Θα έλθεις στη γιορτή μου;

  Όπως θα ξέρεις, φτάσαμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμήν μου, έτσι κι εφέτος.

  Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται διαφημίσεις στο ράδιο, την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και παντού κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα...
Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι με σκέφτονται!
Όπως θα γνωρίζεις πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά μου. Στην αρχή φαίνονταν να καταλαβαίνουν και με ευχαριστούσαν γι’ αυτό που έκανα για εκείνους. Όμως σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πια τι ακριβώς γιορτάζουν.

 Οι άνθρωποι συναντώνται και περνούν πολύ καλά, όμως κανείς δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται....
Θυμάμαι πέρυσι, την ημέρα των γενεθλίων που έκαναν μια μεγάλη γιορτή προς τιμή μου. Στο τραπέζι υπήρχαν τα πάντα, όλα ήταν διακοσμημένα όμορφα και υπήρχαν πολλά δώρα, αλλά…
Ξέρεις κάτι;... 

Ούτε που με κάλεσαν! Ενώ ήμουν ο επίτιμος καλεσμένος κανείς δεν θυμήθηκε να με καλέσει.  Και η γιορτή, τάχα, γινόταν για μένα...

 Και όταν έφτασε η μεγάλη μέρα...  με άφησαν απ’ έξω, μου έκλεισαν την πόρτα...
Παρ΄ όλο που εγώ ήθελα τόσο πολύ να βρεθώ στο τραπέζι μαζί τους...

Η αλήθεια είναι ότι δεν εξεπλάγην, γιατί τα τελευταία χρόνια όλοι μου κλείνουν την πόρτα. Μιας και δεν με κάλεσαν λοιπόν, σκέφτηκα να παραβρεθώ χωρίς να κάνω θόρυβο κι έτσι μπήκα και στάθηκα σε μια γωνίτσα. 

 Διασκέδαζαν όλοι, κάποιοι έλεγαν ιστορίες, γελούσαν, πέρναγαν πολύ καλά, μέχρι που έφτασε ένας....
 Γέρος χοντρός, ντυμένος στα κόκκινα με άσπρα γένια... Και φώναζε...  χο, χο, χο!,  λες και είχε πιει λίγο παραπάνω... κάθισε βαριά βαριά σε μια πολυθρόνα και... Όλοι έτρεξαν καταπάνω του λέγοντας... Άγιε Βασίλη! …λες και η γιορτή ήταν γι’ αυτόν... Και ούτε που ήταν ο Άγιος Βασίλειος!
 Ήρθαν τα μεσάνυχτα και όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται, άπλωσα κι εγώ τα χέρια μου ελπίζοντας πως κάποιος θα με αγκαλιάσει... Και ξέρεις; Κανείς δεν με αγκάλιασε!
Ξαφνικά άρχισαν όλοι να ανταλλάσσουν δώρα, ένας ένας τα άνοιγαν μέχρι που τελείωσαν όλα...                                                           
 Πλησίασα να δω μήπως παρ’ ελπίδα υπήρχε κάποιο δώρο για μένα, αλλά μάταια, δεν υπήρχε τίποτα...
 Πώς θα αισθανόσουν αν την ημέρα των γενεθλίων σου αντάλλασσαν δώρα όλοι μεταξύ τους κι εσένα δεν σου δώριζαν τίποτα;

 Τότε κατάλαβα ότι εγώ περίσσευα σ΄ εκείνη τη γιορτή, βγήκα χωρίς να κάνω θόρυβο, έκλεισα την πόρτα κι αποσύρθηκα... 

 Κάθε χρόνος που περνάει είναι χειρότερα, ο κόσμος θυμάται μόνο το δείπνο, τα δώρα και τις γιορτές. Κανείς δεν θυμάται εμένα...

  Θα ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να μου επιτρέψεις να έρθω στη ζωή σου, να αναγνωρίσεις ότι πριν από δύο χιλιάδες χρόνια ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να δώσω τη ζωή μου για σένα, για να φέρω τη σωτηρία στους ανθρώπους, για να τους φανερώσω την αλήθεια, να τους κάνω πραγματικά ευτυχισμένους.

  Το μόνο που θέλω σήμερα είναι να το πιστέψεις αυτό με όλη σου την καρδιά ...
Θα σου πω κάτι: σκέφτηκα, μιας και πολλοί δεν με προσκαλούν στη γιορτή που κάνουν, θα κάνω τη δική μου γιορτή και θα είναι σπουδαία, όπως κανένας δεν την έχει φανταστεί, μια γιορτή πολύ μεγάλη. Ακόμη κάνω τις τελευταίες προετοιμασίες, στέλνω πολλές προσκλήσεις και σήμερα υπάρχει μία ειδικά για εσένα.

  Θέλω μόνο να μου πεις αν θέλεις να βοηθήσεις, θα σου κρατήσω μια θέση και θα γράψω το όνομά σου, στη μεγάλη λίστα μου με τους καλεσμένους ... Ετοιμάσου γιατί όταν όλα θα είναι έτοιμα, μια μέρα που δεν θα το περιμένει κανείς, θα κάνω μια μεγάλη γιορτή...

Στους καιρούς της κρίσης...
ετέχθη ημιν σήμερον Σωτήρ.
Η Πίστη, η Ελπίδα κι η Αγάπη
ας φωλιάσουν στις ψυχές μας.
Ευλογημένα Χριστούγενα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ''ΣΤΕΦΑΝΙΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ''

  Τις ημέρες αυτές περιήλθε εις χείρας μας η άρτι κυκλοφορούσα ''Εγκύκλιος'' της ''Στεφανίτικης Συνόδου''. Την διαβάσαμε μετά πολύς προσοχής. Οι λογικές απορίες όμως που μας γεννήθηκαν τόσο πριν την ανάγνωση αυτής όσο και μετά ήταν οι εξής: 

α) Ποιός ο λόγος δια τον οποίον η ''σύνοδος'' αύτη κυκλοφορεί εγκυκλίους από τη στιγμή που τίποτα από όσα αναφέρει εις αυτές δεν τηρεί;

 β) Ποιός ο λόγος κυκλοφορίας αυτής της ''εγκυκλίου'' από τη στιγμή που η ''σύνοδος'' αύτη δεν επιθυμεί να κυκλοφορήσει γραπτή Ομολογία Πίστεως δια της οποίας θα αναφέρει τις Ορθόδοξες θέσεις της και με ποιούς εκείνη δύναται να έχει πνευματική και οποιουδήποτε άλλου είδους επικοινωνία; 

 γ) Ποιός ο λόγος κυκλοφορίας της ''εγκυκλίου'' από την συγκεκριμένη ''σύνοδο'' από τη στιγμή που τα φρονήματα αυτής δεν είναι καθόλου Ορθόδοξα και όλη την ώρα θέλει να εκδιώκει τους Ορθοδόξους και όσους, τέλος πάντων, επιθυμούν να τοποθετούνται Ορθόδοξα;

 δ) Ποιά η χρησιμότητα της εν λόγω ''εγκυκλίου'' από τη στιγμή που η ''σύνοδος'' αύτη δεν κωλύεται να ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ με αιρετικούς (π.χ. Φλωριναίους);

ΚΑΙ

 ε) Ποιός ο λόγος κυκλοφορίας αυτής της εγκυκλίου αφού μέλη της ''συνόδου'' αυτής χωρίς φόβο Θεού δίνουν το παρόν σε Νεοημερολογιτικές Τελετές και οι ''αρχιερείς'' της δεν θέτουν κανένα επιτίμιο εις τα άτομα αυτά τα οποία, όχι μία αλλά πολλές φορές, έχουν παρευρεθεί σε τελετές του Νέου Ημερολογίου;

 Είναι γνωστό τοις πάσι πως οι άγιοι Πατέρες όποτε τολμούσαν να κυκλοφορήσουν κάποια απόφαση, αυτό δεν το έκαναν για να κλείσουν τα μάτια του κόσμου, αλλά γιατί όσα ανέγραφαν εις αυτήν οι ίδιοι τα τηρούσαν, σε σημείο μάλιστα που μέχρι και την ζωή τους ήταν έτοιμοι να δώσουν για χάρη της Ορθοδοξίας. Επομένως η ''σύνοδος'' του ''αρχιεπ/που'' κ. Στεφάνου δεν δύναται να προβαίνει στην αναγραφή και την κυκλοφορία τοιούτων φυλλαδίων, καθώς αυτά τα οποία αναφέρει, η ίδια είναι πρώτη που τα αθετεί. Κι αυτό δεν το λέμε εμείς, το λένε και άνθρωποι που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα άτομα που την αποτελούν και δη τον <<αρχιεπ/πο>> της. Άλλωστε η ίδια η κατά σάρκα αδερφή του κ. Στεφάνου, <<μοναχή>> Θεολογία, παραδέχτηκε εις ταπεινότητά μας πως είχε δώσει το παρόν στην Τελετή Ενθρονίσεως του Νεοημερολογίτη Μεσογαίας κ. Νικολάου Χατζηνικολάου, και μάλιστα του είχε παραδώσει και τα καταστικά της Ιεράς Μονής Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης. Και τούτο διότι οι Νεοημερολογίτες είναι ''εν Χριστώ αδελφοί μας'', σύμφωνα πάντοτε με δικά της λεγόμενα. Επομένως ποιος ο λόγος κυκλοφορίας οποιασδήποτε ''εγκυκλίου'', όταν την ίδια στιγμή υπάρχουν άτομα - προς το παρόν ακόμη μέλη αυτής της ''συνόδου'' - που αμφισβητούν την Ορθοδοξία της;

 Αγαπητοί ''στεφανίτες'' και πρώην εν Χριστώ αδελφοί, αφήστε τις μεγάλες αποφάσεις και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ πρώτα εσείς οι ίδιοι να συμμορφωθείτε προς τα λεγόμενα της Εκκλησίας, προς τα λεγόμενα των αγίων πατέρων που έχυσαν το ίδιο τους το αίμα προκειμένου να διαφυλάξουν την Ορθοδοξία από ανθρώπους που οδεύουν στα δικά σας μονοπάτια. Τελευταίος που το έπραξε αυτό ήταν ο εν αγίοις Πατήρ ημών Ματθαίος, του οποίου τις εν έτει 1949 ΑΓΙΕΣ και ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΕΣ Χειροτονίες δικοί σας άνθρωποι έχουν αμφισβητήσει λέγοντας πολύ χαρακτηριστικά ''πως μπορεί και να βιάστηκε που χειροτόνησε μόνος του''. Αν είναι ποτέ δυνατόν άνθρωποι που θέλουν να έχουν το προνόμιο του Γνησίου Ορθοδόξου και να φέρουν τον Τίτλο ''Ματθαϊκοί'', να γυρνάνε οι ίδιοι και να κατηγορούν τον άνθρωπο που δεινοπάθησε χάριν του Χριστού και της Ορθοδοξίας!!!  

 Αποφασίστε, λοιπόν, να ανανήψετε και να επανέλθετε εις την σωστή οδό, η οποία δεν είναι άλλη πλην εκείνης της τήρησης των Ιερών Κανόνων, της διαφύλαξεως της Ομολογίας Πίστεως και της Αποστολικής διαδοχής, και εν ολίγοις την οδό την οποία περπάτησε ο τελευταίος στυλοβάτης της Ορθοδοξίας, Άγιος Πατήρ Ματθαίος ο Νέος Ομολογητής, και τότε θα δείτε και σεις οι ίδιοι πως τίποτα προσωπικό δεν θα μας χωρίζει, τίποτα δεν θα υπάρχει για να γράφουμε συνέχεια και να σας κατηγορούμε, αφού πολύ λογικά, λόγω της τήρησης όλων εκείνων που πρέπει να τηρήσετε, δεν θα δίνετε πλέον σε κανέναν το δικαίωμα να λέει το παραμικρό για εσάς.        

 Είθε ο Κύριος να σας φωτίσει!!!

 * ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ BLOG

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ

 Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και δη Ορθόδοξα τελέστηκε την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός του Αγίου Σπυρίδωνος του θαυματουργού στον πανηγυρίζοντα Καθεδρικό Ιερό Ναό στον Καρέα

 Τον Πανηγυρικό Εσπερινό τέλεσε ο οικείος Μητροπολίτης Σεβ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Κήρυκος. Η σειρά κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν οι Εσπερινές Ιερές ακολουθίες ήταν η εξής:

6:30 μ.μ. : Ακολουθία Ενάτης Ώρας

7:00 μ.μ. : Ακολουθία μικρού Αποδείπνου μετά των Χαιρετισμών της Παναγίας

7:30 μ.μ. : Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Λιτής και Αρτοκλασίας.

 Αξίζει να σημειωθεί πως οι αρκετοί πιστοί που αψήφησαν το κρύο και προσήλθαν με ευλάβεια να αποδώσουν την δέουσα τιμή στον Θαυματουργό άγιο, να του καταθέσουν την ευγνωμοσύνη τους για όσα αγαθά απεργάζεται στη ζωή του καθενός με την ακαταίσχυντη μεσιτεία του προς τον Κύριο της δόξης, καθώς και να τον παρακαλέσουν με πίστη να συνεχίσει να επεμβαίνει στη ζωή όλων ως Προστάτης και Βοηθός τους, είχαν την ευλογία λίγα μόλις λεπτά πριν την ολοκλήρωση του Εσπερινού να χρισθούν υπό του Σεβ/του με άγιο Έλαιο από την εν τω τέμπλω Κανδήλα του Αγίου.

 Το πρωί της Δευτέρας 12ης Δεκεμβρίου 2017 (ε.η.), Κυριωνύμου ημέρας της Εορτής του Αγίου Σπυρίδωνος, τελέσθηκε η ακολουθία του Μεσονυκτικού και του Όρθρου. Την πανηγυρική θεία Λειτουργία επιτέλεσε ο Μητροπολίτης μας, Σεβ. κ. Κήρυκος. Τον πανηγυρικό θείο λόγο εκφώνησε ο Θεολόγος κ. Χαρίλαος Στουραίτης αναφερθείς μεταξύ άλλων και εις τα ως κάτωθι θέματα:

 α) Εις το ευγενές του χαρακτήρος του αγίου, καθώς εκείνος ουδέποτε θέλησε να πληγώσει τον συνάνθρωπό του, σεβόμενος μέχρι και τα ψάρια τα οποία αλίευε με κοφίνι αντί καλαμίου, το οποίο (= κοφίνι) το φορούσε και ως καλυμμαύκι.

 β) Εις την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο εις τας εργασίας της οποίας έλαβε μέρος ο Άγιος, αλλά και εις την λίαν σημαντική απόφαση αυτής περί του Πασχαλίου Κανόνος και του Εορτολογίου. Επ' αυτού υπήρξε επιβεβλημένη αλλά και πολύ ωφέλιμος η επισήμανση του αδ. Χαρίλαου πως το Πάσχα τελείται πάντοτε μετά την Ανοιξιάτικη Ισημερία και μετά την εαρινή Πανσέληνο. Κι αυτό κατ' εντολή του ίδιου του Θεού προς τους Ισραηλίτες. Εξίσου όμως σημαντική ήταν και η εταίρα αναφορά του αγωνιστού Θεολόγου εις το σοβαρό θέμα του εορτολόγιου, το οποίο καθίσταται καθαρά δογματικό, διότι με την αλλαγή αυτού προσβάλλεται το Εκκλησιολογικό Δόγμα. 

 Λίγο πριν την ολοκλήρωση της ομιλίας του, ο αδ. Χαρίλαος γνωστοποίησε εις το πολυπληθές εκκλησίασμα την επιθυμία του <<αρχιεπ/που>> κ. Στεφάνου Τσακίρογλου ώστε δια δικαστηρίων να υφαρπάξει από τους πραγματικά Ορθοδόξους τον Μικρό κατά χώρο, αλλά μεγάλο κατά Θείαν Χάριν Ιερό Ναό του Αγίου, προκειμένου και αυτόν όπως και τον Ιερό Ναό αγίου Νικολάου Σελινίων Σαλαμίνος να τον εκποιήσει προς ιδικόν του όφελος. 

 Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε η Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος έσωθεν του προαυλίου του Ναού. 

 Με την επιστροφή των πιστών εντός του ναού και λίγο πριν την διανομή του αντιδώρου, ο Σεβ/τος προκειμένου να καθησυχάσει τους ενορίτες, ανέφερε ένα από τα θαύματα του αγίου έναντι των αιρετικών, σημειώσας πως ο άγιος και πάλι θα κάνει το θαύμα του και θα προστατέψει τον Οίκο Του από τους πολεμίους της Ορθοδοξίας και πρώην εν Χριστώ αδελφούς μας.

 Η φετινή Ιερά Πανήγυρις υπήρξε ομολογουμένως πολύ ξεχωριστή από όλες τις προηγούμενες και τούτο διότι τα μηνύματα τα οποία εκπέμφθηκαν προς τους πιστούς ήταν πραγματικά μηνύματα Ορθοδοξίας, αγώνος υπέρ της Αληθείας και της Ορθοδόξου Ομολογίας Πίστεως, αλλά και παραμονής εις τα βήματα του Αγίου Πατρός Ματθαίου, και επ' ονόματι του οποίου τη 14η Μαΐου (ε.η.) τιμάται ο Ναός. 

 Εις την συνέχεια ακολουθεί πλήρες φωτογραφικό ρεπορτάζ από τα διαδραματιζόμενα κατά εις την Ιερά Πανήγυρη:

ΟΡΘΡΟΣ

          ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ

''Της Συνόδου της Πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος , και θαυματουργός θεοφόρε, Σπυρίδων Πατήρ ημών. Διό νεκρά συ εν τάφω προσφωνείς, και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες, και εν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς, αγγέλους έσχες συλλειτουργούντας σοι Ιερώτατε. Δόξα τω σε δοξάσαντι, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.''

ΔΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ:

 Ο διωχθείς και εξόριστος υπό του ψευδαρχιεπισκόπου κ. Νικολάου Μεσσιακάρη τότε πρωθιερεύς π. Θωμάς Κοντογιάννης με πιστούς χριστιανούς εις τον Ναόν του Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα. Δυστυχώς ακόμη και μετά την κοίμησή του ο π. Θωμάς (+ Ιερομ. Θεόδωρος), συνεχίζει να διώκεται με τον πιο βάναυσο τρόπο από τον διάδοχο του κ. Νικολάου, σημερινό <<αρχιεπ/πο>> κ. Στέφανο Τσακίρογλου, ο οποίος δεν αρκείται εις την υφαρπαγή του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος από τον προκάτοχό του, τον οποίο με αίμα και ιδρώτα είχε ανεγείρει ο π. Θωμάς,  και προσπαθεί με κάθε τρόπο να πάρει υπό την επίβλεψή του τον ως άνω ναό, ο οποίος  υπήρξε πραγματικό καταφύγιο Χριστού τον καιρό που ο κ. Νικόλαος και η περί αυτόν δήθεν <<Ιερά Σύνοδος>> εδίωκε τους πιστούς και την Ορθοδοξία. Τότε ο π. Θωμάς παρ' όλο το προχωρημένο της ηλικίας του μετέβαινε εις τον παγωμένο και χωρίς καλοριφέρ Ναό, και για ακόμη μία φορά γινόταν θυσία δια το ποίμνιό του προκειμένου Ορθόδοξα να προσφέρει εις αυτό τον Χριστό <<θυσία αληθινή>>. 

 Ευλογημένε παππούλη μας, Θ υ σ ί α είχες γίνει και για πολλούς ενορίτες της αγ. Τριάδος Κάτω Ηλιουπόλεως, και το ευχαριστώ που έλαβες από εκείνους λίγο πριν κλείσεις τα μάτια σου και μεταβείς εις το Ουράνιο Θυσιαστήριο, ώστε από εκεί να συνεχίζεις την τέλεση των καθημερινών Θείων Λειτουργιών, ήταν ο διωγμός από την ενορία που αγάπησες περισσότερο από κάθε τι στη ζωή σου. Εμείς όμως, τα πιστά πνευματικά σου τέκνα, έχουμε απέραντη πίστη προς τον Θεό και ξέρουμε πως σίγουρα εις όλους εκείνους που άδικα σε εδίωξαν και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να σε διώκουν, μη σεβόμενοι τον ιδρώτα που έχυσες και εις τον μικρόν αυτόν ναΐσκον, ο Κύριος θα τους ανταποδώσει τα εύσημα. Ούτοι όμως ας γνωρίζουν πως όσο περισσότερο πλουτίσουν επί της γης, τόσο φτωχότεροι θα γίνουν εις την βασιλεία των Ουρανών, την οποία δια των έργων τους κινδυνεύουν και να χάσουν!!!     

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

  Άγιος Νεκτάριος: «Ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα και θα γίνεται τέλειοι»

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα. Μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.

Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας, αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες Του δωρεές.

Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι. Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο ασταμάτητο. Γι' αυτά όλη σας η προσευχή προς το Θεό.

Να ζητάτε καθημερινά τον Κύριο· αλλά μέσα στην καρδιά σας και όχι έξω απ’ αυτήν. Και όταν Τον βρείτε, σταθείτε με φόβο και τρόμο όπως τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος του Θεού.

Αλλά για να βρείτε τον Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τους υπερήφανους, ενώ αγαπάει και επισκέπτεται τους ταπεινούς στην καρδιά. Γι’ αυτό και λέει: «και επί τίνα επιβλέψω, αλλ' η επί τον ταπεινόν και ησύχιον, και τρέμοντα τους λόγους μου;» (Ησ. 66, 2).

Άγωνίζου τον αγώνα τον καλό και ο Θεός θα σε ενισχύει. Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας. Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του.

Προσέχετε και τα μικρά ακόμη παραπτώματα. Αν σας συμβεί από απροσεξία κάποια αμαρτία, μην απελπίζεστε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα, προσπέστε στο θεό που έχει τη δύναμη να σας ανορθώσει. Η μεγάλη λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια.

Οι υπερβολικές λύπες και απελπισίες είναι βλαβερές και επικίνδυνες, και πολλές φορές παροξύνονται από το διάβολο για ν' ανακόψουν την πορεία του αγωνιστή.

Μέσα μας έχουμε αδυναμίες και πάθη και ελαττώματα βαθιά ριζωμένα: πολλά είναι και κληρονομικά. Όλα αυτά δεν κόβονται με μια σπασμωδική κίνηση ούτε με την αδημονία και τη βαρειά θλίψη, αλλά με υπομονή και επιμονή, με καρτερία, με φροντίδα και προσοχή.

Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεσθε στο Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.

Αγρυπνείτε και προσεύχεστε για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. Πολλές απ’ αυτές είναι και από τη φύση τους ισχυρές και από τη συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου όμως και με την επιμέλεια νικούνται. Τίποτε να μη σας απελπίζει.

_________________

Ας απομακρύνουμε από το στόμα μας κοροϊδίες και βρισιές, και αισχρολογίες και κακολογίες, καθώς και την κακή συνήθεια των όρκων. | Αγ. Ίω. Χρυσόστομος

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

 Φέρεται εις γνώσιν των ευσεβών Χριστιανών ότι την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2017 (ε.η.), πανηγυρίζει ο Καθεδρικός Ιερός Ναός αγίου ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Καρέα. 

 Αι Ιεραί Ακολουθίαι θα τελεσθούν ως εξής:

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

 6:30 μ.μ.: ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ.κ. ΚΗΡΥΚΟΥ.

ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

 6:30 π.μ.: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΥ

 7:00 π.μ.: ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ - ΕΞΑΨΑΛΜΟΣ

 7:30 π.μ.: ΟΡΘΡΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

 9:30 π.μ.: ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 10:30 π.μ: Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ

 Κατά την διάρκεια των Ιερών Ακολουθιών θα τεθούν εις προσκύνησιν Λείψανα αγίων. 

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

    

ΘΑ ΚΕΡΔΗΣΩΜΕΝ Ή ΘΑ ΧΑΣΩΜΕΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ;

<<Μέγας ζηλωτής της αγίας ημών Πίστεως, ανήλθεν εις ουρανούς, μόλις το μέσον της ηλικίας ονύων, ενθυμίζων το πατερικόν <<ον ο Θεός φιλεί, νέος θνήσκει>>, αναφέρει δια τον π. Ιγνάτιο εις επιμνημόσυνον άρθρον, ο αείμνηστος Πρωτοσυγκ.π. Ευγένιος. Και συνεχίζει: <<έπραξε το παν, ο εκδημήσας ζηλωτής Ιερομόναχος, δια να έχη την παρρησίαν της <<Καλής  Ομολογίας>> και τύχη του αμαραντίνου στεφάνου της τελικής δικαιώσεως και επιβραβεύσεως, εν εκείνη τη ημέρα. Ο βίος του υπήρξε μεστός έργων αγαθών και θεαρέστων, και ο σπόρος της διδασκαλίας του, βλαστάνει καρποφορών>>. Πράγματι, υπήρξε μέγας ασκητής και λαμπρός κήρυξ του Ευαγγελίου. Χιλιάδες χριστιανών από όλη την Ελλάδα εδέχθησαν την επομβρίαν της πνευματοφόρου και χριστοφόρου ομιλίας του και μυριάδες ψυχαί ευεργετήθησαν εκ του παραδείγματος και της μελισταγούς ομιλίας του.

Του αειμνήστου Ιερομ. π. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΕΤΣΗ

Αγαπητοί μας Αναγνώσται,

 Το περιοδικόν τούτο ένα σκοπόν μόνον έθεσε ως αιτίαν της εκδόσεώς του: Την επαναφοράν των παραδόσεων της Ορθοδοξίας μας εις την ζωήν των χριστιανών. Διότι πιστεύομεν απόλυτα ότι έξω από την Ορθοδοξίαν δεν υπάρχει σωτηρία της ψυχής μας. Και ότι έξω από τας παραδόσεις της Ορθοδοξίας μας δεν υπάρχει αιώνιος ζωή! Και τότε; Τότε, αλλοίμονον! Εχάσαμεν το παν. Ναι χάνωμεν το παν χωρίς να το καταλάβουμε. Τι να τα κάνουμε όλα τα άλλα εάν θα χάσωμεν την ψυχήν μας; <<Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδίσει και ζημιωθή την εαυτού ψυχήν>>, λέγει ο Κύριος.

 Ω! αλήθεια! Εάν εκαταλαβαίναμεν τον σκοπόν της ζωής μας αυτής, που είναι να αποκτήσωμεν την αιωνιότητα πόσον θα είμεθα τότε ευτυχείς! Θα εθέταμεν τότε το παν εις την υπηρεσίαν του σκοπού αυτού. Δυστυχώς όμως! Ο άνθρωπος παρασυρόμενος από την μέριμναν και την φροντίδα της ζωής αυτής μεθυσμένος από την ύλην και την δόξαν και την ηδονή ξεχνά ότι βαδίζει ολοταχώς προς τον θάνατον, και αλλοίμονον, προς την κόλασιν! Οι δαίμονες φευ του καλλιεργούν την ψευδαίσθησιν ότι πρόκειται να ζήση αιώνια... Είναι το αιώνιο παιγνίδι των για να κερδίζουν ψυχάς!...

 Πράγματι συμβαίνει πολλές φορές να βλέπωμεν ένα περίεργον γεγονός γύρω μας και επειδή το εσυνηθίσαμε να το βλέπωμεν καθημερινώς σχεδόν δεν μας κάνει πλέον εντύπωσιν! Έτσι και εδώ! Επειδή τον θάνατον τον βλέπουμε καθημερινώς αντί να συνετισθώμεν αποθρασυνόμεθα. Λίγη συγκίνησις μόνον και ευθύς μόλις περάσει η εντύπωσις του νεκρού ξαναρχίζομεν την αμαρτωλήν ζωήν μας. Και πέφτομεν περισσότερον μέσα στην αμαρτίαν, και πέφτομεν περισσότερον μέσα στον βούρκο. Βουτιόμαστε πιο πολύ στην ασωτία. Γινόμεθα πλέον αναίσθητοι! Αυτή δυστυχώς είναι η κατάστασις της ψυχής μας. Αυτήν την αδιαφορίαν την εγκληματικήν αδιαφορίαν δεικνύουν οι περισσότεροι χριστιανοί σήμερον.

 Αλλά μη γένοιτο ευλογημένοι Χριστιανοί και δι' ημάς το ίδιο. Εμείς ας συνέλθωμεν από τον ύπνον της αμαρτίας διότι ο θάνατος είτε το θέλομεν είτε όχι είναι κοντά μας. Μην παίζωμεν με την κόλασιν. Εκεί δεν υπάρχει καμμιά ελπίς πλέον σωτηρίας. Ό, τι θέλομεν να κάνωμεν οφείλομεν να το κάνωμεν τώρα αμέσως. Τίποτ' άλλο δεν αξίζει όσον αξίζει η ψυχή μας. Τίποτ' άλλο δεν μένει για πάντα αιώνια, στους αιώνας των αιώνων όσο η βασιλεία των ουρανών και η κόλασις. Ας τρομάξωμεν λοιπόν κι εμείς ενθυμούμενοι την φοβεράν κρίσιν που μας περιμένει. Ας ετοιμασθούμε δια το μεγάλο ταξίδι της αιωνιότητας. Πως θα παρουσιασθούμε τότε στον τρομερόν Κριτήν; Πως θα απολογηθούμε ενώπιον Του; Τί λόγια θα βρούμε δια να δικαιολογηθούμε; Ας ευχηθούμε όμως να δώση ο Κύριος να μη είμεθα μεταξύ των αμαρτωλών εκείνων για τους οποίους ο Ευαγγελιστής Ιωάννης διηγείται στην αποκάλυψίν του ότι μόλις αντίκρυσαν τον φοβερόν Κριτήν κατά την τρομερήν ώραν της Κρίσεως τότε τους έπιασε όλους και πλουσίους και τους φτωχούς και τους βασιλείς και τους μεγιστάνας και τους δούλους και τους ελεύθερους φόβος και τρόμος και με φρίκη και με απόγνωση εφώναζαν δυνατά και σπαρακτικά καθώς προσπαθούσαν να κρυφτούν στα γύρω βουνά και σπήλαια και πέτρας. <<Πέσατε επάνω μας βουνά και πέτρες και σκεπάστε μας! Πέσατε επάνω μας να μην βλέπομεν την οργήν του Κριτού! Κρύφτε μας βουνά, κρύφτε μας πέτρες. Η οργή έφθασε. Οι κεραυνοί πέφτουν. Ποιός ημπορεί να σταθή εμπρός του; Σώστε μας>>! - Σώστε μας! Αυτές τις σπαρακτικές φωνές έβγαζαν. - Έτσι ακριβώς περιγράφει την κρίσιν ο Ιωάννης. Αλλά τα βουνά δεν ακούν την στιγμήν αυτήν! Οι πέτρες δεν συγκινούνται. Το παν διευθύνεται απ' τον Κύριον τον Παντοκράτορα, τον Δεσπότην του Παντός, τότε όπως και τώρα. Αλλοίμονον εάν πέσωμεν στα χέρια Του. <<Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος>>. Ας συνέλθωμεν λοιπόν αγαπητοί μας. Ας συνέλθωμεν απ' την κραιπάλην της αμαρτίας και ας σκεφθούμε την σωτηρίαν της ψυχής μας. Από ημάς θα εξαρτηθή εάν χάσωμεν ή κερδήσωμεν την αιωνιότητα.
  

Ο ΣΕΒ/ΤΟΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ κ. ΠΑΧΩΜΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΒ/ΤΟΣ ΠΑΤΡΩΝ κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΜΙΤΟΜΟ ΤΗΣ ''ΣΤΕΦΑΝΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ''.

 Δυστυχώς για άλλη μία φορά η σχισματική ομάδα του ψευδαρχιεπισκόπου κ. Στεφάνου Τσακίρογλου συνεχίζει να διώκει επισκόπους που ζητούν Ορθοδοξία. Ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Παχώμιος και ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Ευστάθιος, όπως τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε, είναι οι νέοι στόχοι. 

 Από το 2005 μέχρι και το 2015, όπως είναι σε όλους γνωστό, η παραπάνω δήθεν ''ιερά σύνοδος'' είχε εκδιώξει μετά μανίας τον Σεβ/το Κήρυκο, τον Σεβ/το Πανάρετο, τον Ιερομ/χο π. Αμφιλόχιο, τον π. Θωμά Κοντογιάννη, Ιερείς της αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Κύπρου κ.α. Γιατί; Διότι όλοι οι παραπάνω ζήτησαν Ορθοδοξία, ζήτησαν την Ορθή τήρηση των Ιερών Κανόνων και εν τέλει διαφώνησαν με όλες τις παρανομίες που από καιρό είχαν αρχίσει να γίνονται αντιληπτές. 

 Κάποιος μπορεί να πει πως ο εγωισμός, η αλαζονεία και η πλεονεξία ήταν φανερά στοιχεία του χαρακτήρος του ψευδαρχιεπισκόπου κ. Νικολάου Μεσσιακάρη, χάριν του οποίου το 2005 οι ''αρχιερείς'' που τον ακολούθησαν εξήλθαν από το Σώμα της Εκκλησίας. Όμως ο σημερινός ''αρχιεπίσκοπος'' κ. Στέφανος, ο οποίος φημίζεται για την ταπεινότητά του γιατί συμφωνεί με την εκδίωξη του Σεβ/του Παχωμίου και του Σεβ/του Ευσταθίου; Μήπως η ευλογία που παρέχει υπέρ του διωγμού συνάδουν με την προσωπικότητά του ως δήθεν ταπεινού; Άραγε τόσα χρόνια μέσα στο ράσο ο κ. Στέφανος έτσι μπόρεσε να μεταφράσει την ταπεινότητα; Ποιος ταπεινός άγιος συμφώνησε με τους διωγμούς; Αν δεν κάνουμε λάθος, η Εκκλησία υποστηρίζει τον διάλογο διότι δι' αυτού γίνεται φανερή η ενότητα και η αγάπη που υπάρχει ανάμεσα στους Αρχιερείς. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, οι δύο προαναφερθέντες Επίσκοποι, σαφέστατα ζητούν πολύ λιγότερα απ' όσα ζητούσε το 2003 ο Σεβ/τος Κήρυκος, ζητούν εμφανή σημεία Ορθοδοξίας, κι αυτό τους έχει κάνει από την πρώτη κιόλας στιγμή του απολύτως δικαιολογημένου αιτήματός τους να γίνουν αποδέκτες ενός σκληρού διωγμού από τους ίδιους τους συνεπισκόπους και συλλειτουργούς τους.

 Όσο ο Σεβ/τος κ. Παχώμιος συμφωνούσε με τις παρανομίες που επί Νικολάου συνέβαιναν στη ''σύνοδο'' που ανήκει, ήταν καλός, ήταν σεβαστός, μπορούσε να ασκεί τα καθήκοντα του τοποτηρητού της Μητροπόλεως Κορινθίας. Τώρα όμως που υψώνει το ανάστημά του στις ολοφάνερες παρανομίες, οι οποίες έφτασαν μέχρι και την ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ των συνεπισκόπων του με Φλωριναίο ''Επίσκοπο'', πλέον πρέπει να σβήσει ο σεβασμός προς το γηραιό πρόσωπό του, πρέπει να ξεριζωθεί από την Μητρόπολη Κορινθίας και ως επί το πλείστον να απομακρυνθεί από την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας, της οποίας είναι κτήτορας. Πόσο όμως αυτό θυμίζει εποχές Νικολάου, τότε που για χάρην εκείνου ο π. Θωμάς είχε λάβει τηλεφώνημα από τον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος του έλεγε πως παυόταν από Πνευματικός σε ψυχές που έμεναν στην Πάτρα, τότε που εκδιώχθηκε, με τον χειρότερο τρόπο, από την επί τριάντα χρόνια ενορία του τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος κάτω Ηλιουπόλεως. Αλλά και ο Σεβ/τος κ. Ευστάθιος ήταν καλός και ακουγόταν η φωνή του ως επισκόπου και ως νομικού, όσο εκείνος έλεγε τα ''ταπεινά'' ναι στις μέχρι προ δύο ετών αποφάσεις της ''συνόδου'' του. Και εδώ πλήρη ταύτιση με την μαύρη εποχή του Νικολάου. Τότε παύθηκε ο Σεβ/τος Κήρυκος από αρχιγραμματέας της Συνόδου, την θέση του οποίο παντελώς παράνομα έλαβε ο Πρωτ/τερος π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου, σήμερα παύεται ο Σεβ/τος κ. Ευστάθιος, την  θέση του οποίου πήρε ο κατά σάρκα αδερφός του ''Αρχιεπ/που'' κ. Στεφάνου, ο ''Ιερομ/χος Νεόφυτος Τσακίρογλου, ολοκληρώνοντας έτσι τον κύκλο του Οικογενειακού καθεστώτος εις την παράταξη αυτή. 

 Έτσι νομίζετε αγαπητέ ''αρχιεπ/πε'' και ''ηγούμενε'' κ. Στέφανε πως πράττετε ορθά εις όσους σας ζητούν Ορθότητα Πίστεως; Να κάνετε διάλογο με πρώην εν Χριστώ αδερφούς σας δεν θέλετε, το ελεύθερο όμως ξέρετε να τον δίνετε για συμπροσευχή επισκόπων σας με αιρετικό ''επίσκοπο''. Να τοποθετηθείτε ορθά ως ''αρχιεπίσκοπος'' επάνω σε σοβαρά θέματα Πίστεως ούτε που να το σκεφτείτε, είτε γιατί αυτό είναι προσωπικό θέμα του κάθε ''επισκόπου'', είτε γιατί ούτε που να το ακούουν δεν θέλουν οι Φλωριναίοι, σύμφωνα πάντοτε με λόγια δικά σας. Επομένως για ποιον λόγο βρίσκεστε στην θέση του Επισκόπου και ΔΗ του Αρχιεπισκόπου, αφού  ούτε ΕΠΙ - ΣΚΟΠΟΝ σε θέματα Ορθοδοξίας δεν βρίσκεστε και ούτε κρατάτε κλειστές τις πόρτες στους εχθρούς της Ορθοδοξίας; Άραγε ποια η διαφορά, προσωπική και της ''συνόδου'' σας, από τις υπόλοιπες παλαιοημερολογιτικές παρατάξεις; Αν και η εποχή των Ιεροεξεταστών έχει περάσει ανεπιστρεπτί,εν τούτοις όμως, εσείς και η ''σύνοδός'' σας συνεχώς βάζετε εις την λεμιτόμο τα κεφάλια όλων όσων ζητούν Καθαρό Χριστό, δηλαδή όσων ζητούν Ορθοδοξία. Ούτε για μία στιγμή εσείς και η ''σύνοδός'' σας δεν σκεφθήκατε πως η διαφωνία του Σεβ/του Πατρών κ. Ευσταθίου μπορεί να είναι επόμενη των λόγων του Απ.Παύλου: <<Αδελφοί, εάν και προληφθή άνθρωπος εν τινι παραπτώματι, υμείς οι πνευματικοί καταρτίζετε τον τοιούτον εν πνεύματι πραότητος, σκοπών σεαυτόν, μη και συ πειρασθής>>.

 Πλέον εκεί στην ''Στεφανίτικη σύνοδο'' πρέπει να καταλάβετε πως η Εκκλησία δεν διοικείται σύμφωνα με τα προσωπικά θέλω του κάθε Αρχιεπισκόπου ή Επισκόπου, η Εκκλησία έχει Κανόνες τους οποίους δια πολλών και φρικτών βασάνων άφησαν ή και ενομοθέτησαν οι Άγιοι Πατέρες. Τους Κανόνες αυτούς εκείνοι που θέλουν να λέγονται Ορθόδοξοι είναι υποχρεωμένοι να τους τηρούν, διαφορετικά δεν μπορούν να έχουν το προνόμιο των Ορθοδόξων, πόσο μάλλον και των Γνησίων. Τέτοια ανοίγματα που απροκάλυπτα έχουν αρχίσει να γίνονται στην σχισματική αυτή παράταξη, ούτε εις τους Φλωρινικούς κύκλους δεν παρατηρούνται. Και μετά οι δύστυχοι ''αρχιερείς'', ''ιερείς'' και ''διάκονοι'' της ομάδος αυτής θέλουν να λένε πως είναι επόμενοι του Αγίου Πατρός, πως ακουμπούν πάνω εις τα χνάρια εκείνου. Μόνο κατά φαντασίαν μπορεί να συμβεί αυτό. Διότι όσοι γνωρίζουν έστω και επιφανειακά τον Βίο του μεγάλου αυτού ανδρός της Ορθοδοξίας, σίγουρα ξέρουν πως εκείνος ποτέ δεν δέχθηκε να συμπορευτεί με Προδότες της Ορθοδοξίας, με κακοδόξους. Τουναντίον έναντι των τότε δύο συνεπισκόπων του υπήρξε πραγματικός καταπέλτης, όταν η δεύτερη προς αυτούς επιστολή του ήταν η αποκήρυξη αυτών, όταν τόλμησε και υπερέβη τους Θείους και Ιερούς Κανόνες και έπραξε μόνος του Χειροτονίες, προκειμένου κατ' αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσει την Αποστολική Διαδοχή ώστε η Εκκλησία να μην μείνει χωρίς Ορθόδοξους Επισκόπους. Χάριν των οποίων (= των χειροτονιών) διώχθηκε και διώκεται με τον ποιο ύπουλο τρόπο.

 Αν ποτέ κ. Στέφανε εσείς και η ''σύνοδός'' σας τα καταλάβετε όλα αυτά, τότε ίσως να μπορέσετε να ξαναβρείτε τον δρόμο που οδηγεί εις το Αληθινό Σώμα του Χριστού. Προς το παρόν λειτουργείτε Καθαρά ως διώκτες των Χριστιανών!!! Είθε να μετανοήσετε!!!