αγαπά περισσότερον και παραδέχεται τας παρακλήσεις σου. Τούτο λοιπόν το ίδιον φανερώνων ο Χριστός έλεγεν: Ελάτε προς εμέ όλοι οι κουρασμένοι και οι φορτωμένοι και εγώ θα σας αναπαύσω, διότι δεν ήλθα να καλέσω δικαίους, αλλ' αμαρτωλούς να μετανοήσουν.

 Ισαάκ Σύρου. Ημάρτησες; Ησύχασε. Γνώρισε μέσα εις τον εαυτόν σου, τι έκαμες και αφού το καταλάβης καλά, μετανόησε δι' εκείνας τας αμαρτίας, τας οποίας έχεις κάμει.

 Ισαάκ. Όποιος δεν ημπόρεσε να αποκτήση γαλήνην, ούτε να μετανοήση θα δυνηθή, ούτε να εννοήση, τι είναι μετάνοια. 

 Αγίου Μαξίμου. Όποιος εξετάζει με περιέργειαν τας αμαρτίας των άλλων ή από υποψίαν κατακρίνει τον αδελφόν του, ακόμη δεν έβαλεν αρχήν μετανοίας, ούτε ερευνά δια να γνωρίση τας ιδικάς του αμαρτίας, αι οποίαι, μα την αλήθειαν, είναι βαρύτεραι από μόλυβδον πολύ βαρύν. Ούτε ηννόησεν από που γίνεται ο άνθρωπος κατά την καρδίαν αναίσθητος, αγαπών τα μάταια πράγματα και ζητών το ψεύδος. Δια τούτο ως ανόητος βαδίζων μέσα εις σκότος, αφού αφήσει τας ιδικάς του αμαρτίας, φαντάζεται τας αμαρτίας των άλλων ή ότι υπάρχουσι πραγματικώς ή νομίζει από υποψίαν ότι υπάρχουσι. 

 Αββά Ισαάκ. Εάν πραγματικώς σφάλεσαι, μη ψεύδεσαι από εντροπήν, αλλά βάλε μετάνοιαν και λέγε: Συγχώρησαί με και το σφάλμα περά. Ας μη είναι άλλο εις το στόμα σου και άλλο εις την καρδίαν σου. Διότι ο Θεός δεν περιπαίζεται. Αλλά τα βλέπει όλα, και τα κρυφά και τα φανερά. 

 Ισιδώρου Πηλουσιώτου. Μη δά, επειδή ακούεις ότι έχει δοθή μετάνοια προχωρής άφοβα εις το να αμαρτάνης, διότι χωρίς άλλο θα θεραπευθής, αλλά γνώριζε ότι κατά πρώτον μεν πολλοί ούτε καιρόν έλαβον να μετανοήσωσι, διότι εζητήθη η τιμωρία μέσα εις αυτά τα σφάλματά των. Έπειτα ότι η μετάνοια συνηθίζει να ιατρεύη τα πάθη μέσα εις καιρόν πολύν. Διότι είναι ανάγκη από κόπους, και από νηστείας, και από αγρυπνίας, και από ελεημοσύνην, και από ευχάς, και από όλα τα τοιαύτα, να θεραπευθώσιν αι προηγούμεναι πληγαί. Τρίτον πρέπει να εννοώμεν, ότι και αν θεραπευθώσιν αι πληγαί, το σημάδι των αποδεικνύει το πάθημα. Διότι σώμα ακέραιον και σώμα ιατρευμένον δεν είναι το ίδιον, ούτε είναι το ίδιον φόρεμα άσχιστον και φόρεμα σχισμένον, και ακόμη αν φαίνεται ότι με κάποιαν τέχνην κατωρθώσαμεν να μη αποδεικνυώμεθα διόλου σχισμένοι.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Όχι ότι μόνη της η μετάνοια κατορθώνει να ξεπλύνη την αμαρτίαν. Αλλ' επειδή εις την μετάνοιαν αναμιγνύεται η ανέκφραστος του Θεού φιλανθρωπία και η άπειρος αγαθότης Αυτού, λέγομεν ότι η μετάνοια σώζει. 

 Κλήμεντος ο Αλεξανδρείας. Η αληθινή μετάνοια είναι να μη ευρεθή κανείς πλέον ένοχος εις τα αυτά αμαρτήματα, αλλά να ξεριζώση όλως διόλου κανείς από την ψυχήν του τα αμαρτήματα, τα οποία ηννόησεν ότι τον καταδικάζουν εις θάνατον.

 Πραγματική επιστροφή από αμαρτίας είναι το να παύση κανείς αυτάς και να μη βλέπη πλέον εις τα οπίσω του.

 Γρηγορίου Νύσσης. Εις κάθε προσβολήν πράγματος, το οποίον μας πειράζει, εν μόνον μέσον έχομεν να το καταπολεμήσωμεν, την μετάνοιαν. Όποιος κατορθώση δια πάντοτε τούτο εις αυτήν την περίστασιν, γίνεται νικητής εκείνου, ο οποίος πάντοτε τον καταπολεμεί, διότι ο διάβολος δεν μετανοεί ποτέ, ούτε λέγει το: <<έχω αμαρτήσει>>.

 Κλήμεντος ΑΛεξανδρείας. Αρκετή νομίζω, δια τον άνθρωπον κάθαρσις ότι είναι μετάνοια ακριβής και σταθερά, εάν βεβαίως, αφού καταδικάσωμεν τους εαυτούς μας δια τας προηγουμένας πράξεις, προχωρήσωμεν εις τα εμπρός, αφού καταλάβωμεν τα μετά ταύτα και δέσωμεν τον νούν μας, απ' έξω από εκείνα, τα οποία ευχαριστούσι την αίσθησιν και από τα προηγούμενα σφάλματα.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Όποιος μετανοήσει δια τα κακά, τα οποία έπραξε, και δεν αποδείξει την μετάνοιαν αξίαν των αμαρτημάτων, θα λάβη και δι' αυτήν ακόμη την πληρωμήν του.

- Δύο είναι αυτά, η αμαρτία και η μετάνοια. Εις την αμαρτίαν χρειάζεται εντροπή, περίγελως. Εις την μετάνοιαν έπαινος και θάρρος. Αλλ' ο Σατανάς αλλάζει την τάξιν και δίδει, εις εκείνους, οι οποίοι πείθονται εις αυτόν, εις μεν την αμαρτίαν το θάρρος, εις δε την μετάνοιαν την εντροπήν. Αλλά συ να μη τον ακούσης.

 Ισαάκ Σύρου. Δεν γινόμεθα αμαρτωλοί, όταν πράξωμεν την αμαρτίαν, αλλ' όταν δεν την μισήσωμεν και δεν μετανοήσωμεν δι' αυτήν. 

 Οσ. Θαλλασίου. Εις το μέλλον δεν θα τιμωρηθώμεν, διότι ημαρτήσαμεν, ούτε χάριν τούτου θα καταδικασθώμεν, διότι ελάβομεν λύσιν, η οποία αλλάζει και μεταβάλλεται, αλλά διότι, ενώ ημαρτήσαμεν, δεν μετενοήσαμεν, ούτε εγυρίσαμεν από τον κακόν δρόμον προς τον Κύριον, ενώ ελάβομεν και εξουσίαν και καιρόν δια να μετανοήσωμεν.

 Μεγάλου Βασιλείου. Εκακοποιήθημεν δια μέσου της αμαρτίας; ας ιατρευθώμεν δια μέσου της μετανοίας, αλλ' η μετάνοια χωρίς νηστείαν δεν ενεργεί.

 - Κλαύσαι προτού έλθη ο καιρός (της τιμωρίας), δια να μή κλαύσης εκεί. Μετανόει τώρα, οπού επιτρέπεται. Ας πράξωμεν τας καλάς πράξεις, ενόσω ακόμη ημπορούμεν. Εάν χάσωμεν χρήματα, ημπορούμεν και πάλιν να τα ξαναπιάσωμεν. Αλλ' εάν χάσωμεν τον καιρόν, δεν ημπορούμεν πλέον να τον εύρωμεν. Μανιώδης ερραστής δεν αγαπά την ερωμένην του, όσον ο Θεός αγαπά την μετανοούσαν ψυχήν. Διότι τοιαύτη είναι η φιλανθρωπία του Κυρίου, να μη αποστρέφηται κανένα από τους προστρέχοντας εις αυτήν, αλλά ν' απλώνη το χέρι (εις βοήθειαν). 

 - Να μη περιφρονής κανέν σφάλμα, ακόμη και εάν είναι μικρότερον από κάθε έντομον. Αλλά κάμε γρήγορα να το διορθώσης δια της μετανοίας. Η μετάνοια είναι σωτηρία, χωρίς δε μετάνοιαν υπάρχει θάνατος.

 Ιωάννου Χρυσοστόμου. Τα ιατρικά της μετανοίας είναι μεγάλα. Κανένας να μη απελπίζεται από τον εαυτόν του. Εκείνος είναι πραγματικώς άξιος απελπισίας, ο οποίος απελπίζεται από τον εαυτόν του. εκείνος δεν έχει πλέον ελπίδας δια να σωθή. Δεν είναι φοβερόν να φθάση κανείς εις βάθος κακών, αλλά αφού φθάση εκεί, να μένη εκεί ακίνητος.

 Γρηγορίου Θεσσαλιώτου. Η απελπισία δεν έχει διόλου τον τόπον της μέσα εις τους ανθρώπους. Διότι, επειδή καιρός της μετανοίας είναι ο καιρός της ζωής, αυτό ίσα ίσα, το ότι ζη ακόμη εκείνος, που ημάρτησε, εγγύησιν δίδει εις εκείνον, ο οποίος θέλει να επιστρέψη προς τον Θεόν, ότι Αυτός θα τον υποδεχθή.  

ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ιδού ο <<αναμάρτητος>>

 <<Εγώ δεν έχω αμαρτίες, δεν σκότωσα, δεν αδίκησα, δεν έβλαψα κανέναν, κοιτάζω τη δουλίτσα μου, ανάβω το κεράκι μου, δίνω και καμμιά δεκάρα στους φτωχούς κι έχω τη συνείδησή μου αναπαυμένη>>.

 Αυτά τα λόγια, που είναι γεμάτα εγωισμό και αλαζονεία, ακούμε να βγαίνουν συχνά από το στόμα πολλών Χριστιανών.

 Ναι άνθρωπέ μου, έχεις αμαρτήσει ποτέ στη ζωή σου -όπως λες-αλλά δεν είσαι βέβαιος γι' αυτό; Εξήτασες ποτέ προσεκτικά τον εαυτόν σου να ιδής με πόσες αμαρτίες είσαι φορτωμένος; Ακόμη κι αυτή τη στιγμή μ' αυτά που λες, προσθέτεις ακόμη μια μεγάλη αμαρτία στις τόσες άλλες που είναι γραμμένες στο βιβλίο της ζωής σου. Διότι τολμάς να ορθώσης το μικρό ανάστημά σου ενώπιον του μόνου αναμάρτητου Μεγάλου Θεού και να γίνης όμοιος με Αυτόν - αναμάρτητος. Αλλά τα ίδια έλεγε και ο Φαρισαίος της παραβολής του Ευαγγελίου (Λουκά ιη' 12) και καταδικάσθηκε για την υπερηφάνεια του από τον Θεόν.

 Εσύ μπορεί να παρουσιάζης τον εαυτόν σου στους άλλους καθαρό και αμόλυντο, η συνείδησίς σου όμως τι λέει; Συμφωνεί μαζί σου; Δεν το φαντάζομαι. Όσο κι αν προσπαθής να πνίξης την φωνήν της, εκείνη δεν θα παύση να κραυγάζη πως είσαι <<ένοχος ενώπιον Θεού και ανθρώπων>> και να μη σε αφήνη να ησυχάσης νύχτα και ημέρα.

 Καυχάσαι πως δεν εσκότωσες

 Ημπορεί να μην επήρες φονικό όπλο στο χέρι και να μην έκανες έγκλημα, όμως αποφεύγεις την τεκνοποίησιν. Μήπως ποτέ συμβούλεψες ή κατέφυγες σε εκτρώσεις που έχουν γίνει της μόδας κι έγινες είτε άνδρας είσαι είτε γυναίκα, ένας τρομερός παιδοκτόνος; Αλλ' εκτός αυτών πόσους φόνους ημπορεί να έχης διαπράξει έμμεσα χωρίς να τους υπολογίζης; Δεν αποκλείεται να υπήρξες ένας ασυνείδητος δικαστής, ένορκος, συνήγορος ή ψευδομάρτυς και να έστειλες στην φυλακή ή ακόμη στο εκτελεστικό απόσπασμα κάποιον αθώον. Δεν αποκλείεται να είσαι ένας ασυνείδητος γιατρός απ' αυτούς που βλέπουν τον ασθενή συνάνθρωπό τους σαν πειραματόζωο ή σαν εμπόρευμα και τον εκμεταλεύονται κατά τον πλέον απάνθρωπο τρόπο και πολλές φορές από αδιαφορία ή αμέλεια τον στέλνουν στον τάφο, ή να είσαι γιατρός εκτρώσεων, παιδοκτόνος.

 Δεν αποκλείεται να είσαι ένας οιοσδήποτε επιχειρηματίας και να εκμεταλλεύεσαι τους υπαλλήλους σου, ή ένας άσωτος και να σπαταλάς άσκοπα σε γλέντια, διασκεδάσεις, χαρτοπαιξίες και άλλα παρόμοια τα χρήματα (που ο Θεός σου εμπιστεύθηκε να τα διαχειρισθής τίμια κι ευσυνείδητα για τον εαυτόν σου και τον πλησίον σου) αδιαφορώντας για τον συνάνθρωπόν σου που στερείται, τροφής, ενδυμασίας, ιατρού, φαρμάκων και άλλων.

 Δεν αποκλείεται η γλώσσα σου να έχυσε πολλές φορές το δηλητήριο της συκοφαντίας εις βάρος ηθικών και εντίμων συνανθρώπων σου και να τους προξένησες ηθική ή υλική ζημιά, την διάλυση της οικογενείας ή να έγινες αιτία και φόνου ακόμη. Πολλές οι μορφές του φόνου! Φόνος κι όταν ξελογιάζη κανείς παντρεμένους και ρίχνει συζύγους, οικογένεια και τέκνα στην γκρίνια, στον χωρισμό, στον όλεθρο, όταν πέφτει σε πορνεία, μοιχεία, ανηθικότητα, όταν αναστατώνει νεανική καρδιά, όταν...

 Καυχάσαι πως δεν έκλεψες

 Ίσως να μην είσαι σεσημασμένος ληστής ή διαρρήκτης, αλλά όπως ο φόνος, το ίδιο και η κλοπή έχει άπειρες μορφές: αδικία, αισχροκέρδεια, πλαστογραφία, υπεξαίρεσις, καταπάτησις της περιουσίας του άλλου, δόλια χρεωκοπία, απάτη και τόσες άλλες. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έμποροι, βιομήχανοι, επαγγελματίαι, τεχνίται κλπ. Μερικοί καλυπτόμενοι καταλλήλως, αισχροκερδούν εις βάρος των φτωχών  συνανθρώπων τους, των οποίων ροφούν αχόρταγα το αίμα. Μήπως κι εσύ ανήκεις σε κάποια από τις κατηγορίες αυτές; Τότε πάψε να λες πως δεν έκλεψες, γιατί χέρια καθαρά ποτέ δεν είχε ο άνθρωπος.

 Καυχάσαι πως δεν αδίκησες και δεν έβλαψες κανέναν

 Αλλά είναι δυνατόν συ να αποτελής εξαίρεση μέσα στη σάπια και βρώμικη αυτή κοινωνία του εικοστού αιώνος και να μην έχης διαπράξει κανένα από τα αδικήματα που αναφέραμε;

 Κοιτάζεις τη δουλίτσα σου και την οικογένειά σου

 Και καυχάσαι πως είσαι αναμάρτητος όταν ενδιαφέρεσαι μόνον για τον εαυτούλη σου και κλείνεις αυτιά και μάτια στον πόνο και στην δυστυχία των γύρω αδελφών σου; Για ρίξε μια ματιά στην παραβολή του <<πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου>> (Λουκά ιστ' 19-31) και σκέψου πόσοι φτωχοί Λάζαροι υπάρχουν γύρω μας που έχουν ανάγκη από υλική, ηθική, αλλά και θρησκευτική βοήθεια Ορθόδοξη Χριστιανική, κι εμείς δείχνουμε τόση αδιαφορία κι απονιά.

 Ημπορεί, όπως καυχάσαι, να μην έκαμες κανένα κακό στην ζωή σου, πράγμα εντελώς απίθανο, αλλά ημπορείς να πης και τι καλό έκαμες, αφού κυττάζεις μόνον τον εαυτούλη σου και την οικογένειά σου; Και ο νεκρός κακό δεν ημπορεί να κάμη σε κανέναν, αλλ' ούτε και καλό αφού είναι νεκρός. Δεν νομίζεις πως του ομοιάζεις κι είσαι κι εσύ ένας ζωντανός νεκρός; 

 Καυχάσαι ότι συχνά μπαίνεις στα πεταχτά στην Εκκλησία, ανάβεις κερί, κάνεις -λες- το σταυρουδάκι σου που ομοιάζει δυστυχώς σαν να παίζης κομπολόι ή μαδολίνο και μένεις αναπαυμένος ότι έπραξες το καθήκον σου. Όχι. Καλό βέβαια είναι το κερί κι ο σταυρός όταν όμως γίνεται με ευλάβεια και σε κανονικό σχήμα- το κερί σημαίνει την μαλακότητα της ψυχής μας και την μετάνοιάν μας- αλλά ο Κύριος θέλει και τακτικό Εκκλησιασμό και καρδιά καθαρή από μικρόβια της αμαρτίας, θέλει αγάπη και λατρεία προς Εκείνον, μεγάλη τιμή προς την Θεοτόκον Παναγία Μητέρα Του, τιμή στους φίλους Του Αγίους που αγωνίστηκαν κι άλλοι εμαρτύρησαν δια την πίστιν, τιμήν στους αγγέλους... Θέλει αγάπη και συμπόνοια προς τον πλησίον, ταπεινοφροσύνη, καλά έργα... Ζητεί μελέτη και υποστήριξη της Ορθοδόξου Πίστεώς μας που τόσους εχθρούς έχει, οι μεγαλύτεροι των οποίων είναι οι <<αδιάφοροι>>, αυτοί που ποτέ δεν θέλησαν να μάθουν και να ερευνήσουν τους θησαυρούς που περιέχει η Ορθοδοξία μας. Γι' αυτό γύρω μας υπάρχουν τόσες αιρέσεις και πλάνες που οδηγούν στην απώλεια.

 Ξύπνα λοιπόν άνθρωπε από τον βαθύ λήθαργο που χρόνια τώρα είσαι βυθισμένος, διώξε από μέσα σου το τρομερό θηρίο που λέγεται ΕΓΩΙΣΜΟΣ και δεν αφήνει ν' ακούσης τη συνείδησή σου που διαμαρτύρεται νύχτα και ημέρα για την πορεία που ακολουθείς στην πρόσκαιρη τούτη ζωή. Πάψε να καυχάσαι πως είσαι αναμάρτητος και παρακάλεσε τον μόνον αναμάρτητο Πολυέλεο Θεό να σε φωτίση και βοηθήση ν' ανοίξουν τα μάτια της ψυχής σου και να δουν την πνευματική φτώχεια και γύμνια της, να μετανοιώσης, να εξομολογηθής με συντριβή καρδίας και ταπείνωση σε καλόν Πνευματικό τα αμαρτήματά σου, να κοινωνήσης των Αχράντων και Ζωοποιών Μυστηρίων και να ζητήσης το έλεος Εκείνου που έχυσε το Πανάγιον Αίμα Του επάνω στο Σταυρό για τις αμαρτίες τις δικές μου, τις δικές σου και όλου του κόσμου.

 Διώξε από την καρδιά σου την παγωνιά και την αδιαφορία και προσπάθησε να την γεμίσης με πόνον για την Ορθόδοξη Πίστη μας, με καλωσύνη για τους συνανθρώπους σου. Φρόντισε ν' αποκτήσης τα ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΦΟΔΙΑ με τα οποία θα πας να συναντήσης τον Θεό όταν θα έλθη εκείνη η ώρα, για να σταθής στα δεξιά Του, απολαμβάνων την αιώνια μακαριότητα και ευτυχία στην Ουράνιο Βασιλεία Του. ΑΜΗΝ. 

Δόξα τω εν Τριάδι Θεώ.