ΔΙ' ΟΣΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΒ/ΤΟΥ ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ

Συλλογίσου πόσοι τύραννοι πολέμησαν τὴν Ἐκκλησία καὶ πόσους φοβεροὺς διωγμοὺς ξεσήκωσαν ἐναντίον της... Ὁ Αὔγουστος, ὁ Τιβέριος, ὁ Γάϊος, ὁ Νέρων, ὁ Βεσπασιανός, ὁ Τίτος καὶ ὅλοι οἱ διάδοχοί τους μέχρι τὸ Μέγα Κωνσταντίνο, ὅλοι ἦσαν εἰδωλολάτρες. Καὶ ὅλοι - ἄλλος ἠπιότερα, ἄλλος σκληρότερα - πολεμοῦσαν τὴν Ἐκκλησία. Τὴν πολεμοῦσαν ὅλοι. Κι ἂν μερικοὶ δὲν ξεσήκωναν οἱ ἴδιοι διωγμούς, ὅμως ἡ προσήλωσή τους στὴν εἰδωλολατρία ὑποκινοῦσε στὸν ἀγώνα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας ὅσους ἤθελαν νὰ τοὺς κολακέψουν. Παρόλα αὐτά, τὰ κακόβουλα σχέδια καὶ οἱ ἐπιθέσεις τῶν εἰδωλολατρῶν διαλύθηκαν σὰν ἱστοὶ ἀράχνης, σκορπίστηκαν σὰν σκόνη, ἐξαφανίστηκαν σὰν καπνός. Ἀλλὰ καὶ ὅσα σχεδίαζαν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ προκύψει μεγάλη ὠφέλεια στοὺς χριστιανούς. Γιατὶ δημιούργησαν τὶς χορεῖες τῶν μαρτύρων, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ θησαυρό, τοὺς στύλους, τοὺς πύργους τῆς Ἐκκλησίας. 

(Ιερός Χρυσόστομος)

ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΧΗΣΗΣ. ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Ο ΚΛΗΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ

π. Αλεξάνδρου Καριώτογλου

Ένας κατηχούμενος θα χρειαζόταν να μάθει ποιά θα πρέπει να είναι η στάση του απέναντι στους κληρικούς. Κυκλοφορούν διάφορες απόψεις και αντιλήψεις για τους λειτουργούς του Θεού. Άλλοι τους σέβονται απλώς για το σχήμα τους, άλλοι τους χαρακτηρίζουν ως ανθρώπους με πολλά προβλήματα ή και πάθη. Άλλοι περιμένουν από αυτούς μία καλύτερη στάση απέναντι στα προβλήματα του κόσμου κι άλλοι τους καθυβρίζουν για κάποια λάθη τους. <<Ο κάθε κληρικός δεν είναι παρά καρπός της ευρύτερης κοινότητος μέσα στην οποία γεννιέται και ανατρέφεται. Το αξιοσημείωτο είναι ότι όλοι ζητούν από τον κληρικό να είναι άριστος, αλλά κανένας απ' αυτούς δεν αναλαμβάνει το βάρος να γίνει ο ίδιος άριστος κληρικός, ή δεν θέλει τα ''δικά'' του πρόσωπα να δοθούν ώστε να γίνουν άριστοι κληρικοί!...>>.

Είναι αλήθεια ότι ο καθένας έχει μία δική του αντίληψη για τους κληρικούς, ωστόσο λησμονεί την πραγματική στάση που θα έπρεπε να τηρεί απέναντί τους.

Στο έργο της κατηχήσεως είναι ανάγκη να διευκρινίσουμε στον κατηχούμενο ότι κάθε κληρικός φέρει τη δωρεά από την Εκκλησία μέσω του επισκόπου να ποιμαίνει, να πραγματοποιεί δηλαδή δύο βασικές λειτουργίες: πρώτον να τελεί τα μυστήρια της Εκκλησίας μαζί με τον λαό του Θεού, σε κοινωνία δηλαδή μαζί του, όπως ο Κύριος με τους μαθητές Του και δεύτερον να καθοδηγεί τους πιστούς στον δρόμο της αλήθειας, όπως τον παρέδωσε ο Ιησούς Χριστός στην Εκκλησία Του. Ωστόσο κάθε πιστός δεν πρέπει να λησμονεί ότι οι κληρικοί φέρουν ένα θησαυρό σε πήλινα σκεύη. Είναι επομένως άνθρωποι και όχι υπεράνθρωποι και υπάρχει περίπτωση μέσα στον δικό τους αγώνα να σταθούν ως άριστοι ανάμεσα στο ποίμνιό τους να κάνουν και λάθη, να ξεφύγουν από τον αρχικό τους στόχο. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει οι άλλοι  να του σταθούν με υπομονή, προσευχή και διάκριση για να εννοήσει το λάθος του και να μπορέσει να διορθωθεί με πνεύμα μετάνοιας. 

Κάποιος Ιερέας αυτοεξομολογείται: <<Χθες είχα ημερίδα στο Γιόνκερς. Δεν ήθελα να πάω, ξεκίνησα τη μέρα κακόκεφος. Αλλά καθ' οδόν, η βροχή και η γνώριμη, οικεία ασχήμια από τις σειρές των απλών μικρόσπιτων όταν πλησίαζα την εκκλησία μας, με μεταμόρφωσαν θαυματουργικά. Ξαφνικά αισθάνθηκα πόσο αμαρτωλή είναι η έλλειψη ενθουσιασμού που με διακατέχει, μια πραγματική προδοσία... Ήμουν αρκετά ευαίσθητος σ' όσα οι άνθρωποι λένε για μένα. Με στενοχωρούσε η παρανόηση, η αδικία, η εχθρότητα, και πάντοτε σκεφτόμουν πως δεν την άξιζα. Χαίρομαι που συνειδητοποιώ πως όλο και περισσότερο ελευθερώνομαι από αυτή την ευαισθησία. Δεν βρίσκω σ' αυτήν κανένα όφελος - είναι μία συνήθεια που νομίζω πως ο ίδιος ο Κύριος μου τη διδάσκει... Αγαπώ τους φίλους μου και την ησυχία, και είμαι βαθιά ευτυχισμένος όταν είμαι μόνος στο σπίτι με την οικογένειά μου. Αλλά είμαι συνεχώς καταδικασμένος σε δραστηριότητα - στην εκκλησία, στο Σεμινάριο. Να παίρνω αποφάσεις, να είμαι ''υπεύθυνος''. Πως μπορώ να το πω αυτό; Είμαι διαρκώς παγιδευμένος σε πράγματα με τα οποία δεν θέλω να βρίσκομαι μπλεγμένος. Συχνά με θεωρούν ως εξουσιομανή, φιλόδοξο, ακτιβιστή. Αλλά η συνείδησή μου γνωρίζει πως δεν επιθυμώ την εξουσία, ούτε την επιζητώ. Τότε γιατί, πως γίνεται ν' ανακατεύομαι στο καθετί και παντού; Καταλήγω στο να είμαι υπεύθυνος για τα πάντα, ακόμη και να γίνομαι ένας αποδιοπομπαίος τράγος. Είμαι 52 ετών, και δεν μπορώ ν' αποφασίσω τι να κάνω. Να τα δεχτώ αυτά και να συνεχίσω, ή ν' αποδεσμευθώ;>>. Να λοιπόν μια ομολογία έντιμη και ρεαλιστική που δείχνει - κάτι που πρέπει να επισημάνουμε στον κατηχούμενο - πόσο δύσκολο είναι το έργο των κληρικών. Στην περίπτωση που έχει επιλέξει συνειδητά το δρόμο της χριστιανικής ζωής μπορεί να δείξει διάκριση απέναντι στο πρόσωπο κάθε κληρικού. Κι όταν επισημαίνει κάποια λάθη του να του συμπαρίσταται, να τον στηρίζει όσο μπορεί συμβουλεύοντάς τον και δείχνοντάς του και μόνο την αγάπη του, ό,τι κι αν του συμβαίνει. Έτσι υλοποιεί με τον καλύτερο τρόπο την παρουσία του ως μέλους της εκκλησιαστικής κοινότητας. Και πολύ περισσότερο γίνεται η εφαρμογή του λόγου του απ. Παύλου:<<ν' ακολουθείτε πιστά και να υπακούτε τους εκκλησιαστικούς σας ηγέτες. Γιατί αυτοί αγρυπνούν για τη σωτηρία σας, επειδή θα δώσουν λόγο στον Θεό. Έτσι η μέριμνά τους θα γίνεται με χαρά, κι όχι με στενοχώρια, πράγμα που δε σας συμφέρει>>. (Εβρ. 13,17). 

Εκ του δημινιαίου περιοδικού <<ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ>>

της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

ΠΕΡΙ ΠΛΑΝΗΣ (1)

Την εξ οιήσεως προερχομένην φαντασιώδη πλάνην, από την άσχετον επιθυμίαν δια την τελειότητα, δεν είναι ορθόν να φοβήσαι τόσον πολύ κατά την πνευματικήν σου πορείαν. Διότι αύτη συμβαίνει εις εκείνους τους αγωνιστάς οι οποίοι πορεύονται όχι μόνον ασυμβουλεύτως και ιδιορρύθμως, και άνευ πνευματικού οδηγού αλλά και χωρίς ταπείνωσιν και μελέτην των πρακτικών διδασκαλιών των Αγίων Πατέρων. Αυτοί, πριν ακόμη εξέλθουν εις τον αγώνα των, είχον συλληφθή εκ της τοιαύτης φαντασιοπλήκτου πλάνης, ή μάλλον αυτοί συνέλαβον, εις εαυτούς, την πλάνην αυτήν και μετ' αυτής εξεκίνησαν εις τον αγώνα, και υπ' αυτής οδηγούμενοι επί των νεφελών δια των της φαντασίας πτερών και ως δήθεν θεωρούντες τα κάλλη των ουρανίων θεαμάτων, πλανώμενοι και φαντασιούμενοι εκ των διαβολικών αυτών φανταστικών ψευδοθεαμάτων, καταλήγουν ούτω εις βάραθρα απωλείας.
Ο Θεός ας μας διασώζει εκ της τοιαύτης οιήσεως και διαβολικής παγίδος! Τούτο δε παθαίνουν επί πλέον, διότι ακάθαρτοι όντες ακόμη εκ των παθών, ζητούν να απολαύσουν θείας θεωρίας, και επιθυμούν να βλέπουν Αγγέλους, οράσεις, φώτα, και τα τοιαύτα ουράνια πράγματα, με τον νουν των και την ιδικήν των δύναμιν, νομίζοντες ότι αυτά που δημιουργεί ο σατανάς εις την φαντασίαν των είναι εκ Θείου Πνεύματος. Τούτο παθαίνουν, διότι δεν συνεδέθη ο νους αυτών μετά της προσευχής, ως πολλάκις είπομεν, αλλ' ούτε συνετρίβη και εταπεινώθη η καρδία αυτών δια τας αμαρτίας των.
Ούτοι, ουδέ συμβουλήν των εμπείρων δέχονται, και δια τούτο δυσκόλως θεραπεύονται Οι δε έμπειροι διδάσκαλοι λέγουν, ότι μόνον ο Θεός δύναται να θεραπεύση αυτούς.
Εν πάση περιπτώσει, το καλύτερον είναι ποτέ να μη θεωρής σεαυτόν ότι κατέχεις κάτι, αλλά να θεωρής σεαυτόν πτωχόν, γυμνόν από αρετάς, τυφλόν τη ψυχή και παντελώς ανάξιον δια τα τοιαύτα. Η δε ασφάλεια έγκειται εις την υπακοήν υπό πεπειραμένον εις τα πνευματικά Οδηγόν και γέροντα δια της ανυποκρίτου υποταγής.       

Η ΕΣΠΕΡΙΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2019

Στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών και πιο συγκεκριμένα εις τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αχαρνών, πραγματοποιήθηκε και φέτος η από ετών καθιερωμένη εσπερινή εκδήλωσις της Κυριακής της Ορθοδοξίας. 

Περί ώραν 5:30 απογευματινήν εψάλη ο μέγας Κατανυκτικός Εσπερινός, χοροστατούντος του οικείου Μητροπολίτου Σεβ/του κ.Κηρύκου, εις τον οποίον συμμετείχε και ο Ιερός Κλήρος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθιίας, ήτοι οι Ιερείς Παν/τος Αρχιμ/της π. Γεράσιμος Κοσμάς και ο Παν/τος Ιερομ/χος π. Αντώνιος. Επίσης το παρών εις την εκδήλωσιν έδωσαν και πολλοί πιστοί από την πόλη της Πάτρας και της Κορίνθου.

Την έναρξη της εκδηλώσεως εκήρυξε με εμπνευσμένη Προσφώνηση ο Σεβ/τος κ. Κήρυκος, ο οποίος ομίλησε δια τους έως σήμερον αγώνες της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας αλλά και δια τον μεγαλύτερον αγώνα αυτής, ο οποίος , όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε, ξεκίνησε από την ημέρα του ευλογημένου Ενωτικού Συλλειτούργου, πριν από περίπου 40 ημέρες εις την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας, και είναι ο πλέον δυσκολότερος. 

Εις την συνέχεια ακολούθησε η ομιλία του Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου, Παν/του Αρχιμανδρίτου π. Γερασίμου Κοσμά με θέμα: <<Οι διωγμοί κατά της Αληθείας και οι αγώνες της Ορθοδοξίας>>. Ο π. Γεράσιμος αφού πρώτα καλωσόρισε τους πιστούς εν συνεχεία ξεκίνησε την ομιλία του από τα γεγονότα του 1924, τότε δηλαδή που η Εκκλησία αγωνίστηκε δια την διαφύλαξη του ημερολογίου. Σημαντική ήταν και η αναφορά του Αρχ/του εις τα διαδραματιζόμενα της προ δύο ετών λεγομένης <<Πανορθοδόξου Συνόδου>> εις την περιοχή του Κολυμβαρίου της Νήσου Κρήτης, δια της οποίος όπως πολύ εύστοχα τονίσθηκε, η Ορθοδοξία επλήγη όσο ποτέ άλλοτε, μιας και τα όσα συζητήθηκαν κατ' αυτήν ήταν θέματα άκρως Οικουμενιστικά, τα οποία άλλα έχουν ήδη αρχίσει να λειτουργούν και άλλα πρόκειται να αρχίσουν. 

Λίγο πριν το πέρας της Ιεράς Εκδηλώσεως ο Παν/τος Αρχιμανδρίτης π. Γεράσιμος ανακοίνωσε εις τους παρευρισκομένους πιστούς πως ο καθείς ξεχωριστά έχει ένα εκατομμύριο ευχές από τον πολιό Σεβ/το Μητροπολίτη Αργολίδος και Κορινθίας κ. Παχώμιο. 

Χαρακτηριστικό της εκδηλώσεως ήταν η βαθιά κατάνυξη, αλλά και το ζωηρό αγωνιστικό ενδιαφέρον με το οποίον οι πιστοί παρακολούθησαν και τις δύο ομιλίες. Πρώτα την προσφώνηση του Σεβ/του κ. Κηρύκου και έπειτα την ομιλία του π. Γερασίμου. 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ψαλμωδία του <<Τη υπερμάχω>> και την διανομή ως χάριν ευλογίας και αναμνηστικού της ημέρας αυτής του βιβλίου <<Ο ΓΕΡΩΝ ΜΩΥΣΗΣ>>, του Σεβ/του κ. Παχωμίου. Βιβλίον το οποίον αναφέρεται εις την ζωήν και το έργον του Γέροντος Μωυσή, ο οποίος υπήρξε ο πνευματικός χειραγωγός εις την πνευματική και μοναχική ζωή του Σεβ/του κ. Παχωμίου.

Οι πιστοί αναχωρώντας από την εκδήλωση είχαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Πολλοί μάλιστα τόλμησαν να πουν πως η εφετινή εκδήλωση ήταν ίσως η καλύτερη από το 2005 και μετά.   

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Με τη δέουσα λαμπρότητα η Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών τίμησε την Κυριακή 4 Μαρτίου 2019 εκ.ημ., (Α’ Νηστειών) την εορτή της Ορθοδοξίας και την αναστήλωση των ιερών Εικόνων με επίκεντρο τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Δημητρίου Δημητρίου Αχαρνών.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κήρυκος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια τέλεσε την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία εις τον ως άνω Μητροπολιτικό Ιερό Ναό 

Εις δε τον Μετοχιακό Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα Λειτούργησε κατανυκτικότατα και μοναστηριακά ο Πανοσ/τος Αρχιμ/της π. Γεράσιμος Κοσμάς. 

Εις όλους τους Ναούς της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την αυτή ημέρα αμέσως μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου πραγματοποιήθηκε η Λιτάνευσις των Ιερών Εικόνων και αναγνώσθηκε το Συνοδικό της Ορθοδοξίας.

Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου

Μετοχιακός Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα

ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΘΗΜΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ π. ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΙΤΝΙΕΒ

Στον Μητροπολιτικό  Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αχαρνών τελέσθηκε το Σάββατο 3 Μαρτίου 2019 εκ.ημ., ήτοι το Σάββατο την ανάμνησης του θαύματος των Κολλύβων του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, σε κλίμα συγκίνησης το τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο του μακαριστού Ιερέως π. Ανδρέου Σίντνιεβ. Τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης ημών Μεσογαίας, Λαυρεωτικής και Αχαρνών κ. Κήρυκος καθώς και το μνημόσυνο συμπαραστατούντων και των Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος και Κορινθίας Πανοσ/του Αρχιμ/του π. Γερασίμου και π. Δημητρίου.

Στη Θεία Λειτουργία και στο μνημόσυνο συμμετείχε πλήθος πιστών που εγνώριζαν και συνδέονταν με τον μακαριστό Ιερέα. Να αναφερθεί ότι κατά κοινή ομολογία καθώς περνούν οι ημέρες αποκαλύπτεται η φιλάνθρωπη δράση του μακαριστού Πρεσβυτέρου.

Ομιλία Σεβ/του κ. Κηρύκου: ''Σήμερον συμπληρώνοντα σαράντα μέρες από την εκδημία του μακαριστού Ιερέως π. Ανδρέου Σίντνιεβ συλλειτουργού και αδελφού ημών γενομένου. Ενός πιστού εργάτου του Ευαγγελίου και αφανούς αφανούς ηρωος της υπομονής. Ενός ανθρωπου πού 10 περίπου ετη εσήκωσε στους ωμους του τον σταυρόν της 7υπομονής, αφού αγγογγύστως και με πνευματικότητα υπέμεινε το μαρτύριον της ασπενείας. 

Οι 40 αυτές μέρες ησαν ημέρες θλίψεως και οδύνης τόσον για την στρατευομένην Εκκλησίαν, διότι αφησε πίσω του μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό, οσον και διά τά πνευματικά του τέκνα, τά οποία μετά πολλής προθυμίας εξυπηρετούσε, παρά την ασθένειά του και τά οποία ιδιαιτέρως τον ηυλαβούντο. Διεκρίνετο διά την προθυμία του να εξυπερηση ολους τους πιστούς. Διεκρίνετο διά το μειλίχιον και το καλοκάγαθπν της καρδίας του. 

Ο μακαριστός π. Ανδρέας προήρχετο, ως γνωστόν, από την μαρτυρικήν Εκκλησίαν των Καρακομβων της Ρωσίας, της οποίας ητο πιστόν μέλος. Παρά το γεγονός ότι ανηκε εις την τάξιν των λογίων της Ρωσίας, όμως δεν θεώρησε ποτέ υποτιμητικόν να ανήκει εις την διωκομένην (αλλως την καταφρονημένην) Εκκλησίαν των Κατακομβων. Της Εκκλησίας δηλαδή, από τά μέλη της Οποίας ανεδείχθησαν εκατομύρια μάρτυρες, οι οποίοι κοσμούν σήμερον το ματρτυρικόν αγιλόγιον της Εκκλησίας των Κατακομβων της Ρωσίας. 

Εκεί τον εγνωρισα, όταν ημουν υπεύθυνος της Εκκλησίας των Κατακομβων της Ρωσίας, και εκεί του προέτεινα να δεχθη να διακονήση την Εκκλησίαν ως πρεσβύτερος. Και το εδέχθη, ωσάν ουράνια πρόσκλησι, και διότι εβλεπε την μεγάλην ελλειψιν Ιερέων τόσον εις την Γνησίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Ρωσίας οσον και της Ελλάδος. Ηθελε να διακονήση την Εκκλησίαν διότι αγαπούσε την αλήθεια. Και διότι ηξερε ότι οπου είναι η αλήθεια, εκεί είναι και η Εκκλησία, κατά τον Αγιο Γρηγόριο τυόν Παλαμά. 

Εκείνο πού μού εκανε εντυπωσι όταν τον συνήντησα εις την Ρωσίαν, ητο ότι μέρες ολόκληρες ταξείδευε με το τραίνο για να συναντηση τους Κατακομβίτες ιερείς. Από την μια ακρη της Ρωσίας στην άλλη. Και το άλλο επίσης πού μού εκανε εντυπωσι ητο ότι εδώ στην Ελλάδα παρά την ασθένειά του ετρεχε παντού νά εξυπηρετηση και μάλιστα οπου υπήρχει πνευματική ανάγκη. Και διακονώντας ουτω την Εκκλησίαν συνειδητοποίησε δύο πράγματα: Πρωτον ότι «εν τω κόσμω τούτω θλίψιν εξετε» και ότι «Ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσι». 

Η προσφορά του εις την εκκλησίαν είναι ανεκτίμητος. Από τις μελέτες πού εκαμνε περί της Εκκλησίας των Κατακομβων εγνωρίσαμε πολλά πράγματα τά οποία για μας θα ησαν παντελώς αγνωστα. Όπως περί του Καθηγητού Σεργίου Νείλου, περί του Αγίου Θεοδοσίου του Καυκάσου του ομολογητού Ιερέως, περί της Μάτουσκα Μαριάμ εκ της Μόσχα, η οποία εφύλαξε στο σπίτι της το πολυτιμώτερο θησαυρό της Εκκλησίας των Κατακομβων την Εικόνα της Παναγίας του Καζάν (της λεγομένης του Σεργίου Νείλου), της προστάτιδος των απανταχού Κατακομβιτων, περί του θεολόγου μεγαλοσχήμου μοναχού π. Επιφανείου Τσέρνωβ, περί των μαρτυρων της πιστεως, περί τού ομολογιακού αγωνος των εν Ρωσία Κατακομβιτων Αρχιερέων και Ιερέων και αλλα πολλά. 

Ο μακαριστός π. Ανδρέας «τελειωθείς εν ολίγω επλήρωσε χρόνους μακρούς». Ολοι μας θλιβόμεθα διότι τόσον γρηγορα μας εγκατέλειψεν. Αλλά δεν λυπούμεθα ωσπερ οι μη εχοντες ελπίδα, αλλά με την αναστάσιμον ελπίδα και με την πίστιν ότι από εκεί από το ουράνιο θυσιαστηριον θα ευχεται για μας τους περιλειπουμενους.

Ας είναι αιωνία του η μνήμη και ο Κύριος να κατατάξη αυτόν εν χώρα ζώντων και να τον συγκαταριθμήθη μετά των δικαίων. ΑΜΗΝ.''

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ π. ΑΝΔΡΕΟΥ

ΕΙΗ Η ΜΝΗΜΗ ΑΙΩΝΙΑ!!!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

(Πατήστε στη φωτογραφία για να δείτε το πρόγραμμα)