ΣΧΟΛΙΑ ΤΙΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣΥΛΟΥ ΕΚΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ

Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗΝ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΙΩΤΙΣΣΗΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΧ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΜΝΗ ΤΗΣ «ΣΤΕΓΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε» ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59 ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΕΥΧΟΣ 982 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2018 (Ε.Η.) ΣΧΟΛΙΑ ΤΙΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΝΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣΥΛΟΥ ΕΚΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ Παραθέτομεν αυτούσιον εν κείμενον υπ’ αριθμ. Πρωτοκ. 216/Μάρτιος 2018 (Ε.Η.) του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου (Μητροπολίτου Χρυσάνθου 11 Περιοχή Αγ. Αθανασίου Αχαρνών Αττικής) το οποίον ανηρτηθη εις το διαδίκτυον και είς το οποίον αναγράφονται σχόλια διά την ολως παράνομον και ιερόσυλον εκποίησιν του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου εις τά Σελήνια της Σαλαμίνος υπό της ομάδος των εκτός Συνδέσμου (ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ) ως διαγραφέντων δι αντικαταστατικάς πράξεις και εκτός Συνόδου ως καθαιρεθέντων διά Εκκλησιολογικούς και Κανονικούς λόγους, των λεγομένων Νικολαιτων και Στεφανιτων. ΘΕΜΑ: Η ΠΩΛΗΣΙΣ ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΙΣΤΗ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ. Ο Επίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης κοινοποίησε τη δημοσίευσή του. 17 Ιουλίου 2017 • Αχαρνές Αττικής • Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΑΡΤΗΣΙΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΝ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ ΕΚΠΟΙΗΣΙΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ – ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΕΛΗΝΙΩΝ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ, ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΘΗ ΕΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙ ΜΕ ΑΛΛΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΙΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΗΛΙΤΕΥΕΙ ΜΕ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΙΝ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΣΤΟΥΡΑΙΤΗΣ ... ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΑΝΗΚΕ ΜΕΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α΄, ΟΜΩΣ ΚΑΤ' ΟΥΣΙΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΗΤΟΙ ΑΝΗΚΕΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΩΓΑ ΜΕΛΗ, ΜΕ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΓΙΝΕΝ Η ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΑΠΕΦΕΥΧΘΗ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΥΠΟ ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ... Επίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης 15 Ιουλίου 2017 • ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΣΕΛΗΝΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ ΜΕΓΙΣΤΗ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ ΚΑΙ ΥΨΙΣΤΗ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΩΣΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ Η ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡ' ΑΥΤΩ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ἹΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΟΧ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο Α. ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΝ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΑΣΦΑΛΩΣ ΛΟΓΟΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΛΟΓΟΝ ΚΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΠΑΡΑΘΕΤΟΜΕΝ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΣΑ ΚΑΤΕΓΡΑΦΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ Εις τήν " Ορθόδοξον Φιλικήν Εταιρείαν" εγράφη: Τό μεγαλύτερο πρόβλημα εἶναι ὅτι ἡ παράνομος Γενική Συνέλευσις καί τό παράνομον Διοικητικόν Συμβούλιον (τοῦ 2008) , τό ὑπό τόν παράνομον Νικόλαον, παρανόμως ἐνεργῶν, εδωκεν τήν "ἄδεια" εἰς τόν ἐπίσης παράνομον Παντελεήμονα Ντέκσκαν, (ἴσως ἡ ἄδεια νά εἶναι προίόν ἀπάτης ψεύδους καί πλαστογραφίας) νά "ἐκποιήσει" (δηλαδή νά πουλήση) τόν Ναό, καί τό μεγαλοπρεπές ἵδρυμα εἲς τά Σελήνια τῆς Σαλαμῖνος, "πρός ἴδιον ὄφελος", μολονότι ἡ Συμβολαιογράφος ὑπενθύμισε δίς τόν Νόμο καί ἔχει καταγραφεῖ εἰς τό Συμβόλαιο, ὅτι ὁ ψευδῶς δηλῶν καί πράττων τι πρός ἴδιον ὄφελος τιμωρεῖται μέ κάθειρξιν (φυλάκισιν) δέκα ἐτῶν, ἐνῶ ὁ ναός ἀνῆκε κατά κυριότητα εἰς τόν Ἱερόν Φιλανθρωπικόν Σύνδεσμον τῆς 'Ακαινοτομήτου 'Εκκλησίας "(ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ), ἀνεγερθείς μέ τίς δωρεές τοῦ πιστοῦ λαοῦ, καί εἶχε μπῆ εἰς τήν δημοσίαν λατρείαν καί ἐγκαινιασθεῖ πανηγυρικῶς ὑφ' ὁλοκλήρου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἀνηγέρθη, ὕστερα ἀπό πολυετεῖς δικαστικούς ἀγώνας, μέχρι καί τοῦ Συμβουλίου 'Επικρατείας, τό ὁποῖον ἐξέδωκε τήν πλέον σημαντικήν ἀπόφασιν διά τήν ἀνέγερσιν τῶν Ναῶν τῶν ΓΟΧ ὄχι μέ τήν ἄδεια τοῦ Νεοημερολογίτου Μητροπολίτου, ἀλλά μέ τήν ἄδειαν τοῦ οἰκείου 'Επισκόπου τῶν ΓΟΧ... Αὐτός λοιπόν ὁ Ναός Σύμβολον διά τήν Γνησίαν 'Ορθοδοξίαν καί τό ἵδρυμα ἐπωλήθη" ἐν ἔτει 2010 εἰς ἕναν ἐπιχειρηματία καί ἕναν φαρμακοποιόν .... Τόν λόγον ἔχει τό πιστόν πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας . Πάλιν εις τήν "Ορθόδοξον Φιλικήν Εταιρείαν" ἐγράφη. Πολύ μέ λυπεῖ πού ἀναγκάζομαι νά ἀσχοληθῶ μέ τήν ὐπόθεσι τῆς ἐκποιήσεως τοῦ Ἰεροῦ Ναοῦ τοῦ ἁγίου Νικολάου καί τοῦ παραπλεύρως 'Εκκλησιαστικοῦ Ἰδρύματος εἰς τά Σελήνια τῆς Σαλαμίνος. Καί πολύ περισσότερο διότι, ὅπως μοῦ εἶπε ὁ δικηγόρος πού ἐμελέτησε τό θέμα. Μέ τήν πρώτη ματιά τοῦ φακέλλου μοῦ εἶπε: "Αὐτοί σίγουρα πηγαίνουν φυλακή". Καί λυπᾶμαι διότι δέν θέλω νά πᾶνε φυλακή, ἀλλά νά διορθωθοῦν, νά μετανοήσουν καί νά ἔλθουν εἰς ἑαυτούς, καί πρό πάντων διά νά ἐπανέλθη ὁ Ναός εἰς τήν λειτουργικήν χρῆσιν τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό πού πάνω ἀπ' ὅλα μᾶς ἐνδιαφέρει, ὡς ὁ νόμιμος πλέον ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ εἶναι νά ἐπανέλθη ὁ Ναός εἰς τήν λειτουργικήν χρῆσιν τῆς Γνησίας 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας καί εἰς τόν ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ εἰς τόν ὁποῖον ἀνήκεν καί ΑΝΗΚΕΙ. Ὅσον ἀφορᾶ διά τόν ὑπεύθυνον αὐτῆς τῆς πράξεως ἀς μήν ἐπιρρίπτουν τινές τόν λίθον τοῦ ἀναθέματος εἰς τόν ἀποθανόντα Νικόλαον ἤ τόν Παντελεήμονα Ντέσκα, διότι δέν εἶναι οἱ μοναδικοί ὑπεύθυνοι. Σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα πού ἔχομεν εἰς χεῖράς μας εἶναι καί ἄλλοι πού ἔχουν ἀναλογικά τήν ἴδια εὐθύνη, εἶναι π.χ. οἱ ἀναφερόμενοι ὡς συγκροτήσαντες τό ἀπό 26 'Ιουλίου 2008 ὡς Δ.Σ., (ἐάν ἔγινε τοιοῦτον Δ.Σ.), οἱ συγκροτήσαντες ἐπίσης τήν ἀπό 26 Αὐγούστου 2008 Γενικήν Συνέλευσιν (ἐάν ἔγινε τοιαύτη Γενική Συνέλευσις) καθώς καί οἱ συγκροτήσαντες τήν 7/20 Ἰουνίου 2010 Γενικήν Συνέλευσιν, οἱ ὁποῖοι ομοφώνως ἀπεφάσισαν, ἐγκρίνουν τήν πώλησιν καί τήν μεταβίβασιν ἀκινήτου εὑρισκομένου εἰς Σαλαμίνα" χωρίς κἄν νά ἐξετάσουν ἄν ἐπιτρέπεται ἡ ἐκποίησις Ναοῦ καί ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Δέν μποροῦμε νά προβλέψουμε πλέον τίποτα, διότι, ὅπως μᾶς εἶπε καί ὁ δικηγόρος, μετά ἀπό μίαν μηνυτήριον ἀναφοράν (ἀναπόφευκτον πλέον) τό δικαστήριον ἴσως κινηθῆ αὐτεπαγγέλτως.. Ο π. Σωζόμενος από Αγγλία ἐσχολίασεν: "Τι να πεί κανείς Σεβασμιώτατε. Το τι τραβήξαμε ἀπό τούς ἰδίους ἀνθρώπους στην Κύπρο, μόνον ὁ Θεός τό γνωρίζει. .... Τα ψεύδη, ο βαρβαρισμός κατα των μοναζουσών, ἡ κλοπή περιουσιών κλπ........ Είδαμε πράξεις χειρότερες ακόμα και απο των Οικουμενιστών. Ο Θεός να μας φυλάττει απ΄αυτούς. Αὐτοί εἶναι "Χριστέμποροι". Λυπᾶμαι πολύ γι' αυτούς που τους υποστηρίζουν. Καί μερικές σκέψεις εξ αφορμής τού προηγουμένου σχολίου Ναί πάτερ Σωζόμενε, αυτά πού συμβαίνουν ολα αυτά τά χρόνια δέν ειναι τυχαία. Εχουν ενα σκοπό. Νά επιβάλλουν καί μέσω τού παρανόμου ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ τήν πλάνη του παλαιοημερολογιτικού οικουμενισμού, ητοι νά μολύνουν τήν καλήν ομολογίαν μας, νά προσβάλλουν τήν ανόθευτον Αποστολικήν Διαδοχήν μας, τήν οποίαν ελάβομεν αλληλοδιαδόχως διά των ευλογημένων χειροτονιών τού 1935, 1948 καί 1995, νά ακυρώσουν τά αρθρα του Καταστατικου τά οποία ομιλούν διά τίς αρχές της ακαινοτομήτου γνησίας ορθοδόξου Εκκλησίας (Ομολογία - Εκκλησιολογία),, εν ενί λόγω νά διευκολύνουν τήν "λύσιν τού παλαιοημερολογιτικού" οχι σύμφωνα μέ τούς ιερούς Κανόνες (οπερ προβλέπει καί τό Καταστατικό αρθρο 2),, αλλά σύμφωνα μέ τήν οικουμενιστικήν δεοντολογίαν, νά εισέλθωμεν ολοι εκόντες ακοντες, εις τήν χοάνην της πανθρησκείας του Οικουμενισμού. Δηλαδή πρόκειται περί της χειρίστης πλάνης, πρόκειται περί αιρέσεως ου της τυχαίας, καί μάλλον εδώ εφαρμόζεται τό λεχθέν υπό τού Αγίου Αθανασίου ότι "οι αιρετικοί δεν είναι καν χριστιανοί, οι δε τούτους καλούντες χριστιανούς πολύ και λίαν πλανώνται, ως μήτε τας Γραφάς ανεγνωκότες, μήτε όλως ειδότες τον Χριστιανισμόν και την εν αυτώ πίστιν". (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ 30.123). Αλλά και ο Μέγας Βασίλειος μάς συνιστά νά προσέχουμε νά μή εξαπατηθούμε από τάς ψευδολογίας των, οταν υποκρίνωνται τούς ακραιφνείς ορθοδόξους: "Μόνον να μη εξαπατηθήτε από τας ψευδολογίας των, όταν επαγγέλλωνται την ορθότητα πίστεως. Τέτοιοι άνθρωποι είναι χριστέμποροι και όχι χριστιανοί, καθ’ όσον προτιμούν πάντοτε εκείνο που τους ωφελεί εις τον παρόντα βίον από την ζωήν της αληθείας. Όταν ενόμισαν ότι απέκτησαν αυτήν την ματαίαν εξουσίαν, προσετέθησαν εις τους εχθρούς του Χριστού, όταν είδαν να αγριεύουν οι λαοί, πάλιν συμμορφώνονται προς την ορθότητα. Δεν αναγνωρίζω ως Επίσκοπον, ούτε θα συγκαταριθμήσω μεταξύ των ιερέων του Χριστού αυτόν που προεβλήθη εις την αρχήν από τα βέβηλα χέρια προς κατάλυσιν της πίστεως. Αυτή είναι η ιδική μου κρίσις περί των πραγμάτων." (Μ. Βασιλείου, P.G. Τόμ. 32 σελ. 897Α). Απάντησις σέ ενα ερώτημα Μάς ετέθη ενα ερώτημα. Γιατί νά μήν εκποιῆται (πωλῆται) ὁ Ναός; Καί η απάντησις η οποία εδόθη ειναι απλή καί σαφής. Διότι ο ναός ανήκει σέ ολους. Εις τό διαδίκτυο ευρήκα τήν εξής διατύπωσι πού ειναι νομίζω νομικόν αξίωμα πού δέν χωράει καμμία αμμφισβήτησι: "Τα κοινής χρήσεως πράγματα ανήκουν σε όλους και είναι εκτός συναλλαγής, δεν μπορούν δηλ. να αποτελέσουν αντικείμενο νομικών μεταβιβάσεων και χρησιμοποιούνται κατά κανόνα από όλους". ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ (Από τό διαδίκτυο) Τα πράγματα εκτός συναλλαγής, λόγω του προορισμού τους, που είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, είτε μέσα από την εξυπηρέτηση του συμφέροντος του κοινωνικού συνόλου, είτε των σκοπών της δημόσιας υπηρεσίας και συνακόλουθα η ικανοποίηση των δημοσίων σκοπών της πολιτείας με την άσκηση δημόσιας εξουσίας, εξέρχονται εν μέρει από το ιδιωτικό δίκαιο και εμπίπτουν στο δημόσιο δίκαιο. Εἰς τήν ἰστοσελίδα τῆς Σταυροπηγιακῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης καί Τιμίου Σταυροῦ, ἐγράφη επίσης: "Ο τοῦ παρανόμου " 'Αρχιεπισκόπου 'Αθηνῶν" Νικολάου "διάδοχος", ἀντί νά ἀνταποκριθῆ εἰς τήν πρόσκλησίν μας νά κάνωμεν διάλογον ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία, ἵνα ἀπό κοινοῦ ἀντιμετωπίσωμεν τήν ἔκρυθμον ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, χειροτέραν τῆς ὁποίας δέν ἔχει νά ἐπιδείξη ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία, καί ἀπό κοινοῦ νά θεραπεύσωμεν τάς ἱεροσυλίας καί λοιπάς παρανομίας, ὅσον εἶναι δυνατόν νά θεραπευθοῦν, ἐκινήθησαν δικαστικῶς καί διωκτικῶς ἐναντίον μας, διότι ἀνελάβομεν τήν εὐθύνην νά ἐπαναφέρωμεν τά πράγματα εἰς τήν κανονικήν τάξιν καί νομιμότητα... 'Αλλά "δίκαιος ὁ Κύριος καί δικαιοσύνας ἠγάπησεν", καί "οὐδέν κρυπτόν, ὅ οὐ μή φανερόν γενήσεται".... ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΚΑΚΟΝ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΤΟΣΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΚΑΙ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ. ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 1999, ΜΑΛΛΟΝ ΔΕ ΚΑΙ ΕΝΩΡΙΤΕΡΟΝ, ΠΑΡΕΤΗΡΗΘΗΣΑΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΚΟΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ, ΟΠΩΣ ΔΕ ΕΣΗΜΕΙΩΝΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 208/16.6.2001 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΝ – ΥΠΟΜΝΗΣΙΝ ΤΟΥ Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΟΔΑΠΙΕΓΟΧ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ: «Εὑρίσκομαι εἰς τήν δυσάρεστον θέσιν νά ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ καί νά ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΩ ὅτι τό πρῶτον καί σοβαρόν θέμα, τό ὁποῖον πρέπει νά ἀντιμετωπίσωμεν, εἶναι ἡ παρατηρουμένη κατάχρησις ἐξουσίας, ἡ ἐπιδεικνυομένη εἰς τήν διοίκησιν αὐθαιρεσία καί γενικώτερον ἡ κατάλυσις τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ καί τῆς Κανονικῆς τάξεως, καί τό κατ' ἐπέκτασιν καί συνεπεία αὐτοῦ ὑφιστάμενον θέμα παραλείψεως καθηκόντων μας, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἔξωθεν εἰσβαλόντος παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς διεξοδικῶς ἔχω ἀναλύσει εἰς τάς ἑκατοντάδας σελίδας τῶν ἐγγράφων Ὑπομνημάτων, Εἰσηγήσεών μου εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον». Ἰδού τίνος τήν "ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΝ" ἤθελον νά περάσουν οἱ Νικολαίται, τόσον εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον ὅσον καί εἰς τόν Ιερόν Σύνδεσμον τῶν Κληρικῶν τῆς 'Ακαινοτομήτου Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὥστε νά ἀκυρωθῆ ἤ ἔστω νά μολυνθῆ καί προσβληθῆ ἡ γνησία καί ἀκαινοτόμητος Ὁμολογία - Ἐκκλησιολογία, ὅπως "ἀκαινοτομήτως| καί ἀμειώτως" τήν παρελάβομεν μέσω τῶν εὐλογημένων χειροτονιῶν τοῦ 1935 καί 1948, καί εἰς τήν συνέχειαν νά ζητήσουν νά λάβουν "ἔγκυρον, κατ' αὐτούς, 'Αποστολικήν Διαδοχήν" ἀπό τούς ἑνωμένους Φλωρινικούς καί Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, δηλαδή, ὅπως λένε οἱ ἴδιοι οἱ Φλωρινοί "ἀπό τήν καθόλου εκκλησίαν" δηλαδή ἀπό τόν Νεοημερολογιτισμόν Οἰκουμενισμόν. 'Ιδού τί γράφει εἰς τήν "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ" (ἀριθμ. Πρωτ. 224/30.9.94) πρός τήν 'Εκκλησίαν τῶν Κατακομβῶν τῆς Ρωσίας, ὁ ἀποθανών 'Αρχιεπίσκοπος τῶν Φλωρινικῶν Χρυσόστομος Κιούσης: "Δοκιμάζομεν ὅμως τήν πικρίαν τοῦ χωρισμοῦ τῆς μαρτυρικῆς ἡμῶν ᾿Εκκλησίας, διότι οἱ μέν προερχόμενοι ἐκ τοῦ ᾿Επισκόπου Ματθαίου ἀπεσπάσθησαν δημιουργήσαντες σχίσμα ἐξ αἰτίας ἀλόγου φανατισμοῦ. Διά τό ἀληθές ὅμως παρεσύρθησαν ἀπό δεινόν τινά ἱερωμένον ἐγκάθετον τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν νεοημερολογιτῶν, Εὐγένιον Τόμπρον ὀνομαζόμενον, ὁ ὀποῖος εἰσεχώρησε εἰς αὐτούς καί ὑπεκρίθη τόν θερμόν ζηλωτήν εἰς ἀκριβολογίαν πίστεως, μέ ἀποτέλεσμα τήν ἀποπλάνησιν τοῦ γέροντος ᾿Επισκόπου Ματθαίου παρασύρας τοῦτον εἰς δύο φοβερά ὀλισθήματα. Τό πρῶτον, ἀπόσχισιν ἀπό τῶν χειροτονησάντων αὐτόν Μητροπολιτῶν πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, κλπ. ὅστις ἐδικάσθη καί ἐξωρίσθη δίς διά τήν ὀρθόδοξον πίστιν καί άπέθανεν ἐν ὀρθοδόξῳ ὁμολογίᾳ. Δεύτερον εἰς χειροτονίαν ἐπισκόπων ὑπό μόνου ἐκείνου περί τό τέλος τῆς ζωῆς του κατά παράβασιν τοῦ α' ᾿Αποστολικοῦ κανόνος. Τήν ἀκυρότητα τῆς χειροτονίας των οἱ Ματθαιϊκοί μετά ἔτη τινά ἐζήτησαν νά διορθώσουν ἀπό τήν Ρωσικήν ἐν διασπορᾷ ᾿Εκκλησία εἰς ᾿Αμερικήν. ᾿Εδέχθησαν ἀναχειροτονίαν ἤ χειροθεσίαν, πλήν ὅμως ἐξ ἐσωτερικῆς των διαμάχης ἀπεκήρυξαν ὑστέρως τήν ἐκκλησιαστικήν πρᾶξιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου καί ἐπανῆλθον οὕτω εἰς τήν πρώτην ἀκυρότητα τῶν χειροτονιῶν. Ματαίως ὅθεν καί σφαλερῶς πιστεύουν ὅτι ἔχουν κανονικήν ᾿Αποστολικήν διαδοχήν, ἐφ᾿ ὅσον ἔχουν τήν ἐκδίκησιν τοῦ Α᾿ ᾿Αποστολικοῦ Κανόνος, ἄρα εἶναι ἀντικανονικοί". Καί δυστυχῶς, τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι ὡς διαφαίνεται ἀπό δημοσιεύματα τοῦ διαδικτύου, ὁ νέος "'Αρχιεπίσκοπος" Στέφανος, εἰς αὐτά τά πλαίσια κινεῖται, καί διά τοῦτο ἀντί νά ἀνταποκριθῆ εἰς τήν ἐπιστολήν τήν ὁποίαν τοῦ ἀποστείλαμεν διά διάλογον ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία, ἐκεῖνος νά προτιμᾶ νά διαλέγεται μετά τῶν "Αρχιεπισκόπων" τῶν Φλωρινικῶν, καί ἐν τέλει, ὅταν κατάλαβε ὅτι εὑρέθη εκτός Συνδέσμου καί ἐκτός τῆς ἀληθινῆς Συνόδου, νά μᾶς σύρη εἰς τά δικαστήρια ... ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ΡΩΜΗΣ από τον ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, Πέμπτη, 10 Νοέμβριος 2011. Ας αγωνιζόμαστε για υπομονή – Άγιος Κλήμης Ρώμης: «Ας αγωνιζόμαστε να ανήκουμε σε αυτούς που δείχνουν υπομονή, έτσι ώστε να λάβουμε τις επηγγελμένες δωρεές. Και πώς θα γίνει αυτό αγαπητοί; Όταν η σκέψη μας στηρίζεται πιστά στο Θεό• όταν εκζητούμε όσα είναι σ’ Αυτόν ευάρεστα και ευπρόσδεκτα• όταν πράττουμε όσα ανήκουν στο αλάνθαστο θέλημά Του και ακολουθούμε τον αληθινό δρόμο, διώχνοντας από πάνω μας κάθε αδικία και πονηρία, πλεονεξία και έριδα, κακοήθεια και δολοπλοκία, συκοφαντία και καταλαλιά• διώχνοντας το μίσος κατά του Θεού, την υπερηφάνεια και την αλαζονεία, την κενοδοξία και την έλλειψη φιλοξενίας» (Posted on Oct. 17th, 2014) ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΝ ΠΡΟΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΝ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ. Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, κατά τήν ἐκδίκασιν τοῦ θέματος τῆς ἐκτροπῆς τοῦ ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ἀπό τό Καταστατικόν ἀπέστειλε εἰς τούς περί τόν Νικόλαον τό ὑπ' ἀριθμ. Πρωτοκ. 498/2/15.1/2009 ἔγγραφον, ὅπου μεταξύ τῶν ἄλλων ὁρίζοντο και τά ἑξῆς: «…. ΟΘΕΝ ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΕΣ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΚΑΙ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΥΠ’ ΟΨΙΝ: 1ον: Οτι τό περί τόν Νικόλαον Δ.Σ. κατέλυσε τόν Καταστατικόν Νόμον τοῦ «ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ...» τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ἀρ. ἐγκριτ. ἀποφάσεως Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν 680/1982 καί 3427/1985, κατά τό μέρος, τό ὁποῖον ὁ «ΙΕΡΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ», ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ θεματοφύλακα «ἐπί τῶ τέλει τῆς θριαμβεύσεως τῶν ἀρχῶν τῆς ἀκαινοτομήτου Μιᾶς ἁγίας Καθολικῆς καί ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς οποίας αἱ ἀρχαί ἀνόθευτοι διαφυλάσσονται ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς προεδρευομένης σήμερον ὑπό τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ανδρέου Κανονικοῦ Διαδόχου τοῦ ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Ματθαίου τοῦ Α΄», Ἄρθρον 2 παράγρ. γ, καί «Πᾶν μέλος τό ὁποῖον ἤθελεν παρεκκλίνει ἀπό τῆς ἐκκλησιολογίας τῆς ἀκαινοτομήτου Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ., θέτει ἑαυτό ἐκτός τοῦ Συνδέσμου καί ἀποβάλλεται καί τυπικῶς δι' ἀποφάσεως τοῦ Δ.Σ.», Ἄρθρον 8 παράγρ. γ. 2ον: Ὅτι ἐν ἔτει 1999 τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε., διά πρώτην φοράν, δέν συνεκλήθη ἐπί ἐννέα ὁλοκλήρους μῆνας, (ἐνῶ κατά τό καταστατικόν ὑποχρεωτικῶς πρέπει νά συνεδριάζη κάθ' ἕκαστον μῆνα), διότι οἱ ἐγκάθετοι καί ἐξαιρέτως ὁ Μοναχός Μάξιμος, ἤθελον νά ἀποκρύπτουν τήν πορείαν καί τάς ἀποφάσεις τῶν Ἀστικῶν Δικαστηρίων τῆς περιόδου ἐκείνης, τόσον ἀπό τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε. ὅσον καί ἀπό τήν Ἱεράν Σύνοδον! Σημειωθήτω ὅτι τά θέματα ἀφεώρων καί εἰς ὑλικά πράγματα, ἀλλά πρό πάντων εἰς θέματα Πίστεως σχετικῶς μέ τάς πράξεις καί ἀποφάσεις τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν. Ἐπίσης ἔλαβεν ὑπ' ὄψιν τά παραστατικά τῶν ἐν συνεχεία πακολουθησασῶν συσσωρευμένων συγκλήσεων τοῦ Δ.Σ., (μετά ὁλόκληρον ἐννεάμηνον), καί δή ἐντός ἑνός μηνός, ἤτοι, α) Κατά τήν 30.10.2000. β) Τήν 9.11.2000. γ) Τήν 14.11.2000, και ἰδιαιτέρως ὅσα ἀποκαλυπτικά ἔλαβον χώραν, κατ' αὐτήν, δ) Τήν 4/17.11.2000, τετάρτην κατά σειράν ἐντός 20 ἡμερῶν, σύγκλησιν τοῦ Δ.Σ. καί ἰδιαιτέρως τήν αὐθημερόν συνταχθεῖσαν ὑπ' Α.Π.222/4/17.11.2000 «Πρόσκλησιν διά Γενικήν Συνέλευσιν», ὁρισθεῖσαν μόλις μετά τριήμερον, ἤτοι, κατά τήν 7ην/26ην Νοεμβρίου 2000, καί ἐν τῆ ὁποία οὐδέν ἐκ τῶν ἐκκρεμούντων ἄκρως σοβαρῶν θεμάτων ἐσημειοῦτο. 3ον: Τά μέ Α.Π. 161/5/18.11.2000 καί 169/24.11. 2000 ἔγγραφα τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου ὡς Γενικοῦ Γραμματέως, καθώς καί τό ἐξόχως ἀποκαλυπτικόν ὑπόμνημα μέ Α.Π.169/Α/24.11.2000, τό ὁποῖον ὑπογράφεται ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου, τοῦ Ἱερομονάχου Ἀμφιλοχίου Ταμπουρᾶ καί τοῦ θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη. 4ον: Τό γεγονός ἐπίσης ὅτι μετά ταῦτα δέν ἐπραγματοποιήθη ἡ Γ.Σ. ὡς προεβλέπετο, κατά δέ τό ἀπό 16/29.12.2000 συνελθόν Δ.Σ. κατετέθη τό μέ Α.Π. 176/16.29.12.2000 ἔγγαφον ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Κηρύκου, ἐκπροσωποῦντος καί τούς Ἱερομ. Ἀμφιλόχιον καί τόν θεολόγον Ἐλευθέριον Γκουτζίδη, τό ὁποῖον ἰδιαιτέρως λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τό Δ.Σ. εἰς τήν σημερινήν σύγκλησίν του. 5ον: Τό γεγονός ὅτι ἐπεχειρήθη ὅπως καλυφθοῦν τά πάντα μέ τάς σκευωρίας κατά τοῦ θεολόγου περί δῆθεν «χειροδικίας» του κατά τοῦ Αρχιεπισκόπου, καθώς καί περί «ἀνάρχου»! καί 6ον: Τήν ἐπί τῆς ὑπ' Α.Π. 226/26.11.2000, «ἀνακοινώσεως», ὑπογραφομένης ὑπό τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, νέαν ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΝ - ΔΗΛΩΣΙΝ τῶν Μητροπολίτου Κηρύκου, Ἱερ/χου π. Ἀμφιλοχίου καί θεολόγου Ἐλευθερίου Γκουτζίδη, ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ οπως θέσωμεν τά μέλη τά συγκροτήσαντα τό νέον ὑπό τόν Νικόλαον παράνομον Δ.Σ. ὑπό κατηγορίαν πρός διαγραφήν των ἀπό τόν ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ, διότι πέραν τοῦ ὅτι ἐκ κακῆς προθέσεως καί σκοποῦ κατέλυσαν τήν Κανονικήν Τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν, διά τόν ἵδιον σκοπόν, οὗτοι κατέλυσαν καί τόν Καταστατικόν Νόμον τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε., ἐπί τῶ σκοπῶ ἅμα τῆ ὁλοκληρώσει τῆς προδοσίας των νά διεκδικήσουν, καί κατακρατήσουν ἅπαντα τά ἐκκλησιαστικά ἀκίνητα, στεροῦντες ταῦτα ἀπό τούς Ὀρθοδόξους, εἰς τούς ὁποίους καί κατά τό ἵδιον τό Καταστατικόν ἀνήκουν. (Edited at 2014-10-17). Πόσο δικαιώνεται τωρα ο π. Θωμάς ΤΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ. Εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό ἐπιστολήν τοῦ Πρωθιερέως π. Θωμᾶ πρός τόν Νικόλαον, ἡ ὁποία ἐγράφη ἐν ἔτει 2003, ὡς β΄ἐπιστολή διαμαρτυρία, ὅταν ἐκεῖνος ὡς νέος 'Αττίλας ἐπέδραμε καί κατέλαβε τήν Ἁγία Τριάδα, καί τόν ἐξεδίωξε ἐκ τῆς κατοικίας του, ἐκ τῆς ἐνορίας του, ἐκ τῆς διακονίας του … διότι δέν ἀπεδέχθη τάς κακοδοξίας του: Γράφει λοιπόν ο π. Θωμάς: "Δέν μᾶς χωρίζει, Σεβασμιώτατε, ἡ "ἀγένειά" μου, ἤ ὅτι ἄλλο σᾶς ἐνώχλησε ἀπό τήν Κανονικήν καί ὀρθόδοξον στάσιν μου ἀπέναντί σας. Αὐτά πού μᾶς χωρίζουν καί ἀνοίγουν μέγα χάσμα εἶναι τά γνωστά μεγάλα καί σοβαρά θέματα Πίστεως καί Κανονικῆς Τάξεως, τά ὁποῖα σᾶς βαρύνουν καί δέν ἐπιλαμβάνεσθε. Μᾶς χωρίζει τό ἀπαλλακτικόν σας βούλευμα καί τά κακόδοξά σας φρονήματα. Μᾶς χωρίζουν αἱ ἀντικονονικότητες σας, δηλαδή ἡ συμπαιγνία περί παραιτήσεως, ἡ συναλλαγή καί τό ψεῦδος. Μᾶς χωρίζουν τά ἔργα τῆς ἀνομίας σας πού ἀπό τήν 5-2-03 μέχρι τήν 2-6-03 θελήσατε ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΑ, ὡς νά εἶσθε παντελῶς ἄπιστος, νά τά ἀποδώσατε εἰς τό ῞Αγιον πνεῦμα!!! Φρίκη μέ καταλαμβάνει, ὅταν βάζω στό νοῦ μου ὅτι παρανομίες καί κακότητες τά ἀποδίδετε εἰς τό ῞Αγιον Πνεῦμα. Μᾶς χωρίζουν, Σεβ. κ. Νικόλαε καί ὅσα σᾶς ἔγραψα εἰς τήν ἀπό 2-12-03 ΑΝΑΦΟΡΑΝ ΔΗΛΩΣΙΝ μου, εἰς τά ὁποῖα δέν εἴχατε τήν εὐαισθησία νά ἀπαντήσετε, ἀλλά καί ὅσα ἀναλυτικῶς κατήγγειλαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Μεσογαίας, Βερροίας καί Λαρίσης καί ἐδημοσιεύθησαν εἰς τό περιοδικόν "᾿Ορθόδοξος Πνοή". Λυποῦμαι, Σεβ. Νικόλαε, διότι δέν εἶσθε πλέον μόνον παράνομος, τύραννος, βλάσφημος καί αἱρετικός, ἀλλά ἀποκαλύπτεσθε καί φαρισαϊκώτερος ἀπό ἐκείνους τούς Φαρισαίους πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνει ὁ Χριστός τά φρικτά ἐκεῖνα "οὐαί". Παρουσιάζεσθε εἰς τήν ἐπιστολήν σας καί γενικώτερα, ὡς ῎Αγγελος Φωτός, ὡς λευκή περιστερά, ὡς ἀθῶος ἁμνός, ἐνῶ πέρα καί ἀπό τά Κανονικῆς φύσεως καί Πίστεως θέματα, τά ὁποῖα σᾶς βαρύνουν, ἀποκαλύπτεσθε ὅτι δέν ἀγαπᾶτἑ, δέν συμπονεῖτε, καί δέν ἐργάζεσθε οὔτε τήν εἰρήνη, οὔτε τήν ἑνότητα. Τουναντίον, μετήλθατε καί συνεχίζετε νά μετέρχεσθε τήν πιό βάρβαρη βία, ὡς ὁ πιό στυγνός τύραννος. Καί βάρβαρος καί σκληρός. Τόσον δέ σκληρυνθήκατε, καί τόσο σκοτισθήκατε, ὥστε νά βλέπετε καί νά ἑρμηνεύετε τούς ῾Ιερούς Κανόνας διά τούς τρίτους, ἐνῶ διά τόν ἑαυτόν σας νά ἐθελοτυφλῆτε, νά τούς καταργεῖτε καί νά τούς ποδοπατῆτε". (Posted on Oct. 18th, 2014) ΜΑΤΑΙΟΣ Ο ΚΟΠΟΣ: Εγραφε ὅταν ζοῦσε ὁ μακαριστός ἀδελφός καί ἀγωνιστής τῆς Γνησίας Ορθοδοξίας καί ἐκλεκτός δημοσιογράφος Εὐάγγελος Στουραίτης ἐξ' ἀφορμῆς κάποιας δικαστικῆς ἐπιθέσεως τῶν Νικολαιτῶν ἐναντίον τῆς "Ορθοδόξου Πνοῆς": "Μάταιος κόπος ὅμως, διότι οὔτε τήν 'Αποστολική Διαδοχή μποροῦν νά σταματήσουν, οὔτε τήν ἐκκλησία μποροῦν νά βλάψουν, οὔτε τήν φωνή της μποροῦν νά κλείσουν. Τό μήνυμα πού στέλνουμε πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία, ἡ 'Αποστολική Διαδοχή καί ἡ Ὀρθόδοξος Ὁμολογία θά συνεχίσουν νά ὑπάρχουν μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, ὅσες δοκιμασίες κι' ἄν χρειασθεῖ, ἀκόμα νά περάσουν. Τό ἴδιο καί ἡ φωνή τῆς 'Αλήθειας γιά νά ἀποκαλύπτει πάντα καί νά καταγγέλλει, μεταξύ ἄλλων, τά ἐγκλήματα Ρασοφόρων καί μή, ἀπέναντι στούς νόμους πού ἔγραψαν οἱ Πατέρες μας καθ' ὑπόδειξιν τοῦ ἀγίου Πνεύματος. (Edited at 2014-10-21 04). Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ: Ὁ Μέγας Βασίλειος ἀπευθυνόμενος πρός τούς Πρεσβυτέρους τῆς Νικοπόλεως γράφει τά ἑξῆς χαρακτηριστικά, τά ὁποῖα πρέπει νά προσέξουμε ἰδιαιτέρως, ἀφοῦ ἀφορᾶ καί ἐμᾶς τούς κληρικούς τῆς εσχάτης αὐτῆς γενεᾶς: «Ὁ Ἰούδας, γράφει, πού προτίμησε νά πεθάνη στήν ἀγχόνη παρά νά ζεῖ στήν ντροπή, ἀποδείχθηκε προτιμότερος ἀπὀ τούς ἱερωμένους ἐκείνους πού στίς ἡμέρες μας στέκουν χωρίς ντροπή ἀπέναντι στήν γενική κατακραυγή καί σχετίζονται ἀναίσχυντα μέ τά αἰσχρά" (Μ. Βασίλειος, 'Επιστολή Νικοπολίταις Πρεσβυτέροις). (Posted on Oct. 18th, 2014) Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ: Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, δι' ἐκείνους οἱ ὀποῖοι θεωροῦν τήν Ἰερωσύνην ἤ τήν 'Αρχιερωσύνην ἀξίωμα "ἀνεξέλεγκτον" λέγει εἰς τόν "περί φυγῆς ἀπολογητικόν του λόγον" μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: "'Εντράπηκα γιά λογαριασμόν ἄλλων, ὅσων χωρίς νά εἶναι καλύτεροι ἀπό τό πλῆθος, καί καλά θά ἦταν, ἄν δέν ἦσαν χειρότεροι, μέ χέρια ἀκάθαρτα, ἄνυπτα ὅπως ἀκριβῶς λέγεται, καί μέ ἀμύητες ψυχές εἰσάγουν τούς ἑαυτούς των εἰς τά ἁγιώτατα, καί πρίν γίνουν ἄξιοι αὐτοί οἱ ἴδιοι νά προσέρχωνται στά ἄχραντα μυστήρια, διεκδικοῦν τό ἅγιον Βῆμα, συγκεντρώνονται καί σπρώχνονται γύρω ἀπό τήν Ἀγία Τράπεζα, νομίζοντας τό ἱερατικό ἀξίωμα, ὄχι τύπον ἀρετῆς, ἀλλά εὐκαιρία βιοπορισμοῦ, ὄχι ὑπεύθυνη ὑπηρεσία, ἀλλά ἀξίωμα ἀνεξέλεγκτο". (Posted on Oct. 18th, 2014) ΕΝΤΙMOTHTA KAI ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΗΘΟΣ. Οἱ μάχες πρέπει νά διακρίνωνται ἀπό ἐντιμότητα καί χριστιανικό ἦθος. (Posted on Oct. 18th, 2014) ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (2006): «ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ όπως θέσωμεν τά μέλη τά συγκροτήσαντα τό νέον ὑπό τόν Νικόλαον παράνομον Δ.Σ. ὑπό κατηγορίαν πρός διαγραφήν των ἀπ΄τόν ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ, διότι πέραν τοῦ ὅτι ἐκ κακῆς προθέσεως καί σκοποῦ κατέλυσαν τήν Κανονικήν Τάξιν καί τόν Συνοδικόν θεσμόν, διά τόν ἵδιον σκοπόν, οὗτοι κατέλυσαν καί τόν Καταστατικόν Νόμον τοῦ Ι.Φ.Σ.Κ.Α.Ε., ἐπί τῶ σκοπῶ ἅμα τῆ ὁλοκληρώσει τῆς προδοσίας των νά διεκδικήσουν, καί κατακρατήσουν ἅπαντα τά ἐκκλησιαστικά ἀκίνητα, στεροῦντες ταῦτα ἀπό τούς Ὀρθοδόξους, εἰς τούς ὁποίους καί κατά τό ἵδιον τό Καταστατικόν ἀνήκουν» ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ποῦ νά ἐφαντάζετο τότε (το 2006) ἡ Μητροπολιτική Σύνοδος, ὥστε νά τό συμπεριελάμβανε καί αὐτό, ὅτι πέραν τῆς κατακρατήσεως τῶν ναῶν, ὥστε νά τά στερήσουν ἀπό τούς Ὀρθοδόξους εἰς τούς ὁποίους κατά τό Καταστατικόν ἀνήκουν, σκοπός των ἦτο (ἤ τέλος πάντων προέκυψε σύν τῶ χρόνω) καί τό γκρέμισμα τῶν Ναῶν καί ἡ ἐκποίησίς των πρός ἴδιον ὄφελος, μᾶλλον ἐπ' ὠφελεία τοῦ πονηροῦ καί αίωνίαν ψυχικήν ἀπώλειαν. (Posted on Oct. 18th, 2014). Επίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης: Τό κείμενο τούτο δέν ειναι εν καλώς επεξειργασμένον κείμενον, αλλά μία απλή παράθεσις δημοσιευθέντων εις τό διαδίκτυον σχολίων, αναφερομένων εις τήν εκποίησιν τού Ιερού Ναού Αγιου Νικολάου Σαλαμίνος καί τού παρ' αυτω Εκκλησιαστικού Ιδρύματος Ησυχαστηριου. Ισως χρειασθη τό κείμενον αυτό νά ανασυγκροτηθη καί νά γίνη μία ενημερωτική πραγματεία, ωστε νά γίνη γνωστη εις πάντας η αλήθεια περί τού θέματος της εκποιήσεως τού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Σεληνίων Σαλαμίνος, γεγονός τό οποίον εδημιούργησε πολλά δεινά εις τήν Γνησίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν καί ΑΠΕΚΑΛΥΨΕ τούς βαθύτερους σκοπούς τού από τό 1998-1999 αποσχιστικώς, αντισυνοδικώς αντικαταστατικως καί αντικανονικως κινουμένου παρασυνοδικού κατεστημένου ... Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Διά την διαδικτυακήν Εφημερίδα «Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» Ὁ ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις + ‘Επίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Μητροπολίτης Μεσογαίας, Λαυρεωτικῆς και Αχαρνων Τοποτηρητής τῆς Αρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν και Πρόεδρος της Πανορθοδόξου Ιεράς Συνόδου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ, Η ΟΠΟΪΑ ΣΥΝ ΘΕΩ ΘΑ ΓΙΝΗ ΕΙΣ ΤΟ ΕΟΡΤΑΖΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ (ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ, ΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΤΗΝΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΛΕΙΨΑΝΟΝ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΕΥΩΔΙΑΖΟΝ ΕΙΣ ΙΑΣΙΟΝ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΓΑΡΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ...

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΧΑΡΝΩΝ - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 –ΑΧΑΡΝΑΙ Α.Π. 154 Σεπτεμβριος 2017 (ε.η.) ΟΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Η ΝΕΑ Η ΕΠΙΒΑΤΗΝΗ Η ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΛΑΩΝ Οι άγιοι της Εκκλησίας μας είναι εκείνοι που εφάρμοσαν στη ζωή τους τον Νόμο του Θεού. Είναι εκείνοι που έκαναν πράξι το Νόμο του Ευαγγελίου. Με την αγία τους ζωή δίνουν απάντησι σ' όλους εκείνους που λέγουν ότι δεν μπορεί να εφαρμοστή το Ευαγγέλιο και ότι «τω καιρώ εκείνω» υπήρχαν άγιοι. Σήμερα που το κακό παράγινε και η κοινωνία μας πάει να γίνη ζούγκλα αγρίων θηρίων, οι άγιοι απαντούν ότι και σήμερα και πάντα μπορούμε να γίνουμε άγιοι. Σ' όλες τις εποχές υπήρχαν οι δυσκολίες και οι πειρασμοί. Όμως οι άγιοι, έχουν ένα μυστικό. Και αυτό το μυστικό φέρνουν σ' εμάς. Να αγαπούμε τον Ιησού Χριστό πάνω από όλα μ' όλη τη δύναμι της ψυχής μας και αν παραστή ανάγκη να πεθάνουμε για τον Κύριο μας, αφού πρώτος Αυτός μας αγάπησε και σταυρώθηκε για την αιώνια σωτηρία μας. Αυτοί μιμήθηκαν τον Χριστό και μεις πρέπει να τους μιμηθούμε. «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού» λέγει ο θείος Παύλος. «Ζω δε ουκέτι εγώ αλλά ζει εν εμοί Χριστός» συμπληρώνει ο ίδιος Απόστολος. Να γιατί πρέπει να μελετούμε τη ζωή των αγίων μας που είναι γραμμένη στα συναξάρια της Εκκλησίας και να τους προβάλλουμε σαν παράδειγμα προς μίμησι. Αυτός είναι και ο πιό καλός τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη τους όταν εορτάζουν. «Μνήμη αγίου, μίμησις αγίου» λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ Μέσα στη χορεία των Άγιων, των μαρτύρων και Οσίων που ανέδειξε η Εκκλησία μας, συγκαταλέγεται και η οσία Παρασκευή η Νέα. Η οσία Παρασκευή γεννήθηκε στους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης στο τέλος του 10ου ή αρχές του 11 ου αιώνα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Νικήτας - δεν γνωρίζουμε το όνομα της μητέρας της - εγέννησεν και έτερον υιόν τον μετέπειτα άγιον Επίσκοπον Μαδύτου, Ευθύμιον τον Μυροβλύτην. Ο άγιος Ευθύμιος ο Μυροβλύτης επίσκοπος Μαδύτου, πόλεως της Ανατολικής Θράκης κοντά στα Δαρδανέλλια, είναι αδελφός της οσίας Παρασκευής. Ο πατέρας τους, ο ευλογημένος Νικήτας απέθανεν ενωρίς και έτσι έμειναν ορφανά από πατέρα. Η μητέρα τους τον άγιο Ευθύμιο τον έφερε από νέο σε κάποιο μοναστήρι της Κωνσταντινουπόλεως, όπου για τριάντα χρόνια ασκήτεψε και απέκτησε φήμη μεγάλου ασκητού και Αγίου, γι αυτό και ο Επίσκοπος Περίνθου τον εχειροτόνησε διάκονο. Αργότερα εχειροτονήθη πρεσβύτερος και τέλος Επίσκοπος Μαδύτου. Η αγία του ζωή και η δράσις του τον έκαναν γνωστό και στον αυτοκράτορα Βασίλειο τον Β'(976 -1025) ο όποιος ήλθε στην Μάδυτο και επισκέφθηκε τον Άγιο. Η ευλογημένη μητέρα απερίσπαστη ασχολήθηκε με την ανατροφή της μικρής Παρασκευής. Την ανέθρεψε με φόβο και νουθεσία Κυρίου κατά την εντολήν του Κυρίου μας. Επήγαινε τακτικά με την μητέρα της στην Εκκλησία, άκουε και μελετούσε τον Νόμο του Θεού και προσπαθούσε να τον εφαρμόση. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός που συνέβη όταν πήγε κάποτε στην Εκκλησία σε ηλικία δέκα ετών και άκουσε το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας. Αναφερόταν στο διάλογο του πλουσίου νέου με τον Κύριο. «Πούλησε τα υπάρχοντα σου και μοίρασέ τα στους πτωχούς και ακολούθησέ με», είπε ο Κύριος στον πλούσιο νέο, που ήθελε να κληρονομήση τη Βασιλεία του Θεού. Για μένα τα λέγει, είπε η μικρή Παρασκευή, όπως κάποτε ο άγιος Αντώνιος που άκουσε το ίδιο Ευαγγελικό ανάγνωσμα, και βγαίνοντας από το Ναό, την πρώτη πτωχή που συνάντησε της έδωσε τα ρούχα της και ντύθηκε τα φτωχικά. Αυτό το έκανε συχνά. Μοίραζε τα ρούχα της στα πτωχά παιδιά και το φαγητό της στα παιδιά του σχολείου. Μία άλλη φορά συνάντησε μία πτωχή κόρη και θέλησε να την ελεήση με χρήματα. Λυπήθηκε γιατί δεν είχε μαζί της. Τότε χωρίς δισταγμό βγάζει το χρυσό σταυρό που φορούσε και το δίνει στην πτωχή. Δεν είναι σωστό, της είπε η παιδαγωγός της και την μάλωσε, να δίνης ελεημοσύνη τον σταυρό σου. Η μικρή Παρασκευή απεκρίθη. Ο Σταυρός του Κυρίου μας δεν δείχνει την αγάπη, την ευσπλαχνία, τη θυσία του Κυρίου για μας; Γιατί λοιπόν ο δικός μου Σταυρός που υπενθυμίζει όλα αυτά, αγάπη, ευσπλαχνία, έλεος, θυσία, να μη δοθή ως ελεημοσύνη και να ανακούφιση την φτώχεια της κόρης αυτής; Αλήθεια, πόσοι χριστιανοί φορούμε σαν κόσμημα και στολίδι, πανάκριβο σταυρό - το σημάδι και σύμβολο της πιό μεγάλης αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο «τοσούτον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμο ώστε τον Υιόν Του έδωκε ίνα σταυρωθή» - και γύρω μας υπάρχει τόση φτώχεια, πόνος θλίψι και εμείς μένουμε ασυγκίνητοι; Γιατί δεν μάθαμε να αγαπούμε τον Κύριο μας και τους αδελφούς Του τους ελαχίστους. Γιατί δεν μάθαμε να σταυρώνουμε τη φιλαυτία, τον εγωισμό μας. Γιατί δεν κάναμε πράξι το «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν». Μ' ένα λόγο ξεχάσαμε την εντολή της αγάπης, το γνώρισμα από όπου θα φαίνεται ότι είμαστε μαθηταί του Χριστού μας. Η μητέρα της χαιρόταν για την πνευματική πρόοδο της κόρης της και φρόντιζε περισσότερο να την μεγαλώση με τα νάματα της Εκκλησίας. Να αφιέρωση την αγία κόρη της εξ ολοκλήρου στο Θεό. Ήθελε η μητέρα της να την μεγαλώση «μετά αιδούς και σωφροσύνης, κοσμείν εαυτήν μη εν πλέγμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί, άλλ' ό πρέπει γυναιξίν επαγγελομέναις θεοσέβειαν δι' έργων αγαθών» όπως λέγει ο θείος Παύλος. Δηλαδή να μη χρησιμοποιή καλλυντικά, ούτε να στολίζεται με χρυσαφικά και με μαργαριτάρια, ούτε πολυτελή ενδύματα, αλλά να είναι τιμημένη και σώφρων καθώς ταιριάζει σε χριστιανές γυναίκες οι οποίες θέλουν να αρέσουν στο Χριστό με έργα αγαθά και όχι με στολίδια. Ακούτε όσοι έχετε θυγατέρες πώς πρέπει να τις παιδεύετε και όχι να γίνετε κακό παράδειγμα με την συμπεριφορά σας. ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Η καρδιά της Οσίας φλεγόταν για τον αγαπημένο Νυμφίο της ψυχής της. «Η αμνάς σου Ιησού κράζει μεγάλη τη φωνή, Σε Νυμφίε μου ποθώ και Σε ζητούσα αθλώ και συσταυρούμαι και συνθάπτομαι τω βαπτισμώ Σου». Τα λόγια αυτά ταιριάζουν στο στόμα της Οσίας. Σε μιά ηλικία που σε άλλες νέες αρχίζουν οι πρώτες ανησυχίες και τα σκιρτήματα της εφηβικής καρδίας και οι πρόωροι έρωτες και το κατρακύλισμα στο κακό και την αμαρτία και χάνονται ψυχικά και σωματικά, η Οσία βρήκε το δρόμο της. Είχε από μικρή ετοιμαστή. Έχει υψηλούς οραματισμούς, έχει σκοπό και πρόγραμμα στη ζωή της. Ξέρει το νόημα της αληθινής ζωής. Έχει στραμμένη την πυξίδα της καρδιάς στον πόλο έλξεως, στον Ιησού Χριστό. Έτσι σε ηλικία δέκα πέντε ετών εγκαταλείπει το πατρικό σπίτι των γονέων της και πηγαίνει στο σπίτι του Θεού Πατέρα. Που πήγε η νεαρή Παρασκευή, ρωτούν πολλοί. Μα που άλλου παρά στο σπίτι του Μεγάλου Πατέρα του Θεού, στην Εκκλησία. Ναι, η Εκκλησία είναι το σπίτι του πραγματικού Πατέρα μας Θεού και εκεί πρέπει να βρισκόμαστε συχνά. Δυστυχώς οι πιό πολλοί άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι μας ξέχασαν την πόρτα της Εκκλησίας και μαζεύονται στο σπίτι και τα στέκια του διαβόλου, τα αμαρτωλά και νυχτερινά κέντρα της αμαρτίας. Εκεί όπου καλλιεργείται η διαφθορά, διακινούνται οινοπνευματώδη ποτά και τα ναρκωτικά. Εκεί όπου ο Σατανάς σαν άλλη Κίρκη με το μαγικό ραβδί του μεταβάλλει τα παιδιά μας σε άβουλα κτήνη. Και ο άνθρωπος ο κατ' εικόνα και ομοίωσι Θεού πλασθείς και τιμημένος με δόξα και τιμή από το Θεό, το παραγνώρισε και έμοιασε με τα αλόγα κτήνη. Το βεβαιώνει ο ψαλμωδός «Άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς». Η οσία Παρασκευή πήγε στην Κωνσταντινούπολι και αφού προσκύνησε όλα τα άγια προσκυνήματα της βασιλεύουσας, πηγαίνει στην Μικρά Ασία, στην Ηράκλεια του Πόντου και παραμένει για πέντε ολόκληρα χρόνια στον Ιερό Ναό της Παναγίας. Η ζωή της είναι μιά άσκησι. Προσευχή, νηστεία, αγρυπνία, ουράνια χαρίσματα. Μένει και υπηρετεί στην Εκκλησία. Όλοι την αγαπούν, γιατί βλέπουν την αγία ζωή της, την σκληρή άσκησι που κάνει. Προσευχή αδιάλειπτη, δάκρυα, μετάνοιες, τακτικός εκκλησιασμός και συχνή θεία Κοινωνία. Γίνεται το παράδειγμα προς μίμησι. Οι μητέρες συμβουλεύουν τις θυγατέρες τους να μοιάσουν την νεαρή Παρασκευή, που έχει νου και γνώσι μεγάλου πνευματικού ανθρώπου. Πέντε ολόκληρα χρόνια σκληρής ασκήσεως. Όλοι μιλούν γι' αυτήν στην Ηράκλεια του Πόντου. ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ. Στην Ηράκλεια του Πόντου όπου ζη ασκητικά, κέρδισε την αγάπη, την εκτίμησι και την συμπάθεια του κόσμου. Η Οσία προσεύχεται και παρακαλεί τον Κύριο να την αξιώση να προσκύνηση τους αγίους τόπους. Να μπόρεση να δη με τα μάτια της εκεί όπου γεννήθηκε, την φάτνη της Βηθλεέμ, τη Ναζαρέτ όπου μεγάλωσε, τον Ιορδάνη όπου βαπτίσθηκε, εκεί όπου κήρυξε και θαυματούργησε και προπαντός το φρικτό Γολγοθά όπου σταυρώθηκε και όλα γενικά τα προσκυνήματα. Δεν προφθαίνει να τελείωση την παράκλησί της και ο Κύριος ανταποκρίνεται και εκπληρώνει με θαυμαστό τρόπο την αγία επιθυμία της. Ένας όμιλος Χριστιανών ετοιμάζεται για να μεταβή στους αγίους Τόπους. Μερικοί Χριστιανοί την προτείνουν να την πάρουν μαζί τους. Σκίρτησε από χαρά και αγαλλίασι η καρδιά της. Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο, γιατί επάκουσε την προσευχή της δούλης Του. Ο Θεός πάντα ακούει τις καλές και αγίες επιθυμίες μας που είναι για το καλό μας. Η χαρά και τα δάκρυα της δεν περιγράφονται όταν αντικρίζη την αγία πόλι, την Ιερουσαλήμ. Η καρδιά της πάει να σπάση. Τα δάκρυα της δεν σταματούν. Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο και πάντα τα εντός μου το όνομα το άγιον Αυτού σιγοψιθυρίζει. Ασπάζεται τον τίμιο Σταυρό στον Γολγοθά, τον Πανάγιο Τάφο, την Γεσθημανή, την φάτνη στη Βηθλεέμ και όλα τα άγια προσκυνήματα, πατεί την αγία Γη, εκεί όπου περπάτησε ο «κάλλει ωραίος παρά πάντας ανθρώπους». Και παίρνει μιά απόφασι, να μείνη για πάντα στους αγίους Τόπους. Να προσεύχεται εκεί που γονάτισε και προσευχήθηκε ο Κύριος, ο τίμιος Πρόδρομος, οι άγιοι Απόστολοι. Εκεί οπού έλαμψε και μεγαλούργησε η πρώτη Εκκλησία. Να μείνη σε κάποιο ερημικό μοναστήρι από τα πολλά που υπήρχαν εκεί. Πηγαίνει στην έρημο του Ιορδάνη. Περιπατεί όπου περιπάτησε η αγία Μαρία η Αιγύπτια. Βρίσκει ένα γυναικείο μοναστήρι στην έρημο του Ιορδάνη και μένει σ' αυτό. Η παραμονή της στο μοναστήρι, στην έρημο του Ιορδάνη αποτελεί μιά νέα περίοδο της αγίας ζωής της. Γνωρίζει τον μοναχισμό, αγωνίζεται σκληρά και σε λίγο καιρό ξεπέρασε όλες τις άλλες μοναχές στην άσκησι, στην αγρυπνία, την προσευχή, την υπακοή και προπαντός την ταπείνωσι, την μητέρα των αρετών. Μιμείται τον καθηγητή της ερήμου, τον Τίμιο Πρόδρομο, τον ένσαρκο άγγελο και δεύτερο πρόδρομο της παρουσίας Χριστού Ηλίαν τον ένδοξο και την οσία Μαρία την Αιγύπτια η οποία ασκήτεψε σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια στην περιοχή αυτή, την έρημο του Ιορδάνη. Υποφέρει με καρτερία τον καύσωνα της ημέρας και το ψύχος της νύχτας. Η τροφή της είναι άγρια χόρτα και καρποί δένδρων. Και το νερό λιγοστό και με το μέτρο το πίνει. Απόφασί της είναι να μείνη στην έρημο του Ιορδάνη όπου γεύτηκε τις πιό πολλές πνευματικές χαρές. «Ταις των δακρύων της ροαίς της ερήμου το άγονον εγεώργησε και τοις εκ βάθους στεναγμοίς εις εκατόν τους πόνους εκαρποφόρησε». Στολισμένη με τις αγγελικές αρετές στην έρημο συνεχίζει τον αγώνα της. Μιά νύχτα, όπως πάντα, αγρυπνεί παραδομένη στην προσευχή και την άσκησι, με υψωμένα τα χέρια στον ουρανό - αυτή ήταν η πιό αγαπημένη της στάσι, υψωμένα τα χέρια γονατιστή προσευχόταν - είδε μιά θεϊκή οπτασία, ένα φωτεινό άγγελο με μορφή νέου, ο όποιος ήρθε κοντά της και της είπε. «Άφησε την έρημο και γύρισε στην πατρίδα σου όπου θα εναποθέσης το σώμα σου στη γη - γη είσαι και στη γη θα επιστρέψης - την δε ψυχή σου θα την οδήγησης στον ουρανό κοντά στον Νυμφίο σου, τον οποίο αγάπησες περισσότερο από γονείς, συγγενείς και όλα τα αγαθά του κόσμου». Κατάλαβε ότι ήταν θεϊκή οπτασία και είχε μεγάλη χαρά για τον χωρισμό από τη γη και την αναχώρησι για τον ουρανό. Γιατί ο πιστός Χριστιανός δεν έχει εδώ μόνιμη πατρίδα, αλλά την μέλλουσα επιζητεί κατά τον θείο Παύλο. «Ούκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν». Λυπήθηκε όμως γιατί άφηνε την αγαπημένη της έρημο, την αγία παλαίστρα, το στάδιο των αρετών, όπου χάλκευσε και ατσάλωσε την θέλησί της. Τίποτε άλλο δεν καθαρίζει την ψυχή και δεν φέρνει κοντά στο Θεό όπως η έρημος και η ησυχία. «Τοις ερημικοίς, ζωή μακαρία εστί, θεϊκώ έρωτι πτερουμένοις». Ύστερα λοιπόν από την θεϊκή εντολή, εγκαταλείπει την αγαπημένη της έρημο και σε ηλικία είκοσι πέντε ετών επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολι. Εδώ επισκέπτεται το θαύμα των αιώνων, το μεγαλοπρεπή Ναό της του Θεού Σοφίας, την Παναγία την Βλαχέρνα και τα άλλα προσκυνήματα. Σαν εργατική μέλισσα που ρουφά το νέκταρ από τα ανοιξιάτικα λουλούδια περιέρχεται όλα τα προσκυνήματα και τους ενάρετους ασκητάς και παίρνει πλούσιες τις ευλογίες. Μπροστά στην εικόνα την θαυματουργή της Παναγίας της Βλαχέρνας γονατίζει, υψώνει τα χέρια και χύνοντας θερμά δάκρυα προσεύχεται. «Παναγία Δέσποινα, σ' εσένα στηρίζω ολόκληρη την ζωή μου, σε σένα ανέθεσα την ελπίδα μου. Μη με απόρριψης την φτωχή δούλη σου, μη με σιχαίνεσαι την αμαρτωλή. Από μικρή αγάπησα τον Υιό σου και Θεό μου. Εσύ γνωρίζεις την αδυναμία της γυναικείας φύσεως και τα σφάλματα μου. Δεν έχω άλλη ελπίδα. Εσύ είσαι ο φύλακας ολόκληρης της ζωής μου. Στην έρημο εσένα είχα βοηθό και τώρα που γύρισα στον κόσμο εσύ γίνε βοηθός μου. Γι' αυτό, Παναγία μου, μείνε κοντά σε μένα την φτωχή και γίνε σύμβουλος και οδηγός μέχρι τέλους τής ζωής μου». Αφού προσευχήθηκε και πήρε άφθονες ευλογίες, ξεκίνησε να επιστρέψη στην Πατρίδα της. Κατά μία μαρτυρία ήρθε στους Επιβάτες όπου ίδρυσε φιλόπτωχο αδελφότητα, υπηρέτησε στο Ναό και βοηθούσε τους πάσχοντας, χήρες, ορφανά, γέροντες, αρρώστους και όλους όσοι είχαν ανάγκη. Κατά την άλλη μαρτυρία - την πιό πιθανή - ήρθε στην Καλλικράτεια Ανατολικής Θράκης και υπηρέτησε στο ναό των Αγίων Αποστόλων. Πέρασε δύο ολόκληρα χρόνια στον ναό των Αγίων Αποστόλων της Καλλικρατείας, ως ξένη και άγνωστος. ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΟΣΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Σε ηλικία μόλις είκοσι επτά ετών παρέδωσε την αγία ψυχή της στα χέρια του Κυρίου της τον οποίον αγάπησε από μικρό παιδί. Το σώμα της το έθαψαν κοντά στη θάλασσα. Πέρασαν πολλά χρόνια. Λησμονήθηκε η ξένη που ασκήτεψε και υπηρέτησε το Ναό τους. Ο Θεός όμως που δοξάζει αυτούς που τον αγάπησαν δεν την ξέχασε. Μετά από πολλά χρόνια η θάλασσα έβγαλε στην παραλία της Καλλικρατείας το σώμα κάποιου ναύτη. Το σώμα του νεκρού ναύτη προκαλούσε ανυπόφορη δυσοσμία και κανείς δεν τολμούσε να περάση από το μέρος εκείνο. Εκεί κοντά ασκήτευε ένας στυλίτης μοναχός και προσευχόταν νύχτα μέρα. Δεν άντεξε στην δυσοσμία ο στυλίτης μοναχός, κατέβηκε από την κολόνα και παρεκάλεσε μερικούς να σκάψουν και να θάψουν το νεκρό σώμα. Αυτοί δέχτηκαν την παράκλησι του μονάχου. Την ώρα που έσκαβαν, βρήκαν ένα άφθαρτο σώμα στη γη. Απόρησαν, όμως άπειροι καθώς ήταν, δεν έδωσαν σημασία στο γεγονός και πέταξαν το δύσοσμο σώμα του ναύτη στον ίδιο τάφο και σκέπασαν τα σώματα. Ξεχάστηκε το συμβάν. Ένας ευλαβής από το χωριό, ονόματι Γεώργιος, αγαπούσε τον Χριστό μας και συχνά προσευχόταν τις νυχτερινές ώρες στο σπίτι. Μιά καλή και άγια συνήθεια που και σήμερα ευλαβείς συνηθίζουν να προσεύχωνται. Προσεύχονται ως αργά την νύχτα, την ώρα που άλλοι αμαρτάνουν στα ποικιλώνυμα νυχτερινά κέντρα. Τα ξημερώματα τον πήρε για λίγο ο ύπνος και είδε μιά λευκοφορεμένη σαν βασίλισσα, καθισμένη σ' ένα λαμπρό θρόνο και περικυκλωμένη από πλήθος λαμπρών στρατιωτών. Όταν τους είδε ο φιλόχριστος φοβήθηκε και έπεσε στη γη και δεν τολμούσε να βλέπη την δική τους λαμπρότητα και ομορφιά. Ένας από τους λαμπροφορεμένους στρατιώτες τον έπιασε το χέρι, τον σήκωσε και του είπε: «Γεώργιε, γιατί περιφρονήσατε το σώμα της οσίας Παρασκευής; Πάρτε το γρήγορα και βάλτε το σε κιβώτιο λαμπρό, γιατί ο Βασιλιάς του ουρανού την τίμησε στον ουρανό και θέλει να την δοξάση στη γη». Και η λευκοφορεμένη βασίλισσα του είπε: «Πάρτε γρήγορα το λείψανό μου και βάλτε το σε λαμπρό χώρο, γιατί δεν μπορώ να υποφέρω την δυσοσμία αυτού του ανθρώπου». «Άρον τας σάρκας μου μακράν από εδώ. Ήλιος δε ούσα και φως αύτη, σκότος και δυσωδίαν ουκ ηνείχετο». Του αποκαλύπτει δε και τον τόπον όπου ήταν θαμμένη και το όνομά της και τον τόπο καταγωγής της. Το ίδιο βράδυ και μιά άλλη ευλογημένη γυναίκα του χωριού, η ευλαβής Ευφημία είδε στον ύπνο της παρόμοιο όραμα. Το πρωί διηγήθηκαν και οι δύο το όραμά τους στους συγχωριανούς των. Όλοι έτρεξαν στον τάφο και βρήκαν το άφθαρτο σώμα της Οσίας να ευωδιάζει και έκανε πολλά θαύματα την ώρα που το μετέφεραν με την συνοδεία ιερέων και του πιστού λαού στον ναό των αγίων Αποστόλων. Τα θαύματα που ακολούθησαν τόσο στο χωριό όσο και στα γύρω χωριά που άκουσαν και έφεραν τους ασθενείς, βεβαιώνουν την αγιότητά της. Ασθενείς, ανάπηροι, δαιμονισμένοι και κάθε είδους αρρώστιες εθεραπεύοντο. Το Ιερό και άγιο σκήνωμα της έγινε πηγή ιάσεων. Πλήθη πιστών προσέτρεχαν καθημερινά να ασπασθούν το άγιο λείψανο και να παρακαλέσουν την Οσία να μεσιτεύση στον Κύριο για τα προβλήματα που τους απασχολούσαν. Το σεπτό λείψανο της οσίας Παρασκευής παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα ως πολύτιμος θησαυρός στον ναό των αγίων Αποστόλων της Καλλικρατείας. Κατά παραχώρησι Θεού, εξαιτίας των αμαρτιών μας, επέτρεψε ο Κύριος η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και η πόλις του Αγίου Κωνσταντίνου να υποκύψουν στους φράγκους σταυροφόρους. Αφού κυρίεψαν την Κωνσταντινούπολι και ολόκληρη την αυτοκρατορία οι φράγκοι κατακτητές άρπαξαν αδιάντροπα όλα τα ιερά σκεύη, κειμήλια, βιβλία, αγάλματα και αυτά ακόμη τα άγια λείψανα και τα στείλανε στην φραγκιά. Λεηλάτησαν κυριολεκτικά όλη την αυτοκρατορία οι πολιτισμένοι της Δύσεως και πλούτισαν τα μουσεία τους με τους κλεμμένους θησαυρούς μας. Και καυχώνται από πάνω ότι είναι πολιτισμένοι και μεις απολίτιστοι. Την εποχή αυτή ο βασιλιάς των Βουλγάρων Ιωάννης Ασέν ο Β' πίεζε ασφυκτικά τους φράγκους και ζήτησεν από τις λατινικές αρχές της Κωνσταντινουπόλεως να του παραδώσουν το λείψανο της τοπικής Αγίας, της οσίας Παρασκευής της Νέας, διότι η θαυματουργική δύναμι και τα θαύματα της, σύμφωνα με τις διηγήσεις των πιστών, του προκάλεσαν μεγάλη εντύπωσι. Οι φράγκοι προκειμένου να συνάψουν αγαθές σχέσεις και μπροστά στον κίνδυνο, του έδωσαν το λείψανο της οσίας Παρασκευής το 1238. Με πολλές τιμές και πανηγυρισμούς μεταφέρθηκε στην δεύτερη πρωτεύουσα της Βουλγαρίας στο Μεγάλο Τύρνοβο. Εδώ παρέμεινε το άγιο λείψανο ως το 1393. Με την ήττα των Βουλγάρων από τους Τούρκους μεταφέρεται για λίγο στο Βιδίνιο (1393-1398) και μέσω Βιδινίου στο Βελιγράδι της Σερβίας, όπου παρέμεινε ως το 1521. Στο Βελιγράδι υπάρχει Ναός και αγίασμα της Οσίας και τιμάται ιδιαίτερα στη Σερβία. Το έτος αυτό 1521 ο Σουλεϋμάν ο μεγαλοπρεπής κυριεύει το Βελιγράδι και όλα τα Βαλκάνια. Άκουσε για τα θαύματα της οσίας Παρασκευής. Ρώτησε και έμαθε περισσότερα για τα θαύματα που έκανε το άγιο λείψανο, το πήρε και το έστειλε στην Κωνσταντινούπολι και τοποθετήθηκε στο Ναό της Παμμακάριστου όπου ήταν το Πατριαρχείο, αφού παρέμεινε στη Σερβία 125 ολόκληρα χρόνια. Εδώ κλείνει και η πρώτη φάσις της περιοδείας των αγίων λειψάνων της οσίας Παρασκευής. Η πορεία αυτή του ιερού λειψάνου στους Βαλκανικούς λαούς είναι ενδεικτικό της ενότητος των ορθοδόξων λαών, αφού ξεκίνησε από το κέντρο της Ορθοδοξίας βοήθησε στην σύσφιξι των σχέσεων και επέστρεψε πάλιν εκεί από όπου είχε ξεκινήσει. Και παλαιότερα αλλά και στις ημέρες μας υπάρχει αυτή η καλή συνήθεια, λείψανα αγίων, θαυματουργές εικόνες, ο Σταυρός με τίμιο Ξύλο, συχνά κάνουν περιοδείες στις διάφορες χώρες για αγιασμό των πιστών και ευλογία, για να τονωθή το θρησκευτικό φρόνημα των πιστών και να βοηθήσουν στην σύσφιξι των σχέσεων και στην ενότητα των ορθοδόξων λαών. Πολύ πρόσφατα στις ημέρες μας η Ιερά Μονή Ξηροποτάμου του αγίου Όρους έστειλε με αντιπροσωπεία μοναχών τεμάχιον Τιμίου Ξύλου με τον τίμιο Σταυρό στην Ρουμανία και Βουλγαρία. Ο λαός και στις δύο ορθόδοξες χώρες υποδέχθηκε με πολύ ευλάβεια και ενθουσιασμό το Τίμιο Ξύλο. Ο ίδιος ο Πατριάρχης με μητροπολίτες, ιερείς, μοναχούς και πλήθος κόσμου υποδέχονταν με τιμές και έστρωναν τους δρόμους με λουλούδια και ρούχα για να περάσει ο Σταυρός του Κυρίου μας με το Τίμιο Ξύλο. Ο Τίμιος Σταυρός είναι το σύμβολο της θυσίας, της αγάπης, της νίκης και της ενότητος των λαών. Είναι ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, πιστών το στήριγμα, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα. Στη μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους σώζεται το μεγαλύτερο τεμάχιο από τον Τίμιο Σταυρό που σταυρώθηκε ο Κύριος μας. Η χιλιόχρονη Αυτοκρατορία, η Ρωμανία των Παλαιολόγων, η άγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι με τα τετρακόσια σήμαντρα και τις εξηνταδυό καμπάνες δεν υπάρχει πια. Οι ορθόδοξοι λαοί των Βαλκανίων στενάζουν κάτω από το ζυγό του άπιστου αγαρηνού πληρώνοντας φόρους και την ίδια τη ζωή τους. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο συναντά πολλές δυσκολίες. Το χρέος από τη φορολογία μεγαλώνει. Στενά πανταχόθεν. Τη δύσκολη αυτή στιγμή ο ηγεμόνας της Μολδαβίας Βασίλειος Λούπου αναλαμβάνει να ξεχρεώση το Πατριαρχείο. Επλήρωσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και απάλλαξε το Οικουμενικό Πατριαρχείο από το χρέος που είχε. Επλήρωσε για το πρώτο χρέος δύο εκατομμύρια άσπρα και σαράντα οκτώ χιλιάδες άσπρα για το δεύτερο χρέος. Ο Πατριάρχης Παρθένιος ο γέρων από ευγνωμοσύνη στον ηγεμόνα με απόφασι της Ιεράς Συνόδου έδωσε ως δώρο το λείψανο της όσίας Παρασκευής. Το Λείψανο κατέβασαν κρυφά από τις τουρκικές αρχές από τα τείχη της πόλεως και το μετέφεραν ασφάλεια στο Ιάσιο της Ρουμανίας, στην έδρα του ηγεμόνα Βασιλείου Λούπου το έτος 1641. Για την μεταφορά και τις εορταστικές εκδηλώσεις ο ηγεμόνας εξώδευσε το ποσό των τετρακοσίων εξήντα οκτώ χιλιάδων άσπρων. Αρχικά τοποθετήθηκε το άγιο λείψανο στον Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών, ένα μεγαλοπρεπή Ναό που κτίσθηκε τότε με πολλά έξοδα. Στο Ναό των Τριών Ιεραρχών παρέμεινε το άγιο λείψανο ως το 1888. Ας σημειωθή ότι η Ελληνική Επανάστασι του 1821 ξεκίνησε από το Ιάσιον της Μολδαβίας. Στο προαύλιο του Ναού των Τριών Ιεραρχών, όπου φυλασσόταν το λείψανο της οσίας Παρασκευής, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ύψωσε το λάβαρο της Επαναστάσεως την 22αν Φεβρουαρίου 1821 και κήρυξε την επανάστασι του Ελληνικού Έθνους εις τον υπέρ ελευθερίας αγώνα. Οι ήρωες της επαναστάσεως και οι σπουδαστές άφησαν τα θρανία και τα βιβλία και κατατάχθηκαν στο στρατό του Υψηλάντη. Σχημάτισαν τον Ιερό Λόχο, που αργότερα έπεσαν στο Δραγατσάνι ηρωικώς μαχόμενοι υπέρ πίστεως και Πατρίδος και πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Ελευθερίας. Προσευχήθηκαν στο Ναό, ασπάσθηκαν το άγιο Λείψανο της οσίας Παρασκευής και ορκίσθηκαν να πολεμήσουν για του Χριστού την πίστι την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. Απ' εδώ ξεκίνησε η απελευθέρωσις της Πατρίδος μας. Οι πρεσβείες της οσίας Παρασκευής βοήθησαν στην απελευθέρωσι, αναπτέρωσαν το ηθικό των παληκαριών μας. Πόσες ευχαριστίες πρέπει να στείλουμε στην Οσία και να την παρακαλούμε για την ειρήνη και ευημερία του λαού μας. Στις 27 Δεκεμβρίου 1888 μεταφέρθηκε το Ιερό Λείψανο της οσίας Παρασκευής στον νέο Ναό που τιμάται στη μνήμη της. Η μεταφορά στον νέο Ναό έγινε όταν ήταν Μητροπολίτης ο άγιος Επίσκοπος Ιωσήφ Νανιέσκου ο ελεήμων. Η μεταφορά αυτή του Λειψάνου της Οσίας έγινε ύστερα από ένα μεγάλο θαύμα. Το λείψανο της Οσίας φυλάσσονταν στον Ναό των Τριών Ιεραρχών στο Ιάσιο της Ρουμανίας. Το χειμώνα όμως διατηρούνταν στο Γοτθικού ρυθμού μέγαρο του ηγεμόνα Βασιλείου Λούπου μέσα σ' ένα παρεκκλήσιο. Μπορεί από αμέλεια εκείνων που έμεναν εκεί ή από παραχώρηση Θεού, τη νύχτα της 26ης προς 27η Δεκεμβρίου του 1888, ξεχάστηκε μία λαμπάδα αναμμένη στο ξύλινο κηροπήγιο που ήταν κοντά στην Λειψανοθήκη. Τη νύχτα πήρε φωτιά το παρεκκλήσιο και κάηκαν όλα. Έμεινε ανέπαφο το άγιο Λείψανο της Οσίας. Το πρωί ο κόσμος που συγκεντρώθηκε έκλεγε απαρηγόρητα γιατί νόμισε πως κάηκε το Λείψανο της Οσίας. Όταν όμως είδαν το μεγάλο αυτό θαύμα δόξασαν τον Θεό και ευχαρίστησαν την Οσία και μετέφεραν το θείο σκήνωμα στον καινούργιο Ναό της. Το θαύμα αυτό μας το διηγήθηκε πρώτη φορά το 1975 στη Θεσσαλονίκη ο γενικός γραμματέας Τουρισμού της Ρουμανίας τον οποίον γνώρισα σ' ένα Τουριστικό Γραφείο και όταν του είπα ότι θα πάμε εκδρομή στο Ιάσιο να προσκυνήσουμε την Οσία, τότε διηγήθηκε το θαύμα αυτό. Αργότερα το ξαναδιάβασα σε βιβλίο με θαύματα της Οσίας στην Ρουμανία. Έτσι σήμερα φυλάγεται το άγιο σκήνωμα στον περικαλλή καθεδρικό Ναό του Ιασίου που τιμάται στην μνήμη της Οσίας Παρασκευής και του αγίου Γεωργίου. Χιλιάδες πιστοί προστρέχουν στην Χάρι της καθημερινά, ιδιαίτερα στην εορτή της την 14η Οκτωβρίου. Μέχρι το 1944 που τη χώρα κυβερνούσαν βασιλείς, είχαν ψηφίσει ειδικό νόμο για το μεγάλο προσκύνημα και όλα τα μέσα συγκοινωνίας μετέφεραν δωρεάν για ένα τριήμερο από όλη τη χώρα τον πιστό λαό και κατόπιν τους επέστρεφαν στα σπίτια τους. ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού» και «τοις αγίοις τοις εν τη γη Αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος» ψάλλει η Εκκλησία μας. Το πιό μεγάλο θαύμα των Αγίων της Εκκλησίας μας είναι η αγία τους ζωή. Πίστεψαν στον Κύριο μας, τον αγάπησαν εξ όλης της ψυχής τους και τον πλησίον τους σαν τον εαυτό τους. Δεν υποτάχθηκαν στον σατανά και έσπασαν τις παγίδες του. Πέρασαν μέσα από δοκιμασίες και μαρτύρια και νίκησαν τους πειρασμούς. Έζησαν σαν άγγελοι πάνω στη γη. Γι' αυτό και η Εκκλησία μας τους ονομάζει επίγειους αγγέλους και ουράνιους ανθρώπους. Οι Άγιοι όταν ζούσαν επιτελούσαν πολλά θαύματα, αλλά και μετά την κοίμησί τους δεν έπαυσαν να θαυματουργούν. Η οσία Παρασκευή έφθασε σε μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητος παρά το γεγονός ότι έζησε τόσο λίγα χρόνια πάνω στη γη. Έζησε μόλις είκοσι επτά χρόνια. Έφθασε σε ύψη αγιότητος μεγάλα που άλλοι ούτε σε διάστημα αιώνων δεν κατώρθωσαν. Άλλωστε όπως διαβάζουμε στο βιβλίο της Π.Δ. στη Σοφία Σολομώντος «γήρας γαρ τίμιον ου το πολυχρόνιον, ουδέ αριθμώ ετών μεμέτρηται. Πολιά δε εστι φρόνησις ανθρώποις, και ηλικία γύρος βίος ακηλίδωτος». Το άφθαρτο Λείψανο της εδώ και δέκα περίπου αιώνες είναι ένα μεγάλο θαύμα. Το άγιο Λείψανο της Οσίας ομοιάζει μ' ένα ζωντανό άνθρωπο ο όποιος κοιμάται. Φυλάγεται μέσα σε μία ασημένια λειψανοθήκη. Όλο το σώμα είναι σκεπασμένο με ένα λευκό μεταξωτό ύφασμα και στο κεφάλι ένα ασημένιο στεφάνι σκεπάζει το πρόσωπο. Επάνω στο άγιο Λείψανο υπάρχει μία εικόνα της Οσίας για ασπασμό. Η αγάπη και ο σεβασμός των πιστών στο άγιο Λείψανο, η συγκίνησι, η χαρά, η δύναμι που αντλούν οι πιστοί, όταν το ασπάζωνται είναι ένα μεγάλο θαύμα. Με θαυμαστό τρόπο απεκάλυψε το άγιο της Λείψανο. Στην Καλλικράτεια στον τόπο όπου βρέθηκε το Λείψανό της υπήρχε πιό μεγάλο θαύμα των Αγίων της Εκκλησίας μας είναι η αγία τους ζωή. Πίστεψαν στον Κύριο μας, τον αγάπησαν εξ όλης της ψυχής τους και τον πλησίον τους σαν τον εαυτό τους. Δεν υποτάχθηκαν στον σατανά και έσπασαν τις παγίδες του. Πέρασαν μέσα από δοκιμασίες και μαρτύρια και νίκησαν τους πειρασμούς. Έζησαν σαν άγγελοι πάνω στη γη. Γι' αυτό και η Εκκλησία μας τους ονομάζει επίγειους αγγέλους και ουράνιους ανθρώπους. Όταν το άγιο Λείψανο της Οσίας μεταφερόταν από την Καλλικράτεια στο Τύρνοβο της Βουλγαρίας, πέρασε και από τον τόπο όπου γεννήθηκε η Οσία, τους Επιβάτες. Το αμάξι που μετέφερε το Λείψανο σταμάτησε στους Επιβάτες και ήρθαν όλοι οι Χριστιανοί και το ασπάσθηκαν. Ο αμαξηλάτης ετοιμάσθηκε να ξεκινήση. Στάθηκε όμως αδύνατο να προχώρηση. Μόνον τότε ξεκίνησε όταν ήρθε μιά γριά ευλαβής και ασπάσθηκε το άγιο Λείψανο της οσίας Παρασκευής. Στη Βουλγαρία όπου μεταφέρθηκε το 1238 και παρέμεινε ως το 1393 και στη Σερβία από 1398 ως το 1521 έκανε πολλά θαύματα και την τιμούν ιδιαίτερα. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί ιεροί Ναοί στο όνομά της και οι γονείς δίνουν το όνομα της Οσίας στα παιδιά τους, δείχνει πόσο έχει επηρεάσει την ζωή των λαών η άφιξι του αγίου Λειψάνου στις χώρες αυτές. Από το 1641 το άγιο Λείψανο της οσίας Παρασκευής βρίσκεται στο Ιάσιο της Ρουμανίας, μιά πόλι με 350.000 πληθυσμό. Φυλάγεται στο μεγαλοπρεπή Ναό που τιμάται στο όνομα του αγίου Γεωργίου και της Οσίας Παρασκευής. Στο Ιάσιο έχει κάνει η Οσία πολλά θαύματα. Θα αναφέρουμε μόνο λίγα. Όποιος θέλει περισσότερα ας διαβάσει το Ρουμανικό Γεροντικό και το Οδοιπορικό της Ορθοδόξου Ρουμανικής Εκκλησίας, του μοναχού Δαμάσκηνου Γρηγοριάτη. Η πρεσβυτέρα του ιερέως Γεωργία Λάτες από το χωριό Ραντασάνη έπασχε από ανίατη ασθένεια. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να την βοηθήσουν. Τότε με πίστι και δάκρυα έρχεται και ασπάζεται το Λείψανο της Οσίας, κάνει παράκλησι και άγιο ευχέλαιο και το βράδυ βλέπει την Οσία ντυμένη στα λευκά και της είπε: «Μη κλαις πια, από τώρα γίνεσαι καλά». Πραγματικά την άλλη μέρα έγινε εντελώς καλά και ευχαρίστησε την Οσία με θερμά δάκρυα. Μιά νέα γυναίκα 35 ετών πήγε ανήσυχη και απελπισμένη στο Ναό να ζητήση βοήθεια. Ήταν νευρασθενής. Την ώρα που προσπαθούσε να ασπασθή το άγιο Λείψανο μία δαιμονική δύναμι την εμπόδισε και την έρριξε κάτω. Ο ιερέας που βρέθηκε εκεί την σήκωσε και τη ρώτησε «αδελφή μου ποια αμαρτία έκανες και σε βασανίζει τόσο σκληρά ο σατανάς;». Ασχολούμουν με τα μάγια πάτερ μου. Άκουσα ότι ο σύζυγός μου με απατούσε και έτρεξα στα μέντιουμ και στους μάγους. Ξέρεις να διαβάζης; Την ρώτησε ο ιερέας. Ξέρω απάντησε, και της έδωσε να διάβαση γονατιστή την παράκλησι και τους χαιρετισμούς της Οσίας. Όλη την ώρα ο δαίμονας την τάραζε και την εμπόδιζε. Μόλις τελείωσε την παράκλησι και τους χαιρετισμούς ασπάσθηκε το άγιο Λείψανο και ηρέμησε. Εξομολογήθηκε στον ιερέα και θεραπευμένη ευχαρίστησε με δάκρυα την Οσία που την απάλλαξε από τον δαίμονα. Πολλοί ασθενείς που ασπάσθηκαν το άγιο Λείψανο της με θερμή προσευχή και δάκρυα θεραπεύτηκαν, άλλοι πέτυχαν στις εργασίες τους, άλλοι πέτυχαν στις εξετάσεις στα μαθήματά τους και πολλοί φυλακισμένοι ελευθερώθηκαν. Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου γλύτωσε την πόλι του Ιασίου από τους βομβαρδισμούς και τα βλήματα κανονιών. Επισκέφτηκα 4-5 φορές το Ιάσιο με Χριστιανούς της Ενορίας μας. Την τελευταία φορά τον Οκτώβριο του 1991 ήμερα της εορτής της Οσίας. Ένας ιερέας μας διηγήθηκε ένα ακόμη θαυμαστό γεγονός. Στη χώρα τους επεκράτησε ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Η Εκκλησία διώχθηκε. Πολλοί μαρτύρησαν. Φυλακίστηκαν, εξωρίσθηκαν, κλείσθηκαν σε ψυχιατρεία. Όμως ο λαός έμεινε πιστός στον Θεό. Στο Ιάσιο καθημερινά πλήθη πιστών συρρέουν στο Ναό και ασπάζονται το Λείψανο της Οσίας. Αντλούν δύναμι και κουράγιο και δυναμώνει η πίστις των Χριστιανών. Τα μέλη του κόμματος συνεδριάζουν όπως το παράνομο συνέδριο των Ιουδαίων. Φοβούνται και τρέμουν το νεκρό σώμα της οσίας Παρασκευής. Τους τρομάζει, δεν μπορούν να σταματήσουν τους πιστούς, και αντί με τον διωγμό να λιγοστέψουν οι πιστοί, αντιθέτως αυξάνουν και ομολογούν την πίστι τους. Ύστερα από συσκέψεις και διαβουλεύσεις παίρνουν απόφασι να απομακρύνουν το άγιο Λείψανο της Οσίας από το Ιάσιο σε κάποιο απομακρυσμένο μοναστήρι για να μη μπορούν να πηγαίνουν οι Χριστιανοί. Φεύγει η επιτροπή από το Βουκουρέστι να εκτέλεση την απόφασι. Όταν πια πλησιάζουν στο Ιάσιο - ώ Θεέ μεγαλοδύναμε -ξεσπάει μιά θύελλα με βροχή, δυνατό αέρα, χαλάζι, αστραπές και κεραυνούς. Τους εμποδίζει να προχωρήσουν. Πέφτουν δένδρα, κολώνες του ηλεκτρικού, σπάζουν βιτρίνες, χαλασμός Κυρίου. Αυτό ήταν ένα μεγάλο θαύμα της Οσίας. Δεν ξανατόλμησαν οι άθεοι να πειράξουν το άγιο Λείψανο. Απ' εναντίας εμψύχωσε περισσότερο τους πιστούς. Παραμένει μιά αστείρευτη πηγή ιάσεων και ευλογίας το άγιο Λείψανο. Είναι φοβερό όπλο κατά των δαιμόνων και των απίστων. Ο βίος και η ακολουθία της Οσίας Παρασκευής προέρχεται από το βιβλίο «ΟΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΤΗ Η ΝΕΑ» ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ έκδοσις του Ι.Ν. Οσίας Παρασκευής Νέας Καλλικρατείας Χαλκιδικής, τον οποίο και ευχαριστούμε για την χορήγηση της άδειας αναδημοσίευσης του κειμένου. Όσιος Φιλόθεος της Πάρου Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη Δια την αντιγραφην Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης + Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ

https://www.facebook.com/photo/?fbid=202689540309615&set=a.102280550350515&__cft__[0]=AZZtf_PhoPrJFylzLANnOpNb7lE8Mqwxf3NE5JNbngMEWbaPCWom2g6DtJTjAyPM_R4x15AaTAW4mIABYvrEAGCd6AFaCwv23_OyIXzYiF7Ew-NzWNQjmwuxhv-YUUuKaDlKo17i5onCpDSR-AouYuT2EapV6ENNydD82z1SK9Rv3M4FALLbrAreQk2NWt1-Afs&__tn__=EH-R

ΠΕΡΙ ΜΙΑΝ "ΚΟΚΟΡΟΜΑΧΙΑΝ"

Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων δημοσίευσε εδώ:ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!! 25 Νοεμβρίου 2025 · Σχολιον: Εξ αιτιας ενος "Βεζηρεα" που επαρουσιαζετο ασεβως ως "Αρχιεπισκοπος των Παλαιοημερολογιτων" καί ο οποιος συνεληφθη δια προσωπικες του "εκτροπες", αρχισε μία "κοκορομαχια". Η "κοκορομαχια αυτη "διεξηχθη" μεταξυ του Νεοημερολογιτου Μητροπολιτου Πειραιως Σεραφείμ καί της Συνοδου των Φλωρινικων (του Καλλινικου), του μεν Σεραφείμ επικαλουμενου κατα των "παλαιοημερολογιτων" την Κρατικην Εξουσιαν, ως να θελη να αναβιωση την "Βαυαροκρατιαν" του 1833 που εκλεισε 400 Ορθοδοξα Μοναστηρια καί υπήγαγε την Ορθοδοξον Συνοδον υπό την εξουσιαν των Βαυαρων Προτεσταντων, της δε Συνοδου των Φλωρινικων Καλλινίκου επικαλουμενης εμμεσως πλήν σαφως την θεωριαν του "δυναμει καί ουχι ενεργεια νεοημερολογιτικου σχισματος", ως καί τον νομον του 2014 περί των θρησκευτικων Κοινοτητων εις τον οποίον συμπεριλαμβανονται οι αιρετικοι καί οι αλλοθρησκεοι καθως καί οι ιδιοι (του Καλλινικου) ... Καί απ οτι φαινεται αυτη η "κοκορομαχια" ειχε καί εχει ενα καί μοναδικόν στοχον καί αποτελεσμα, να επαναφερη τον διωγμον κατα της Ιερας Μονης Παναγιας Πευκοβουνογιατρισσης Κερατεας Αττικης του 1950, επαναβιωνοντας τον διασυρμόν καί τον εξευτελισμόν εν τω προσωπω της οσιομαρτυρος καί ομολογητριας Καθηγουμενης Μαριαμ Σουλακιωτου... Ειναι κατι που δεν αγγιζει την Εκκλησιαν των Κατακομβων. Αλλωστε εχομεν βιωσει πολλακις το μηνυμα: "Οι θελοντες ευσεβως καί ορθοδοξως ζην διωχθησονται". "Οψομεθα. "Νυν υπερ παντων ο αγων". Λιγότερα

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ "ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΗΛΩΣΙΣ" ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡ. ΘΩΜΑ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ ...

Η ΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΛΑΒΑΝ ΤΗΝ "ΕΝΤΟΛΗ" ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΙΣΑΡΑ ΠΡΟΣ ΑΦΑΝΙΣΜΟΝ, ΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ, ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.... ΠΑΡΑΤΙΘΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΤΗΤΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΘΩΜΑ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ (ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ) ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ᾿Εφημέριος: Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης Διεύθυνσις: ῾Ιπποκράτους 25 Κάτω ῾Ηλιούπολις Τηλ: 210 9713910 Εν Κάτω῾Ηλιουπόλει τῇ 2.12.03 ΑΝΑΦΟΡΑ - ΔΗΛΩΣΙΣ Πρός τόν Σεβ/τον Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαον Κοινοποίησις: Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν κ. ᾿Ανδρέαν, Σεβ. ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιον, Σεβ/τον Περιστερίου κ. Γαλακτίωνα. Σεβασμιώτατε Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαε. Εὐλογεῖτε. Διά τῆς παρούσης ἐγγράφου ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΩΣ, εὐσεβάστως, ἀλλά καί ὑπευθύνως ὡς ᾿Ορθόδοξος Κληρικός, καί ὡς ἐπί τριακονταετίαν Κανονικός ᾿Εφημέριος τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς ᾿Αθηνῶν προάγομαι νά σᾶς δηλώσω, ἀναφέρω καί ἐπισημάνω τά κάτωθι: 1) ῾Η ἐλαχιστότης μου, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης, ὅπως πολύ καλά γνωρίζετε, χειροτονήθηκα καί τοποθετήθηκα Κανονικός ᾿Εφημέριος τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Τριάδος Κάτω ῾Ηλιουπόλεως, πρίν ἀπό τριάντα ὁλόκληρα χρόνια. Τόν μικρόν τότε Ναόν, διά προσωπικῆς ἐργασίας, τόν ἐπανοικοδόμησα ἐκ βάθρων, ἐνῶ λίγο ἀργότερα δι᾿ ἰδίων ἐξόδων ἠγόρασα καί τά διπλανά δύο οἰκόπεδα, τά ὁποῖα σημειωτέον δέν ἔγραψα εἰς τό ὄνομά μου, ὅπως κάνατε σεῖς, ἀλλά καί ἄλλοι ᾿Αρχιερεῖς.... ᾿Επ᾿ αὐτῶν τῶν οἰκοπέδων, πάλιν μέ ἰδικήν μου πρωτοβουλίαν καί τῆς οἰκογενείας μου, καί μέ προσωπικές στερήσεις, ἀλλά καί μέ τήν πρόθυμη καί σοβαρή συνδρομή καί τοῦ πληρώματος τῆς ἐνορίας, καί εὐρύτερον τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀνεγείραμε καί τίς παρακείμενες κτιριακές ἐγκαταστάσεις. Αὐτά ὅλα ἔγιναν βεβαίως μέ τήν εὐλογία τοῦ Κανονικοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Μακ/του ᾿Αρχ/που κ. ᾿Ανδρέου, τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τοῦ "ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ". 2) Μετά τριάκοντα ἔτη, καί ἐνῶ ζῇ καί χαίρει ἄκρας ὑγείας ἡ Α.Μ. ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ᾿Ανδρέας, ὕστερα δέ ἀπό μίαν κατάφωρα ἱερόσυλον συμπαιγνίαν, εἰς τήν ὁποίαν συμμετείχατε καί σεῖς, ὡδηγήθηκε εἰς τήν δήλωσιν περί "παραιτήσεως" του, ὕστερα δέ ἀπό σειράν παρανομιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν, ὅλως παρανόμως καί ἀντικανονικῶς ἐμφανίζεσθε ὡς ὁ "διάδοχός" του. Καί ἐνῶ ὑπεβλήθησαν ἀπό τρεῖς ᾿Αρχιερεῖς ἀκόμη καί δημόσιαι ᾿Ενστάσεις, Διαμαρτυρίαι, Καταγγελίαι κλπ, Σεῖς, χωρίς νά λαμβάνετε τίποτα ὑπ᾿ ὄψιν, συνεχίζετε νά ἐμφανίζεσθε, ἀπό μέν τήν 5.2.03 ὡς "Τοποτηρητής", ἀπό δέ τήν 30.5.03, ὡς "ὁ νέος ᾿Αρχιεπίσκοπος", ἀντιποιούμενος ἀξίωμα, τό ὁποῖον ἀνήκει εἰς τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. ᾿Ανδρέαν. Δηλαδή, ἀντί νά ἀναλάβητε τάς εὐθύνας σας ἐνώπιον τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τοῦ Νόμου, καί νά ρυθμίσετε τήν περαιτέρω στάσιν σας κατά τούς θείους καί ῾Ιερούς Κανόνας, ὥστε νά μή διασαλεύεται περισσότερον ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη καί ἡ ἐνότητα, ὑμεῖς ἐνεργεῖτε κατ᾿ ἐξακολούθησιν ὡς "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων", καί "ἐπισκοποῦντες ἀναγκαστῶς" (Α' Πέτρ. Ε, 2-3), ἤτοι καταδυναστεύοντες τῶν Κληρικῶν καί τοῦ Ποιμνίου, τό ὁποῖον ἀνήκει εἰς ἄλλον. ῾Η ἐλαχιστότητα μου, προφορικῶς μέν, ἀλλά ὑπευθύνως διαμαρτυρήθηκα, καί ἐδήλωσα ὅτι δέν δύναμαι νά δεχθῶ οὔτε τήν ἱερόσυλον παραίτησιν τοῦ Μακαριωτάτου, τήν ὁποίαν ἀπό τῆς ὡραίας Πύλης καί ἐν ἐπιτραχηλίῳ, ἐχαρακτήρισα ὡς "ἐκκλησιαστικόν ἔγκλημα", οὔτε τήν ἀνάδειξίν σας ὡς δῆθεν "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον". ᾿Ανέμενα ἐπ᾿ ὀλίγον, διότι προσωπικῶς μοῦ ἐδηλώνατε ὅτι "θά τακτοποιηθοῦν ὅλα τά θέματα". Καί ἐνῶ ἄλλα ἁρμοδιώτερα ἐμοῦ πρόσωπα, ἔχουν καταγγείλει ὅτι, ἡ ἀδιανόητος ἀπό πάσης ἀπόψεως "παραίτησις" τοῦ Μακαριωτάτου, καί ἡ δολία ἀναρρίχησίς σας εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, εἶναι ἄκυροι πράξεις, πού δέν ἔχουν κανένα ἔννομον ἀποτέλεσμα, ἀλλά καί χαρακτηρίζονται ἀπό κατάφωρα ἀντιεκκλησιαστικήν σκοπιμότητα, καί ἀπό πνευματικῆς φύσεως συναλλαγήν, πού εἶναι πολύ χειρότερη ἀπό τήν Σιμωνία καί τιμωρεῖται πολύ αὐστηρά ἀπό τούς ῾Ιερούς Κανόνες, Σεῖς καί πάλιν συνεχίζετε καί μέχρι σήμερον "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων", ἀπειλοῦντες μέ "ἀργίας", καί ἐν γένει "καταδυναστεύοντες" τήν ἐλαχιστότητά μου καί ἄλλους, διά νά ἐπιβληθῆτε ὡς "ἐξουσίαν ἔχων". Τελευταία ἔκνομος ἐνέργειά σας ἀπό τήν ὁποίαν φαίνεται ἡ πρόθεσίς σας νά "ἐπιβληθῆτε διά τῆς βίας", δηλαδή "κατακυριεύοντες τῶν κλήρων" καί "ἀναγκαστῶς", ἦτο τό γεγονός τῆς χθές (Κυριακή 1.12.03). Δηλαδή, χωρίς νά μέ λάβετε καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν, πού σᾶς εἶχα εἰδοποιήσει μέσω τοῦ π. Παντελεήμονος, ὅτι λόγῳ αὐτῶν τῶν προβλημάτων, καί πρός ἀποφυγήν σκανδάλων καί δυσμενῶν καταστάσεων, δέν ἐνδείκνυται νά ἑορτάσετε τήν ὀνομαστικήν σας ἑορτήν εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος, Σεῖς αὐταρχικῶς ἀπεστείλατε τόν κ. Βασίλειον Τσαρκατζόγλου νά τοιχοκολλήση ἀνακοίνωσίν σας περί τῆς προθέσεώς σας νά ἑορτάσετε ὁπωσδήποτε τήν προσεχῆ Παρασκευήν (6.12.03 π.ἡ.) εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος. ῾Ο ἀπεσταλμένος σας ἐν τῇ ἐπιπολαιότητί του, ἤ ἴσως καί καθ᾿ ὑπόδειξίν σας, καίτοι ὡς σπουδαστής τῆς θεολογίας ἔπρεπε νά συμπεριφέρεται κανονικά καί εὐγενικά, δέν ἀπευθύνθηκε, εἰς ἐμέ ὡς τόν ὑπεύθυνον καί ἁρμόδιον ᾿Εφημέριον, ἀλλά εἰς ἕναν ἐκ τῶν ᾿Επιτρόπων τοῦ παγκαρίου, καί ἐν ἀγννοίᾳ μου, οἱ δύο οὗτοι ἐτοιχοκόλλησαν τό χαρτίον σας, πρός ἐνημέρωσιν τῶν εἰσερχομένων εἰς τόν Ναόν, ὥστε νά προκληθοῦν σκάνδαλα, διχόνοιες καί διχασμοί, τά ὁποῖα προφανῶς ἐπιδιώκετε, διότι σᾶς ἐξυπηρετοῦν. ῎Ετσι μόνον ἐξηγεῖται, ὅτι ἐνῶ ἔχετε Κτητορικόν Ναόν, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ῾Αγίου Νικολάου, ὅπου ἐπί δεκαετίες πανηγυρίζατε, Σεῖς "σώνει καί καλά" νά πανηγυρίσετε στόν ῾Ιερό Ναό ῾Αγίας Τριάδος. 3) Πέραν τούτων εἰς βάρος σας καί πολύ πρίν ἀπό τήν 5.2.03 ἐκκρεμοῦν ἐπίσημες Καταγγελίες διά κακόδοξα φρονήματα, ὡς καί περιστροφές καί παραχαράξεις Συνοδικῶν καί Πατερικῶν κειμένων. ῞Ολα αὐτά, ὡς ἔχει καί πάλιν δημοσίως καταγγελθεῖ, κηρύσσονται ἀπό σᾶς "γυμνῇ τῇ κεφαλῇ" μέσω τῶν γνωστῶν βιβλιδίων σας καί τῆς ᾿Εφημερίδος σας "Πειραϊκή ᾿Εκκλησ. ᾿Αγγελία". 4) ᾿Επίσης ἀπό τό 1976 (καί μέχρι πρό 3-4 ἐτῶν) ἀπεκρύψατε τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 54 τοῦ 1976, "᾿Απαλλακτικόν Βούλευμα" τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, καί πανηγυρίζατε δι᾿ αὐτό, ἐνῶ δι᾿ αὐτοῦ ὑβρίζονται καί βλασφημοῦνται καί ἡ ᾿Εκκλησιολογία τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας καί ἡ ᾿Αποστολική σας Διαδοχή, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη κατά τό ἴδιον ἔτος (1976) μέ τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, ὁ ὁποῖος γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς καί καθαιρέθηκε. 5) ᾿Επί σειράν ἐτῶν ἀρνεῖσθε νά ἱεραρχηθοῦν θέματα ΠΙΣΤΕΩΣ καί συγκεκριμένα αὐτά πού ἔχουν σχέσι μέ τήν ᾿Εκκλησιολογία καί τήν ᾿Αποστολική Διαδοχή, ἐνῶ συνεργεῖτε εἰς τήν κατάλυσιν τῆς Κανονικῆς Τάξεως καί τοῦ πρώτου θεσμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας, πού εἶναι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. ᾿Αναφέρω γιά παράδειγμα, τήν μή ἀντιμετώπισι τοῦ σχίσματος τῶν πέντε, δηλαδή τῶν ὅσων προεκλήθησαν ἀπό τό 1991 μέχρι τό 1995, τίς ἀποφάσεις των μέ τίς ὁποῖες σᾶς "κατεδίκασαν", καί σᾶς ὠνόμασαν "μοναχούς", τήν ἀντιποίησιν ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τῆς ᾿Εκκλησίας κλπ. ᾿Επίσης ἀναφέρω τόν "θεολογικό διάλογο" μέ τούς Φλωρινικούς, τήν προδοσία τῆς ῾Ιεραποστολῆς στήν Ρουμανία, καί πολλά ἄλλα τά ὁποῖα ἐθέσατε εἰς τά "᾿Αρχεῖα", ἀλλά καί τήν αὐταρχικήν, ἀλαζονικήν καί ἱεροεξεταστικήν συμπεριφοράν σας ἐν Συνόδῳ, ἔναντι συνεπισκόπων σας, ὅπως πάλιν δημοσίως ἔχει καταγγελθεῖ ! Δέν μπορῶ νά μή ἐπισημάνω καί τό γεγονός ὅτι, ὅπως ἀπό πολλούς ἔχει καταγγελθεῖ, συστηματικά καλλιεργεῖτε τό ψεῦδος, τήν ἀπάτη καί τήν συκοφαντία, μέ ἀποτέλεσμα νά πλανῶνται πολλοί. Καί 6) ῞Ολα αὐτά τά κάμνετε ἐπί σκοπῷ, δηλαδή προκειμένου νά φιμώσετε τήν ἀλήθεια καί ἐπικρατήση ἡ ἄκυρος, ἀλλά καί ἱερόσυλος συμπαιγνία περί "παραιτήσεως" τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, καί ἡ ἀναρρίχησις σας εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿Αθηνῶν, γεγονότα τά ὁποῖα ὡς ὀρθόδοξος Κληρικός δέν διανοοῦμαι νά τά ἀναγνωρίσω, διότι πιστεύω εἰς τόν Θεόν καί φοβοῦμαι τήν κρίσιν Του. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων, πού ἀντιπροσωπευτικά ἀνέφερα: ῾Η ἐλαχιστότητά μου, ὁ πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης, ὡς ᾿Ορθόδοξος Κληρικός, ΔΗΛΩΝΩ τά ἑξῆς: α) Δέν μοῦ ἐπιτρέπει ἡ συνείδησίς μου νά ἀναγνωρίσω τήν Σεβασμιότητά σας άς "νέον ᾿Αρχιεπίσκοπον", καί νά μνημονεύω τοῦ ὀνόματός σας, διότι προηγουμένως δέν δύναμαι καί δέν διανοοῦμαι νά ἀναγνωρίσω καί τήν βαρύτατα ΙΕΡΟΣΥΛΟΝ, περί "παραιτήσεως", ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑΝ τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου, τοῦ ὁποίου ἐμφανίζεσθε ὡς διάδοχος, ἐνῶ τελεῖτε ἐν ὑποδικίᾳ. Δέν διανοοῦμαι νά ἐπιτρέψω στόν ἑαυτόν μου περαιτέρω ἀνοχήν ἡ ὁποία γίνεται ἐνοχή, καί τοῦτο παρά τό ὅτι Κανονικώτατα θά μποροῦσα, ὅπως καί κάθε ὀρθόδοξος Κληρικός καί λαϊκός, νά σᾶς εἶχα ἀποκηρύξει ὡς ἀρνητήν καί βλάσφημον τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, ὡς καταπατητήν τῆς Κανονικῆς Τάξεως, καί ὡς βασικόν παράγοντα τῆς ἱεροσυλίας, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη τήν 5.2.03 καί συνεχίζεται καί μέχρι σήμερον. β) Παρά τό γεγονός, ὅτι εἰς τήν ἴδια ὑποδικίᾳ βρίσκεται καί ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος κ. ᾿Ανδρέας καί ὅσοι συνειδητά συνήργησαν καί ἐκάλυψαν τήν ἱεροσυλία, πρός τό παρόν ἐπιφυλάσσομαι, καί συνεχίζω τήν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός του ἄχρι καιροῦ, δηλαδή μέχρις ἐκδικάσεως, ὑπό Κανονικοῦ καί ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησιαστικοῦ ὀργάνου, τῆς περί "παραιτήσεώς" ἱεροσύλου συμπαιγνίας, ὅπως καί τῶν ὑπολοίπων ἐκκρεμούντων θεμάτων ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς καί Κανονικῆς Τάξεως, τά ὁποῖα τόν ἀφοροῦν ἄμεσα. ῎Αν παρά ταῦτα ἔξω καί πέραν ἀπό κάθε Κανονική Τάξι καί ᾿Εκκλησιαστική δεοντολογία, οἱ σύμβουλοί σας σᾶς ἐξωθήσουν ΑΦΡΟΝΩΣ εἰς τά ἄκρα καί ἐπιχειρήσετε Δεσποτικά καί ὡς "κατακυριεύων τοῦ Κλήρου", νά ἔλθετε τήν προσεχῆ Παρασκευή εἰς τόν ῾Ιερόν Ναόν ῾Αγίας Τριάδος, νά εἶσθε βέβαιος ὅτι πρῶτα θά πατήσετε ἐπάνω στό γεροντικό μου σαρκίον καί τοῦ πιστοῦ ποιμνίου μου, καί μετά θά εἰσέλθετε νά "θυσιάσετε τήν ἀναίμακτον θυσίαν", καί νά "πανηγυρίσετε τά ὀνομαστήριά σας". Δι᾿ ὅ,τι ὅμως ἐπακολουθήση θά ἔχετε ἀκεραίαν τήν εὐθύνην Σεῖς, ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς καί Νήσων κ. Νικόλαος. Διατελοῦμεν ἐν ἀγρυπνίᾳ καί ἐγρηγόρσει + Πρωτοπρεσβύτερος Θωμᾶς Κοντογιάννης

ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Σημεία των καιρών 1 5 ώρ. · 6 Ιουνίου 2025 Έγγραφη Καταγγελία π. Δήμου Σερκελίδη κατά του Αρχιεπισκόπου κ. Γεωργίου. Φέρεται εις γνώσιν του πιστού λαού της Μεγαλονήσου Κύπρου και ευρύτερα, των Μ.Μ.Ε., και παντός ενδιαφερομένου, ότι ο υποφαινόμενος Πρεσβύτερος Δήμος Σερκελίδης κατέθεσα σήμερα ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου καταγγελία κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου. Συγκεκριμένα καταγγέλω τον Μακαριώτατο κ. Γεώργιο, ότι: ● Συνεκρότησε παράνομο Επισκοπικό Δικαστήριο κατά παράβαση πλήθους διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, προκειμένου να με τιμωρήσει χωρίς δίκη και έτσι να πετύχει την σπίλωσή μου ως αιρετικού «αποτειχιστή». ● Εφεύρε μια ανύπαρκτη αίρεση, τον «αποτειχισμό», προκειμένου να συκοφαντήσει εμένα, αλλά και κάθε άλλον ευλαβή κληρικό που θα θελήσει στο μέλλον να αντισταθεί στην παναίρεση του Οικουμενισμού. ● Διαστρεβλώνει κατά συρροήν τους υπέρ της αποτειχίσεως Ιερούς Κανόνες, το οποίο από μόνο του συνιστά έγκλημα κατά της Ορθοδοξίας. ● Στο θέμα των μεικτών γάμων και συμπροσευχών με αιρετικούς και της αναγνώρισης του βαπτίσματος των ετεροδόξων εκφράζει αιρετικές -οικουμενιστικές θέσεις καταπατώντας αναρίθμητο πλήθος ιερών Κανόνων. Η δε προσπάθειά του να επιβάλει αυτές τις απόψεις στους συνεπισκόπους του αποτελεί επιβαρυντικό κατ’ αυτού στοιχείο, το οποίο εφέλκει την εφαρμογή της διαχρονικής εκκλησιαστικής πράξεως όπως περιγράφεται από την Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο: «…ὡρίσθη παρά τῶν ἁγίων Πατέρων καί μετά θάνατον ἀναθεματίζεσθαι τούς εἴτε εἰς Πίστιν, εἴτε εἰς Κανόνας ἁμαρτήσαντας». Κατόπιν των ανωτέρω ζητώ από την Ιερά Σύνοδο ● να διερευνήσει την παρούσα καταγγελία κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Γεωργίου και ● να προβεί στις δέουσες ενέργειες για την τυπική ακύρωση της ανυποστάτου ποινής της εξάμηνης αργίας που μού επιβλήθηκε, αλλά και στην εξέταση των εναντίον μου καταγγελιών από την αρχή, σύμφωνα με όσα λεπτομερώς προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου. Πρεσβύτερος Δήμος Σερκελίδης, 6 Ιουνίου σ.έ. 2025 Το έγγραφο της καταγγελίας: https://drive.google.com/.../1cxrmxi.../view...

ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ, ΠΕΡΙ ΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ (ΥΠΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ)

Περί ἀδικίας, περί ἀθεϊας, περί αἰρετικῶν... Δημήτριου Παναγόπουλου ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ 127) Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: Κανένας δεν μπορεί να με βλάψει και να με αδικήσει, εάν δεν αδικήσω και βλάψω εγώ τον εαυτόν μου. 128) Ένας Άγιος, λέει τα εξής σοφά λόγια: Εκείνος που αδικείται και συγχωρεί, ομοιάζει με το Χριστό. Εκείνος που δεν αδικεί, αλλά ούτε να αδικείται του αρέσει, ομοιάζει με τον Αδάμ. Εκείνος όμως που είναι άδικος, κακεντρεχής, συκοφάντης και δεν συγχωρεί, δεν διαφέρει από τον διάβολο... 129) Το δίκαιό του, δεν πρέπει ο άνθρωπος να το παίρνει αν είναι δυνατόν στον κόσμο τούτο. ''Μα να τον αφήσω να με αδικήσει;'', λένε πολλοί. Εσύ θα τον αφήσεις να σε αδικήσει, ο Θεός θα τον αφήσει; Εάν εσύ ήσουνα συνεπής απέναντι στον Θεό, θα είχες τέτοιον πειρασμό αδικίας; Ο Άγιος Σπυρίδων παρότι που δεν είχε τσομπάνη για τα πρόβατά του, δεν του έκλεβε κανείς από τα πρόβατά του! Γιατί άραγε; Γιατί είχε φύλακα τον Θεό από πάνω. Τα έχεις καλά με τον Θεό και έρχεται ο άλλος να σε αδικήσει; Για να πάρει άδεια να σε αδικήσει, κάποιον παλαιό λογαριασμό πληρώνεις. Κάτι εξοφλείς και μην πλανάσαι!... 130) Πολλές φορές επιτρέπει ο Θεός να μας πικράνουν και να μας αδικήσουν χωρίς να φταίμε, προκειμένου να ξεχρεώσουμε κάποια ''βερεσέδια'' που οφείλαμε από παλιά. Είναι οικονομία Θεού, που βρίσκονται ορισμένοι άνθρωποι και μας πικραίνουν. Άμα ο άνθρωπος σκέφτονταν έτσι, δεν θα ερχόταν ποτέ σε ρήξη με κανέναν. Θα έλεγε μάλιστα: ''Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που μου έστειλες αυτόν τον άνθρωπο, να με βάλει μυαλό!''. Οι περισσότεροι όμως από εμάς, αθωώνουμε τον εαυτόν μας, χωρίς να βλέπουμε, ότι πρέπει να τιμωρηθούμε... 131) Παράδειγμα 30ο: Κάποτε ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος πήγαινε στην Αλεξάνδρεια, όμως νύχτωσε και δεν πρόλαβε να μπει στην πόλη. Αναγκάστηκε έτσι να διανυκτερεύσει, λίγο έξω από την πόλη, σε ένα ποιμενοστάσιο ενός βοσκού, ο οποίος ήταν γνωστός του. Το βράδυ όμως, ήρθαν κλέφτες και έκλεψαν τα πρόβατα του βοσκού και το πρωί όταν ήρθε η αστυνομία κατηγόρησαν τον Άγιο, ότι πήγε εκεί, με σκοπό να απασχολήσει το βοσκό και να βρουν έτσι την ευκαιρία οι κλέφτες να επιτελέσουν το έργο τους. Έτσι φυλακίστηκε ο Όσιος, παρόλο που δεν έκανε τίποτα. Στο κελί που τον βάλανε, υπήρχαν άλλοι 2 συγκρατούμενοι. Αυτοί ρώτησαν τον Όσιο, τί έκανε και τον έφεραν εδώ. - Τίποτα δεν έκανα, απάντησε αυτός. Είμαι αθώος! - Δεν μπορεί, επέμεναν αυτοί. Κάτι θα έχεις κάνει. Δηλαδή ο Θεός είναι άδικος, ώστε επέτρεψε να σε βάλουν φυλακή, χωρίς να έχεις κάνει το παραμικρό; Και ακόμα φοράς το ράσο και δεν το έχεις ήδη πετάξει, με όλα αυτά που σου συμβαίνουν; Ο Όσιος δεν τους απάντησε πάνω σε αυτό, αλλά τους ρώτησε, για ποιό λόγο ήταν και αυτοί φυλακισμένοι. - Και οι 2 μας, καταδικαστήκαμε για φόνο, χωρίς να τον έχουμε διαπράξει, απάντησαν. Είμαστε και εμείς άδικα εδώ μέσα, όπως και εσύ! Πού είναι ο Θεός, που είναι η δικαιοσύνη Του; Ο Όσιος Εφραίμ σιώπησε και το βράδυ, όταν οι 2 συγκρατούμενοι του αποκοιμήθηκαν, άρχισε να προσεύχεται και να παρακαλεί το Χριστό, να του αποκαλύψει τί ακριβώς συμβαίνει... Εκεί που προσευχότανε, του παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου και του λέει: - Άκουσε να μάθεις, ότι ο Θεός δεν είναι άδικος, αλλά δίκαιος. Ο ένας κρατούμενος και τον έδειξε με το χέρι του, είχε πάει με τον φίλο του στο ποτάμι, για να κόψουν ξύλα και ο άλλος γλίστρησε και έπεσε στο ποτάμι. Και τον φώναξε να τον βοηθήσει, αλλά αυτός αδιαφόρησε, φοβούμενος μήπως πέσει και αυτός στο ποτάμι. Ο φίλος του τελικά πνίγηκε... Χρεώθηκε λοιπόν τον θάνατο αυτόν και αυτό πληρώνει. Ο άλλος συγκρατούμενος σου, είχε κάποτε κάποιες διαφορές με έναν προύχοντα του χωριού του. Δυνατός άνθρωπος ο προύχοντας και διότι δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μαζί του, αφού δεν ήταν το χεριού του, του συκοφάντησε το κορίτσι του ως ανήθικο. Το κορίτσι εκείνο με τις κατηγορίες εκείνες, δεν μπόρεσε να παντρευτεί... Αυτή η πράξη του συγκρατούμενό σου, θεωρείται από το Θεό φόνος ηθικός και πληρώνει τώρα αυτήν την πράξη του. Εσύ πάλι όταν ήσουν μικρός 10 - 11 ετών, εκεί που έπαιζες, έλυσες μια μοσχάρα μιας χήρας και έφυγε η μοσχάρα και ακόμα η χήρα την κλαίει... Αυτήν σου την πράξη πληρώνεις τώρα. - Μα εγώ μοιράσα όλα όσα είχα και τα έδωσα στους φτωχούς και χρωστάω την μοσχάρα, ρώτησε ο Όσιος. - Εκείνα τα έδωσες ελεημοσύνη, τα χάρισες, ενώ η αμαρτία σου είναι χρέος, δεν σβήνει και την πληρώνεις με την φυλάκισή σου. Αυτά είπε ο άγγελος και έγινε άφαντος. Να μην αδικούμε λοιπόν κανέναν, διότι διαφορετικά αργά ή γρήγορα θα την πληρώσουμε την αδικία αυτήν, εκτός και αν την τακτοποιήσουμε με την εξομολόγηση. 132) Στεφάνια καθημερινώς παίρνει και επισωρεύει ο άνθρωπος, όταν προσεύχεται γι' αυτόν που τον βλάπτει και τον κάνει κακό. Κάθε φορά που κάποιος μας βλάπτει, έρχεται ο σατανάς και μας βάζει λογισμούς, εναντίον αυτού του ανθρώπου. Όταν εμείς όμως, δεν παρασυρόμαστε σε αυτό που μας υποδεικνύει ο σατανάς και διώχνουμε τους λογισμούς αυτούς, από την μία διώχνουμε τους διαβόλους και από την άλλη παίρνουμε ένα στεφάνι, το οποίο αποταμιεύουμε στην Βασιλεία των Ουρανών. Αυτός που μας έβλαψε, να τον θεωρούμε ευεργέτη, να τον βλέπουμε σαν ιατρό, ο οποίος είναι σταλμένος από το Χριστό, για να μας θεραπεύσει, τις αμέτρητες πληγές μας. Όταν θλιβόμαστε, ενθυμούμενοι εκείνον, που μας έκανε κακό, τότε να γνωρίζουμε, ότι αυτό είναι σημάδι της ψυχικής μας αρρώστιας. Γιατί αν η ψυχή μας δεν ασθενούσε, δεν θα θλιβόμασταν. Πρέπει να προσευχόμαστε και να ευχαριστούμε αυτούς τους ανθρώπους, γιατί γίνονται η αιτία, να αντιλαμβανόμαστε την ασθένειά μας. 133) Παράδειγμα 31ο: Γνώρισα κάποτε έναν πατέρα που είχε 4 παιδιά. Αυτός μπορούσε από την πέτρα, να βγάλει λάδι. Όμως κάποια στιγμή έμεινε άνεργος. Δούλευε σε ένα κατάστημα και το αφεντικό του, τον υποχρέωνε να κλέβει. Τον ρώτησα: - Τί έκανες, σηκώθηκες και έφυγες από την δουλειά; - Είπα στο αφεντικό, ότι δεν θέλω να κλέβω τους πελάτες στο κατάστημα και εκείνος με έδιωξε... Προτιμούσε να μείνει άνεργος και ας είχε 4 παιδιά να αναθρέψει, παρά να παραβεί την εντολή του Κυρίου περί κλοπής. Ο Κύριος μακαρίζει ανθρώπους σαν αυτόν τον οικογενειάρχη, με τον εξής Μακαρισμό: ''Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών''. (Ματθ. 5,10) 134) Μην ζητάμε ικανοποίηση για τα σφάλματα που γίνονται εις σε βάρος μας από τους άλλους, γιατί αν ο Χριστός ζητήσει ικανοποίηση από τα δικά μας σφάλματα, αλίμονό μας! 135) Παράδειγμα 32ο: Ένας νεαρός κάποτε, πέρασε από μία μεγαλογειτονιά για να πουλήσει φράουλες. Βγήκε τότε μία κυρία στο ισόγειο της πολυκατοικίας του και του έκανε νεύμα να σταματήσει. - Θα πάρω μισή οκά του είπε, αλλά πάω να τις ζυγίσω στην δική μου μπαλάντζα που έχω στο σπίτι μου. - Ζυγίστε τις φράουλες, όπου θέλετε, τις είπε ανέμελα ο νεαρός. - Καλά, του λέει η κυρία, δεν θα έρθεις και εσύ μέσα στο σπίτι μου, για να δεις, μήπως σε κλέψω; Και ακούστε απάντηση που τις έδωσε ο νεαρός (!!!): - Δεν μου μοιάζετε για τόσο κουτή! Σαν να της έλεγε, ότι δεν είναι τόσο κουτή, ώστε να κλέψει μερικές φράουλες και να χάσει την ψυχή της. Ο νεαρός δεν σκέφτηκε ότι υπάρχει η πιθανότητα να αδικηθεί, αλλά σκέφτηκε ότι αυτή θα αδικήσει τον εαυτόν της. Αυτός θα χάσει 2 φράουλες, αλλά αυτή θα χάσει την ψυχή της. Τί αξία έχουν 2 φράουλες μπροστά σε μία ψυχή; 136) Λέει ο Χριστός: Αν σου παίρνουν το παλτό, δώσε και το σακάκι σου. Και αν σου παίρνουν τα σακάκι, δώσε και το πουκάμισό σου. Και φεύγα... Γι' αυτό ο σοφός λαός έχει βγάλει τη ρήση: Ένας κακός συμβιβασμός είναι ανώτερος από μια καλή δίκη. Καλύτερα να αδικηθείς, παρά να πάτε στα δικαστήρια με τον άλλον, γιατί η δίκη δεν αφήνει μόνο έχθρα, αλλά χάνεις και την ειρήνη σου, η οποία είναι απαραίτητη για να σταθείς μπροστά στο Θεό στην προσευχή σου και να ζητήσεις το έλεός Του. *** ΠΕΡΙ ΑΘΕΪΑΣ 137) Η αθεΐα είναι μάλλον στη ζωή, παρά στην καρδιά των ανθρώπων. Η διεφθαρμένη ζωή των ανθρώπων είναι εκείνη που θέλει την αθεΐα, όχι η καρδιά τους. Πολλοί πεθαίνοντας είπαν: - Μετανοώ διότι υπήρξα άθεος, άπιστος και πολέμιος του Χριστού. Κανένας όμως πεθαίνοντας δεν είπε: - Λυπάμαι, γιατί υπήρξα Χριστιανός και πεθαίνω εξομολογημένος και Κοινωνημένος... 138) Ο άθεος έχει κάνει ένα βήμα πιο πέρα από τον διάβολο. Ο διάβολος πιστεύει στον Θεό και τρέμει από την παρουσία Του, ενώ ο άθεος λέει, ότι δεν υπάρχει Θεός. Αρνούνται τον Θεό, όσοι έχουν το συμφέρον να μην υπάρχει, διότι η ζωή τους δεν είναι καθαρή. *** ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ 139) Αίρεση είναι η διαστροφή της διδασκαλίας του Κυρίου, της Αλήθειας που μας αποκάλυψε ο ίδιος ο Χριστός. Κάθε διατύπωση λοιπόν περί Θεού, που αλλοιώνει το Ορθόδοξο δόγμα είναι αιρετική. Αιρετικός σημαίνει, ότι βρίσκομαι έξω από την Εκκλησία του Χριστού. Ο αιρετικός 1 στο εκατομμύριο υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει και να μετανοήσει, διότι ο ίδιος ο διάβολος ομιλεί δια του αιρετικού και δεν τον αφήνει να μετανοήσει. 140) Ματαιοπονούν όσοι καταπιάνονται με τους αιρετικούς, για να τους μεταπείσουν, προκειμένου να μετανοήσουν, διότι ο διάβολος είναι μέσα στους αιρετικούς και δεν τους αφήνει να μετανοήσουν. Γι' αυτό όταν μιλάμε με κάποιον αιρετικό, δεν μιλάμε με κάποιον πλανεμένο και άπιστο, αλλά μιλάμε με τον ίδιο τον διάβολο. Γιατί όλες οι αιρέσεις είναι κατασκεύασματα του σατανά. 141) Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει. Δεν τον βάζει επιθυμία χρήματος, γυναίκας, κόσμου κ.ά. για να φαίνεται ''άγιος'' στα μάτια του κόσμου, ώστε να μπορεί να πλανέψει, όσο το δυνατόν περισσότερους στην αίρεσή του. Έτσι ακούς πολλούς αιρετικούς να λένε, ότι από τη στιγμή που μπήκαν σε μια αίρεση, μπόρεσαν να κόψουν κάποια πάθη τους π.χ. χαρτοπαιξία, κάπνισμα, πορνεία κ.ά. Γίνανε αιρετικοί και δεν τους πολεμάει άλλο ο διάβολος με τα πάθη τους. Γιατί άμα είσαι αιρετικός, δεν είναι ανάγκη να είσαι για παράδειγμα και πόρνος, αφού η αίρεση αρκεί να σε κολάσει. Και εμφανίζεται αυτός στον κόσμο ως άγγελος, ως αρνάκι, ενώ στην ουσία είναι ένας αρνητής της πίστεως και του Χριστού και είναι από τώρα κολασμένος. 142) Έρχονται οι αιρετικοί που γνωρίζουν την Αγία Γραφή από έξω και ανακατωτά, για να μας πλανέψουν, γιατί εμείς την Αγία Γραφή, ούτε από μέσα την ξέρουμε! Δεν μπορεί κανείς να κάνει αντιαιρετικό αγώνα, εάν δεν γνωρίζει καλά την Αγία Γραφή. 143) Παράδειγμα 33ο: Συνάντησα κάποιον Ορθόδοξο στον εξωτερικό που έγινε προτεστάντης, εξαιτίας του θορύβου, της οχλοβοής και των συζητήσεων που γίνονται στην Ορθόδοξη Εκκλησία. - Πήγα στην προτεσταντική εκκλησία και εκεί βρήκα ηρεμία, γιατί έχει νεκρική σιγή, με έλεγε. - Έχει ηρεμία εκεί, του είπα, διότι δεν υπάρχει διάβολος και δεν τους πειράζει, όπως πειράζει εμάς, που έχουμε την αλήθεια... Αυτά είναι τα τεχνάσματα του διαβόλου και γίνονται μετά κάποιοι αιρετικοί. 144) Ο πάπας Λέων Ι΄(1475-1521), ήταν φιλάργυρος και προσπαθούσε να εφεύρει τρόπους να συλλέξει χρήματα. Έτσι εξέδωσε τα συγχωροχάρτια στα οποία έγραψε, ότι ως διάδοχος του Απ. Πέτρου και επίτροπος Χριστού, είχε εξουσία να συγχωρεί ζώντες και νεκρούς, τα αμαρτήματα! Αυτοί που αγόραζαν τα συγχωροχάρτια ρωτούσαν αν πράγματι βγάζουν την ψυχή από την κόλαση. Και η απάντηση που έπαιρναν ήταν: Πίστευε και μη ερεύνα (τότε πρωτακούστηκε αυτή η φράση). Προφασιζόταν ο πάπας, ότι τα χρήματα που έδινε κάποιος για να αγοράσει το συγχωροχάρτι, τα σύναζε για να αποσταλούν στα στρατεύματα που πολεμούσαν στην Ανατολή. Και όποιος έδινε τα έξοδα για ένα έτος ενός στρατιώτη, θα είχε συγχώρεση για όσα αμαρτήματα θα έπραττε εντός μιας πενταετίας. Και όποιος έδινε περισσότερα, είχε το δικαίωμα να αμαρτάνει περισσότερα έτη! Ο πάπας έδιδε τα συγχωροχάρτια στο τάγμα των ιεροκηρύκων, οι οποίοι τα μοίραζαν σε όλη την Ευρώπη. Ο Λούθηρος που ήταν παπικός κληρικός, όταν είδε, ότι δεν μπορούσε να αποκομίσει κέρδη από τα συγχωροχάρτια, άρχισε να διακηρύσσει και να διαμαρτύρεται, ότι τα συγχωροχάρτια δεν έχουν καμμία ισχύ και ότι ο πάπας έκανε μια τέτοια κίνηση επειδή ήταν φιλάργυρος. Έτσι αποσχίστηκε από τους παπικούς. Καλώς έπραξε από την μία, αλλά κακώς από την άλλη, διότι δεν προσχώθηκε στην Ορθοδοξία, αλλά δημιούργησε μια νέα αίρεση, την αίρεση των προτεσταντών (οι λεγόμενοι ''διαμαρτυρόμενοι''). 145) Οι προτεστάντες (πρωτοεμφανίστηκαν το 1514 με τον Λούθηρο) κόπτονται για το Χριστό. Εντούτοις Τον απορρίπτουν έμμεσα, με το να μην παραδέχονται την Θεοτόκο ως Θεοτόκο, αλλά ως μια απλή γυναίκα. Άρα ο Χριστός δεν είναι Θεός γι' αυτούς. Να η πλάνη τους! 146) Παράδειγμα 34ο: Παρεβρέθηκα κάποτε μπροστά σε έναν Πεντηκοστιανό να μιλάει ξένες γλώσσες και όταν τελείωσε τον ρώτησα τί με έλεγε, γιατί δεν καταλάβαινα. Ούτε ο ίδιος του ήξερε τι έλεγε, απλά με είπε, ότι ομιλούσε το Πνεύμα το Άγιο!!! Τότε τον ρωτάω και τον λέω: - Και πως σας βάζει το Πνεύμα το Άγιο, να κοροϊδεύετε τους άλλους ανθρώπους, αφού κανείς δεν καταλαβαίνει τί λέτε; Απλά με κοιτούσε, δεν με απάντησε. Θέλει φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς, ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι δαιμονισμένοι και πλανεμένοι; 147) Οι παλαιοημερολογίτες, οι ''εισαγγελείς'' αυτοί, έστειλαν τον κόσμο όλον στην κόλαση! Ο ίδιος ο σατανάς το ομολογεί. Μια δαιμονισμένη είχε κάνει, να πάει μία άλλη με το παλαιό ημερολόγιο. Και αργότερα σε μία συζήτηση, η δαιμονισμένη - ο ίδιος ο σατανάς- αποκάλυψε σε κάποιον: - Έχεις τη γνώμη, ότι την έκανα παλαιοημερολογίτισσα για να σωθεί; Όχι! Την έκανα παλαιοημερολογίτισσα, για να μην βρίσκει Εκκλησίες, αλλά να την πηγαίνετε εκεί, που με ακούνε οι άνθρωποι και πιστεύουν... 148) Οι Ιεχωβάδες, που δεν παραδέχονται το Χριστό ως Θεό, αλλά ως κτίσμα του Θεού (αυτό υποστήριζαν και οι οπαδοί του Αρείου), γνωρίζουν, αλλά δεν συμφέρει να το ομολογήσουν ότι: α) στην Αποκάλυψη (1,8) ο Χριστός λέγοντας για Τον εαυτόν Του: ''Εγώ ειμί το Α και το Ω, λέγει Κύριος ο Θεός ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ''. Άμα ο Χριστός ήταν κτίσμα, δεν θα έλεγε για τον εαυτόν Του ''εγώ ειμί ο Ων'', δηλ. ο Θεός. β) το εδάφιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη (1,1) ''Εν αρχή ην ο Λόγος...'', διδάσκει καθαρά, ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού, συνυπάρχει πάντοτε και αϊδιος με τον Πατέρα, δεν είναι δηλ. ο Χριστός κτίσμα.