ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΗΜΕΡΟΔΕΙΚΤΗΣ ΕΤΟΥΣ 2018

 ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

 Με την ευλογία και έγκρισι του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Κηρύκου εξεδόθησαν υπό της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης - Τιμίου Σταυρού Κορωπίου Αττικής το Ημερολόγιον και ο Ημεροδείκτης  του νέου έτους (2018).

 Πρόκειται για επιμελημένη και καλαίσθητη έκδοσι, η οποία συνεχίζει σχετική αξιόλογη παράδοσι των τελευταίων ετών όσον αφορά την έκδοσι Ημερολογίων και ημεροδεικτών. Το Ημερολόγιον περιλαμβάνει το εορτολόγιο εκάστου μηνός και το Κυριακοδρόμιο του έτους, ο δε Ημεροδείκτης περιλαμβάνει εκτός από το εορτολόγιο και το Κυριακοδρόμιο, και τις διευθύνσεις των Κληρικών και των Ι. Ναών - Μονών της Απανταχού Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας.

 Αφιερούται εις τας ιστορικάς χειροτονίας του 1948 τελεσθείσας υπό του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ματθαίου επί τη συμπληρώσει 70 ετών (1948 - 2018).

 Εις τις πρώτες σελίδες του Ημεροδείκτη παρατίθεται η <<ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ>> διακηρυχθείσα υπό των Αγιορειτών Ζηλωτών Πατέρων και δημοσιευθείσα εν έτει 1934 εις το υπ' αυτών κυκλοφορηθέν απολογητικόν σύγγραμμα ''ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ''.

 Εις το εξώφυλλο του Ημερολογίου παρετέθη το Ιερόν Παρεκκλήσιον του Αγίου Προφήτου Ηλιού της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου ετελέσθησαν αι ιστορικαί χειροτονίαι του 1948. Το έργον φιλοτεχνήθηκε δια χειρός του Ιερομονάχου π. Παντελεήμονος. 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 2017

 Η Πανήγυρις της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης τελέσθηκε με ιδιαίτερη λαμπρότητα και χάρη στην ομώνυμη Ιερά Μονή της στο Κορωπί Αττικής, έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής της Εκκλησίας μας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλάδος.

 Το απόγευμα της Πέμπτης, 24.11.2017 (ε.η.), τελέσθηκε ο Μέγας Εσπερινός, χοροστατούντος του οικείου Ιεράρχου Σεβασμ. Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Κηρύκου, του και τοποτηρητού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηννών και Αττικοβοιωτίας και προέδρου της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου, συγχοροστατούντων των Σεβασμ. Μητροπολιτών Κιτίου και εξάρχου πάσης Κύπρου κ. Παρθενίου, Κένυας και εξάρχου πάσης Αφρικής κ. Ματθαίου, Βράντσεα και εξάρχου πάσης Ρουμανίας κ. Γεροντίου και Κιέβου και πασών των Ρωσιών κ. Σεραφείμ.

 Παρέστησαν και οι ιερείς π. Σωζόμενος εξ Αγγλίας, π. Μιχαήλ και π. Χαράλαμπος εκ Κύπρου, π. Νικόλαος εκ Μολδαβίας και π. Παντελεήμων εκ Κροατίας ως και μεγάλο πλήθος Μοναχών και Μοναζουσών και ευλαβών πιστών. Έψαλε εόρτια χορός εκ Κύπρου.

 Μετά το Δι' ευχών, ο Θεολόγος και πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού κ. Χαρίλαος Στουραΐτης αφού καλοσόρισε τους Σεβ/τους Αρχιερείς, εν συνεχεία απηύθυνε λόγον οικοδομητικόν, τονίσας τον βίον της εορταζομένης αγίας Μεγαλομάρτυρος και Νύμφης του Χριστού Αικατερίνης, ως και την αναγκαιότητα της μιμήσεώς του από όλους εμάς τους ευσεβείς Ορθοδόξους Χριστιανούς.

 Το πρωΐ της Παρασκευής, 25.11.2017 (ε.η.), τελέσθηκε ο εόρτιος Όρθρος και η Πανηγυρική Συνοδική πολυαρχιερατική θεία Λειτουργία. Προέστη ο οικείος Μητροπολίτης κ. Κήρυκος και έλαβον μέρος οι ως άνω προαναφερόμενοι Σεβ/τοι Μητροπολίται και οι ιερείς.

 Θείον Κήρυγμα, κατόπιν ευλογίας του Σεβ/του κ. Κηρύκου, εξεφώνησε ο εξ Αγγλίας Πανοσ/τος Ιερομ/χος π. Σωζόμενος, αναφερθείς εις τον βίον της εορταζομένης Αγίας αλλά και εις τον αγώνα της Ιεραποστολής, όπου η Γνήσια Ορθόδοξος Εκκλησία ποιεί σε όλες τις χώρες του κόσμου. Πολύ χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της λίαν προσφάτως βαπτίσεως πιστών εις το Περού, αλλά και εκείνων που έπονται εις την Χιλή. Παρότρυνε δε τους πιστούς να μην αποδυναμώνονται αν βλέπουν πως η Εκκλησία στις μέρες μας είναι ένα μικρό ποίμνιο, διότι εις το εξωτερικό οι ψυχές πολλαπλασιάζονται σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αγίου Πατρός πως η Ορθοδοξία θα μείνει μία σπίθα, αλλά στο τέλος θα μαζευτούν ψυχές από όλα τα έθνη, κι αυτό λίαν συντόμως θα γίνει αντιληπτό. 

 Στην απόλυση, ο Σεβασμ. Μητροπολίτης κ. Κήρυκος ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, τους ιερείς αλλά και τους απλούς πιστούς, οι οποίοι έκαναν τον κόπο να προσέλθουν από τα διάφορα μέρη της γης προς συνεορτασμό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης, τονίσας τον αγώνα της Αγίας, η οποία στάθηκε ενώπιον 150 ρητόρων και με την Χάρη του Θεού τους έκλεισε τα στόματα. Γεγονός που πρέπει να ενδυναμώνει όλους εμάς σήμερον ώστε να εκζητούμε και να λαμβάνουμε την δύναμή της προκειμένου έτσι να πράττουμε κι εμείς το ίδιο σε όλους εκείνους που πολεμούν την Ανόθευτον Γνησίαν Ορθόδοξον Ομολογίαν Πίστεως. Εν συνεχεία ζήτησε από τους πιστούς να προσευχηθούν υπέρ αναρρώσεως του Σεβ/του Μητροπολίτου Λαρίσης κ. Αμφιλοχίου αλλά και του π. Ανδρέου οι οποίοι δια λόγους υγείας δεν κατάφεραν να παρευρεθούν στην Πανήγυρη.

 Ακολούθησε η εκ του Θρόνου διανομή του αντιδώρου υπό του Σεβ. κ. Κηρύκου υπό τα ακούσματα των Χριστουγεννιάτικων Καταβασιών.

 Επρόκειτο για μία πολύ ευλογημένη Πανήγυρη, με Ορθόδοξο χαρακτήρα Αγάπης και ενότητος εν Αληθεία. Για μία ανεκτίμητη θεία δωρεά!

 Αξίζει να σημειωθεί πως μία ημέρα πριν την Ιερά Πανήγυρη, συγκαλέστηκε η Ενδημούσα Ιερά Σύνοδος υπό του Προέδρου αυτής Σεβ/του κ. Κηρύκου, η οποία τοποθετήθηκε επάνω σε διάφορα Εκκλησιολογικά θέματα που απασχολούν την απανταχού Γνήσια Ορθόδοξο Εκκλησία. 

 Ακολουθεί εκτενές φωτογραφικό ρεπορτάζ από τα διαδραματισθέντα:

Ενδημούσα Ιερά Σύνοδος

Ακολουθία Εσπερινού

Όρθρος - Θεία Λειτουργία

..Μετά την πνευματικήν πανδαισίαν εκ της θείας Λειτουργίας

και η υλική Τράπεζα εις το αρχονταρίκιον της Μονής..

Νίψων ανομίματα μι μόναν όψιν

'' Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν, Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά, την βοήθειαν ημών και αντίληψιν ότι εφίμωσε λαμπρώς, τους κομψούς των ασεβών, του Πνεύματος τη δυνάμει, και νυν ως Μάρτυς στεφθείσα, αιτείται

πάσι το μέγα έλεος ''

     

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

'' Ο ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΟΣ μας δίνει τη δυνατότητα να εξαφανίσουμε τα αμαρτήματά μας και ν' αποφύγουμε την αιώνια τιμωρία, με την εξομολόγηση και τη μετάνοια''

'' ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ χρειάζονται τις εγχειρήσεις και τις καυτηριάσεις για την υγεία που έχασαν, έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε τις δοκιμασίες και τη μετάνοια από το πλήθος των αμαρτιών μας για να επανακτήσουμε την αρχική υγεία της ψυχής μας ''.

'' Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ είναι η θύρα του παραδείσου ''.

'' Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ είναι η πύλη του ελέους, και είναι πάντοτε ανοιχτή σ' εκείνους που την αναζητούν. Από αυτή την πύλη εισερχόμαστε προς το θείο έλεος, και έξω απ' αυτή την είσοδο δεν υπάρχει η φιλανθρωπία του Θεού ''.

'' ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΑΡΤΙΑ που δε συγχωρείται, παρά αυτή για την οποία δε μετανοείς ''.

'' ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ μετάνοια επιτυγχάνουμε την ψυχική κάθαρση ''.

'' ΤΙ ΛΟΙΠΟΝ; Επειδή αμαρτήσαμε μετά το Βάπτισμα, και επειδή με τα σφάλματά μας μολυνθήκαμε, δεν υπάρχει για μας ελπίδα σωτηρίας; Δεν υπάρχει φάρμακο επιστροφής; Τα πάντα έχουν χαθεί, τα πάντα έχουν εξαφανισθεί; Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποκτήσουμε πάλι ό, τι χάσαμε; Όσο εξαρτάται από τις αμαρτωλές μας πράξεις, δεν υπάρχει. Όσο όμως εξαρτάται από την αγαθότητα και την ανέκφραστη φιλανθρωπία του Θεού, υπάρχει τρόπος σωτηρίας. Ποιός είναι λοιπόν αυτός; Η εξομολόγηση, έπειτα από ειλικρινή μετάνοια ''.

'' ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ, άνθρωπέ μου, πως όταν αμαρτήσεις, θα ζήσεις έστω και μία ημέρα στη ζωή αυτή για να μετανοήσεις; Γιατί είναι άγνωστη η έξοδός σου από τη ζωή αυτή. Και αν πεθάνεις αμετανόητος, δεν υπάρχει μετάνοια στην άλλη ζωή, όπως λέει ο Κύριος, μέσω του Δαβίδ. <<στον Άδη ποιός θα μπορεί να εξομολογηθεί;>>. Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι με μετάνοια και εξομολόγηση, για να βαδίσουμε χωρίς λύπη εκείνο το δρόμο, το δρόμο προς την αιωνιότητα ''.

'' ΟΠΟΙΟΣ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ και μετανοεί με ειλικρίνεια δε χάνεται, γιατί ο Θεός είναι Θεός ευσπλαγχνίας και μεγάλης αγάπης ''.

'' Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΜΑΣ ας προέρχεται από τα βάθη της ψυχής μας και ας απομακρυνθούμε από τις πονηρές συνήθειες και την αμαρτητική γνώμη ''.

'' ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ, και μετά την πτώση στην αμαρτία, να ξαναβρούμε πάλι τη μετάνοια την αρχική μας πνευματική δύναμη. Γιατί καθένας που με μετάνοια και προσευχή ζητά τη συγχώρεση, θα λάβει στον κατάλληλο καιρό τη δύναμη και τη βοήθεια από τον ουρανό ''.

'' Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ έγινε άνθρωπος, για να προσφέρει σε μας τους θνητούς την αιώνια ζωή και τη δυνατότητα να συγχωρούνται οι αμαρτίες μας, μέσα από το μυστήριο της εξομολογήσεως ''.

'' ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ μόνο να μετανοούμε, όπως κήρυξε ο Βαπτιστής και ο Κύριος και οι μαθητές Του, και είναι ανάγκη όλοι να μετανοούμε, λαϊκοί και μοναχοί, κληρικοί και αρχιερείς, και κανείς να μην εξαιρεί τον εαυτό του από τη μετάνοια, διότι όλοι αμαρτάνουμε και οφείλουμε όλοι να μετανοούμε ''.

'' ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ την εξομολόγησή σου στο Θεό με συναίσθηση των αμαρτιών σου, και μ' αυτή να ζητάς συγχώρεση των πταισμάτων σου. Γιατί είναι παρών ο ίδιος ο Κύριος την ώρα του ιερού μυστηρίου, και ζυγίζει την κίνηση του καθενός, και εξετάζει τη συνείδηση ''.

'' ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ δει ειλικρινή μετάνοια, τότε η απόφαση για τιμωρία διαλύεται αμέσως σαν καπνός ''.

'' ΑΝΑΦΕΡΩ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ εξομολόγησης, που έζησα σ' ένα Μοναστήρι, όπου ένας αδελφός της Μονής έβλεπε την ώρα του ιερού μυστηρίου κάποιον φοβερό και επιβλητικό άνδρα, που κρατούσε στα χέρια του ένα χαρτί γραμμένο και ένα κοντύλι από καλάμι. Και κάθε φορά που ο ριγμένος στο έδαφος εξομολογείτο μία αμαρτία του, εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε. Αυτό είναι πολύ φυσικό, σύμφωνα και με τα λόγια του προφήτη Δαβίδ: << Αυτός που εξομολογείται θα δικαιωθεί>>. Το λέω αυτό, επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Και με το συνταρακτικό αυτό γεγονός, τους παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση, χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του ''. 

ΟΥΔΕΝ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ

 Οι Χριστιανοί πρέπει να μελετούν. Η Αγία Γραφή μας προτρέπει εις τούτο: <<Δράξασθε παιδείας μήποτε οργισθή Κύριος και απολείσθε εξ' οδού δικαίας>> ή <<Ερευνάτε τας Γραφάς, ότι εν αυταίς ευρήσετε ζωήν αιώνιον>>, ή <<Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς>>. Οι Άγιοι Πατέρες οι οποίοι διετύπωσαν τα δόγματα της Εκκλησίας είχον μόρφωσιν και γνώσεις. Βέβαια κοντά εις αυτούς συνέβαλον και οι αγράμματοι κατά κόσμον, αλλά σοφοί κατά Θεόν Άγιοι. Και εν τελική αναλύσει ούτε οι μορφωμένοι, ούτε οι αγράμματοι ήσαν που διετύπωσαν την διδασκαλία της Εκκλησίας, αλλά το Άγιον Πνεύμα το ενοικούν εν αυτοίς.

 Οι Άγιοι Πατέρες ποτέ δεν ξεχώριζαν και δεν απομόνωναν την γνώση από την πράξη και την εμπειρία. Όσοι απολυτοποιούν την γνώση ή την εμπειρία και λέγουν π.χ. ότι δεν χρειάζονται οι γνώσεις, αλλά ΜΟΝΟΝ η εμπειρία, ή και το αντίθετον, ότι δεν χρειάζεται η πνευματική ζωή, αρκούν οι γνώσεις, είναι εκτός του πατερικού πνεύματος. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει σαφώς και κατηγορηματικώς ότι <<ουδέν της γνώσεως τιμιώτερον. Η γαρ γνώση φως εστι της ψυχής τούμπαλιν η άγνοια σκότος>>. Δηλαδή τίποτα πολυτιμότερο δεν υπάρχει από την γνώση, η οποία είναι φως της ψυχής και το αντίθετο η άγνοια είναι σκότος. Ο ίδιος μάλιστα  κατατάσσει και την <<γνωσιμαχίαν>> μεταξύ των αιρέσεων. Και αυτό μάλιστα διότι μερικοί αιρετικοί δεν άφηναν τους οπαδούς των να μελετούν, δια να μη δουν την αλήθεια και τους αποκηρύξουν, όπως κάμουν και οι σημερινοί γνωστοί σχισματοαιρετικοί και γνωσιμάχοι. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μεγάλος άγιος της Εκκλησίας λέγει ότι <<σοφίας κάλλος εστι γνώσις έμπρακτος η πράξις ένσοφος>>, δηλαδή η ομορφιά της σοφίας είναι η έμπρακτη γνώση, ή με σοφία πράξη.

 Πρέπει, λοιπόν, κάθε χριστιανός να γίνει θεολόγος. Δηλαδή να μελετά, να γνωρίζει την αλήθεια, να προσεύχεται και να αγωνίζεται δια την κάθαρση της ψυχής, που είναι ο δρόμος προς την θέωσιν. Αυτό σημαίνει, ότι αν θέλει να ανέλθει στα πνευματικά ύψη των αρετών θα στηριχθεί και στην επιστημονική γνώση, μελέτη του λόγου του Θεού και της διδασκαλίας των Πατέρων, αλλά και στην χαρισματική γνώση, η οποία σημαίνει πάλι αγώνα δια κάθαρση του νοός και φωτισμό από το Άγιο Πνεύμα. Αυτή είναι εν τελική αναλύσει η πορεία προς την αγιότητα.

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ

 Σήμερα 23 Νοεμβρίου κατά το Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό ημερολόγιο, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά και γεραίρει την μνήμη του αγίου Αμφιλοχίου Επισκόπου Ικονίου, άγει τα σεπτά αυτού ονομαστήρια ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Αμφιλόχιος.

 Η διεύθυνση του ''ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ'' εύχεται ολόψυχα εις τον πολιόν Σεβ/τον Μητροπολίτην της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος υγεία, δύναμη και μακροημέρευση επ' αγαθώ της Ορθοδοξίας. 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

 Σας γνωρίζουμε ότι την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου (εκκλ.ημ.), 8 Δεκεμβρίου (πολιτικού Νέου), ημέρα μνήμης της αγίας Μεγαλομάρτυρος και Νύμφης του Χριστού Αικατερίνης, πανηγυρίζει ο Μοναστηριακός Ιερός Ναός εις το Κορωπί Αττικής.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου

 Ώρα 18:30 Μέγας πανηγυρικός και πολυαρχιερατικός Εσπερινός μετά Λιτής και Αρτοκλασίας με την συμμετοχή απάντων των μελών της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου:

+ Σεβ/του Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Κηρύκου,

+ Σεβ/του Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Αμφιλοχίου,

+ Σεβ/του Κιτίου κ.κ. Παρθενίου,

+Σεβ/του Κένυας κ.κ. Ματθαίου,

+ Σεβ/του Ρωσίας κ.κ. Σεραφείμ,

+ Σεβ/του Ρουμανίας κ.κ. Γεροντίου,

+ Σεβ/του Λιβάνου κ.κ. Σεραφείμ

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου

 Ώρα 06:00 Ακολουθία Μεσονυκτικού,

Ώρα 06:30 Αρχή του Όρθρου και Εξάψαλμος,

Ώρα 07:00 Ακολουθία του Όρθρου,

Ώρα 08:30 Πανηγυρική Συνοδική Θεία Λειτουργία

Ώρα 10:30 Περιφορά Ιεράς Εικόνος πέριξ του περιβόλου της Ιεράς Μονής.

 Καλούνται όλοι οι φιλέορτοι και φιλακόλουθοι όπως τιμήσουν με την παρουσία τους τις Ιερές ακολουθίες ώστε να λάβουν πλουσία την χάρη της Αγίας!!!

ΜΕΤΑΝΟΙΑ - ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

 Το μεγαλύτερο γεγονός της επίγειας ζωής μας είναι αναμφισβήτητα το βάπτισμά μας. Την ημέρα που βαπτισθήκαμε αρνηθήκαμε το διάβολο, τα έργα του, τη λατρεία του, το σκοτάδι του και ενωθήκαμε με το Χριστό.  Μπολιαστήκαμε στο Πανάγιο Σώμα Του, την Εκκλησία. Με άλλα λόγια γίναμε παιδιά του Θεού - Πατέρα, μέλη της δικής Του οικογένειας. Και ξεκινήσαμε μια πνευματική πορεία, που σκοπό έχει την τελείωσή μας, την θέωσή μας. Η πνευματική όμως αυτή πορεία πολλές φορές διακόπτεται από την αμέλειά μας και την αμαρτία. Ξεχνάμε τις δωρεές και την αγάπη του Θεού, λησμονούμε τις υποσχέσεις που δώσαμε στο άγιο βάπτισμα και ξαναγυρνάμε στη δουλεία της αμαρτίας. Όμως ο φιλάνθρωπος Θεός, γνωρίζοντας την αδυναμία μας, μας προσφέρει τη δυνατότητα να επιστρέψουμε πάλι κοντά Του, να διορθώσουμε την πορεία μας, να γιατρέψουμε τις πληγές μας. Και αυτό επιτυγχάνεται με το μυστήριο της μετάνοιας και εξομολογήσεως. 

 Μετάνοια: το μονοπάτι της επιστροφής και της ελπίδος

 <<Μετάνοια σημαίνει ανανέωση του βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με το Θεό για νέα ζωή. Μετανοών σημαίνει αγοραστής της ταπεινώσεως. Μετάνοια σημαίνει μόνιμος αποκλεισμός κάθε σωματικής παρηγορίας, σκέψη αυτοκατάκρισης, μέριμνα για τη σωτηρία του εαυτού μας. Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα της ελπίδος και αποκήρυξη της απελπισίας, καθαρισμός της συνείδησης, θεληματική υπομονή όλων των θλιβερών πραγμάτων>>.

 Η μετάνοια είναι μόνιμη κατάσταση και συνεχώς επαναλαμβανόμενη στη ζωή κάθε πιστού. Γι' αυτό και δίδεται ως υπόσχεση πριν από το Βάπτισμα, βιώνεται την ώρα του Βαπτίσματος και υπάρχει ως ανάγκη αλλά και ως ευλογία και χαρά του Θεού για τη μετά το Βάπτισμα ζωή του πιστού. Είναι χαρακτηριστικό πως σε κάθε ευχαριστιακή λατρευτική σύναξη ζητούμε από τον Κύριο να πορευθούμε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας <<εν ειρήνη και μετανοία>>.

 Το πρώτο κήρυγμα του Κυρίου είναι κήρυγμα μετάνοιας. Και προϋπόθεση μετοχής του ανθρώπου στη Βασιλεία του Θεού, που είναι και το θεανθρώπινο Σώμα Του, η Εκκλησία είναι η μετάνοια. Την παραμονή όμως μέσα σ' αυτήν δεν εξασφαλίζει η ατομική αξιομισθία, η αντικειμενικά αναγνωρισμένη αρετή, αλλά η μετάνοια, η καινούργια στάση της εμπιστοσύνης και της αναθέσεως ολόκληρης της ζωής του πιστού - της αποτυχημένης και άστοχης χρήσης της ελευθερίας του - στο Χριστό μέσα στην Εκκλησία.

 Η πορεία της επίγειας ζωής του ανθρώπου είναι περίοδος μετάνοιας. <<Η πολυετής ζωή του Αδάμ, λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μετά την πτώση, αλλά και ο χρόνος ''ον έκαστος διαβιούμεν'', αποτελεί στάδιο μετάνοιας παραχωρούμενο από το Θεό, που έδωσε αυτήν την πρόσκαιρη ζωή ''τόπον μετανοίας παρεχόμενος''.

Η αφορμή του ιλασμού

 Ένα βασικό στάδιο που προηγείται της μετάνοιας είναι η επίγνωση και η συναίσθηση των αμαρτημάτων, <<ήτις μεγάλη εστί προς ιλασμόν αφορμή>>. Ο άνθρωπος για να έλθει σε μετάνοια, φθάνει προηγουμένως σε επίγνωση των <<οικείων πλημμελημάτων>> και μεταμελείται μπροστά στο Θεό, στον οποίο καταφεύγει με συντετριμμένη καρδιά. Στην προσπάθειά μας για να εξετάσουμε ειλικρινά τον εαυτό μας, τη σχέση μας με το Θεό και τους συνανθρώπους μας, θα μας βοηθήσουν πολύ μερικά κείμενα της Εκκλησίας μας, όπως η ανάγνωση των Δέκα εντολών, της επί του Όρους Ομιλίας του Κυρίου μας, των ευχών της Θείας Μεταλήψεως. Και όταν με την επίγνωση και τη συναίσθηση της αμαρτωλότητας ελκύσουμε επάνω μας το έλεος του Θεού, παίρνουμε <<τελείαν την άφεσιν>> με την αυτομεμψία και την ιερά εξομολόγηση, αφού με αυτήν κερδίζεται η θεραπεία και η κάθαρση της ψυχής μας και εγκαινιάζεται η καινούργια ζωή μας.

Ιατρείο ψυχών

 Τι ακριβώς είναι η εξομολόγηση; Ένα μεγάλο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Το κατ' εξοχήν μυστήριο της αγάπης και της φιλανθρωπίας του Θεού. Η αμαρτία είναι αρρώστια της ψυχής, και ο άνθρωπος που παραβαίνει το θέλημα του Θεού είναι πνευματικά άρρωστος. Η Εκκλησία με το μυστήριο της εξομολογήσεως φανερώνεται στον κόσμο σαν το μεγάλο ιατρείο, όπου η χάρη του Θεού θεραπεύει τις ψυχικές ασθένειες και επουλώνει τις πνευματικές πληγές που ανοίγουν στον άνθρωπο τα βέλη της αμαρτίας.

 Ιδρυτής και θεμελιωτής του μεγάλου τούτου μυστηρίου είναι ο ίδιος ο Κύριός μας. Με το <<Μετανοείτε. Ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών>> (Ματθ. 4, 17), άρχισε το κοσμοσωτήριο έργο Του, για να παραδώσει αργότερα, μετά την Ανάστασή Του, στους μαθητές Του την πνευματική εξουσία να συγχωρούν τα αμαρτήματα των ανθρώπων. <<Λάβετε Πνεύμα άγιον. Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται>> (Ιω. 20, 23).

 Ακόμη πρέπει να πούμε πως το πνευματικό ιατρείο της Εκκλησίας είναι ανοιχτό για κάθε άνθρωπο, όσο αμαρτωλός κι αν είναι. Το προσκλητήριο του Χριστού μας είναι γενικό. <<Ελάτε σ' εμένα όλοι σεις που είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι, κι εγώ θα σας αναπαύσω>> (Ματθ. 11, 28). Όλοι, όσοι στους ώμους τους αισθάνονται τον κόπο και το βάρος της αμαρτίας, προσκαλούνται ν' απολαύσουν την ειρήνη και την ελευθερία, την ανάπαυση και τη χαρά που χαρίζει ο Χριστός. 

Εμπόδια - δικαιολογίες - επιφυλάξεις

 Ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι χωρίς εμπόδια. Ενώ κατά βάθος επιθυμούμε την επιστροφή μας, δεν κάνουμε το σωτήριο βήμα. Οι πιο έντονες επιφυλάξεις αφορούν το πρόσωπο του Πνευματικού. Αναρωτιόμαστε συχνά: <<Πως ένας άνθρωπος σαν κι εμάς μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες;>>. Ο Ιερεύς έχει τη χάρη αυτή, γιατί έλαβε το ιερατικό χάρισμα και την πνευματική εξουσία του <<δεσμείν και λύειν>> τις αμαρτίες (Ματθ.18, 18). Ο πνευματικός δεν ασκεί το έργο αυτό με τις δικές του δυνάμεις, αλλά με τη Χάρη του Θεού. Και τις αμαρτίες μας δεν τις εξαλείφει παρά η Χάρη του Χριστού. Ο Πνευματικός είναι απλώς το όργανο της χάριτος. Άλλοι λένε: <<Γιατί να εξομολογηθώ; Δεν σκότωσα, δεν έκλεψα>> ή <<εγώ τα λέω στην εικόνα>> ή <<δεν εξομολογούμαι γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη>>. Δικαιολογίες μπορούμε να βρούμε άπειρες. όμως μάταια προσπαθούμε να καθησυχάσουμε τη συνείδησή μας. Η καρδιά μας μόνο με την αληθινή μετάνοια μπορεί να αναπαυθεί.

Μπροστά στον Πνευματικό

 Όταν είμαστε έτοιμοι για το μεγάλο βήμα, ας προστρέξουμε στον Πνευματικό, που θα τον νιώσουμε σαν πατέρα, και ας του ανοίξουμε την καρδιά μας. Για νά' ναι ευπρόσδεκτη από το Θεό η εξομολόγησή μας, πρέπει να γίνει με ταπείνωση, με φόβο Θεού, με ειλικρίνεια, με ακρίβεια, χωρίς υπερβολές. Ας έχουμε υπόψη μας ότι κατά την ιερή ώρα της εξομολόγησης:

 α. Δε μεταφέρουμε ευθύνες σε άλλους, δεν αναφέρουμε άλλους, ούτε... εξομολογούμαστε τα αμαρτήματα άλλων. Αναλαμβάνουμε όλη την ευθύνη και αποφεύγουμε τις δικαιολογίες και τα μισόλογα.

 β. Δεν αρχίζουμε ιστορίες ολόκληρες και εκτεταμένες περιγραφές. Είμαστε σύντομοι και συγκεκριμένοι.

 γ. Δεν εξομολογούμαστε γενικά και αόριστα (π.χ. <<είμαι πολύ αμαρτωλός>>, ή <<όλες τις αμαρτίες τις έχω κάνει>>). Αναφέρουμε συγκεκριμένα σε τι βρεθήκαμε ανάξιοι της αγάπης του Θεού.

 δ. Δεν αναφέρουμε τα καλά μας έργα και τις (ανύπαρκτες) <<αρετές>> μας.

 ε. Δεν αναφέρουμε αμαρτίες που έχουμε εξομολογηθεί (εκτός αν τις επαναλάβαμε).

 στ. Δεν αποκρύπτουμε τίποτα, γιατί έτσι εμπαίζουμε το μυστήριο.

Μετά την εξομολόγηση

 Η εξομολόγηση δεν είναι, όμως, ο μόνος καρπός της μετανοίας. Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, καλώντας με το κήρυγμά του τους ανθρώπους σε μετάνοια, τους παρακινούσε σε ελεημοσύνη, δικαιοσύνη, μετριοφροσύνη, αγάπη και αλήθεια, που είναι γνωρίσματα της ανακαινιστικής δυνάμεως της μετάνοιας. Με τη συγχώρεση από τον Πνευματικό μας δεν παίρνουμε μια απλή άφεση αμαρτιών - που είναι μια νομική αντίληψη της σωτηρίας. Αλλά με τη συγχώρηση ο ωκεανός της θείας αγαθότητας εξαφανίζει τις ανθρώπινες αμαρτίες. Και έτσι στην πλήρη της πραγματικότητα η συχγώρηση γίνεται κοινωνία Χριστού. Και κοινωνία της Βασιλείας του Χριστού.

Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω

 Ο Κύριος ήλθε στον κόσμο και αποκατέστησε στον εαυτό Του την αρμονία και την ενότητα του ανθρώπου, ως εικόνος του Θεού στο αρχαίο κάλλος της. Ο Χριστός είναι η υπέρβαση της αμαρτίας, της αστοχίας μας, του θελήματός μας. Μας έχει ενώσει όλους στο Σώμα Του, που είναι το μυστήριο της Εκκλησίας. Αυτό το ζούμε μέσα στο μυστήριο της θ. Ευχαριστίας. 
 Το μυστήριος όμως της ανομίας ενεργείται ήδη στην ιστορία, στην ιστορία του κόσμου και την προσωπική μας ιστορία. Η ζωή συνθλίβεται και αφανίζεται. Οι πνευματικές αναζητήσεις περιφρονούνται και ποδοπατούνται. Η ελευθερία χρησιμοποείται ως άλλοθι για τον αποπροσανατολισμό και την εξαχρείωση. Αν παραδοθούμε στο πνεύμα της εποχής μας και λησμονήσουμε ότι είμαστε άνθρωποι πλασμένοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού, αν δεχθούμε να ζούμε και να συμπεριφερόμαστε ως άβουλα όντα, που για την άνεση και το θέλημά τους δέχονται να προσκυνούν την οποιαδήποτε κτιστή πραγματικότητα, τι θα γίνει με τη ζωή μας και την αλήθεια;
 Ο διάβολος παρουσιάζεται και είναι ξένος προς το Σταυρό του Χριστού. Δε σταυρώνεται ο ίδιος, γιατί δεν έχει σχέση με την αγάπη και τη θυσία, ούτε ζητάει από τους ανθρώπους να σηκώσουν το σταυρό τους. Υπόσχεται ευκολία και άνεση με μοναδικό όρο την πλήρη υποταγή μας. Όπως έκανε με τον Αδάμ, που για ένα ανεδαφικό και ανόητο θέλημα έχασε τη ζωή και την προοπτική της, έχασε την αγάπη και την κοινωνία, για να μείνει με το κέρδος του αλλοτριωμένου προσώπου και της αλλοτριωμένης ελευθερίας του.
 Η Εκκλησία μας καλεί να αγωνισθούμε, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τη μία και μοναδική αμαρτία, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος: την αδιαφορία μας προς τον Ανστημένο Χριστό. <<Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω>>.
 Η ελευθερία της ζωής της Εκκλησίας φανερώνει ότι καμιά αρρώστια του πνεύματος και της ψυχής δεν μένει αθεράπευτη. Ο άνθρωπος που συνδέεται με το Θεό στο πρόσωπο του Χριστού όχι μόνο θεραπεύεται από τα διάφορα πάθη, αλλά συνήθως αλλάζει και την εξωτερική του εμφάνιση. Η χάρη του Θεού ακτινοβολεί στο πρόσωπό του. Αυτή την εμπειρία ας αγωνισθούμε να ζήσουμε και εμείς.