Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. κ. ΚΗΡΥΚΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟ

 ( Η ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ , 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017, ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ''ΕΠΑΘΑΝ'' ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΞΕΧΑΣΑΝ ΟΛΑ)

Αγαπητοί αναγνώστες,

 Κατά καιρούς έχουμε γράψει διάφορα όσον αφορά τα αιρετικά φρονήματα του Πρ. Πειραιώς κ. Νικόλαου Μεσσιακάρη και το πόσο μεγάλο κακό προξένησε ούτος στην Εκκλησία. Χρέος όμως του πραγματικά Ορθοδόξου Χριστιανού δεν είναι μόνο να πολεμά αλλά και να αναγνωρίζει. Δια τούτο αν και τα καλά που προξένησε το εν λόγω πρόσωπο εις τον χώρο της Εκκλησία ήταν σαφώς λιγότερα από τα δεινά,  πρέπει να του αναγνωριστεί το γεγονός πως δύο ημέρες πριν από τον θάνατό του, στην συνάντηση του μετά του Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσογαίας κ. Κηρύκου, ο γηραιός και βαριά ασθενών πρώην Ορθόδοξος Μητροπολίτης, έστω κι αυτή την ύστατη στιγμή, προσπάθησε να κάνει ότι περνούσε από το χέρι του προκειμένου να πραγματοποιηθεί διάλογος μετά του Επισκόπου κ. Κηρύκου, προκειμένου να παγιωθεί το σχίσμα του 2005, το οποίον ο ίδιος ήγειρε. Το παραπάνω γεγονός φαίνεται πολύ ξεκάθαρα εις μία εκ των σημειώσεων του Μητροπολίτου κ. Κηρύκου, εις την οποία αναγράφονται τα εξης χαρακτηριστικά λόγια: << ‘Επειδή δεν ειχον καμμίαν ἀνταπόκρισιν εἰς τάς ὡς ἄνω ἐπιστολάς - ἔγγραφα, ἐθεώρησα σκόπιμον να ἐπισκεφθῶ τον Νικόλαον βαρέως ἀσθενοῦντα πλέον ὡς ἐπληροφόρησαν, και διά να ιδω εκ του σύνεγγυς ἀν τοῦ ἔδωσαν τις ἐπιστολές. Τον εὑρῆκα ὄρθιον, ὡσεί ἀναμένοντά με, αν και δεν ειχα εἰδοποιήσει περί τῆς ἐπισκέψεώς μου, και συνωμίλησα μαζί του, ὅσο ἦταν δυνατόν να μιλήσω λόγω τῆς καταστάσεώς του, και τοῦ ἐπανέλαβα την πρότασίν μου να ὁρίσουν Ἐπιτροπήν να ελθουμε εἰς διάλογον, διά τά θέματα πού μᾶς ἐχώρισαν. Ἀπευθυνθείς δε εἰς τον παριστάμενον κατά την συζήτησιν Ἐπίσκοπόν του Λάζαρον, τοῦ εἶπε, ὅτι συμφωνεῖ με την πρότασίν μου, και να ἐνημνερώση τους ὑπολοίπους ‘Αρχιερεῖς του ὅτι πρέπει να κάνουν διάλογο μαζί μου>>. 

 Εκ της σημειώσεως αυτής του Σεβ/του Κηρύκου εξάγονται κάποια πολύ σημαντικά συμπεράσματα. Α) Πως ο Σεβ/τος Κήρυκος επισκέφθηκε τον πρ. Πειραιώς κ. Νικόλαο όχι δια να του βάλει μετάνοια και να του ζητήσει συγγνώμη για όσα είχε γράψει εναντίον του, όπως πολύ λανθασμένα και πονηρά έσπευσαν να γράψουν οι ακόλουθοί του, αλλά για να <<ίδει εκ του σύννεγυς αν του έδωσαν τις επιστολές>>. Και Β) Πως έστω και την τελευταία στιγμή, ο Σεβ/τος κ. Νικόλαος, ήταν θετικός ως προς τον διάλογο με τον Σεβ/το Κήρυκο, κάτι που γίνεται φανερά αντιλυπτό από την εντολή που ο ίδιος έδωσε στον ''Επίσκοπο'' του Λάζαρο προκειμένου εκείνος να ενημερώσει τους υπολοίπους Αρχιερείς δια τα περαιτέρω της συναντήσεως. Ειδικά δια το τελευταίο, δηλαδή για την επιθυμία του Σεβ/του κ. Νικολάου περί του διαλόγου, μόνο καλά λόγια έχουμε να γράψουμε. Δυστυχώς όμως ο πρώην Πειραιώς κ. Νικόλαος δεν κατόρθωσε να ζήσει προκειμένου να διεξαχθεί ο εν λόγω διάλογος. Αυτό όμως δεν σήμαινε πως τα πιστά του πνευματικά τέκνα, το κοντινό του Αρχιερατικό, Ιερατικό και λαϊκό περιβάλλον κατόπιν της Εκδημίας του, δεν έπρεπε να σεβασθούν την επιθυμία του <<Αρχιεπισκόπου>> τους. Εν προκειμένω, έστω και ωσάν είδους  επιμνημόσυνης δεήσεως, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του, πρώτα ο Επίσκοπος Λάζαρος που εκείνος έλαβε την εντολή δια την ενημέρωση των υπολοίπων Αρχιερέων, και έπειτα όλοι οι υπόλοιποι, όλο το διάστημα μέχρι την τεσσαρακοστή ημέρα εκ της Εκδημίας του, έπρεπε να ετοιμάζουν τα θέματα του διαλόγου και αμέσως μετά το σαρανταήμερο μνημόσυνο να καλούσαν τον Σεβ/το Κήρυκο για την διεξαγωγή του. Εντούτοις όμως αυτό που έπραξε το εκκλησιαστικό περιβάλλον του πρ. Πειραιώς ήταν, πρώτον να παρερμηνεύσει την επίσκεψη του Σεβ/του και δεύτερον, να μην υλοποιήσει την επιθυμία του αποθανόντος <<Αρχιεπισκόπου>>. Κίνηση η οποία προστίθεται εις όλες εκείνες που καταλογίζονται ως βάρη εις τις πλάτες της σημερινής Στεφανίτικης Συνόδου, διότι όλοι εκείνοι που δήθεν αγαπούσαν τον <<Αρχιεπίσκοπο>> Νικόλαο και δεν τον ανέβασαν στον θρόνο των Αθηνών για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς του Παλαιοημερολογιτικού Οικουμενισμού, τελικά δεν σεβάστηκαν την τελευταία επιθυμία του πλέον αποθανόντος κ. Νικολάου.    

ΕΠΕΙΔΗ Ο κ. ΣΤΥΟΥΡΑΪΤΗΣ ΤΑ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ!!!

ΤΟΤΕ ΟΙ ΡΟΥΜΑΝΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΙ κ. ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ;;;

Ο ΙΔΙΟΣ ΣΑΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ ΕΛΕΓΧΕΙ!!!
(ΣΥΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ)

ΑΠΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 1971;

 [Αναγνώστες του blog  μέσα από προσωπικά τους μηνύματα που μου έστειλαν, μου ζήτησαν να δημοσιεύσω στις σελίδες του blog τις αναρτήσεις γύρω από τα εκκλησιολογικά θέματα που ο Σεβ/τος Κήρυκος έκανε στις αρχές του καλοκαιριού. Για τον λόγο αυτό κάθε μέρα θα δημοσιεύω μία ή δύο αναρτήσεις του].

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΟΓΑΙΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

Εις τά θέματα τά οποία απ αρχής ετέθησαν εις τόν διάλογον,(αν ησαν Ορθόδοξοι οι Ρωσοι της Διασποράς, αν απεδέχθησαν την Ομολογία μας τό 1971, αν ελάβαμε χειροθεσία επί σχισματικων η συγχωρητική ευχή, εάν μάς περιρρέει η ανομία της χειροθεσίας η συγχωρητικης ευχής, εάν επταίσαμεν ως ατομα η ως Εκκλησία, εάν εξεφυγομεν της γραμμής πλεύσεως τού Αγιου Πατρός Ματθαίου) δηλώνω οτι οι Αρχιερείς Παχωμιος καί Ευστάθιος, διετυπωσαν απ' αρχής του διαλόγου ορθοδόξους θέσεις καί απόψεις καί παρεδέχθησαν λάθη πού εγιναν εν ετει 1971, ενω ο Σεβ/τος Αμφιλόχιος, ο οποιος εν ετει 1977 ωμολόγησεν πεπαρρησιασμένως καί δή μέ Υπόμνημα ενωπιον της Ιεράς Συνόδου, οτι οι Ρωσοι ησαν κακόδοξοι καί κακως ηνώθη η Εξαρχία μας μετ αυτων, ομως μετά τό 2015, ενω τού τά εξηγησαμεν καί προσωπικως καί ενωπιον της Συνόδου, καί ενω εγνωριζε την αλήθειαν, ομως δέν ηδυνηθη νά απαγκιστρωθη από τό περιβάλλον του, μέ αποτέλεσμα ενω εις τάς προσωπικάς μας συναντησεις νά μάς λέγει "προχωρηστε μέ μίαν Ομολογίαν γίνεται η ενωσις, τά αλλα τακτοποιούνται κατόπιν", οταν ομως επέστρεφε εις την Λάρισαν, τού συνέτασσαν κείμενα τού τυπου, "Κήρυκε, εισαι ο χειρότερος οικουμενιστης, εισαι προδότης της Ομολογίας, ξεπερνάς καί τόν Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, καί τόν Φλωρίνης Χρυσόστομο καί τόν Βαρθολομαιο, εισαι αρνητης της Αρχιερωσύνης σου, εισαι ενας απλός μοναχός, μετανόησε ..." καί τί δέν τού εγραψαν, καί εκείνος ο ευλογημένος εβαζε την υπογραφην του, η προσπαθουσε νά δείξη, οτι τό φρόνημα τού κ. Γκουτζίδη, ειναι καί δικό του φρόνημα, δηλαδή οτι ωρθοδόξησαν οι Ρωσοι της Διασπορας τό 1971 οτι μάς ανεγνωρισαν οι Ρωσοι μέ τήν συγχωρητικήν ευχήν, οτι η Σύνοδος των Ρωσων ητο μείζων καί Ορθόδοξος, οτι εγιναν αυτά γιά νά μάς αναγνωρίσουν οι Φλωριναιοι καί νά γίνη η ενωσις καί μετ αυτων καί κακως οι Φλωριναίοι δέν δέχονται την ορθόδοξον απόφασιν των Ρωσων... Καί τωρα ο κ. Χαρίλαος, ο οποίος γνωρίζει πάντα ταυτα καί τά εστηλίτευσεν εις τό παρελθόν, αλλά καί τό περιβάλλον του, τόν ανακηρυσσουν ως τόν μοναδικόν ορθόδοξον επί της γης καί Νέον Μάρκον Ευγενικόν. Μακάρι, ομως, νά εγνωριζαν τούς βαθυτερους λόγους αυτης της "οικειοθελους, ως φαίνεται, βαβυλωνείου αιχμαλωσίας" .... Ευχομαι ο Θεός νά ευσπλαγνισθη τόν Σεβ. Λσρίσης κ. Αμφιλόχιον, νά τόν απαλλάξη από την βαβυλώνειον αυτην αιχμαλωσίαν, νά ιδη τούς κόπους του καί τούς αγωνάς του γιά τήν Ορθοδοξία καί τούς ασκητικούς του αγωνας, καί νά ελεηση, κατά τό μέγα του ελεος, αυτόν τε καί ημάς. Διότι καί ημείς εις πολλά πταίομεν καί επί τού προκειμένου ...

ΣΧΟΛΙΑ:Σεβασμιωτατε Ματθαίε, στην τελευταία συνάντησι πού ειχαμε μέ τόν θεολόγο Ελευθέριο, εν Συνόδω παρόντος καί του Σεβ. Αμφιλοχίου, ολίγον πρό της ενώσεως μας, ανατρίχιασα κι εγω, οταν ο κ. Γκουτζίδης μού απηύθυνε την κατηγορίαν οτι εγω ο Μητροπολίτης Κήρυκος από τό 1971 μέχρι καί σημερον, προσπαθω νά επιβάλλω την χειροθεσίαν εις τούς Αρχιερείς ως επί σχισματικων γενομ'ενην, αφού δέν δέχομαι την συγχωρητικήν ευχήν, καί απόδειξις τούτου, ακουσον ακουσον, το οτι θέλω νά ενωθω μέ τούς Σεβ/τους Παχωμιον καί Ευστάθιον .... Αλλά περισσότερον ανατρίχιασα οταν ρωτησα τόν Σεβ/το Αμφιλόχιο, αν δέχεται αυτό πού λέει ο κ. Γκουτζίδης καί μού ειπε ενωπιόν του, οτι "Ναί αυτό ειναι αλήθεια", ... Δέν μπορούσε, ο ευλογημένος νά κάνη κι αλλιως, διότι "αλλοίμονο του", αν ελεγε οτι δέν ειναι αυτη η αλήθεια. Ειναι πράγματι νά ανατριχιάζει κανείς, Σεβασμιωτατε Ματθαιε.

ΛΟΓΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

<<Να εξετασθή ειρηνικώς εκείνο που μας χωρίζει, ίνα δια της ειρηνικής ταύτης εξετάσεως τέλος λάβη η πλάνη, με την βοήθεια του Θεού, φανερωθείσης της αληθείας, και να μη χάνωνται τόσαι ασθενείς ψυχαί και απλαί, δια πείσμα μερικών, χωριζόμενοι>>

 <<Ευχόμεθα όπως ο Κύριος φωτίση υμάς και εξαγάγη εκ της πλάνης εις την οποίαν διατελείται, ίνα μη του στεφάνου των υπέρ της Ορθοδοξίας θυσιών Υμών απολέσητε.Διατελούμεν>>.

+Ο Βρεσθένης Ματθαίος, 

Αγιορείτης 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ''ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ'' ΠΟΥ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ''ΠΡΑΚΤΙΚΑ''.

Μητοπολίτου Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

Πριν λίγη ώρα ρώτησα τον Σεβ/το Κήρυκο περί του όρου ''μακαριστός'' με τον οποίο τα ''Πρακτικά'' αναφέρουν τον Νικόλαο και εκείνος μου απέστειλε την εξής απάντηση:

Ηρωτήθην και απαντώ εν πολλή συντομία εις την ερώτησίν σας: Μου γράφετε ότι, "Στα πρακτικά που παρουσιάζει ο Χαρίλαος ο Νικόλαος χαρακτηρίζεται ως μακαριστός. Αυτό πως δικαιολογείται;"...Δεν είναι το πρόβλημα εκεί αγαπητέ μου. Αυτό είναι κάτι πού μπορεί να διορθωθή αν χρειασθεί. Θα μπορούσαμε να πούμε μακαρίτης. Αλλά κι αυτό θα το κατηγορούσαν. Θα μπορούσαμε να πούμε ο κεκοιμημένος. Κι αυτό θα το κατηγορούσαν. Εάν βεβαίως το είχα προσέξει καλύτερα, δεν θα συμφωνούσα να περάση αυτή η λέξις, δεδομένου ότι είχαμε παραπέμψει το θέμα του μνημοσύνου των αποθανόντων κληρικών εις την ενωμένην Σύνοδον (*), έχοντας υπ όψιν και παλαιοτέρας αποφάσεις της πρό του 1924 Εκκλησίας. Όταν λοιπόν θα συζητήσωμεν όλες τις Ενστάσεις όπως προβλέπει ο Τόμος θα το συζητήσωμεν και αυτό. Βέβαια και ο Ελευθέριος εις ένα κείμενον του εχαρακτήρισε τον αποθανόντα Φλωριναίον Επίσκοπον Ματθαίον Λαγγή ως μακαριστόν, και όταν του έκανα παρατήρησι και του είπα να το αφαιρέση, διότι θα κατηγορηθή, εκείνος αρνήθηκε λέγοντάς μου:"Για μένα είναι μακαριστός, διότι στον διάλογο είχε το θάρρος της γνώμης του, όταν μου είπε Ελευθέριε όπως τα λες είναι, αλλά έχουμε να κάνουμε με Κληρικούς που δεν υπακούουν"... Όσον αφορά όμως τον παράνομο Αρχιεπίσκοπο Νικόλαο εις τας συζητήσεις του διαλόγου μας εν αγάπη και αληθεία, κατέθεσα μεταξύ άλλων και το εξής: Ότι όταν τον επεσκέφθην δύο ημέρας πρό του θανάτου του, μιλήσαμε, όσο μπορούσαμε να μιλήσουμε, δέχθηκε την πρότασι μου να ξεκινήσουμε τον διάλογο, είπε ότι και αυτοί κάνουν προσπάθεια να διορθώσουν κάποια πράγματα, και εζήτησε να πάω πάλι να τον συναντήσω, για να συζητήσουμε αυτά πού μας εχώρισαν και να προχωρήσουμε, να τα βρούμε κλπ. Είναι τότε που με επληροφόρησαν από το περιβάλλον του και ότι κατ εκείνας τας ημέρας με πρωτοβουλίαν του ιδίου, ήραν τον ούτως η άλλως παράνομον και ανύπαρκτον αφορισμόν τους εναντίον μου. Και αυτό δεν το αναφέρω δι' άλλον τινά λόγον, η διότι είχα εγώ ανάγκην της άρσεως του αφορισμού, διότι ουδέποτε τον απεδέχθην αλλά και διότι δεν ήσαν το αρμόδιον όργανον, και ούτε καν υποεγεγραμμένος. Δεν το αναφέρω αυτό δι' άλλον τινά λόγον, η διότι απεδέχθην ποτέ τον αφορισμόν η προηγουμένως την παράνομον καθαίρεσιν, η ακόμη πιο πρίν την παράνομον αργίαν, αλλά εχάρην διότι ηλευθέρωσε τον εαυτόν του εν τινί μέτρω από τάς συνεπείας εις βάρος του αυτού του αφορισμού και διότι έδειξε την διάθεσιν νά διορθώση και άλλας παρανομίας.. Την επομένην ημέρα όμως τον πήγαν στο Νοσοκομείο και την μεθεπομένην απέθανε"..Και είπα: "Ο Θεός να ίδη την καλήν του προαίρεσιν και ας θεωρήση αυτήν την πράξιν του ως μετάνοαιν και ας τό συγχωρήση... Μήπως και γι' αυτό έκανα αμαρτίαν... Μήπως θα έπρεπε να τον στείλω εις τα τάρταρα, όπως θα ήθελαν μερικοί. (Βλέπετε περίπτωσιν ιερέως Κάρπου εις τον βίον του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Ας προσέξουμε, αγαπητοί συναμαρτωλοί. Υπάρχει για όλους μας θάνατος και κρίσις. Ο Θεός να μας ελεήση όλους.

           

* Το σχετικό απόσπασμα από την τελευταία παράγραφο των ''Πρακτικών'' που δηλώνει του λόγου το αληθές: <<Προτείνει δε (σ.σ. ο Σεβ. κ. Κήρυκος) η μνημόνευσις των κεκοιμημένων αρχιερέων να τεθή εις την κρίσιν της μελλοντικής ενιαίας Ιεράς Συνόδου περί της δυνατότητος ή μή μνημονεύσεως αυτών>>. (Πρακτικά συνεδριάσεως της 10ης Ιανουαρίου 2019).  

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

Εν εκ των θεμάτων αυτων, τά οποια πρέπει νά μάς απασχολήσουν, κατά την παρουσαν φάσιν των εκκλησιαστικων μας πραγματων, είναι καί εκείνο το οποιον προεκυψε αμα τη επιστροφη της Εξαρχίας του 1971 και συγκεκριμένα, οι ψευδεις απαντησεις της Εξαρχίας εις τά ερωτηματα του θεολόγου Ελευθεριου Γκουτζίδη καί οι υπεκφυγές.... Εις την πρωτην ερωτησιν, εάν οι Ρωσοι ωρθοδόξησαν κλπ. απήντησαν ψευδως ότι ναι ωρθοδόξησαν, ενώ, ως απεδείχθη καθόλου δεν ωρθοδοξησαν, τουναντιον εδέχθησαν τους Αρχιερείς μας ως σχισματικους, χωρίς νά δεχθουν την Ομολογιαν της Γνησιας Θρθοδόξου Εκκλησίας. Εις την δευτέραν ερωτησιν, εάν τους εδέχθησαν διά χειροθεσίας, όπως ειπεν εις το αεροδρόμιον ο υποτακτικος του Καλλιοπίου, ο Κωνσταντινος Σαραντοπουλος (σημερινός Αρχιεπίσκοπος των Φλωριναίων Καλλίνικος), η αλλως πως, απήντησαν ότι δεν τους εδέχθησαν διά χειροθεσίας, αλλά διά συγχωρητικης ευχής, Και τουτο ψευδες διότι όπως απεδείχθη εκ των υστερων, οταν εκυκλοφορησεν η απόφασις των Ρωσων, επιστοποιηθη οτι τους "εδέχθησαν", διά χειροθεσίας κατά τον Η Κανόνα της Α Οικουμενικης Συνόδου, (η οποία χειροθεσία ερμηνευεται ως "μυστικωτερα χειροτονία", ητοι, ως επί σχισματικων καί ουχί ως μία απλή συγχωρητικη (Αυτά προβλέπει τουλάχιστον η απόφασις του Σεπτεμβριου του 1971 καί αυτά εδημοσιευθησαν εις την συνέχεια εις τόν " Κηρυκα" του Οκτωβριου νομιζω του 1971). Και εις την τριτην ερωτησιν, εάν εχουν μαζί των την Απόφασιν των Ρωσων, απήντησαν καί πάλιν ψευδως ότι δεν την εχουν, ενώ την ειχαν και την απέκρυψαν, μέχρις οτου την εκυκλοφόρησαν οι Φλωρινικοι εις τά "Χαρμόσυνα μηνυματα" και τότε ηναγκάσθησαν να την παρουσιάσουν καί εις τον αγνοουντα τά πάντα Κληρον και λαόν, ο οποιος ανίδεος εις ολα αυτά παρηκολούθησε μετα χαρας καί ενθουσιασμου τό πανηγυρικόν συλλείτουργον της ενωσεως. (Αυτά εχουν καταγραφει πολλάκις υπό του θεολόγου Ελευθεριου Γκουτζίδη εις κείμενα του εις την "Ορθοδοξον Πνοην" καί επιβεβαιωθησαν καί υπ εμου δεδομένου οτι ημην καί εγω αυτόπτης καί αυτήκοος μάρτυς των λεχθεντων υπο της επιστρεψάσης Εξαρχίας εις τό Μετόχιον του Κορινθίας Καλλίστου). Καί αυτά ακριβως τά θέματα ειναι πού πρεπει οπωσδηποτε νά συνεξετασθουν κατά τόν συνεχιζόμενον "διάλογον εν αγάπη καί αληθεία" καί υπό τό δεδομένον οτι ο "Τόμος της Ενωσεως" προβλέπει υποβολήν ενστάσεων, παρατηρησεων καί λοιπά, εντός ενός ετους. Καί πρέπει νά συνεξετασθουν καί εν συνδυασμω καί μέ την δηλωσιν του θεολόγου Ελευθεριου Γκουτζίδη, ενωπιον της Ιερας Συνόδου κατ Αυγουστον του 2018, (ητοι πρό ετους), καθ ην "εφευρομεν τήν συγχωρητικην ευχήν διά νά μήν υπάρξουν αντιδράσεις από τον Κλήρο καί τόν λαόν καί νά μή γίνη σχίσμα", διότι παρά τό γεγονός οτι απέκρυψαν την απόφασιν την ημεραν εκείνην, ειχεν ηδη διαρρεύσει από τό αεροδρόμιον η πληροφορία του Κωνσταντινου Σαραντοπούλου, οτι "τόν επληροφόρησεν από Αμερικην ο πνευματικός του Καλλιοπιος, οτι τούς εδέχθησαν διά χειροθεσίας ως επί σχισματικων".

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟ κ. ΧΑΡΙΛΑΟ ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ

Ο κ. Χαρίλαος Στουραΐτης μου προτείνει να μην γράφω περί των εκκλησιαστικών διότι δεν είμαι Θεολόγος. Κατ' αρχήν του παραθέτω τα λόγια των Αγίων:

  <<ΠΑΝΤΕΣ <<ΚΑΙ Ο ΜΑΘΗΤΟΥ ΤΑΞΙΝ ΕΠΕΧΩΝ>> ΕΧΟΜΕΝ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΟΜΙΛΗΣΩΜΕΝ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ. Πας Ορθόδοξος καταβάτω εις τον καλόν αγώνα του αντιαιρετικού λόγου κατά δύναμιν. Διότι: <<πας φιλόθεος άνθρωπος προς διδασκαλίαν αυτεπάγγελτος>>. (Μ. Βασιλείου, P.G.32, 1037... See More). Ουχί μόνο ο κληρικός και μοναχός αλλά και ο λαϊκός. <<Ταύτα και λαϊκοίς νομοθετώ>>, <<Ταύτα και πρεσβυτέροις εντέλλομαι, ταύτα και τοις άρχειν πεπιστευμένοις>>, λέγει Γρηγόριος ο Θεολόγος. 

 <<Εντολή γαρ Κυρίου μη σιωπάν εν καιρώ κινδυνευούσης πίστεως. Ώστε , ότε περί πίστεως ο λόγος εστίν ειπείν, εγώ τις ειμί; Ιερεύς, άρχων, στρατιώτης, γεωργός πένης;... Ουά οι λίθοι κεκράξουσι και συ σιωπηλός και αφροντής;>>. Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου.

 <<Της σιωπής το κρίμα φοβερόν εστί>>. Μ. Βασίλειος. 

 Επίσης θυμίζω στον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό πως τότε που ήθελε και ήθελα να δημοσιεύουμε κατά των ''Στεφανιτών'' για τις συμπροσευχές της Κύπρου, μπορούσα ή μάλλον έπρεπε να γράφω και να ασχολούμαι με θέματα Θεολογικά. Μάλιστα του θυμίζω πως ακόμη και από το αναλόγιο επάνω μου έλεγε τι πρέπει να γράψω. Διότι όπως πάλι ο ίδιος έλεγε σε όλους μας, όλοι οι χριστιανοί μπορούν να γράφουν για όσα γίνονται στην Εκκλησία και τούτο διότι δεν πρέπει να λησμονούμε πως ο απλός λαός ήταν εκείνος που σε διάφορες κρίσιμες για την Εκκλησία στιγμές πήρε σωστές αποφάσεις. 

Να είστε καλά κ. Στουραΐτη!!!