ΟΧΙ ΑΠΛΩΣ ΕΙΣ ΕΤΕΡΑΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΤΕΡΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Ο Γεράσιμος δεν μετατέθηκε απλώς από το Άργος στη «Μητρόπολη Κιτίου», αλλά εις έτερον «ευαγγέλιον». Δυστυχώς, όσοι τον ακολούθησαν πήραν μετάθεση από την Εκκλησία. Προφητικά γράφει επί τούτου ο Απόστολος Παύλος προς τους Γαλάτες: «Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Πρός Γαλάτας α΄ 6-8). Απόδοση σε απλά ελληνικά: «Θαυμάζω και εκπλήσσομαι που τόσο γρήγορα απομακρύνεστε από εκείνον που σας κάλεσε με τη χάρη του Χριστού, προς ένα διαφορετικό ευαγγέλιο· το οποίο δεν είναι άλλο (αληθινό ευαγγέλιο), παρά μόνο ότι υπάρχουν κάποιοι που σας ταράζουν και θέλουν να διαστρέψουν το ευαγγέλιο του Χριστού. Αλλά ακόμη κι αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σάς κηρύξει ευαγγέλιο αντίθετο προς αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα (αποκομμένος από τον Θεό).» Είναι φανερό ότι όσοι διαστρέφουν την αλήθεια και αλλοιώνουν τους εκκλησιαστικούς Νόμους, παρουσιάζοντας την καταπάτηση του Νόμου του Θεού σαν νόμιμη ενέργεια, για να δικαιολογήσουν τις παρανομίες τους, μεταθέτουν εαυτούς έξω από το Ευαγγέλιο και την Εκκλησία του Χριστού. Μήπως κάτι τέτοιο δεν έχουν κάνει και οι Νικολαΐτες; Από τη στιγμή που παραμέρισαν τους Πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων και τους Ιερούς Κανόνες, για να περάσουν τα θέλω τους και να μεταθέσουν τον Παρθένιο από τη Μητρόπολη Κιτίου στη «Μητρόπολη Ιασίου» και τον Γεράσιμο από την Επισκοπή Άργους στη «Μητρόπολη Κιτίου», πού βρίσκονται σήμερα; Βρίσκονται με τους Πατέρες και την Εκκλησία ή στην απέναντι πλευρά; Με την υποστήριξη της ενέργειας του Παρθενίου να εγκαταλείψει το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Θεός στη Μητρόπολη Κιτίου και να εγκατασταθεί στο Ιάσιο, αλλά και με το «Άξιος!» που φώναξαν στην «ενθρόνιση» του Γερασίμου στον θρόνο του Παρθενίου, όταν η ίδια η ενέργεια φώναζε «Ανάξιος!», οι Νικολαΐτες πήραν μετάθεση σε άλλες πολιτείες, εκτός Εκκλησίας. Όσο και να δικαιολογούν αυτές τις μεταθέσεις με ανυπόστατες εξηγήσεις, όσο και να προσπαθούν να πείσουν για τη νομιμότητα των βλάσφημων ενεργειών τους, όσο και να θέλουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου, η πραγματικότητα δεν αλλάζει και οι Κανόνες δεν χωρούν αμφισβήτησης και παρερμηνείας. Οι ενέργειές τους καταδικάζονται από τους Πατέρες και το Ευαγγέλιο. Νομοθέτης είναι ο Κύριος και ο Νόμος Του Αλήθεια. Οτιδήποτε άλλο πέρα και έξω από τον Νόμο Του είναι ξένο προς το θέλημά Του, άνομο και καταδικαστέο. Όπως λέει και ο λαός, αυτά είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο»!!!

Ο ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΤΙΜΑΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ 7ην ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΚΑΣΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

Αγιολογία - Μορφές 07.07.2025 Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος Η δισχιλιόχρονη ζωή της Εκκλησίας είναι συνυφασμένη με το μαρτύριο. Κι’ αυτό διότι ο αντίδικος διάβολος προσπαθεί να την καταστρέψει, στρέφοντας εναντίον της τα επί γης όργανά του. Ουδέποτε υπήρξε εποχή που να μην χύνεται αίμα χριστιανικό. Γι’ αυτό είναι καταγραμμένα στα συναξάρια μυριάδες μαρτύρια. Ένα από αυτά είναι και το μαρτύριο του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρα Βλασίου του Ακαρνάνα και των συν αυτώ μαρτυρησάντων πατέρων και πολλών ανδρών, γυναικών και παιδιών. Έζησε στα τέλη του 10ου και αρχές του 11ου αιώνα. Κατάγονταν πολύ πιθανόν από το χωριό Σκλάβαινα Ξηρομέρου Ακαρνανίας, όπου βρέθηκε το 1923 ο τάφος του και τα τίμια λείψανά του και όπου αναφέρεται η χρονολογία 1006, έτος του μαρτυρίου του. Δυστυχώς δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την ζωή του, παρά μόνο για το ένδοξο μαρτύριό του. Ακολούθησε τη μοναχική ζωή και μόνασε στην Ιερά Μονή Εισοδίων Θεοτόκου στην παλιά Κιάφα – Σκλάβαινα της Ακαρνανίας, της σημερινής επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου. Με τον καιρό έγινε ηγούμενος της Μονής, την οποία ποίμαινε θεοφιλώς. Φαίνεται πως είχε τη φήμη αγίου και ενάρετου άνδρα και γι’ αυτό συνέρρεαν στη Μονή χιλιάδες πιστοί από τις γύρω περιοχές. Αλλά έζησε σε εποχή δύσκολη, διότι την περιοχή της Δυτικής Ελλάδος, λυμαίνονταν φοβερές συμμορίες πειρατών. Έχοντας ως ορμητήρια τις χώρες της βορείου Αφρικής έκαναν επιδρομές σε όλη τη Μεσόγειο, όπου λήστευαν, σκότωναν και κατέστρεφαν ό, τι έβρισκαν μπροστά τους. Ιδιαίτερα προτιμούσαν τις περιοχές της Δυτικής Ελλάδος και κυρίως την περιοχή του Ξηρομέρου, διότι ήταν από τις λιγότερο φυλασσόμενες από τους Βυζαντινούς. Το χωριό του αγίου Σκλάβαινα πήρε το όνομά του από το γεγονός ότι σε κάποια επιδρομή οι μπαρμπαρέζοι πειρατές, αφού άρπαξαν ό, τι πολύτιμο υπήρχε, πήραν μαζί τους και πολλούς χωριανούς ως σκλάβους! Μια από τις πολλές επιδρομές, οι Αγαρηνοί πειρατές προχώρησαν στην ενδοχώρα της Ακαρνανίας και έφτασαν στα Σκλάβαινα και έβαλαν στο μάτι το μοναστήρι των Εισοδείων της Θεοτόκου, όπου μόναζε ο άγιος Βλάσιος με τη συνοδεία του. Όταν έφτασαν στη Μονή τελούνταν Θεία Λειτουργία και είχαν προσέλθει πολλοί προσκυνητές. Οι βάρβαροι Αγαρηνοί δεν σεβάστηκαν ούτε την ιερότητα του χώρου ούτε την ιερότητα του χρόνου. Όρμισαν σαν μανιασμένα θηρία στη Μονή και άρχισαν να αρπάζουν ό, τι πολύτιμο έβρισκαν. Κατόπιν πήγαν στο καθολικό της Μονής όπου τελούνταν η Θεία Λειτουργία. Μπήκαν με αλαλαγμούς και φοβέρες στο ναό και άρχισαν να λεηλατούν το χώρο και να αρπάζουν τα πολύτιμα λατρευτικά σκεύη. Όταν ο άγιος Βλάσιος αντιστάθηκε τον σκότωσαν. Τον αποκεφάλισαν, αφού έμπηξαν πριν για βασανισμό, πέντε καρφιά στο σώμα του και το έριξαν στη φωτιά να το κάψουν, αλλά αυτό δεν κάηκε! Μαζί του σκότωσαν άλλους δύο ιερομονάχους και τρεις μοναχούς. Κατόπιν σκότωσαν και πολλούς προσκυνητές, οι οποίοι περιμάζεψαν τα λείψανα και τα έθαψαν στον περίβολο της Μονής. Άλλους τους πήραν αιχμαλώτους να τους πουλήσουν δούλους στην Αραπιά! Όσοι σώθηκαν έθαψαν σε ομαδικό τάφο τους σκοτωμένους προσκυνητές. Τέλος έβαλαν φωτιά και κατέστρεψαν ολοσχερώς τη Μονή, αφήνοντας ερείπια και έφυγαν. Ήταν 19 Δεκεμβρίου του 1006, ημέρα Κυριακή. Το φρικτό αυτό γεγονός έμεινε βαθειά χαραγμένο στη μνήμη των κατοίκων της περιοχής. Για πολλούς αιώνες θυμούνταν και τιμούσαν τον άγιο ιερομάρτυρα Βλάσιο και τους άλλους μάρτυρες της φοβερής εκείνης σφαγής. Όμως με την πάροδο των αιώνων και τις εθνικές περιπέτειες το γεγονός έγινε αμυδρή ανάμνηση, ένας μακρινός θρύλος, που τον διηγούνταν οι παλιοί σαν ένα παραμύθι. Για εννιακόσια χρόνια ο άγιος έμεινε στην αφάνεια. Άλλωστε και η πληθυσμιακή αλλοίωση ενέτεινε τη λησμονιά. Επίσης ο χώρος της Μονής, με τον καιρό μπαζώθηκε και στη θέση της στήθηκαν ποιμνιοστάσια. Αυτά μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Ο άγιος άρχισε να αποκαλύπτει το μαρτυρικό βίο, το δικό του και των άλλων μαρτύρων, καθώς και τον τάφο του, σε πολλούς ενάρετους ανθρώπους, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς. Από το 1915 και εξής, άρχισε ο άγιος να κάνει αισθητή τη παρουσία του στους κατοίκους της περιοχής και ιδιαίτερα των Σκαλαβαίνων. Παρουσιάζονταν σε όνειρα ως επιβλητικός ρασοφόρος, τους οδηγούσε σε συγκεκριμένο τόπο και τους έλεγε το στερεότυπο: «Είμαι ο Άγιος Βλάσιος. Να σκάψετε στο σημείο αυτό και να βγάλετε τα λείψανα μου». Εκείνοι έντρομοι πήγαιναν στον τόπο που τους υποδείκνυε ο άγιος, αλλά εκεί ήταν στάνες και μαντριά και δεν υπήρχε κάποιο στοιχείο που να τους βεβαιώνει ότι εκεί μπορεί βρίσκεται τάφος αγίου. Οι κάτοικοι απορούσαν για τα όνειρα και το μόνο που μπόρεσαν να κάμουν ήταν να χτίσουν εικόνισμα του αγίου Βλασίου, του γνωστού επισκόπου Σεβαστείας. Μετά από αυτό οι εμφανίσεις του αγίου έγιναν πιο συχνές και εντονότερες, όμως οι κάτοικοι έπαψαν να δίνουν σημασία. Τη νύχτα, στις 23 Αυγούστου του 1923, ο άγιος εμφανίστηκε ζωντανός στην ευλαβή γερόντισσα Ευφροσύνη Κατσαρά, κάτοικο του χωριού, η οποία φρόντιζε την ετοιμοθάνατη κόρη της, που έπασχε από τυφοειδή πυρετό. Ξαφνικά τα μεσάνυχτα ακούστηκε ένας δυνατός κρότος, άνοιξαν τα πορτοπαράθυρα και ένα εκτυφλωτικό φως μπήκε στο σπίτι της. Μέσα από το φως πρόβαλε ένας ιερέας, ντυμένος τα ιερατικά του άμφια, εγκόλπιο και κρατώντας την ποιμενική του ράβδο. Η ευσεβής γυναίκα φοβήθηκε και σάστισε από το παράδοξο συμβάν. Τότε ο ιερωμένος της είπε ότι είναι ο Άγιος Βλάσιος και της ζήτησε να την ακολουθήσει, για να της υποδείξει τον ακριβή χώρο που βρισκόταν τα λείψανά του. Εκείνη του είπε ότι της ήταν αδύνατο, διότι από ώρα σε ώρα περίμενε να πεθάνει η κόρη της. Τότε εκείνος σταύρωσε με το εγκόλπιό του την ασθενή κόρη και διαβεβαίωσε την Ευφροσύνη ότι δεν θα πάθει τίποτε εν τη απουσία της. Πράγματι η γραία τον ακολούθησε και ο άγιος την οδήγησε στο σημείο που είχαν ανεγείρει το εικονοστάσι οι χωριανοί και της παράγγειλε να σκάψουν για να βρουν τα λείψανά του. Μετά από αυτό, οδήγησε την Ευφροσύνη στο σπίτι της και έγινε άφαντος. Η γυναίκα, γεμάτη δέος και φόβο, μπήκε στο σπίτι της και βρήκε την κόρη της εντελώς θεραπευμένη! Το άλλο πρωί διηγήθηκε το περιστατικό στον εφημέριο του χωριού και μια ομάδα χωριανών άρχισαν το σκάψιμο. Έσκαβαν τρεις μέρες, χωρίς να βρουν κάποιο στοιχείο και ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν, ώσπου μια αξίνα χτύπησε σε μια πέτρα. Όταν την ανέσυραν βρήκαν τα τίμια λείψανα και πέντε καρφιά και μια άρρητη ευωδία ξεχύθηκε από αυτά. Η ευσεβής γερόντισσα τα περιμάζεψε με ευλάβεια και τα μετέφερε στο ναό του χωριού. Κατόπιν η ίδια με δικές της δαπάνες έχτισε ναό στο σημείο εκείνο. Παράλληλα το θαυμαστό γεγονός μαθεύτηκε και άρχισαν να μαρτυρούνται πολλά θαύματα. ...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821

Νικόλας Κυριάκου 2 ημ. · Σαν σήμερα 1821, απαγχονίζονται στην Κωνσταντινούπολη από τους Τούρκους οι Έλληνες Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως Δωρόθεος, Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Τυρνόβου Ιωαννίκιος και Δέρκων Γρηγόριος. Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων Και καθ ολην την περιοδον της Εθνεγερσίας του 1821 εθυσιασθησαν πολλοι γνωστοι και αγνωστοι και εχυσαν το αιμα τους εις τον υπερ πιστεως και πατριδος Ιερον Αγωνα. Και αυτους πρεπει να τους τιμωμεν και να μνημονευωμεν τα ονοματα τους, και να επικαλουμεθα τα ευχας των μαζι με τους απο της αλωσεως της Κωνλεως υπο των Αγαρηνων σφαγιασθεντας. Δια να ειναι και αυτοι οι προς Θεον μεσίτες και πρεσβευτες τα δύσκολα χρόνια που έρχονται. 1 ημ. Απάντηση Τροποποιήθηκε Χρῆστος Κυριαζίδης Χαρακτηριστικὴ περίπτωσις ἐνεργῆς συμμετοχῆς τοῦ Ἱερού Κλήρου ἀποτελεῖ ἡ μάχη τῆς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου τὸν Ἰούνιον τοῦ 1827 ἔναντι τῶν ὀρδῶν τοῦ Ἰμπραήμ. Ἑκατὸ (100) Μοναχοί ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἡγουμένου Γερασίμου Τυρολοῦ, ὁμοῦ μὲ τοὺς ἑξακοσίους (600) τοῦ ὑπασπιστοῦ τοῦ Κολοκοτρώνη, Φωτάκου καὶ τοῦ Ν.Πετιμεζᾶ, εζώσθησαν τὰ ἄρματα καὶ ἀπέκρουσαν μὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστιν τὴν Ἁγίαν, τὰ τουρκοαιγυπτιακὰ στρατεύματα δέκαπέντε χιλιάδων ανδρών ἀλλὰ καὶ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῶν προσκυνημένων προδοτῶν τοῦ Νενέκου, ἐπὶ 13 ὧρας, προξενῶντας σημαντικὰς ἀπώλειας εἰς τοὺς ἐπιτιθεμένους καὶ σώζοντας ἕνα ἀπὸ τὰ προπύργια τῆς Ἐπαναστάσεως. Ἡ ἀπάντησις τῶν Μοναχών διὰ χειρὸς Δαμασκηνοῦ εἰς τὸ τελεσίγραφον τοῦ Ἰμπραήμ εἶνε θρυλικήν, πιστὴν εἰ τὸ "Τοις κείνων ῥήμασι πειθόμενοι" καὶ εἰς τὸ "Τὴν Πόλιν σοι δοῦναι οὐκ ἐμόν ἐστίν". Ὑψηλότατε ἀρχηγὲ τῶν Ὀθωμανικῶν ἁρμάτων, χαῖρε. Ἐλάβομεν τὸ γράμμα σου καὶ εἴδομεν τὰ ὅσα γράφεις, ἠξεύρομεν πὼς εἶσαι εἰς τὸν κάμπον τῶν Καλαβρύτων πολλὰς ἡμέρας καὶ ὅτι ἔχεις ὅλα τὰ μέσα τοῦ πολέμου. Ἡμεῖς διὰ νὰ προσκυνήσωμεν εἶναι ἀδύνατον, διότι εἴμεθα ὡρκισμένοι εἰς τὴν πίστιν μας, ἢ νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἢ νὰ ἀποθάνωμεν πολεμοῦντες καὶ κατὰ τὸ χαΐνι μας δὲν γίνεται νὰ χαλάσῃ ὁ ἱερὸς ὅρκος τῆς Πατρίδος μας. Σὲ συμβουλεύουμε ὅμως νὰ ὑπάγης νὰ πολεμήσῃς σὲ ἄλλα μέρη, διότι, ἂν ἔλθῃς ἐδῶ νὰ μᾶς πολεμήσῃς καὶ μᾶς νικήσῃς, δὲν εἶνε μεγάλον κακόν, διότι θὰ νικήσῃς παπάδες, ἂν ὅμως νικηθῆς, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν ἄφευκτα, μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ, διότι ἔχομεν καὶ θέσιν δυνατὴν καὶ θὰ εἶνε ἐντροπή σας καὶ τότε οἱ Ἕλληνες θὰ ἐγκαρδιωθοῦν καὶ θὰ σὲ κυνηγοῦν πανταχοῦ. Ταῦτα σὲ συμβουλεύομεν καὶ ἡμεῖς, κᾶμε ὡς γνωστικὸς τὸ συμφέρον σου, ἔχομεν καὶ γράμματα ἀπὸ τὴν βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸν ἀρχιστράτηγον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν πολλὴν βοήθειαν θὰ μᾶς στείλῃ, παλληκάρια καὶ τροφὰς καὶ ὅτι, ἢ θὰ ἐλευθερωθῶμεν τάχιστα, ἢ θὰ ἀποθάνωμεν κατὰ τὸν ἱερὸν ὅρκον τῆς Πατρίδος μας. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ Ὁ Ἡγούμενος καὶ σὺν ἐμοὶ παπάδες καὶ καλόγεροι, τῇ 22ᾳ Ἰουνίου 1827, Μέγα Σπήλαιον».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1971 ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ "ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ" ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗΣ ΕΥΧΗΣ

Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 9 Ιουλίου 2025 · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας Σχολιον δια το 1971, ητοι περι της λεγομενης Χειροθεσιας του 1971 και περι της "εφευρεθεισης" εν Ελλάδι συγχωρητικης ευχης. Στην Επιτροπή εξ Αρχιερεων και θεολογων, την οποιαν διωρισε η Ιερα Συνοδος του 1981, ανετεθη η εις βάθος μελετη των πεπραγμένων του Σεπτεμβριου του 1971 εις Αμερικην και εις Ελλαδα, δηλαδή (η ερευνα και μελετη των περι της "χειροθεσιας" και της "εφευρεθεισης" "συγχωρητικης ευχης" σχετικων θεματων). Επειδή δε ωρισθην και εγω μελος αυτης της Επιτροπης, ειχα παντοτε την αγωνιαν δια το θεμα, γι αυτο και οταν εν ετει 2007 συνηντησα εις τον Αγιον Νεκταριον Αιγινης τον τοτε Προκαθημενον των Ρωσων της Διασπορας Μητροπολιτην Λαυρον, του εζητησα επιμονως να μου διευκρινιση μερικα πραγματα απο τα συμβάντα εις Αμερικην, δεδομενου οτι ηταν και το "πρόσωπο κλειδι", αφου ειναι ο ιδιος που υπέγραψε ως Γραμματευς την "περι χειροθεσιας κατα τον Η Κανονα της Α Οικουμενικης Συνοδου" αποφασιν. Αυτος ηταν και ο λογος που είπα τοτε εις τον θεολογον Ελευθεριον Γκουτζιδην οτι πρεπει να αναλαβουμε εμεις την μελετην του ολου θεματος του 1971, αλλα προσέκρουσα εις την επιμονον θεσιν του ότι "με την εφευρεθεισαν συγχωρητικην ευχην, εσωθη η Εκκλησια και επομένως έληξε το θεμα". Γι αυτο, και επειδή απο το 2015, ο ιδιος (ο θεολογος κ. Ελευθεριος Γκουτζιδης) επεμενε εις αυτην την θεσιν, παρασύροντας και τον Σεβ. Αμφιλοχιον "απετειχισθη" τροπον τινα απο την Πανορθοδοξον Συνοδον και τελικα ηναγκασθην να αναλαβω μονος μου την ερευνα και την μελετην του θεματος, γεγονός το οποιον επέφερε την πλήρη αποστασιοποιησιντου, γι αυτο και εδεχθην απο τον ίδιο και απο το περιβάλλον του εις Λαρισα πολλας επιθέσεις... Και ο πολεμος συνεχιζεται ανευ διακοπης μεχρι σημερον χωρίς καμμία διάθεση συμφιλιωσεως. Ήδη προ ολίγων ημερών επεδίωξα να τον συναντησω, δια να συζητησωμεν επ αυτου του θεματος, αλλα δυστυχώς με παρεμβασι κάποιων του περιβαλλοντος του Σεβ. Αμφιλοχιου και της οικογένειας του κ. Γκουτζιδη, τουτο εσταθη αδυνατον...

Η ΟΜΟΛΟΓΗΤΡΙΑ ΕΛΕΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ (ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΟΝΑΧΗ) Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ + ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ –ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΔΙΕΥΘ: ΣΤΑΜΑΛΑ -ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210. 6020176 Ἀριθμ. Πρωτ. ΕΠ/31 Ἐν Κορωπίῳ τῆ 20 ‘Απριλίου 2006 ****************************************************** Τέκνα ἐν Κυρίω πνευματικά ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Διά τοῦ παρόντος γράμματός μου, μαζί μέ τόν ἀναστάσιμο χαιρετισμό, θέλω νά σᾶς εὐχαριστήσω, διά τό πολύτιμο δῶρο πού μοῦ ἐκάνατε, τό βιβλίο περί τῆς Ἁγίας Ὑπομονῆς, διότι μέσα σ’ αὐτό εὑρῆκα πολύ σημαντικά πράγματα. Ἦταν πολύ σημαντικό γιά μένα αὐτό τό βιβλίο. Παραθέτω δύο ἀποσπάσματα: Η ΟΜΟΛΟΓΗΤΡΙΑ ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ Πρόκειται διά τήν τελευταίαν ἁγίαν αὐτοκρατόρισσα στόν θρόνο τῆς Κων/λεως, ἡ ὁποία ἔλαμψε διά τάς ἀρετάς της, τήν ἁγιωσύνην της, ἀλλά καί τήν Ὁμολογίαν της. Αύτό τό τελευταῖον, ἤτοι ἡ καθαρότης τῆς Πίστεώς της, ὅπως τήν διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας κείμενα συγχρόνων της, μέ ὡδήγησε εἰς τήν σκέψιν νά προβάλλω, εἰς τήν Μητρόπολίν μας, τήν ἀγίαν ὡς πρότυπον πρός μίμησιν, ὡς πρότυπον ὁμολογητρίας, ἀφοῦ ἡ ἐποχή μας, κατά τήν ὁποίαν βάλλεται πρωτίστως ἡ Ὁμολογία ἔχει ἀνάγκην τοιούτων ὁμολογητικῶν ἁγίων προτύπων. Παραθέτω δύο χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα περί τῆς ἁγίας βασιλίσσης Ὑπομονῆς συγχρόνων της ἐκκλησιαστικῶν προσωπικοτήτων, ὅπως τά παραθέτει εἰς τό βιβλίον του ὑπό τόν τίτλον «Ἡ ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ» ὁ συγγραφεύς Πρωτοπρ. Σωτήριος Μακρυστάθης: 1) Τοῦ Νομοφύλακος ‘Ιωάννου τοῦ Εὐγενικοῦ: «Τώρα, Βασιλεῦ, ὑπέρ ποίας ‘Εκκλησίας ὑποστηρικτής καί ὑπέρμαχος εἶναι ἡ Βασιλεία σου καί πῶς ἔχει καταντήσει αὐτή ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ (ἀπό τούς Λατίνους). Ποῦ ἔχουν καταντήσει οἱ Ἱεροί Ναοί της; Ποῖς θεωρῆται Ποιμήν καί προστάτης της; Ποῖος Πατριάχρης θά σέ στέψη Βασιλέα, ὅταν ἔλθη ἡ στιγμή τῆς ἐδῶ παρουσίας σου καί ποῖος θά χρίση μέ μῦρον τήν κεφαλήν σου; Εἰς ποῖον θά παραδώσης τήν βασιλικήν σου Ὁμολογίαν; Ἐδῶ καί τόν ὁμαίμονα ἀδελφόν σου βασιλέα Ἰωάννην Η΄πού ἀπεβίωσεν, ἡ Ἐκκλησία ἔπαυσεν – πράττουσα σωστά - νά τόν μνημονεύη είς τά δίπτυχα. Αύτήν τήν πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, ἀπεδέχθη καί ἠκολούθησεν καί αὐτή ἡ Ἁγία Μητέρα σου, ἡ θειοτάτη κυρία ἡμῶν καί δέσποινα, ἡ ὁποία ἐπροτίμησε νά ἀρνηθῆ τήν φυσικήν μητρικήν στοργήν, ἀποδεχθεῖσα τήν σταθερότητα της εἰς τήν ὀρθόδοξον διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ. Καί ὅλα αὐτά, διότι κατά τό παρελθόν ὁ ἀδελφός σου «ἐκεῖνα πού ἀπό παλαιοτάτων χρόνων ἐγένοντο δεκτά ἀπό τήν ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» εἰς τήν ‘Ιταλίαν διεσάλευσεν καί συνεδέθη μέ τήν παπικήν «καινοτομίαν» ἤ ἠναγκάσθη νά ἀποδεχθῆ καί ἐν συνεχείᾳ ἀνθρωπίνως ὑπεστήριζεν τήν καινοτομίαν αὐτήν. Καί ἀπό τότε ἡ ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ εἰς τό βάθος γνωρίζει τήν ἀλήθειαν, ἀνέχεται τήν κατάστασιν καί ὑποχωρεῖ εἰς μεσότητας, προτιμοῦσα τόν ἀνθρώπινον φόβον ἀπό τόν φόβον τοῦ Θεοῦ ..» Καί 2) Τοῦ ἰδίου ἀπό τόν Παραμυθητικόν εἰς τόν Κων/νον Παλαιολόγον ἐπί τῆ κοιμήσει τῆς Μητρός του ἁγίας Ὑπομονῆς: «Μιμήσου τήν σταθερότητα καί τόν ζῆλον της ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἔφθασεν εἰς σημεῖον, τόν μακαρίτην ἀδελφόν σου (Ἰωάννην) τόν Βασιλέα, ἐπειδή παρεξέκκλινε ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν (ὑποκύψας εἰς τούς Λατίνους κατά τήν ψευδοσύνοδον τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας) καί ἐπειδή συνέχισεν νά παρεκκλίνη καί νά ἀκολουθῆ τήν παπικήν ψευδοδιδασκαλίαν, μετά τόν θάνατόν του, «ἐξέωσεν», δηλαδή τόν ἀπέκοψεν, ἀπό τά δίπτυχα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γεγονός πού σημαίνει, ὅτι ἐπέδειξε τήν δύναμιν νά θυσιάση τήν μητρικήν στοργήν, διά τόν σαρκικόν υἱόν της, χάριν τῆς ἀγάπης της διά τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν». Διάπυρος πρός τόν ‘Αναστάντα Κύριον εὐχέτης + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος

Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1983 ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων · 5 Φεβρουαρίου · Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΣΥΣΚΕΨΙΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ .... ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟ - ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΗΣ ΛΗΦΘΕΙΣΑΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 1983 ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΟΤΕ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.. ΠΑΡΑΘΕΤΟΜΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗΝ ΑΥΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ. ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΞΕΩΝ - ΟΜΙΛΙΩΝ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΩΡΑ 6 Μ.Μ. ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΙΣΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΝΣΙΣ: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΚΑΡΕΑ 56, ΤΗΛ. 210. 7643909 (210. 6020176) ΤΕΥΧΟΣ 203 ΜΑΡΤΙΟΣ 2008 Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1983 ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Προλογικόν σημείωμα (Μάρτιος 2008) Ἡ δημοσιευομένη ἐνταῦθα «καταδίκη τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ», ἀπεφασίσθη καί ὑπεγράφη ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐν ἔτει 1983, ἀποτελεῖ δέ μίαν ἱστορικήν ὁμολογιακήν διαχρονικήν ἀπάντησιν τῆς τότε (1983) Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἀκαινοτομήτου Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἰς τήν ἀκόμη καί τότε ὑπάρχουσαν ἐκκλησιολογικήν σύγχυσιν, τήν ὁποίαν ἐκαλλιέργουν συστηματικώτατα, οἱ Φλωρινικοί ἐν συμφωνία μετά τῶν Νεοημερολογιτῶν, διά φθάσουν εἰς τό κίνημα τῶν Νικολαϊτῶν (1998 καί ἑξῆς). Εἶναι γνωστόν τοῖς πᾶσι, ὅτι ἡ σύγχυσις ἐκείνη προήρχετο καί παρέμενεν εἰσέτι, ἀπό τήν μή ἐπιτυχοῦσαν ληστρικήν ἐκείνην ἐπίθεσιν τῶν Φλωρινικῶν καί τῶν Νεοημερολογιτῶν κατά τῆς γνησίας Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς τῶν Ἐπισκόπων μας, ἡ ὁποία ἐπεδιώχθη διά τῆς ὑπαγωγῆς, μέσω τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971, εἰς τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς καί δι’ αὐτῶν εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ἐκορυφώθη δέ ὅταν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεκαλύφθη ἡ ἐνδοτική, μέχρι καί προδοτική στάσις τοῦ τότε Πρωθιερέως π. Εὐγενίου Τόμπρου καί τῶν δύο Ἀρχιερέων Κορινθίας Καλλίστου καί Κιτίου Ἐπιφανίου. Αὕτη ἡ προδοτική καί ἐνδοτική στάσις, ὡδήγησεν ἐν τέλει τόν μέν π. Εὐγένιον εἰς τήν παραίτησιν, τόν δέ Κάλλιστον εἰς τήν ἄρνησιν τῆς Ἀρχιερωσύνης του, τήν πτῶσιν καί τήν καθαίρεσίν του. Ὁ Κιτίου Ἐπιφάνιος διά μίαν περίοδον, ἐπέδειξεν καί ἐκαλλιέργησεν φρόνημα παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ. Ἀμφότερα ταῦτα ἀντιμετωπίσθησαν μέ πολλήν ἀνοχήν καί ὑπομονήν, ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἀλλά πάντως ὁμολογιακῶς, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἀλληλογραφίαν τῶν ἐτῶν 1978 ἕως 1983. Χαρακτηρίζομεν θαρραλέαν τήν ἀπόφασιν περί καταδίκης τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι ἄν καί τό 1981 καί τό 1983 ἐδόθησαν ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου συντριπτικαί ὁμολογιακαί ἀπαντήσεις εἰς ὅσα ἐλέγοντο, ἐγράφοντο καί διεδίδοντο ὑπό Φλωρινικῶν καί Νεοημερολογιτῶν, ἀκόμη καί «ἡμετέρων», ὅμως διά νά ἀπεφασίζετο μία καταδίκη τοῦ εἰς ἔξαρσιν τότε εὑρισκομένου παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπητεῖτο θάρρος καί τόλμη, ἀλλά προπάντων ὁμολογιακόν ὑφ’ ὅλων φρόνημα. Σημειωτέον ὅτι τήν ἀπόφασιν αὐτήν, δέν ὑπέγραψεν ὁ Πειραιῶς Νικόλαος, ἀλλά καί ὁ παριστάμενος Κιτίου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου Ἐπιφάνιος, ὁ ὁποῖος, ὅπως πολύ καλά ἐνθυμοῦμαι, ἐδήλωσεν ὅτι συμφωνεῖ μέ τό περιεχόμενον, τήν ἐγκρίνει, ὡς ἀπόφασιν, ἀλλά δέν τήν ὐπογράφει, διότι ἀναγράφεται ἐν αὐτῆ ὁ χαρακτηρισμός «ἀκαινοτόμητος ἐκκλησία». «Ἐξήγησε μάλιστα», ὅτι , «δέν ἤθελε νά δώση ἀφορμήν εἰς τόν Ἱερομόναχον Εὐθύμιον τόν Κύπριον, νά τοῦ δημιουργήση νέα προβλήματα, δεδομένου ὅτι τότε ὁ Ἱερομ. Εὐθύμιος, ἡγεῖτο τοῦ κινήματος κατά τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ὡς "ἀκαινοτομήτου». Ἐπαναδημοσιεύομεν τήν καταδικαστικήν ταύτην κατά τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπόφασιν, δεδομένου ὅτι οὗτος ἐπανῆλθεν δριμύτερος, (ποτέ βεβαίως δέν ἔπαυσε τό φθοροποιόν ἔργον του), μέ συνέπειαν τά τελευταῖα δέκα ἔτη νά καταφάγη πολλούς Ἐπισκόπους, μέχρι καί αὐτόν τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν καί τόν ψευδαρχιεπίσκοπον Νικόλαον καί τήν ὁμάδα του. Τά σκοτεινά Κέντρα (νεοημερολογιτικός καί παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός) ὁσάκις βλέπουν νά ἔρχωνται εἰς τό φῶς τοιαῦται ἀποφάσεις φρυάττουν κυριολεκτικά κατά τῶν ὀρθοδόξων Ἀρχιερέων, διότι βλέπουν μέσω τοιούτων (ὁμολογιακῶν ἀποφάσεων) νά μήν εὐοδώνωνται τά δόλια σχέδιά των κατά τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. ΠΡΑΞΙΣ 6/13-7-1983 ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ Θέμα: "Καταδίκη τοῦ λεγομένου παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ" ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Ακαινοτομήτου ᾿Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος ἐν τῇ συνεδρίᾳ Αὐτῆς τῆς 13-7-83 ἐπελήφθη τοῦ θέματος τοῦ λεγομένου "παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ" καί ΛΑΒΟΥΣΑ ΥΠ᾿ ΟΨΙΝ α) ῞Οτι ὁ λεγόμενος "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" διδάσκει διδασκαλίαν αὐτόχρημα αἱρετικήν, ἤτοι, ὅτι ἅπασαι αἱ ἀκολουθοῦσαι τό παλαιόν ἡμερολόγιον, ὁμάδες ἤ παρατάξεις συναποτελοῦσι καί ἀνήκουσι εἰς τήν Μίαν, ῾Αγίαν, Καθολικήν καί ᾿Αποστολικήν τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίαν καί ὅτι ἐπιβάλλεται ἕνωσις αὐτῶν νοουμένη κατά τήν οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί οὐχί κατά τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν. β) ῞Οτι ὁ "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" εἶναι καρπός καί συνέπεια τοῦ ἀντιχρίστου Οἰκουμενισμοῦ, τῆς παναιρέσεως τοῦ αἰῶνός μας, ὅστις ἐπιχειρεῖ διά τῶν κατατμήσεων καί διαιρέσεων καί τῆς ἐκκλησιολογικῆς συγχύσεως νά παραχαράξῃ τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν - ᾿Εκκλησιολογίαν καί νά εἰσαγάγῃ καί εἰς τήν ᾿Ακαινοτόμητον ᾿Εκκλησίαν τήν αἰρετικήν ταύτην διδασκαλίαν, ἵνα οὕτω πλήξῃ Αὐτήν. γ) ῞Οτι ὁ αἰών, τόν ὁποῖον διανύομεν, εἶναι αἰών γενικῆς ἀποστασίας καί ἐκκλησιολογικῆς συγχύσεως, τήν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ ἀντίχριστος Οἱκουμενισμός, ἡ δέ κρισιμότης τῶν καιρῶν, ἀπαιτεῖ ἰδιαιτέρως συνεχῆ βίωσιν καί καθαράν ῾Ομολογίαν τῆς ᾿Ορθοδόξου Πίστεως καί διδασκαλίας τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. δ) ῞Οτι "τό τῆς ἐκλογῆς σκεῦος", ὁ θεῖος Παῦλος πᾶσιν ἡμῖν ἐντέλλεται: "Προσέχετε ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ, ἐν ὧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος", προαγορεύων, ὅτι "λῦκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου καί ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω αὐτῶν" ἀναστήσονται ἐν μέσῳ τῆς τοῦ Θεοῦ ᾿Εκκλησίας, παρακελευόμενος γρηγορεῖν ἡμᾶς. ε) ῞Οτι ἠγέρθησαν τινές λαλοῦντες διεστραμμένα, οἵτινες ἐπί ἀθετήσει τῆς ῾Ομολογίας καί ᾿Εκκλησιολογίας τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας καί ἐπί καταφρονήσει τῶν θείων καί ῾Ιερῶν Κανόνων καί ἐν γένει τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Παραδόσεως κηρύττουσι γυμνῇ τῇ κεφαλῇ "παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν", ἐπί ταραχῇ τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως. ΕΠΕΙΔΗ ὁ "παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός" κατελέγχεται ὑπό τοῦ συντάγματος τῶν θείων καί ῾Ιερῶν Κανόνων καί εἶναι ξένον τι καί πολέμιον πρός τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ μετά τῶν ἁγἰων καί Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, "ἀσπασίως τούς θείους καί ῾Ιερούς Κανόνας ἐνστερνιζόμενοι" ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΠΟΦΑΙΝΟΜΕΘΑ Α΄. Καταδικάζομεν καί κατακρίνομεν τόν λεγόμενον "παλαιοημερολογιτικόν οἰκουμενισμόν", ὡς ξένον καί ἀλλότριον τῆς ᾿Ορθοδόξου ῾Ομολογίας καί ᾿Εκκλησιολογίας τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας. Β΄. ᾿Εν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ ὁμολογοῦμεν καί διακηρύσσομεν, ὅτι ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία, ἡ οὕτως ἀποκληθεῖσα πρός διάκρισιν "ἀκαινοτόμητος", ἤ "᾿Εκκλησία τῶν Γ.Ο.Χ." εἶναι ἡ συνέχεια τῆς Μίας, ῾Αγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας, ἐξ ἧς ἀπεσχίσθησαν, ἀφ᾿ ἑνός μέν ἡ Καινοτόμος Νεοημερολογιτική ᾿Εκκλησία, διά τῆς εἰσαγωγῆς τῆς καταδεδικασμένης Παπικῆς Καινοτομίας, ἥτις εἰσήχθη ὡς Οἰκουμενισμός τό 1924, ἀφ᾿ ἑτέρου τά διάφορα παλαιοημερολογιτικά σχίσματα, ἅτινα ἐδημιουργήθησαν διά τῆς παραχαράξεως ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς ῾Ομολογίας-᾿Εκκλησιολογίας τῆς ἀκαινοτομήτου ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας. Γ΄. Αὕτη ἡ ᾿Ορθόδοξος ῾Ομολογία-᾿Εκκλησιολογία διετυπώθη καί διεκηρύχθη ἀπό τοῦ 1924, διεκηρύχθη δέ καί Συνοδικῶς τό ἱστορικόν ἔτος 1935. Ταύτην καί ἡμεῖς διαφυλάσσομεν, κηρύσσομεν καί ὁμολογοῦμεν. "Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν", τούς δέ ἀλλοτρίως φρονοῦντας, ἀλλοτρίους τῆς τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας κηρύσσομεν. Δ΄. ῾Ομοφώνως ἀποδοκιμάζομεν καί αἵρομεν ἐκφράσεις ἤ διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀσχέτως ὑπό ποίας συνθήκας, ἤ ὑπό ποίων ἐγράφησαν, εἶναι ἀπαράδεκτοι ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως καί ξέναι πρός τήν ᾿Ορθόδοξον ῾Ομολογίαν καί ᾿Εκκλησιολογίαν, καί ὁρίζομεν, ὅπως τοῦ λοιποῦ, ἅτε παρεισφρύσασαι, εἴτε ἐξ ἀπροσεξίας, εἴτε διά τήν ἀνθρωπίνην ἀδυναμίαν, θωροῦνται μή γεγραμμέναι. ᾿Εν σωτηρίῳ ἔτει 1983, 13η ᾿Ιουνίου (Ε.Η.) ῞Επονται αἱ ὑπογραφαί + ῾Ο ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος ᾿Ανδρέας. + ῾Ο Μεσσηνίας Γρηγόριος + ῾Ο ᾿Αττικῆς καί Μεγαρίδος Ματθαῖος + ῾Ο Βρεσθένης Λάζαρος + ῾Ο ᾿Αργολίδος Παχώμιος + ῾Ο Φθιώτιδος Θεοδόσιος + ῾Ο Σερβίων καί Κοζάνης Τῖτος Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ + ῾Ιερομόναχος Κήρυκος Κοντογιάννης ᾿Ακριβές ἀντίγραφον ἐκ τοῦ πρωτοτύπου. ᾿Αθῆναι τῇ 10-2-2000 Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ (τίθεται ὑπογραφή) + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ