ΚΑΘΕ ΑΥΓΗ ΑΡΧΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Κάθε αυγή ως αρχή σωτηρίας... Ξημερώνει μια καινούργια ημέρα και η ψυχή στέκεται στο κατώφλι της ζωής, όχι ως χθες που βαραίνει, αλλά ως σήμερα που καλεί. Δεν είναι το τέλος της νύχτας που μας σώζει, αλλά το φως που γεννιέται μέσα μας όταν αποφασίζουμε να συγχωρήσουμε, να ταπεινωθούμε, να αγαπήσουμε. Όποιος συγχωρεί, ελευθερώνεται. Όποιος αφήνει την πίκρα, βρίσκει ανάπαυση. Και όποιος ξεκινά την ημέρα του με ειρήνη, έχει ήδη νικήσει έναν αόρατο πόλεμο. Η καρδιά του ανθρώπου μοιάζει με χωράφι. Αν το αφήσεις, γεμίζει αγκάθια από λογισμούς, παράπονα και αδικίες. Αν όμως το καλλιεργήσεις με προσευχή και συγχώρεση, γίνεται τόπος Θεού. Γι’ αυτό και η αυγή δεν είναι απλώς αλλαγή ώρας, αλλά ευκαιρία μετανοίας. Να σηκωθείς και να πεις μέσα σου πως σήμερα δεν θα κρατήσω τίποτα εναντίον κανενός. Σήμερα θα πολεμήσω για την ειρήνη, όχι με φωνές, αλλά με σιωπή γεμάτη αγάπη. Σήμερα θα πράξω έστω και λίγο από αυτό που γνωρίζω ως καλό, γιατί η μεγαλύτερη πτώση του ανθρώπου δεν είναι ότι θέλησε πολλά, αλλά ότι έπραξε λίγα. Η ελπίδα πολλές φορές γίνεται σταυρός, γιατί ο άνθρωπος περιμένει από τους άλλους αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει. Μα όταν η ψυχή στραφεί προς τον ουρανό, τότε μαθαίνει να αγαπά χωρίς ανταπόδοση και να δίνει χωρίς να περιμένει. Και τότε αλλάζει όλος ο κόσμος μέσα της. Διότι ο κόσμος υπάρχει μόνο όταν τον μοιράζεσαι, και η αγάπη είναι ο μόνος δρόμος που ενώνει εκεί που όλα χωρίζουν. Μην αναβάλλεις το καλό για αύριο, γιατί μέσα σε αυτή τη μικρή λέξη κρύβεται ολόκληρη η απώλεια της ζωής. Ο άνθρωπος είναι πρόσκαιρος, αλλά η ψυχή του διψά για αιωνιότητα. Και αυτή η αιωνιότητα αρχίζει από τώρα, από την κάθε στιγμή που γίνεται προσευχή, από την κάθε συγχώρεση που γίνεται θυσία, από το κάθε χαμόγελο που βεβαιώνει ότι ακόμη υπάρχουμε ο ένας για τον άλλον. Πολλές φορές ο άνθρωπος νομίζει πως ζει μέσα στην πραγματικότητα, ενώ στην αλήθεια περιπλανιέται μέσα σε έναν κόσμο χωρίς Θεό, χωρίς φως, χωρίς νόημα. Μα εκείνος που κρατά μέσα του το όνειρο του Θεού, δηλαδή την πίστη, δεν χάνεται. Και αν χρειαστεί να χαθεί από τα ανθρώπινα, τότε βρίσκει τον αληθινό του εαυτό. Γιατί μόνο όποιος νεκρώνει το εγώ του, ανασταίνεται μέσα στην αλήθεια. Η ημέρα λοιπόν δεν είναι απλώς χρόνος που περνά. Είναι κλήση. Είναι αγώνας. Είναι πρόσκληση να γίνεις άνθρωπος αληθινός. Να αγωνιστείς για το δίκαιο, να κρατήσεις την ειρήνη, να σταθείς με ταπείνωση και πίστη. Και τότε, ακόμη κι αν γύρω σου συνεχίζεται η ταραχή του κόσμου, μέσα σου θα βασιλεύει η γαλήνη του Θεού. Μια νέα ημέρα, μια νέα αρχή, μια καρδιά που μαθαίνει να συγχωρεί και να αγαπά. Εκεί ξεκινά η αληθινή ζωή. Μια ψυχή στο φως της αυγής, σιωπηλή, προσευχόμενη, αφήνει πίσω το βάρος της νύχτας και ανοίγει την καρδιά της στο έλεος του Θεού. #πίστη #αγάπη #συγχώρεση #ελπίδα #προσευχή #ορθοδοξία #φως #ειρήνη #μετάνοια #ζωή #faith #love #forgiveness #hope #prayer #orthodox #light #peace #repentance #life #filoiesfigmenou Ολγα Πιστοπουλου

ΟΤΑΝ ΣΟΒΑΡΑ ΣΥΝΟΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΤΙΘΕΝΤΟ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΙΝ ΤΗΣ ΙΕΡΟΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΕΤΙΘΕΝΤΟ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟΝ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 192 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 21-3-2001 ΠΡΟΣ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας Μακαριώτατε Πρόεδρε. Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς. ῾Υποβάλλομεν ἐνώπιον τῆς σήμερον (Τρίτη 21-3-2001) συνεδριαζούσης ἐκτάκτου ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, τό συνημμένον ὑπ᾿ ἀριθμ. 185/31-1-2001 ῾Υπόμνημά μας, τό ὁποῖον, κατεθέσαμεν καί κατά τήν προηγουμένην ῾Ιεραρχίαν (τῆς 31-1-2001), ἀλλά δέν ἐγένετο δεκτόν. Τό ἐν λόγῳ ῾Υπόμνημα ἀποτελεῖ συνέχειαν τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 175/15/28-12-2000 προηγουμένου ἐγγράφου μας, τό ὁποῖον, κατόπιν ἐπιμονῆς μου, ἀνεγνώσθη μέν, ἐνώπιον τῆς Ι.Σ.τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 15/28-12-2000, δέν ἐλήφθη ὅμως ὑπ᾿ ὄψιν, διότι κατά τόν Σεβ/το Διαυλείας, ἐπί τῶν θεμάτων πού εἰσηγούμεθα "ἀπεφάνθη ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ἔχει λάβει ἀποφάσεις καί ἐτέθησαν τά θέματα εἰς τό ᾿Αρχεῖον". ῞Οπως διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 191/17-3-01 παρεμβάσεώς μας εἰς τήν ἀπόφασιν τοῦ Μακαριωτάτου, ἐζητήσαμεν πρό τῆς ἐκτάκτου ῾Ιεραρχίας νά συγκληθῇ ᾿Ενδημοῦσα, διά νά ἐγκρίνῃ τήν σύγκλησιν τῆς ἐκτάκτου ῾Ιεραρχίας, καί νά προσδιορίσῃ κανονικῶς καί τά θέματα τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως Αὐτῆς, καί πάλιν διά τοῦ παρόντος εἰσηγούμεθα, ὅπως ἡ σημερινή ῾Ιερά Σύνοδος λειτουργήσῃ οὐχί ὡς ῾Ιεραρχία, ἀλλά ὡς ᾿Ενδημοῦσα, ἡ ὁποία κανονικῶς θά προσδιορίσῃ τά θέματα τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως καί θά ὁρίσῃ τήν ἡμερομηνίαν τῆς συγκλήσεως τῆς ῾Ι.Σ. τῆς ῾Ιεραρχίας. Σήμερον δέον νά ἐνημερωθοῦμε ἀπό τήν ἁρμόδια ᾿Επιτροπή ἐπί τοῦ θέματος τῆς ῾Ιεραποστολῆς εἰς Ρουμανίαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νά εἶχε καταθέσει τήν εἰσήγησιν καί τάς προτάσεις της ἐγγράφως. Εἶναι ἐπεῖγον τό θέμα τοῦτο, καί διότι τό ἐπιβάλλουν οἱ συγκεκριμένοι λόγοι τῆς ῾Ιεραποστολῆς, ἀλλά καί διότι, τά στοιχεῖα καί αἱ πληροφορίαι πού ἔρχονται εἰς φῶς εἶναι πολύ σοβαρά, καί δέν ἐπιτρέπουν τήν παραμικράν ἀναβολήν τοῦ θέματος. Κατ᾿ αὐτάς εἰς τό ὅλον θέμα ὑπάρχει ξένη πρός τήν ᾿Εκκλησίαν παρεμβολή, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τήν πορείαν τοῦ ὅλου θέματος. ῾Υπό τήν ἀλήθειαν αὐτήν ἡ πληροφόρησίς μας ἀπό τήν ἁρμοδίαν ᾿Επιτροπήν θεωρεῖται ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ καί ἀναμένεται ἐναγωνίως. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Ο ΑΜΩΜΟΣ ΣΕ ΑΠΛΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΨΑΛΜΟΣ 118)

Ο ΑΜΩΜΟΣ (ψαλμός 118). Στάση πρώτη. Όσοι είναι άμωμοι στο δρόμο της ζωής τους, ας υμνούν τον Κύριον. Ευλογητός είσαι Κύριε, δίδαξέ με τις εντολές σου. Μεγάλο πόθο έχει η ψυχή μου να επιθυμεί και να θέλει τα κρίματά σου σε κάθε καιρό. Καταλήφθηκε από νυσταγμό η ψυχή μου λόγω χαλάρωσης, στερέωσέ με στα λόγια σου. Κάνε την καρδιά μου να στραφεί στα μαρτύριά Σου και όχι στην πλεονεξία. Η ψυχή μου γέμισε από αθυμία από τους αμαρτωλούς που εγκαταλείπουν τον νόμο Σου. Επικοινωνώ με εκείνους που σε σέβονται και φυλάσσουν τον νόμο Σου. Στάση δεύτερη. Τα χέρια Σου με δημιούργησαν και με έπλασαν, δώσε μου σύνεση και θα μάθω τις εντολές σου. Γιατί γεννήθηκα σαν ασκί στην παγωνιά, αλλά τα δικαιώματά Σου δεν λησμόνησα. Δικός σου είμαι Κύριε σώσε με, τα δικαιώματά σου ζήτησα. Από τα κρίματά σου δεν παρεξέκλινα, γιατί Συ έκαμες νόμο για μένα. ,ελέησέ με Κύριε. Στράφηκα με την καρδιά μου στο να πράττω τις εντολές Σου με σκοπό να πάρω την ανταμοιβή. Είναι καιρός Κύριε να σώσεις τους δούλους Σου επειδή οι ασεβείς παραβίασαν τον νόμο Σου. Στάση τρίτη. Ελέησέ με αλληλούια. Κοίτα με και ελέησέ με με την κρίση Σου να προστατεύεις αυτούς που αγαπούν το όνομά Σου. Γιατί είμαι νέος και περιφρονημένος, αλλά δεν ξέχασα τα δικαιώματά Σου. Άκουσε τη φωνή μου σύμφωνα με το έλεός Σου και με την κρίση Σου δώσε μου ζωή. Άρχοντες με εκδίωξαν άδικα και εγώ δείλιασα εξαιτίας των λόγων Σου. Θα ζήσει η ψυχή μου και θα σε υμνήσει και οι κρίσεις Σου θα με βοηθήσουν. Πλανήθηκα σαν το χαμένο πρόβατο, ζήτησε να με βρεις γιατί τις εντολές Σου δεν λησμόνησα. ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ Είσαι ευλογητός Κύριε διδαξέ με τα δικαιώματά σου. Ο χορός των Αγίων βρήκε την πηγή της ζωής και την πόρτα του Παραδείσου, θα βρω και εγώ αυτή την οδό με την μετάνοια, γιατί είμαι το χαμένο πρόβατο, ξανακάλεσέ με και σώσε με. Εσύ που με έπλασες από το μηδέν και με τίμησες με την θεία σου εικόνα, αφού παρέβηκα την εντολή Σου με γύρισες πάλι στην γη από την οποία προέρχομαι, επανέφερέ με στο καθ ομοίωσιν για να ξαναβρώ την παλαιά ομορφιά. Είμαι εικόνα της δόξας Σου αν και φέρω σημάδια της αμαρτίας Λυπήσου το πλάσμα Σου Δέσποτα και καθάρισέ το με την ευσπλαχνία Σου. Δώσε μου την πατρίδα που ποθώ κάνοντάς με ξανά πολίτη του Παραδείσου. Ανάπαυσε ο Θεός τον δούλο Σου και τοποθέτησέ τον στον Παράδεισο όπου βρίσκονται χοροί των Αγίων και οι δίκαιοι θα λάμψουν ως φωστήρες. Ανάπαυσε τον δούλον Σου παραβλέποντας όλα τα αμαρτήματα. Το τριλαμπές της μίας Θεότητας ας υμνήσουμε με ευσέβεια λέγοντες Άγιος είσαι ο Πατέρας ο άναρχος, ο συνάναρχος Υιός και το Θείο Πνεύμα. Φώτισέ μας που σε λατρεύουμε με πίστη και γλύτωσέ μας από το αιώνιο πύρ της κόλασης. Χαίρε σεμνή Συ που γέννησες κατά σάρκα τον Θεό για την σωτηρία των ανθρώπων, δια της οποίας το γένος μας βρήκε την σωτηρία, με Σένα θα βρούμε τον Παράδεισο, Θεοτόκε, αγνή, ευλογημένη. ΚΟΝΤΑΚΙΟ Μαζί με τους Αγίους ανάπαυσε Χριστέ την ψυχή του δούλου Σου. εκεί που δεν υπάρχει πόνος ή λύπη ή στεναγμός, αλλά μόνο ζωή ατελείωτη. ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ ΙΔΙΟΜΕΛΑ Ποια απόλαυση της ζωής βρίσκεται αμέτοχη λύπης; Ποια δόξα γήινη μένει σταθερή και αμετάθετη; Όλα είναι ασθενέστερα από την σκιά και απατηλότερα από το όνειρο, μια στιγμή και όλα τα διαδέχεται ο θάνατος. Αλλά ανάπαυσε Χριστέ στο φως του προσώπου Σου και στη γλυκύτητα της ομορφιάς Σου αυτόν που εξέλεξες σήμερα ως φιλάνθρωπος. Σαν το λουλούδι μαραίνεται και σαν όνειρο φεύγει και διαλύεται κάθε άνθρωπος. Όταν (στην δευτέρα Παρουσία) ηχήσει η σάλπιγγα όλοι οι νεκροί σαν να γίνεται σεισμός, θα αναστηθούν από τα μνήματα για να Σε συναντήσουν Χριστέ. Τότε Δέσποτα αυτόν που πήρες από εμάς να κατατάξεις στις σκηνές των Αγίων Σου, αναπαύων εκεί το πνεύμα του δούλου Σου. Αλίμονο πόσο αγώνα έχει η ψυχή όταν παλεύει να βγει από το σώμα, πόσα δάκρυα χύνει τότε και δεν υπάρχει κανείς να την ελεήσει. Βλέπει προς τους Αγγέλους, χωρίς όμως ανταπόκριση. Προς τους ανθρώπους τείνει τα χέρια χωρίς να την βοηθήσει κάποιος. Γι αυτό αγαπητοί μου αδελφοί αφού κατανοήσουμε το μικρό διάστημα της ζωής μας, ας παρακαλέσουμε τον Χριστό να χαρίσει ανάπαυση στην ψυχή του μεταστάντος και στις ψυχές μας το μεγάλο Του έλεος. Όλα τα ανθρώπινα πράγματα είναι παροδικά και δεν υπάρχουν μετά τον θάνατο, ούτε τα πλούτη παραμένουν, ούτε η δόξα μας συνοδεύει. Γιατί όταν έρχεται ο θάνατος όλα αυτά θα εξαφανιστούν. Γι αυτό ας φωνάξουμε στον αθάνατο βασιλιά και Χριστό μας, αυτόν που πήρε από εμάς ας αναπαύσει εκεί που υπάρχει η κατοικία όλων αυτών που γεύονται την ευφροσύνη της βασιλείας Του. Είναι πράγματι φοβερό το μυστήριο του θανάτου, το πως η ψυχή βίαια χωρίζεται από την αρμονική της σχέση με το σώμα και κόβεται ο φυσικός της δεσμός με αυτό με την απόφαση του Θεού. Γι αυτό Σε παρακαλούμε τον δοτήρα της ζωής και φιλάνθρωπο ,τον μεταστάντα ανάπαυσε στις σκηνές των δικαίων Σου. Θυμήθηκα τα λόγια του Προφήτη που έλεγε ότι εγώ είμαι χώμα και στάχτη και είδα με το νου μου τα μνήματα και είδα τα άσαρκα οστά και είπα. Άρα ποιος είναι ( ο νεκρός ) βασιλιάς ή στρατιώτης; πλούσιος ή πτωχός; δίκαιος ή αμαρτωλός; Αλλά ανάπαυσε Κύριε με τους δικαίους τον δούλο Σου, ως φιλάνθρωπος. Αρχή για την ύπαρξή μου έγινε το δημιουργικό Σου πρόσταγμα, γιατί να με πλάσεις ζώο ανάμικτο από ορατή και αόρατη φύση, το μεν σώμα μου το πήρες από την γη, μου έδωσες δε ψυχή με την θεία και ζωαρχική Σου έμπνευση. Γι αυτό Χριστέ ανάπαυσε τον δούλο Σου στη χώρα των ζώντων και στις σκηνές των δικαίων. Ανάπαυσε Σωτήρα μας που δίνεις την ζωή, τον αδελφό μας που μετέστησες από τα πρόσκαιρα, ο οποίος βοά δόξα σε Σένα. Θρηνώ και κλαίω όταν εννοήσω τον θάνατο και δω στους τάφους την δική μας ωραιότητα που πλάστηκε κατ εικόνα Θεού, χωρίς μορφή, χωρίς δόξα, χωρίς είδος. Πόσο μεγάλο θαύμα. Γιατί έγινε για εμάς αυτό το μυστήριο; Πως παραδοθήκαμε στην φθορά και συζευχθήκαμε με τον θάνατο. Αλήθεια αυτό έγινε με πρόσταγμα Θεού, όπως λέγει η Γραφή, ο οποίος παρέχει στους μεταστάντας την ανάπαυση. Ο θάνατός Σου Κύριε έγινε πρόξενος αθανασίας, διότι αν δεν ενταφιαζόσουν στο μνήμα, ο παράδεισος δεν θα ανοιγόταν. Έτσι τον μεταστάντα ανάπαυσε ως φιλάνθρωπος. Αγνή Παρθένε, η πύλη από την οποία πέρασε ο Θεός Λόγος στον κόσμο, η μητέρα του Θεού, ικέτευε να ελεηθεί η ψυχή του. ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ Θυμήσου μας Κύριε στη βασιλεία Σου, ευτυχισμένοι είναι αυτοί που έχουν φτωχό πνεύμα, γιατί σε αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών. Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που πενθούν, γιατί θα παρηγορηθούν, οι ήρεμοι και πράοι γιατί θα κληρονομήσουν την γη, αυτοί που πεινούν και διψούν την δικαιοσύνη γιατί θα χορτάσουν. Ευτυχισμένοι οι ελεήμονες γιατί θα ελεηθούν. Τον ληστή πάνω στο Σταυρό που σου φώναξε το θυμήσου με, τον έκαμες πρώτο πολίτη του Παραδείσου, την μετάνοιά του αυτή αξίωσε και μένα να την βρω. Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό. Συ Θεέ που κυριεύεις την ζωή και τον θάνατο, ανάπαυσε στις αυλές των Αγίων Σου, αυτόν που διάλεξες από τα πρόσκαιρα, ο οποίος βοά θυμήσου με στην βασιλεία Σου. Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που κάνουν ειρήνη, γιατί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού. Συ Κύριε, που δεσπόζεις στις ψυχές και τα σώματα και που κρατάς στα χέρια Σου την πνοή μας και είσαι η παρηγοριά των θλιβομένων, ανάπαυσε στην χώρα των δικαίων τον μεταστάντα δούλο Σου. Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που διώκονται εξαιτίας της δικαιοσύνης, διότι σε αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών. Ο Χριστός ας σε αναπαύσει στην χώρα των δικαίων και να σου ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου και να σε αναδείξει πολίτη της βασιλείας Του και να σου δώσει άφεση αμαρτιών που έπραξες στη ζωή σου, φιλόχριστε. Ευτυχισμένοι είστε όταν σας κατηγορήσουν οι άνθρωποι και σας διώξουν και σας συκοφαντήσουν με ψεύδη εξαιτίας Μου. Ας βγούμε και να δούμε στους τάφους ότι ο άνθρωπος είναι γυμνά οστά, τροφή για τα σκουλήκια και δυσοσμία και να σκεφτούμε ποια αξία έχει ο πλούτος, η ομορφιά, η δύναμη και η ευπρέπεια. Να είστε χαρούμενοι, γιατί ο μισθός σας είναι μεγάλος στον ουρανό. Ας ακούσουμε τι λέγει ο Παντοκράτορας Θεός, αλίμονο σε σας που ζητάτε να δείτε την φοβερή ημέρα της κρίσεως. Αυτή είναι σκοτάδι και η φωτιά θα δοκιμάσει τα σύμπαντα. Στην άναρχη γέννηση της Τριάδας, Πατέρα προσκυνώ που γέννησε τον Υιό, τον Υιό δοξάζω που γεννήθηκε από τον Πατέρα και ανυμνώ το Άγιο Πνεύμα που συνεκλάμπει μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Πως από τους μαστούς Σου πηγάζεις γάλα Παρθένε; Πως τρέφεις Αυτόν που τρέφει την κτίση; Ασφαλώς όπως γνωρίζει αυτός που πήγασε νερό από την πέτρα και άνοιξε τις φλέβες των νερών για να ξεδιψάσει τον λαό, όπως λέει η Γραφή. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ( ΘΕΣΣ. Α Δ,13-17) Αδέλφια μου δεν θέλω να αγνοείται σχετικά με τους κεκοιμημένους, για να μη λυπάσθε όπως οι υπόλοιποι που δεν έχουν ελπίδα (αναστάσεως).Αν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, έτσι και ο Θεός τους κοιμηθέντες με πίστη θα τους φέρει στην αιώνια ζωή με τον Ιησού. Γιατί σας λέμε τα λόγια του Κυρίου, ότι εμείς οι ζωντανοί δεν θα προφθάσουμε τους νεκρούς, οι οποίοι θα μας προλάβουν στην προϋπάντηση του Κυρίου. Γιατί ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπισμα Θεού θα κατέβει από τον ουρανό και οι νεκροί που κοιμήθηκαν με πίστη στον Χριστό θα αναστηθούν πρώτοι. Έπειτα εμείς οι ζωντανοί, μαζί με αυτούς θα αρπαγούμε σε νεφέλες για να συναντήσουμε στον αέρα τον Κύριο και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί Του. ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ( ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ε 24-30 ) Είπε ο Κύριος στους Ιουδαίους που ήλθαν να Τον συναντήσουν. Σας βεβαιώνω ότι εκείνος που ακούει τον λόγο μου και πιστεύει σε αυτόν που με έστειλε, έχει αιώνια ζωή και δεν κρίνεται, αλλά μετέβη από τον θάνατο στη ζωή. Σας βεβαιώνω ότι έρχεται ώρα, κοντά, στην οποία οι νεκροί θα ακούσουν την φωνή του Υιού του Θεού και αυτοί που την άκουσαν θα ζήσουν. Γιατί, όπως ο Πατέρας έχει στην φύση Του ζωή, έτσι έδωσε και στον Υιό ζωή και εξουσία να κάνει κρίση, αφού είναι Υιός ανθρώπου. Μην απορείτε γι αυτό, γιατί πλησιάζει ώρα κατά την οποία όλοι οι νεκροί στα μνημεία θα ακούσουν την φωνή Του και αυτοί που έκανα τα αγαθά θα αναστηθούν στην αιώνια ζωή, ενώ αυτοί που έκαναν φαύλα πράγματα θα αναστηθούν σε αιώνια κρίση. Δεν μπορώ από μόνος Μου να κάνω τίποτα. Όπως ακούω, κρίνω και η κρίση Μου είναι δίκαιη, γιατί δεν επιζητώ το θέλημά Μου, αλλά το θέλημα του Πατέρα Μου που Με έστειλε. ΕΥΧΕΣ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΕΣ Εσύ που είσαι Θεός των πνευμάτων και κάθε σαρκικής φύσεως, που καταπάτησες τον θάνατο και κατάργησες τον διάβολο και χάρισες ζωή στον κόσμο, Εσύ Κύριε ανάπαυσε την ψυχή του δούλου Σου σε τόπο φωτεινό, σε τόπο χλοερό, σε τόπο αναψύξεως, όπου δεν υπάρχει, οδύνη, λύπη και στεναγμός. Κάθε αμάρτημα που έκαμε με λόγια ή έργα ή με την σκέψη, ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρεσέ το. Διότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα ζήσει στην γη και δεν θα αμαρτήσει, Εσύ μόνο είσαι εκτός της αμαρτίας ,η δικαιοσύνη Σου είναι αιώνια και ο λόγος Σου αλήθεια. ΕΥΧΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑΡΑΣ Κύριε και Θεέ μας, Εσύ που με την άρρητή Σου σοφία δημιούργησες τον άνθρωπο από το χώμα και του έδωσες ωραία μορφή και ομορφιά, τον στόλισες με τα χαρίσματά Σου σαν τίμιο και ουράνιο κτήμα Σου για να σε δοξάζει, επειδή τον έπλασες κατά την εικόνα και το ομοίωμά Σου. Αυτός όμως παρέβη την εντολή και το πρόσταγμά Σου και την εικόνα Σου που δέχτηκε δεν τήρησε όπως την παρέλαβε. Έτσι για να μη μείνει αθάνατο το κακό που μπήκε στον κόσμο, από φιλανθρωπία διέταξες να διαλύεται η κράση και η μίξη αυτή και να κόβεται ο άρρηκτος δεσμός σώματος και ψυχής, ώστε η ψυχή να πηγαίνει εκεί από όπου προήλθε μέχρι την ημέρα της κοινής ανάστασης (των σωμάτων),το δε σώμα να διαλύεται εκεί από όπου δημιουργήθηκε (χώμα). Γι αυτό και εμείς σε παρακαλούμε τον άναρχο Πατέρα και τον μονογενή σου Υιό και το πανάγιο και ομοούσιο και ζωοποιό Άγιο Πνεύμα Σου, να μη παραβλέψεις το πλάσμα Σου, ώστε να απολεσθεί, αλλά το μεν σώμα του να διαλυθεί, η δε ψυχή να καταταχθεί στον χορό των δικαίων. Ναι Κύριε ας νικήσει το αμέτρητο έλεός Σου και η φιλανθρωπία Σου. Και είτε ο δούλος Σου αυτός υπέπεσε σε κατάρα του πατέρα ή της μητέρας του ή σε δικό του ανάθεμα, ή με την συμπεριφορά του λύπησε κάποιον Ιερέα, ο οποίος του έβαλε άλυτο δεσμό ή έπεσε σε βαρύ αφορισμό από Αρχιερέα και από αμέλεια ή ραθυμία του δεν συγχωρήθηκε όσο ζούσε, συγχώρησέ τον από εμένα, αν και είμαι ανάξιος και αμαρτωλός. Και το μεν σώμα του διέλυσε την δε ψυχή του κατάταξε στις σκηνές των Αγίων Σου. Ναι Κύριε ο Θεός, συ που έδωσες την εξουσία αυτή στους Αγίους Σου Μαθητές και Αποστόλους, ώστε να δίνουν άφεση, λέγοντάς τους: Όσα αν δέσετε και λύσετε, να είναι δεμένα και λυμένα ,δι αυτών και σε μας, αν και ανάξιους, την ίδια εξουσία έδωσες, λύσε τον κοιμηθέντα δούλο Σου από το ψυχικό και σωματικό αμάρτημα και ας είναι συγχωρημένος και σε αυτόν τον αιώνα και στον μελλοντικό, με τις πρεσβείες της Παναγίας και όλων των Αγίων Σου. ΑΛΛΗ ΕΥΧΗ Δέσποτα του ελέους Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, Συ που έδωσες τα κλειδιά της ουράνιας βασιλείας στους Αγίους μαθητές και Αποστόλους και με την χάρη Σου τους έδωσες την εξουσία να δένουν και να λύνουν τις αμαρτίες των ανθρώπων, ώστε να είναι δεμένα στον ουρανό όσα έχουν δεθεί στην γη και λυμένα στον ουρανό όσα έχουν λυθεί στη γη. Εμάς τους ευτελείς και ανάξιους δούλους Σου αξίωσες να γίνουμε διάδοχοι της υπεραγίας δωρεάς και χάριτος με την φιλανθρωπία Σου, ώστε παρόμοια να δένουμε και να λύνουμε όσα συμβαίνουν στο λαό Σου. Αυτός αγαθέ βασιλιά συγχώρησε δι εμού του ταπεινού και ανάξιου δούλου Σου τον δούλο σου (κοιμηθέντα) αν κάτι ως άνθρωπος έκανε στην ζωή του. Και δώσε άφεση σε όσα ή με λόγια ή με έργα ή με το μυαλό του αμάρτησε, λύνοντας τον δεσμό με τον οποίο ή ο ίδιος σε στιγμή απροσεξίας ή από άλλη αιτία έδεσε τον εαυτό του ή δέθηκε από Αρχιερέα ή από κάποιον άλλο έπεσε σε αυτό το ολίσθημα από φθόνο και συνεργασία του διαβόλου. Ευδόκησε η ψυχή του να καταταχθεί με τους Αγίους, που από την αρχή ευαρέστησαν ενώπιόν Σου, το δε σώμα του να δοθεί στην φύση που Συ δημιούργησες. ΕΥΧΗ ΣΕ ΙΕΡΕΑ Σε ευχαριστούμε Κύριε και Θεέ μας γιατί σε εσένα ανήκει η αθάνατη ζωή και η δόξα και το αμέτρητο έλεος και η φιλανθρωπία και η βασιλεία που δεν έχει διαδοχή και δεν υπάρχει προσωποληψία ενώπιόν Σου. Γιατί σε όλους τους ανθρώπους όρισες το κοινό χρέος του βίου (το θάνατο) όταν έλθει η ώρα. Γι αυτό σε παρακαλούμε Κύριε και Θεέ μας τον δούλο Σου Ιερέα, αδελφό και συλλειτουργό μας και ο οποίος κοιμήθηκε με την ελπίδα της αναστάσεως στην αιώνια ζωή, ανάπαυσε στους κόλπους Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ. Και όπως στην γη τον αξίωσες να γίνει λειτουργός Σου, έτσι ανάδειξέ τον λειτουργό και στο ουράνιο θυσιαστήριό Σου. Και όπως μεταξύ των ανθρώπων τον εκόσμησες με το αξίωμα της ιερατικής Σου χάριτος, έτσι και μεταξύ των αγγέλων παράλαβέ τον ακατάκριτον στην Τριαδική δόξα Σου. Εσύ που έκανες ένδοξη την ζωή του στη γη, κάνε με τον θάνατό του να μπει στον τόπο των Αγίων Σου και τοποθέτησε το πνεύμα του μεταξύ εκείνων που από την αρχή Σε ευαρέστησαν. Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΣΠΑΣΜΟΣ Ελάτε να δώσουμε τον τελευταίο ασπασμό στον νεκρό ευχαριστούντες το Θεό. Αυτός έφυγε από την συγγένειά του και προς τον τάφο πηγαίνει, μη φροντίζοντας πλέον τα μάταια της ζωής και του σώματος. Που θα είναι τώρα συγγενείς και φίλοι; Τώρα χωριζόμαστε και ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να τον αναπαύσει. 16 Ιουλίου 2021

ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ; Απόστολος Παύλος: «Τους αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι» (Τιμ. Α΄, 5. 20). Μ. Αθανάσιος: Εάν ουν τινα ίδης, αδελφέ, ότι έχει σχήμα σεμνοπρεπές, μη πρόσχης, ότι εδέδυται κώδιον προβάτου, ότι όνομα έχει πρεσβυτέρου ή επισκόπου….., αλλά τας πράξεις αυτού περιέργασαι. Ει εστι σώφρων….. ή υπομονητικός. Ει δε έχει….. τον φάρυγγα άδην, νοσών χρήματα και καπηλεύων την θεοσέβειαν, άφες αυτόν, ου γαρ εστι Ποιμήν….. αλλά λύκος αρπακτικός….. Εάν ίδης συνετόν, κατά την συμβουλεύουσαν σοφίαν, όρθριζε προς αυτόν», διότι «πίστις τελεία και απερίεργος….. εισάγουσιν εις την βασιλείαν των ουρανόν» (Περί Ψευδοπροφητών, ΒΕΠΕΣ, 33, 197). Μ. Βασίλειος: «Ουκ οίδα επίσκοπον μηδέ αριθμήσαιμι εν ιερεύσι Χριστού τον παρά των βεβήλων χειρών επί καταλύσει της πίστεως εις προστασίαν προβεβλημένον….. Υμείς δε ει τινα έχετε μεθ’ ημών μερίδα, ταυτά ημίν φρονήσετε δηλονότι, ει δε εφ’ εαυτών βουλεύεσθε, της ιδίας γνώμης έκαστός εστι κύριος, ημείς αθώοι από του αίματος τούτου» (επιστ. σμ΄ Νικοπολίταις πρεσβυτέροις, κεφ. γ΄, 7-13). «Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις, μνημονεύοντας του Κυρίου λέγοντος, αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ’ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν….. Εξ ων παιδευόμεθα, ότι, καν πολύ γνήσιός τις η, καν υπερβαλλόντως ένδοξος ο κωλύων το υπό του Κυρίου προστεταγμένον ή προτρέπων ποιείν το υπ’ αυτού κεκωλυμένον, φευκτός ή και βδελυκτός οφείλει είναι εκάστω των αγαπώντων τον Κύριον» (Όροι κατ’ επιτομήν, ερώτησις 114, ΕΠΕ 9, 144-146). «Ότι δει των ακροατών τους πεπαιδευμένους τας Γραφάς, δοκιμάζειν τα παρά των διδασκάλων λεγόμενα και τα μεν σύμφωνα ταις Γραφαίς δέχεσθαι, τα δε αλλότρια αποβάλλειν και τους τοιούτοις διδάγμασιν επιμένοντας αποστρέφεσθαι σφοδρότερον» (Ηθικά, Όρος ΟΒ΄). «Επικαθαρίσατε την Εκκλησία, τους αναξίους αυτής απελαύνοντας και του λοιπού εξετάζετε μεν τους αξίους και παραδέχεστε» (Προς Χωροεπισκόπους. P.G. 32, 401 και ΕΠΕ 2, 184). Γρηγόριος Θεολόγος: «Εν εκτρέπου μοι, τους κακούς επισκόπους, μηδέν φοβηθείς του θρόνου την αξίαν. Πάντων το ύφος, ουχ πάντων δ’ η χάρις. Το κώδιον πάρελθε, τον λύκον βλέπε. Μη τοις λόγοις με πείθε, τοις δε πράγμασι. Μισώ διδάγμαθ', οις εναντίος βίος» (Βίβλος Β΄. Έπη Ιστορικά, Τόμ. Α΄. Περί εαυτού, ΙΒ΄. Εις εαυτόν και περί επισκόπων). «αλλ’ αυτοί γε και φανερώς πολεμούσι τοις ιερεύσιν, εφόδιον έχοντες εις πειθώ την ευσέβειαν και όσοι μεν περί πίστεως τούτο πασχόντων και των ανωτάτω ζητημάτων και πρώτων, ουδ’ εγώ μέμφομαι, αλλ’ ει δει ταληθές ειπείν και προσεπαινώ και συνήδομαι. Και τούτων εις είην των υπέρ αληθείας αγωνιζομένων και των απεχθανομένων, μάλλον δε και είναι καυχήσομαι. Κρείττων γαρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού» (Λόγος Β΄, ΕΠΕ, τ. 1, σελ. 177). Ιω. Χρυσόστομος: «Ουδένα γαρ δέδοικα ως τους Επισκόπους, πλην ολίγων» (Ζήση Θ. Κακή υπακοή και αγία ανυπακοή, σελ. 39). «Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;….. ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά….., αλλά κοινωνείς; (P.G. 55, 252). «Αξίωμα προσώπου ου προσίεται, όταν περί αληθείας ο λόγος η» (P.G. 61, 625). Θεόδωρος Στουδίτης: Εν τω καιρώ τούτω, εν ω ο Χριστός διώκεται δια της εικόνος αυτού, ου μόνον ει βαθμώ τις και γνώσει προέχων εστίν οφείλει διαγωνίζεσθαι, λαλών και διδάσκων τον της ορθοδοξίας λόγον, αλλά γαρ και ει μαθητού τάξιν επέχων είη, χρεωστεί παρρησιάζεσθαι την αλήθειαν και ελευθεροστομείν. Ουκ εμός ο λόγος του αμαρτωλού, αλλά του θείου Χρυσοστόμου, επεί και άλλων πατέρων» (Ζήση, ως ανωτέρω, σελ. 57). «Εντολή Κυρίου είναι να μη σιωπάμε σε περιόδους που η πίστις κινδυνεύει….. Ώστε, όταν ο λόγος είναι περί πίστεως, δεν μπορούμε να πούμε: Εγώ ποιος είμαι;….. πτωχός…..Δεν μου πέφτει λόγος….. για το προκείμενο ζήτημα. Αλλοίμονο, οι λίθοι θα κραυγάσουν και εσύ θα μείνης σιωπηλός και αμέριμνος;….. Ώστε και αυτός ο πτωχός….. επειδή τώρα δεν ομιλεί, (είναι) άξιος κατακρίσεως και μόνο γι’ αυτό το λόγο….. Ακόμη και αυτός που κατέχει την θέσι του μαθητού οφείλει να διακηρύττει την αλήθεια και να ομιλή ελεύθερα». Και μόνο η σιωπή, λοιπόν, είναι μέρος της συγκατάθεσης, αφού εξ άλλου: «αυτό επιδιώκουν οι αιρετικοί, να παύσει να ακούγεται ο λόγος της αληθείας και να επικρατήσει (έτσι) η πλάνη», και «παραγγελίαν έχομεν εξ αυτού του Αποστόλου, εάν τις δογματίζη ή προστάσση ποιείν ημάς, παρ’ ο παρελάβαμεν, παρ’ ο οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων καθολικών και τοπικών ορίζουσιν, απαράδεκτον εαυτόν έχειν και μηδέ λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω αγίων» (P.G. 99, 988). Ιωσήφ Βρυέννιος: «Πας ο δυνάμενος λέγων την αλήθειαν και μη λέγων κατακριθήσεται υπό του Θεού. Και ταύτα ένθα πίστις το κινδυνευόμενον και της όλης Εκκλησίας των Ορθοδόξων η κρηπίς. Το γαρ εφησυχάζειν εν τοις τοιούτοις αρνήσεως ίδιον, το δε λέγειν, ομολογίας ειλικρινούς» (Τα ευρεθέντα έργα αυτού, τ. Β΄, σελ. 18). Αθανάσιος Πάριος: «Δεν είναι δίκαιον ούτε πρέπον εις ανθρώπους ευσεβείς παντάπασιν να σιωπούν, όταν τους νόμους του Θεού αθετούσιν….. όπου δε Θεός το κινδυνευόμενον….. τις ευσεβής δύναται να σιγά;» (Ι.Μ. Γρηγορίου: Οι αγώνες των μοναχών, σελ. 233). Γεώργιος Φλωρόφσκυ: «ο επίσκοπος περιορίζεται από αυτήν την εμπειρίαν (του σώματος της Εκκλησίας) και επομένως εις θέματα πίστεως ο Λαός πρέπει να κρίνη σχετικώς με την διδασκαλίαν του. Το καθήκον της υπακοής παύει όταν ο επίσκοπος παρεκκλίνη από τον καθολικόν κανόνα και ο λαός έχει δικαίωμα να τον κατηγορήση…..» (Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις, σελ. 75).

ΠΑΡΑΘΕΤΟΜΕΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝ ΕΚΕΙΝΗΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ (1920), ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΩΣ "ΑΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ" .

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟ∆ΙΚΗ ΤΟΥ 1920 ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΄΄Η καθ’ ηµάς Εκκλησία φρονούσα ότι η των διαφόρων Χριστιανικών Εκκλησιών προσέγγισις προς αλλήλας και κοινωνία ουκ αποκλείεται υπό των υφισταµένων µεταξύ αυτών δογµατικών διαφορών και ότι τοιαύτη τις προσέγγισις τα µάλα εστίν ευκταία και αναγκαία και πολλαχώς χρήσιµος ΄... ∆ύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκµηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώµην ηµών, ως εξής: α) δια της παραδοχής ενιαίου ηµερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασµόν των µεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών...΄΄

ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑΝ ΜΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ (kirykos) έγραψε, 2009-03-13 13:04:00 Previous Add to memories Edit Tags Share Statistics Track Next ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑΝ ΜΟΥ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 78 ᾿Εν Κορωπίῳ τῆ 10)9)99 (Ε.Η.) ΠΡΟΣ Τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ.κ. ᾿Ανδρέαν, Πρόεδρον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί Τούς Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς, μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ῾Ο Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Περιῆλθεν εἰς χεῖράς μου τό ὑπ᾿ ἀριθ. 15)7-9-99 ἔγγραφον τοῦ Σεβ)του Μητροπολίτου Λαρίσης καί Τυρνάβου κ. Παναρέτου, μέ τό ὁποῖον "ἀπεφάσισε" νά ἐπιβάλῃ "ἀργίαν" εἰς τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν. Κατά τήν ἐμήν ταπεινήν γνώμην πρόκειται διά μίαν πράξιν πολλαπλῶς ἀντικανονικήν καί ἐνδεχομένως πρόξενον πολλῶν δεινῶν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν. Τήν χαρακτηρίζω, ὡς τορπίλλην εἰς τά θεμέλια τῆς ἑνότητος καί τῆς εἰρήνης εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας, ἡ ὁποία δυνατόν νά ὡδηγήσῃ καί εἰς πρόκλησιν νέου σχίσματος, τό ὀποῖον ποθοῦν καί προσδοκοῦν αἱ ἴδιαι σκοτειναί δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι τελικῶς προεκάλεσαν καί ἐκεῖνο τοῦ 1995. Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς Δυστυχῶς διαπιστώνεται ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ συνεχίζει νά διώκεται καί σήμερον ὑπό τῶν ἰδίων κρυπτομένων δυνάμεων τοῦ σκότους. ῾Ο σημερινός διωγμός εἶναι περισσότερον ὕπουλος καί δόλιος ἀπό ἐκεῖνον τοῦ 1995, ὥστε νά μή γίνεται εὐκόλως ἀντιληπτή ἡ μεθοδευομένη προδοσία κατά τῆς ῾Ομολογίας -᾿Εκκλησιολογίας, ἀλλά καί αὐτῆς τῆς ᾿Αποστολικῆς μας Διαδοχῆς. ᾿Ασφαλῶς οἱ πολλοί δέν τό ἀντιλαμβανόμεθα, διά τοῦτο ἐπιφυλάσσομαι, νά κάνω σχετικάς δηλώσεις-᾿Ανακοινώσεις εἰς τήν προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς ῾Ιεραρχίας, ἡ ὁποία δέν πρέπει νά καθυστερήσῃ. ᾿Ενταῦθα, ὡς ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ ὑμῶν ἀδελφός, ἐκφράζω τήν ἀνησυχίαν μου καί τήν ἀγωνίαν μου κατά πόσον ἡμεῖς, ᾿Αρχιερεῖς ὄντες τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἔχομεν ἀντιληφθῇ τόν μεγάλον αὐτόν κίνδυνον, ἤ ἄθελά μας καί ἐν τῇ ἁπλότητι τῆς καρδίας μας, κινδυνεύομεν νά παρασυρθῶμεν εἰς πράξεις ἤ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι χωρίς νά τό ἀντιληφθῶμεν μᾶς ἐκθέτουν, ἐνδεχομένως δέ, μή γένοιτο, νά μᾶς κατατάξουν καί μεταξύ τῶν πολεμίων τῆς ᾿Εκκλησίας. Φαίνεται σκληρός ὁ λόγος, ἅγιοι ἀδελφοί, ἀλλά ἄς ἔχωμεν πάντοτε κατά νοῦν, ὅτι ᾿Αρχιερεῖς ᾿Ορθόδοξοι ἦσαν καί οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται, οἱ ὁποῖοι ἀπό διάκονοι Χριστοῦ κατεστάθησαν ὑπηρέται τοῦ πονηροῦ, ῾Η πτῶσις τῶν πέντε πρέπει πάντοτε νά μᾶς προβληματίζῃ, διότι μπορεῖ νά ἔχῃ συνέχεια, ἀκόμη καί μεταξύ ἡμῶν, ἄν δέν προσέξωμεν. Μακαριώτατε καί ἅγιοι ἀδελφοί, ἐτάχθημεν νά φυλάσσωμεν τάς "Θερμοπύλας" τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Ωμόσαμεν ἐνώπιον τοῦ ῾Ιεροῦ Θυσιαστηρίου, ὅτι θά θυσιάσωμεν καί τήν ψυχήν μας διά τήν ᾿Αγάπην τοῦ Χριστοῦ. Καί ὑπεσχέθημεν, ὅτι θά διατηρήσωμεν ἀντί πάσης θυσίας τήν ᾿Αγάπην μας πρός τήν Νύμφην μας ᾿Εκκλησίαν, ἡ ὁποία ᾿Αγάπη - θυσία πρός Αὐτήν ἐκφράζεται μέ τήν διαφύλαξιν ἀκαινοτομήτου τῆς ᾿Αποστολικῆς Πίστεως, τῆς Κανονικῆς τάξεως, τοῦ Δικαίου καί τῆς ᾿Αγάπης τοῦ Χριστοῦ. ᾿Εκφράζεται μέ τήν διασφάλισιν τῆς εἰρήνης καί τῆς ἑνότητος τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Διερωτῶμαι Μακαριώτατε καί ἁγιοι ᾿Αρχιερεῖς: ῾Ο Σεβασμιώτατος κ. Πανάρετος, ἀχθείς ἤ παρασυρθείς εἰς τήν ἀπόφασίν του αὐτήν, ἐνήργησε μέ γνώμονα καί κριτήριον τήν Κανονικήν τάξιν, τήν ἀλήθειαν, τήν ἀγάπην καί τό Δίκαιον; ῎Ελαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του, ὅτι οἱαδήποτε πράξις διά νά εἶναι ἔγκυρος πρέπει νά ἐπιβληθῇ ὑπό τοῦ ἁρμοδίου ἐκκλησιαστικοῦ ὀργάνου, τό ὁποῖον πρωτίτως συντάσσει ὑπευθύνως κατηγορητήριον, τό κοινοποιεῖ καί καλεῖ κανονικῶς τόν κατηγορούμενον, ἀκούει ἐλεύθερα τήν ἀπολογίαν του, καί μέ φόβον Θεοῦ ἀποφασίζει κανονικῶς καί δικαίως; Σέ τί διαφέρει ἡ "ἀπόφασις" τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ κ. Παναρέτου πρός ἐκείνην τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 95)10-5-1995, καί ὅλας τάς ὑπολοίπους τῶν πέντε; ᾿Εκείνους μιμούμεθα; Γνωρίζει ὁ Σεβασμιώτατος ἀδελφός καί συλλειτουργός μας, ὅτι ὁ μόνος ἁρμόδιος διά μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου εἶναι ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος, καί Οὗτος πάλιν κατόπιν αὐστηρᾶς κανονικῆς διαδικασίας καί τηρήσεως τῶν ἀρχῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δικαίου καί πέραν πιέσεων καί σκοπιμοτήτων; ῎Ελαβεν ὁ Σεβασμιώτατος ὑπ᾿ ὄψιν του τόν Κανόνα, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἡ κατά ἀπόντος καί μή κληθέντος εἰς ἀπολογίαν ἐπιβληθεῖσα ποινή εἶναι παντελῶς ἄκυρος καί ὡς μή γενομένη λογίζεται; ῎Ελαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του, ὅτι διά παρομοίαν ἐνέργειαν, ὄχι ἑνός ᾿Επισκόπου, ἀλλά ὁλοκλήρου Συνόδου ὁ ἅγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶπεν, ὅτι αὐτά δέν γίνονται οὔτε εἰς τούς βαρβάρους "Σαυρομάτες"; ῎Ελαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του, ὅτι πᾶσα πρᾶξις μή στηριζομένη ἐπί τῆς Κανονικῆς τάξεως ἀποβαίνει εἰς βάρος ἐκείνου πού τήν ἀποφασίζει; Καί τό κυριώτερον, ἔλαβεν ὑπ᾿ ὄψιν του, ὅτι κατά τοῦ π. ᾿Αμφιλοχίου ὑπάρχει παρά τῇ ῾Ιερᾷ Συνόδῳ καταγγελία τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀδελφοῦ κ. Γοργονίου, ἡ ὁποία ἀδικαιολογήτως ἐκκρεμεῖ (βέβαια προηγοῦνται ἄλλαι καταγγελίαι, αἱ ὁποῖαι πρέπει κατά τήν κανονικήν τάξιν νά ἐκδικασθοῦν, τηρουμένης αὐστηρῶς τῆς σειρᾶς, ὅπως προέκυψαν). ῎Εχομεν χρέος καί αὐτήν, ἀλλά καί τό ἐσχάτως κυκλοφορῆσαν "ΥΠΟΜΝΗΜΑ-ΑΝΑΦΟΡΑ-ΟΜΟΛΟΓΙΑ", νά ἐξετάσωμεν ἐν πλήρει ἐλευθερίᾳ, ἀντικειμενικότητι, δικαιοσύνῃ καί κατά τήν Κανονικήν τάξιν, διότι τοῦτο ἀπαιτεῖ ἡ ᾿Αλήθεια καί τό Δίκαιον, τά ὁποῖα ἐτάχθημεν νά διακονήσωμεν. Οὕτω θά ἀποδειχθῶμεν γνήσιοι διάκονοι Χριστοῦ. ᾿Εν κατακλεῖδι, κατά τήν ἐμήν ταπεινήν γνώμην, ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Σεβ. κ. Παναρέτου, ἄν δέν ἀνακληθῇ ἐν τῇ γενέσει της, κινδυνεύει νά ἀποβῇ, ὅπως προεῖπον, τορπίλλη εἰς τά θεμέλια τῆς εἰρήνης καί τῆς ἑνότητος τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, καί νά ὁδηγήσῃ εἰς σχίσμα, ὅπερ ἀπεύχομαι, διότι τό ἁμάρτημα τοῦτο οὔτε μαρτυρικόν αἷμα δέν ἐξαλείφει. Πέραν τούτου ὡς πράξις ἀποτελοῦσα ὑπέρβασιν καθήκοντος θίγει βαρύτατα τό κῦρος τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀδελφοῦ καί τελικῶς, καθ᾿ ἡμᾶς, θά ἀποβῇ εἰς βάρος του. Τέλος, ἄν ἀποδειχθῇ ἀληθής ἡ πληροφορία, τήν ὁποίαν ἔχομεν, καθ᾿ ἥν ἡ ἀντικανονική αὕτη ἀπόφασις τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀποτελεῖ πραγματοποίησιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ μοναχοῦ Μαξίμου Τσακίρογλου, αὐτό προκαλεῖ μεγίστην ἀνησυχίαν καί δίδει μεγαλυτέρας διαστάσεις εἰς τό φαινόμενον. Διότι, ποῖος εἶναι ὁ μοναχός Μάξιμος, ὁ ὁποῖος εἰσηγεῖται, ἀποφασίζει καί κάμνει πράξεις τάς εἰσηγήσεις του; Πόθεν κινεῖται καί ὑπό ποίαν ἰδιότητα εἰσηγεῖται καί ποῖον καλῶς νοούμενον συμφέρον ὑπηρετεῖ ἤ ποίους ἐξυπηρετεῖ; Μακαριώτατε καί Σεβ)τοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί καί συλλειτουργοί. Η ᾿Αρχιερατική μου συνείδησις διαφωνεῖ μέ τήν ἐνέργειαν τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ κ. Παναρέτου, διότι αὕτη ἀποτελεῖ πρόκλησιν διά σχίσμα, διά τό ὀποῖον ἐάν, μή γένοιτο, συμβῇ, τόσον ὁ Σεβασμιώτατος, ὅσον καί ἐκεῖνοι πού καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον, ἀκόμη καί διά τῆς ἀνοχῆς, εὐνόησαν αὐτήν τήν πρᾶξιν, τήν καθ᾿ ἡμᾶς πρᾶξιν κακῆς σκοπιμότητος, θά φέρουν ἀκεραίαν τήν εὐθύνην. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, φιδαδέλφως καί κατά ᾿Αρχιερατικόν καθῆκον παρακαλῶ καί προτείνω, ὅπως ὁ Σεβασμιώτατος ἐν Χριστῷ ἀδελφός κ. Πανάρετος σταθμίσῃ τάς εὐθύνας του ἔναντι τῆς εἰρήνης καί τῆς ἑνότητος τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀποδεσμευθῇ ἀπό ἐκείνους πού ἐνδεχομένως τόν παρέσυραν εἰς αὐτήν τήν ἀντικανονικήν ἐνέργειαν καί ἀνακαλέσῃ αὐτήν, διότι πάντοτε, ὅταν ἔμπροσθέν μας εἶναι ὁ γκρεμός ἐπιβάλλεται νά κάνωμεν τά εὐλογημένα πρός τά ὀπίσω βήματα. ᾿Επί τούτοις διατελῶ τῇ ἐν Χριστῷ ἀγάπῃ ᾿Ελάχιστος ἀδελφός ῾Υμῶν καί συλλειτουργός. + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

Η ΑΓΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΩΜΟΛΟΓΗΣΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΥΤΗΣ ΑΓΙΑΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΙΣ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΚΑΙ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Η Αγία Αλεξάνδρα ήταν σύζυγος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.). Εντελώς διαφορετική από εκείνον, που ήταν τραχύς στα αισθήματα και φίλος της βίας και του αίματος, διακρινόταν για την ήρεμη ψυχική της διάθεση, την ευσπλαχνία και την φιλάνθρωπη ζωή της. Και η Χάρη του Κυρίου αύξανε μέσα της τον φωτισμό. Και το θείο έλεος την καταξίωσε κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου να αισθανθεί μέσα της την πνοή και την ορμή της πίστεως στον Χριστό. Τότε, αφού στράφηκε προς τον αυτοκράτορα, τον παρακάλεσε να διατάξει την παύση των μαρτυρικών βασανιστηρίων. Εκείνος υπέθεσε ότι η αυτοκράτειρα, ασυνήθιστη σε τέτοιου είδους θεάματα, κατελήφθη από οίκτο ασυνείδητο και απερίσκεπτο. Της είπε λοιπόν να αποσυρθεί. Αλλά έλαβε μεγαλόφωνη την απάντηση ότι μια τέτοιου είδους σκηνή είναι απάνθρωπη και ανάξια του στέμματος. Και όταν ο αυτοκράτορας καθύβρισε το Όνομα του Χριστού, εκείνη με ανδρεία φωνή διακήρυξε ότι καταγγέλλει ενώπιον του αληθινού Θεού τους διώκτες των Χριστιανών και ομολογεί και αυτή την πίστη της στον Ιησού Χριστού.