ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ «ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΔΕΣΠΟΤΑ» ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ. Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία με τα οποία ο μέγας απόστολος εξαίρει τον ρόλο του Σταυρού στην διαδικασία της σωτηρίας του κόσμου. Πρώτος ο Παύλος ομίλησε για την καύχηση του Σταυρού του Χριστού. Οι αποστολικοί Πατέρες ομιλούν και αυτοί με σεβασμό και τιμή προς το ιερό σύμβολο, μέσω του οποίου έγινε η καταλλαγή με το Θεό και επιτεύχθηκε η σωτηρία με την απολυτρωτική θυσία του Χριστού. Οι κατακόμβες είναι γεμάτες από χαραγμένους σταυρούς. Οι διωκόμενοι χριστιανοί από τους φανατικούς ειδωλολάτρες θεωρούσαν τους εαυτούς τους τύπους του αδίκως παθόντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Πίστευαν ότι εξαιτίας της πίστεώς τους στο Χριστό έφεραν και αυτοί το δικό τους σταυρό, γι’ αυτό το ιερό αυτό σύμβολο ήταν τόσο αγαπητό σε αυτούς. Αυτό τους εμψύχωνε και τους έδινε τη δύναμη του μαρτυρίου. Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Ο Κωνσταντίνος εξέφραζε την νέα εποχή, σε αντίθεση με τους συναυτοκράτορές του, οι οποίοι εξέφραζαν και προσπαθούσαν να συντηρήσουν τον παλιό κόσμο, που κατέρρεε ραγδαία. Ο μεγάλος αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Ήταν η 28η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Χαράχτηκε παντού, στις ασπίδες των στρατιωτών, στα κράνη, στα λάβαρα, και αλλού. Ο εχθρός κατατροπώθηκε και ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτωρ του απέραντου κράτους. Δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι η δύναμη του Σταυρού του είχε χαρίσει αυτή την περήφανη νίκη, γι’ αυτό προσέγγισε τη νέα ανερχόμενη θρησκευτική πίστη των χριστιανών. Κατάλαβε ο μεγάλος και διορατικός εκείνος άνδρας ότι το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκε στον Χριστιανισμό, όπως και έγινε. Έτσι έδωσε αμέσως διαταγή να σταματήσουν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, καθώς και όλων όσων διώκονταν για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Με το γνωστό «Διάταγμα των Μεδιολάνων» κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκία στο κράτος. Παράλληλα υιοθέτησε τις ευαγγελικές αρχές για να γίνουν η βάση του δικαίου και της νομοθεσίας του (κατάργηση δουλείας, κοινωνική πρόνοια, αργία Κυριακής, κλπ). Για να είναι δίκαιος με όλους τους υπηκόους παρέμεινε προστάτης και της εθνικής θρησκείας (Μέγας Αρχιερεύς). Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Πρώτη ενέργεια της αγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή. Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε! Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον πανίερο και περικαλλή ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα. Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε την ζωή της Εκκλησίας και γι’ αυτό άρχισε να εορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Παγκόσμιας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Όμως την αγία αυτή ημέρα εορτάζουμε και την δεύτερη ύψωση. Στα 613 οι Πέρσες κυρίεψαν την Παλαιστίνη, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφεραν στη χώρα τους. Η παράδοση αναφέρει ότι άπειρα θαύματα γινόταν εκεί. Οι πυρολάτρες Πέρσες θεώρησαν το Τίμιο Ξύλο μαγικό και γι’ αυτό το φύλασσαν και το προσκυνούσαν, χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική του φύση και ιδιότητα! Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος μετά την νίκη του εναντίον των Περσών παρέλαβε τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ. Ο Πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως. Ήταν 14 Σεπτεμβρίου του 626. Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Παυλίνος αναφέρει στην ενδέκατη επιστολή του ότι η τοπική εκκλησία των Ιεροσολύμων θεώρησε ότι ο Σταυρός του Χριστού ανήκει σε όλη την χριστιανοσύνη και γι’ αυτό αποφάσισε να τεμαχίσει το Τίμιο Ξύλο και να το διανείμει σε όλη την Εκκλησία. Έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια, τα οποία φυλάσσονται ως τα πολυτιμότερα κειμήλια, κυρίως στις ιερές μονές του Αγίου Όρους. Μια εσχατολογική προφητεία λέγει πως ένα από τα συγκλονιστικά γεγονότα του τέλους του κόσμου θα είναι και η επανένωση του Τιμίου Σταυρού! Οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε με ιδιαίτερο τρόπο την αγία ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού του Κυρίου μας. Οι ιερές ακολουθίες έχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ενώ έχει θεσπισθεί αυστηρή νηστεία. Κατακλύζουμε του ιερούς ναούς προκειμένου να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό και να αντλήσουμε δύναμη και χάρη ουράνια από αυτόν. Παίρνουμε μαζί μας κλώνους βασιλικού ως ευλογία και τον εναποθέτουμε στα εικονίσματα ως ελιξίριο κατά του κακού. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τιμή και η προσκύνηση του Σταυρού είναι προσκύνηση του Ίδιου του Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστού και όχι ειδωλολατρική πράξη, όπως κακόβουλα μας κατηγορούν οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημά μας, το νικηφόρο λάβαρο κατά του μεγαλύτερου εχθρού μας, του διαβόλου, το αήττητο όπλο κατά του πολυπρόσωπου κακού. Με ένα στόμα και με μια καρδιά ψάλλουμε τον υπέροχο παιάνα, τροπάριο της μεγάλης εορτής: «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου».

ΟΙ ΨΙΤΤΑΚΟΙ (ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ) ΤΟΥ ΑΨΕΘΟΥ

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων September 24, 2022 · Shared with Public Οι ψιττακοι του Αψεθου. Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων 23 Σεπτεμβρίου 2017 Τό φαινόμενον τοῦτο (των παπαγάλων τού παλαιοημερολογιτικου, νεοημερολογιτικού, παγχριστιανικού καί πανθρησκειακού οικουμενισμού) πάντως ἐνθυμίζει τόν μῦθον μέ τούς "ψιττακούς τοῦ ᾿Αψέθου" τόν ὁποῖον ἀναφέρει ἕνας ᾿Εκκλησιαστικός συγγραφεύς τῶν πρώτων αἰώνων. Τούς φιττακούς (παπαγάλους) τούς εἶχαν ἐκπαιδεύσει νά λένε "ὁ ῎Αψεθος εἶναι Θεός", (σημ. ὁ ῎Αψεθος ἦταν βασιλεύς μιᾶς χώρας τῶν Αἰγυπτίων), καί τούς ἐξαπέστειλαν παντοῦ νά διαλαλήσουν αὐτήν τήν ἀναλήθειαν, διά νά πιστεύουν οἱ ἄνθρωπιοι καί νά τόν τιμήσουν σάν Θεό. Πράγματι οἱ ἄνθρωποι ἐπίστευσαν τούς παπαγάλους καί ἄρχισαν νά λατρεύουν τόν ῎Αψεθο σάν Θεό. ῞Ομως τούς παπαγάλους τοὐς ἐξαπέστειλαν καί ἐκτός τῆς χώρας των. ῏Ηλθαν λοιπόν καί ἐδῶ στήν ᾿Αθήνα καί ἔλεγαν τά ἴδια. Οἱ φιλόσοφοι, ὅμως, τῶν ᾿Αθηνῶν, ἔξυπνοι ὄντες, κατάλαβαν τήν σκευωρίαν, ἔπιασαν τούς παπαγάλους καί τούς ἔμαθαν νά λένε τήν ἀλήθεια, ὅτι, δηλαδή "ὁ ῎Αψεθος δέν εἶναι Θεός" καί τούς ἔστειλαν πίσω στήν χώρα τους. Τό ἀποτέλεσμα ἦτο ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ κατάλαβαν τήν σκευωρίαν καί ξεσηκώθηκαν κατά τοῦ βασιλιᾶ ᾿Αψέθου. See less

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Περί Ἐκκλησίας: Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ῎Ας ἀκοῦνε οἱ εἰδωλολάτρες, ἄς ἀκοῦνε οἱ ᾿Ιουδαῖοι, τά κατορθώματά μας καί τήν πρώτη θέση, τήν ὁποία κατέχει ἡ ᾿Εκκλησία, ἀλλά ποτέ δέν τήν νίκησαν; πόσοι τύραννοι; Πόσοι βασιλεῖς; ῾Ο Αὔγουστος, ὁ Τιβέριος, ὁ Γάϊος, ὁ Κλαύδιος, ὁ Νέρων, ἄνθρωποι, τούς ὁποίους τιμοῦσαν διά τήν μόρφωσή τους, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δυνατοί, πολέμησαν τόσο πολύ τήν ᾿Εκκλησία, ἐνῶ ἐκείνη βρισκόνταν ἀκόμη εἰς τήν ἀνάπτυξη της, καί ὅμως δέν τήν ξερίζωσαν. Καί ἐκεῖνοι πού τήν πολέμησαν δέν ἀκούονται πιά καί ὅλοι τούς ἔχουν λησμονήσει, ἐνῶ ἡ ᾿Εκκλησία, πού πολεμήθηκε ὑψώνεται πάνω ἀπό τόν οὐρανό. Πραγματικά νά μή δῆς αὐτό ὅτι δηλαδή ἡ ᾿Εκκλησία βρίσκεται εἰς τήν γῆ, ἀλλά ὅτι ἔχει τό πολίτευμά της εἰς τόν οὐρανό. ᾿Από ποῦ φαίνεται αὐτό; Τό ἀποδεικνύουν τά πράγματα. Πολεμήθηκαν ἕνδεκα μαθητές, καί ἡ οἰκουμένη πολεμοῦσε· αὐτοί ὅμως πού πολεμήθηκαν νίκησαν, ἐνῶ αὐτοί πού πολέμησαν, ἀφανίστηκαν. Τά πρόβατα νίκησαν τούς λύκους. Εἶδες ποτέ βοσκό νά στέλνη τά πρόβατα ἀνάμεσα εἰς τούς λύκους, ὥστε τρέχοντας νά μήν ἠμποροῦν νά σωθοῦν; Ποιός βοσκός τό κάνει αὐτό; ῾Ο Χριστός ὅμως τό ἔκανε, διά νά σοῦ δείξη ὅτι τά κατορθώματα δέν γίνονται σύμφωνα μέ τήν φυσική ἀκολουθία τῶν πραγμάτων, ἀλλά κατά τρόπο ὑπερφυσικό. Γιατί ἡ ᾿Εκκλησία εἶναι ριζωμένη ἀπό τόν οὐρανό. ᾿Αλλά ἴσως ὁ εἰδωλολάτρης μέ κατηγορεῖ γιά ἀνοησία· ἄς περιμένη ὅμως τήν ἀπόδειξη ἀπό τά πράγματα καί ἄς μαθαίνη τήν δύναμη τῆς ἀλήθειας, πώς δηλαδή εἶναι εὐκολώτερο νά σβηστῆ ὁ ἥλιος, παρά νά χαθῆ ἡ ᾿Εκκλησία

ΕΥΚΟΛΩΤΕΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΒΗΣΤΗ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΧΑΘΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» ΕΠΑΝΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΩΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ «ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ» Ἡ ἐπανέκδοσις τῶν παλαιῶν τευχιδίων γίνεται μερίμνη τῆς Ἱεραποστολικῆς ‘Αδελφότητος Διακονισςῶν «Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ» τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου (Μητροπολίτου Χρυσάνθου 10, Περιοχή Ἁγίου Ἀθανασίου, ‘Αχαρναί) Τηλ. 210.2466057 ᾿Αριθμ. Φύλλου 262 Μάρτιος 1995 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1995 Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ "᾿Αδελφοί πότε θά συνέλθωμεν ἀπό τήν μέθην" (Γρηγ. Θεολόγος) (῾Ομιλία ἐκφωνηθεῖσα εἰς τό ᾿Εκκλησ. Πνευμ. Κέντρον τήν Κυριακήν τῆς ᾿Ορθοδοξίας 27-2-95, κατά τήν ἀπογευματινήν ἑόρτιον ἐκδήλωσιν, ὑπό τοῦ ᾿Αρχ/του Κηρύκου Κοντογιάννη, Πρωτοσυγκέλου - ᾿Αρχ/τέως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου) Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς, Τίμιον Πρεσβυτέριον, ᾿Αγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί. "Πρέπει νά ζῆς καθώς πιστεύεις. Καί τότε εὐχαρίστει τόν Θεόν διά τρία πράγματα. Πρῶτον πῶς εἶσαι χριστιανός καί ὄχι ἄπιστος. Δεύτερον ὀρθόδοξος καί ὄχι αἱρετικός. Καί τρίτον χριστιανός ὀρθόδοξος, τόσον κατά τήν πίστιν, ὅσον καί κατά τήν ζωήν. ῎Οχι κατά τήν πίστιν μόνον". Αὐτά γράφει ὁ γλαφυρός ἱεροκήρυξ ᾿Ηλίας Μηνιάτης. Καί ὁ ῾Ιερός Φώτιος τονίζει ὅτι: "῾Ο βίος τῇ πίστει συμφθέγγεται". ᾿Εκ τούτων φαίνεται καί τό χρέος ὅλων ἡμῶν τῶν ὀρθοδόξων νά εἴμεθα ὀρθόδοξοι καί κατά τό φρόνημα καί κατά τήν ζωήν. "Φρονοῦντες καί πράττοντες" τά τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Κάμνοντες δηλ. τήν ᾿Ορθοδοξία κανόνα ζωῆς μέσα εἰς τάς συγχρόνους κοινωνίας. Μὄνον ἔτσι δυνάμεθα νά ὡμιλῶμεν περί ᾿Ορθοδοξίας, τόν θρίαμβο τῆς ὁποίας ἑορτάζομεν σήμερον, καί μόνον ἔτσι δυνάμεθα νά λεγώμεθα καί νά εἴμεθα ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Δι᾿ αὐτό καί δέν χρειάζεται σήμερον νά πλέξωμεν ἐγκώμια καί νά θριαμβολογήσωμεν. ῞Ενα μόνον χρειάζεται. ῾Η αὐτογνωσία. Νά ἐξετάσωμεν δηλ. κατά πόσον εἴμεθα σύμφωνοι μέ τόν ἀνωτέρω κανόνα. Νά συμπροβληματισθῶμεν, διά τό ποῦ πορευόμεθα. Νά περιπτυχθῶμεν τόν ἀτίμητον θησαυρόν μας, "τήν θεοπρεπεστάτην καί ἁγιοφόρον" ᾿Ορθοδοξίαν, ὅπως ὀνομάζει τήν ὀρθόδοξον πίστιν ὁ ῞Αγιος ᾿Ιγνάτιος ὁ Θεοφόρος. Νά ἀκούσωμεν τόν λόγον της καί νά ἀκολουθήσωμεν τήν ὁδόν της, ἡ ὁποία εἶναι ὁδός πίστεως, ἀληθείας καί δικαιοσύνης καί νά βαδίσωμεν οὕτω "᾿ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ", "ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ". Καί θά τό ἐπιτύχωμεν αὐτό, ἐάν κατανοήσωμεν, ὅτι ᾿Ορθοδοξία σημαίνει ἀγών, μαρτύριον, θυσία, Σταυρός. ῞Οτι ἡ ᾿Ορθοδοξία "τά στίγματα τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι βαστάζει". Οἱ Θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, οἱ Φώτιοι, οἱ Στουδῖται, οἱ Δαμασκηνοί, οἱ Εὐγενικοί καί τόσοι ἄλλοι αὐτόν τόν δρόμον μᾶς καλοῦν νά βαδίσωμεν. Τόν τῆς πίστεως καί τῶν ἔργων. Μᾶς καλοῦν νά σταθῶμεν εἰς τάς ἐπάλξεις ὁποιαδήποτε θυσία καί ἄν ἀπαιτηθῆ. "Θεός γάρ τό κινδυνευόμενον" σήμερον. Μᾶς καλοῦν νά μείνωμεν "πιστοί ἄχρι θανάτου", κάτω ἀπό τήν σημαίαν τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Μᾶς καλοῦν νά σταθῶμεν μέ φόβον Θεοῦ καί μέ πνεῦμα συνέσεως καί μέ ἀγάπην καί ταπείνωσιν νά βαδίσωμεν τήν μαρτυρικήν ὁδόν τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ᾿Αλλά καί καί ἀκόμη χρειάζεται νά εἴπωμεν: ῞Οτι δέν ὑπάρχουν χρονικά περιθώρια. Διότι ὁ ἐχθρός τῆς ᾿Ορθοδοξίας εὑρίσκεται ἤδη πρό τῶν πυλῶν. ῎Η μᾶλλον εἰσῆλθε ἐντός τῶν πυλῶν. Δρᾶ καί κινεῖται ἀνάμεσά μας. Καί χρειάζεται νά τό συνειδητοποιήσωμεν, διά νά βαδίσωμεν μέ μεγαλυτέραν ἐγρήγορσιν τήν μαρτυρικήν ὁδόν τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Δέν ὑπερβάλλομεν. ῾Ο ἐχθρός κρατεῖ εἰς τά χέρια του ὅλα τά νήματα καί κατευθύνει ὅλες τίς πτυχές τῆς ζωῆς τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων καί τῶν κοινωνιῶν γενικώτερον. ᾿Επηρεάζει τά πάντα. ᾿Επιφέρει σκοπίμως σύγχυσιν. Προκαλεῖ χαλάρωσιν τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος. ᾿Απαμβλύνει τό ὀρθόδοξον φρόνημα. Δημιουργεῖ τόν συγκρητισμόν. Φέρνει τόν Οἰκουμενισμόν. ᾿Επιβάλλει τόν νεοημερολογιτισμόν. Καί ἐπί 70 ὁλόκληρα χρόνια ἐργάζεται τήν καταστροφήν τοῦ ῾Ελληνισμοῦ καί τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Καί ἔτσι καλλιεργεῖ καί προετοιμάζει τόν δρόμον τοῦ ἀντιχρίστου. Οἱ προεκτάσεις καί οἱ ἐξελίξεις εἶναι τρομακτικές. Διότι ἐπιχειρεῖ τήν "ἀθεωτάτην μεταστοιχείωσιν τῶν πάντων", ὥστε νά κυριαρχήση εὐκολώτερον τό θηρίον τό "ἀναβαῖνον ἐκ τῆς θαλάσσης". Τά τελευταῖα χρόνια κατώρθωσε νά ὑποτάξη τά πάντα εἰς τό ἀντίχριστον θηρίον τῆς Ρώμης καί ἐφέτος ἑτοιμάζεται νά βεβηλώση τό ἱερό νησί τῆς Πάτμου, ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῶν 1900 ἐτῶν ἀπό τῆς συγγραφῆς τοῦ βιβλίου τῆς ᾿Αποκαλύψεως. Καί διά τό 2000 ἑτοιμάζεται νά μολύνη τό "Θεοβάδιστον ῎Ορος Σινᾶ", μέ τάς Οἰκουμενιστικάς πανθρησκειακάς ἐκδηλώσεις, διά νά τοποθετήση "ἐν τόπῳ ἁγίῳ" (Ματθ. 24,15) τό "βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως" τόν ἀντίχριστον Πάπαν, κάτω ἀπό τήν ἀρχηγίαν τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκουν νά ἑνωθοῦν οἱ τρεῖς μονοθεϊστικές θρησκεῖες, (Χριστιανισμός, Μουσουλμανισμός, ᾿Ιουδαϊσμός) διά νά συνεχισθῆ αὐτή ἡ ἀντίχριστος ἕνωσις καί μέ τάς λοιπάς θρησκείας. Καί διά νά ἐπιτύχη τά ἀντίχριστα σχέδιά του λαμβάνει τά ἀπαραίτητα μέτρα. "Διαλῦστε τούς παλαιοημερολογίτας" λέγει ὁ ἀντίχριστος Πάπας τῆς Ρώμης. Καί ὁ ἀντίχριστος τοῦ Φαναρίου ἀπό τό Σαμπεζύ δίνει τήν ἐντολήν: "ἀφομοιῶστε τους", "ὑποτάξτε τους" καί ἐάν δέν τό ἐπιτύχετε "διαλῦστε τους","ἀφανῖστε τους", διότι αὐτοί εἶναι τό μόνον ἐναπομεῖναν ἐμπόδιον πού βάζει φρένο στά σχέδιά μας". ῎Ετσι κατώρθωσε νά εἰσέλθη ἐντός τῶν πυλῶν. Καί ἄρχισε νά ἐργάζεται καί νά προωθῆ τήν παλαιάν καί ἀποτελεσματικήν μέθοδον τοῦ "διαίρει καί βασίλευε". Καί ἐκεῖνο πού δέν ἠδυνήθη νά ἐπιτύχη τά 70 χρόνια πού πέρασαν, ἐκεῖνο πού δέν ἠδυνήθη νά κάνη τό 1931, τό 1937, τό 1950, τό 1971, τό ἐπιχειρεῖ καί πάλιν τώρα. ῎Ετσι μόλις ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας πρό 4 ἐτῶν, ἀγωνιῶν διά τό μέλλον τοῦ ῾Ιεροῦ ἀγῶνος, ἐπρότεινε νά δοθῆ δυναμική ἀπάντησις στά τεκταινόμενα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ τήν συγκρότησιν 12μελοῦς Συνόδου, μέ τήν τέλεσιν τοῦ ῾Αγίου Μύρου, μέ τήν Συνοδικήν καταδίκην τοῦ νεοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, μέ τήν προώθησιν τῆς ῾Ιεραποστολῆς εἰς ὅλας τάς χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, τότε ἤρχισεν ὁ ἐσωτερικός κλύδων. Τότε ἠγἐρθη σφοδρά θύελλα πού ἐπί 5 ἔτη ἀπειλεῖ νά ἀφανίση τό πᾶν. Τότε ἤρχισεν ὁ πόλεμος κατά τῶν Θεολόγων τῆς ᾿Εκκλησίας. Τότε ἤρχισε νά διαδίδεται καί ἡ πλάνη περί δῆθεν Εἰκονομαχίας. Τότε ἐπεδιώχθη ἡ συρρίκνωσις τοῦ ἀγῶνος καί ἐπετεύχθη ὁ κατασκανδαλισμός τῶν πιστῶν. Εἶναι τό θέμα πού ἐπί 5 ἔτη μᾶς κατατρύχει καί μᾶς ταλαιπωρεῖ. Καί δέν θά ἦτο σκόπιμον νά τό θίξωμεν σήμερον, Κυριακήν τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ἀλλά, δυστυχῶς, οἱ περιστάσεις τό ἀπαιτοῦν. Διότι δι᾿ ὅλων αὐτῶν διώκεται ὁ Χριστός. Διότι δι᾿ αὐτῶν πολεμεῖται ἡ ᾿Εκκλησία. Διότι δι᾿ αὐτῶν κλυδωνίζεται τό σκάφος καί χάνονται ψυχαί. Δέν θά ἀσχοληθῶμεν εἰς βάθος μέ τό θέμα αὐτό. Θά τό παρουσιάσωμεν μόνον. ᾿Επί 4ετίαν ὅλην μέ ψεύδη καί μέ συκοφαντίας, ὅτι δῆθεν ὑπάρχει εἰκονομαχία, καί μέ ψευδεῖς κατηγορίας, ὅτι δῆθεν ὑπάρχει αἵρεσις, κατετάραξαν τινές τό ὀρθόδοξον πλήρωμα. ᾿Εν ὀνόματι τῆς ῾Ιερᾶς Παραδόσεως, καί στηριζόμενοι εἰς τήν ἄγνοιαν καί τήν ἀμάθειαν τῶν ἁπλοϊκῶν, διέδωσαν πλάνας, ἐδημιούργησαν ψευδεῖς κατηγορίας, καί "ἔθυσαν καί ἀπώλεσαν". Εἶπον: "Αἱρετικός ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος", "προδότης ὁ Πρωτοσύγκελλος", "Εἰκονομάχος καί αἱρετικός ὁ κ. Γκουτζίδης". Δέν ἔμεινε κανείς... Πάντες ἔλαβον μίαν θέσιν εἰς τήν ὑποτιθεμένην "Εἰκονομαχίαν". ᾿Αλλά ποίαν Εἰκονομαχίαν· ᾿Ιδού τί μᾶς λέγουν ἐπί 4 ἔτη: "Εἶσθε Εἰκονομάχοι, διότι δέν καταδικάζετε, ὡς αἱρετικάς ἤ ῾Εβραϊκάς τινάς Εἰκόνας " τάς ὁποίας ὅμως τούς ἀπαντῶμεν, εἶχεν ἡ ᾿Εκκλησία ἐν χρήσει ἐπί 1500 ἔτη, ἐνῶ κατ᾿ αὐτούς αὐταί εἶναι "αἱρετικαί" καί "῾Εβραϊκαί". Αὐτό εἶναι τό "ἔγκλημά" μας. Αὐτή ἡ "αἵρεσίς" μας, αὐτή εἶναι ἡ "πλάνη" μας. ῎Ετσι μέ πυροδοτικά συνθήματα "αἱρετικοί", "Εἰκονομάχοι", "προδόται" καί μέ δημαγωγικούς τρόπους κατώρθωσαν μερικοί νά φανατίσουν τόν λαόν. Διήρεσαν τάς ἐνορίας καί τάς Μονάς. Φανάτισαν τούς ἁπλοϊκούς. Χώρισαν τό ποίμνιο.᾿Απείλησαν. Προσέφυγαν καί εἰς τήν ἁγιομάχον Μαγδαληνήν, τῆς ἔδωσαν ὑλικό νά γράψη καί ἐν συνεχείᾳ διέσπειραν εἰς τά 4 σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος τό βλάσφημον βιβλίον της "Αἵρεσις Εἰκονομαχίας στήν παράταξι τῶν Ματθαιϊκῶν", τοῦ ὁποίου δέν ὑπάρχει ἀθλιώτερον κατασκεύασμα, μέσα εἰς τό ὁποῖον χαρακτηρίζεται (ἄκουσον, ἄκουσον) "ἄθεος" ὁ ῾Ηγούμενος τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς π. Στέφανος, "῾Εβραῖος", ὅποιος προσκυνεῖ ῾Ιεράς Εἰκόνας παραδεδομένας ὑπό τῆς ᾿Εκκλησίας, πολέμιοι τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅσοι τολμήσουν νά εἴπουν ὅτι ἡ ἐκ τάφου ῎Εγερσις εἶναι νεωτέρα Εἰκόνα καί βλάσφημος καί αἱρετικός, ὅποιος ἀκολουθεῖ τόν Μακαριώτατο ᾿Αρχ/πο. Καί ἔτσι οἱ ἀντίχριστοι τῆς Ρώμης καί τοῦ Φαναρίου χαίρονται, διότι ἐπέτυχον τοῦ σκοποῦ των. ᾿Αλλά δέν θά ἡσυχάσουν, νά εἶσθε βέβαιοι, ἐάν δέν φύγουν ἀπό τήν μέση ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχ/πος καί οἱ Θεολόγοι τῆς ᾿Εκκλησίας μας. Δηλαδή ἡ αἵρεσις τῆς γνωσιμαχίας, ἡ πλάνη καί ὁ διωγμός κατά τῆς ᾿Εκκλησίας, σέ ὅλο τους τό μεγαλεῖο. Καί ἔρχονται τώρα τινές, πού ἐνῶ ἀρνοῦνται νά καταδικάσουν τάς βλασφημίας τοῦ π. Εὐθυμίου, ὅτι "δῆθεν μᾶς περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς χειροθεσίας" καί "ὅτι ἐξεφύγομεν τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ἁγίου Πατρός" κλπ. νά μᾶς λέγουν: "εἶσθε εἰκονομάχοι, διότι δέν καταδικάζετε τήν Εἰκονομαχίαν". Καί εἰκονομαχίαν καί αἵρεσιν θεωροῦν, ἐπαναλαμβάνω, τό νά δέχεται κάποιος καί νά προσκυνᾶ ῾Ιεράς Εἰκόνας, αἱ ὁποῖαι εἰσῆλθον ἀπ᾿ ἀρχῆς εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν. Τότε, ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί, θά πρέπει νά καταδικάσωμεν καί τούς ῾Αγίους Πατέρας καί τήν ᾿Εκκλησίαν. Δηλώνομεν κατηγορηματικῶς, ὅτι ἡ Ποιμαντορική ᾿Εγκύκλιος τοῦ 1992 (ἡ Α') ὁμιλεῖ διά τάς ῾Ιεράς Εἰκόνας, τάς παλαιοτέρας καί τάς νεωτέρας, ὅτι ἅπασαι προσκυνοῦνται ἀδιακρίτως τεχνοτροπίας, οὐδαμοῦ ὅμως καταδικάζει ὡς αἱρετικάς ἤ ῾Εβραϊκάς, αὐτάς τάς ὁποίας αὐτοί θέλουν νά τάς καταδικάσωμεν ὡς τοιαύτας, διά νά μήν εἴμεθα δῆθεν εἰκονομάχοι. Δι᾿ αὐτό τοιαύτας καταδίκας οὐδέποτε θά δεχθῶμεν, διότι οἱ πρῶτοι πού πρέπει νά καταδικασθοῦν θά πρέπει να εἶναι αὐτοί πού σήμερα φωνάζουν κατά τῆς δῆθεν εἰκονομαχίας. Βέβαια μπορεῖ μέ τά ψεύδη καί τάς συκοφαντίας νά πέρασε τό μήνυμα, ὅτι δῆθεν ὑπάρχει αἵρεσις καί εἰκονομαχία. ῞Ομως ἄς εἶναι βέβαιοι πώς θά παραχωρήση ὁ Θεός τοιαύτην πτῶσιν εἰς αὐτούς, ὥστε οἱ ἴδιοι θά ἀναγκασθοῦν εἰς τό τέλος νά ζητήσουν συγγνώμη. Καί ἰδού: Τά τελευταῖα γεγονότα, αὐτό ἀποδεικνύουν. ῞Οτι περιέπεσαν εἰς ἀδόκιμον νοῦν καί δέν γνωρίζουν τί λέγουν καί τί πράττουν. ᾿Ιδού τά νέα γεγονότα. Τά φοβερώτερα ὅλων. ῾Η προσφυγή 5 ᾿Αρχιερέων καί 3 ῾Ιερέων εἰς τά κοσμικά δικαστήρια κατά τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου. Καί τό ἔτι χειρότερον. ῾Ο χαρακτηρισμός τοῦ ῾Ιεροῦ Συνδέσμου ἀπό ἕναν ἐξ αὐτῶν τῶν ᾿Αρχιερέων, ὡς ἀντιχρίστου. Καί τό ἀκόμη χειρότερον. Οἱ ὄρκοι καί οἱ ψευδορκίες πού ἔγιναν εἰς τό δικαστήριον. Τό καταγγέλλω. ῎Ημουν παρών καί αὐτήκοος μάρτυς, ὅτι "ὤμοσαν εἰς τήν ῾Ιερωσύνην των δύο ῾Ιερεῖς ὁ π. Κοσμᾶς καί ὁ π. Δανιήλ. Καί τό ἔτι φοβερώτερον. ῾Η ὁμολογία τοῦ Θεολόγου κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη καί ἡ ἄρνησίς του νά ὀρκισθῆ θεωρῆται, μέ προχθεσινό σημείωμα πρός τό Πρωτοδικεῖον τῶν 5 ᾿Αρχιερέων καί 3 ῾Ιερέων, ὡς παράβασις τοῦ Κ. Πολιτ. Δικονομ. καί δι᾿ αὐτό δέν πρέπει νά γίνη δεκτή ἡ "ἀνωμοτί" κατάθεσίς του... Τό φαντάζεσθε! Τό περιμένατε ποτέ αὐτό; ῾Ο ῞Αγιος Πατέρας ἔχασε τήν ᾿Ανάληψι στό Παγκράτι διά νά μή δοθῆ ἕνας ὄρκος. Καί τώρα φτάνουν σέ τέτοιο σημεῖο; Παραχώρησις Θεοῦ. Διά νά καταλάβη ὁ κόσμος ποιοί φωνάζουν διά παραδόσεις, διά ᾿Ορθοδοξία καί διά εἰκονομαχίας καί αἱρέσεις. ῾Υπάρχουν καί ἀκόμη χειρότερα. ᾿Ακοῦστέ τα. Εἰς τό ἔγγραφον πού ἔστειλαν πρό δύο ἡμερῶν οἱ 4 ἐξ αὐτῶν ᾿Αρχιερεῖς στό Πρωτοδικεῖο ᾿Αθηνῶν γράφουν: "῾Ο Σύνδεσμος διηρέθη σέ δύο παρατάξεις στούς εἰκονομάχους καί σέ μᾶς τούς εἰκονολάτρας". Δηλαδή χαρακτηρίζουν ἑαυτούς εἰκονολάτρας. Ξέρουν τί γράφουν; ῎Η ἐσκοτίσθησαν παντελῶς; Εἰκονολατρεία σημαίνει εἰδωλολατρεία. Δέν γνωρίζουν ὅτι εἰς τάς ῾Ιεράς Εἰκόνας δέν ἀποδίδεται λατρευτική, ἀλλά τιμητική προσκύνησις. Τότε τί ἀγῶνα κάμνουν ὑπέρ τῶν Εἰκόνων; ᾿Αγωνίζονται διά τήν "εἰκονολατρείαν".Τό μόνο πού ἔχομεν νά τούς εἰπωμεν καί νά τούς παρακαλέσωμεν. Νά σταματήσουν νά λέγουν αἱρετικά πράγματα καί νά ἐκθέτουν τούς ἑαυτούς των. Νά προσέχουν τί γράφουν καί τί διαδίδουν. Καί πάντως νά ἀνακαλέσουν, διότι ἄλλως θά παύσωμεν νά τούς θεωρῶμεν ᾿Ορθοδόξους. Πρέπει νά ξεκαθαρίσωμεν ὅμως καί ἡμεῖς τήν θέσιν μας καί πρέπει νά εἴμεθα σαφεῖς. Σέ ὅσους φωνάζουν περί δῆθεν "εἰκονομαχίας" τούς ἀπαντῶμεν. Δέν ὑπάρχει εἰκονομαχία. Τά πραγματικά αἴτια τοῦ σάλου εἶναι ἄλλα. Εἶναι ἡ ἐντολή τοῦ Πάπα. "Διαλῦστε τούς ΓΟΧ", ἡ ὁποία ἐδόθη πρό 10 περίπου ἐτῶν. Τά ὅσα ἄστοχα, μέχρι καί ἀντορθόδοξα διετυπώθησαν ἔχουν ἀνακληθῆ, καί ὅτι ἄλλο ἀποδειχθῆ βάσει τῆς διδασκαλίας τῶν ῾Αγίων Πατέρων θά καταδικασθῆ, ᾿Επαναλαμβάνομεν, ὅμως, ὅτι, μετά τήν ἀποδοχήν τῆς Α' ᾿Εγκυκλίου, μέ τά λάθη της, τά ὁποῖα δεόντως ἐπεσημάνθησαν, ἀλλά οἰκονομίας χάριν, ἀπεδείχθη, ὅτι "οὔτε ὑπῆρξε, οὔτε ὑπάρχει εἰκονομαχία". Καί ἐάν πρός στιγμήν δεχθῶμεν (ὑπόθεσιν καμνομεν,) ὅτι ὑπῆρχε εἰκονομαχία, τότε οἱ πρῶτοι πού πρέπει νά καταδικασθοῦν ὡς εἰκονομάχοι καί αἱρετικοί καί νά κάμουν λίβελλο, θά εἶναι αὐτοί πού φωνάζουν διά δῆθεν εἰκονομαχίαν. Καί τό γνωρίζουν καλά αὐτό. Πάντως δι᾿ αὐτούς πού ἐπί 5 χρόνια τώρα δέν σταματοῦν νά κλυδωνίζουν τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ μέ τά ψεύδη των καί τά ἀθεολόγητά των ἐπαναλαμβάνομεν τό τοῦ Μ. Βασιλείου: "Τήν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω ἤ τήν ἀμαθίαν βδελύξομαι" Διά τί νά κλάψωμεν περισσότερον, διά τήν ἀσέβειά των ἤ διά τήν ἀμάθειά των; Διότι, ὅταν τινές φθάνουν εἰς τό σημεῖον νά πιστεύουν, ὅτι Εἰκόνες (πού εἰσῆλθαν ἀπ᾿ ἀρχῆς στήν ᾿Εκκλησία) εἶναι "αἱρετικές" καί "῾Εβραϊκές" ἤ "αἱρετικόν καί καινοφανές φρόνημα" ἤ ὅταν λέγουν "ἀφήσανε τόν Χριστόν στόν ῎Αδη", ἤ "ἀφῆστε τήν Π.Δ. διά τούς ῾Εβραίους" ἤ ὅτι εἶναι "Εἰκονολάτρες", τότε δέν πρόκειται πλέον περί πλάνης,ἀλλά καί περί φοβερᾶς ἀσεβείας ἀλλά καί περί τρομερᾶς ἀμαθείας. Σ᾿ αὐτό τό σημεῖο νομίζω ὅτι ἁρμόζει νά ἐπαναλάβωμεν τό τοῦ ῾Αγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, λεχθέν πρός πεπλανημένους τῆς ἐποχῆς του: "Πότε, ἀδελφοί, θά συνέλθωμεν ἀπό τήν μέθην;". ᾿Αγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί Τέσσαρα ἔτη ἐπέρασαν μέ τήν ἐκτόξευσιν ἐναντίον ἀλλήλων ψεύδῶν συκοφαντιῶν, πλανῶν καί βλασφημιῶν. ῎Αν εἶναι δυνατόν νά εἶναι αὐτή ἡ ὁδός τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ῎Οχι καμμίαν σχέσιν δέν ἔχουν αὐτά μέ τήν ᾿Ορθοδοξίαν. Εἶναι ἀλλότρια τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Τό μόνο πού ἀποδεικνύουν, εἶναι ὅτι δι᾿ αὐτῶν συντελεῖται ὁ μεγαλύτερος διωγμός κατά τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Δι᾿ αὐτό καί ὁ ἀγώνας πού διεξάγεται σήμερον εἶναι ἀγών ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὑπέρ τῆς ἀληθείας καί ὑπέρ τῆς δικαιοσύνης. Καί δέν πρέπει νά σταματήση. "Διά Σιών οὐ σιωπήσομαι καί διά ῾Ιερουσαλήμ οὐκ ἀνήσω". Πρέπει μάλιστα ἀπό σήμερα νά γίνη σκληρότερος. Ναί νά γίνη σκληρότερος. ῞Οσον ἀφορᾶ διά τό τί θέσι θά πάρωμεν διά τά ψεύδη καί τάς κατηγορίας, ὅλων αὐτῶν, ἄς ἀκούσωμεν τόν ῾Ιερόν Χρυσόστομον, ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει: "Δέν πρέπει νά ἀγωνιοῦν καί νά τρέμουν αὐτοί πού ψευδῶς κατηγοροῦνται, ἀλλά αὐτοί πού ψευδῶς κατηγοροῦν, διότι δέν εἶναι ὐποχρεωμένοι νά ἀπολογοῦνται ὅσοι κακῶς καί ἀδίκως κατηγοροῦνται, ἀλλά ὅσοι κακῶς καί ἀδἰκως κατηγοροῦν. Καί αὐτοί εἶναι πού πραγματικά κινδυνεύουν". Τώρα, ἀφοῦ εἴδομεν, ὅτι ὅλα αὐτά δέν μπορεῖ νά ἔχουν σχέσι μέ τήν ᾿Ορθοδοξία καί ὅτι, ὅσοι λέγουν καί πράττουν ταῦτα, θά πρέπει νά ἀναζητήσουν τήν ὁδόν τῆς μετανοίας, ἄς ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη ὁδός τῆς ᾿Ορθοδοξίας, τήν ὁποίαν ὀφείλομεν ἡμεῖς νά βαδίσωμεν. ᾿Αλλά τό θέμα τοῦτο θά ἀναπτύξη ὁ ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί ἐκλεκτός συνεργάτης εἰς τόν ῾Ιερόν ᾿Αγῶνα κ. Δημ. Κάτσουρας. Διά τά ὅσα δέ συμβαίνουν σήμερα εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν μας καί διά τά ὁποῖα ὡμιλήσαμεν ἀνωτέρω, θά ἀναφέρω ἐν κατακλεῖδι ὀλίγα τινά, τά ὁποῖα ἄς λάβουμε ὑπ᾿ ὄψιν μας. Μᾶς λέγει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ: "Μή φοβοῦ,ἀλλά λάλει καί μή σιωπήσης" διότι "καιρός τοῦ λαλεῖν, καί οὐ τοῦ σιγᾶν" καί διότι "ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, ἐν ὧ ὁ Χριστός διώκεται, τό σιωπῆσαι ἐστίν προδοσία τῆς ἀληθείας". Θά τελειώσω δέ μέ τό σύνθημα τῆς Σοφίας Σειράχ: "῞Εως θανάτου ἀγώνισαι περί τῆς ἀληθείας, καί Κύριος ὁ Θεός πολεμήσει ὑπέρ σοῦ" (Σοφ. Σειράχ Δ, 28). Καί μέ τήν προσευχήν "Στήριξον ᾿Ορθοδοξία τήν ᾿Εκκλησίαν σου Χριστέ". ΑΜΗΝ. ********* Περί Ἐκκλησίας: Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ῎Ας ἀκοῦνε οἱ εἰδωλολάτρες, ἄς ἀκοῦνε οἱ ᾿Ιουδαῖοι, τά κατορθώματά μας καί τήν πρώτη θέση, τήν ὁποία κατέχει ἡ ᾿Εκκλησία, ἀλλά ποτέ δέν τήν νίκησαν; πόσοι τύραννοι; Πόσοι βασιλεῖς; ῾Ο Αὔγουστος, ὁ Τιβέριος, ὁ Γάϊος, ὁ Κλαύδιος, ὁ Νέρων, ἄνθρωποι, τούς ὁποίους τιμοῦσαν διά τήν μόρφωσή τους, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δυνατοί, πολέμησαν τόσο πολύ τήν ᾿Εκκλησία, ἐνῶ ἐκείνη βρισκόνταν ἀκόμη εἰς τήν ἀνάπτυξη της, καί ὅμως δέν τήν ξερίζωσαν. Καί ἐκεῖνοι πού τήν πολέμησαν δέν ἀκούονται πιά καί ὅλοι τούς ἔχουν λησμονήσει, ἐνῶ ἡ ᾿Εκκλησία, πού πολεμήθηκε ὑψώνεται πάνω ἀπό τόν οὐρανό. Πραγματικά νά μή δῆς αὐτό ὅτι δηλαδή ἡ ᾿Εκκλησία βρίσκεται εἰς τήν γῆ, ἀλλά ὅτι ἔχει τό πολίτευμά της εἰς τόν οὐρανό. ᾿Από ποῦ φαίνεται αὐτό; Τό ἀποδεικνύουν τά πράγματα. Πολεμήθηκαν ἕνδεκα μαθητές, καί ἡ οἰκουμένη πολεμοῦσε· αὐτοί ὅμως πού πολεμήθηκαν νίκησαν, ἐνῶ αὐτοί πού πολέμησαν, ἀφανίστηκαν. Τά πρόβατα νίκησαν τούς λύκους. Εἶδες ποτέ βοσκό νά στέλνη τά πρόβατα ἀνάμεσα εἰς τούς λύκους, ὥστε τρέχοντας νά μήν ἠμποροῦν νά σωθοῦν; Ποιός βοσκός τό κάνει αὐτό; ῾Ο Χριστός ὅμως τό ἔκανε, διά νά σοῦ δείξη ὅτι τά κατορθώματα δέν γίνονται σύμφωνα μέ τήν φυσική ἀκολουθία τῶν πραγμάτων, ἀλλά κατά τρόπο ὑπερφυσικό. Γιατί ἡ ᾿Εκκλησία εἶναι ριζωμένη ἀπό τόν οὐρανό. ᾿Αλλά ἴσως ὁ εἰδωλολάτρης μέ κατηγορεῖ γιά ἀνοησία· ἄς περιμένη ὅμως τήν ἀπόδειξη ἀπό τά πράγματα καί ἄς μαθαίνη τήν δύναμη τῆς ἀλήθειας, πώς δηλαδή εἶναι εὐκολώτερο νά σβηστῆ ὁ ἥλιος, παρά νά χαθῆ ἡ ᾿Εκκλησία

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ: ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΑ ΛΕΤΕ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΣΩΖΟΜΕΝΕ ΣΤΟΝ ΧΑΡΙΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥ... Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΗ

Bishop Sozomenos · Τελικά, το πνεύμα της πλάνης που έχεις μέσα σου δεν σε αφήνει με τίποτα να ησυχάσεις. Δεν έχεις καμία δουλειά να κάνεις; Έχεις ΜΙΣΟΣ και ΕΓΩΪΣΜΟ, Χαρίλαε. Είπα ότι δεν θα ασχοληθώ ξανά μαζί σου, διότι έχεις πρόβλημα. Ένας φυσιολογικός και σωστός άνθρωπος δεν συμπεριφέρεται έτσι, με τόση μανία, κάθε μέρα. Αυτό είναι αρρώστια, και ο διάβολος εκμεταλλεύεται την ασθένειά σου. Έχω πολλά που θα μπορούσα να σου πω για την υποκρισία σας, αλλά δεν πρόκειται πλέον να σου κάνω αυτή τη χάρη. Κουράστηκα με όλους σας. Ωστόσο, για ένα πράγμα σε ευχαριστώ. Όσον ξαναβλέπουμε ακόμη πιο διεξοδικά το θέμα της ενώσεως, γίνεται πλέον ολο και πιο φάνερο ότι οι προθέσεις μας ήταν αγαθές. Ο Κύριος γνωρίζει ότι ουδέποτε νοθεύσαμε ή νερώσαμε την Πίστη μας. Ανοίξαμε την αγκαλιά μας σε ανθρώπους που έλεγαν όλα τα σωστά πράγματα· μας έλεγαν ακριβώς αυτά που θέλαμε να ακούσουμε — και υπάρχουν τα γραπτά που το αποδεικνύουν. Το γεγονός ότι μέσα τους είχαν άλλες προθέσεις δεν μολύνει την Εκκλησία. Διαφορετικά, τι θα μπορούσε να πει κανείς για όσα συνέβησαν το ’71, τα οποία δεν μπορούν καν να συγκριθούν με το 2019; Για εσάς η Εκκλησία είναι πολύ μικρή. Χωράει μόνο μια συγκεκριμένη χούφτα ανθρώπων που πληρούν τα δικά σου κριτήρια. Δεν έχεις χώρο στην καρδιά σου για κανέναν άλλον παρά μόνο για το εγώ σου, και εσύ είσαι αυτός που κρατάει τα κλειδιά της σωτηρίας. Εσύ αποφασίζεις ποιος μπαίνει στην Εκκλησία και με ποιον τρόπο θα μπει. Δεν πρόκειται να σπαταλήσω άλλο τον χρόνο τις προκλήσεις σου. Εάν πραγματικά ήθελες να «επιστρέψουμε στην Εκκλησία», θα είχες κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι σου για να βοηθήσεις ώστε αυτό να πραγματοποιηθεί. Αντιθέτως, πάντοτε στεκόσουν εμπόδιο στην επανένωσή μας με τον Σεβ. Αμφιλόχιο. Όταν βρέθηκε μόνος μαζί μας στο δωμάτιο στο Κορωπί, πολύ γρήγορα βρήκαμε λύσεις. Και όχι μόνο είπε ότι θα μας μνημόνευει, αλλά ασπάστηκε το χέρι του Σεβασμιώτατου Κηρύκου αλλά και το δικό μου χέρι. Επομένως, σύμφωνα με τα δικά σου κριτήρια, έχασε και εκείνος την Πίστη του, εξέπεσε από την Ομολογία της Πίστεώς του, και οι καινούργιοι «επίσκοποί» σας χειροτονήθηκαν από έναν έκπτωτο επίσκοπο. Διότι, σύμφωνα με εσένα, εμείς είμαστε οι χειρότεροι αιρετικοί όλων των εποχών. Reply Χαριλαος Στουραιτης · Bishop Sozomenos Αγαπητέ πάτερ Σωζόμενε,το 2019 σχίσατε την Εκκλησία με το να συλλειτουργήσετε μετά των καθηρημένων και αμετανοήτων ,καταπατώντας σωρεία Ιερών Κανόνων,και τολμάτε και λέτε ότι δεν νοθεύσατε και δεν νερώσατε την πίστη σας;Υπογράψατε τόσα αιρετικά κείμενα και υποταχθήκατε σε καθηρημένους ,πράγματα φοβερά για κληρικούς,τα οποία σας έχουν ήδη καταστήσει καθαιρετέους.Αμετανόητοι ,γι΄΄αυτό θα δέχεστε την κριτική εσαεί.Σήμερα,μιμείστε τους Οικουμενιστές.Αυτά λένε και αυτοί.Ομιλούν για αγκαλιές ,για αγάπες και διάφορα τέτοια φαιδρά ,και νομίζετε ότι με αυτά θα δικαιωθείτε.Η κριτική γίνεται και θα γίνεται σε δογματικό και θεολογικό επίπεδο ,ποτέ σε προσωπικό,αλλωστε ,δεν διαφέρετε από τους άλλους σχισματικούς και αιρετικούς.Όπως κριτικάρουμε τους Νεοημερολογίτες,τους Ακακιοφλωρινικούς,τους πέντε,τους Νικολαοστεφανίτες,έτσι κριτικάρουμε και εσάς ,που είστε οι χειρότεροι όλων.Η αμετανοησία σας ήταν και είναι έκδηλη.Θέλατε οικουμενιστικά κείμενα και οικουμενιστικές ενώσεις ,που να μην δηλώνουν ευθαρσώς την επιστροφή σας στην Εκκλησία,για να κατακρημνίζατε στο έρεβός σας και τον Σεβασμιώτατο Αμφιλόχιο. Η Εκκλησία αγκαλιάζει με συγκεκριμένο τρόπο τον αιρετικό και σχισματικό,κάτι που δεν γνωρίζετε,παρά το ό,τι φοράτε το ράσο τόσα χρόνια.Στον αμετανόητο αιρετικό και σχισματικό,η Εκκλησία δεν ανοίγει την αγκαλιά της,όπως κάνατε εσείς το 2019,αλλά του λέει ανάθεμα.Δυστυχώς για εσάς,αλλά είστε ακατήχητος στα της Εκκλησιαστικής Ορθοδόξου πρακτικής.Στους δε καθηρημένους και εις στην τάξιν των Μοναχών ευρισκομένους,όπως είναι οι του Μεσσιακάρη,τους κάνει και άλλα πράγματα η Εκκλησία,προτού τα μέλη της συλλειτουργήσουν μαζί τους.Και αυτό θα΄πρεπε να το ξέρατε.Ο Σεβασμιώτατος Αμφιλόχιος ,πιστός στην πρακτική της Εκκλησίας,σας υπέδειξε τι να πράξετε ,στα κείμενα που σας έστειλε επανειλημμένως..Λίβελλο Ομολογία πρός επιστροφή για Κήρυκο,Σεραφείμ ,Κένυας ..και, χειροτονία εσύ και ο Ναθαναήλ.Είναι η μοναδική οδός για εσάς ,αλλά αρνηθήκατε να την ακολουθήσετε ,μιμούμενοι τον Προδότη Ιούδα και τον έτερο προδότη Φλωρίνης,οι οποίοι προσπάθησαν να ΄΄ξεπλυθούν ΄΄ από μόνοι τους.Στην ομήγυρή τους βρίσκεστε.΄Κοιταχείτε ,λοιπόν,στον καθρέφτη ,για το ποιός ευθύνεται και,εάν πράξατε αυτά που δηλώσατε μπροστά στον Αμφιλόχιο ,τότε ,που πήγατε στην Λάρισα μαζί με τον Ναθαναήλ. ....Σας υπενθυμίζω τον ενδέκατο Αποστολικό Κανόνα,που ως Ερινύα θα έρχεται και θα σας ΄΄πνίγει ΄΄την συνείδηση.:«Εἴ τις καθηρημένῳ, Κληρικὸς ὤν, Κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καὶ αὐτός.»Σας λέω δε πάλι,ότι κανέις δεν σας εξαπάτησε.Μόνοι σας προδώσατε την Εκκλησία. Γνωρίζατε πολύ καλλά ότι ήταν καθηρημένοι- Μοναχοί,αλλά θέλατε ενώσεις με βάση την οικουμενιστική πρακτική ,κι όχι με βάση την αλήθεια. Υ.Γ.Σας λέω για ακόμη μία φορά Ο,τι θέλετε να μου πέιτε,να τηλεφωνείτε σε εμένα,όχι στον Σεβασμιώτατο Θεόδωρο γιατί τον ...ενοχλείτε. Reply Edited Νίκος Τσακαλακης · Φίλε Χαριλαος Στουραιτης : Α) Ο κ. Αμφιλοχιος Ταμπουράς έχει θεολογικές γνώσεις;;;; Β) Ακόμη να λάβω απάντηση για τη περιβόητη κληρονομιά Δασκαλοπούλου.... Reply Χαριλαος Στουραιτης · Νίκος Τσακαλακης Βεβαίως και έχει θεολογικές γνώσεις.Για δε την κληρονομιά Δασκαλοπούλου,σας απάντησα.Ασχολήθηκε με αυτήν συγκεκριμένος σχισματικός Μητροπολίτης,χωρίς καμμία ανάμειξη του Αμφιλοχίου ,του κ.Γκουτζίδη και εμού. Reply Νίκος Τσακαλακης · Χαριλαος Στουραιτης Μα ο κ. Κήρυκος έλεγε ότι διαχειριστής είναι ο κ. Αμφιλοχιος.... Τέλος πάντων,τι έχει απογινει το κληροδότημα γνωρίζετε;;;;; Reply Χαριλαος Στουραιτης · Νίκος Τσακαλακης Ψέμματα λέεει ο Κήρυκος ότι ο διαχειριστής ήταν ο Αμφιλόχιος.Τα χρήματα τα διαχειρίστηκε ο ένας από τους πέντε ,τη εντολή Συνόδου,κάτι που γνωρίζει πολύ καλά.Αυτός ο ένας διαχειρίστηκε τα χρήματα .Επαναλαμβάνω,όλα αυτά τα γνωρίζει ο Κήρυκος ,αλλά σπιλώνει τον Αμφιλόχιο και τον κ.Γκουτζίδη με σκοπό να αποπροσανατολίσει από το φοβερό του σχίσμα του 2019. Reply Νίκος Τσακαλακης · Χαριλαος Στουραιτης Ποιός;;;; Δεν έχει όνομα;;;; Reply Χαριλαος Στουραιτης · Νίκος Τσακαλακης Για ρώτησε τον Κήρυκο , κι αν δεν σου πεί ,θα σου πώ εγώ. Reply Edited Νίκος Τσακαλακης · Χαριλαος Στουραιτης Καλώς. Reply Νικηφόρος Φωκάς · Bishop Sozomenos με πολύ αγάπη σας το λέω μήπως να δείτε με άλλη οπτικη τον βίο και τα έργα του Χρυσοστόμου Καβουρίδη για να δείτε πόσο αδικημένος ήταν?Σας το λέω γιατί και αυτός τέτοιους ανθρώπους μανιακούς αντιμετώπισε στην εποχή του οι οποίοι τον λέγανε προδότη ενώ αυτός ούτε κοινωνία είχε με τους νεοημερολογίτες και δύο φορές τον στείλανε εξορία!! Reply Harris Anthony · Νίκος Τσακαλακης Don't hold your breath! Your dealing with very insolent and stupid people! Reply Χαριλαος Στουραιτης · Νίκος Τσακαλακης Σας έγραψα αυτό ,κ.Τσακαλάκηη.΄΄΄....Τα χρήματα τα διαχειρίστηκε ο ένας από τους πέντε ,τη εντολή Συνόδου,κάτι που γνωρίζει πολύ καλά....΄΄,Όπερ σημαίνει- Ο ένας από τους πέντε σχισματικούς του 1995. Reply Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων · Πολυ σωστα, Σεβασμιωτατε Σωζομενε. Reply

Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΘΝΟΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1996: ΕΙΝΑΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟΝ, ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 ΑΡ. ΠΡΩΤ. 17 Ἐν Κορωπίῳ τῇ 29-4-96 (Πολιτ. ῾Ημερ.) Πρός τήν ἐφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" ῾Οδός Μπενάκη Μεταμόρφωση Χαλανδρίου 152 35 Κύριε Διευθυντά, Παρακαλοῦμεν, ὅπως, σχετικῶς μέ τό ὑπό τόν τίτλον "ΚΕΡΑΤΕΑ - Τό ... ὄνομα τοῦ Ρόδου" (!) δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος σας τῆς 24-4-1996, σελ. 17, τό ὁποῖον ἀφορᾶ εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης. Τό δημοσίευμα τοῦτο εἶναι ὑβριστικόν, ἀνακριβές καί συκοφαντικόν διά τήν ῾Ιεράν Μονήν, ἀλλά καί διά τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ., εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει ἡ Μονή. Εἰδικώτερον: 1. Εἶναι ὑβριστικόν κυρίως ὡς ἐκ τοῦ τίτλου του, ὁ ὁποῖος παραπέμπει εὐθέως εἰς τό εὐρέως κυκλοφορούμενον καί εἰς τήν ἑλληνικήν γλῶσσαν βιβλίον τοῦ ᾿Ιταλοῦ Οὐμπέρτο ῎Εκκο, ἔνθα περιγράφονται διάφορα φαντασιώδη, ἴνκριγκες, πάθη κλπ, ἀλλά καί φρικώδη κακουργήματα διαπραττόμενα εἰς μεσαιωνικόν παπικόν μοναστήριον. Τοῦτο δέ ἐπιτείνεται καί ἀπό τόν ὑπέρτιτλον "ΙΝΤΡΙΓΚΕΣ, ΠΑΘΗ, ΧΡΗΜΑ (ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ) ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΠΕΥΚΟΒΟΥΝΟΓΙΑΤΡΙΣΣΗΣ". 2. Εἶναι συκοφαντικόν, διότι ἀναφέρει ὅτι ἡ διαφορά, ἡ ὁποία ὑπάρχει, εἶναι γιά τά χρήματα. 3. Εἶναι ἀνακριβές, διότι ἐμφανίζει τήν Μονήν νά ἔχη ἀμύθητον περιουσίαν καί εἰσοδήματα, χιλιάδες στρέμματα γῆς, ἑκατοντάδες διαμερίσματα κλπ, τοῦθ᾿ ὅπερ δημιουργεῖ εἰς τήν κοινήν γνώμην ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις καί ἐπιρρωνύει καί μεγεθύνει τόν συκοφαντικόν ἰσχυρισμόν, ὅτι ὁ ἀγών εἶναι διά χρήματα, τοῦθ᾿ ὅπερ ἁπάδει εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν καί δή εἰς Μοναχάς. ῾Η ἀλήθεια διά τήν περιουσίαν καί τά εἰσοδήματα τῆς ῾Ι. Μονῆς εἶναι ὅτι αὕτη μόλις καί μετά βίας ἐπαρκεῖ διά τήν συντήρησιν τῶν 200 Μοναχῶν τῆς ἀδελφότητος, πολλαί ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι ὑπέργηροι, ἀσθενεῖς καί κατάκοιτοι, ὡς καί διά τήν φιλοξενίαν τῶν πολυπληθῶν προσκυνητῶν, ἀλλά καί διά τήν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἀθορύβου μέν, ἀλλά λίαν σημαντικοῦ φιλανθρωπικοῦ ἔργου τῆς Μονῆς. ῾Ο Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΤΑΣΙΑΣΤΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

Δεν ειχα σκοπό να δημοσιευσω το παρακατω κείμενο, το οποιον ευρηκα εις το διαδικτυον και το οποιον εκρατησα εις το Αρχειον των εγγραφων της Μητροπολεως, αλλα επειδη η αυθαιρεσια στα Εκκλησιαστικα δρωμενα με την κακοποίησιν και διαστρεβλωσιν της αληθειας, αλλα και τον αναιτιολόγητον διασυρμόν προσωπων και καταστασεων, τοσον ώστε δεν μας εφταναν οι ψευδοκαταδικες από τους πεντε (1995 ) και από την πλευρα Ευσταθιανων, οσον και από την πλευραν των Αμφιλοχιανων, να ακουωνται μυρια οσα ανοητα και εκκλησιαστικως απαραδεκτα, προσετι δε καί «απειλαι» περί δηθεν καθαιρεσεως μου, αναγκαζομαι να το αναδημοσιευσω καί Ολόκληρη η ΑΛΗΘΕΙΑ περί της στάσεως του Αγίου Χρυσοστόμου απέναντι στους ΣΤΑΣΙΑΣΤΑΣ επισκόπους Λ ί α ν - α π ο κ α λ υ π τ ι κ ά κείμενα ύστερα από 1600 χρόνια H διαχρονική βάναυσος κακοποίησις του Ιερού Χρυσοστόμου. Ο κορυφαίος των Πατέρων, "έγραψε στα κατωτερα των υποδημάτων του", τις αποφάσεις της παρά την Δρύν Ληστρικής Συνόδου. Πότε λέμε πώς κακοποιείται ένας άνθρωπος; Ασφαλώς είτε όταν κακοποιείται σωματικά , είτε όταν κακοποιείται φραστικά, διά του λόγου. Υπάρχει δηλαδή η σωματική κακοποίησι, υπάρχει και η φραστική κακοποίησι. Ο Μεγαλομάρτυρας της Εκκλησιας μας αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κακοποιήθηκε ΣΦΟΔΡΑ και τότε που με την απαίτησι του φθονερού και χρυσομανούς πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοφίλου και των ραδιούργων Επισκόπων και την θέλησι του βασιλιά Αρκάδιου και της βασίλισσας Ευδοξίας, οδηγούνταν και σύρονταν βιαίως στην εξορία από τους εναλασσομένους όλο και βαρβαρότερους πραιτωριανούς, για να τον πεθάνουν μία ώρα αρχίτερα. Αλλά και σήμερα 1611 μετά από την κοίμησί του, συνεχίζει βαναύσως βαναυσότατα να κακοποιείται και μάλιστα από όλους τους ειδικευμένους καλαμαράδες …της ντροπής!!! Δεν σταμάτησε ποτέ διαχρονικά το μαρτύριο της κακοποίησής του, με την δόλια, σκόπιμη και εσκεμμένη απόκρυψι και αποσιώπησι συγκεκριμμένων περιστατικών της ζωής του. Εχω διαβάσει πολλά κείμενα που αναφέρονται στον βίο και στην διδασκαλία του όντως ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ αγίου και ιερού Χρυσοστόμου. Και δεν είδα ΠΟΥΘΕΝΑ να τονίζονται τα περιστατικά που στη συνέχεια θα αναφέρω. Γιατί άραγε; Όλα είναι αυτονόητα. Θίγεται το δεσποτικό κατεστημένο. Θίγεται η δουλικότητα των δούλων και υποδούλων ραγιάδων ιερέων και λαϊκών, προς αυτούς που τους επιβάλλονται και τους επικυριαρχούν. Βολεύει το παπαδοκρατικό και το δεσποτικό κατεστημένο. Και επειδή βολεύει αυτό το άθλιο κατεστημένο, τα …θάβουν και τα αποσιωπούν. ΟΛΟΙ τους. Για πρώτη φορά, λοιπόν, στα 1600 χρόνια εμείς τολμάμε και προβαίνουμε σε πρωτότυπες ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ, σε ΔΥΟ σημεία του βίου του Μεγαλομάρτυρος Αγίου και Κορυφαίου των Αγίων Πατέρων, που σκόπιμα καλύπτονται από πέπλο, μάλλον σκόπιμης απόκρυψης και αποσιώπησης. 1. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την ωρα που αναχωρούσε για την εξορία, έδωσε τις τελευταίες συμβουλές στους φίλους του Επισκόπους και στους στενούς συνεργάτες του. Κάποιες από αυτές είναι πολύ μεγάλης σημασίας και θα έπρεπε να τονίζονται ιδιαίτερα και να επισημαίνονται ιδιαίτατα και από τους ιστορικούς και από τους Πατρολόγους καθηγητές και από τους θεολόγους και από τους θεολογούντες. Τους επέστησε ιδιαίτερα την προσοχή για την θέσι τους και την τοποθέτησί τους απέναντι σε όποιον θα εξέλεγαν για τον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Ποτέ δεν είπε και δεν τόνισε « Να δεχθήτε τον διάδοχό μου, σαν να δέχεσθε εμένα ». Ποτέ δεν το είπε αυτό. Είπε: « Τούτο δε εστιν ό παρακαλώ. Μη τις υμών ανακοπή της συνήθους ευνοίας της περί την Εκκλησίαν. Και ός αν άκων αχθή επί την χειροτονίαν, μη αμβιτεύσας το πράγμα, κατά συναίνεσιν πάντων, κλίνετε την κεφαλήν υμών ως Ιωάννη…». (ΕΠΕ 1, 148-150). Τι σημαίνει το «άκων αχθή επί την χειροτονίαν»; Να χειροτονηθή χωρίς τη θέλησί του. Τι σημαίνει το«μη αμβιτεύσας το πράγμα»; Αφού δεν επιδίωξε το πράγμα. Τι σημαίνει το « κατά συναίνεσιν πάντων»; Σύμφωνα με την συγκατάθεσι όλων. Αυτές τις τρείς βασικές προϋποθέσεις έθεσε για τους αντικαταστάτες του, ο πανέξυπνος Μεγαλομάρτυρας άγιος, την στιγμή που θα αναχωρούσε διά της ΒΙΑΣ και με την συνοδεία βαρβάρων και σκληροτάτων πραιτωριανών στην εξορία και μάλιστα μέσα σε εκείνες τις στιγμές, της γενικής σύγχυσης, του θρήνου, του πένθους και της αναταραχής. Ρωτούμε: Είχε κανένας από τους ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΕΣ του θρόνου του, αυτές τις προϋποθέσεις; Ασφαλώς, ΟΧΙ. Πού βλέπουν, λοιπόν, κάποιοι κακοθελητές, μάλλον διαστρεβλωτές, την συγκατάθεσι του Ιερού Χρυσοστόμου και την συναίνεσί του να δέχονται οι χριστιανοί και μάλιστα διαχρονικά και καθ’ όλους τους μετέπειτα αιώνες, δουλικά, υποτακτικά και αδιαμαρτύρητα, τους διάφορους σπουδαρχίδες αναξιοπρεπείς ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΕΣ; Μάλλον και βεβαιότατα, τα εντελώς αντίθετα διδάσκει. Την με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο αποδοκιμασία, αποπομπή, εκδίωξι, και καταδίωξι των ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΩΝ. Η επιθετικότητά του, προς αυτούς τους αφιλοτίμους και αδιστάκτους ανθρώπους, είναι ανυποχώρητος και ανηλεής. Τους επιτίθεται και τους σφυροκοπεί μέσα από τις επιστολές του και δεν τους δίνει και δεν τους επιτρέπει να έχουν κανένα ελαφρυντικό. Λύκους βαρείς, τους αποκαλεί, μη φειδομένους του ποιμνίου. ΛΥΚΟΥΣ και ΜΟΙΧΟΥΣ και ΑΡΠΑΓΑΣ, τους χαρακτηρίζει. Αλλά κατακρίνει σφόδρα και όσους τους ακολουθούν και τους υποστηρίζουν. Επαινεί δε όσους απομακρύνονται από αυτούς και δεν διατηρούν καμμία σχέσι μαζί τους. Αυτά, λοιπόν, που συντελούνται σήμερα με την διά της βίας και των ροπάλων και της κοσμικής και στρατιωτικής εξουσίας κατάληψης των επισκοπικών θρόνων, πώς και από ποια ηθική δικαιολογούνται; Όταν, μάλιστα, χύνεται και αίμα χριστιανικό, με τις εντονες αντιδράσεις των πιστών; (Δές επιστολη προς τον επίσκοπον Κυριακόν, ΕΠΕ 33, 420-434 όταν επέστρεψε από την εξορία και ΕΠΕ 38, 158). Αποδοκιμάζει, λοιπόν, σφόδρα την αρπακτική ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΣΙΑ, ο άγιος. Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, πώς πολλοί σημερινοί κληρικοί και λαϊκοί, δικαιολογούν μέσα τους την αναγνώρισι των αναξιοπρεπών μοιχεπιβατών, και μάλιστα τελείως αδιαμαρτύρητα; Και τους κυκλώνουν και τους υποστηρίζουν και τους μνημονεύουν χωρίς καμμία, μα καμμία συστολή και κανένα Θεού φόβο. Πιστεύουν ότι, με αυτές τις ανάρμοστες επιλογές τους, ευαρεστούν τον Θεό; Δεν φοβούνται την Αποτομία του Θεού, που δημιουργούν ακαταστασία και αναρχία, μέσα στην Εκκλησία Του; Δική τους είναι η Εκκλησία, ή του Θεού, «ήν περιποιήσατο τω Τιμίω Αυτού Αίματι»; Πως, λοιπόν, τολμούν και διαπράττουν αυτές τις ασχημίες και αυτές τις αναίσχυντες αθεοφοβίες; 2. Υπάρχει όμως και ένα άλλο σπουδαίο, μάλλον ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΑΤΟ κεφάλαιο, που σαν από επίτηδες, και επί τούτου, αποσιωπάται και σχεδόν εξαφανίζεται και καταχωνιάζεται χίλια μέτρα κάτω από το εδαφος. Οι λόγοι προφανείς και ευκολονόητοι. Να μην γίνη παράδειγμα επανάληψης, από όλους τους αδικουμένους, κατά τους μετέπειτα αιώνες. Βεβαίως, ίσως να αναφέρεται κάποτε και από κάποιο ξεχασμένο συναξάριο, αλλά δεν επισημαίνεται, δεν τονίζεται, ουτε προωθείται και ούτε προβάλλεται, λές και είναι πρακτική αποφυγής και όχι απομιμήσεως των εντυπωσιακών όντως πράξεων του Κορυφαίου Πατρός και Μεγαλομάρτυρος Αγίου. Ποιές είναι αυτές; Η εξορία του Αγίου διήρκεσε 3 χρόνια και τρεις μήνες. Το περισσότερο διάστημα της εξορίας του, τον εγκατέλειψαν – αλλά συνεχώς και αδιαλλείπτως παρακολουθούμενο!!! - οι διώκτες του, στην Κουκουσό και στην Αραβησο της Αρμενίας. Εκεί υπήρχε ένας ευλαβέστατος επίσκοπος που ονομάζονταν Αδελφειός, που αγαπούσε και υποστήριζε τον Χρυσόστομο, εν αντιθέσει με τον επίσκοπο Φαρέτριο, της προηγούμενης στη διαδρομή πόλεως Kαισάρειας, που φθονούσε τον Χρυσόστομο και έστελνε μάλιστα ο ίδιος, ορδές εκατοντάδων τραμπούκων μοναχών οπλισμένων με πέτρες και ξύλα στα χέρια, που εφόρμησαν νύχτα στο σπίτι που διέμενε ο άγιος και προσπάθησαν ακόμα και να τον κάψουν ζωντανο. O επίσκοπος Αδελφειός, είχε τόση αγάπη απέναντι στον άγιο, που έφθασε στο σημείο να του παραχωρήση ακόμα και τον θρόνον του. Το αναφέρει σε επιστολή του ο ίδιος ο Χρυσόστομος (ΕΠΕ 38, 232-243). Εις εκείνο εκεί το μέρος υπήρχαν πολλοί ειδωλολάτρες που λάτρευαν τα δένδρα, τα φυτά και τον ήλιο. Ο καταπονημένος, αλλά άγρυπνος και δραστήριος πατριάρχης, δεν έμενε εκεί σε κατάστασι αργίας, απραξίας και αδιαφορίας. Δεν έπαυσε ούτε και ένα δευτερόλεπτο να σκέπτεται, να μελετά, και να σχεδιάζει, τρόπους και μεθόδους προσφοράς στον πλησίον. Μέχρι και αυτήν την εξωτερική ιεραποστολή ποτέ δεν την εγκατέλειψε, αλλά ενδιαφέρονταν συνεχώς και αδιαλλείπτως, διά τους «εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους», αδελφούς μας. Είτε με την συνεχή αποστολή κατευθυντήριων επιστολών προς την Ολυμπιάδα και σε πολλούς άλλους σημαντικούς παράγοντες, επίσημους και ανεπίσημους, είτε με την ασταμάτητη πρόνοιά του για τις διάφορες εκκλησίες και την αποστολή ανθρώπων ικανών στο ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας. Οι ειδωλολάτραι της περιοχής, όταν πληροφορήθηκαν ότι κατέφθασε εκεί ως κρατούμενος ο πασίγνωστος άγιος πατριάρχης, έσπευσαν στον τόπο που διέμενε και του ζήτησαν να γιατρέψη κάποιον παράλυτο της περιοχής «επι κλίνης βεβλημένον» και του δήλωσαν ότι αν θα τον γιατρέψη θα πιστέψουν «απαντες ομοθυμαδόν». Ο σφόδρα καταπονημένος αλλά θαλερός Χρυσόστομος, αφού κάλεσε τον παραλυτικό και τον ρώτησε και του επιβεβαίωσε ότι θέλει να θεραπευθή, «ευθέως ιάθη ο άνθρωπος από της νόσου αυτού και έστη υγιής». Η θεραπεία του παραλυτικού εθεωρήθη μέγα γεγονός και «επίστευσαν πάντες ομοθυμαδόν εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν και εβαπτίσθησαν πάντες, πλήθος αναρίθμητον». Και μετά τι εκαμε ο ιερός Πατήρ; «Εχειροτόνησε δε αυτοίς ΕΠΤΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, ΚΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΩΝ προς το επαρκέσαι τοις όχλοις εις λειτουργίαν της εκκλησίας και θυσίαν ιεράν και αναίμακτον θέμενος αυτοίς, και κανόνας ψαλμωδίας εκδεδωκώς αυτοίς και την θείαν μυσταγωγίαν». Μα, πως είναι δυνατόν; Αυτός, που όταν επέστρεψε από την εξορία και δεν ήθελε κάν να εισέλθη στην Πόλι, αν πρώτα δεν τον αποκαθιστούσε κάποια σύνοδος από τις παρανομίες και τις αντικανονικότητες της Ληστρικής, παρά την Δρύν Συνόδου και ζητούσε επίμονα αυτό να γίνη αμέσως, πως είναι δυνατόν, αργότερα κατά την δεύτερη εξορία του, να περιφρόνησε τελείως τις αποφάσεις της και συνέχισε να τελή τα ιερά μυστήρια και μάλιστα βαπτίσεις και χειροτονίες; Πως είναι δυνατόν, να ζητούσε να γίνη το γρηγορότερο η σύγκλησι αυτής της νέας Συνόδου για να εξαφανισθούν όλες οι πράξεις των λυμεώνων του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, που εισήλασαν και εισήλθαν από την Αραβικήν Ηπειρον ως μοιχοί και ως λύκοι και ως μονιοί άγριοι, όπως ο ίδιος τους αποκαλούσε, και αργότερα να προέβη σε αγιαστικές και τελετουργικές πράξεις και δεν υπολόγιζε πλέον την παρανομον καθαίρεσίν του; Δηλαδή να τελετουργεί και να βαπτίζει και να χειροτονή επισκόπους, πρεσβυτέρους, και διακόνους; Είναι όντως ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΤΑΤΟ. Και αξίζει να τονισθή και να επισημανθή. Και να γίνη φωτεινό παράδειγμα απομιμήσεως, από τους αδίκως διωκομένους και καταδιωκομένους επισκόπους, και μάλιστα την σημερινή εποχή που επληθύνθη το κακόν και το άδικον, εις το έπαρκον. Ο κορυφαίος των Αγίων Πατέρων, ο Μεγαλομάρτυρας Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, να προβαίνει σε «παράνομες και αντικανονικές και σχισματικές πράξεις» και να καταλύη την κατεστημένη τότε εκκλησιαστική εξουσία, που ήταν η νόμιμη εκκλησιαστική κατάστασι αφού είχε την αυτοκρατορική κάλυψι και νομιμότητα; Είναι πράγματι Καταπληκτικό. Οντως, επαναλαμβάνουμε, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΤΑΤΟ. Και ίσως φανή ότι αυτό είναι αυθαίρετη δική μας άποψι και εξακρίβωσι. Γι’ αυτό και προσκομίζουμε όλα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν πλήρως όλες τις αναφορές μας. Όλα τα στοιχεία που προσκομίζουμε, τα λάβαμε από τον αφιερωματικό τόμο της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου για τα 1600 χρόνια από της κοιμήσεως του ιερού Χρυσοστόμου. Ο Αγιος Παλλαδιος Ελενουπόλεως ΕΠΕ 1,156-158, γράφει: Και ο μεν μακάριος Ιωάννης οικήσας την Κουκουσόν έτος έν, πλείστους διαθρεψας πένητας της Αρμενίας ου τοσούτον σίτω, όσον λόγω. Εφθασε γαρ κατ’ εκείνο καιρού μέγας λιμός την χώραν εκείνη. Βασκήσαντες δε αυτώ και επί τούτω οι αδελφοκτόνοι, μεταφέρουσι εις Αραβισσόν, διαφόροις υποβάλλοντες κακουχίαις, ίνα το ζήν απολίπη. Κακεί πάλιν ού μικρώς διαλάμψας ταις αρεταίς (ού δύναται γαρ πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη, ουδέ λύχνος φαιδρώς καιόμενος ξυλίνω σκεπασθήναι μοδίω). Εξήγειρε γαρ καθάπερ εξ’ ύπνου της αγνοίας προς την του λόγου ακτίνα εκ πάσης περιχώρου τους άγαν κεκαρωμένους τη απιστία. Σφοδρότερον δε τη φλογί της βασκανίας κατακαιόμενοι οι περί Σευηριανόν και Πορφύριον και έτεροι τινές της Συρίας επίσκοποι, παρασκευάζουσιν αυτόν κακείθεν μετενεχθήναι. Βαρύς γαρ αυτοίς ήν ….Αφ.Το. Σελις 129 Ο Γεώργιος πατριάρχης Αλεξανδρείας (620-630) γράφει: Ην δε το πλήθος πολύ της χώρας εκείνης (Αραβισού), των μεν σεβομένων τα είδωλα, των δε δένδρα και δάση, των δε τον ήλιον, μη γινώσκοντες όν δεί προσκυνείσθαι Θεόν, αλλά λατρεύοντες τη κτίσει παρά τον κτίσαντα. Ακούσαντες δε τα κατά τον Ιωάννην, ότι μέγας δούλος του Θεού εστι και θαυματουργεί εξαίσια, ήγαγόν τινα προς αυτόν επί κλίνης βεβλημένον παραλυτικόν, και παρεκάλουν ιάσασθαι αυτόν. Ελεγον δε εν εαυτοίς ως εάν τούτον θεραπεύση πάντες πιστεύομεν εις τον Θεόν αυτού, και ακούομεν αυτού κατά πάντα, όσα εντέλλεται ημίν……… Ταύτα δε ειπόντος (προσευχήθηκε), ευθέως ιάθη ο άνθρωπος από της νόσου αυτού, και έστη υγιής. Θεωρήσαντες ούν οι του έθνους εκείνου το γεγονός εξαίφνης παράδοξον τεράστιον, επίστευσαν πάντες ομοθυμαδόν εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν και εβαπτίσθησαν πάντες, πλήθος αναρίθμητον. Εχειροτόνησε δε αυτοίς ΕΠΤΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, ΚΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΩΝ προς το επαρκέσαι τοις όχλοις εις λειτουργίαν της εκκλησίας και θυσίαν ιεράν και αναίμακτον θέμενος αυτοίς, και κανόνας ψαλμωδίας εκδεδωκώς αυτοίς και την θείαν μυσταγωγίαν. Αφ. Το. Σελίς 431 Ο Λέων ο Σοφός (865-12.5.912) γράφει: Ηδη γαρ κακουχίαις, αικίαις (βάσανα), ουκ εστιν όσαις ειπείν, προς Αραβισόν μεταπέμπεται. Και πάλιν εν ταύτη της άλλης πολίχνης, τα όμοια ο θεραπευτής διαπραγματεύεται. Και πάλιν ο φθόνος των κατηγόρων τω φόβω μαιούμενος, προς ωδίνας φόνου και τόκους αυτούς συνωθεί και διανιστά, και τοσούτον, ώστε ειπείν τινα τοις κατηγόροις τοιούτον: Ιδετε νεκρόν φοβερούντα τους ζώντας, και κρατούντας διαπτοούντα, καθάπερ τους παίδας τα μορμολύκεια. Αφ. Το. Σελίς ൭൧൯ O Αγιος Συμεών ο Μεταφραστής (που έζησε το β΄ημισυ του 10ου αιώνος) γράφει: Ούτω μεν ούν εις το της ερημίας πολίχνιον την Κουκουσόν αγόμενον, Αδελφειός υποδέχεται, ός επίσκοπος Αραβισού ήν, ούχ ούτω συμβάν αλλ’ όψει τινί θειοτέρα την υποδοχήν κελευσθείς…. Μεστά γαρ εκείνα δυσσεβείας, και ανθρώπων άγνοιαν μεν όλως νοσούντων Θεού, είδωλα δε και δένδρα και άλση κατά πολλήν άνοιαν, σεβομένων…. Ούτοι τοιγαρούν παράλυτόν τινα παρενεγκόντες κλινοσκεπή, θεραπεύειν ηξίουν….. Και ως ταύτα είποι (προσευχήθηκε) αναστήναι τε ευθύς τον νοσούντα και υγιασθήναι, καρπόν ειληφότα της ευσεβείας, την ρώσιν του σώματος, ή δια νόσου μάλλον σωματικής, προς την της ψυχικής υγίειαν, ή και αμφοτέρων οδηγηθέντα. Τούτο κομιδή το θαύμα πιστεύσαι όλω πληρώματι την χώραν ποιεί, και τω βαπτίσματι προσελθείν αριθμού κρείττονας. ΕΠΤΑ τοίνυν ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ συν άμα πρεσβυτέροις και διακόνοις αποχρώσι τω πλήθει των πιστευσάντων επιχειροτονήσας αυτοίς, επείπερ εύροι τινάς αυτών των Ελλήνων εύ επισταμένους διάλεκτον, τούτοις όσα και γλώσση χρησάμενος, τον τε θείον Δαυϊδ και την Καινήν άπασαν προς την Ελλάδα γλώτταν δι’ αυτών μεταβάλλει. Και τον μεν τύπον παραδίδωσι της αναιμάκτου θυσίας, εκδιδάσκει δε και τα της Καινής διαθήκης. Ειτα και κανόνας αυτοίς ψαλμωδίας εισηγείται και προσευχών. Δι’ ολίγων ούν ημερών πληθυνομένην ορών την νεοπαγή ταύτην Εκκλησίαν, αλλά και των του Χριστού εντολών ουδαμώς ολίγην εν αυτοίς επίδοσιν, χάριτάς τε ωμολόγει Θεώ, και ηγαλλιάτο τω πνεύματι, τοις ασθενέσιν αυτών χείρας ιασίμους επιτιθείς, και προίκα το πάντων κάλλιστον χαριζόμενος. Αφ. Το. Σελίς 610 O Aγιος Νεόφυτος ο Εγκλειστος ( 1134-22.4.1219) γράφει: Ο δε δίκαιος ελαυνόμενος υπό των δημίων έφθασε την Κουκουσόν και ξεναγωγείται υπό τινος ανδρός θαυμαστού επισκόπου Αραβισου ού το όνομα Αδελφειός. Και ήν ο δίκαιος έν τε τη Κουκουσώ και τη Αραβισώ εν όλοις τρισίν έτεσιν πολλούς προς την αμώμητον πίστιν χειραγωγών, διδάσκων, ΒΑΠΤΙΖΩΝ, ΧΕΙΡΟΤΟΝΩΝ και θαυματουργών. Τούτων δε οι εχθροί της αληθείας ακούσαντες απελαύνουσι τον δίκαιον επ’ εντευθεν προστάξει βασιλική εως Κομάνων, ήτις εστί τόπος πανέρημος, τέρμα του Ευξείνου πόντου και της Ρωμαίων ηγεμονίας τοις ωμοτάτοις προσπελάζων βαρβάροις των Τζάνων λεγομένων. Και ήν πάλιν ο άγιος τρείς μήνας αναιδώς ελαυνόμενος (ταλαιπωρήθηκε ωμά) προς το φθάσαι Κομάναις. Αφ. Το. Σελ. 634κ. Τέλος παρουσιάζω σήμερα 13Νοεμβρίου2011κ μία νέα μαρτυρία του Αγίου και Μεγάλου Φωτίου που επαναλαμβάνει όσα σωρεία Πατέρων και Διδασκάλων μαρτυρούν περί της στάσεως του αγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου απέναντι στους ΣΤΑΣΙΑΣΤΑΣ πατριαρχες και στις Ληστρικές Συνόδους, σαν αυτές που και σήμερα συγκροτούνται και είναι και οι περισσότερες. ΓΡΑΦΕΙ λοιπόν ο Μέγας Φώτιος ΠΕΡΙ ΤΟΥ Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΤΟΥ ΕΠΕΒΛΗΘΗΣΑΝ, "Και εδίδασκε και εχειροτόνει πολλούς μέν Επισκόπους, πλείους δε πρεσβυτέρους και διακόνους. Επετέλει δε και πολλά σημεία εν τη εξορία, ζών τε και μετά θάνατον" (Μυριόβιβλος, Πατρολ. Μίν, τόμος 103κ357κ). ΔΗΛΑΔΗ, ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΑΚΩΛΥΤΩΣ ΚΑΙ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΩΣ ΝΑ ΑΣΚΗ ΤΑ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ, ΚΑΙΤΟΙ ΑΡΧΙΚΩΣ, ΕΠΙ ΟΛΙΓΟΝ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΥ, ΠΡΟ ΤΗΣ ΔΙΩΞΕΩΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΟΥ, ΟΝΤΩΣ ΑΠΕΣΧΕ ΑΠΟ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑ. Μόλις έμαθαν οι ΦΘΟΝΕΡΟΙ εχθροί του οι ραδιούργοι Επίσκοποι, την αξιοθαύμαστη δραστηριότητα του Μεγαλου Πατριάρχου, πίεσαν και πάλι τον αυτοκράτορα για να δώση εντολή να τον μετακινήσουν οι πραιτωριανοί στα βάθη της Αρμενίας, όπου και ύστερα από λίγο δεν άντεξε τις κακουχίες και κοιμήθηκε στα Κόμανα στον ναό του Αγίου Μάρτυρα Βασιλίσκου. apotixisi. Ετικέτες "Αυθαιρεσίες" Επισκόπων... Ας παρακαλεσωμεν σημερον εορτην της Παναγιας της Μυρτιδιωτίσσης, να κανη το θαυμα της καί να φερη την ειρηνην εις την Εκκλησίαν. Μετα της εν Κυριω αδελφικης αγαπης Ελαχιστος αδελφος καί συλλειτουργος Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικης καί Αχαρνων Κηρυκος