ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ (+1950)
Μακάριος εκείνος όστις θέλει φυλάξη και κρατήση έως τέλους την αμώμητον και αγίαν ημών Ορθόδοξον Πίστιν, την Πίστιν της Μιάς του Χριστού και Μητρός ημών Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και υπομείνει τας διαφόρους θλίψεις, φυλακάς ή και εξορίας και λοιπάς κακώσεις. Ο τοιούτος θέλει στεφανωθή και συναριθμηθή μετά των Ομολογητών και Μαρτύρων. ( Βρεσθένης Ματθαίος νουθετική επιστολή 1936) ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ.
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Θ' ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ
ΙΕΡΟΣ ΜΑΝΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ - ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ 194
Ώρα 06:30 Αρχή του Όρθρου και Εξάψαλμος
Ώρα 07:00 Ακολουθία του Όρθρου με Αρχιερατική χοροστασία
Ώρα 08:30 Πανηγυρική Συνοδική θεία Λειτουργία
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025
ΜΙΑ ΕΝ ΕΤΗ 2005 ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ κ. ΑΝΔΡΕΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ.
Η ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 384/12.5.05 ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ
ΠΡΟΣ
Τον Μακαρ. κ. Ανδρέαν (διατελούντα υπό αντικανονικήν και ιερόσυλον παραίτησιν), τους Σεβ. Αρχιερείς κ.κ. Νικόλαον, Παχώμιον, Γαλακτίωνα, Ταράσιον, Ανδρέαν και Χρυσόστομον, και τους εντιμωτάτους Πρεσβυτέρους και Διακόνους.
Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι και Παν/τοι και Αιδ/τοι Ιερείς και Διάκονοι, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Μόλις κατ' αυτάς περιήλθεν εις γνώσιν μας η ακολούθως παρατιθεμένη εκ της ιστοσελίδος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Βοστώνης (http: www.zip-con.net/ OCW/2003/ocw 1525. html), ''Περιγραφή του τι ακριβώς συνέβη κατά την χειροθεσία των δύο Ματθαιϊκών Επισκόπων στο μοναστήρι της θείας Μεταμορφώσεως στο Μπρούκλιν Μασαχουσέτη στις 17 και 18 Σεπτεμωρίου 1971''. Επίσης συνημμένως σας αποστέλλομεν και το πρωτότυπον Αγγλικόν. Προβαίνομεν εις την παρούσαν, διότι το δημοσιευθέν τούτο ''ντοκουμέντο'' δεν επιτρέπει εις ουδένα εξ Υμών την περαιτέρω σιωπήν, αλλ' απαιτεί από όλους μας και ως Πρόσωπα και ως Σύνοδον και γενικώτερον ως Σώμα της Εκκλησίας, άμεσον αντιμετώπισιν, κατά την ιστορικήν πραγματικότητα, την Κανονικήν Τάξιν και την Ορθοδοξίαν. Η ελαχιστότης μου, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Κήρυκος, εκφράζων και τον περί ημάς Ιερόν Κλήρον, τους Συνεργάτας μου και τον πιστόν Λαόν, γνωρίζομεν προς όλους την υφ' ημών μετά γνώσεως και ευθύνης αντιμετώπισιν του όλου θέματος, έχουσαν ως κάτωθι:
Με την εν λόγω ''περιγραφήν'' προκύπτει ότι οι επίβουλοι της Αποστολικής Διαδοχής ημών των Επισκόπων και Πρεσβυτέρων της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, ήδη από το 2003 ''κατέθεσαν το τελευταίον τους χαρτί'', εν γνώσει των ότι αυτό είναι ένα ένα ''καμμένο χαρτί'', δια τούτο, ενώ πάντοτε το επεκαλούντο εις το παρελθόν, δεν το κατέθετον. Καθ' ημάς, με το εν λόγω κείμενον ''ντοκουμέντο'', κλείνουν αι προ και μετά το 1971 και μέχρι σήμερον συνεχείς και αδιάκοποι μεθοδείαι περί προσβολής του μυστηρίου της ''υπό τριών Αρχιερέων'' κατά το 1935 και της ''υφ' ενός χειροτονίας επισκόπου'', κατά το 1948, αι οποίαι όμως δεν επέτυχον του σκοπού των, διότι την Εκκλησίαν Του κυβερνά ο Χριστός.
Εν προκειμένω η περιγραφή του ''τι ακριβώς συνέβη εις την Αμερικήν την 17 και 18ην Σεπτεμβρίου 1971'', εν πρώτοις αφορά αποκλειστικώς εκείνην την Εξαρχίαν μας, η οποία άμα τη επιστροφή της, αυθημερόν και αυθωρεί, εν ωμοφορίω, περιέγραψεν και εδήλωσεν ακριβώς τα αντίθετα προς όσα διηγείται η ακολουθούσα ''περιγραφή''. Και εκείνα όμως τα αντίθετα προς αυτήν, πάλιν άκρως οικονομικώς εδέχθημεν δια την αγάπην και ενότητα τόσον ημών, όσον και των από του 1937 σχισματικών Φλωρινικών. Δυστυχώς δεν χωρεί καμμία πλέον επιφύλαξις - δικαιολογία ότι οι δύο Αρχιερείς μας Κάλλιστος και Επιφάνιος, και ο Πρωθιερεύς Ευγένιος Τόμπρος ΕΨΕΥΣΘΗΣΑΝ το 1971, άμα τη επιστροφή των εις την Ελλάδα προφανώς ελπίζοντες ότι ''προοδευτικώς'', θα ευρίσκετο τρόπος, έστω και εκ των υστέρων, αι ενέργειαί των εις Αμερικήν να περάσουν και εις την Εκκλησίαν!
Το τι, λοιπόν, ''ακριβώς συνέβη την 17 και 18 Σεπτεμβρίου εις το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως στο Μπρούκλιν Μασαχουσέτης'', πλέον, κατά τα δεδομένα της περιγραφής, και κατά τας προσφάτους δηλώσεις ενίων εξ Υμών των Αρχιερέων, δεν έχομεν λόγους να αμφισβητήσωμεν. Ό, τι όμως και αν συνέβη εις την Αμερικήν, αυτό αφεώρα και αφορά ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ τους αποβιώσαντας Αρχιερείς Κάλλιστον και Επιφάνιον και τον Πρωθιερέα Ευγένιον Τόμπρον, οι οποίο, κατά την εν λόγω ''περιγραφήν'', όντως εβλασφήμησαν κατά της γνησίας Αποστολικής των Διαδοχής, αλλά και επιστρέψαντες, κατά παραχώρησιν Θεού (;), ΕΨΕΥΣΘΗΣΑΝ τω Πνεύματι τω Αγίω και τη Εκκλησία, διό είναι υποκείμενοι εδώ μεν τω αφορισμώ και τω αναθέματι της Εκκλησίας, εκεί δε εις την κρίσιν του ετάζοντος καρδίας και νεφρούς Κυρίου.
Πριν προχωρήσωμεν εις την περαιτέρω εκ μέρους μας ανάλυσιν - αντιμετώπισιν της εν λόγω ''περιγραφής'' παραθέτομεν ταύτην εν μεταφράσει εκ του Αγγλικού:
''ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΤΘΑΙΙΚΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1971''
Κάποιοι έχουν ζητήσει μια περιγραφή του τι ακριβώς συνέβη κατά την χειροθεσία των δύο Ματθαιϊκών Επισκόπων, στο Μοναστήρι της θείας Μεταμορφώσεως στο Μπρούκλιν Μασαχουσέτης, στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 1971. Παρουσία ολοκλήρου της αδελφότητος και πολλών λαϊκών, καθώς επίσης και του Ματθαιϊκού μεσολαβητού και εκπροσώπου, Πρωτοσυγκέλλου π. Ευγενίου Τόμπρου, ο Αρχιεπίσκοπος Φιλόθεος του Αμβούργου της Γερμανίας και ο Επίσκοπος Κων/νος της Αυστραλίας (αμφότεροι την Συνόδου των Ρώσων) συλλειτούργησαν με τον Κλήρο του Μοναστηριού την 17ην Σεπτεμβρίου 1971 και αμέσως μετά από τον Τρισάγιο ύμνο, κατά την θεία Λειτουργία (δηλαδή, ακριβώς στο χρονικό σημείο, κατά το οποίο γίνεται συνήθως η χειροτονία ενός Επισκόπου), ο Ματθαιϊκός Επίσκοπος Κάλλιστος, ο οποίος ήτο μόνον μερικώς φορεμένος, ωδηγήθη μπροστά στους ως άνω δύο Αρχιερείς.
Οι ευχές που διαβάστηκαν πάνω του, ήσαν οι δύο μυστικές ευχές, που κανονικά διαβάζονται κατά την χειροτονία ενός Επισκόπου. Οι ευχές αυτές (ή σε περίπτωση χειροθεσίας ιερέως οι αντίστοιχές τους για την χειροτονία ιερέως), διαβάζονται Κανονικά σε μία χειροθεσία. Αφού διαβάστηκαν οι ευχές αυτές στον Επίσκοπο Κάλλιστο εδόθηκαν τα υπόλοιπα εξαρτήματα των αμφίων του, το ωμοφόριο, η Παναγία, η μίτρα και η πατερίτσα, για να δειχθή ότι οι ευχές που διαβάστηκαν πάνω του, είχαν συμπληρώσει εκείνο που έλειπε από την προηγούμενη, μή κανονική χειροτονία του και ότι τώρα νόμιμα έλαβε αυτά τα διακριτικά του αξιώματός του. Σ' αυτό το σημείο όλοι οι παρευρισκόμενοι στο Ναό φώναξαν ''Άξιος''.
Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Αρχιεπίσκοπος Φιλόθεος και ο Επίσκοπος Κων/νος, μαζί με τον Επίσκοπο Κάλλιστο, έκαναν ακριβώς την ίδια τελετή στον Ματθαιϊκό Επίσκοπο Κιτίου Επιφάνιο.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας, στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Ματθαϊκός Πρωτοσύγκελος, Πρωτοπρεσβύτερος Ευγένιος Τόμπρος, έβγαλε ένα σύντομο λόγο, για να ευχαριστήση τους δύο ιεράρχας των Ρώσων της Διασποράς που ανέλαβαν το ''ιερό έργο της αγάπης'', να πραγματοποιήσουν την απόφασι της Συνόδου των Ρώσων της 15/28 Σεπτεμβρίου 1971, για το καλό του Ματθαιϊκού Κλήρου και των πιστών στην Ελλάδα και να διαβεβαιώση ότι κατά την χειροθεσίαν και την επικύρωσιν των δύο Ματθαιϊκών Ιεραρχών ''κατέβηκε το Άγιον Πνεύμα''. Ο Αρχ/της Καλλιόπιος από την Ελλάδα μαγνητοφώνησε αυτό το κήρυγμα. Οι συλλειτουργήσαντες και οι μάρτυρες των δύο αυτών χειροθεσιών (επίθεσις των χειρών) κατόπιν υπέγραψαν το κάτωθι έγγραφον:
Προς εκπλήρωσιν της εντολής της Συνόδου με ημερομηνία 15/28 Σεπτεμβρίου 1971, διαβάσαμε τις ευχές με την επίθεσι των χειρών μας επί του Σεβ/του Καλλίστου, Μητροπολίτου Κορίνθου, στις 17/30 Σεπτεμβρίου 1971, και στις 18 Σεπτ/1 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, επί του Σεβ/του Επιφανίου, Μητροπολίτου Κιτίου, στην Ιερά Μονή της Θείας Μεταμορφώσεως στο Μπρούκλιν Μασαχουσέτης. Κατόπιν συλλειτουργήσαμε μαζί τους.
Μπρούκλιν Μασαχουσέτης Ημερομηνία 18 Σεπτεμβρίου 1971
ΥΠΟΓΡΑΦΗ: Αρχ/πος Φιλόθεος, + Επίσκοπος Κων/νος
ΜΑΡΤΥΡΕΣ: Αρχ/της Καλλιόπιος, Αρχ/της Παντελεήμων, Ιερ/χος Χαράλαμπος
Εάν, όπως κάποιοι υποστηρίζουν, οι δύο Ματθαιϊκοί Επίσκοποι είχαν δεχθεί μόνο μία συγχωρητική ευχή, αυτό: 1) Δεν θα απαιτούσε την παρουσία των δύο Επισκόπων της Συνόδου των Ρώσων. Ένας Επίσκοπος αρκούσε γι' αυτό. 2) Δεν θα ήταν απαραίτητο να γίνη κατά την διάρκεια θείας Λειτουργίας. Μία απλή ευχή στο Ναό, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, χωρίς καθόλου θεία Λειτουργία θα ήταν αρκετή. 3) Δεν θα ήταν απαραίτητο, ο καθένας απ' τους Ματθαιϊκούς Επισκόπους να διορθωθή (να γίνη Κανονικός) χωριστά και ατομικά, σε δύο διαφορετικές ημέρες (αφού δύο υποψήφιοι δεν είναι δυνατόν να ανέλθουν στον ίδιο βαθμό, στην ίδια θεία Λειτουργία). Θα μπορούσαν αμφότεροι να συγχωρηθούν την ίδια ώρα και ημέρα. 4) Δεν θα απαιτούσε Συνοδική απόφασι.
Μερικοί Ματθαιϊκοί υποστηρίζουν ότι έχουν επιστολές από τον άγιο Φιλάρετο της Ν. Υόρκης και τον Επίσκοπο Γεώργιο Γκράμπε, που αναφέρουν ότι μιά ευλογία δόθηκε ή διαβάστηκε στους Ματθαιϊκούς Επισκόπους. Αυτό επίσης θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνη κατανοητό, με την σωστή και ακριβή σημασία της λέξεως: Οι δύο Ματθαιϊκοί Επίσκοποι ατομικά έλαβαν κάτι, το οποίον δεν είχαν νομίμως προηγουμένως. Την ευλογία της χειροθεσίας, την πλήρη ευλογία μιας εγκύρου ιερωσύνης. Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να αναφερθή, ότι ο Επίσκοπος Επιφάνιος διεμαρτυρήθη στον π. Ευγένιο Τόμπρο, για ποίον λόγον έπρεπε οι δύο Επίσκοποι να γίνουν κανονικοί χωριστά σε δύο θείες λειτουργίες. Πήρε την απάντησι ότι αυτή ήταν η απόφασι της Συνόδου των Ρώσων, και η απόφασις δεν μπορούσε να αλλάξη. Ο Επίσκοπος Επιφάνιος επίσης δήλωσε ότι επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δεν είχαν τίποτα γραπτό εκ μέρους των Επισκόπων της Συνόδου, το οποίον θα μπορούσε να παρουσιασθή στους άλλους Ματθαιϊκούς Επισκόπους και τον Κλήρο, καθώς επίσης και στους πιστούς που να διαβεβαιώνη ότι η Σύνοδος των Ρώσων, είχε ταυτότητα απόψεων μαζί τους, όσον αφορά στην απουσία θείας Χάριτος μεταξύ των καινοτόμων ομολογιών. Είπε ότι δεν θα τους δέχονταν χωρίς ένα τέτοιο έγγραφο.
Ο Αρχ/της Παντελεήμων απήντησε ότι όλα αυτά έπρεπε να είχαν διευθετηθεί, ενώ βρίσκονταν ακόμη στην συνεδρίαση της Συνόδου στην Ν. Υόρκη. Όταν αυτό το αίτημα διαβιβάστηκε τηλεφωνικώς στην Σύνοδο των Ρώσων στην Ν. Υόρκη, η Ματθαιϊκή αντιπροσωπεία έλαβε μία επιστολή από τον Μητροπολίτη Φιλάρετο, η οποία έλεγε ότι η Σύνοδος των Ρώσων δεν εδέχετο την καινοτομία του ημερολογίου του 1924 και ποτέ δεν επρόκειτο να την δεχθή. Καμμία αναφορά δεν έγινε σχετικά με το θέμα της Χάριτος.
Σε μία επίσημη αίτηση προς τους Επισκόπους της Συνόδου των Ρώσων, οι Επίσκοποι Κάλλιστος και Επιφάνιος και ο Πρωτοπροσβύτερος Ευγένιος Τόμπρος έγραψαν: ''Υποβάλλομεν την παρούσαν αίτησίν μας στην Αγία και Ιερά Σύνοδό σας, και είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε κάθε απόφασι της, η οποία πάντοτε θα στηρίζεται στους θείους και Ιερούς Κανόνες (Ορα: ''Ο αγών κατά του Οικουμενισμού'', σελ. 88).
Είναι απαραίτητο να αναφέρουμε, ότι για περισσότερο από ένα έτος, πριν υποβληθεί αυτή η γραπτή αίτησι, είχε αρχίσει η επικοινωνία των Ματθαιϊκών Επισκόπων με τους Επισκόπους της Συνόδου των Ρώσων, με την ελπίδα της επικυρώσεως των μη Κανονικών Επισκοπικών χειροτονιών υφ' ενός Επισκόπου. Αναγνωρίζοντας την Σύνοδο των Ρώσων ως απολύτως Ορθόδοξη, υπέβαλαν την ως άνω επίσημη αίτησι - αίτημα προς τους Ρώσους, υποτασσόμενοι και θέτοντες εαυτούς υπό κρίσιν σε μιά ''Μείζονα Σύνοδο''.
Ειδικώτερον αι θέσεις μας επί της ανωτέρω περιγραφής:
Εκ προοιμίου τίθεται το ερώτημα: Ποίοι και δια ποίους λόγους εν έτει 2003, εζήτησαν αυτήν την ''περιγραφήν του τί ακριβώς συνέβη κατά την χειροθεσία των δύο Ματθαιϊκών Επισκόπων... στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου του 1971 εις την Αμερικήν; Οι διατυπώσαντες την εν λόγω ''περιγραφήν'' δεν πρέπει να αρνηθούν να δηλώσουν ''ποίοι το εζήτησαν'', εκτός αν οι ερωτήσαντες είναι και μεταξύ Υμών, του Μακαριωτάτου και των Σεβ/των Μητροπολιτών, οπότε η εντιμότης επιβάλλει να το δηλώσετε οι ίδιοι χωρίς περιστροφάς.
Ημείς, εκείνο το οποίον γνωρίζομεν είναι ότι μετά την πτώσιν του Καλλίστου και την αποτυχίαν του να περάση εις την Εκκλησίαν την ''χειροθεσίαν'', όπως εκ των υστέρων την παρουσίασεν, αλλά και όπως εκτίθεται και εις την ''περιγραφήν'', ο αποθανών αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς Αρχ/της Καλλιόπιος Γιαννακουλόπουλος, αφού και ο ίδιος απεσκίρτησεν, εδήλου και ηπέιλει, ότι έχει στοιχεία περί της χειροθεσίας''! Προκαλούμενος ούτος να καταθέση αυτά τα στοιχεία, ήτοι, ''περιγραφάς'', ή ''μαγνητοταινίας'', ή ''φωτογραφίας'', ΟΥΔΕΠΟΤΕ το απετόλμησεν, διότι εις την κυριολεξίαν αφ' ενός ''θα έβγαζε ο ίδιος τα μάτια του'' και αφ' ετέρου αποκαλυπτομένου του κατά της Εκκλησίας ψεύδους της Εξαρχίας, θα ετελείωνε το θέμα ανεπιτυχώς, διότι οι της Εξαρχίας θα κατεδικάζοντο όχι μόνον επί βλασφημία και αρνήσει της Αποστολικής των Διαδοχής και της Εκκλησιολογίας, αλλά και ως ψευσθέντες τω Πνεύματι τω Αγίω και τη Εκκλησία. Προφανώς, όμως, εκληροδότησεν αυτά εις τον πνευματικόν του υιόν, τον ''Αχαΐας'' κ. Καλλίνικον, ή εις άλλους τινάς και εν τέλει τα στοιχεία του Καλλιοπίου εγκαίρως περιήλθον εις γνώσιν και του κ. Δ. Κάτσουρα, διο εδήλωσεν ότι ''υπάρχουν στοιχεία περί της χειροθεσίας του 1971 εις Αμερικήν''!
Ημείς και ο θεολόγος Ελευθέριος Γκουτζίδης, ΔΗΜΟΣΙΟΣ και ΕΓΓΡΑΦΩΣ εζητήσαμεν από όσους ισχυρίζονται ότι ''υπάρχουν στοιχεία'', ή ''έχουν στοιχεία'' να τα καταθέσουν. Επίσης εζητήσαμεν, όπως και ο Μακαριώτατος και οι Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς παρέμβουν, και απαιτήσουν από τον ''εκλεκτόν'' ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΝ τους (Δ. Κάτσουραν) να καταθέση τα στοιχεία που γνωρίζει ότι υπάρχουν. Προφανώς εις αυτά τα πλαίσια και δια να μην εκτεθούν οι ημέτεροι, ''υπεχρεώθησαν'' οι της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Μπρούκλιν να γράψουν και να δημοσιεύσουν την προεκετεθείσαν ''περιγραφήν'', ενώ παραλλήλως, κατά την ιδίαν περίοδον έχομεν και επισήμους σχετικάς δηλώσεις Αρχιερέων μας, εν οις:
ΠΡΩΤΟΝ: Την ΕΠΙΣΗΜΟΝ και ''γυμνή τη κεφαλή'' ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΔΗΛΩΣΙΝ του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ανδρέου, καθ' ης εδήλωσεν: ''Επιθυμώ να αναφερθώ... εις... πέντε γεγονότα, τα οποία έλαβον χώραν από τον διορισμόν μας εις την θέσιν του Αρχιεπισκόπου μέχρι σήμερον. Και πρώτον... εις το θέμα της λεγομένης ''χειροθεσίας'' και δι' άλλην μίαν φοράν δια της παρούσης λέγομεν και ομολογούμεν ότι πέραν των οιωνδήποτε εξ' ανθρωπίνης αδυναμίας διαπραχθέντων λαθών, εις τους χειρισμούς τους αφορώντας το θέμα αυτό (σ.σ. της ''χειροθεσίας''), εις την συνείδησίν μας ουδέποτε ετέθη ή τίθεται υπό αμφισβήτησιν ή αμφιβολίαν, η πληρότης και τελειότης των από του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου κυρού Ματθαίου γενομένων Επισκοπικών χειροτονιών του 1948''. (Κ.Γ.Ο. Φεβρουάριος 2003, σελ. 44 - 45).
Ενώ εκ πρώτης όψεως δυνατόν να θεωρήση κάποιος ως πολύ καλήν αυτήν την ΔΗΛΩΣΙΝ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ του Μακαριωτάτου κ. Ανδρέου, όμως το γεγονός ότι δεν προσδιορίζει ποία είναι ''τα εξ' ανθρωπίνης αδυναμίας διαπραχθέντα λάθη εις τους χειρισμούς τους αφορώντας το θέμα αυτό της χειροθεσίας'' δημιουργεί αξύτατον και ουσιωδέστατον πρόβλημα δια τον ίδιον τον Μακαριώτατον, διότι η όλη διατύπωσίς του προκύπτει ως δολία και εξηγώ: Αν μέσω του ''λάθους'' η των ''λαθών'' του, το 1971 εδέχθη και ενήργησεν χειροθεσίαν, αύτη η ιδία ομολογία του αποβαίνει μοιραία, διότι δι' αυτής δεν τίθεται απλώς ''υπό αμφισβήτησιν ή αμφιβολίαν η πληρότης και τελειότης... των χειροτονιών του 1948'', αλλ' εν έτει 2003, προσβάλλεται και βλασφημείται και υπό του ιδίου η γνησία Αποστολική του Διαδοχή και η Εκκλησιολογία!
Κατά την ταπεινήν μας γνώμην, όσοι προς εντυπωσιασμόν και σήμερον ομολογούν ότι έχουν την Αποστολικήν Διαδοχήν ΔΙΑ και ΕΚ των χειροτονιών του 1948, όμως μετ' επιγνώσεως και ενσυνειδήτως εδέχθησαν ''χειροθεσίαν'', οίαν αναφέρει η ''περιγραφή'', ούτοι αδιακρίτως καθίστανται βλάσφημοι και χάνουν την Αποστολικήν των Διαδοχήν, όσον και αν παραπλανητικώς λέγουν, ότι ''ουδέποτε ετέθη ή τίθεται υπό αμφισβήτησιν ή αμφιβολίαν η πληρότης και τελειότης... των Επισκοπικών χειροτονιών του 1948''. Βεβαίως αι χειροτονίαι του 1948 είναι απολύτως πλήρεις και τέλειαι, πλήν όμως αυτό το ''πλήρες και τέλειον'' του Μυστηρίου της Αποστολικής Διαδοχής το προσβάλλουν όσοι εδέχθησαν ή έστω δέχονται εκ των υστέρων ότι δέχονται την λεγομένην ''χειροθεσίαν'' ως πραγματικήν χειροθεσίαν και όχι, όπως εδηλώθη, και όπως εγένετο δεκτή εν Ελλάδι.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Το ίδιον έτος 2003, ο Σεβ. Αργολίδος κ. Παχώμιος, κυκλοφορεί έγγραφόν του με χρονολογίαν 1974, (δηλαδή το φέρει εις φως μετά 30 ολόκληρα έτη), εις το οποίον λέγει ότι, τόσον η Εξαρχία εν Αμερική, όσον και οι Αρχιερείς εν Ελλάδι, εδέχθησαν την χειροθεσίαν ''άπαντες ιλέω όμματι και αγαλλομένω ποδί''. Επίσης με νέον έγγραφόν του από 30.7.2004, το οποίον απευθύνει εις ημάς προσωπικώς, διακηρύσσει ότι ''Κατ' άμεσον τρόπον εδέχθησαν χειροθεσίαν παρά των Ρώσων της Διασποράς εν Αμερική υπό τον Μητροπολίτην Φιλάρετον οι δύο πρώτοι Αρχιερείς Κάλλιστος και Επιφάνιος, ερχόμενοι δε εν Ελλάδι μετέδωσαν την χειροθεσίαν και τοις λοιποίς τέταρσιν Αρχιερεύσιν, οίτινε εμμέσως δια των χειρών των άμεσα δεχθέντων χειροθεσίαν ειλήφασιν και ούτοι ιλέω όμματι και αγαλλομένω ποδί την επιβληθείσαν αυτοίς χειροθεσίαν! Πλέον έτι ουδέν. Τα μεθ' έτερα είναι ότι ημείς συν Σοι (1) εχειροτονήθημεν Επίσκοποι από τους ήδη χειροθετημένους! Τι λοιπόν διαλογίζεσθε Υμείς; Είμεθα απαλλαγμένοι τυχόν μομφής, ή μόνον η Υμετέρα διανόησις πιστεύει πως αποτελεί εξαίρεσιν;'', και παράλληλα διακηρύσσει και ότι ''τα γενόμενα ούκ απογίνονται''. Ιδού η ''γυμνή τη κεφαλή'' βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος και προσβλή της Αρχιερωσύνης και του εν λόγω Αρχιερέως! ΝΑΙ, Σεβ/τε κ. Παχώμιε, η ελαχιστότης μου και όλοι όσοι εμμένομεν εις ό, τι εδέχθημεν το 1971 και μετ' εμφάσεως ωμολογήσαμεν και εβιώσαμεν και λαϊκοί και Ιερείς και Αρχιερείς, ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ. Και το τονίζω αυτό, όχι δι' άλλον λόγον, αλλά διότι αποτελεί ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ. Το ομολογούμεν και το κηρύσσομεν ότι εδέχθημεν χειροτονίαν εις τους τρεις βαθμούς της Ιερωσύνης παρ' Επισκόπων, οι οποίοι εξέφραζον την καλήν ομολογίαν, ήτοι την συνείδησιν της Καθολικής Εκκλησίας και ΟΧΙ τα της ''περιγραφής'' και των ιδικών σας οψίμων υπαναχωρήσεων. Άλλωστε μη ξεχνάτε ότι σεις οι ίδιοι υπεγράψατε την καθαίρεσιν του τότε Κορινθίας Καλλίστου.
ΤΡΙΤΟΝ: Ο Σεβ. Περιστερίου κ. Γαλακτίων, κατά Δεκέμβριον του 2003, αλλά και κατά την 29ην Αυγούστου 2004, ''εν ωμοφορίω και επιτραχηλίω'', και απ' άμβωνος, μετά ολόκληρα 33 έτη, εκύρηξεν εις το ακροατήριόν του εις τον Ιερόν Ναόν του Αγίου Ιωάννου εν Περιστερίω, ότι: ''... Ήμουνα στην χειροθεσίαν και έτρεμα ολόκληρος... Ο Μεσσηνίας ... έσκυψε το κεφάλι και τον διαβάσανε. Το τι του διαβάσανε δεν ξέρω, δεν πρόσεξα καθόλου, διότι ήξερα ότι ... διαβάσανε δύο ευχές, είναι της χειροθεσίας, αυτές διαβάσανε στην Αμερική, αυτές διαβάσανε κι' εδώ. Είναι δύο ευχές από την χειροτονία των Αρχιερέων (2) ... ''. Ο Σεβ/τος Γαλακτίων δεν καταθέτει ταύτα γραπτώς και ενυπογράφως, διότι έχει επιφυλάξεις μήπως έχει εσφαλμένην εντύπωσιν ή δεν ενθυμείται καλώς.
ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Πέραν, όμως, όλων αυτών, πρώτος και καλύτερος, ο Σεβ/τος Κιτίου κ. Επιφάνιος, διεθνώς μέσω του διαδικτύου, δια προσκειμένων αυτώ προσώπων εκ Ρωσίας, κατά Φεβρουάριον του 2004, διεκήρυξεν ότι: ''Έχει την Αποστολικήν Διαδοχήν από την Εκκλησία του αγ. Ματθαίου της Βρεσθένης και πέρασε το 1971 από την χειροθεσία της Ρωσικής Υπερόριας Εκκλησίας από τον άγιο Φιλάρετο Βοζνεσένσκυ, ενώ την αναγκαιότητά της αυτός, αντίθετα από πολλούς άλλους, υπερασπιζόταν ... Μαζί με τους Έλληνες Επισκόπους αυτός σκοπεύει στο μέλλον να χειροτονήσει έναν Επίσκοπο για την Ρωσία, όταν ο Θεός μας δωρίσει έναν άξιο υποψήφιο, και με αυτό τον τρόπο να γυρίσει εκατονταπλασίως πίσω στη Ρωσία, εκείνο το οποίο του είχε παραδώσει ο Άγιος Φιλάρετος''. Πέραν αυτού, από έτη επροκαλείτο υπευθύνως να μας είπη, ως μόνος επιζών εκ της Εξαρχίας, τι συνέβη το 1971 εις Αμερικήν, αλλά ουδέποτε μέχρι της τελευτής έδωκεν ο ίδιος υπεύθυνον απάντησιν.
Οι ως άνω Αρχιερείς με αυτάς τας δηλώσεις των προκύπτουν, καθ' ημάς, αρνηταί και εκκλησιομάχοι, ενώ έτσι ερμηνεύεται και η βλάσφημος στάσις των έναντι της προπαγάνδας του Βασ. Σακκά καθ' ήν: ''Ματθαϊκοί και Φλωρινικοί δεν διαφέρομεν εις τας χειροτονίας'', έναντι του 54/76 ''Απαλλακτικού Βουλεύμετος'', έναντι της θέσεως των Φλωρινικών και του κ. Χριστοδούλου ότι ''μας αναγνωρίζουν βάσει της χειροθεσίας'' και γενικώτερα έναντι όλων των θεμάτων Πίστεως. Έτσι όμως δεν καθίστανται απλώς βλάσφημοι και έκπτωτοι της Αρχιερωσύνης, αλλά προκύπτουν και ως επί 33 έτη υποκρινόμενοι, διότι ωμολόγουν τα αντίθετα!
Ημείς ευθέως ΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝ και ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝ ότι, όσα εν έτει 2003 δηλώνουν οι ως Άνω Αρχιερείς και όσα περαγράφει και αυτή η εσχάτως εμφανισθείσα ''περιγραφή'', ποτέ από το 1971 δεν εδηλώθησαν, και επομένως ουδέποτε εγένοντο ΔΕΚΤΑ, ούτε υπό της ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ούτε και υπό της ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ούτε υφ' ημών προσωπικώς.
Ετέρωθεν αι εν Ελλάδι ''χειροθεσίαι'', δεν εγένοντο ούτε μεμονωμένος και κεχωρισμένος εις ένα έκαστον των Επισκόπων, αλλά ούτε και εν τη θεία λειτουργία. Η συγχωρητική ευχή ανεγνώσθη εντός του Ιερού αθορύβως, κατά την ακολουθίαν του Όρθρου. Επίσης η λεγομένη αυτή ''χειροθεσία'' ως μη ουσιώδης πράξις απερρίφθη και δεν εγένετο, ως προεβλέπετο, και εις Ιερείς. Τούτο δεν αφήνει κανένανενδοιασμόν να δεχθώμεν ότι η συνείδησις, ην απ' αρχής έσχεν η Εκκλησία, είναι ότι η Ρωσική Σύνοδος της Διασποράς ωρθοδόξησε και κατόπιν αναγνώρισε τας χειροτονίας του 1948, ως πλήρεις και τελείας, η δε οικονομική πράξις της συγχωρητικής ευχής εγένετο προς χάριν της αγάπης και ενότητος των απεσχισμένων Φλωρινικών. Αυτή είναι η Καθολική συνείδησις της Εκκλησίας, η οποία ομολογείται και κηρύσσεται υφ' όλων ανεξαιρέτως, αδιακόπως από το 1971 μέχρι σήμερον, με αξαίρεσιν τας ανωτέρω δηλώσεις των συγκεκριμένων Αρχιερέων και την παράλληλον προς αυτάς ''περιγραφήν'' της Μονής Μεταμορφώσεως Βοστώνης, καθώς τας προηγηθείσας των Φλωρινικών, του Βασ. Σακκά κλπ.
Εξ' όλων αυτών ηλίου φαεινότερον προκύπτει, ότι οι Αρχιερείς εκείνης της Εξαρχίας (Κάλλιστος και Επιφάνιος) και ο Πρωθιερεύς Ευγένιος Τόμπρος, ως Εξαρχία, ΕΨΕΥΣΘΗΣΑΝ τη Εκκλησία και τω Αγίω Πνεύματι, διότι προηγουμένως επ' αληθεία εν Αμερική δια της συγκεκριμένης χειροθεσίας είχον καταστεί ιερόσυλοι και βλάσφημοι κατά της Αποστολικής των Διαδοχής. Δια τον λόγον αυτόν, ούτοι, και μετά θάνατον υπόκεινται εις την εσχάτην ΚΑΤΑΔΙΚΗΝ, ήτοι τον ΑΦΟΡΙΣΜΟΝ και τον ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΝ. Τω ιδίω δε κρίματι υποπίπτουν και όσοι εκ των υστέρων και δη εν έτει 2003 και 2004 υπαναχωρούντες διεκύρηξαν ότι ''διέπραξαν λάθη'', ή ''εδέχθησαν ιλέω όμματι και αγαλλομένω ποδί την χειροθεσίαν'', ή, ''ο Μακαριώτατος ανέγνωσεν ευχάς χειροτονίας και όχι συγχωρητικήν ευχήν'', διότι προκύπτουν ως ψευδόμενοι, ή ως αποκρύπτοντες επί 33 έτη την αλήθειαν επί του θέματος της χειροθεσίας.
Ιστέον ότι το τεχνητόν δίλημμα, το οποίον πανταχόθεν προπαγανδίζεται, καλλιεργείται και εκφράζεται: '' και τώρα τι θα γίνη, αφού όλοι είναι χειροθετημένοι ή προέρχονται από χειροθετημένους; Εχάθη η Αποστολική Διαδοχή των Επισκόπων και Πρεσβυτέρωνα μας; Όχι, τίποτε απολύτως δεν εχάθη, άπαγε της τοιαύτης βλασφημίας, η οποία είναι μείζων πασών των προηγουμένων. Όσοι έχουν την απ' αρχής (1971) πίστιν και συνείδησιν της Εκκλησίας, περί του εν λόγω θέματος της λεγομένης ''χειροθεσίας'', τίποτε απολύτως δεν έχασαν, όπως και τότε ''δεν πήραν τίποτε''. Την Αποστολικήν των Διαδοχήν χάνουν, ως άτομα, εκείνοι εκ των Αρχιερέων, οι οποίοι, μετά 33 έτη, διενοήθησαν να υπαναχωρήσουν εκ της αρχικής θέσεώς των και της Καθολικής συνειδήσεως της Εκκλησίας. Ούτοι αναιρούν εαυτούς και προκύπτουν βλάσφημοι, αλλά και αναξιόπιστοι υποκριταί, διο επισύρουν τα φρικτά εκείνα ''ουαί'' του Κυρίου (Ματθ. ΚΓ).
Επί ως άνω πονηρού ερωτήματος δια του οποίου σκοπείται να προκαταληφθούν συνειδήσεις ευλαβών χριστιανών, Κληρικών και Λαϊκών, ήτοι, ότι το μίασμα της χειροθεσίας μετά 33 έτη περνά δήθεν καθολικώς εις όλην την Εκκλησίαν, είναι κενόν και ανόητον επινόημα. Διότι εν προκειμένω ισχύει ό, τι και με έναν Κανονικών και εν ενεργεία Επίσκοπον ή Πρεσβύτερον, ο οποίος ενεργεί εγκύρως, άπαντα τα εκ της Αρχιερωσύνης ή Ιερωσύνης απορρέοντα καθήκοντα - μυστήρια, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΕΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΑΚΗΡΥΚΤΑ ΤΥΧΟΝ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ. Ο τοιούτος, καθίσταται αιρετικός και εκπίπτει της Αρχιερωσύνης ή της Ιερωσύνης του, και ΟΥΔΕΝ ΠΛΕΟΝ ΕΝΕΡΓΕΙ ΕΓΚΥΡΩΣ, ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΑΚΟΔΟΞΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ ΤΑ ΚΗΡΥΞΗ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΗ. Αυτό ακριβώς ισχύει και δι' όλους εκείνους τους Αρχιερείς, οι οποίοι επί 33 έτη είχον εντός αυτών το ως άνω βλάσφημον φρόνημα ότι '' το 1971 και εις την Αμερικήν και εις την Ελλάδα εγένετο δεκτή η χειροθεσία ως επί σχισματικών'', και μόλις το 2003 ήρχισαν ''γυμνή τη κεφαλή'' να το διακηρύσσουν.


