ΚΑΥΧΗΣΙΟΛΟΓΙΑ

Η καύχηση Posted by Μέλια στο 13 Ιανουαρίου, 2015 Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα . “Βροντούν όλα τα σίδερα, βροντάει κι η σακοράφα” ΓΕΝΙΚΑ: Καύχηση είναι η περιαυτολογία και η τάση κάποιου να κομπάζει για τον εαυτό του και τα επιτεύγματά του. Η καύχηση δείχνει αλαζονεία, έπαρση και κομπορρημοσύνη. Παρ’ όλα αυτά η καύχηση σε μία και μόνο περίπτωση, στην οποία θα αναφερθούμε πιο κάτω, αποτελεί αρετή και όχι πάθος. Στην ψυχολογία καύχηση είναι η τάση κυρίως, αλλά όχι μόνο, των παιδιών να περιαυτολογούν ως αποτέλεσμα υπερβολικής εκδήλωσης εγωκεντρισμού ή μειονεξίας και συμπλεγμάτων κατωτερότητας. Ο ΑΟΙΔΟΣ ΘΑΜΥΡΙΣ: Στην πλούσια ελληνική Μυθολογία βρίσκουμε το όνομα του Θάμυρη (Ιλιάδα), υποδειγματική μορφή, μυθική ενσάρκωση, θα λέγαμε της πλούσιας αρχαίας ελληνικής σοφίας, του καυχησιάρη. Κάποτε ο αιδός αυτός βρέθηκε στο παλάτι του Ευρύτου στην Οιχαλία, για να πάρει μέρος σε ποιητικό διαγωνισμό. Εκεί, περήφανος για την τέχνη του, ο Θάμυρις καυχήθηκε πως θα νικούσε ακόμη κι αν τον ανταγωνίζονταν οι ίδιες οι Μούσες. Για την καύχησή του αυτή, την ύβριν, προς τις θεότητες, οι Μούσες τιμωρώντας τον παραδειγματικά, τον τύφλωσαν και του πήραν το χάρισμα της μουσικής, καθιστώντας τον τελείως άμουσο. ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ: Στην αρχαία ελληνική η λέξη που ταυτίζεται με την καύχηση είναι η “οίησις” ακόμη και η “ύβρις”. Έτσι σε ανθολογίες αρχαίας σοφίας διαβάζουμε: “Οίησις ακάθαρτον φύσει εστί και προκοπής εγκοπή. Ύβριν ου στέργουσι (δεν ανέχονται) ουδέ δαίμονες (θεοί).” Ακόμη η ανώνυμη αρχαία σοφία τονίζει: “Μη καυχώ τα εις αύριον, ου γαρ οίδας τι τέξεται η επιούσα (η επομένη)”. Ο Αισχύλος βρίσκοντας παράλογη την καύχηση τονίζει: “Ο κόμπος (ο κομπαστής, ο καυχησιάρης) ου κατ’ άνθρωπον φρονεί” (Επτά επί Θήβαις), προσθέτοντας αλλού: “Δεν πρέπει, θνητός σαν είναι κανείς, να’ναι περήφανος πέρ’ απ’ το μέτρο. Γιατί η υπεροψία, σαν ανθίσει, θα καρπίσει της καταστροφής τον στάχυ.” Ο Αίσωπος υπενθιμίζει θυμόσοφα κάτι που συχνά πολλοί παραττηρούμε και στη ζωή μας: “όσοι κομπάζουν μπροστά σε ανθρώπους που τους γνωρίζουν, φυσικά γελοιοποιούνται” (Μύθοι 99). Όμως η καύχηση, εκτός από τη γελοιοποίηση μπορεί, κατά τον Ευριπίδη, να οδηγήσει σε μεγάλες συμφορές: “Όταν δεις κάποιον να περηφανεύεται πολύ και να καυχιέται για την καταγωγή και για τα πλούτη του, σύντομα να περιμένεις την τιμωρία του” (Αποσπάσματα). Ο άλλος μεγάλος τραγικός ο Σοφοκλής θυμίζει: “Ο Ζευς μισεί υπερβολικά τις καυχησιολογίες” (Αντιγ. 127). Το ίδιο λέει και ο Ηρόδοτος: “Ο Θεός αγαπά να ταπεινώνει τα υπερέχοντα” (ζ’10,5). Ο άλλος μεγάλος ιστορικός, ο Θουκιδίδης, συμβουλεύει: “Όσοι κομπάζουν για επιτυχίες τους, χάνουν (αργότερα) την ευτυχία τους.” Ο Πλούταρχος δίνοντας μεγάλη σημασία στην παιδαγωγία και στο “προλαμβάνειν” έγραψε: “Δει των νέων εκπνευματούν το οίημα και τον τύφον¨, δηλαδή, πρέπει να βγάζει κανείς την έπαρση και την φαντασία από τους νέους. (Ηθικά 43Β). Τέλος στην Ανθολογία Στοβαίου διαβάζουμε μια πολύ εκφραστική, αποδιδόμενη στο Σωκράτη, μεταφορά για την καύχηση: “Όπως οι χωρίς περιεχόμενο ασκοί φουσκώνουν με τον αέρα, έτσι και οι χωρίς πνευματική υπόσταση άνθρωποι διογκώνονται από την έπαρση, την αλαζονεία και την εσφαλμένη για τον εαυτό τους γνώμη!” ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ: Γράφει ο Προφήτης: «Οι μακαρίζοντες υμάς καί τήν τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσι». (Ησ. γ΄12). Διότι από τούς επαίνους γεννάται η φιλαυτία, η υπερηφάνεια και η καύχηση. Καυχήθηκε o Δαβίδ γιά τά πλήθη τού λαού του, και τόν είδε ν’ αφανίζεται από θανατικό. Καυχήθηκε o βασιλιάς Εζεκίας για τα πλούτη του, και έχασε όλους τους θησαυρούς του. Καυχήθηκε o Ναβουχοδονόσορ για τη Βαβυλώνα του, κι έχασε τα λογικά του. Έτσι φαίνεται πως καλύτερο είναι να είμαστε ταπεινοί, παρά να χαιρόμαστε θριαμβολογώντας για τις επιτυχίες μας. Ο Φαρισαίος έκανε καλά έργα, αλλά όταν καυχήθηκε γι’ αυτά, καταστράφηκε. Έτσι, ο τελώνης δεν έκανε τίποτε καλό, σώθηκε όμως μέ τήν ταπείνωσή του. Για τη ματαιότητα της καυχησιολογίας διαβάζουμε στην Π. Διαθήκη: “Εν περιβολή ιματίων μη καυχήσεις και εν ημέρα δόξης μη επαίρου” (Σ. Σειράχ ια’4), δηλαδή να μην καυχώμαστε για τα ρούχα μας και την ανθρώπινη δόξα. Ο Παροιμιαστής συνιστά το ίδιο για τους νομιζόμενους σοφούς: “Επί τη σοφία μη επαίρου” (Παρ. γ’5). Η καύχηση δείχνει άγνοια της πραγματικότητας από τον πάσχοντα γιατί: “Τι ωφέλησεν ημάς η υπερηφανία; Και τι πλούτος μετά αλαζονείας συμβέβληται ημίν; Παρήλθεν εκείνα πάντα ως σκιά.” (Σ. Σολ.). Το ότι καύχηση και υπερηφάνεια οδηγούν στη συντριβή του υπερφίαλου τονίζεται και πάλι από το βιβλίο των Παροιμιών: “Προ συντριβής ηγείται (προηγείται) ύβρις, προ δε της πτώσεως υπερηφάνεια” (ιστ’18). Στο βιβλίο Α΄ Βασιλειών διαβάζουμε πως δεν πρέπει να καυχιόμαστε για τη δύναμη, για τον πλούτο, ούτε ακόμη για τη φρόνηση αλλά: “καυχάσθω o καυχώμενος, εν τώ συνιείν καί γινώσκειν τόν Κύριον καί ποιείν κρίμα καί δικαιοσύνην εν μέσω τής γής» (β΄10), ενώ στους Ψαλμούς τονίζεται: “Εξολοθρεύσει Κύριος γλώσσα μεγαλορρήμονα” (Ψ. ια’14). Κάτω από το πρίσμα του φωτός του Ευαγγελίου η στηλίτευση της καύχησης είναι ακόμη σαφέστερη. Έτσι υπερηφάνεια και καύχηση φέρνουν τη συντριβή, κατά το λόγο του Κυρίου: “Πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται” (Λουκ. ιδ’1), ενώ ο Απόστολος προειδοποιεί: “Εί τις δοκεί είναί τι, μηδέν ών, φρεναπατά εαυτόν. Το δε έργον εαυτού δοκιμαζέτω έκαστος, και τότε εις εαυτόν μόνον το καύχημα έξει, και ουκ εις έτερον.” (Γαλ. Στ’3). Κατά τον ίδιο Απόστολο υφίσταται και η καλή καύχηση, στην οποίαν αναφερθήκαμε εισαγωγικά: “Ο καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω. Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστι δόκιμος, αλλ’ όν ο Κύριος συνίστησιν” (Β. Κορ. ι΄17), ενώ αρετή που οδηγεί στην πραγματικά άξια καύχηση είναι η ταπείνωση: “Καυχάσθω ο αδελφός ο ταπεινός εν τω ύψει αυτού, ο δε πλούσιος εν τη ταπεινώσει αυτού” Ιακ. Α’9). Για τον Απόστολο Παύλο κύριο αίτιο του πάθους της καυχησιολογίας είναι η κοσμική γνώση που: “φυσιεί” (προκαλεί έπαρση), ενώ αντιθέτως “η αγάπη οικοδομεί” Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ: Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης έλεγε ότι: “Το να υπερηφανεύεσαι για τον πλούτο, ή να καμαρώνεις για την καταγωγή σου, ή το να νομίζεις ότι είσαι ανώτερος από τους άλλους (…) αυτά είναι αφαίρεση της ψυχικής αξίας και καταλήγουν στην ντροπή«, μια ντροπή που μπορεί να παραχωρηθεί παιδαγωγικά από το Θεό: “για ό,τι καυχιόμαστε, θα παραχωρήσει ο Θεός να το χάσουμε, για ταπείνωση” (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος). Ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκήνος βρίσκει αιτία της Πτώσης των Πρωτοπλάστων την καύχηση του “είναι ίσα Θεώ”: “Πολλά φρονώ εν Θεώ αλλ’ εμαυτόν μετρώ, ίνα μη εν καυχήσει απόλλυμαι, ως Αδάμ ποτε τον προπάτορα ο εχθρός παρασκευάσας ισοθεϊαν φαντασθήναι, εξήνεγκε παραδείσου και μέχρις άδου πυθμένων κατήγαγε”. Ο Ιερός Χρυσόστομος δείχνει το δρόμο της αυτομεμψίας για την αντιμετώπιση της καύχησης: “Αν πεις για τον εαυτό σου ότι έχεις καλή φήμη, έγινες άχρηστος, έστω και αν πράγματι είσαι καλός. Αν δε χαρακτηρίσεις τον εαυτό σου ως αχρείο, τότε έγινες εύχρηστος, έστω και αν δεν είσαι καλός.” Ο Άγιος Ιωάννης Σιναϊτης βλέπει πνευματική υγεία εκεί που αποχωρέι η καύχηση: “αν ο λογισμός δεν παινεύεται πλέον για φυσικά προτερήματα, αυτό είναι σημάδι ότι αρχίζει να έρχεται η υγεία«. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλώντας για τη φαρισαϊκή καύχηση έλεγε: “Εκείνοι που υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και αγνοούν την πίστη στον Θεό, μοιάζουν με λείψανα νεκρών, που είναι μεν ντυμένα με ωραία ρούχα, αλλά δεν έχουν την αίσθηση των ωραίων αυτών ρούχων” κι σύγχρονος Άγιος Πατέρας Παϊσιος προσθέτει: “Το καλό που κάνει ο άνθρωπος, όταν το κάνει γνωστό και υπερηφανεύεται, το εξοφλάει, κουράζεται άσκοπα και κολάζεται”. ΕΠΙΜΥΘΙΟ: “Αν μας επαινούν όλοι οι άνθρωποι δε θα αποκτήσομε τίποτα. Καί αν ακόμα κανείς δε μας επαινέσει, τίποτε δε θα στερηθούμε. Δέν κάνομε το καλό για τους ανθρώπους, αλλά για το Θεό. Μας αρκεί η αμοιβή του Θεού.” (Α. Δημήτριος Ροστώφ). Ποτέ δεν πρέπει νά αυτοεπαινούμαστε και να καυχησιολογούμε, ούτε να ζητάμε τον ανθρώπινο έπαινο. Αλλά ούτε και να ζηλεύομε εκείνους που επαινούνται από τούς ανθρώπους. Η αληθινή ανάπαυση βρίσκεται στό Θεό. Τα αθρώπινα είναι πρόσκαιρα καί μεταβλητά. Άλλοτε “Ωσαννά” και κλάδοι φοινίκων και άλλοτε “Άρον, άρον σταύρωσον” και καρφιά ή αγκάθια. Μόνο τα θεία είναι αιώνια και αμετάβλητα. Αν φροντίζομε για τη δική μας δόξα, η χάρις του Θεού θα μας εγκαταλείψει. “Μη ημίν Κύριε, μη ημίν, αλλ’ ή τω oνόματί σου δος δόξαν”, αναφωνεί ο Προφητάναξ Δαβίδ (Ψαλμ. ριγ΄9). Αντίθέτως ας αποκρύπτουμε με τη σιωπή μας τα καλά έργα αφήνοντας να τα γνωρίζει μόνον o Θεός. Διότι, τα ύψη της τιμής και των επαίνων, περισσότερο των ματαίων αυτοεπαίνων, διαδέχονται οι γκρεμοί της ατιμίας και του oνειδισμού, αν όχι εδώ από τούς ανθρώπους, σίγουρα εκεί από τους δαίμονες. Για όλα λοιπόν να δοξάζομε το Θεό και όλα να τα αποδεχώμεθα ως προερχόμενα απ’ Αυτόν καί τό άγιο θέλημά Του. ………………………………………………… Βιβλιογρ.: Αρχιμ. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος, “Καύχηση”, Κόνιτσα Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ

ΤΥΠΙΚΟ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ. Η ΠΡΩΤΗ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ.

 

 Ο αναγνώστης τον ψαλμόν Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου χύμα, είτα ψάλλεται υπό των Χορών εις ήχον δ' το Θεός Κύριος τετράκις Τη Θεοτόκω εκτενώς νύν προσδράμωμεν... το Απολυτίκιο του Αγίου του Ναού, Και νύν Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε και ο Ν' ψαλμός χύμα. Είτα ψάλλεται ο Κανών της μικράς Παρακλήσεως άνευ των Ειρμών, αλλ΄ευθύς Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς... Πολλοίς συνεχόμενος πειρασμοίς ανά δ' Τροπάρια εκ εκάστη Ωδή από γ' Ωδής, Διάσωσον από κινδύνων, και Επίβλεψον εν ευμενεία. Ο Ιερεύς Ελέησον ημάς ο Θεός και οι Χοροί το Κύριε ελέησον τετράκις ανά τρίς, είτα το Πρεσβεία θερμή, και άρχεται ο β' Χορός της δ' Ωδής. Μετά την ς' Ωδήν το Διάσωσον από κινδύνων και το Άχραντε η δια λόγου, και αύθις υπό του Ιερέως η Εκτενής Ελέησον ημάς ο Θεός, είτα το Κοντάκιον Προστασία των Χριστιανών και ευθύς οι Χοροί το Προκείμενον Μνησθήσομαι του ονόματός σου, Πάσα πνοή και το Ευαγγέλιον Αναστάσα Μαριάμ, Δόξα, Πάτερ, Λόγε, Πνεύμα, Και νύν Ταις της Θεοτόκου, ο Στίχος, Ελέησον με ο Θεός, και το Μή καταπιστεύσης με... Ουδείς προστρέχων επί σοι... Μεταβολή των θλιβομένων. Και ο Ιερεύς Σώσον ο Θεός, τον λαόν σου, οι Χοροί το Κύριε ελέησον ιβ', ο Ιερεύς Ελέει και οικτιρμοίς και ψάλλεται η ζ', η' και θ' Ωδήν επισυνάπτονται και τα Μεγαλυνάρια Άξιον εστίν ως αληθώς... Την υχηλοτέραν των ουρανών κτλ. Είτα ψάλλονται και τα λοιπά Μεγαλυνάρια Ψάλλομεν προθύμως σοι την Ωδήν, το του Αγίου του Ναού και το Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, το Τρισάγιον, το Απολυτίκιον του Αγίου Βασίλειον διάδημα, και το Θεοτοκίον Το απ' αιώνος απόκρυφον, ο Ιερεύς αύθις Ελέησον ημάς ο Θεός κτλ. έτι δεόμεθα υπέρ του διαφυλαχθήναι...και οι Χοροί το Κύριε ελέησον, ο Ιερεύς Επάκουσων ημών ο Θεός, Σοφία, ο ων Ευλογητός, Στερεώσαι Κύριος ο Θεός, την Απόλυσιν Δόξα σοι ο Θεός ημών και το Δι' ευχών και Απόλυσις.
 Σημειωτέον ότι οι δύο Παρακλητικοί της Παναγίας Κανόνες, ψάλλονται εναλλάξ μέχρι της ΙΔ' του μηνός τη μεν α' ημέρα ο μικρός, τη δε β' ο Μέγας, και ούτω καθεξής.

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ +ΙΓΖ: Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ '' ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ '' ( θεραπευτική διακοπή της κυήσεως ) ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ( ο εμβολιασμός ως δώρο Θεού ) ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ -

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ +ΙΓΖ: Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ '' ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ '' ( θεραπευτική διακοπή της κυήσεως ) ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ( ο εμβολιασμός ως δώρο Θεού ) ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ -

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ +ΙΓΖ: Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ '' ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ '' ( θεραπευτική διακοπή της κυήσεως ) ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ( ο εμβολιασμός ως δώρο Θεού ) ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ -

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ +ΙΓΖ: Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ '' ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ '' ( θεραπευτική διακοπή της κυήσεως ) ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ( ο εμβολιασμός ως δώρο Θεού ) ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ - Κανένα από τα εμβόλια COVID-19 που χρησιμοποιούνται στη χώρα μας δεν περιέχει εμβρυικά κύτταρα. Πιο συγκεκριμένα, εμβρυικές κυτταρικές σειρές (όχι ο εμβρυικός ιστός) χρησιμοποιούνται μερικές φορές στη διαδικασία παρασκευής εμβολίων, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων έναντι της COVID-19. Οι εμβρυικές κυτταρικές σειρές προέρχονται από ιστούς εμβρύων από θεραπευτική διακοπή της κύησης και ελήφθησαν εδώ και δεκαετίες (1960, 1973, 1985). Αυτά τα κύτταρα αναπαράγονται έκτοτε στο εργαστήριο και αφαιρούνται πριν από την ολοκλήρωση της παρασκευής των αντίστοιχων εμβολίων. Δεν τίθεται λοιπόν ζήτημα χριστιανικής ηθικής για τη χρήση των εμβολίων, τα οποία σώζουν ζωές. Ἡ ἐλπίδα ἔχει ἀνατείλει γιά ἐπιστροφή στήν κανονικότητα, ἀλλά, κυρίως, γιά τήν ἀνεμπόδιστη συμμετοχή στά Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ κορύφωση τήν Κοινωνία ὅλων μας κατά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο «ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε» (Ρωμ. 14, 15). Ο εμβολιασμός αποτελεί μέγιστη πράξη ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπο, ενώ το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού δεν έρχεται σε καμία αντίθεση με την Αγιογραφική, Πατερική και Κανονική διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας. Κατά συνέπεια, τα μέλη της Εκκλησίας μπορούν ελεύθερα, σύμφωνα με την υπόδειξη του ιατρού τους, να επιλέξουν την πράξη του εμβολιασμού, δίχως τον οποιονδήποτε φόβο ότι αυτή η επιλογή θα έχει επίπτωση στη σχέση τους με τον Θεό και την Εκκλησία ή και σε αυτήν τη σωτηρία τους. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3045 Πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Θέμα: «Ἐκκλησία καί ἐπιστήμη στόν ἀγῶνα κατά τῆς πανδημίας» Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Τό τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πλάστηκε γιά νά ζεῖ αἰώνια. Ὁ ἐγωισμός ὁδήγησε τόν ἄνθρωπο στήν πτώση καί ἡ πτώση ἔφερε ὡς συνέπεια τίς ἀσθένειες καί τόν θάνατο. Ὁ Δημιουργός μας, γιά νά ἁπαλύνει τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων ἀπό τίς ἀσθένειες, μᾶς χάρισε τήν ἰατρική ἐπιστήμη καί τά φάρμακα. Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Προφήτης Ἠσαΐας μέ τήν βοήθεια τῆς τότε ἰατρικῆς, ἐθεράπευσε τόν Ἐζεκία. Στήν Καινή Διαθήκη ἐξ ἄλλου, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας τονίζει τήν ἀναγκαιότητα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης λέγοντας: «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Ματθ. 9, 12), πού σημαίνει πώς ὅταν τό σῶμα ἀσθενεῖ, ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς συνδρομῆς τῶν ἰατρῶν. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐπίσης, λίγο πρίν ἀπό τόν θάνατό του, μή ἀντέχοντας τούς πόνους τῆς ἀσθενείας του, ζήτησε ἰατρική φροντίδα στό Ἀρεταίειο Νοσοκομεῖο, ὅπου καί ἐκοιμήθη. Ἀλλά καί ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, πρωτοπόρος σέ ἰατρικά ἐπιστημονικά ἐπιτεύγματα, χάριζε καί ἐξακολουθεῖ καί μετά τήν κοίμησή του νά χαρίζει, μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στούς ἀνθρώπους τήν ὑγεία τοῦ σώματος, ἀλλά καί τῆς ψυχῆς. Στήν ἐποχή μας, ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἀνεδείχθη ὁ κατ’ ἐξοχήν Ἅγιος τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καί, γνωρίζοντας ὅσο κανείς ἄλλος τόν πόνο τῶν ἀσθενῶν, ζητοῦσε ἀπό τούς ἀνθρώπους νά προσεύχονται γιά τόν φωτισμό τῶν ἰατρῶν καί ὅταν τούς ἐπισκέπτεται ἡ ἀρρώστια νά ἀπευθύνονται σέ αὐτούς γιά βοήθεια. Ἔτσι καί σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἐμπιστεύεται τήν ἐπιστημονική κοινότητα τῶν ἰατρῶν, ἡ ὁποία νυχθημερόν ἀγωνίζεται γιά τήν ἀπαλλαγή τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν θανατηφόρο πανδημία. Μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐπίπονη προσπάθεια τῶν ἐπιστημόνων ἐρευνητῶν, ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πλέον στήν διάθεσή της τό ἐμβόλιο, τό ὁποῖο εἶναι ἱκανό νά ὑψώσει τεῖχος στήν ἐξάπλωση τῆς πανδημίας. Ἡ ἐλπίδα ἔχει ἀνατείλει γιά ἐπιστροφή στήν κανονικότητα, ἀλλά, κυρίως, γιά τήν ἀνεμπόδιστη συμμετοχή στά Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ κορύφωση τήν Κοινωνία ὅλων μας κατά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο «ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε» (Ρωμ. 14, 15). Καί θέλει αὐθεντικῶς νά διαβεβαιώσει πώς αὐτό τό ἐμβόλιο δέν ἔρχεται σέ καμία ἀντίθεση μέ τήν Ἁγιογραφική, Πατερική καί Κανονική διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Ὁ φόβος γιά ὁτιδήποτε εἶναι πρωτόγνωρο συχνά δημιουργεῖ ἀντιδράσεις ἤ καχυποψία μέ ἀποτέλεσμα, πολλές φορές, νά ἀκούγονται φωνές, πού προκαλοῦν σύγχυση καί διαχωρισμό. Αὐτό ὅμως ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τό αἴτημα τοῦ Κυρίου μας, κατά τήν Ἀρχιερατική Του Προσευχή, «ἵνα πάντες ἕν ὦσι» (Ἰω. 17, 21). Στήν δύσκολη αὐτή συγκυρία χρειάζεται πίστη, σύνεση, ταπείνωση, ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης, ἀλληλεγγύη, ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον διότι ἐάν αὐτά ἐκλείψουν, ὁ φόβος κυριεύει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων καί κατά τόν Προφήτη Δαβίδ «ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος» (Ψαλμ. 13, 5). Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Σᾶς καλοῦμε νά ἀκοῦτε τήν φωνή τῆς ἐπιστήμης καί τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης ἐνημερώνουν τούς πολίτες, προτείνοντας ἐνδεδειγμένες λύσεις προσαρμοσμένες στήν ἀντιμετώπιση τῶν δυσχερειῶν, πού κάθε φορά προκύπτουν. Πολλές φορές, στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως προβάλλονται ἀβασάνιστα ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες στεροῦνται ἐπιστημονικότητος, ἀλλά καί ἐκκλησιαστικοῦ πνεύματος. Γι’ αὐτό ἐφιστοῦμε τήν προσοχή, ὑπενθυμίζοντας τά λόγια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τῆς Ἀγάπης Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου «μή παντί πνεύματι πιστεύετε, ἀλλά δοκιμάζετε τά πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν» (Ἰω. Α΄, 4, 1). Παιδιά μας, Καλοῦμε ὅλους σέ πανστρατιά προσευχῆς, ἡ ὁποία ἄλλωστε ἀποτελεῖ καί τό κατ’ ἐξοχήν ὅπλο τῶν Χριστιανῶν, ὥστε μαζί καί μέ τήν τήρηση τῶν ἰατρικῶν ὁδηγιῶν καί μέ τήν βοήθεια τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιτευγμάτων, νά ἐκλείψει ἡ πανδημία καί ἡ ὀσμή θανάτου ἀπό τήν ἀνθρωπότητα καί ὅλοι ἑνωμένοι νά δοξάζουμε τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας, Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦλθε σέ αὐτόν τόν κόσμο «ἵνα ζωήν ἔχωμεν καί περισσόν ἔχωμεν» (Ἰω. 10, 10). Μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν. † Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου Ἰάκωβος † Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος † Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων † Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας † Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων † Ὁ Ἄρτης Καλλίνικος † Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας † Ὁ Ζακύνθου Διονύσιος † Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ Κύριλλος † Ὁ Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος Γαβριήλ † Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης Ἀντώνιος Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος on Ιουλίου 26, 2021 Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest Ετικέτες Αιρέσεις, Ιερομ. Γρηγορίου

ΠΕΡΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

 (Οι Θεολογικοί σύμβουλοι ή μη, ο στενός περίγυρος ανδρών ή γυναικών, του Σεβ/του Αγίου Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Αμφιλοχίου, ας κάνουν έναν μικρό κόπο και ας λάβουν στα σοβαρά όσα παρακάτω διδάσκει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, περί Θεολογίας).

 <<Μέγα το περί Θεού λαλείν, αλλά μείζων το εαυτόν καθαίρειν Θεώ. Βούλει θεολόγος γενέσθαι ποτέ και της θεότητος άξιος; τας εντολάς δια των προσταγμάτων όδευσον. Πράξις γαρ επίβασις θεωρίας.
 Καθαρθήναι δεί πρώτον, είτα καθάραι. Σοφισθήναι και ούτω σοφίσαι. Εγγίσαι Θεώ και προσαγαγείν άλλους. Αγιασθήναι και αγιάσαι. Χειραγωγήσαι μετά χειρών, συμβουλεύσαι μετά συνέσεως. Πάντες εσμέν ευσεβείς εξ' ενός μόνον του καταγινώσκειν άλλων ασέβειαν. Άφωνον έργον κρείσσον άπρακτου λόγου>>

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ!!!

 ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΟΠΟΤΗΡΗΣΙΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΙΕΡΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ
ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΔΕΜΠΛΑΣ ΔΗΜΟΥ
ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ

 Φέρεται εις γνώσιν των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών ότι το Σάββατο 25η Ιουλίου 2021 ε.η., Πανηγυρίζει το Ιερόν Παρεκκλήσιον Κοιμήσεως Αγ. Άννης και Αγίας Ολυμπιάδος της διακόνισσας. Για τον λόγο αυτό ενημερώνουμε τους αγαπητούς αναγνώστες μας, πως η Ιερά Πανήγυρις θα πραγματοποιηθεί με ψαλμωδία απάσης της Ιεράς αυτής ακολουθίας, πλήν όμως χωρίς την παρουσία Ιερομένου. Και τούτο διότι την ίδια ακριβώς χρονική στιγμή εορτάζει ο ομώνυμος Ιερός Ναός εις το Μενίδι Αττικής αλλά και διότι την χρονική αυτή στιγμή οι υποχρεώσεις των Ιερομένων είναι άκρως αυξανόμενες, ώστε να μπορέσει εις εξ αυτών να κατέβει εις την Κρήτη και να Ιερουργήσει εις την Ιερά Πανήγυρη.
 Το πρόγραμμα το οποίο θα ακολουθηθεί δια την Ιερά Πανήγυρη, μετ' ακολουθιών, είναι το εξής:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24η ΙΟΥΛΙΟΥ 2021 Ε.Η.

 8:00 μ.μ. : ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΨΑΛΜΩΔΙΑΣ ΤΗΣ ΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΑΓ. ΑΝΝΗΣ. 

ΣΑΒΒΑΤΟ 25η ΙΟΥΛΙΟΥ 2021

 7:00 π.μ. : ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΥ ΜΕΤΑ ΨΑΛΜΩΔΙΑΣ ΤΗΣ ΛΗΤΗΣ. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΜΕΤΑ ΠΟΛΥΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ,ΜΕΤΑ ΨΑΛΜΩΔΙΑΣ ΤΩΝ ΤΥΠΙΚΩΝ.

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ FACEBOOK, ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΠΩΣ Η ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΘΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ LIVE ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ''ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ''.

ΕΚ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ!!!

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ!

 

 Στον Μοναστηριακό Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης - Τιμίου Σταυρού Κορωπίου Αττικής εόρτασε την Τετάρτη 15 Ιουλίου 2021 ε.η., τα ονομαστήριά του ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κήρυκος. Το απόγευμα της Τρίτης 14 Ιουλίου τελέσθηκε ο εόρτιος Εσπερινός, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου κ. Κηρύκου και συνιερουργούντος του Σεβ/του Επισκόπου Άργους κ. Γερασίμου. Επιπλέον στον εσπερινό συμμεττείχαν οι Ιερείς Πανοσ/τατος Ιερομ/χος Αρχιμ/της π. Αντώνιος Γκιόκας, ο Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Γεώργιος Πανίσης, ο Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Ιγνάτιος Δημητρίου και ο Ιερεύς π. Δημήτριος Ντουμποβίτσκι, αλλά και ικανός αριθμός πιστών, οι οποίοι προσήλθαν για να ευχηθούν ''έτη πολλά'' εις τον εορτάζοντα Σεβ. κ. Κήρυκο.

 Το πρωί της Τετάρτης 15 Ιουλίου 2021 τελέσθηκε στον ίδιο Ιερό Ναό η ακολουθία του Όρθρου και το Πανηγυρικό δυσαρχιερατικό και ιερατικό Συλλείτουργο Ιερουργούντων των ως άνω Αρχιερέων αλλά και Ιερέων. Τον Μακ/το Αρχιεπίσκοπο Γ.Ο.Χ. Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Παχώμιο, ο οποίος λόγο γήρατος δεν κατέστη δυνατόν να προσέλθει εις την εορτή, εκπροσώπησε ο Σεβ/τος Επίσκοπος Άργους κ. Γεράσιμος, ο οποίος ευχήθηκε εις τον επίσκοπον κ. Κήρυκο και δια λογαρισαμό του απουσιάζοντος εις την Αυστραλίαν, Σεβ/του Μητροπολίτου Πατρών και Τοποτηρητού Αυστραλίας κ. Ευσταθίου.

 Τους εορτίους ύμνους απέδωσε εξαιρετικά χορός με Ιεροψάλτες τους μοναχούς π. Ηλία εκ Ρουμανίας και π. Κασσιανό εξ Άργους. Ο δε π. Ηλίας εκτός από εξέραιτος γνώστης της Βυζαντινής Μουσικής είναι και Θεολόγος.

 Άξιο αναφοράς είναι και το εξής: Στο μέσον του ναού εκτός της εορτίου εικόνος των Αγίων Συνάθλων Κηρύκου (3 ετών βρέφους) και της Μητρός αυτού Ιουλίττης, ετέθη και η Ιερά εικόνα των εν Κύπρω νεοφανέντων αλλά και νεοαγιοκαταταχθέντων Οσιομαρτύρων Αγαθονίκης και Νεκταρίου και τούτο προς γνωστοποίησή τους και από τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Έλλάδος. Μάλιστα, ο Σεβ/τος κ. Κήρυκος, μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας, την Ιερά Εικόνα που κρατούσε ο Σεβ. κ. Γεράσιμος, την έχρισε εις τις τέσσερεις γωνίες της δια του εν έτει 2020 καθαγιασθέντος εις την Γυναικεία Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας, Αγίου Μύρου. Κι αυτό διότι έτσι προστάζει το Μέγα Ευχολόγιον.

 Των εορτίων πνευματικών εκδηλώσεων ακολούθησε προς όλους υλική τράπεζα, η οποία προετοιμάσθηκε από την μοναχή της εν λόγω Ιεράς Μονής σε συνεργασία και με άλλες κοσμικές γυναίκες οι οποίες οικειοθελώς μόχθησαν δι' αυτήν. 

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

ΟΡΘΡΟΣ

ΔΥΣΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ
ΚΑΙ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ

 Ο Διαχειριστής του BLOG <<ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ>>, έχοντας την ευλογία από τον Θεό να είναι πνευματικό τέκνο του εορτάσαντα Μητροπολίτου Αγίου Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κηρύκου, εύχεται εις την Σεβασμιότητά του '' ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ '', '' ΕΤΗ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ'' και ''ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ'' εις τον αμπελώνα του Κυρίου. Ο Θεός να τον αξιώνει ώστε να κάνει ''ΣΩΣΤΕΣ'', βήμα προς βήμα '' ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΕΣ '' και '' ΟΙΚΟΔΟΜΟΥΜΕΝΕΣ'' με τα θεμέλια των λόγων των Αγίων Πατέρων Ενώσεις, όπως αυτή του 2019. 

'' ΚΥΡΗΚΟΥ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ, ΗΜΩΝ ΔΕ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ, ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΤΗ!!! ''