ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 

Σε άλλα, σημαντικότερα νέα (διότι δεν θα ασχολούμαστε εσαεί με τα ψυχολογικά του κάθε κομπλεξικού ανισόρροπου), σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης» αναφέρει ότι για πρώτη φορά μετά από 500 και πλέον χρόνια, θα χειροτονηθεί λατίνος αρχιεπίσκοπος στην Κύπρο. Την νεοημερολογιτική εκκλησία θα εκπροσωπήσει ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος.

Δυστυχώς, η περίοδος της Λατινοκρατίας είναι η σκοτεινότερη και πιο θλιβερή απ´όλες όσες πέρασε η Εκκλησία της Κύπρου.

Οι λατίνοι κατέσφαξαν τον ορθόδοξο πληθυσμό και προέβησαν σε κτηνώδεις πράξεις σε όλο το νησί. Τόσο βάρβαρη ήταν η περίοδος αυτή, που οι ορθόδοξοι Κύπριοι θεώρησαν ως λύτρωση και παρηγορία τους τουρκοθωμανούς κατακτητές που εξεδίωξαν τους λατίνους μετά από αιώνες εξαθλίωσης!

Οι επισκοπές μειώθηκαν από 14, σε μόλις 4 και οι ορθόδοξοι επίσκοποι εκδιώχθηκαν από τα κέντρα των πόλεων και εξαναγκάστηκαν να εγκατασταθούν σε απομακρυσμένες περιοχές. Η χειροτονία ορθοδόξων επισκόπων απαγορεύτηκε, εάν προηγουμένως ο υποψήφιος δεν έβαζε μετάνοια στον λατίνο αρχιεπίσκοπο. Η ορθόδοξη εκκλησία της Κύπρου υπέστη ισχυρότατο πλήγμα, από το οποίο δεν ανέκαμψε μέχρι και σήμερα.

Ο τότε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Γερμανός, απέστειλε παρηγορητικό και επιτιμητικό γράμμα στους Κυπρίους για να μην δείξουν καμία υποταγή στους αλλοτριόφρονες.

«Ἐξορκίζω ὅλους τοὺς λαϊκούς, ὅσοι εἶστε γνήσια τέκνα τῆς Καθολικῆς (Ὀρθοδόξου) Ἐκκλησίας, νὰ φεύγετε ὁλοταχῶς μακρυά ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς ποὺ ὑπέπεσαν στὴν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, και μήτε σὲ ἐκκλησία νὰ συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε νὰ παίρνετε ὁποιαδήποτε εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Γιατί εἶναι καλύτερα να προσεύχεσθε στον Θεό μόνοι σας στα σπίτια σας, παρά να ἐκκλησιάζεσθε μαζί με τους λατινόφρονες».

Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες, μπορεί να μελετήσει την κυπριακή ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια «Polignosi», στο λήμμα «φραγκοκρατία».

https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=13550&-V=limmata

ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΥΠΡΟΥ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ)

polignosi.com

Φραγκοκρατία

Φαίνεται ότι κάποιες δραστηριότητες της Δυτικής (Λατινικής) Εκκλ

Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΣ!!!

 

Την Παρασκευή 8/3 το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές ο οποίος ανήκει στην Επισκοπή του Μητροπολίτη Κηρύκου, έγινε κατάληψη από τους: Αντώνιο, Κάλλιστο, Γεώργιο και μοναχή Φιλοθέη.
 Αλλά όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός, ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη αγαπάει και τον νοικοκύρη!!
 Η κατάληψη τους έληξε άδοξα και κάθε κατεργάρης επέστρεψε στον Πάγκο του!!...

ΤΟ 1971

 https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi81DwCalRLRQMHmC-_oyfnmCqRZI04fwkKJ1iCU1XCB-SreICljaBbVSte2XMKp7KpWpJlDGNOtSHwhbUbtA2PXskxya0UROKNYgaV_l3OSJDB-twS37a6HEWml1IQdblYl0IOc2euIO_uyeEWy7l5aBfBZn5kHxgtw_sYEsRS_I2lES2zs05fbliT=s753

Η ΠΕΡΙ ΚΤΙΣΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

 

Η ΠΕΡΙ ΚΤΙΣΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΑΚΤΙΣΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ 

 

Η βασική διαφορά μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού βρίσκεται στην διδασκαλία περί της ακτίστου ουσίας και της ακτίστου ενεργείας του Θεού. Ενώ οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει άκτιστη ουσία και άκτιστη ενέργεια και ότι ο Θεός έρχεται σε κοινωνία με την κτίση και τον άνθρωπο με την άκτιστη ενέργειά Του, εν τούτοις οι Παπικοί πιστεύουν ότι στον Θεό η άκτιστη ουσία ταυτίζεται με την άκτιστη ενέργειά Του (actus purus) και ότι ο Θεός επικοινωνεί με την φύση και τον άνθρωπο δια των κτιστών ενεργειών Του, δηλαδή ισχυρίζονται ότι στον Θεό υπάρχουν και κτιστές ενέργειες.

Οπότε η Χάρη του Θεού δια της οποίας αγιάζεται ο άνθρωπος θεωρείται ως κτιστή ενέργεια. Αλλά έτσι δεν μπορεί να αγιασθεί. Αυτην την περί κτιστων θείων ἐνεργειών κακόδοξον διδασκαλίαν επεχείρησαν οι παπικοί μέσω τοῦ Βαρλαάμ να επιβάλουν και εις τους Ορθοδόξους, ηδη από τον 14ον αιώνα, ἀλλά την ἀντιμετωπισεν και εξηφάνισεν με την Ορθόδοξον διδασκαλίαν του ὁ ἅγιος Γρηγόριος ο Παλαμας Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.

Επ’ αυτης της παπικης πλάνης στηρίζεται και ἡ αγιογράφησις της τοῦ Θεοῦ Πατρός, εις την εικόνα της λεγομένης ἁγίας Τριάδος, ἤ ὅπως την ὀνομάζουν οἱ πέντε τοῦ «συνθρόνου». Αυτό όμως είναι νεοπαπισμός, νεοβαρλαμιτισμός και επομένως κακως διαμαρτύρονται ὅτι τους κατηγοροῦμε ως «βαρλααμιστές», η ὅτι «δίδουν σχῆμα εἰς τον ἀσχημάτιστον Θεόν». Μέ τήν θεώρησιν ὅμως αὐτήν οἱ πέντε ἀποδεικνύονται τελείως παπόφρονες καί βαρλααμισταί, διότι οἱ παπικοί διδάσκουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι μόνο οὐσία, και ὅτι ἡ ἐπικοινωνία του μέ τον κόσμο γίνεται μόνο με κτιστές ἐνέργειες, (δηλαδή με τά δημιουργήματα), ὅπερ, κατά τον ἅγιο Γρηγόριο τον Παλαμᾶ εἶναι ἀπόλυτα ἀρνητικό διά την σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, και ἰσοδυναμεῖ μέ ἐπανάληψιν τῆς αἱρέσεως τοῦ Αρειανισμοῦ.

Πράγματι ὁ Αρειος μεγάλος αἱρετικός τοῦ Δ΄ αἰῶνα, καταδικάστηκε στην Α’ Οἰκουμενική Σύνοδο, ἀκριβῶς διότι λέγοντας ὅτι ὁ Χριστός δεν εἶναι Θεός, ἀλλά κτίσμα δηλαδή δημιούργημα, καθιστοῦσε την σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἀδύνατη, γιατί ἦταν ἀδύνατο για ἕνα δημιούργημα, ὅπως ἐξελάμβανε τον Χριστόν ὁ Αρειος, να θεώσει ἄλλα δημιουργήματα, δηλαδή τους ἀνθρώπους. Επομένως ἡ αἱρετική παπική διδασκαλία διά την κτιστήν Χάριν, τι ἄλλο εἶναι ἐκτός ἀπό νεοαρειανισμός;

‘Εφ’ ὅσον, λοιπόν, οἱ Παπικοί δεν δέχονται την διάκριση τοῦ Θεοῦ σε ἄκτιστη Οὐσία και ἄκτιστες ἐνέργειες, ὅπως δέχεται, πιστεύει και ὁμολογεί ἡ Ορθοδοξία, ἀλλά τον θεωροῦν μόνον ὡς ἄκτιστη οὐσία καταλήγουμε σ’ ἕνα «θεό» με τον ὁποῖο καμμιά δυνατότητα ἐπικοινωνίας και σωτηρίας μπορεῖ να ὑπάρξει.. Ακριβως διά να ἀποφύγουν αὐτόν τον «σκόπελο» οἱ Παπικοί ἐπενόησαν την θεωρία τῶν κτιστῶν ἐνεργειῶν ἤ της κτιστῆς χάριτος, με την ὁποίαν ὁ Θεός ἐπικοινωνεῖ και σώζει τά πλάσματά του.

Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

 Ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι τό πιό βαρύ ἁμάρτημα, τό ὁποῖο κωλύει ὁριστικά καί ἀμετάκλητα τήν Ἱερωσύνη (καί φυσικά σέ κανένα ὁμοφυλόφιλο ἡ Ἐκκλησία δέν ἐπιτρέπει νά ἀναρριχηθεῖ στήν ἱερωσύνη, ἔστω καί ἄν ἔχει σταματήσει τήν ἁμαρτία πρό χρόνων). Ὁ Μέγας Βασίλειος θεωρεῖ τήν ἀρσενοκοιτία ἤ τό λεσβιασμό ὡς κτηνῶδες ἁμάρτημα «Ἀρρενοφθόροι καί ζωοφθόροι τῆς αὐτῆς καταδίκης εἰσίν ἠξιωμένοι» (Ζ΄ Κανών Μ. Βασιλείου). Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης χαρακτηρίζει τήν ἀρσενοκοιτία στόν Δ΄ Κανόνα του «παρά φύσιν». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής παρατηρεῖ στόν ΙΘ΄ Κανόνα του, κατά τήν ἑρμηνεία τοῦ Πηδαλίου τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου τά ἑξῆς: «Διορίζεται ὁ παρών κανών ὅτι, ἀνίσως κανένας, ὅταν ἦτο παιδίον ἑπτά χρόνων, ἐφθάρη ἀπό κανένα, ἀγκαλά καί τότε διά τό ἀτελές τῆς ἡλικίας καί γνώσεως δέν ἥμαρτεν, ἱερεύς ὅμως νά μή γίνεται, ἐπειδή καί ἐτσακίσθη τό σκεῦος τοῦ σώματός του καί ἄχρηστον ἔγινεν εἰς τήν τῆς ἱερωσύνης ὑπηρεσίαν...»

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ Α Ο ΠΗΓΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

 

Μελέτιος Α´ ὁ Πηγᾶς

 

Ο Μελέτιος Πηγάς ήταν μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα του 16ου αιώνα, που διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας και τοποτηρητής του Οικουμενικού Θρόνου.

 

Ο Μελέτιος Πηγάς

 

Γεννήθηκε το 1549 στον Χάνδακα της Κρήτης, από οικογένεια ευσεβή και ευκατάστατη. Μετά τη βασική εκπαίδευση, συνέχισε τις σπουδές του στην Ιταλία και συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο του Παταβίου. Αφού επέστρεψε, εκάρη μοναχός και εγκαταστάθηκε στη Μονή Αγκαράθου Κρήτης, όπου ήταν ηγούμενος ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σίλβεστρος. Μετά την εκλογή του Σίλβεστρου ως Πατριάρχη, έγινε ο ίδιος ηγούμενος. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Μονή Σινά, επιθυμώντας να υπηρετήσει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Το 1579 συνόδεψε τον Αρχιεπίσκοπο Σιναίου Ευγένιο στα Ιεροσόλυμα, για την εκλογή του Πατριάρχη Σωφρόνιου.

 

Το 1579 έγινε πρωτοσύγκελλος και το 1584 πήρε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Ως κληρικός του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, εργάστηκε για την οργάνωση του κλήρου και του μοναχισμού, καθώς και για τον περιορισμό της λατινικής προπαγάνδας. Το 1588 έγινε Έξαρχος και το 1590 Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

 

Ως Πατριάρχης εργάστηκε ιδιαίτερα για την αναδιοργάνωση του Πατριαρχείου, αλλά και για τις διορθόδοξες και διεκκλησιαστικές σχέσεις. Αντιμετώπισε το τεράστιο οικονομικό χρέος του Πατριαρχείου προς το Σουλτάνο. Το 1593 συμμετείχε στη Σύνοδο που συνήλθε υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ στην Κωνσταντινούπολη και ανακήρυξε την Εκκλησία της Ρωσίας σε Πατριαρχείο. Το 1594 έστειλε τον ανηψιό του Κύριλλο Λούκαρι στη Ρωσία, για να εργαστεί ενάντια στην επιρροή του Βατικανού. Έδειξε ενδιαφέρον και για τους Κόπτες της Αιγύπτου και της Αιθιοπίας και προσπάθησε να συσφίγξει τις σχέσεις τους με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

 

Μετά το θάνατο του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιερεμία Β΄, δέχθηκε προτάσεις να τον διαδεχθεί, αλλά αρνήθηκε, προτιμώντας να παραμείνει στην Αλεξάνδρεια. Διετέλεσε μόνο τοποτηρητής του Οικουμενικού Θρόνου μεταξύ των ετών 1597 και 1598. Πέθανε το 1601, σε ηλικία 52 ετών.

 

Αν και στην αρχή διέκειτο φιλικά στην επαναπροσέγγιση Δυτικής και Ανατολικής Εκκλησίας, εντούτοις στη συνέχεια αγωνίστηκε με ζήλο ενάντια στην παπική προπαγάνδα και επιρροή. Σώζεται μάλιστα επιστολή του του 1583 προς το φίλο του Μάξιμο Μαργούνιο, στην οποία αναπτύσσει ανθενωτική επιχειρηματολογία, παίρνοντας το μέρος του άλλου φίλου του, Γαβριήλ Σεβήρου. Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο, μεταξύ του οποίου διακρίνονται τα έργα:

 

    Περὶ τῶν ἀχράντων μυστηρίων (1709)

    Περὶ Πάπα Κατήχησις

    Ὀρθόδοξος Διδασκαλία

    Στρωματεῖς

    Κατά Λουθήρου καὶ Καλβίνου λόγος

    Χρυσοπηγὴ

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν η αλληλογραφία του και τα κηρύγματά του. Ενώ αλληλογραφούσε σε αρχαΐζουσα γλώσσα, εντούτοις κήρυττε στη δημοτική.

ΩΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΛΕΓΕΙ

 

January 28th, 2009, 04:07 am

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΛΕΓΕΙ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ

Θά ἀναφέρω ἐπιγραμματικά μόνο μερικά λόγια τῆς ῾Αγίας Γραφῆς καί τῶν Πατέρων πού συνιστοῦν πρός κάθε χριστιανό, ἀκόμη καί τόν "μαθητοῦ τάξιν ἐπέχοντα", ἑπομένως καί τόν νέον καί πιό πολύ τόν Κατηχητή νά ἀγωνισθῇ τόν καλόν ἀντιαρετικόν ἀγῶνα. ᾿Ιδού τί εἰς τήν Π.Δ. ὁ Θεός διά τοῦ Προφήτου ᾿Ιεζεκιήλ λέγει: "᾿Εάν ὁ σκοπός ἴδῃ τήν ρομφαία πού ἔρχεται καί δέν σημάνῃ συναγερμό καί δέν φυλαχθῇ ὁ λαός, καί ἔλθῃ ἡ ρομφαία καί λάβῃ ἐξ᾿αὐτῶν ψυχήν,... τό αἷμα ἐκ τῆς χειρός τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω", καί "ἐάν μή λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τόν ἀσεβῆ ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτός ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τό δέ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω" ( ᾿Ιεζ. ΛΓ. 6-9)

Στήν Κ.Δ. ἀκοῦμε πάλι τόν λόγο τοῦ Θεοῦ νά λέγῃ: "Μή φοβοῦ, ἀλλά λάλει καί μή σιωπήσῃς" (Πράξ. ΙΗ,9)

Καί ἀπό τούς Πατέρες εἶναι πολύ χαρακτηριστικά αὐτά πού γράφει ὁ ῞Αγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: "Καιρός τοῦ λαλεῖν, ἀλλ᾿ οὐ τοῦ σιγᾶν" δηλαδή εἶναι καιρός πού πρέπει νά μιλᾶμε καί νά μή σιωποῦμε, ὅταν ἐμφανίζεται κάποια αἵρεσις, ἡ ὁποία διαστρέφει τήν ἀλήθεια. ᾿Ακόμη γράφει πώς ὄχι μόνο ἄν εἶναι κάποιος σέ ὑψηλό βαθμό πρέπει νά ἀγωνίζεται, κατά τῆς αἰρέσεως, ἀλλά καί ἐκεῖνος πού ἐπέχει τάξιν μαθητοῦ, ἀκόμη καί αὐτός ὁ πένης, ὁ ζητιάνος. Καί ἀλλοῦ πάλι τονίζει πώς τό νά σιωπᾶ κανείς εἶναι φοβερόν πράγμα καί τώρα πού διώκεται ὁ Χριστός εἶναι δεινόν τό νά μή λέγῃ τήν ἀλήθεια ἐκεῖνος πού τήν γνωρίζει, διότι αὐτό σημαίνει προδοσία τῆς ἀληθείας.

Καί διά νά ἀναφέρουμε καί κάτι σχετικό ἀπό τόν ῾Ιερό Χρυσόστομο: ᾿Εάν ὑπῆρχε στήν ᾿Εκκλησία῾ὁ ἔλεγχος σέ κείνους πού παρεκκλίνουν, δέν θά κατελάμβανε τόσον μεγάλος χειμώνας τήν ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Καί γιά νά τελειώσω, ἐπειδή ἀπευθύνομαι σέ νέους πού ἔχουν μέσα τους ἐνθουσιασμό καί πόθο γιά ἀγῶνες, ἀκούσατε ἕνα μαχητικό ἀγωνιστικό κάλεμα πού μᾶς κάνει ὁ Θεός διά τοῦ προφήτου ᾿Ιωήλ: "Κηρύξατε ταῦτα εἰς ὅλα τά ἔθνη, ἁγιάατε πόλεμον,ἐξεγείρατε τούς μαχητάς, προχωρᾶτε τόν ἀγῶνα καί ἀναβαίνετε, ὅλοι νά γίνετε πολεμιστές... συγκεντρωθεῖτε καί κάμετε ἐπίθεσιν κατά τοῦ ἐχθροῦ, ὅλα τά ἔθνη εἶναι γύρω... συναχθῆτε ἐκεῖ νά πολεμήσετε. Καί ὁ πραΰς ἀς γίνη μαχητικός.( ᾿Ιωήλ Δ, 9-11). Δηλαδή ἀπευθυνόμενος πρός ἐμᾶς σήμερα θά ἔλεγε: Μᾶς περιεκύκλωσαν οἱ αἱρετικοί. Τί κάθεσθε, ἐγερθῆτε καί πολεμῆστέ τους. ᾿Αγωνισθῆτε μέχρις αἵματος. "Κρείσσων ἐπαινετός πόλεμος" , δηλαδή εἶναι περισότερον ἐπαινετός ὁ πόλεμος, ἀπό τήν εἰρήνη πού χωρίζει ἀπό τόν Θεό.

(Ἀπό ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου πρός Κατηχητάς ἔτος 1998)