ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

''Των πονεμένων νοσταλγών νοσταλγικέ τραγουδιστή,

τον πόνο μου ήρθα να σου πω. Πάρε χαρτί και γράφε.

Η πίστη που ύμνησες εσύ μέσα μας έχει κλονιστεί.

Κι εμείς που σε θαυμάζουμε, δεν έχουμε καρδιά πιστή.

Ω! των αγνών και πράων ψυχών φίλε, αδερφέ, ζωγράφε!"

 Έτσι ύμνησε τον μέγιστο των Ελλήνων διηγηματογράφων, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, ο επίσης μεγάλος Έλληνας ποιητής Γ. Βερίτης.

ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος μας λέγει πως να διώχνουμε τους κακούς λογισμούς:

 ''Κανένας αρχάριος στην πνευματική ζωή δεν μπορεί να διώξη τον κακό λογισμό, ανίσως δεν τον διώξη ο Θεός. Οι δυνατές ψυχές μπορούν να πολεμήσουν και να διώξουν τους κακούς λογισμούς, πλην κι αυτές όχι από λόγου τους, αλλά μαζί με τον Θεό τους πολεμούν και τους διώχνουν.

 Όταν σου έρχονται κακοί λογισμοί να επικαλήσαι ακατάπαυστα τον Κύριον Ιησούν, ήγουν να λες την ευχή: ''Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν'' και αυτοί θα φυγαδευθούν γιατί δεν υποφέρουν την θέρμη που ανάβει στην καρδιά η προσευχή. Η θέρμη αυτή είναι φωτιά που τους καίει, καθώς λέγει και ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.

 Με το όνομα του Ιησού χτύπα και λάβωνε τους εχθρούς. Επειδή και ο Θεός ημών είναι φωτιά που αφανίζει την κακία''. 

ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ο ΘΕΟΦΟΡΟΣ

Ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος όταν εβάδιζε προς την Ρώμη αλυσοδεμένος έγραφε προς τους Χριστιανούς της Ρώμης:

 ''Γράφω σε όλες τις εκκλησίες και πληροφορώ όλους, ότι θεληματικά πεθαίνω για χάρι του Θεού, αν εσείς βέβαια δεν με εμποδίσετε. Σας παρακαλώ μη μου γίνετε άκαιρη εύνοια. Αφήστε με να γίνω βορά των θηρίων, γιατί μ'αυτά θα απολαύσω τον Θεό. Σιτάρι είμαι του Θεού και με τα δόντια των θηρίων αλέθομαι, για να αποδειχθώ καθαρό ψωμί του Χριστού. Μάλλον να καλοπιάσετε τα θηρία, για να μου γίνουν τάφος και να μην αφήσουν τίποτε από το σώμα μου, ώστε σαν κοιμηθώ να μην είμαι βαρύς. Τότε θα είμαι αληθινά μαθητής του Χριστού, όταν ο κόσμος δεν δη ούτε το σώμα μου. Κάνετε λιτανεία στον Χριστό για μένα και παρακαλέστε τον να φανερωθώ με τα όργανα αυτά θυσία στο Θεό. Δεν σας δίνω εντολή, όπως ο Πέτρος και ο Παύλος. Εκείνοι ήσαν απόστολοι, εγώ είμαι κατάκριτος. Εκείνοι ήσαν ελεύθεροι, εγώ είμαι ως τώρα δούλος. Αλλά εάν μαρτυρήσω θα γίνω και εγώ απελεύθερος του Ιησού Χριστού και θα αναστηθώ εν Χριστώ ελεύθερος. Τώρα μαθαίνω, δεμένος, τίποτ' άλλο να μην επιθυμώ... Θα καλοπιάσω τα θηρία να με φάνε γρήγορα, γιατί μπροστά σε κάποιους άλλους δείλιασαν και δεν τους άγγιξαν. Και αν αυτά δεν θέλουν, εγώ θα τα αναγκάσω με την βία. Να με συμπαθήσετε τι είναι συμφέρον μου, εγώ το ξέρω. Τώρα αρχίζω να είμαι μαθητής''

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΥΑΣ κ. ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 Σεμνοπρεπώς ιεροπρεπώς και Ορθοδόξως, εόρτασε σήμερα ημέρα μνήμης του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου, τα ονομαστήριά του ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Κένυας κ. κ. Ματθαίος. Η εορταστική θεία Λειτουργία τελέσθηκε εις τον Ιερόν Ναόν Παναγίας Σουμελάς - Αθηνιωτίσσης, (προσωρινή έδρα της Ιεράς Μονής Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης, καθώς σήμερα η μονή τελή υπό το κακόδοξο καθεστώς της Οικογενείας Τσακίρογλου), εις το Μενίδι Αττικής. Εις την θεία Λειτουργία και παρά το πλευρό του εορτάζοντος Μητροπολίτου, συλλειτούργησε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Κήρυκος. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας, εκ μέρους της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου, τον Σεβ/το κ. Ματθαίο, προσφώνησε ο Σεβ/τος κ. Κήρυκος.

 Ακολούθησε πλούσια φιλοξενία εις το αρχονταρίκι, το οποίο βρίσκεται πλησίον του Ιερού Ναού. 

 Η διεύθυνση του ''ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΙΕΡΑΡΧΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ'' εύχεται κι αυτή με τη σειρά της εις τον εορτάζοντα Μητροπολίτη υγεία, μακροημέρευση και πλούσια καρποφορία εις το Ιεραποστολικό αυτού έργο, το οποίο επιτελεί εις την μακρινή και πονεμένη Αφρική.

ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΝΥΑΣ, ΗΜΩΝ ΔΕ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΤΗ

Η 3507/10-11-2017 ''ΑΠΟΦΑΣΗ'' ΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΤΙΚΗΣ ''ΣΥΝΟΔΟΥ''

ΣΧΟΛΙΑ:

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΤΟΥΡΑΙΤΗΣ: Απόφασις ιεράς συνόδου;Απόφασις ΣΙΜΩΝΙΑΚΗΣ συνόδου,αυτό αρμόζει στην εν λόγω σύνοδο,όπου ο αρχιεπίσκοπος της κ. Στέφανος Τσακίρογλου, χειροτονήθηκε από τον σιμωνιακό,αιρετικό και καθηρημένο Νικόλαο Μεσσιακάρη,τον οποίον ετοποθέτησαν στην αρχιεπισκοπή οι τέσσερις παρασυνοδικοί ,μόνον και μόνον για να χειροτονήση τον κ. Στέφανον επίσκοπον,καταπατώντας κάθε έννοιαν κανονικότητος.Ο σιμωνιακός Νικόλαος ,πρίν να χειροτονήση τον κ. Στέφανον,χειροτόνησε τον κ.Ιγνάτιον,τον κ.Παντελεήμονα και δύο τρείς ακόμα,μέλη όλοι της πιό πάνω σιμωνιακής συνόδου. Όσον αφορά τον Φιλίππων κ. Χρυσόστομον,έναν κατ'επίφασιν επίσκοπον,χωρίς ποίμνιο και Μητρόπολη,χωρίς κανέναν να εκπροσωπή,χωρίς ποτέ να έχη πατήση το πόδι του στην πιό πάνω Μητρόπολη , τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια εκεί που οδήγησαν και τον πρώην αρχιεπίσκοπον Ανδρέα,ο οποίος πέθανε ευτελισμένος σαν Μητροπολίτης πρόεδρος Πατρών !!!.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΚΥΡΟΥ ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ

             ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ
 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ
  ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

    Α.Π. 25

Εν Ι.Η. Αγ. Αποστόλων τη 30-11-2000

Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου

Προς

την Αυτού Μακαριότητα τον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος

κ.κ. ΑΝΔΡΕΑΝ.

 Μακαριώτατε εν Χριστώ Αδελφέ και Συλλειτουργέ, ευλογείτε. Ο Χριστός είη εν τω μέσω ημών, επί δε τη εορτή των ονομαστηρίων Σας, και μετά την τηλεφωνικήν μας επικοινωνίαν και πάλιν εύχομαι έτη πολλά, ευφρόσυνα, σωτήρια και προς δόξαν Θεού.

 Μακαριώτατε, κατά το παρελθόν Σάββατον (26 Νοεμβρίου π.η.) σας απέστειλα δια χειρός του Παν/του π. Αμφιλοχίου την υπ' αριθμ. 24 δισέλιδον επιστολήν  μου. Μετά από όσα συνέβησαν και κατά την τελευταίαν συνεδρίασιν του Δ.Σ. αλλά και μετά το ανεκδιήγητον γεγονός της Δευτέρας (28 Νοεμβρίου), ότε συγκελέσατε την Γενικήν Συνέλευσιν των μελών του ΙΦΣΚΑΕ, δια να της ανακοινώσετε την πρότασίν σας να μη πραγματοποιηθή, διότι είναι παράνομος και αντικαταστατική και να αναβληθή, αναγκάζομαι να επανέλθω. Επανέρχομαι και δια τον λόγον ότι επληροφορήθην πως συνεχίζει να οργιάζη η σατανική φήμη, ότι ''ο Μητροπολίτης Λαρίσης έκανε ή θα κάνη σχίσμα, και ότι το είπε την Κυριακή''. Έγραψα και πάλιν γράφω, το κρίμα ας είναι επί των κεφαλών εκείνων που διανοούνται και διασπείρουν αυτά τα σατανικά επινοήματα, μέχρι να μετανοήσουν και να τα μαζέψουν απ' όπου τα σκόρπισαν. Ωστόσον, όμως, ας προσέξουμε όλοι και ιδιαίτερα η Μακαριότης Σας, ως ίσος, αλλά πρώτος τη τάξει, διότι '' δει ελθείν τα σκάνδαλα'', ένεκα των αμαρτιών μας, ένεκα των αντικανονικοτήτων μας, ένεκα των αδικιών και προπάντων διότι εγίναμε υποχείριοι (ομιλώ ως παθών) κακών και εσκοτισμένων ανθρώπων, οι οποίοι πάνε να μην αφήσουν τίποτα όρθιο.

 Ήθελα να συναντηθούμε για να μιλήσουμε για όλα τα προβλήματα, ήθελα πολύ να έλθω σήμερα στην γιορτή σας, αλλά δυστυχώς δεν είμαι για πανηγύρεις. Γι' αυτό προσεκάλεσα την Μακαριότητά Σας, αλλά μέχρι σήμερα, καίτοι περάσατε κάτω από την προσωρινή έδρα της Μητροπόλεώς μου, το Ησυχαστήριον των Αγίων Αποστόλων, δεν ηξιώθην αυτής της τιμής. Θα είμαι πολύ ευτυχής να μπορέσω να έλθω εις την Ιεράν Σύνοδον της Ιεραρχίας, ή και την Γενικήν Συνέλευσιν.

 Μακαριώτατε, επειδή σας αγαπώ και σας ευλαβούμαι ως πρεσβύτερον Αδελφόν, σας γράφω για να προσέξουμε όλοι μας τους συμβούλους μας, διότι όπως απέδειξαν τα έργα τους, δεν είναι όλοι καλοί σύμβουλοι, αλλά και παίζουν ένα πολύ κακό ρόλο. Γνωρίζουν να υποκρίνονται, γνωρίζουν να εξαπατούν, και δεν διστάζουν όπως οι πέντε, όσα έχουν στο σκοτεισμένο τους κεφάλι να τα αποδίδουν στους άλλους. Τα τελευταία χρόνια μας παρασύρουν, μας εγκλωβίζουν  και περνούν ξένα σχέδια.

 Μακαριώτατε, θα σας αναφέρω ελάχιστα παραδείγματα.

 1) Δεν εχειρισθήκατε καθόλου καλά τα θέματα του ΙΦΣΚΑΕ και αυτό οφείλεται στους κακούς συμβούλους σας και εκείνους που σας κολακεύουν και δεν σας λέγουν την αλήθεια από προσωπολατρεία. Θα κατηγορηθείτε για από πρόθεση παραλείψεις, άσχετα αν φταίνε ο μ. Μάξιμος, ή ο κ. Κάτσουρας, ή και άλλοι. Αυτά που έγιναν από την 30η Οκτωβρίου μέχρι προχθές την Δευτέρα 28η Νομεβρίου είναι και φοβερές παρανομίες, αλλά και προσβάλλουν την Μακαριότητά σας και έχουν συνέπειες και στην ψυχή σας και εις τον αγώνα της Εκκλησίας. Δεν συγκαλέσατε ένα χρόνο το Δ.Σ., αλλά και όταν το συγκαλέσατε εκάματε ό,τι ήθελαν οι κακοί σύμβουλοί σας. Μακαριώτατε, σας παρακαλώ να μην παρανομούμε, να μη αδικούμε, να μη σκανδαλίζουμε, διότι έτσι περνούν τα σχέδια αυτών που αθεόφοβα μιλούν για σχίσμα.

 2) Γιατί, ενώ το 1997 ομόφωνα ανοίξαμε την Κανονική οδό κατά των πέντε, όμως πέρασαν περίπου τέσσερα χρόνια και δεν έγινε τίποτε; Ποίοι και πως σας επηρεάζουν; Γνωρίζετε ότι ο Ιερομόναχος Νεόφυτος στην Άνω Κώμη Κοζάνης είπεν, ότι ''ο Αρχιεπίσκοπος δεν βιάζεται να καθαιρέσει τους πέντε, διότι άλλο η Αργία, και άλλο η Καθαίρεσις σε μιά ενδεχομένη ένωση με τους πέντε''; Υπάρχει τέτοιο σχέδιο Μακαριώτατε; Με ποίους τα συζητάτε αυτά και με ποίους τα αποφασίζετε; Να είναι ευλογημένον να επιστρέψουν οι πέντε, (ποιός δεν το θέλει αυτό;) αλλά να επιστρέψουν μετανοημένοι και ορθόδοξοι, να ανακαλέσουν και να καταδικάσουν όλες τις αντικανόνικότητές τους, τις βλασφημίες τους και να τεθούν εις την κρίσιν και την διάθεσιν της Εκκλησίας. Όχι κουκουλώματα που σημαίνουν να βρεθούμε όλοι στον ίδιο λάκκο. Δεν θα επιστρέψουν υπό τον όρον ''να καθαιρεθεί ο Αμφιλόχιος'' και να ''αφορισθεί ο Γκουτζίδης''. Μακαριώτατε, το γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι, κανείς δεν μπορεί να βγάλει κανέναν από την Εκκλησία (ακόμη και οι πέντε μόνοι τους βγήκαν, τους έβγαλαν τα ψεύδη, οι κακοδοξίες, οι βλασφημίες). Από την Εκκλησία βγαίνουν μόνοι τους οι άνθρωποι που εργάζονται κατά της Εκκλησίας, τους βγάζει η αμαρτία κατά της Εκκλησίας. 

3) Γιατί τόσα χρόνια, ούτε για τα δικαστήρια μάθαμε τι γίνεται, ούτε τι αποφάσεις βγήκαν και τί σημασία έχουν και αυτές. Γιατί αυτή η διπλωματική, για να μη πω ''μασωνική'' μυστικότητα, γιατί φοβούνται το φως; Τόσο σκοτεινά είναι τα έργα του π. Μαξίμου και άλλων;

4) Γνωρίζετε πολύ καλά πιστεύω, ότι το χαρτί για την Αργία του π. Αμφιλοχίου το έγραψαν ο μ. Μάξιμος και ο κ. Κάτσουρας και εζήτησαν να το υπογράψετε εσείς, και αφού αρνηθήκατε. μου το έφεραν και το υπέγραψα εγώ, και εις την συνέχεια, όταν εσηκώθησαν όλοι εναντίον μου, τότε μου υπεδείχθη να μεταφέρω  το θέμα εις την Ιεράν Σύνοδον. Μακαριώτατε, τι λόγον θα δώσωμε γι' αυτά; ''Ο κόσμος τόχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι''. 

5) Γνωρίζετε πολύ καλά, ότι ο μ. Μάξιμος και ο κ. Κάτσουρας με έρριξαν και σε άλλη παγίδα. Το υπ' αριθμ. 18/1999 τίνος έγγραφον είναι; Μέσα σ' αυτό έχουν χύσει οι ανωτέρω όλη την χολή τους κατά του εν Χριστώ αδελφού και συλλειτουργού κ. Κηρύκου. Ευχαριστώ τον εν Χριστώ αδελφόν ο οποίος έδειξε ανωτερότητα και δεν απήντησε εις αυτό το έγγραφο, το οποίον κακώς παρασυρθείς υπέγραψα..

6) Διατί, Μακαριώτατε, από τον παρελθόντα Ιούνιον, ούτε μου εγράψατε, ούτε μας επισκεφθήκατε, παρά τας επανειλημμένας παρακλήσεις; Ποιός σας εμποδίζει, ενώ με την Χάριν του Θεού είσθε αεικίνητος;

 Τώρα ενθυμούμαι και την εξής αδιαντροπία και το θράσος των συμβούλων σας και εν προκειμένω αναφέρομαι εις τον μ. Μάξιμον, ο οποίος αφού μαζί με τον κ. Κάτσουρα, τον Σεπτέμβριον του 1999 έκαμαν το γωστόν ανοσιούργημα, μετά εν έτος τον Σεπτέμβριον του 2000, την ιδίαν ακριβώς ημέραν, ήλθε, ως κατάσκοπος, πάλιν εις το Ησυχαστήριον των Αγίων Αποστόλων και μεταξύ άλλων απετόλμησε να είπη και τούτο απευθυνόμενος εις εμέ: ''Δεν σας έλεγα εγώ Σεβασμιώτατε να έλθετε στους Αγίους Αποστόλους, διότι θα είσθε πολύ ωραία;'' Προς στιγμήν, Μακαριώτατε, τα έχασα, διότι τέτοιο θράσος, τέτοια υποκρισία και τέτοια αδιαντροπιά, δεν τα ξαναείδα στην ζωή μου, του απήντησα όμως χωρίς να οργισθώ: ''Δεν ενθυμούμαι, πάτερ Μάξιμε, ποτέ να μου είπατε τέτοιο πράγμα. Το μόνο που ενθυμούμαι ότι μου λέγατε ήτο να κατηγορώ και να γράφω κατά του π. Αμφιλοχίου και του κ. Γκουτζίδη!"

 Μακαριώτατε, είναι πολύ λίγα αυτά που σας γράφω, αλλά τα έγραψα και αυτά όχι διότι δεν τα γνωρίζετε, αλλά δια να τα λάβετε υπ' όψιν. Τα γράφω κατά το ''δώσε αφορμήν στον σοφό και θα γίνει σοφώτερος'', ενώ σας παρακαλώ να επιτιμήσετε όπως πρέπει τους άφρονες τούτους, οι οποίοι, όπως έκαμναν οι πέντε, έτσι και αυτοί παραπληροφορούν: ''Ο Πανάρετος έφυγε. Ο Πανάρετος θα αρχίσει το σχίσμα. Η Λάρισα έκοψε την κοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπο''. Υπενθυμίζω και τούτο το σημαντικόν: Οι πέντε από το 1992 μέχρι το 1995 έλεγαν, ότι θα κάνουμε εμείς το σχίσμα και όταν το έκαμαν οι ίδιοι το απέδωσαν εις ημάς. Το ίδιο ακριβώς κάνουν και τώρα, όσοι μιλούν για σχίσμα. Δυστυχώς έχω λόγους να πιστεύω, ότι μια και δεν μπορούν να κάμουν τίποτ' άλλο οι σκοτεινές δυνάμεις, ζητούν πάλι άλλο ένα σχίσμα... Αν μη γένοιτο, ο Θεός επιτρέψει πάλιν κάτι τέτοιο, αυτό θα είναι έργον του π. Μαξίμου και όλων των κυρίων με τους οποίους συνεργάζεται. Διερωτώμαι μήπως γι' αυτό ήλθε στην Ελλάδα, δια να προωθήσει δηλαδή με τους συνεργάτας του σχέδια σκοτεινών δυνάμεων κατά της Εκκλησίας; Ήλθε για να προπαγανδίσει, ότι ''βιάσθηκε ο Άγιος Πατέρας το 1937 και απεκήρυξε τον πρώην Φλωρίνης και ότι μπορούσε να αποφύγει το σχίσμα''. Γι' αυτό, όπως προανέφερα, κατά τον αυτάδελφόν του π. Νεόφυτον, ''σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος δεν βιάζεται να καθαιρέσει τους πέντε'', διότι όλα είναι πιθανά, και η ένωσις;

 Μακαριώτατε, όσον και αν προπαγανδίζονται πρωτοφανείς συκοφαντίες, όσο και αν μεταδίδωνται παραπληροφορήσεις, όση χολή και μελάνη και αν χυθεί, όπως κάνει η σουπιά, δια να καλύπτεται, όμως οι αλήθειες δεν καλύπτονται, αλλά φωτίζονται περισσότερον. Καν ημείς σιωπήσωμεν ο πιστός λαός κεκράξεται.

 Διο σας παρακαλώ είναι στο χέρι όλων μας να φυλάξουμε την ενότητα μέσω της Κανονικής τάξεως, της αληθείας και της καλής μας ομολογίας. Το να παρασυρώμεθα, πρώτος εγώ, είναι ανθρώπινο, όμως να αρνούμεθα να διορθώσουμε, διότι το θέλουν ο μ. Μάξιμος, ο κ. Κάτσουρας και οι λοιποί, τούτο είναι ασυγχώρητον  από τον Θεόν.

 Μακαριώτατε, συγκαλέστε την Ιερά Σύνοδο με νέας κατά Θεόν προϋποθέσεις, να κάνουμε μία καθαρή Ομολογία, μετά από όσα έχουν συμβεί, μετά και από το σχίσμα και τας βλασφημίας των πέντε, αλλά και από το 1995 μέχρι σήμερα. Να μιμηθώμεν τον Άγιον Πατέρα τι έκαμε μετά το σχίσμα του πρώην Φλωρίνης και ομολογήσωμεν, ότι διακρατούμε ανόθευτη και αδιάκοπη την Αποστολική μας Διαδοχή, την οποίαν έχομε δια των χειρών Εκείνου του Αγίου Ομολογητού. Τούτο το τελευταίο είναι θέμα πρώτης προτεραιότητας μετά από όσα προηγήθησαν και την σύγχυσιν που επικρατεί.

Ελάχιστος εν Χριστώ αδελφός και συλλειτουργός σας

ασπάζομαι την Μακαριότητά σας

+ Ο Λαρίσης και Τυρνάβου

Πανάρετος    

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Δύο θαύματα του Κυρίου μας Ιησού χριστού περιγράφει η σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αυτό της θεραπείας της αιμορροούσης και της θυγατέρας του Ιάειρου. Η μία ήταν μια απλή γυναίκα μέσα στο πλήθος, ο δεύτερος ήταν επιφανής, άρχοντας της συναγωγής. Προσεγγίζουν το Χριστό, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο: η αιμορροούσα δεν τολμά καν να ζητήσει από τον Κύριο να τη θεραπεύσει, απλά Τον πλησιάζει και ακουμπά την άκρη των ιματίων Του, και το θαύμα γίνεται.

 Ο αρχισυνάγωγος ζητά από τον Διδάσκαλο να έλθει στο σπίτι του και να θεραπεύσει τη μονάκριβη κόρη του και ο Χριστός έρχεται και ανασταίνει το κορίτσι, που στο μεταξύ είχε πεθάνει. Και οι δύο όμως, και η αιμορροούσα και ο Ιάειρος, έχουν δύο κοινά στοιχεία: διαθέτουν πίστη και τόλμη. Πιστεύουν ότι ο Χριστός μπορεί να παράσχει την ίαση και τολμούν, ο μεν να το ζητήσει και η δε να αγγίξει τον Κύριο.

 Δεν ήταν μικρό πράγμα για έναν αρχισυνάγωγο το να μιλήσει με το Χριστό. Οι Γραμματείς και οι φαρισαίοι είχαν απαγορεύσει στο λαό να Τον πλησιάζει και να ακούει τη διδασκαλία Του. Ο Ιάειρος όχι μόνο τολμά να βρίσκεται ανάμεσα στο πλήθος που ακούει τους λόγους του Κυρίου, αλλά και συζητεί μαζί Του και Του ζητά να έλθει στο σπίτι του, γιατί πιστεύει ότι ο μόνος που μπορεί να σώσει το παιδί του είναι ο Χριστός.

  Η πίστη του λοιπόν υπερνικά τον οποιοδήποτε φόβο, όπως ακριβώς και η πίστη της γυναίκας, που απλά αγγίζει τα ρούχα του Κυρίου Ιησού, προσδοκώντας να λάβει την ίαση.

Την αναγκαιότητα της πίστης προκειμένου να πραγματοποιηθεί το θαύμα, την επισημαίνει και την τονίζει ο ίδιος ο Χριστός. Στην αιμορροούσα λέει: “θυγάτηρ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε”και στον Ιάειρο, που τον ειδοποίησαν ότι η κόρη του πέθανε και να μην ταλαιπωρεί άλλο τον Διδάσκαλο, του απαντά: “μή φοβοῦ, μόνο πίστευσον, καί σωθήσεται”.

 Τη διαφορά ανάμεσα σε αυτόν που πιστεύει ότι ο Χριστός θα κάνει το θαύμα και σε  εκείνους που δεν το πιστεύουν τη βλέπουμε στους συγγενείς του μικρού κοριτσιού, που γέλασαν με τον Χριστό, όταν τους είπε να μην κλαίνε, γιατί το κορίτσι δεν πέθανε. Η απελπισία τους είχε εξανεμίσει κάθε ελπίδα και πίστη προς τον Θεό, και θεωρούσαν πως όλα πια είχαν χαθεί.

 “Μόνο πίστευσον, καί σωθήσεται”. Τα λόγια του Χριστού είναι καταλυτικά, όχι μόνο για τον πατέρα του άρρωστου κοριτσιού, αλλά και για τον καθένα μας. Μέσα στο πέλαγος της βιοπάλης και της καθημερινότητας, συχνά αισθανόμαστε ανίσχυροι, αδύναμοι, νικημένοι.

 Νιώθουμε ότι δεν έχουμε από πού να κρατηθούμε, πού να στηριχτούμε και να πάρουμε δύναμη για να αντεπεξέλθουμε στις δυσκολίες της ζωής. Συχνά μια ασθένεια, μια ανυπέρβλητη δυσκολία, μάς βυθίζει στην απόγνωση και την απελπισία. Κι όμως, ο Χριστός μάς προσκαλεί να πιστέψουμε, και η βοήθειά Του θα έλθει.

 Τί σημαίνει να πιστέψουμε; είναι μια απλή λέξη, αλλά χρειάζεται τόλμη και απαιτεί υπέρβαση του εγώ μας, προκειμένου να γίνει πράξη στη ζωή μας. Είναι απαραίτητο πρώτα από όλα να συνειδητοποιήσουμε και να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε παντοδύναμοι, πως πέρα από τη δική μας προσπάθεια έχει μεγάλη σημασία και η παρουσία του Θεού στη ζωή μας, η προστασία Του και η ευλογία Του.

 Μέσα στις δυσκολίες, τις αστοχίες και τις αποτυχίες, δύο επιλογές μάς μένουν: ή να βυθιστούμε στην απόγνωση και να καταστραφούμε πνευματικά, ή να αποδεχτούμε τη δική μας ανεπάρκεια και να στραφούμε με πίστη στον Θεό. Αν καταφέρουμε επομένως να κάνουμε τούτη την υπέρβαση του εγωισμού μας και αποδεχτούμε την παντοδυναμία αλλά και την αγάπη του Θεού προς εμάς, τότε μπορούμε με ταπείνωση πλέον να απευθυνθούμε προς Αυτόν και με πίστη να Του ζητήσουμε να έλθει σε βοήθειά μας.

 Ο Θεός δεν είναι χαιρέκακος, ούτε θέλει να μας βλέπει να ταλαιπωρούμαστε. Επειδή όμως μας έπλασε ελεύθερους, περιμένει από μόνοι μας, ελεύθερα να Τον βάλουμε στη ζωή μας. Και στο μεταξύ, διακριτικά μας σκεπάζει και μας προσφέρει τις ευκαιρίες να πιστέψουμε σε Αυτόν.

 Και επειδή ο Θεός είναι αγάπη, μόλις προστρέξουμε με πίστη σπεύδει και πραγματοποιεί το θαύμα στην προσωπική μας ζωή, όχι πάντα σύμφωνα με τη δική μας επιθυμία, αλλά με γνώμονα το πνευματικό μας καλό και συμφέρον.

 Είναι όντως δύσκολο να στηρίξουμε την ελπίδα μας στο Θεό. Χρειάζεται ταπείνωση, χρειάζεται τόλμη, χρειάζεται πίστη. “Μή φοβοῦ, μόνο πίστευσον”, μας προσκαλεί σήμερα ο Χριστός, προκειμένου να κάνει το θαύμα στη ζωή μας. Αρκεί να Τον εμπιστευτούμε, να του δώσουμε χώρο να σταθεί μέσα στην καρδιά μας. Αυτή είναι και η προσευχή μας, σε κάθε Λειτουργία και σε κάθε ακολουθία της Εκκλησίας: “ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα”.