ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ (+1950)

Μακάριος εκείνος όστις θέλει φυλάξη και κρατήση έως τέλους την αμώμητον και αγίαν ημών Ορθόδοξον Πίστιν, την Πίστιν της Μιάς του Χριστού και Μητρός ημών Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και υπομείνει τας διαφόρους θλίψεις, φυλακάς ή και εξορίας και λοιπάς κακώσεις. Ο τοιούτος θέλει στεφανωθή και συναριθμηθή μετά των Ομολογητών και Μαρτύρων. ( Βρεσθένης Ματθαίος νουθετική επιστολή 1936) ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ.

Τρίτη 6 Ιουλίου 2021

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΜΑΣ ΛΥΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ: στο Κ. 10 μας λύνονται όλες οι απορίες...

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι ́

http://nea.allnewz.gr/?p=6428

Η αναγνώρισις της Μοναρχίας μας δύναται ενδεχομένως να απέλθη προ της καταργήσεως του Συντάγματος, αν οι λαοί, απηυδισμένοι εκ των αταξιών και της κουφότητας των κυβερνητικών των, ανακράξωσιν:

«Εκδιώξατε τους και δώσατε μας γενικόν βασιλέα, όστις να δύναται να μας συνενώση και να καταστρέψη τα αίτια των διαφωνιών μας, τα σύνορα των εθνών, τας θρησκείας, τους υπολογισμούς των Κρατών, βασιλέα, ο οποίος να μας έξασφαλίση την ειρήνην και την ανάπαυσιν, ας δεν δυνάμεθα ν’ απολαύσωμεν δια των Κυβερνητών μας και των αντιπροσώπων μας».

Γνωρίζετε πολύ καλά και σεις οι ίδιοι ότι, ίνα καταστήσωμεν δυνατάς τοιαύτας επιθυμίας, πρέπει να διαταράττωμεν διαρκώς εις όλας τας χώρας τας σχέσεις του λάου και της Κυβερνήσεως, να κουράζωμεν όλον τον κόσμον δια του χωρισμού, της έχθρας, του μίσους και δη δια του μαρτυρίου της πείνης, του εμβολιασμού των ασθενειών, της αθλιότητος, ίνα ούτω οι Χριστιανοί μη βλέπωσιν άλλην σωτηρίαν ή την προσφυγήν εις την πλήρη και ολοκληρωτικήν ηγεμονίαν μας.
Εάν δώσωμεν εις τους λαούς τον χρόνον ν’ αναπνεύσωσιν, η ευνοϊκή στιγμή δεν θα φθάση ίσως ποτέ

ΠΕΡΙΛΗΨΊΣ: H δύναμις των πραγμάτων εν τη πολιτική. Η μεγαλοφυΐα της ποταπότητος. Τι υπόσχεται το μασωνικόν πραξικόπημα. Η καθολική ψηφοφορία. Η αυτοεκτίμησις. Οι αρχηγοί των μασώνων. Ο μεγαλοφυής οδηγός του μασωνισμού. Αι οργανώσεις των και η λειτουργία των. Το δηλητήριον της φιλελευθερίας. Το σύνταγμα είναι η σχολή των κομματικών διχονοιών. Η δημοκρατική χρονολογία. Οι Πρόεδροι είναι τα δημιουργήματα του μασωνισμού. Ευθύνη των Προέδρων. Ο «Παναμάς». Ο ρόλος της Βουλής και του Προέδρου. Ο μασωνισμός είναι νομοθετική δύναμις. Το νέον δημοκρατικόν πολίτευμα. Μετάβασις εις μασωνικήν «μοναρχίαν». Η εποχή της ανακηρύξεως του «Παγκοσμίου Βασιλέως». Εγκεντρισμός ασθενειών και άλλων κακών του μασωνισμού.

Επαναλαμβάνω σήμερον ό,τι ήδη είπον, παρακαλώ δε να το ενθυμηθήτε, ότι δηλονότι αι Κυβερνήσεις και οι λαοί δεν βλέπουσι παρά την εξωτερικήν επιφάνειαν των πραγμάτων. Και πως θα διηυκρίνιζον την ενδόμυχον έννοιαν αυτών αφού οι αντιπρόσωποι των δεν σκέπτονται άλλο παρά να διασκεδάζωσιν; Ενδιαφέρει πολύ δια την πολιτικήν μας να γνωρίζωμεν την λεπτομέρειαν ταύτην. Θα μας βοηθήση όταν θα μεταβώμεν εις την συζήτησιν της διαιρέσεως της εξουσίας, της ελευθερίας του λόγου, του τύπου, της ελευθερίας της συνειδήσεως, του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι, της ισότητος ενώπιον του νόμου, του απαραβίαστου της ιδιοκτησίας, του ασύλου της κατοικίας, των φόρων και της αναδρομικής ισχύος των νόμων. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι τοιαύτα ώστε δεν πρέπει ποτέ να τα θίγωμεν κατ’ ευθείαν και φανερά ενώπιον του λαού. Εις ας περιστάσεις είναι αναγκαίον να τα θίγωμεν, δεν πρέπει να τα απαριθμώ μεν, αλλά να κηρύττωμεν ολοκληρωτικώς, ότι αι αρχαί του νεωτέρου δικαίου αναγνωρίζονται υφ’ ημών. Η σπουδαιότης της αποσιωπήσεως ταύτης συνίσταται εις τούτο, ότι μία αρχή, ήτις δεν κατονομάζεται, μας αφήνει την ελευθερίαν ν’ αποκλείωμεν εξ αυτής τούτο ή εκείνο χωρίς να το αντιλαμβάνεται ο κόσμος, ενώ εάν τα απηριθμώμεν, θα εχρειάζετο ίνα τα παραδεχθώμεν άνευ επιφυλάξεως.
Ο λαός έχει ιδιαιτέραν αγάπην και μεγάλην εκτίμησιν προς τας πολιτικάς ευφυΐας και χαρακτηρίζει όλας τας βιαίας πράξεις των δια των εκφράσεων: «δεν είναι ηθικόν, δεν είναι καθόλου ηθικόν, αλλ’ είναι ευφυέστατον!.., είναι παιγνίδιον κακόηθες κατ’ ουσίαν, αλλά καλά παιγμένο!»
Σκοπεύομεν να ελκύσωμεν όλα τα έθνη εις την κατασκευήν νέου επί στερεών θεμελίων κτιρίου, του οποίου έχομεν προβλέψει το σχέδιον. Ιδού διατί μας χρειάζεται προ παντός το θράσος αυτό και η τοιαύτη πνευματική ισχύς, αίτινες εν τω προσώπω των οργάνων μας τούτων θα συντελέσωσιν εις το να συντρίψωσι παν εμπόδιον εν τη πορεία μας. Πραγματοποιούμενου του πραξικοπήματος μας θα είπωμεν εις τας λαϊκάς μάζας «όλα πήγαιναν απελπιστικά, όλοι οι άνθρωποι υπέφεραν υπέρ τας δυνάμεις των. Συντρίβομεν λοιπόν και αφανίζομεν τα αίτια της δυστυχίας σας, δηλ. τας εθνότητας, τα σύνορα, τα διάφορα νομίσματα. Αναμφιβόλως σας αφήνομεν ελευθέρους να μας δηλώσητε υπακοήν. ∆ύνασθε όμως εν επιγνώσει και δεδικαιολογημένως να κάμετε τούτο πριν ή δοκιμάσητε αυτό το οποίον σας προσφέραμεν; Τότε οι λαοί συνασπιζόμενοι θα μας σηκώσουν εν θριάμβω ελαυνόμενοι από ενθουσιώδεις ελπίδας και πεποιθήσεις.
Το καθολικόν δικαίωμα της ψήφου όπερ εξεμεταλλεύθημεν δια την επικράτησίν μας και προς ο έχομεν συνηθίσει τους λαούς δια της μεθόδου των συλλογικών οργανώσεων και συνεννοήσεων, θα συντέλεση δι’ υστάτην φοράν εις το να εκδηλωθή ομόφωνος υπό της ανθρωπότητος η επιθυμία να μας γνωρίση εκ του πλησίον πριν ή μας κρίνη.
Προς τούτο ανάγκη να επιβάλωμεν την καθολικήν ψηφοφορίαν άνευ διακρίσεως τάξεων και άνευ απογραφής εκλογέων, να επιτευχθή η απόλυτος πλειοψηφία, ήτις είναι ανέφικτος εν αντιθέτω περιπτώσει. ∆ίδοντες κατά τοιούτον τρόπον εις πάντα άνθρωπον την επίγνωσιν της προσωπικής του αξίας, θ’ αφανίσωμεν την επικράτησιν του χριστιανικού κόσμου και των πρωτείων του και δεν θ’ αφήσωμεν να παραχθώσι αι διακρίσεις, τας οποίας αι μάζαι, παρ’ ημών καθοδηγούμεναι, θ’ αγνοήσωσιν απολύτως· το πλήθος θα ακούση μόνον ημάς, οι οποίοι θ’ ανταμείψωμεν την υπακοήν και αφοσίωσίν του. Κατ’ αυτόν τον τρόπον αι λαϊκαί μαζαι θα γίνωσι τυφλή ακατανίκητος δύναμις,
μη δυναμένη να κινηθή εν ουδεμία περιπτώσει άνευ της καθοδηγήσεως της υπό των πρακτόρων μας, δι’ ων θ’ αντικαταστήσωμεν τους άχρι τότε Κυβερνήτας των. Θα υποταχθή τυφλώς εις το πολίτευμα μας τούτο, διότι θα γνωρίζη ότι από τους νέους αυτούς αρχηγούς μας θα εξαρτάται παν κέρδος, παν όφελος, παν αγαθόν.
Εν σύστημα κυβερνήσεως δέον να προέλθη και να δοθή εντελώς έτοιμον από μίαν μόνον κεφαλήν, διότι θα παρουσίαζεν ασυναρτησίας, εάν πολλά πνεύματα διενέμοντο προς, άλληλα το έργον της συντάξεως του. Και δια τούτο θα γνωρίζωμεν εν σχέδιον εκτελέσεως, χωρίς να το συζητώμεν, ίνα μη καταστρέψωμεν την μεγαλειώδη μορφήν του, την σύνδεσιν των μερών του, την πρακτικήν δύναμιν και την μυστικήν σημασίαν εκάστου των σημείων του. Εάν η καθολική ψήφος το συζητήση και το μεταρρυθμίση, θα κρατήση τα ίχνη όλων των ψευδών αντιλήψεων των πνευμάτων, άτινα δεν θα έχωσι κατανοήσει το βάθος και την σύνδεσιν των σκοπών. Πρέπει τα σχέδια μας να είναι ισχυρά και καλώς επινοημένα. Και δια τούτο δεν οφείλομεν να ρίψωμεν την μεγαλειώδη εργασίαν του αρχηγού μας εις τους πόδας των μαζών, ούτε καν να την εμπιστευθώμεν έστω και εις περιωρισμένον κύκλον.
Τα σχέδια ταύτα δεν θ’ ανατρέψωσιν επί του παρόντος τας νεωτέρας κοινωνίας, θα μεταβάλωσι μόνον την οικονομικήν υπόστασιν των και επομένως όλην την ανάπτυξιν αυτών, ήτις θα προσαρμοσθή τοιουτοτρόπως προς τα σχέδια μας.
Τα ίδια πράγματα σχεδόν υφίστανται εις όλας τας χώρας, αλλ’ υπό διάφορα ονόματα. Η αντιπροσωπεία, τα Υπουργεία, η Γερουσία, το Συμβούλιον της Επικρατείας, το Νομοθετικόν Σώμα και το Εκτελεστικόν Σώμα. ∆εν έχω ανάγκην να σας εξηγήσω τον μηχανισμόν των σχέσεων των υπηρεσιών τούτων μεταξύ των, διότι αυτό σας είναι πολύ γνωστόν· παρατηρήσατε μόνον ότι εκάστη των υπηρεσιών αυτών αφορά λειτουργίαν σοβαράν του Κράτους, και σας παρακαλώ να παρατηρήσετε προσέτι, ότι την λειτουργίαν και ουχί την υπηρεσίαν ονομάζουσι σπουδαίαν. Λοιπόν, δεν είναι σπουδαίαι αι υπηρεσίαι, αλλ’ αι λειτουργίαι των. Αι υπηρεσίαι διενεμήθησαν προς αλλήλας όλας τας λειτουργίας της Κυβερνήσεως. ∆ιοικητική λειτουργία, Νομοθετική λειτου- ργία, Εκτελεστική λειτουργία. ∆ια τούτο δε αύται δρώσιν εν τω οργανισμώ του Κράτους όπως τα όργανα εν τω ανθρωπίνω σώματι. Εάν βλάψωμεν εν μέρος της μηχανής του Κράτους, το Κράτος θα ασθενήση, όπως το ανθρώπινον σώμα, και θα αποθάνη.
Αφ’ ότου έχωμεν εισαγάγει εν τω οργανισμώ του Κράτους το δηλητήριον της φιλελευθερίας, όλη η πολιτική του σύστασις έχει μεταβληθή. Τα Κράτη πάσχουσιν από θανάσιμον ασθένειαν την αποσύνθεσιν του αίματος· δεν υπολείπεται πλέον παρά να περιμένωμεν το τέλος της αγωνίας των.
Εκ της φιλελευθερίας εγεννήθησαν αι συνταγματικαί Κυβερνήσεις, αίτινες αντικατέστησαν δια τους Χριστιανούς την σωτήριον Μοναρχίαν, και το Σύνταγμα, όπως καλώς γνωρίζετε, δεν είναι άλλο τι παρά μία σχολή διαφωνιών, διχονοιών, συζητήσεων, διχογνωμιών, ολέθριων προστριβών των κομμάτων· εν μια λέξει, είναι η σχολή παντός ό,τι κάμνει εν Κράτος να χάση την οντότητα του και την ατομικότητα του. Το βήμα, όπως και ο τύπος, έχει καταδικάσει τους βασιλείς εις την αδράνειαν και την αδυναμίαν· τους έχει καταστήσει δι’ αυτού του τρόπου, ήκιστα χρησίμους, ανωφελείς, και τούτο εξηγεί διατί έχουσιν ανατραπή. Η εγκατάστασις της ∆ημοκρατίας καθίσταται τότε δυνατή. Αντικαθιστώμεν τον βασιλεύοντα δια μιας γελοίας Κυβερνήσεως, δι’ ενός προέδρου, λαμβανομένου εκ του πλήθους, από το μέσον των δημιουργημάτων μας, των αιχμαλώτων μας. Το σημείον αυτό αποτέλει το θεμέλιον της υπονόμου, ην είχομεν ανοίξει από τους πόδας του λάου των Χαστιανών, η μάλλον των χριστιανικών Εθνών.
Εις προσεχές μέλλον θα δημιουργήσωσι την ευθύνην των προέδρων.
Τότε θα διαπράξωμεν χωρίς να στενοχωρηθώμεν τα γεγονότα, δι’ α, το απρόσωπον δημιούργημα μας ενδιαφέρει, θα δώση λόγον. Τι μας ενδιαφέρει αν αι τάξεις εκείνων, οίτινες αποβλέπουσιν εις την εξουσίαν, γίνονται αραιότεραι, αν συμβαίνωσιν, ελλείψει ΙΙροέδρων, στενοχωρίαι ικαναί να παραλύσωσι εντελώς την χωράν;… Ίνα επιτύχωμεν το αποτέλεσμα τούτο, θα συντελέσωμεν εις την εκλογήν Προέδρων, οι οποίοι έχουν εις το παρελθόν των κεκρυμμένην τινά ηθικήν πληγήν, «Παναμάν» τινα. Ο φόβος των αποκαλύψεων, η επιθυμία η ιδιάζουσα εις έκαστον άνθρωπον ανελθόντα εις την εξουσίαν του να διατήρηση τα προνόμια του, τας ωφελείας και τας τιμάς, τας ανήκουσας εις την θέσιν του, θα καταστήσωσι τους ΙΙροέδρους τυφλούς εκτελεστάς των διαταγών μας. Η Βουλή θα καλύψη, θα υπερασπίση, θα εκλέξη τους Προέδρους, αλλ’ ημείς θ’ αποσύρωμεν
από αυτήν το δικαίωμα του να προτείνη νόμους ή να τους μεταβάλλη· το δικαίωμα τούτο θα απονεμηθή εις τον υπεύθυνον Πρόεδρον, όστις θα είναι εν παίγνιον μεταξύ των χειρών μας.
Η εξουσία της Κυβερνήσεως θ’ αποβή αναμφιβόλως στόχος όλων των επιθέσεων. Θα δώσωμεν εις αυτήν, όπως υπερασπισθή, το δικαίωμα να κάμη έκκλησιν εις λαϊκόν δημοψήφισμα με προεξησφαλισμένην την πλειοψηφίαν, ήτις θα είναι πάντοτε τυφλή θεραπαινίς των σχεδίων μας. Θα δώσωμεν προς τούτοις, εις τον Πρόεδρον το δικαίωμα να κηρύττη τον πόλεμον. Θα δικαιολογήσωμεν δε τούτο λέγοντες ότι ο Πρόεδρος, ως αρχηγός όλου του στρατού της χώρας, οφείλει να έχη το δικαίωμα αυτό εις την διάθεσιν του, να υπερασπίζη το νέον δημοκρατικόν πολίτευμα, του οποίου είναι υπεύθυνος εκπρόσωπος.
Υπό τους όρους τούτους, ο Αρχηγός του αδύτου θα είναι εις χείρας μας και κανείς εκτός ημών δεν θα διευθύνη πλέον την νομοθετικήν δύναμιν.
Θ’ αποσύρωμεν, επί πλέον, από την Βουλήν, εισάγοντες το νέον δημοκρατικόν πολίτευμα, το δικαίωμα επερωτήσεως υπό το πρόσχημα να περισώσωμεν το πολιτικόν μυστικόν. Θα περιορίσωμεν, δια του νέου πολιτεύματος, τον αριθμόν των αντιπροσώπων εις το ελάχιστον όριον, πράγμα το οποίον θα έχη ως αποτέλεσμα να ελαττώση τόσον τα πολιτικά πάθη, όσον και το πάθος προς την πολιτικήν. Εάν, παρά πάσαν προσδοκίαν, τοιαύτα πάθη διεγείρωνται και εν τω μικρώ τούτω αριθμώ των αντιπροσώπων, θα καταργήσωμεν τον θεσμόν δια μιας εκκλήσεως προς την πλειοψηφίαν του λάου.
Εκ του Προέδρου θα εξαρτάται ο διορισμός των Προέδρων και αντιπροέδρων της Βουλής και της Γερουσίας. Αντί των διαρκών κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων, θα περιορίσωμεν τας συνεδρίας των Κοινοβουλίων εις τινας μήνας. Προς τούτοις δε, ο Πρόεδρος, ως αρχηγός της εκτελεστικής εξουσίας, θα έχη το δικαίωμα να συγκαλή ή να διαλύη το Κοινοβούλιον, και, εν περιπτώσει διαλύσεως, να αναβάλη τον χρόνον νέας συγκλήσεως. Αλλ’ ίνα αι συνέπειαι όλων αυτών των πράξεων, πραγματικώς παρανόμων, μη επιπέσωσιν επί της παρ’ ημών δοθείσης εις τον Πρόεδρον ευθύνης, πράγμα όπερ θα παρέβλαπτε τα σχέδια μας, θα υποβάλωμεν εις τους Υπουρ- γούς και εις τους περί τον Πρόεδρον την ιδέαν να προβαίνωσιν εις ταύτα παρά τας διαθέσεις του δια των ίδιων αυτών μέσων· τοιουτοτρόπως θα είναι αυτοί υπεύθυνοι αντ’ αυτού… Συμβουλεύομεν να εμπιστευώμεθα αυτόν τον ρόλον προ πάντων εις την Γερουσίαν, εις το Συμβούλιον της Επικρατείας, εις το Υπουργικόν Συμβούλιον μάλλον παρά εις εν άτομον.
Ο Πρόεδρος θα ερμηνεύη εκάστοτε κατά τας υποδείξεις και επιθυμίας μας τους υφισταμένους νόμους, θα τους επικυρώνη, όταν ημείς θα του υποδεικνύωμεν την τοιαύτην ανάγκην· θα έχη το δικαίωμα να προτείνη προσωρινούς νόμους (Νομοθετικά ∆ιατάγματα) και ακόμη μεταβολήν του πολιτεύματος, υπό το πρόσχημα του υπέρτατου καλού του Κράτους.
Τα μέτρα ταύτα θα μας δώσωσι το μέσον να καταστρέψωμεν ολίγον κατ’ ολίγον, βήμα προς βήμα, παν ό,τι κατ’ αρχάς, κατά την υφ’ ημών ανάληψιν της εξουσίας, θα έχωμεν αναγκασθή να εισαγάγωμεν εις τα πολιτεύματα των Κρατών θα μεταβώμεν τοιουτοτρόπως ανεπαισθήτως εις την κατάργησιν πάσης συνταγματικότητας, όταν θα έχη έλθει ο χρόνος να συγκεντρώσωμεν όλας τας Κυβερνήσεις υπό την Μοναρχίαν μας.
Η αναγνώρισις της Μοναρχίας μας δύναται ενδεχομένως να απέλθη προ της καταργήσεως του Συντάγματος, αν οι λαοί, απηυδισμένοι εκ των αταξιών και της κουφότητας των κυβερνητικών των, ανακράξωσιν:

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΞΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971 - 2021)

ΕΦΕΤΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΞΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971 - 2021) ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΝ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΠΕΝ Η ΕΞΑΡΧΙΑ (ΔΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΣΑΝΤΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΦΛΩΡΙΝΙΚΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΚΑΛΛΙΟΠΙΟΥ) ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ ΤΟ 1971 ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΟΨΑΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΛΟΠΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ...

ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΑΠΟ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ, ΟΤΙ ΟΥΤΟΙ ΔΕΝ ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ, ΗΤΟΙ ΔΕΝ ΔΙΕΚΟΨΑΝ, ΩΣ ΩΦΕΙΛΟΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ, ΕΝΩ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΝΩΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ...

ΤΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΜΗ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΝ ΤΟΜΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ 27.1.2019, ΟΤΙ ΕΑΝ ΕΙΠΩΜΕΝ ΟΤΙ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΔΕΝ ΩΡΘΟΔΟΞΗΣΑΝ ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΝΩΘΗΚΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΦΘΗΝΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ...

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ επιτέλους να τελειώνουμε με τον μύθο του αιώνα περί συγχωρητικής ευχής του '71 και όλα τα παραμύθια, τύπου:

'' οι Ρωσοι θαύμασαν την ομολογία μας''

'' οι Ρώσοι ορθοδόξησαν...''

'' οι Ρώσοι δέχτηκαν την εγκυρότητα των χειροτονιών μας απο Ματθαίο''

'' γι αυτό δεχτήκαμε ΜΟΝΟ συγχωρητική ευχή''

ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ (ΠΕΡΙ ΤΟΥ 1971) ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΥΜΑΣ (ΚΑΙ ΗΜΑΣ).

"Η Παραδοθεισα Πίστις"."

...Και προσωπικως δεν ήμουν τελειως αντίθετος εις το θεμα της χειροθεσιας, μάλλον δε ήμουν και ευνοικος δια τον εξης λογον. Μη εχων επαρκείς θεολογικας και τελετουργικας γνώσεις, εξελαμβανον την χειροθεσιαν, ως κατα κάποιον τρόπον "διορθωσιν" μιας εξ ανάγκης παρατυπιας, μιας ενδειξεως σεβασμού προς τας κανονικας παραβάσεις και κατα τελευταίον λογον δια να μη δημιουργείται κώλυμα εις την διακονιαν μεταξύ των απλουστερων. Δεν εγνωριζον τοτε, ότι η χειροθεσια προβλέπεται απο την εκκλησιαστικην πραξιν μονο εις περίπτωσιν σχισματος, και οτι εις την εν λογω περιπτωσιν ηρκει μια Συνοδικη αποφασις. Δεν εφανταζομουν όμως οτι η χειροθεσια θα ελάμβανε χωραν υπο τοιουτους ατιμωτικους ορους...

Πολυ εσκανδαλισθην δε, οτε το 1969 ο Μητροπολιτης Φιλαρετος εγραψεν προς τον Αρχιεπισκοπον Αυξεντιον να δέχεται τους εκ των Ματθαιικων δια χειροθεσιας. Καιτοι δε το εκκλησιαστικον μου περιβάλλον δεν ητο ευνοικον, ήδη οσακις μου εδιδετο η ευκαιρια, ποτε γραπτώς και ποτε προφορικως εξεφραζον την ιδεαν μου, οτι αι χειροτονία αμφοτέρων, δεον να θεωρηθούν τουλάχιστον ισοδυναμοι και να μην απαιτείται θεμα χειροθεσιας μεταξύ των. Και φθανομεν τώρα εις την περιβοητον χειροθεσιαν του 1971. Εδω οφείλω μιαν παρενθεσιν, οτι τας πληροφοριας ας κατεχω παρελαβον εκ των τριών εγκεφάλων της ολης υποθέσεως, ηγουν του π. Ευγενιου, του π. Καλλιοπιου και του π. Παντελεημονος. Και ναι μεν εφρόντισα να διαπιστώσω του καθενός τα λεγόμενα και τας μαρτυριας πλην επειδη δεν ήμουν παρων δυνατον να παρατηρηθεί ανακρίβεια τις, πλην οχι εις την βασιν, αλλα εις δευτερευουσης φύσεως λεπτομερειας.Αξιον παρατηρησεως τυγχανει το γεγονός επίσης, οτι οταν ο αγιος Κορινθιας επηγε κατ αρχας μόνος του εις Αμερικήν εδειξε μεγαλην προσωπικότητα καί πρωτοβουλίαν, ητις επροξενησε θαυμασμόν εις ουκ ολίγους. Οταν δε επέστρεψεν μετα της Εξαρχιας υπό την επιρροην του π. Ευγενιου συμπεριεφερθη πειθηνια καί πειθαρχικωτατα εις τα προσχεδιασμενα παρα του π. Ευγενιου καί του λοιπού παπαδικου επιτελείου, εις ο προσετεθη ο π. Γεωργιος Γκραμπε, ό "Τόμπρος των Λευκορωσων", συμπαρασυρας εις την υπακοην καί την αβουλότητα καί τόν Επίσκοπον Κιτιου, οστις εφοβηθη μη πλανηθει η υπερηφανευθει αντιδρωντας καί εναντιούμενος εις τήν γνωμην των δυο τουτων πρωτεργατων του Αγωνος, ηγουν του π. Ευγενιου καί του αγιου Κορινθιας.

Εν τω μεταξυ τα πάντα ειχον καταλλήλως προσχεδιασθει υπό του παπαδικου επιτελείου καί ιδιως η απομακρυνσις των Αρχιερεων, οιτινες ευρεθησαν εις αγνωστον χωραν, μη ομιλουντες την γλωσσαν, μη γνωριζοντες κανεναν παρα εκείνους του τους φιλοξενουσαν, κεχωρισμένοι ο εις από τον αλλον, ωστε να μην δυνανται να ανταλλάσοουν απόψεις καί να κρινουν από κοινου των πρεσβυτερων τας αποφασεις, οιτινες εσχον πάσαν ελευθεριαν κινησεων καί επικοινωνιας μεταξυ των. ...

Η Συνοδος αντι να καλέση τους δυο Αρχιερεις Καλλιστον καί Επιφανιον, να τους δωση απτας οδηγιας καί κατευθυνσεις, του τι να ειπουν καί μεχρι ποίου σημείου να προχωρησουν, τους εστειλεν ως απλούς ακολουθους του Ευγενιου, πρός ον ωφειλον να εξακολουθησουν υπακοην καί εμπιστοσυνην, ως ησαν συνηθισμενοι από ημερων αρχαίων. Τα Κρατη των Εθνων οσακις αποστελλουν πρέσβεις καί αντιπροσωπους, λαμβανουν τόν κόπον να τους εξηγησουν μεχρι ποίου σημείου οι λόγοι των καί οι πραξεις των συνεπάγονται την ευθυνην των αποστελλόντων.Καί ερχόμεθα εις τήν ιστορικήν ημεραν της συναντησεως Εξαρχιας καί Ρωσικης Συνοδου. Τα πάντα ειναι προσχεδιασμενα καί προαποφασισμενα υπό των πρεσβυτερων. Μετα πού οι Ρωσοι συνεζητησαν τας ιδικας των υποθεσεις, εκαλεσαν καί την Εξαρχιαν, καί τοτε ο π. Ευγενιος, εξεφωνησε τον χειμαρωση καί καταρακτωδη λόγον του, γεματον από ελληνικουρες, ως συνηθως του οποίου οι Ρωσοι ελαμβανον γνωσιν εν μεταφρασει καθοτο τρεχα γυρευε.

Οταν δε εφτασαν εις τό σημείον της πολυθρυλήτου "απωλείας της Χαριτος, παρα τοις νεοημερολογιταις", οι Ρωσοι "εθαύμασαν". Καί βεβαια τον θαυμασμόν αυτόν ο π. Ευγενιος ερμηνευσε κατα τό δοκουν καί τον διεδωσεν, οτι ταχα "οι Ρωσοι εθαυμασαν την ακριβειαν της Πϊστεως"...Ο υποφαινόμενος, ομως, καθως καί οι συν εμοί, ευρισκόμενοι εις λίαν δυσχερη θεσιν εντος της Ρωσικης Εκκλησίας ... εζουσαμε με τήν αγωνιαν των αποτελεσματων της συναντησεως της Εξαρχιας καί της Ρωσικης Συνοδου, ως λόγον εχοντες αποδουναι τοσον εναντι του Σαμπεζυ, το οποίον εγκαταλείψαμε, οσον καί εναντι του Ρωσικου Κλήρου, μετα του οποίου ιδεολογικως διισταμεθα εις σοβαρα σημεία. Οθεν ειμεθα καλώς τοποθετημενοι να γνωριζωμεν οτι οι Ρωσοι εθαυμασαν, την ακροτητα σας καί την ελλειψιν λεπτοτητος εις τας κρισεις σας, καί εθεωρησαν ως στενοκεφαλιαν καί φανατισμόν, τους δε Επισκόπους σας εκριναν, κατα την αυτολεξιαν του Αντωνιου ως ἁγραμματα γεροντακια", πλήν προετοιμασμενους εκ των ενεργειων Γκραμπε - Παντελεήμονος , ησαν διατεθειμενοι να σας δεχθουν, κατα συγκαταβασιν καί ανοχήν, οσον δε αφορα την εκκλησιολογιαν σας, την αντιμετωπισαν λέγοντες εις τόν π. Παντελεήμονα: "Δεν βαρυεσαι εχουμε καί εμείς κατι τετοιους".

Ιδού λοιπόν ο θαυμασμός των καί η εκπληξίς των. Οτι δε δεν λέγω λόγια του αερος, δεν εχετε παρα να προσέξετε τον τροπον με τόν οποίον μετεχειρισθησαν τους Αυξεντιανούς καί τόν τροπον μετεχειρισθησαν εσας.

Τους αυξεντιανούς τους οποίους δεν εθαύμασαν καί των οποίων η χειροτονία ητο μολυσμενη από τόν νεοημερολογιτισμόν του Ρουμανου Θεοφίλου, τους επεκυρωσαν εξ αποστασεως δι απλής επιστολής καί τούς ειπαν να σας δεχωνται μετα χειροθεσιας, εσας πού η χειροτονία σας ητο καθαρη από τό μολυσμα του σχίσματος,

σας εδωσαν μεν ενα κόκκαλο να γλυψετε, με μια φρασι, οτι δεν εισθε βεβαια σχισματικοί, χωρις ομως να εμποδισθουν να σας μεταχειρισθουν ατιμωτικως, ως τοιουτους, να σας δικασουν, να σας αποδωσουν μομφην εις τήν χειροτονίαν σας, να σας χειροθετησουν "βασει του Η Κανόνος" καί να σας υποχρεωσουν "να καμετε τό παν να ενωθητε μετα του Αρχιεπισκόπου Αυξεντιου"..

Ιδου, λοιπόν, "ο θαυμασμός καί η εκπληξις των Ρωσων" πως εξηγουντα, καί ουχι οπως σας αρεσει να τον παρουσιαζετε σεις. Οταν ετελείωσεν ο χειμαρωδης λόγος του π. Ευγενιου, οστις ενεπλησεν τους Ρωσους "θαυμασμου καί εκπλήξεως" οι ανθρωποι ειτε καλοί, ειτε κακοί, ειτε ακριβείς ειτε ελαστικοί, εγυρισαν καί ας ειπενα:

Εμεις δεν αλλάξαμε ποτε το Ημερολόγιο. Τωρα τι ζητατε από εμας .... Οντως δεν ηλθαν εκείνοι πρός εσας, εσεις επήγατε γυρευοντας. Οπως μας επανελαβεν ο Αντωνιος εδω καί επανελαβεν καί εσας ο Φιλαρετος: Ἑμεις ειμαστε αυτοί πού ειμασταν πάντα". Καί τοτε αντι να σηκωθειτε καί μετα παρρησίας αμα τε καί σεβασμου, να τους πήτε, να τους ικετευσετε εν αναγκη καί να τους δωσετε να καταλάβουν οτι δεν ζητατε τιποτα προσωπικόν η το συμφερον η να καμετε την δουλειά σας, η να τους εκμεταλλευθητε καί να τους χρησιμοποιησετε, , αλλά τελείως δωρεαν να τους πήτε οτι πονατε καί υποφερετε, διοτι η ευσεβεια των καιτοι μεγαλη καί σεβασμου αξια, δεν ειναι ομως πλήρης καί συνεπής, καί οτι τιποτε αλλο δεν ευχεσθε καί δεν τους ζητατε, παρα να ειναι συνεπείς με τήν Ομολογιαν καί να μη μολύνουν εαυτούς κοινωνονυντες τω σχισματι καί τη κακοδαιμονία, καί οτιο εφ οσον λέγουν οτι οντως "δεν αλλαξαν το ημερολόγιον"δεν ειναι δυνατόν να χρησιμοποιουν ταυτοχρονως δυο ημερολόγια εχοντες εν τω μεσω των καί τω σωματι των νεοημερολογιτας αρχιερεις, ιερεις καί Κοινότητας, αφ ενός συγκοινωνουντες δε μετα των λοιπων νεοημερολογιτων καί οικουμενιστων αφ΄ ετερου. Αυτα εμεις περιμεναμε να μαθουμε καί να ακουσουμε εν Γενευη, δια να ευφρανθουμε καί να στηριχθουμε, καθ οτι δεν εναντιωνόμεθα εις τούς %Ρωσους επειδη επειδη δεν χρησιμοποιουσαν την δικη σας φρασεολογια εναντι των νεοημερολογιτων, αλλά διοτι συμπροσηυχοντο καί μας υποχρεωναν καί εμάς εις τήν συμπροσευχην, καί μας εγελοιοποιουσαν, καθοτι πηγαίναμε σ αυτούς δια να μη συμπροσευχηθουμε με τους παπαδες του Αθηναγορου καί υστερα ερχοντουσαν οι παπαδες του Αθηναγορου καί συλλειτουργουσαν με τούς δικούς μας παπαδες καί Αρχιερεις καί μας ερριχναν βλέμματα γέμοντα ειρωνείας καί οικτου: "Καλά οταν ειμαστε στο Σαμπεζυ ειμαστε σχισματικοί, τωρα πού ερχόμαστε μεσα στο σπίτι σας καί συλλειτουργουμε με τόν Δεσπότη σας, τι ειμαστε; Καί τι ειναι ο Δεσπότης σας;

Καί εσεις αντι να μας ελευθερωσετε από εκείνο το αγχος πήγατε καί γινατε επαίται καί ζητουλες καί ατιμασατε τόν αγωνα των Πατερων σας καί τους διωγμούς καί τις θλίψεις του ποιμνίου, το οποίον πάντα πληρωνει την νυφη καί καταστησατε την χειροτονίαν σας χειροτερη καί των Ακακιακων, καί εδημιουργησατε τόσο χαος καί συγχυση, τετοιο μπλέξιμοκαί μαλλιαροκουβαρισμα, πού αν δεν επέμβη η Χαρις του Θεου τιποτε δεν μας ξεμπλέκει.

Πραγματι οταν σας ειπαν οι Ρωσοι τι θελετε από εμας, ηγερθη ο μεγιστος Ποντιφηξ των Ματθαικων Ευγενιος Τομπρος, εκ Κερκυρας καί απήτησε να τακτοποιησουν οι Ρωσοι την εκκρεμότητα σας καί δουλικως, οπως ταχε ψησει προηγουμενως μετα του Παντελεήμονος καί του Γκραμπε, εζητησε να σας δικασουν καί οτι θα εδεχεσθο εκ των προτερων οιανδηποτε απόφασιν ηθελον λαβει. Ανθρωπους πού τους βλεπατε για πρώτη φορα, οιτινες ουδεμίαν σας ειχον δειξει εγγυησιν περί της Ορθοδοξιας των, ουτε εγγραφον, ουτε εμπρακτον, ουτε καν προφορικην, τους καταστησατε Κριτας των Πατερων σας καί του ποιμνίου σας. Καί τοτε οι Ρωσοι σας εβγαλαν εξω, Αρχιερεις καί Ιερεις, καί ενω οι συγχρωτιζόμενοι τω σχιχσματι εκαθηντο εις πολυθρονας εδικαζον τους αγωνιστας οι οποίοι επεριμεναν ως επαίται εις τόν διαδρομον την απόφασιν η καί καταδικην ακόμη εκ μερους των παρδαλων.

Τι ειναι η πτωσις του Κορινθιας μπροστα στην δικη σας. Απλώς ο Κορινθιας ειναι συνεπής με εκείνην την πτωσιν, την οποίαν περιεβλήθητε απαντες ως ιμάτιον... Καί μετα από συνεδριασιν μισης ωρας , σας εγνωστοποιηθη η προσχεδιασμενη απόφασις της Συνόδου. Δεν εχει κανείς παρα να την διαβασει για να δη οτι ηταν προσχεδιασμενη καί την καταπιατε σαν λουκουμακι, καί δεχθηκατε να χειροθετηθητε. Καί μεσα σ εκείνη την απόφασιν, εβαλαν καί ενα κόκκαλο, δια το καταρακωμενο γοητρο σας οτι "ουδόλως δυνανται να συγκριθουν μετα των σχισματικων Δονατιστων καί Νοβατιανων του Η Κανόνος της Α Οικουμενικης Συνοδου". Δηλαδη δεν εισθε Δονατισται, απλως σας εφαρμόζουμε τόν περί Δονατιστων Κανόνα ... Καί το κοκκαλο αυτό εξακολουθουν καί μεχρι σημερον οι θεολόγοι σας να το επισείουν καί να το επιδεικνυουν ως λάβαρον...

Ναλεγε τουλάχιστον π.χ. ότι ὁυδεμία περίπτωσις σχισματος υπάρχει εις την περίπτωσιν των Ματθαικων» πάλιν ασυνεπές και οξυμωρον θα ητο εφ οσον εν πάση περιπτωσει εφαρμόζεται ο Η Κανών, αλλά θα ητο καπως κατι ελάχιστον καλύτερον. . Ενώ τωρα συμφωνα με την ρωσσικη φρασεολογια, αν θελης μῆλον επαρε, θελεις κυδωνι λαβε, απλως δεν δυνανται να συγκριθουν μετα των σχισματικων δονατιστων. Μόνον όμως οι Δονατισται ησαν σχισματικοί. Δεν λέγει «δεν είναι σχισματικοί’, αλλά απλώς δεν συγκρινονται με αυτου του ειδους και τυπου των σχισματικων. Αν όμως εισθε αλλου ειδους σχισματικοι, δεν αναφερει τιποτε το κουρελόχαρτο της Ρωσικης Συνόδου… Το ολον υφος και η ολη συγγραφη και πράξις, ητις εξηκολούθησεν, τι άλλο δεικνυουν παρα ως σχισματικούς σας μεταχειρισθηκαν. Ποιοι; Οι Ρωσοι…..

Και υστερα μόνον, όπως αλλωστε αποδεικνυεται και από τας ημερομηνίας, εζητησεν ο ΠΟντιφηξ, και ετερον κόκκαλον, ηγουν μίαν Ομολογίαν (και ουχί ενωριτερον) δια να δικαιολογηση την πτωσιν, και ελαβε μίαν προσωπικήν Ομολογιαν του Φιλαρετου, στο προσωπικόν του επιστολόγραφον και με την ιδικήν του μόνο σφραγιδα και υπογραφην, ανευ εντολής της Συνοδου, ότι η αλλαγη του εορτολογιου, αποτελεί καταπάτησιν της παραδόσεως και το πρωτον βημα προς τον νεωτερισμόν». Και τοτε διεμαρτυρηθη ο Αγιος Κιτιου, οστις δυστυχως κι εκείνος ταχε χαμενα, ότι «αυτό δεν λεει τιποτα» ελαβε την απάντησιν του ιεροφαντου Ευγενιου: «Ε κατι λεει» και με αυτό το «κατι λεει», ωδηγηθητε ως πρόβατα επί σφαγη, εις την Μονην της Μεταμορφωσεως καί εχειροθετηθητε υπό των Ρωσων.

Θετεον, ότι εις την αρχην της χειροθεσίας, ο Γερμανίας Θεοφιλος απήτησεν να οδηγηθει ο Σεβ/τος Καλλιστος προς χειροθεσίαν ενδεδυμενος απλούν στιχάριον και εδεησε να αντιδραση το παπαδικόν και να τηλεφωνησουν εις Νεαν Υόρκη, ώστε να δωση ευλογιαν ο Ρωσος Ποντιφηξ Γκραμπε, Ἑ καντε, όπως θελετε»., ώστε να παρασταθει ο Κορινθιας ενδεδυμενος την Αρχιερατικήν στολήν (πραγμα, όμως το οποίον ουδεν αποδεικνυει, διοτι και οι αρχαιοι σχισματικοί το ιδιο εκαναν). Ο δε Αγιος Κιτιου εσκανδαλίσθη, διοτι την στιγμην πού επρόκειτο περί ευλογιας απλής, διατι δεν εγινετο η χειροθεσία ταυτοχρονως αμφοτερων των Επισκόπων, και απάντησε το παπαδικόν, ότι δεν εχουν δευτερη μιτρα, και αλλωστε η χειροθεσία, ετσι γινεται ενας προς έναν. Βασει αραγε τινος τυπικου, την στιγμην πού όπως φαίνεται ουτε χειροθετουντες, ουτε χειροθετούμενοι, ουτε παρευρισκόμνοι και παρασκηνιακως ενεργουντες ειχον ιδεα τινα περι χειροθεσίας, αλλά απαντες ειχαν μαυρα μεσανυχτα και την στιγμην εκείνην μαθαιναν στο κεφαλι του Κασσιδη πώς να γινουν κουρεις. Και την επαυριον, όταν εγινε η χειροθεσία του Αγιου Κιτιου ειπεν ο Γερμανιας, ότι από δω και πέρα μονο με εσας θα συλλειτουργω και με τους αλλους δεν θα εχω κοινωνιαν,, και αφελής ο Αγιος Κιτιου, νομίζονμτας ότι ολος ο κόσμος εχει τον δικό του τον λόγο, και ολων η καρδια του ειναι όπως η δικη του, να χανη τον υπνο του καί να αρρωσταινη (ως διεπίστωσα οφθαλμοις ιδίοις), δια κάθε λεπτομερειαν των εκκλησιαστικων πραγματων,. Επίστευσεν και ανεκραξεν ότι: Ἑγω μόνον επί τουτω τω ρηματι σου στηριζόμενος δεχομαι την χειροθεσιαν».Δεν μπορουσα εγω να καταλάβω μεσα στο κεφαλι μου, διατι τοιαυτη διαφορα μεταχειρισεως μεταξυ Αυξεντιανων και Ματθαιικων και προς στιγμην διεσκεδαζα τον λογισμόν, μηπως και οι Ματθαικοί εζητησαν ταχα οι ιδιοι ενεκα της ακριβολογιας των και να το ηθελησαν οι ιδιοι να τους μεταχειρισθουν οι Ρωσοι κατ αυτόν τον τροπον, εννοειται οσον αφορα την διατυπωσιν της αποφασεως, διοτι τα καθεκαστα τα εμαθα αργοτερα από τους Ιερεις. Όταν δε μου ετηλεφωνησεν ο π. Παντελεήμων και μου ειπεν ότι τους εδιαβασαν τας δυο τελευταιας ευχας της χειροτονίας, πάλιν κατι μεσα μου μου ελεγε, ότι καποιον λακκον εχει η φαβα.

Πολύ δε αργοτερα οταν συναντησα τον π. Θεοδωρητον Μαυρον και μου απέδειξεν ότι «τουλάχιστον αν τους ειχαν διαβασει την επί εξομολουμενην ευχην», θα ητο δεκτον, τοτε ερευνησα και εξακριβωσα ότι οντως ετσι εχει το πραγμα. Πλήν όμως υστερα εσκανδαλίσθηκα τα μεγιστα όταν ειδα την τοιαύτην απόφασιν δημοσιευμενην εις τον «ΚΗΡΥΚΑ» και την οποίαν επεσειατε ως λαβαρον και σημαίαν θριαμβουν, αρχισα να αισθανωμαι την εμπιστοσυνην μου σοβαρως κλονιζομενην ως προς την σοβαροτητα σας, καθ ότι από δεκα χιλιόμετρα μακρυα εφαινετο, ότι εκείνο το εγγραφον ητο ατιμωτικόν και αρχισα οντως να αμφιβαλλω και δι αυτην ακόμη την κοινην σας λογικην.

ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ+ Ο Μητροπολίτης ΓΟΧΜεσογαίας, Λαυρεωτικης και Αχαρνων Κηρυκος

https://kirykos.livejournal.com/

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

'' οι Ρωσοι θαύμασαν την ομολογία μας''

'' οι Ρώσοι ορθοδόξησαν...''

'' οι Ρώσοι δέχτηκαν την εγκυρότητα των χειροτονιών μας απο Ματθαίο''

'' γι αυτό δεχτήκαμε ΜΟΝΟ συγχωρητική ευχή''

ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ (ΠΕΡΙ ΤΟΥ 1971) ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΥΜΑΣ (ΚΑΙ ΗΜΑΣ).

"Η Παραδοθεισα Πίστις"."

ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ+ Ο Μητροπολίτης ΓΟΧΜεσογαίας, Λαυρεωτικης και Αχαρνων Κηρυκος

https://kirykos.livejournal.com/

on Νοεμβρίου 15, 2020

Κυριακή 4 Ιουλίου 2021

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΓΟΥΣ π. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

Κατόπιν της εκλογής και ψηφοφορίας του Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου, Πανοσ/τάτου Ιερομ/χου π. Γερασίμου Κοσμά ως Επισκόπου Άργους, από τους Αρχιερείς της Ιεράς Συνόδου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, την Παρασκευή 15η Μαϊου 2021, ημέρα μνήμης του Οσίου Παχωμίου του μεγάλου, αλλά και ημέρα των σεπτών Ονομαστηρίων του πολιού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Παχωμίου, εις την γυναικεία Ιερά Μονή Αγ. Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας, έλαβε Χώραν η τέλεση του Ιερού Μυστηρίου του τρίτου βαθμού της Ιερωσύνης, ήτοι εκείνου της Αρχιερωσύνης, προς τιμήν του π. Γερασίμου ως Σεβ/του Επισκόπου Άργους.

Της πανηγυρικής θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Μακαριώτατος Αθηνών κ. Παχώμιος, συλλειτουργούντων των Σεβ/των Μητροπολιτών της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου, Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κηρύκου, Βράντσεα και πάσης Ρουμανίας κ. Γεροντίου, Κένυας και Τοποτηρητού Τανζανίας κ. Ματθαίου, Κιτίου και Εξάρχου πάσης Κύπρου κ. Παρθενίου, Πατρών και Τοποτηρητού Αυστραλίας κ. Ευσταθίου και Μερκίας και Βρεττανικών Νήσων κ. Σωζομένου.

Να αναφερθεί πως στο Ιερό Βήμα παρέστησαν συλλειτουργούντες και οι Ιερείς Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Αντώνιος Γκιόκας (νυν Αρχιμ/της), Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Γεώργιος Πανίδης, Πανοσ.τατος Ιερομ/χος π. Ιγνάτιος, Πανοσ/τατος Ιερομ/χος π. Ναθαναήλ, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Μιχαήλ Ιωάννου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος, οι Ιερείς π. Δημήτριος Ντουμποβίτσκιι και οι Ιεροδιάκονοι π. Κλεόπας και π. Γρηγόριος.

Αμέσως μετά την δοξολογία, σύμφωνα πάντοτε και με την Τυπική διάταξη, ο εψηφισμένος Επίσκοπος, ανέγνωσε από των ωραία πύλη και ενώπιον των Αρχιερέων, των Ιερέων, των Ιεροδιακόνων, των μοναχών και του πιστού λαού, τις Ομολογίες Πίστεως. Εν συνεχεία έλαβε την ευχή του Μακαριωτάτου και των υπολοίπων Αρχιερέων και αμέσως ψαλλουμένου υπό των μοναχών του ''Ευλογητός ει Χριστέ...'' ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Κήρυκος, ως αντιπρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, ενώπιον της αγ. Τραπέζης είπε το <<Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός>> και ξεκίνησε η θεία Λειτουργία.

Ακριβώς πριν την ανάγνωση του Αποστόλου, ο εψηφισμένος επίσκοπος, στεκόμενως εις το μέσον του καθολικού και ενώπιον του πολιού προκαθημένου, ανέγνωσε την πολύ συγκινητική ομιλία του (αυτή έχει δημοσιευτεί κάποιες μέρες νωρίτερα στο Blog). Στο τέλος της ομιλίας του εψηφισμένου, τον λόγο έλαβε ο Μακαριώτατος κ. Παχώμιος ο οποίος με λίγα και πολύ απλά λόγια, συμβούλεψε τον προσερχόμενο προς χειροτονία Επίσκοπο, από την στιγμή που θα του διαβασθούν οι καθιερωμένες Ιερές ευχές της χειροτονίας του Επισκόπου και θα ενδυθεί τα Ιερά Αρχιερατικά Άμφια, το αξίωμα που θα λάβει να το εννοήσει ως ακόμη μία διακονία απλά και μόνο από μία υψηλότερη θέση, η οποία φέρει τις εξίσου υψηλότερες ευθύνες ενώπιον του Θεού αλλά και των ανθρώπων. Η Αρχιερωσύνη να μην τον αλλοιώσει ως άνθρωπο, αλλά να τον κάνει ακόμη πιο γλυκή και να τον φωτίζει ώστε με δικαιοσύνη να ποιμαίνει τα '' λογικά πρόβατα'' της Ιεράς Επισκοπής Άργους που του εμπιστεύεται ο Θεός και να κάνει το παν ώστε να διαφυλλάττει ακεραία έως τέλος της ζωής του, την Ομολογία Πίστεως και την Αποστολική Διαδοχή.

Με την ολοκλήρωση και των ομιλιών, ο εψηφισμένος εισείλθε εντός του Ιερού Βήματος και κρατούμενος από τους Αρχιερείς και ψαλλουμένου υπ' αυτών του '' Άγιοι Μάρτυρες...'', του ''Δόξα σοι Χριστέ ο Θεός...'' αλλά και του ''Ησαϊα χόρευε...'', περιφέρθηκε τρείς φορές γύρω από την αγ. Τράπεζα προσκυνώντας και τις τέσσερεις γωνίες αυτής, και τρείς φορές αυτές προσκύνησε το επιγονάτιο και έλαβε και την ευχή της δεξιάς αυτού. Αμέσως μετά γονάτισε ενώπιον της αγ. Τραπέζης, τοποθετήθηκε εις την κεφαλί αυτού ανοιχτό το Θείον και Ιερόν Ευαγγένιον και ο γεραρός Μακαριώταος ανέγνωσε τις ευχές επικλήσεως του αγίου Πνεύματος αλλά και της εις Επίσκον Χειροτονίας.

Με την ολοκλήρωση και των ευχών οι Ιερείς και οι Αρχιερείς εξήλθον του Ιερού με τελευταίο τον Μακ/το και το μέλλοντα να λάβει την Αρχιερωσύνη π. Γεράσιμο. Τότε ο π. Γεράσιμος εξεδύθει των Ιερατικών αυτού αμφίων και αμέσως οι δύο διάκονοι εναλλάξ, έλεγαν τις ευχές των Αρχιερατικών Αμφίων και ο Μακ/τος ύψωσε πρώτα τον ''Σάκον'' και φώναξε '' Άξιος '', εν συνεχεία ο Σεβ/τος Κιτίου κ. Παρθένιος φόρεσε στον νεοχειροτονηθέντα το Ιερό ''Επιγονάτιο'', ο δε Σεβ/τος Μεσογαίας κ. Κήρυκος του φόρεσε το ''Μεγάλο Ωμόφορο'', σειρά έλαβε ο Σεβ/τος Βράντσεα κ. Γερόντιος ο οποίος του φόρεσε τον Σταυρό. Ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Κένυας κ. Ματθαίος του φόρεσε το Ιερό ''Εγκώλπιο'' (ένα εκ του Μακ/του κ. Παχωμίου). Τέλος, ο Σεβ/τος Πατρών και Τοποτηρητής Αυστραλίας κ. Ευστάθιος, έδωσε την Αγία Ράβδο στον Σεβ/το κ. Γεράσιμο. Αμέσως ψάλθηκε η φήμη του Μακ/του και εν συνεχεία η φήμη του Σεβ/του κ. Γερασίμου ο οποίος με τα δυκεροτρίκερα ευλόγησε τον κόσμο.

Με το πέρας της θ. Λειτουργίας, ο Σεβ/τος κ. Κήρυκος ως Αντιπρόεδρος της εν Ελλάδι Ιεράς Συνόδου ευχήθηκε πρώτος έτη πολλά και ευλογημένα εις τον νεοχειροτονηθέντα και του χάρισε ως αναμνηστικό και ως ''ευλογίαν χάρην'', την Ιερά Εικόνα της Αγ. Υπομονής, προτρέποντάς τον από την νέα θέση, να κάνει περισσότερη υπομονή στις θλίψεις και τους διωγμούς που μπορεί να του τύχουν. Τέλος, ο Σεβ/τος Πατρών κ. Ευστάθιος, ως πνευματικός πατήρ του Σεβ/του κ. Γερασίμου τότε που εκείνος ήτο κοσμικός, του ευχήθηκε στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, καλή στερέωση και καλόν αγώνα ως Επισκόπου.

Ακολούθησε η διανομή του Αντιδώρου υπό του Σεβ/του κ. Ευσταθίου ενώ ταυτόχρονα ο Σεβ/τος Αργολίδος κ. Γεράσιμος μοίραζε στους πιστούς διάφορα βιβλία, ως αναμνηστικά της χειροτονίας του.

Η τράπεζα που παραταίθηκε στον Ιερό Κλήρο εις το πλούσιο και καλαίσθητο αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής, ήταν πλουσιοπάροχη και με πολύ αγάπη προετοιμασμένη από τις Μοναχές. Ενώ ένα μεγάλο μέρος του πιστού λαού, έφαγε εις τον ξενώνα της Μονής.

Η χειροτονία αυτή ήταν μία τρανή απόδειξη πως ο Θεός ευλογεί με αγάπη την Γνήσια Ορθόδοξο Εκκλησία, γι' αυτό της παρουσιάζει εργάτες ώστε να την υπηρετήσουν απ' όλες τις θέσεις.

''http://impatron.blogspot.com/''

ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
ΚΑΙ ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΡΓΟΥΣ, ΗΜΩΝ ΔΕ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΟΥ
ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΤΗ!!!

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ένα από τα βασικότερα καθήκοντα του Χριστιανού είναι το καθήκον της προσευχής. Η προσευχή είναι η τροφή της ψυχής. Χωρίς την προσευχή ο άνθρωπος νεκρούται ψυχικά, ενώ δια της προσευχής βαδίζει τον δρόμο προς τα άνω.
<< Η προσευχή είναι ενέργεια πίστεως, μάλλον δε πίστις άμεσος, φανέρωσις του βαπτίσματος, βεβαίωσις της ιδιότητος του Χριστιανού>> (Άγιος Γρηγόριος ο Σιναϊτης, Κεφάλαια πάνυ ωφέλιμα. Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, έκδοσις Παπαδημητρίου, τομ. Α, σελ. 51, κεφ. ριγ. σελ. 51)

Σκοπός της προσευχής

Σκοπός της ζωής του ανθρώπου είναι η σωτηρία, τα μέλλοντα και ατελεύτητα αγαθά, η αιώνια ανάπαυσις της ψυχής. Προς τον σκοπόν αυτόν πρέπει να αγωνιζώμεθα συνεχώς. Απαιτείται και χρόνος ικανός και πολύς, αλλά και αγώνας σκληρός. Προπάντων χρειάζεται αδιάλειπτως προσευχή, δια να εκδιώξουμε από μέσα μας τον εχθρό και να ενοικήση εις την καρδία μας ο Χριστός. Ευρισκόμεθα ενώπιον του Κυρίου και όλη μας τη ζωή πρέπει να διερχώμεθα εν φόβω και τρόμω και με αγωνίαν μήπως αδόκιμοι φανώμεν, και όπως ενώπιον ενός βασιλέως ή άρχοντος στεκόμεθα με πολλήν προσοχήν, δια να μή αγανακτήση εναντίον μας ο άρχων, έτσι και ενώπιον του Θεού ιστάμενοι, πρέπει να έχωμεν όλην την ευλάβειαν και πολλήν φόβον και τρόμον. Προπάντων όταν ευρισκόμεθα εις τον Ναόν του Θεού και όταν είναι καιρός προσευχής και θείας Λατρείας.

Η δύναμις της προσευχής

Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το Απάνθισμα εκ της Φιλοθέου Αδελεχίας του Ευγενίου Βουλγάρεως.
<< Εν όσω αι χείρες του Μωϋσέως υψούνται προς τον ουρανόν και την εξ' ύψους αντίληψιν επικαλούνται, ο Αμαλήκ κατατροπούται υπό του λαού Ισραήλ. Όταν ο προφήτης ατονήσας καταβιβάση τας χείρας, ο Αμαλήκ επαναλαμβάνει δύναμιν και επικρατεί εν τη μάχη (Έξοδ. 17,11).
Εν όσω καταγίνεται και επιμένει εις την προσευχήν ο χριστιανός, νικά τους εχθρούς της ψυχής αυτού, τον διάβολον, τον κόσμον και τα πάθη. Όταν αμελή την προσευχήν, οι ολέθριοι ούτοι εχθροί κραταιούνται, υπερισχύουσι και τον κατατροπούσι>>.

Η αδιάλειπτος προσευχή

<< Εκ της αδιαλείπτου προσευχής ο ασκητής φθάνει εις την πνευματικήν πτωχείαν. Αφού μάθη να ζητά διαρκώς την βοήθειαν του Θεού, βαθμηδόν χάνει την πεποίθησιν εις τον εαυτόν του... Η αδιάλειπτος προσευχή χειραγωγεί εις την εδραίωσιν της πίστεως...>> (Εκ του βιβλίου Νοερά Άθλησις, Γέροντος Κλήμεντος. Έκδοσις δευτέρα, Κατουνάκια 1978).
Αδιαλείπτως παραμείνατε το όνομα του Κυρίου Ιησού κράζοντες, ίνα καταπίη η καρδία τον Κύριον και ο Κύριος την καρδίαν και γένηται τα δύο εν. Αλλά το έργον τούτο ούκ έστιν μιάς ημέρας ή δύο, αλλά χρόνου και καιρού πολλού. Πολλού γαρ αγώνος χρεία και χρόνου, έως ου εκβληθή ο εχθρός και ενοικήση ο Χριστός.
Ούκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τα πνευματικά της πονηρίας, ως λέγει η Γραφή. Οι ουν υποτασσόμενοι και σπουδάζοντες ευαρεστήσαι τω Κυρίω, οφείλουσιν εαυτούς εις πάντα ταπεινώσαι και θλιβήναι, ίνα μόνον επιτύχωσι των μελλόντων αγαθών και της ατελευτήτου αναπαύσεως.
Παρακαλώ ουν υμάς, πρότερον του μεταλαβείν την τροφήν, δουλεύσατε και δεήθητε. Λέγει γαρ ο Προφήτης: <<Δουλεύσατε τω Κυρίω εν φόβω (τούτο είπεν εν καιρώ προσευχής) και αγαλλιάσθε αυτώ εν τρόμω>> (και τούτο είπεν εν καιρώ της τροφής). Ούκ είπεν εν γέλωτι και αδιαφορία, αλλ' εν φόβω και τρόμω. Τίς γαρ τολμήσει ποτέ βασιλέως παρόντος γελάσαι και αγανάκτησιν αυτώ επενεγκείν και τιμωρίαν;>> (Ασκητικά Μεγάλου Βασιλείου).

Ενεργός νοερά προσευχή

Άνευ της ενεργού νοεράς προσευχής ουδείς δύναται να αποφύγη την ενέργειαν των παθών και την σύνθεσιν και σύγχυσιν των διαλογισμών, δια τα οποία θα υποστή βασανιστήρια κατά την ώραν του θανάτου και θα δώση απολογίαν κατά την φοβεράν Κρίσιν του Κυρίου.
Η προσευχή του Ιησού (δηλαδή το Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό) συγκαταλέγεται μεταξύ των μέσων των απαραιτήτων δια την επιτυχίαν εις την άσκησιν να πορεύεται τις κατενώπιον του Κυρίου. Το βασικόν ενταύθα έγκειται εις την προσοχήν εν τη καρδία και εις την επίκλησιν του Κυρίου, του πανταχού παρόντος.

Τι πρέπει να ενθυμήται ο χριστιανός

<<Κάθε χριστιανός πρέπει πάντοτε να ενθυμήται, ότι είναι απαραίτητον εις αυτόν να ενωθή μετά του Κυρίου και Σωτήρος δι' όλης της υπάρξεώς του, είναι απαραίτητον να εγκατασταθή με την συγκατάθεσίν του. Αυτός ο Κύριος εντός του νοός και της καρδίας του. Όμως πρός την τοιαύτην ένωσιν μετά του Κυρίου - μετά την μετάληψιν του Σώματος και του Αίματος αυτού - το καλύτερον και ασφαλέστερον μέσον αποτελεί η νοερά προσευχή. Είναι μήπως υποχρεωτική ή εν λόγω προσευχή και δια τους κοσμικούς; Οπωσδήποτε είναι και δι' αυτούς, διότι κάθε χριστιανός, όπως ήδη ελέχθη ανωτέρω, είναι απαραίτητον να ενωθή μετά του Κυρίου εν τη καρδία, πρός τούτο δε συντελεί τα μέγιστα η προσευχή του Ιησού>> (Επίσκοπος Ιουστίνος, βλ. Η Νοερά Άθλησις ήτοι Περί Προσευχής του Ιησού, Έκδοσις δευτέρα υπό Γέροντος Κλήμεντος, σελ. 13).

Η προσευχή πρό του φαγητού

Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει, ότι <<ο Κύριος εκπληρώνοντας το σχέδιο της θείας Οικονομίας, στρέφει τα μάτια του προς τον Ουρανό. Έτσι μας λέγει το ιερό Ευαγγέλιο για τον πολλαπλασιασμό των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. Και ύστερα με τα χέρια των μαθητών δίνει τροφή στους όχλους. Τούτο το έκαμε συμβολικά για μας. Γιατί αυτός δίνει τα πάντα με την άνωθεν ευλογία του Πατρός. Έτσι μαθαίνουμε και μεις, όταν αρχίζουμε το φαγητό και πρόκειται να κόψουμε το ψωμί, να στρέψουμε τα μάτια στον Θεό, έχοντας ανοικτά τα χέρια για να έλθη σ' αυτά η ευλογία του Θεού.
Η ώρα του φαγητού, εφ' όσον αρχίζει και τελειώνει με προσευχή είναι ιερή. Το τραπέζι δεν είναι μόνο δια την σωματική ενίσχυσι, αλλά και δια την πνευματική. Διότι γύρω από το Τραπέζι του φαγητού αναπτύσσεται η ενότητα της οικογένειας, η οποία ενότητα προτυπώνει την ενότητα στην Βασιλεία του Θεού.
Στα Μοναστήρια την ώρα του φαγητού διαβάζονται κατάλληλα ιερά αναγνώσματα, ώστε να τρέφεται και το σώμα και η ψυχή των μοναχών. Αυτό φανερώνει την ιερότητα της ώρας του φαγητού. Μας υπενθυμίζει ακόμη αυτό που τονίζει ο Απόστολος Παύλος: <<είτε τρώγομεν, είτε πίνομεν, προς δόξα του Θεού τα κάμνουμε>>.
Τραπέζι χωρίς προσευχή μοιάζει με σταύλο ζώων, όπως λέγουν οι Πατέρες. Τα τραπέζια αυτά καταλήγουν σε μέθες και ακαταστασίες.
Ακόμη και οι αρχαίοι στα τραπέζια τους έδιναν κάποια ιερότητα. Στην ΠΔ είναι αδιανόητη η χρήσις του φαγητού ή των άλλων υλικών αγαθών χωρίς προηγουμένως να ευλογηθούν.
Η Εκκλησία μας έχει καθωρισμένες ευχές και ευλογίες για όλα τα υλικά αγαθά (σιτάρι, οπωρικά κλπ.). Το Πάτερ ημών πρό του φαγητού μας ενώνει με τον Θεό και την κτίση. Όλα τα αγαθά πρέπει να χρησιμοποιούνται όχι δια την καταστροφή (κατάχρησι), αλλά δια την οικοδομή των πιστών.

Τα δάκρυα

<<Τα δάκρυα του (του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης) αθόρυβα ανέβλυζαν συνεχώς από τα μάτια του σαν δύο αστείρευτες πηγές>> (Φιλοθέου Κοκκίνου, Λόγος Εγκωμιαστικός).

Τα δάκρυα στην προσευχή

<<Αν απέκτησες δάκρυα στην προσευχή σου, ο Θεός ήγγισε τους οφθαλμούς της καρδίας σου και ανέβλεψες νοερά, όπως ακριβώς ο τυφλός του Ευαγγελίου (Άγιος Μάρκος ο Ερημίτης).

''ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΩΝ
ΙΕΡΟΜ/ΧΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
ΘΕΟΛΟΓΟΥ - ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ''

ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ (+1950)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 6 Ιουλίου 2021

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΜΑΣ ΛΥΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ: στο Κ. 10 μας λύνονται όλες οι απορίες...

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι ́

http://nea.allnewz.gr/?p=6428

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΞΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971 - 2021)

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

Κυριακή 4 Ιουλίου 2021

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΓΟΥΣ π. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ:

Αναγνώστες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 6 Ιουλίου 2021

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΜΑΣ ΛΥΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ: στο Κ. 10 μας λύνονται όλες οι απορίες...

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι ́ http://nea.allnewz.gr/?p=6428

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΞΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (1971 - 2021)

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΙ - ΣΤ : Πως είδε τα γεγονότα του 1971 ο εκ Γενεύης Βασιλειος Σακκάς ο ιδρυτης καί μελος της "Διεθνους Αδελφοτητος της Γενευης"

Κυριακή 4 Ιουλίου 2021

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΓΟΥΣ π. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι ́

http://nea.allnewz.gr/?p=6428