ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!!!

( Από την Επιστολή προς Διόγνητο)

   <<Οι χριστιανοί δε διαφέρουν από τους άλλους ανθρώπους ούτε στην επίγεια πατρίδα, ούτε στην ομιλία, ούτε στα έθιμα... Βρίσκονται μέσα σε σάρκα, αλλά δε ζουν ζωή σαρκική. Διαμένουν πάνω στη γη, αλλά ως πολίτες του ουρανού. Υπακούουν στους νόμους που έχουν ορίσει οι άνθρωποι. Η ζωή τους όμως είναι τέτοια, ώστε να τους είναι περιττοί οι νόμοι. Αγαπούν όλους τους ανθρώπους, και όμως όλοι τους καταδιώκουν. Τους θεωρούν ως ανύπαρκτους, και όμως τους καταδικάζουν. Τους θανατώνουν και αυτοί εμψυχώνονται. Είναι φτωχοί, και όμως έχουν επάρκεια σε όλα. Τους περιφρονούν, και όμως μέσα στις ατιμώσεις τους δοξάζονται. Τους βλασφημούν, και όμως δικαιώνονται. Τους βρίζουν, και όμως αυτοί απονέμουν τιμή. Ενώ κάνουν το καλό, τους τιμωρούν ως κακούς. Τότε που τους τιμωρούν, χαίρουν για την ευψυχία τους. Οι Ιουδαίοι τους καταπολεμούν ως αλλόφυλους και οι ειδωλολάτρες τους καταδιώκουν. Αυτοί όμως που τους μισούν, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν για ποιό λόγο τους μισούν.

   Και για να μιλήσουμε απλά, ότι είναι μέσα στο σώμα η ψυχή, το ίδιο είναι μέσα στον κόσμο οι Χριστιανοί. Η ψυχή είναι διασκορπισμένη σε όλα τα μέλη του σώματος. Και οι Χριστιανοί είναι διασκορπισμένοι στις πόλεις του κόσμου. Η ψυχή κατοικεί στο σώμα, αλλά δεν προέρχεται από το σώμα. Και οι Χριστιανοί κατοικούν στον κόσμο, αλλά δεν προέρχονται από τον κόσμο. Η ψυχή, που είναι αόρατη, φυλάγεται μέσα στο σώμα, που είναι ορατό. Και οι Χριστιανοί γίνονται γνωστοί, γιατί βρίσκονται μέσα στον κόσμο, αλλά η θεοσέβειά τους δεν φαίνεται. Η σάρκα, αν και δε βλάπτεται σε τίποτε από την ψυχή, τη μισεί και την πολεμά, γιατί της γίνεται εμπόδιο στις ηδονές. Το ίδιο και ο κόσμος, αν και δε βλάπτεται καθόλου από τους χριστιανούς, τους μισεί, γιατί αντιτάσσονται στις ηδονές. η ψυχή αγαπά τη σάρκα, που την μισεί, και τα μέλη του σώματος. Και οι χριστιανοί το ίδιο κάνουν, δηλαδή αγαπούν εκείνους που τους μισούν. Η ψυχή είναι κλεισμένη στο σώμα, αλλά συγκρατεί σε συνοχή το σώμα. Και οι χριστιανοί κρατιούνται στον κόσμο σαν σε φυλακή, πλην όμως συγκρατούν και ενώνουν τον κόσμο. Η ψυχή, που είναι αθάνατη, κατοικεί μέσα σε θνητό σώμα. Και οι Χριστιανοί κατοικούν σε φθαρτά πράγματα, αναμένοντας με υπομονή την αφθαρσία τους στους ουρανούς>>. 

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ!!!

Άγιε του Θεού Σεραφείμ του Σαρώφ,
πρέσβευε υπέρ ημών. Αμήν.

   Θα πρέπει να συμπεριφέρεσαι με ευγένεια στον αδελφό σου, χωρίς να αφήνεις ούτε καν υποψία προσβολής. Όταν αποστρεφόμαστε έναν άνθρωπο ή τον προσβάλουμε, είναι σαν να αφήνουμε πέτρα στην καρδιά του.

     Θα πρέπει να ενθαρρύνεις με λόγια αγάπης το πνεύμα εκείνου που είναι στενοχωρημένος ή απελπισμένος.

      Αν ένας αδελφός έχει αμαρτήσει, κάλυψέ τον, συμβουλεύει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος: <<Ρίξε  το χιτώνα σου πάνω σ' εκείνον που έχει αμαρτήσει και κάλυψέ τον>>.

       Όλοι μας ζητούμε το έλεος του Θεού, όπως ψάλλει και η Εκκλησία: << Ει μη ότι Κύριος ην εν ημίν τις ικανός σώος φυλαχθήναι εκ του εχθρού άμα και ανθρωποκτόνου;>>

      Πρέπει να είμαστε τόσο με τα λόγια όσο και με τις σκέψεις καθαροί σε σχέση με τον πλησίον μας και αμερόληπτοι προς όλους. Διαφορετικά η ζωή μας θα είναι ανώφελη.

     Πρέπει ν' αγαπάμε τον πλησίον μας τουλάχιστο όσο αγαπάμε τον εαυτό μας, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου: <<αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν>> (Λουκ. ι΄ 27). Αλλά θα πρέπει να το κάνουμε αυτό με τέτοιο τρόπο, ώστε η αγάπη για τον πλησίον μας να μην ξεπεράσει τα όρια του μέτρου και μας διασπάσει από την εκπλήρωση της πρώτης και κύρις εντολής, δηλαδή της αγάπης του Θεού. Αναφορικά με αυτό ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μας καθοδηγεί στο Ευαγγέλιο: <<Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος. Και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος>> (Ματθ. ι΄ 37).

    Το θέμα αυτό πραγματεύεται πολύ καλά ο Άγιος Δημήτριος του Ροστώβ: <<Μπορεί να δει κανείς ότι η αγάπη ενός χριστιανού δεν είναι πραγματική για το Θεό, όταν ένα κτίσμα γίνεται ίσο ή αγαπάται περισσότερο από το Δημιουργό. Η πραγματική αγάπη φαίνεται μόνο όταν ο Δημιουργός αγαπάται και προτιμάται περισσότερο από όλη τη δημιουργία>>

     Δεν πρέπει να κολακεύουμε κανένα ούτε να επηρεαζόμαστε από τη θέση που μπορεί να κατέχει ένας άνθρωπος στον κόσμο, αλλά να αντιμετωπίζουμε όλους τους ανθρώπους με την ίδια διάθεση. 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΣΕΠΤΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΩΝ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ!!!

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΗΣ

   Την ΠΕΜΠΤΗ ( 15 Ιουλίου 2003 κατά το παλαιόν ημερολόγιον ), ( 28 Ιουλίου, κατά το νέον πολιτικόν), η αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία επιτελεί την Ιεράν Μνήμην των Αγίων Συνάθλων Κηρύκου και της Μητρός αυτού Ιουλίτης. Τη αυτή ημέρα άγει τα σεπτά αυτού ονομαστήρια ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Κήρυκος, τοποτηρητής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Αττικοβοιωτίας και Πρόεδρος της Απανταχού Γνησίας Ορθοδόξου Ιεράς Συνόδου. Δια τον λόγον αυτόν αφ' εσπέρας ( ώρα 6: 30 μ.μ.) θα τελεσθεί Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός εις τον οποίον θα Χοροστατήσει ο εορτάζων επίσκοπος αλλά και οι Σεβ/τοι Άγιοι Αρχιερείς - Μέλη της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου: Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Αμφιλόχιος, Κιτίου και έξαρχος πάσης Κύπρου κ. Παρθένιος, Κένυας και έξαρχος πάσης Αφρικής κ. Ματθαίος και ο λίαν προσφάτως νεοχειροτονηθείς Μητροπολίτης Λιβάνου και πάσης Φοινίκης κ. Σεραφείμ. Πριν τον Εσπερινό θα αναγνωσθεί η Ενάτη (Θ΄) Ώρα και το μικρόν Απόδειπνον μετά των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

    Την Κυριώνυμον ημέραν θα αναγνωσθεί το Μεσονυκτικόν και θα ψαλεί ο Όρθρος της Εορτής εις το πέρας του οποίου θα λάβει χώραν το Μέγα Συνοδικόν και Αρχιερατικόν Συλλείτουργον.

     Καλούνται όλοι οι φιλέορτοι και φιλακόλουθοι Χριστιανοί όπως συμετάσχουν εις τας διμερής εορταστικάς αυτάς τελετάς, εις τας οποίας θα τεθούν προς προσκύνησιν αποτμήματα εκ των Ιερών Λειψάνων των Αγίων, ώστε οι ευλαβείς Πιστοί και οι απλοί Προσκυνητές να λάβουν την Ευλογίαν των Αγίων. 

Εκ των Γραφείων της Ιεράς Μητροπόλεως!!!    

''ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ''

   Αυτά τονίζει εις επιστολήν του προς την εφημερίδα της Λαρίσης <<ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>>, ο Θεολόγος Καθηγητής κ. Ελευθ. Γκουτζίδης, εξ αφορμής σχετικών δημοσιευμάτων, η οποία εδημοσιεύθη αποσπασματικώς. Παραθέτομεν ολόκληρον το κείμενον της επιστολής.

   ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗΣ

    ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Εν Αθήναις τη 11/24.7.96

Προς 

την Διεύθυνσιν της Εφημερίδος

<<ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>> ΛΑΡΙΣΗΣ

Κε Διευθυντά

   Παρακαλώ όπως εγκρίνετε την δημοσίευσιν αυτής της επιστολής μου, καίτοι με τα αλλεπάλληλα σχετικά δημοσιεύματα ίσως να έχη κορεσθή το αναγνωστικό κοινόν. Ωστόσον νομίζομεν ότι είναι απαραίτητον με αυτήν την δημοσίευσιν να γίνουν σαφή τα κάτωθι:

1.    Τα γενικώτερα σκάνδαλα εις τον Εκκλησιαστικόν χώρον, τα οποία γίνονται αιτία να σκανδαλίζωνται και να ψυχραίνωνται οι πιστοί και ιδιαίτερα να απομακρύνωνται οι νέοι από την Εκκλησία, δεν αποτελούν μία φυσική ή τυχαία εξέλιξι - πορεία. Πιστεύουμε ότι είναι και κατασκευασμένα και κινούνται τεχνητά. Δια τούτο δεν σταματούν.
2.        Όσον αφορά τας διαφοράς, αι οποίαι αφορούν ημάς τους Γ.Ο.Χ. (Παλαιοημερολογίτας) θέλουμε να καταστούν σαφή εις το ευρύ αναγνωστικόν κοινόν της εφημερίδος σας τα κάτωθι:
   
   α)     Από το 1924, ότε προεκλήθη το εν Ελλάδι εορτολογικόν σχίσμα με αιτία και αφορμή την επιβολήν του καταδικασμένου νέου παπικού ημερολογίου δια του οποίου εγένετο και το πρώτον βήμα του Οικουμενισμού, η Εκκλησία των Γ.Ο.Χ., η Οποία δεν το απεδέχθη, παρέμεινεν αμετακίνητος εις την δισχιλιετή εορτολογικήν παράδοσιν. Η Εκκλησία λοιπόν, των Γ.Ο.Χ. έχει συνείδησιν και την ομολογεί και την στηρίζει, ότι αποτελεί την αδιάκοπον συνέχειαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος. Εν προκειμένω την ανωτέρω Εκκλησιολογίαν - Ομολογίαν Της η Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. στηρίζει επί του πραγματικού γεγονότος ότη Αύτη διακρατεί ακαινοτόμητον εν πάσι την Αποστολικήν Πίστιν, κατέχει αδιάκοπον, γνησίαν και ανόθευτον την Αποστολικήν Διαδοχήν και διαφυλάσσει απαρασάλευτον την Κανονικήν τάξιν.
   
   β)   Τα από το 1991 εγερθέντα σκάνδαλα εις την Εκκλησίαν των Γ.Ο.Χ. είναι τεχνητά και εκκινούν από τα σκοτεινά κέντρα του Βατικανού και του Οικουμενισμού, τα οποία (κέντρα) ως εκ των πραγματικών γεγονότων προκύπτει, εχρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν, προς τον σκοπόν αυτόν, εμμέσως δύο τουλάχιστον εκ των Επισκόπων της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ., ήτοι τους ηγέτας της σχισματικής παρασυναγωγικής ομάδος των πέντε: τον πρώην Μητροπολίτην Αττικής κ. Ματθαίον Μακρήν και τον πρώην Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης κ. Χρυσόστομον Μητρόπουλον. Οι εν λόγω πρώην Μητροπολίται παρασύραντες εις την ολισθηράν οδόν των και τους πρώην Μεσσηνίας κ. Γρηγόριον, πρώην Φθιώτιδος κ. Θεοδόσιον και πρώην Κοζάνης κ. Τίτον, εξύφαναν τον μύθον περί δήθεν <<εικονομαχίας>>, εκαλλιέργησαν μεσαιωνικήν μισαλλοδοξίαν και έτσι προετοίμασαν το από Μαΐου 1995 σχίσμα των. Είναι χαρακτηριστικόν ότι εις την προσπάθειάν των να στηρίξουν τον μύθον - απάτην περί δήθεν <<εικονομαχίας>>, δεν εσεβάσθησαν ούτε την ιστορικήν αλήθειαν, ούτε την Ορθόδοξον Παράδοσιν, αλλά έφθασαν και μέχρι σημείου να παραχαράξουν κείμενα Πατέρων και Οικουμενικών Συνόδων!!!
   
   γ)   Το σχίσμα των πέντε πρώην Μητροπολιτών, και ο καθημερινώς αυξανόμενος διασυρμός της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. και ο ευτελισμός θεσμών και προσώπων, επελέγη μετά το γεγονός κατά το οποίον ο πρώην Αττικής κ. Ματθαίος Μακρής δεν κατώρθωσε κατά την υπερεικοσαετή αρχιερατεία του να παραμερίση τον κατά πάντα άξιον Άγιον Προκαθήμενον της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. τον Μακαρ. Αρχιεπίσκοπον κ. Ανδρέαν και να καταλάβη τον θρόνον αυτού ο ίδιος. Συγχρόνως, αν πετύγχανε το ανωτέρω θα εγίνετο κύριος και των δύο ιστορικών Μονών της Παναγίας (Κερατέα Αττικής) και Μεταμορφώσεως (Κουβαρά Αττικής), και προ πάντων θα καθίστατο και πρόεδρος των δύο νομικών φορέων της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ., ήτοι του ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ (Οργανισμός Διαχειρήσεως Ακινήτου Περιουσίας Ιεραρχών Εκκλησίας Γ.Ο.Χ.) και του νεωτέρου ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ( Ιερός Φιλανθρωπικός Σύνδεσμος Κληρικών Ακαινοτομήτου Εκκλησίας Γ.Ο.Χ.). Δηλαδή θα καθίστατο πανίσχυρος και <<ομαλά>> θα εμεθόδευε την εξάρτησιν - υποταγήν της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. υπό τον νεοημερολογιτισμόν μέσω του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων. Μη πραγματοποιηθέντος όμως του σχεδίου τούτου, διότι <<οι φύλακες αγρυπνούν>>, ο ίδιος εκίνησε τον μηχανισμόν των σκανδάλων, της <<εικονομαχίας>> και κατέληξεν αναγκαστικά εις το σχίσμα, διότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος δια να πληγή η Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. Με την μέθοδον λοιπόν του <<διαίρει και βασίλευε>> επιδιώκεται η φθορά, ο διασυρμός της Εκκλησίας και ο ευτελισμός θεσμών και προσώπων, τα οποία αποβαίνουνπρος όφελος της <<νέας τάξεως πραγμάτων>> επί των εκκλησιαστικών πραγμάτων.
   
   δ)   Δέον να γίνη σαφές, ότι οι πέντε πραξικοπηματίαι πρώην Μητροπολίται μετά τον Μάϊον του 1995 δεν έχουν απολύτως καμμίαν σχέσιν μετά της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. και ειδικώτερον.
   
   1ον. Δεν ανήκουν εις την Εκκλησία των Γ.Ο.Χ., ούτε εκπροσωπούν Αυτήν, αλλά και ευρίσκονται ακριβώς εις τον αντίποδα της Εκκλησίας.
   2ον.  Αποτελούν Εκκλησιομάχον σχισματικήν - παρασυναγωγικήν ομάδα και δεν έχουν σχέσιν με τον ιερόν θεσμόν της Συνόδου.
   3ον.  Κάθε απόφασις - πράξις αυτών είναι κατά την Κανονικήν Εκκλησιαστικήν τάξιν άκυρος και ουσία ανυπόστατος, ως εν προκειμένω διέγνωσε και απεφάνθη και το Μονομελές Πρωτοδικείον Αθηνών με την υπ' αριθ. 20348/15.7.96 απόφασίν του, εις την οποίαν διαλαμβάνονται τα κάτωθι ακριβώς:
   
   <<... Κατά συνέπεια εξακολουθεί να υπάρχη η Σύνοδος αυτή και να προεδρεύει αυτής ο Αρχιεπίσκοπος Ανδρέας, αφού δεν έλαβαν εν τω μεταξύ χώραν ενέργειες κατά τους Θείους και Ιερούς Κανόνες της Ακαινοτομήτου Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. δια την συγκρότηση νέας Ιεράς Συνόδου.
   
      Η από 25.6.96 απόφαση των πέντε Αρχιερέων περί θέσεως του κ. Ανδρέα εις αργίαν, ουδεμίαν ασκεί επιρροήν, αφού αυτή ελήφθη από αναρμόδιο όργανο αυτοαποκαλούντων εαυτούς Ιεράν Σύνοδον και χωρίς να τηρηθούν προηγουμένως οι οποιεσδήποτε διαδικασίες κατά τους κανόνες της Ακαινοτομήτου Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. προκειμένου, να τεθεί αυτός εις Αργίαν. Εξ άλλου η απόφαση αυτών περί διορισμού ως Προέδρου της συσταθείσης υπ' αυτών αυτοαποκαλουμένης Ιεράς Συνόδου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτους Μεσσηνίας κ. Γρηγορίου, ουδεμίαν ισχύν έχει, αφού αυτή συνεστήθη χωρίς να τηρηθούν οι Κανόνες της Ακαινοτομήτου Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. αυτοαπεκλήθη, υπό των πέντε αυτών Αρχιερέων, Ιερά Σύνοδος και ενώ υπήρχε η νομίμως συσταθείσα τοιαύτη. Εν όψει αυτών, η υπό κρίση αίτηση, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη επί τω τέλει όπως ανακληθεί η υπ' αριθ. 16073/1996 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, καθ' ο μέρος αφορά τον Αρχιεπίσκοπον κ. Ανδρέα και ειδικώτερα τις διατάξεις της άνω αποφάσεως με τις οποίες: Υποχρέωνε αυτόν τον κ. Ανδρέα, να παραδώσει προσωρινά στην Ηγουμένη την χρήση του Δεσποτικού του Αγ, Μοδέστου και 2) που απαγορεύει προσωρινά στις λοιπές των καθών να τον επισκέπτονται (κ. Ανδρέα), συμψηφιζομένης όμως της δικαστικής δαπάνης λόγω μερικής νίκης και μερικής ήττας των διαδίκων (άρθρο 178 παραγρ. 1 εδάφ. Κ. Πολ.Δ.) .
   
   
   Για τους λόγους αυτούς
   
   

      Ανακαλεί την υπ' αριθ. 16073/1996 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού καθ' ο μέρος αφορά τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ανδρέα και ειδικότερα τις διατάξεις της άνω αποφάσεως με τις οποίες:
   
   1.  Υποχρεώνει αυτόν τον κ. Ανδρέα να παραδώσει προσωρινά στην ηγουμένη την χρήση του Δεσποτικού του Αγ. Μοδέστου και
   
   2.  Που απαγορεύει προσωρινά στις λοιπές των καθών να τον επισκέπτονται (κ. Ανδρέα) και συμψηφίζει την μεταξύ των διαδίκων δικαστική δαπάνη.
   
      Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριο που συνεδρίασε στην Αθήνα στις 15.7.96
   
   

   Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ>>
   
   

      Τόσο κατά την Κανονικήν Εκκλησιαστικήν τάξιν, όσον και κατά την ανωτέρω νομολογίαν οι πέντε πρώην Μητροπολίται δεν εκπροσωπούν τίποτα απολύτως, αι δε αποφάσεις των είναι κεναί πράξεις, αι οποίαι μόνον εξαπατούν και στηρίζουν το σχίσμα αυτών.
   
      Ηναγκάσθημεν να προβώμεν εις την ανωτέρω άκρως στοιχειώδη συνοπτικήν πληροφόρησιν, διότι καθημερινώς σημειώνεται ανεπίτρεπτο παραπληροφόρησις.
   
      Εις την ακροτελεύτειον παράγραφον της παρούσης επιστολής μας στέλλομεν μήνυμα αγάπης και αγωνιστικότητος προς τους πέντε αποσχισθέντας, τους οποίους καλούμεν:
   
      Να αγαπήσουν ως άνθρωποι και ως χριστιανοί,
   
      Να αρνηθούν το μίσος και
   
     Να παραιτηθούν του ατυχεστάτου εγχειρήματός των κατά της Εκκλησίας, αλλά και των θεσμών Αυτής και των προσώπων.
   
     Ημείς προσευχόμεθα και περιμένομεν την μετάνοιαν και επιστροφήν των. Λυπούμεθα ειλικρινά εκεί που ωδηγήθησαν. Τους αγαπώμεν ως εικόνας Χριστού, αλλά τα έργα των, ως έργα του πονηρού θα τα πολεμήσωμεν μέχρι τέλους με μοναδικά όπλα την Αγάπη και την Αλήθεια, όσον και αν μας στοιχίση αυτός ο κατά Θεόν Ιερός Αγών.
   
      Ευχαριστούντες δια την δημοσίευσιν διατελούμεν μετά εξαιρέτου τιμής.
   
   

   Ελευθέριος Χ. Γκουτζίδης
   Θεολόγος Καθηγητής εν ενεργεία

ΕΘΝΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ!!!

   Εις δόξαν του δικαίου και μεγάλου Θεού.

   Κύριε  Παντοδύναμε! Εσύ, Κύριε θα σώσης αυτό το αθώο έθνος. Είμαστε αμαρτωλοί, είσαι Θεός! Ελέησέ μας, φώτισέ μας και κίνησέ μας εναντίον του δόλουκαι της απάτης, της συστηματικής τυραγνίας της πατρίδος και της θρησκείας. Εις δόξαν Σου, Κύριε, σηκώνεται απόψε η σημαία της λευτεριάς αναντίον της τυραγνίας! Πατριώτες! Πεθαίνω δια την πατρίδα. Στέκω εις τον όρκον μου τον πρώτον. Δεν μπορώ, πατρίδα, να σε βλέπω τοιούτως και των σκοτωμένων τα παιδιά και οι γριγές να διακονεύουν και τις νιές να τις βιάζουν δια κομμάτι ψωμί εις την τιμή τους οι απατεώνες της πατρίδος. Γιομάτες οι φυλακές από αγωνιστές και στα σοκάκια σου διακονεύουν αυτείνοι οι αγωνισταί, όπου χύσανε το αίμα τους δια να ξαναειπωθή <<πατρίδα Ελλάς>>. Είτε ελευτερία κατά τους αγώνες μας και θυσίες μας, είτε θάνατος σ' εμάς! Πεθαίνω εγώ πρώτος απόψε. Έχετε γειά, πατριώτες, εις την άλλην ζωήν σμίγομεν, εκεί οπούναι και οι άλλοι συναγωνισταί μας, εις τον κόρφον του αληθινού Βασιλέως, του μεγάλου Θεού, του αληθινού. Πατρίδα, σ' αφήνω ανήλικα παιδιά και γυναίκα, αν τ' αφήσουνεζωντανά, τ' αφήνω εις την προστασίαν σου. Κοίταξε οτ' είναι παιδιά του τιμίου αγωνιστή Μακρυγιάννη. Ποτές αυτός δεν σε ψύχρανε εις τα δεινά σου και τώρα πρόθυμος να πεθάνη δια σένα για να σε ιδούνε τα παιδιά του ελεύτερη Ελλάδα κι όχι παλιόψαθα της τυραγνίας και των κολάκων της. Δια τα παιδιά μου αφήνω κηδεμόνες τον κύριον Μιχαήλ Σκινά, Μελά, Δόσιον, Καλλεφουρνά, γυναικάδελφόν μου Σκουζέ και την γυναίκα μου. Και ν' ακολουθήσετε κατά την παλιά μου διαθήκη ό,τι διαλαμβάνει. Κι αν αμελήσετε εις την άλλην ζωήν θα μου δώσετε λόγον. Βιαστικός γράφω με την σημαία μου στο χέρι. Έχετε γειά όλοι και την τυραγνία να μην τηναφήσετε να φωλιάση εις την πατρίδα, να μην ντροπιάσετε τόσα αίματα όπου χύθηκαν.

   1843 Σεπτεμβρίου 3

μακριγιάνις

Αφιερωμένο εις την σημερινή δεινή κατάσταση την οποία διέρχεται η χώρα μας!!! 

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ!!!

Η τράπεζα της Μονής Διονυσίου. Στην αψίδα είναι η θέση
του καθηγουμένου.

   << Όταν οι Απόστολοι έβαλον κλήρους που πελεθείν κηρύξαι το Ευαγγέλιον, τότε έδοξε και τη Μητρί και Παρθένω, αιτήσασθαι κλήρον, ώστε μηδ' αυτή είη άμοιρος κηρύγματος, και έπεσεν επ' αυτήν ο κλήρος απελθείν εις Ιβηρίαν. Και τότε ητοιμάζετο απελθείν, τότε επιστάς ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είπεν αυτή: Θεοτόκε Παρθένε, Ιησούς ο Χριστός ο εκ σου γεννηθείς, ούτω σοι κελεύει μη χωρισθής της Ιουδαίας γης, ήτοι της Ιερουσαλήμ. Ο Γαρ τόπος, ος σοι κεκλήρωται, ουκ έστιν η Ιβηρία, αλλ' η χερσόνησος της Μακεδονίας, η του όρους Άθω καλουμένη, ήπερ από του σου προσώπου φωτισθήσεται. Όταν η Θεοτόκος αφίκετο εις τον Άθω, κραυγή, σύγχυσις και βοή μεγάλη εγένετο εκ πάντων των εν τω Άθω ειδώλων, και γενομένης κραυγής τοιαύτα ηκούετο: << Άνδρες, οι του Απόλλωνος άπαντες πορευθέντες εις τον του Κλήμεντος λιμένα προϋπαντήσαντε την Μητέρα του Μεγάλου Θεού Μαρίαν>>. Δια τούτο πάντες εις τον λιμένα συνέτρεχον, και μετά σεβασμού την Θεοτόκον συν τω Ευαγγελιστή Ιωάννη και άπαντας τους συνοδοιπόρους απήγαγον εις το Συναγωγείον επερωτώντες το Μέγα Μυστήριον της ενσάρκου οικονομίας, και εθαύμαζον, πως αύτη, ούσα Εβραία, τα πάντα εξηγήσατο εις την Ελληνικήν γλώσσαν.

     

      Η Θεοτόκος ευχαριστηθείσα εκ του τόπου, ο οποίος εκληρώθη εις αυτήν, είπε την κάτωθι ευχήν:

     << Υιέ μουκαι Θεέ μου, ευλόγησον τον τόπον τούτον, και κλήρον μου, και έκχεον το έλεος σου επ' αυτόν, και φύλαξον αυτόν μέχρι της συντελείας του αιώνος τούτου, και τους κατασκηνούντας εν αυτώ δια το όνομά σου το άγιον, και το εμόν, ώστε δια μικρού κόπου και αγώνος της μετανοίας, αφεθήναι αυτοίςτα πολλά αυτών αμαρτήματα, έμπλησον αυτούς παντός αγαθού και αναγκαίου εν τω αιώνι τούτω και ζωής αιωνίου εν τω μέλλοντι, και δόξασον υπέρ πάντα τόπον τον τόπον τούτον και θαυμάστωσον δια παντοίων θαυμασίων, και πλήρωσον αυτόν εκ παντός Έθνους των υπό τον ουραόν, των κεκλημένων τω ονόματί σου, και πλάτυνον τα σκηνώματα αυτών εν αυτώ απ' άκρου έως άκρου αυτού, από βορρά και νότου, απάλλαξον αυτούς της αιωνίου κολάσεως, και σώσον αυτούς εκ παντός πειρασμού, εξ ορατών και αοράτων εχθρών, και πάσης αιρέσεως, και ειρήνευσον τω ορθοδόξω δόγματι>>.

      Ταύτα ευχηθείσης της Θεοτόκου, φωνή εγένετο ουρανόθεν αποκριθείσα αυτή:

    << Όσα προσηύξω, Μήτερ μου, ούτως έσται σοι πάντα, εάν και αυτοί τα εντάλματά μου φυλάξωσιν. Από του νυν και εξής έστω ο τόπος ούτος κλήρος σος και περιβόλαιον σον και παράδεισος, έτι δε και λιμήν σωτηρίας των θελόντων σωθήναι, αλλά και προσφυγή και καταφύγιον και λιμήν ατάραχος της μετανοίας των πεφορτισμένων εν πολλαίς αμαρταίαις>>.

( Κώδιξ Λ΄ - 66 και Ι - 31 της Λαυρεωτικής Βιβλιοθήκης)

     Δυστυχώς περνώντας τα χρόνια το Άγιον Όρος έπαψε να είναι ''άγιον'' μιας και έχασε την Ορθοδοξία του. Εις αυτό έχουν απομείνει μόνο τα κτίσματα και οι Ιερές Εικόνες, τα οποία θυμίζουν εις τους προσερχομένους την αρχική ομορφιά του!!! 

ΟΙ ΚΟΠΙΑΣΑΝΤΕΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΙΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ!!!

    Ως είναι γνωστόν εις όλους, από το 2005 μέχρι και σήμερον, εις τον Ιερόν Ναόν Αγίας Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως Αθηνών, έχουν κάνει κατάληψη οι οπαδοί της σχισματικής ''Συνόδου'' του ''Αρχιεπισκόπου Στεφάνου''. Τούτο αποτελεί μεγίστη Εκκλησιαστική και όχι μόνο Αδικία, διότι ο Κανονικός και επί 35 ολόκληρα έτη Εφημέριος του εν λόγω Ιερού Ναού ήταν ο μεταστάς Πρωθιερεύς π. Θωμάς Κοντογιάνης (μετέπειτα Ιερομ/χος Θεόδωρος), ο οποίος διώχθηκε υπό του ψευδαρχιεπισκόπου κ. Νικολάου, με τον πλέον βάναυσο τρόπο δια την Καθαράν του Ομολογία και Αποστολική Διαδοχή.Ο λόγος δε δια τον οποίον εδιώχθηκε ήταν επειδή εξ αρχής δεν συμφώνησε με την παράνομη Παραίτηση του μακαριστού Μακαριωτάτου κ. Ανδρέου και εν συνεχεία δεν ανεγνώρισεν ως δήθεν ''νέον Αρχιεπίσκοπον'' τον Πρώην Πειραιώς κ. Νικολάο. Πολλοί όμως είναι εκείνοι που ακόμα και σήμερα μπορούν να επιβεβαιώσουν τους αγώνες του Ομολογητού Ιερομ/χου δια την ανέγερσιν του Ιερού Ναού. Όταν ούτος ξεκίνησε την ενέγερσιν του, πολλά βράδυα ετελούσε προσευχητική αγρυπνία υπέρ ευοδώσεως του έργου, ενώ την επομένη συμμετείχε ενεργά εις την αποπεράτωσιν αυτού. Μεταξύ όμως εκείνων που επίσης συμμετείχαν ενεργά εις την ολοκλήρωσιν του σπουδαίου αυτού έργου, εκτός φυσικά και από τους ενορίτες, κατ' εντολήν και απόφασιν της ιδίας της Ιεράς Συνόδου, ήταν και ο τότε Αρχ/της και Πρωτοσύγκελλος αυτής π. Κήρυκος Κοντογιάννης (νυν Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής). Εις το Ιστορικό κείμενο που ακολουθεί, ήτοι την με Αριθμ. Πρωτ. 2509/4.4.1991 ''ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ'', αποδεικνύεται χωρίς καμία απολύτως υπερβολή πως οι Κληρικοί που εργάστηκαν δια να φτάσει στην εν έτη 2005 μορφή του το Κτίριο της Αγίας Τριάδος, το οποίον λειτουργεί και ως Στέγη Φιλοξενίας Κληρικών, ήταν ο Εφημέριος του Ναού π. Θωμάς και ο Αρχ/της π. Κήρυκος. ΟΥΔΕΙΣ άλλος Κληρικός από την εν έτη 2005 ψευδοσύνοδο του ψευδαρχιεπισκόπου κ. Νικολάου δεν εκοπίασε δι' αυτό, ώστε να έχει δικαίωμα να εκδιώξει τόσο τον Γηραιό τότε Εφημέριο π. Θωμά αλλά και τον Σεβ/το Κήρυκο, οι οποίοι εργάσθηκαν αόκνως δια να παραδώσουν εις τους Ορθοδόξους Χριστιανούς έναν πραγματικά αξιοζήλευτο χώρο Θείας Λατρείας. Όμως δια να μην πολυλογούμε, ιδού και η εν λόγω ''ΑΠΟΦΑΣΙΣ'' της Ιεράς Συνόδου:

Η μακέτα του εν έτη 1991 υπό ανέγερσιν νέου Εκκλησιαστικού
Ιδρύματος παρά τον Ιερόν Ναόν Αγίας Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως
(Ιπποκράτους 23 - 25 Κάτω Ηλιούπολις Αθηνών)

  ΑΠΟΦΑΣΙΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗΣ 4.4.91

Αριθμ. Πρωτ. 2509

    Περί συστάσεως Εκκλησιαστικού Ιδρύματος υπό την επωνυμίαν <<ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ - ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ>> παρά τω Ιερώ Ναώ Αγίας Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως.

     Η Ιερά Σύνοδος εν τη συνεδρία Αυτής της 4/17.4.1991 κατόπιν προτάσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ανδρέου και του Πρωτοσυγκέλλου Αρχιμ. Κηρύκου Κοντογιάννη επελήφθη του θέματος: <<Σύστασις Εκκλησιαστικού Ιδρύματος υπό την επωνυμίαν <<Ιερά Αρχιεπισκοπή - Στέγη Φιλοξενίας Κληρικών Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας>> και επέκτασις του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως.

      Λαβούσα υπ' όψιν:

     1) Τους σκοπούς του Ιερού Φιλανθρωπικού Συνδέσμου των Κληρικών και     

     2) Τας ανάγκας του Ιερού Αγώνος και δη την ανάγκην επεκτάσεως του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και δημιουργίας Στέγης Φιλοξενίας Κληρικών της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας.

     

        Αποφαίνεται

  

  Αποφασίζει την σύστασιν Εκκλησιαστικού Ιδρύματος υπό την επωνυμίαν <<ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ - ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ>> το οποίον θα λειτουργήση εις τα πλαίσια των σκοπών του Ιερού Φιλανθρωπισκού Συνδέσμου ως διαμονή του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου και στέγη φιλοξενίας Κληρικών και θα στεγασθή εις το παρά τον Ιερόν Ναόν Αγίας Τριάδος και αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης ανεγειρόμενον κατ' επέκτασιν του Ιερού Ναού, 5όροφον κτίριον.

     Το Εκκλησιαστικόν τούτο ίδρυμα θα λειτουργήση δι' εσωτερικού Κανονισμού ως Παράρτημα του Εκκλησιαστικού Πνευματικού Κέντρου επί τω σκοπώ της πρωοθήσεως του Ιερού Αγώνος της Ορθοδοξίας, αφιερούται δε εις τιμήν και μνήμην του Αγίου Ιερομάρτυρος Γρηγορίου του Ε΄, Πατριάρχου Κων/λεως και πάντων των νεομερτύρων, και του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Ματθαίου του Α΄

    Δια την ανέγερσιν του κτιρίου και την οργάνωσιν και λειτουργίαν του Εκκλησιαστικού τούτου Ιδρύματος, ορίζομεν υπευθύνους τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ανδρέαν και τον παν/τον Πρωτοσύγκελλον Αρχ/την Κήρυκον Κοντογιάννην.

       Ανεγνώσθη, εκρίθη και απεφασίσθη.

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ο Πρόεδρος                                                                                                                                                                                                              Ακριβές Ατίγραφον              Τα μέλη                                        

 + ο Αθηνών                                          Ο Αρχιγραμματεύς         (έπονται οι υπογραφαί)

και πάσης Ελλάδος                                       +    Αρχιμ.

         ΑΝΔΡΕΑΣ                                    Κήρυκος Κοντογιάννης  

     Κατωτέρω παραθέτουμε και το χρονικό των εγκαινίων της υπόγειας αιθούσης του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως. Άξια Προσοχής είναι τα τελευταία λόγια του Πρώην Μητροπολίτου Πειραιώς και Νήσων κ. Νικολάου, τα οποία δυστυχώς δεν ηθέλησε να τα τηρήσει μέχρι το τέλος της ζωής του!!!

13 Δεκ. 1993

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΗΣ

ΤΟΥ ΕΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

    Την Κυριακήν, 13ην Δεκ. 1993 (Ε.Η.), τας απογευματινάς ώρας έλαβε χώραν μικρά εόρτιος εκδήλωσις προς εγκαινιασμόν της αιθούσης ομιλιών και διαλέξεων του παρά τον Ιερόν Ναόν Αγίας Τριάδος ανεγερθέντος Εκκλησιαστικού Αρχιεπισκοπικού Ιδρύματος, ήτοι της Στέγης Φιλοξενίας Κληρικών.

   Κατ' αυτή εγένετο εσπερινός εις τον Ι. Ν. Αγίας Τριάδος, παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ανδρέου, του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς και Νήσων κ. Νικολάου και πλειάδος Κληρικών και πλήθος πιστών.
     Εν συνεχεία εγένετο η ρασοφορία τοπυ αδελφού Λαζάρου Πανίδη, ο οποίος έλαβε το όνομα Λουκάς. Κατόπιν άπαντες κατήλθον εις την υπόγειαν αίθουσαν του παρακειμένου Εκκλησιαστικού Ιδρύματος, όπου ο Μακαριώτατος ετέλεσε τον αγιασμόν και εν συνεχεία εγένετο η πρώτη ομιλία εις την αίθουσαν αυτήν υπό του Αρχ/του π. Κηρύκου Κοντογιάννη, με θέμα: <<ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ. ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ>>>
     Ο Μακαριώτατος προλογίσας εξέφρασε την χαράν του δια την πρόοδον των εργασιών της ανοικοδομήσεως και της αποπερατώσεως του εν λόγω κτιρίου, το οποίον, είπεν, ωκοδομήθη <<όχι με δαπάνας αυτοκρατορικάς ή προσφοράς πλουσίων εφοπλιστών, αλλά με την θερμήν πίστιν, τον θείον ζήλον και την προς τον Θεόν αγάπην των πτωχών ορθοδόξων χριστιανών>>, αφού δε ηυχαρίστησε τον Πανάγαθον Θεόν ως και τους μεγάλους ή μικρούς δωρητάς, ηυχήθη, όπως << ο Παντοδύναμος Θεός ανταποδίδη εκατονταπλασίονα εις αυτούς, δια πρεσβειών δε της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων και του Αγίου μας Πατρός Ματθαίου διαφυλάττη πάντας από ορατών και αοράτων εχθρών, εκάλεσε δε όλους όπως αυτάς τας αγίας ημέρας παρακαλέσωμεν θερμότερον τον Κύριον να γεννηθή εις τας καρδίας όλων μας και μας χαρίση ειρήνην, αγάπην και υπομονήν μας αξιώση δε και της επουρανίου Του Βασιλείας>>.
         Ο Σεβ. Νικόλαος επιλογίσας εξέφρασε επίσης την χαράν του δια την ανέγερσιν και την σχεδόν αποπεράτωσιν του κτιρίου, ετόνισεν όμως ότι <<τώρα δόξα σοι ο Θεός η Εκκλησία μας έχει δια το ιεραποστολικόν της, εκκλησιαστικόν και κοινωνικόν, έργον και τον αντιαιρετικόν της αγώνα αρκετά οικοδομήματα, μεγάλους Ιερούς Ναούς, υπολείπεται τώρα να φροντίσουμε όλοι οι Ορθόδοξοι να μεριμνήσουμε και δια την οικοδομήν των ψυχών, διότι διαφορετικά τα υλικά οικοδομήματα ουδεμίαν αξίαν έχουν>>.